Δευτέρα 17 Ιουλίου
Δεν θα σηκώσω το χέρι μου εναντίον του κυρίου μου.—1 Σαμ. 24:10.
Υπήρξαν περιπτώσεις που ο βασιλιάς Δαβίδ δεν έδειξε έλεος. Για παράδειγμα, όταν ο Νάβαλ, ένας άνθρωπος εκ φύσεως σκληρός, μίλησε προσβλητικά και αρνήθηκε να προσφέρει τρόφιμα στον Δαβίδ και στους άντρες του, εκείνος εξοργίστηκε και αποφάσισε να σκοτώσει τόσο τον Νάβαλ όσο και όλους τους άντρες στο σπιτικό του. Χάρη στη γρήγορη αντίδραση της Αβιγαίας, της μακρόθυμης συζύγου του Νάβαλ, ο Δαβίδ δεν έγινε ένοχος αίματος. (1 Σαμ. 25:9-22, 32-35) Προσέξτε πως, όταν ο Δαβίδ ενέδωσε στην οργή του, έκρινε τον Νάβαλ και όλους τους άντρες του άξιους θανάτου. Και αργότερα, ο Δαβίδ ήταν έτοιμος να κρίνει άξιο θανάτου τον άνθρωπο στο παράδειγμα του Νάθαν. Στη δεύτερη περίπτωση, ίσως αναρωτηθούμε γιατί ένας κατά κανόνα καλόκαρδος άνθρωπος θα εξέφερε τέτοια σκληρή κρίση. Ας δούμε τις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη αυτό. Εκείνον τον καιρό, ο Δαβίδ είχε ένοχη συνείδηση. Το σκληρό, επικριτικό πνεύμα δεν είναι ένδειξη καλής πνευματικής υγείας. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο. w21.10 σ. 12 ¶17, 18· σ. 13 ¶20
https://drive.google.com/file/d/1jH0T15h9JPuZYDaTwLMOGIwAbBU2XWLU/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου