Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2024

Οργανωτικά Επιτεύγματα—Επίδοση Μαρτυρίας σε Φυλακές

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-com-rep23_4_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Ο Ιησούς ήταν το τέλειο παράδειγμα καλοσύνης και κατανόησης.  Ο προφήτης Ησαΐας έγραψε για αυτόν:  «Δεν θα σπάσει συντριμμένο καλάμι  ούτε θα σβήσει φιτίλι που σιγοκαίει».

Έδειχνε αγάπη σε όλους,  ειδικά σε όσους ήταν καταθλιμμένοι  και είχαν ανάγκη από συμπόνια.  Παρόμοια,  και εμείς θέλουμε να δείχνουμε συμπόνια σε όλους,  ακόμα και σε όσους βρίσκονται στη φυλακή.

Είναι χαρά μας να σας αναφέρουμε κάποια επιτεύγματα του έργου στις φυλακές  και να μοιραστούμε μαζί σας  κάποιες εμπειρίες που δείχνουν  γιατί το κήρυγμα στις φυλακές είναι τόσο απαραίτητο.

Γραφικές μελέτες στις φυλακές  διεξάγονταν ήδη από το 1918.

Τα πρόσφατα χρόνια,  δίνεται μεγάλη έμφαση στο να είναι αυτό το έργο οργανωμένο  —να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε  για να ερχόμαστε σε επαφή με τους αξιωματούχους της φυλακής  ώστε να βοηθάμε τους φυλακισμένους  που θέλουν να πλησιάσουν τον Δημιουργό τους.

Αναγνωρίζουμε ότι όσοι βρίσκονται στη φυλακή  έχουν διαπράξει κάποιο έγκλημα.

Ωστόσο, ο Ιεχωβά θέλει «κάθε είδους άνθρωποι» να τον γνωρίσουν.

Το Τμήμα Υπηρεσίας παρέχει κατεύθυνση στις εκκλησίες  που επιβλέπουν και υποστηρίζουν  όσους κηρύττουν στις φυλακές.

Μια εκκλησία διορίζεται ως η αρμόδια εκκλησία,  λαβαίνει τις απαιτούμενες άδειες  και οργανώνει το έργο κηρύγματος στη φυλακή.

Επίσης, επιλέγει τους ευαγγελιζομένους  που θα συμμετέχουν σε αυτή τη μορφή διακονίας.

Λαβαίνουμε γράμματα από φυλακισμένους,  οι οποίοι εκφράζουν την εκτίμησή τους  για όσους τους επισκέπτονται  και τους μεταδίδουν «τα καλά νέα της Βασιλείας».

Βλέπουμε άτομα  να ανταποκρίνονται σε αυτά τα καλά νέα  και να γίνονται αδελφοί και αδελφές μας.

Όσοι δέχτηκαν την αλήθεια και βαφτίστηκαν στη φυλακή  ασκούν μεγάλη επιρροή σε άλλους.

Οι συγκρατούμενοί τους βλέπουν τις αλλαγές  στις πράξεις τους, στα λόγια, στον τρόπο σκέψης τους  και έτσι θέλουν να μάθουν  τι ήταν αυτό που τους έκανε να αλλάξουν.

Πολλοί εκδηλώνουν ενδιαφέρον,  και κάποιοι μάλιστα ζητούν Γραφική μελέτη.

Οι φυλακές λειτουργούν διαφορετικά από χώρα σε χώρα.

Τι κάνουν οι αδελφοί μας για να προσαρμοστούν;

Είναι σημαντική η ευελιξία.

Βασικά είναι απαραίτητη  επειδή όλα αυτά τα σωφρονιστικά ιδρύματα  έχουν διαφορετικούς κανονισμούς.

Δεν επιτρέπουν πάντα στους αδελφούς και στις αδελφές  να κάνουν επισκέψεις στη φυλακή.

Οπότε πρέπει να κηρύξουμε με άλλους τρόπους.

Οι αδελφοί οργανώνουν ειδικές εκστρατείες  για να συναντήσουν αξιωματούχους της φυλακής  και να τους ζητήσουν να διανεμηθούν συγκεκριμένα άρθρα της <i>Σκοπιάς</i> στους κρατουμένους.

Σε κάποιες φυλακές,  διευθετήσαμε να προβληθούν βιντεοσκοπήσεις των περιφερειακών συνελεύσεων  και των συνελεύσεων περιοχής,  και αυτό είχε τρομερά αποτελέσματα.

Πολλοί ήταν αυτοί που προσκλήθηκαν  και τελικά παρακολούθησαν το πρόγραμμα.

Περίπου 11,5 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο  βρίσκονται στη φυλακή  και χρειάζεται να μάθουν πόσο τους αγαπάει ο Θεός.

Αν και μας βοηθούν πολλοί αδελφοί από τις τοπικές εκκλησίες,  δεν είναι πάντα εύκολο.

Και αυτό γιατί πρέπει να κανονίζουμε την κοσμική μας εργασία  και τις οικογενειακές μας ευθύνες  και κάποιες φορές να ταξιδεύουμε πολύ μακριά.

Όμως μας ενθαρρύνει πολύ και μας παρηγορεί  όταν βλέπουμε ότι τα άτομα που επισκεπτόμαστε στις φυλακές  εκτιμούν όλες τις προσπάθειες που κάνουμε.

Θεωρούμε πολύτιμους  όσους υποστηρίζουν εθελοντικά αυτή τη διευθέτηση.

Αν ζείτε κοντά σε κάποια φυλακή,  θα μπορούσατε να συμμετέχετε και εσείς  σε αυτή τη μορφή διακονίας;

Ανάλογα με το αν χρειάζονται άντρες ή γυναίκες  για να κηρύξουν σε αυτή τη φυλακή,  θα μπορούσατε να προσφέρετε τον χρόνο και τις δυνάμεις σας  για να βοηθήσετε;

Όλοι μπορούμε να προσευχόμαστε για τους φυλακισμένους  που ανταποκρίνονται θετικά στο άγγελμα της Γραφής  και για όσους τους διδάσκουν.

Οι αδελφοί και οι αδελφές μας  προσπαθούν σκληρά  να βρουν και να βοηθήσουν όσους αναζητούν την αλήθεια  σε αυτό το ιδιαίτερο περιβάλλον.

Ποια είναι τα αποτελέσματα;

Η ζωή σε ένα τόσο επικίνδυνο  και ελεγχόμενο περιβάλλον δεν είναι εύκολη.

Κάθε μέρα που περνούσε,  μετάνιωνα για το ποιος ήμουν,  τι είχα κάνει και πώς είχα καταντήσει.

Ντρεπόμουν να κοιτάξω τον εαυτό μου στον καθρέφτη.

Είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα να είσαι στη φυλακή.

Δεν έχεις τα περιθώρια να δείξεις αγάπη  ούτε αναμένεις να πάρεις αγάπη.

Όταν είσαι στη φυλακή,  η μοναξιά που νιώθεις είναι αβάσταχτη,  δεν περιγράφεται με λόγια.

Νιώθεις ότι θα ήταν καλύτερο να πεθάνεις  αντί να ζεις.

Γνώρισα την αλήθεια σε μια πολύ σκοτεινή  και δύσκολη περίοδο της ζωής μου,  στην αρχή της φυλάκισής μου.

Για την Αγία Γραφή  μού μίλησε αρχικά  ένας συγκρατούμενός μου.

Ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με την αλήθεια  όταν ήμουν σε μια τοπική φυλακή.

Όταν βγήκα από την απομόνωση,  με μετέφεραν σε ένα κελί  και παρατήρησα μερικά βιβλία στο τραπέζι.

Κάποια ήταν Άγιες Γραφές.

Μεταφέρθηκα σε ένα σωφρονιστικό ίδρυμα  και μίλησα με έναν Μάρτυρα του Ιεχωβά.

Και έτσι γνώρισα την αλήθεια.

Στη φυλακή γίνονταν συναθροίσεις,  και αρχίσαμε να μελετάμε την Αγία Γραφή.

Ήταν πραγματικά υπέροχο που μαθαίναμε για τον Ιεχωβά  μαζί με άλλους  με τη βοήθεια των εθελοντών.

Ήταν η καλύτερη στιγμή της εβδομάδας.

Οι αδελφοί που έρχονταν κάθε εβδομάδα  και μελετούσαν τη Γραφή μαζί μου  μού έδειχναν αγάπη.

Δεν είχα ξαναδεί στη ζωή μου  κάποιον να δείχνει τόση καλοσύνη και αγάπη.

Για εμάς ήταν πηγή ενθάρρυνσης  κάθε φορά που έρχονταν.

Από την πρώτη στιγμή,  η μελέτη της Γραφής άρχισε να με επηρεάζει.

Ένιωθα καλύτερα με τον εαυτό μου  και ήμουν πιο ήρεμος.

Η αλήθεια έγινε πραγματική για εμένα.  Εξαφανίστηκαν τα κάγκελα,  χάθηκαν οι φύλακες, οι τοίχοι.

Τίποτα από αυτά δεν με ένοιαζε πια  επειδή είχα πλέον σκοπό στη ζωή μου  και ήμουν ευτυχισμένος.

Εμπιστευόμουν πραγματικά τον Θεό  και ένιωθα ελεύθερος παρότι ήμουν ακόμα στη φυλακή.

Από εκεί που ήθελα να πεθάνω,  άρχισα να θέλω να ζήσω στον νέο κόσμο του Θεού.

Όταν κατάλαβα  ότι ο Ιεχωβά έδινε αυτή την ευκαιρία ακόμα και σε μένα,  ήταν πολύ συγκινητικό.

Το εδάφιο 1 Τιμόθεο 2:4  λέει ότι ο Ιεχωβά θέλει «κάθε είδους άνθρωποι ...  να αποκτήσουν ακριβή γνώση της αλήθειας».

Επομένως, βλέπουμε τα “συντριμμένα καλάμια  και τα φιτίλια που σιγοκαίνε” σε αυτόν τον κόσμο  όπως τα βλέπουν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς:

Έχουν πολλές προοπτικές  —την προοπτική να αλλάξουν,  την προοπτική να προοδεύσουν,  την προοπτική να γίνουν φίλοι του Ιεχωβά.  

Μαρκ Σκοτ: Να Καλλιεργείτε Καρδιά Γεμάτη Ευγνωμοσύνη

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwb-119_3_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Στις 6 Μαΐου, πριν από λίγους μήνες,  η οικογένεια Μπέθελ είχε τη χαρά να γνωρίσει εσάς,  την 156η τάξη της Γαλαάδ.

Και συγκινηθήκαμε ακούγοντας όλους εσάς  να εκφράζεστε με γνήσια ευγνωμοσύνη  για την ευκαιρία που σας δόθηκε να έρθετε στη Γαλαάδ.

Είναι πάντα ωραίο να ακούμε κάποιον να λέει ευχαριστώ.

Η Γραφή όμως μιλάει ξεκάθαρα για αρκετούς  που εκδήλωσαν κατάφωρα πνεύμα αγνωμοσύνης.

Βέβαια, ο κυριότερος ήταν ο πρώτιστος Αντίδικος του Ιεχωβά.  <i>Η Σκοπιά,</i> στο τεύχος 15 Οκτωβρίου 2005, λέει:  «Αντί να είναι ευγνώμων,  [ο Σατανάς] “φούσκωσε από υπερηφάνεια”  και άρχισε να περιφρονεί τον τρόπο διακυβέρνησης του Θεού».

Το ίδιο έκαναν και οι πρώτοι μας γονείς, ο Αδάμ και η Εύα.  Ανάλογα, <i>Η Σκοπιά</i>, στο τεύχος 15 Νοεμβρίου 2000, ανέφερε:

“Τα περισσότερα άτομα  αρνούνται κατηγορηματικά να υπηρετήσουν τον Θεό.

Έχουν πνεύμα αγνωμοσύνης. ...

Ο Σατανάς δελέασε τον Αδάμ και την Εύα  κάνοντάς τους να αναπτύξουν έναν τέτοιον τρόπο σκέψης”.

Γιατί πήραν τέτοιες αποφάσεις εκείνα τα τέλεια πλάσματα;

Απέτυχαν να καλλιεργήσουν καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη.

Η Γραφή μάς παροτρύνει να το κάνουμε αυτό.  Πρώτη Θεσσαλονικείς 5:18:  «Να κάνετε ευχαριστήριες προσευχές για το καθετί.

Αυτό είναι το θέλημα του Θεού για εσάς».  Κολοσσαείς 3:15:  «Να δείχνετε ευγνωμοσύνη».  Ψαλμός 92:1:  «Είναι καλό να αποδίδουμε ευχαριστίες στον Ιεχωβά».

Η καλλιέργεια αναφέρεται στην προετοιμασία του εδάφους  πριν από το φύτεμα  και στη φροντίδα της επακόλουθης σοδειάς.

Είναι ενδιαφέρον ότι στο έθνος του Ισραήλ ειπώθηκε  να αφήνουν τα χωράφια τους χέρσα,  ακαλλιέργητα, κάθε εφτά χρόνια  ώστε να μπορεί το έδαφος να ανανεώνεται,  να ανακτά τη ζωτικότητά του.

Αλλά το έδαφος της καρδιάς μας είναι εντελώς διαφορετικό.

Είναι πάντα γόνιμο.

Πάντα αναπτύσσεται κάτι εκεί.

Δεν πρέπει ποτέ να μένει χέρσο.

Αν επαναπαυτούμε  και αφήσουμε την ευγνωμοσύνη μας να μαραζώσει,  τι θα αναπτυχθεί στο αφρόντιστο έδαφος της καρδιάς μας;

Ζιζάνια ιδιοτελούς αγνωμοσύνης.

Αυτό συνέβη στον Ισραήλ ως έθνος,  παρά την προειδοποίηση που τους έδωσε ο Μωυσής.  Στο Δευτερονόμιο, κεφάλαια 6 και 8, ο Μωυσής είπε:  «Όταν ο Ιεχωβά ο Θεός σου  σε φέρει στη γη που ορκίστηκε στους προπάτορές σου ...»,  «αφού φας και χορτάσεις ...  και έχεις αφθονία από το καθετί»,  «πρόσεξε να μην ξεχάσεις τον Ιεχωβά [τον Θεό σου]».

Ο Ιεχωβά ήξερε ότι είχαν την τάση, την προδιάθεση,  να θεωρούν δεδομένα  και να ξεχνούν όσα είχε κάνει για εκείνους,  παρότι προσπαθούσε να τους τα υπενθυμίζει.  Δυστυχώς, όπως λέει ο Ψαλμός 106:13, 21:  «Γρήγορα ξέχασαν τα όσα έκανε».  «Ξέχασαν τον Θεό, τον Σωτήρα τους».

Βέβαια, είναι εύκολο να τους επικρίνουμε εμείς εκ των υστέρων, λέγοντας:  «Μα πόσο αχάριστοι ήταν!»

Αλλά η αλήθεια είναι  ότι και εμείς έχουμε την ίδια τάση μερικές φορές  —να ξεχνάμε τα όσα έχει κάνει ο Ιεχωβά για εμάς,  να τα θεωρούμε δεδομένα.

Βλέπουμε λοιπόν ότι υπάρχει αυτή η στενή σχέση,  η αλληλεπίδραση, ανάμεσα στην ευγνωμοσύνη και στη μνήμη.

Καλλιεργούμε καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη  όταν θυμόμαστε,  αναλογιζόμαστε, ανακαλούμε στη μνήμη  και αναφέρουμε με εκτίμηση  όσα έκανε ο Ιεχωβά για εμάς.

Σε αυτά περιλαμβάνονται  όσα έχει κάνει για εμάς ως λαό συλλογικά.

Αλλά η ευγνωμοσύνη σας είναι κάτι πολύ προσωπικό  ανάμεσα σε εσάς και στον Πατέρα σας.

Τι έχει κάνει ο Ιεχωβά για εσάς;

Ο ψαλμωδός γνώριζε  ότι χρειάζεται να καλλιεργούμε τέτοιου είδους ευγνωμοσύνη.

Δείτε, παρακαλώ, στον Ψαλμό 143:5.  Ο ψαλμωδός λέει:  «Θυμάμαι τις παλιές ημέρες·  στοχάζομαι όλες τις ενέργειές σου·  συλλογίζομαι πρόθυμα το έργο των χεριών σου».

Θα μιμηθούμε το παράδειγμά του αναλογιζόμενοι τακτικά  τους πολλούς λόγους που έχουμε για να είμαστε ευγνώμονες  —μπορούμε ακόμα και να τους γράψουμε σε μια λίστα.

Δεν πρόκειται για κάτι ανούσιο και απλοϊκό.

Καθώς γράφουμε όλο και περισσότερα στη λίστα μας,  τι θα συμβεί;

Φυτεύεται ένας σπόρος,  ριζώνει η εκτίμηση  και ανθίζει η ευγνωμοσύνη.

Φέτος, στις 25 Ιουνίου,  η αγαπητή μας αδελφή Γιούλια Γκλόμπα  καταδικάστηκε από ένα ρωσικό δικαστήριο  και της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης με αναστολή.  Η ίδια γράφει:

“Κάθε βράδυ φτιάχνω μια λίστα  με τις ευλογίες που έχω απολαύσει εκείνη την ημέρα.

Μετά διαθέτω χρόνο για να ευχαριστήσω τον Ιεχωβά  για τις εκδηλώσεις της αγάπης του”.

Στο κάτω κάτω, γιατί έχουμε λίστες;

Για να μην ξεχάσουμε κάτι.

Φτιάχνουμε πολλών ειδών λίστες—με καλεσμένους,  με υποχρεώσεις, με εκκρεμότητες, με ψώνια.

Ακόμα και με πράγματα  που θα θέλαμε να κάνουμε κάποια στιγμή.

Πώς αποφασίζουμε τι θα βάλουμε στη λίστα;

Καθόμαστε και σκεφτόμαστε τι μας λείπει.

Ή πάμε κατευθείαν και κοιτάζουμε  στο ψυγείο, στα ντουλάπια της κουζίνας,  κάνουμε έναν έλεγχο στην Αίθουσα Βασιλείας.

Τα ψώνια δεν γίνονται από μόνα τους.

Οι επισκευές στην Αίθουσα δεν τελειώνουν από μόνες τους.

Ούτε και η καρδιά μας γεμίζει ευγνωμοσύνη από μόνη της.

Πρέπει να ψάξουμε στο ντουλάπι των εμπειριών μας.

Και τι θα βρούμε εκεί;

Κατ’ αρχάς, πολλά προφανή πράγματα.

Είμαστε ευγνώμονες για τη ζωή.  Για το ότι έχουμε ένα μέτρο υγείας  και για το ότι ελκυστήκαμε στην οργάνωση του Ιεχωβά.

Είμαστε ευγνώμονες που έχουμε το πιστό Κυβερνών Σώμα,  πλούσια πνευματική τροφή, ελπίδα για το μέλλον,  δικά μας τραγούδια.

Η λίστα όσο πάει και μεγαλώνει.

Και όσο περισσότερο σκεφτόμαστε  για ποιους λόγους νιώθουμε ευγνώμονες,  και άλλα λιγότερο προφανή πράγματα  προστίθενται στη λίστα μας.

Λόγου χάρη, είμαστε ευγνώμονες για τους νόμους του Θεού;

Ξέρετε, στα παιδιά αρέσουν πολύ τα τρενάκια του λούνα παρκ  και, αντί να κρατούν σφιχτά την μπάρα,  συχνά σηκώνουν τα χέρια ψηλά στον αέρα  για να γίνει πιο συναρπαστική η εμπειρία.

Γιατί νιώθουν τόση σιγουριά;

Επειδή τους κρατάει σταθερά στο κάθισμα  ένας αξιόπιστος μηχανισμός, ένα σύστημα πρόσδεσης.

Θα συμφωνείτε ότι η ζωή μας σε αυτό το σύστημα  είναι σαν τρενάκι του λούνα παρκ  με πολλές αναπάντεχες, απροσδόκητες  και δυσάρεστες αλλαγές και ανατροπές.

Όμως, επειδή μας κρατούν σταθερούς  οι αξιόπιστοι κανόνες και οι οδηγίες του Λόγου του Θεού,  μπορούμε στην ουσία να απολαύσουμε τη διαδρομή.

Νιώθουμε σιγουριά  πως, ό,τι και αν συμβεί,  ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει να το ξεπεράσουμε.

Ναι, είμαστε ευγνώμονες για τους νόμους του Θεού.

Και τι θα πούμε για τη συμβουλή,  τη διόρθωση ή και τη διαπαιδαγώγηση;

Είμαστε ευγνώμονες για αυτά;

Βέβαια, το Εβραίους 12:11 λέει  ότι «καμιά διαπαιδαγώγηση  δεν φαίνεται προς το παρόν να φέρνει χαρά, αλλά πόνο».  Θυμηθείτε, όμως, τι λέει το Ψαλμός 141:5:  «Αν με χτυπήσει ο δίκαιος,  αυτό θα είναι πράξη όσιας αγάπης·  αν με ελέγξει, αυτό θα είναι σαν λάδι πάνω στο κεφάλι μου  [αναζωογονητικό, θεραπευτικό],  που το κεφάλι μου δεν θα αρνηθεί ποτέ».  Όταν ήμουν έφηβος,  απέκτησα την κακή συνήθεια να χρησιμοποιώ περίπλοκες λέξεις  όταν έδινα απαντήσεις στη Μελέτη <i>Σκοπιάς.</i>  Έκανα επίδειξη,  ώσπου ο μεγάλος μου αδελφός με σκούντησε ελαφρά  και, χωρίς λέξη,  μου έδειξε στη Γραφή του το 1 Κορινθίους 14:9.  Ίσως θυμάστε τι λέει εκεί:  «Αν δεν προφέρετε ευκολονόητα λόγια ...,  πώς θα καταλάβει κανείς τι λέτε; ...

Θα μιλάτε στον αέρα».

Δεν έχω πρόβλημα να σας πω  ότι αυτή η Γραφική συμβουλή έτσουξε λίγο.

Και όπως συμβαίνει συχνά,  τα έβαλα με αυτόν που την έδωσε.  Θυμάμαι ότι σκέφτηκα:

“Δεν είσαι και ο μπαμπάς.

Ο αδελφός μου είσαι”.

Και να που 50 χρόνια μετά,  θυμάμαι τη συμβουλή και προσπαθώ ακόμα να την εφαρμόζω.

Είναι δώρο  —η συμβουλή, η διόρθωση ή και η διαπαιδαγώγηση—  που δεχόμαστε πρόθυμα,  αποτελούν εύστοχη καθοδηγία.

Καθώς αναλογιζόμαστε  τους αμέτρητους λόγους για τους οποίους είμαστε ευγνώμονες,  λέμε και εμείς ό,τι είπε ο ψαλμωδός  στον Ψαλμό 116:12:  «Τι θα ανταποδώσω στον Ιεχωβά  για όλο το καλό που μου έχει κάνει;»

Φυσικά, ο πρώτιστος λόγος,  το κίνητρο, για να καλλιεργούμε καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη  είναι το να μιμούμαστε τον Πατέρα μας.

Ο Ιεχωβά έχει τέτοια καρδιά.

Πώς το ξέρουμε;

Θυμηθείτε ότι η ευγνωμοσύνη συνδέεται με τη μνήμη.

Και το Εβραίους 6:10  μάς διαβεβαιώνει ότι ο Ιεχωβά “δεν είναι άδικος  ώστε να ξεχάσει  το έργο μας και την αγάπη που δείξαμε για το όνομά του”.  Ο Ιεχωβά, λοιπόν,  είναι ευγνώμων για το δικό σας σκληρό έργο.

Είναι ευγνώμων που ήρθατε στη Γαλαάδ.

Είναι βέβαιο ότι, λόγω της ευγνωμοσύνης του,  θα σας ανταμείψει με τρόπους  που δεν μπορείτε καν να φανταστείτε.

Στο Δευτερονόμιο 28:2  υποσχέθηκε στους πιστούς Ισραηλίτες:  «Όλες αυτές οι ευλογίες  θα έρθουν πάνω σου και θα σε καταφθάσουν,  επειδή ακούς τη φωνή του Ιεχωβά του Θεού σου».

Έχει πολύ ενδιαφέρον η λέξη του πρωτότυπου κειμένου  που εδώ αποδίδεται «καταφθάνω».  Σημαίνει «προφταίνω κάποιον,  τον φτάνω, ενόσω κινούμαι προς την ίδια κατεύθυνση».

Άρα, σκεφτείτε τι μας λέει ο Ιεχωβά.

Ακόμα και αν ένα άτομο για κάποιον ανεξήγητο λόγο  ήθελε να αποφύγει την ευλογία του Ιεχωβά,  να τρέξει γρηγορότερα από αυτήν,  δεν θα τα κατάφερνε.

Η ευλογία του Ιεχωβά πάντα θα τον κατέφθανε.

Να είστε σίγουροι λοιπόν  ότι, όσο εσείς κινείστε προς την ίδια κατεύθυνση με τον Ιεχωβά,  όσο τον πλησιάζετε,  εκείνος με τη σειρά του θα πλησιάζει εσάς.

Θα σας ευλογεί πλούσια.

Ο λόγος;  Επειδή καλλιεργείτε καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη.  

Τζέικομπ Ραμφ: «Ήταν Πολύ Καλό»

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwb-119_4_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

“Το καλύτερο που μπορώ να κάνω δεν είναι αρκετό”.

Αλήθεια, το σκέφτεστε ποτέ;

Λόγω της πίεσης που μας ασκεί ο κόσμος γύρω μας  αλλά και της δικής μας ατέλειας,  πολλοί από εμάς είμαστε υπερβολικά σκληροί με τον εαυτό μας,  ίσως μάλιστα απαιτώντας τελειότητα από τον εαυτό μας.

Κάποια αδελφή εξήγησε ακριβώς πώς αισθανόταν.

Είπε: «Όσο και αν αγαπώ τον Ιεχωβά,  όσες προσπάθειες και αν κάνω για να τον υπηρετώ,  πάντοτε νιώθω  ότι αυτό δεν είναι αρκετό».

Ίσως να ταυτιζόμαστε με τα αισθήματά της πού και πού.

Οι παράλογες προσδοκίες  μπορούν να μας στερήσουν τη χαρά μας,  να την καταπνίξουν,  και μερικές φορές και τη χαρά όσων είναι γύρω μας.

Αλλά, δεν χαιρόμαστε που ο Ιεχωβά είναι διαφορετικός;

Αν και είναι τέλειος,  δεν είναι τελειομανής.

Είναι ενδιαφέρον.

Ο Ιεχωβά έχει πάρα πολλούς λόγους για να είναι χαρούμενος,  και ένας από αυτούς είναι το ότι είναι τόσο λογικός.

Οπότε, το ερώτημα είναι: Πώς το κάνει;

Πώς διατηρεί ο Ιεχωβά την ισορροπία  και βρίσκει χαρά στο έργο του,  καθώς και στο έργο που κάνουν οι άλλοι;

Για να πάρουμε απαντήσεις,  θα επικεντρωθούμε σε ένα από τα πιο όμορφα έργα του Ιεχωβά,  τον πλανήτη Γη.

Όταν ο Ιεχωβά δημιούργησε τη γη,  ή μάλλον καθώς τη δημιουργούσε,  ήταν κάτι τόσο όμορφο και μοναδικό  ώστε οι άγγελοι ξέσπασαν σε επευφημίες ενώ διαμορφωνόταν.

Και σε κάποια στιγμή,  ο Ιεχωβά είπε τα λόγια που διαβάζουμε  στο πρώτο κεφάλαιο της Γένεσης.

Ανοίξτε, παρακαλώ, τη Γραφή σας μαζί μου  στη Γένεση, κεφάλαιο 1,  και θα διαβάσουμε την πρώτη πρόταση του εδαφίου 31  —Γένεση 1:31.  Λέει:  «Έπειτα,  ο Θεός είδε καθετί που είχε κάνει,  και ήταν πολύ καλό».

Η έκφραση «πολύ καλό»  είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιείται στην αφήγηση για τη δημιουργία.

Τι σημαίνει;  Το βιβλίο <i>Ενόραση,</i>  κάτω από το λήμμα «Τελειότητα»,  έχει μια πολύ ωραία εξήγηση.

Με λίγα λόγια,  αυτή η έκφραση σημαίνει βασικά ότι η γη ήταν τέλεια.

Μήπως αυτό σημαίνει ότι η γη είχε ήδη ολοκληρωθεί;

Όχι.

Ξέρουμε ότι η γη ήταν όμορφη  αλλά ήταν ακόμη μια μεγάλη  και κυρίως ακαλλιέργητη έρημος.

Ο Ιεχωβά είπε στον Αδάμ και στην Εύα  ότι έπρεπε να καθυποτάξουν τη γη  ώστε να επεκτείνουν τα όρια του κήπου της Εδέμ  σε ολόκληρο τον πλανήτη.  Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα:

Πώς μπορούσε να ειπωθεί ότι η γη ήταν τέλεια  εφόσον ο σκοπός του Ιεχωβά για τη γη  δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί;

Είναι ενδιαφέρον  αυτό που αναφέρει στη συνέχεια το ίδιο λήμμα του βιβλίου <i>Ενόραση</i>  σχετικά με όλη τη δημιουργία του Ιεχωβά.

Λέει: «Η τελειότητα οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή πράγματος  [εξαιρουμένου του ίδιου του Ιεχωβά φυσικά]  είναι <i>σχετική,</i>  όχι απόλυτη».

Επομένως, η γη ήταν τέλεια  —με σχετική έννοια.

Ανταποκρινόταν στα τέλεια κριτήρια του Ιεχωβά  τη δεδομένη στιγμή,  και ας μην είχε ολοκληρωθεί ακόμα.

Να λοιπόν το πρώτο μας μάθημα,  αυτό που μαθαίνουμε από τον Ιεχωβά εδώ:

Είναι τόσο λογικός!

Δεν χρειάζεται να περιμένει να τελειώσει  την κάθε λεπτομέρεια σε αυτό που κάνει  για να μπορέσει να βρει χαρά στο έργο του.

Αντλεί ικανοποίηση από το έργο του  ακόμα και όταν αυτό  βρίσκεται σε εξέλιξη.

Τώρα, τι νομίζετε ότι θέλει ο Ιεχωβά για τον καθέναν μας;

Θέλει να απολαμβάνουμε το έργο μας  ακριβώς όπως και εκείνος το δικό του.  Ίσως όμως πούμε:  «Καλά, μόνο που του Ιεχωβά το έργο είναι τέλειο.

Το δικό μου δεν είναι».

Και πάλι όμως, δεν εφαρμόζεται η αρχή;

Σκεφτείτε το.

Ίσως έχουμε κάνει μεγάλη προσπάθεια  για να βελτιωθούμε σε κάποια ιδιότητα,  όπως στην υπομονή.

Προσπαθήσαμε πολύ και είμαστε διαφορετικοί  από αυτό που ήμασταν πριν.

Και τότε, εντελώς ξαφνικά,  προκύπτει μια κατάσταση  η οποία πραγματικά δοκιμάζει την υπομονή μας.

Και εκεί συνειδητοποιούμε  πόση δουλειά χρειαζόμαστε ακόμα.

Ή, ίσως κάθεστε εδώ,  όπως κάποιοι από εσάς,  ως σπουδαστές της Γαλαάδ, σύντομα απόφοιτοι,  επί πέντε μήνες μελετούσατε πολύ  και αναρωτιέστε:

“Πώς στο καλό θα καταφέρω να εφαρμόσω ποτέ  όλα όσα έμαθα στη Γαλαάδ;

Δεν είμαι αρκετά καλός”.

Μη γίνεστε διώκτες του εαυτού σας  εστιάζοντας σε όσα δεν έχουν καν συμβεί.

Στην πραγματικότητα, έχετε κάνει ήδη πάρα πολλά  και τα κάνατε επειδή αγαπάτε τον Ιεχωβά.

Εκείνος σας αγαπάει για αυτό, όπως και εμείς.

Ποιο είναι το σημείο;  Είναι το εξής:

Να μιμείστε τη λογικότητα του Ιεχωβά,  μαθαίνοντας να βρίσκετε χαρά σε όσα έχετε κάνει,  να βρίσκετε χαρά  ακόμα και σε ένα έργο που είναι σε εξέλιξη.

Επιπλέον,  ο Ιεχωβά μπορεί να βρίσκει χαρά στο έργο που κάνουν οι άλλοι.

Και αυτό μπορούμε να το διακρίνουμε  στη δημιουργία του πλανήτη Γη.

Θυμόμαστε ότι, στο εδάφιο Γένεση 1:26,  ο Ιεχωβά κάνει αναφορά στον Γιο του και Δεξιοτέχνη Εργάτη Ιησού.

Ο Ιησούς λοιπόν ήταν εκεί όταν ο Ιεχωβά είπε  «πολύ καλό».  Ο Ιεχωβά έλεγε:  «Εκτιμώ όλα όσα έχεις κάνει για την κατασκευή της γης,  και ας υπάρχουν ακόμα πολλά να γίνουν».

Απίστευτο!

Φαντάζεστε πώς θα ένιωσε ο Ιησούς  ακούγοντας τον Ιεχωβά να λέει «πολύ καλό»;

Ας το φανταστούμε διαβάζοντας ένα εδάφιο.

Και θα συνδυάσουμε αυτά τα δύο εδάφια,  το Γένεση 1:31 με το Παροιμίες 8:30.

Θυμηθείτε ότι, στις Παροιμίες, το όγδοο κεφάλαιο  μιλάει κυρίως για την προανθρώπινη ύπαρξη του Ιησού  όταν βοηθούσε τον Ιεχωβά στη δημιουργία.

Φανταστείτε λοιπόν την ημέρα που ο Ιεχωβά λέει «πολύ καλό»  στο εδάφιο 30  —Παροιμίες 8:30.  Διαβάζουμε:  «Τότε [εγώ, ο Ιησούς]  ήμουν δίπλα του [στον Ιεχωβά] ως δεξιοτέχνης εργάτης.

Σε εμένα έβρισκε ιδιαίτερη χαρά κάθε ημέρα,  και εγώ ευφραινόμουν πάντοτε ενώπιόν του».

Τι λέει λοιπόν ο Ιησούς;

Ένιωθε ότι ο Ιεχωβά τον εκτιμούσε.

Μάλιστα, τον έκανε τόσο χαρούμενο ώστε “ευφραινόταν”.

Αυτή η λέξη στο πρωτότυπο εβραϊκό κείμενο  μεταδίδει την ιδέα του γέλιου, της γιορτής, της διασκέδασης.  Έτσι λοιπόν,  ο Ιησούς απολάμβανε να συνεργάζεται με τον Ιεχωβά  επειδή ένιωθε ότι τον εκτιμούσε,  τόσο πολύ ώστε συνέχιζε να δίνει στον Ιεχωβά το καλύτερο  ακόμα και κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες.

Και πάλι λοιπόν, ποιο μάθημα παίρνουμε από τον Ιεχωβά;

Είναι λογικός σε όσα αναμένει από τους άλλους.

Εκείνος δεν κολλάει σε όλα όσα δεν έχουν γίνει ακόμα.

Εστιάζει πρωτίστως σε ό,τι έχει γίνει καλά  και εκφράζει την εκτίμησή του για αυτό.

Έχετε αναθέσει ποτέ έναν διορισμό σε κάποιον,  ίσως στο Μπέθελ,  και μολονότι έγιναν αρκετά,  εκκρεμούν ακόμη πολλά;

Ή, μέσα στην εκκλησία,  μπορεί να υπάρχει κάποιος αδελφός ή αδελφή σε μονογονεϊκή οικογένεια  που έχει θυσιάσει τα πάντα  προσπαθώντας να βοηθήσει το παιδί του  να αγαπήσει τον Ιεχωβά.

Και είναι τόσο καλό παράδειγμα,  αλλά το παιδί του δεν ανταποκρίνεται,  δεν θέλει την αλήθεια.

Να λοιπόν η ευκαιρία μας να μιμηθούμε τον Ιεχωβά,  να τους πούμε  πόσο καλά τα έχουν πάει,  να εστιάσουμε σε αυτό.  Ενεργώντας έτσι,  τους βοηθάμε να συνεχίσουν να δίνουν στον Ιεχωβά το καλύτερο  και τους βοηθάμε ιδιαίτερα να τα βγάλουν πέρα  σε στιγμές που νιώθουν ότι δεν έχουν κάνει αρκετά.

Τι μάθαμε λοιπόν;

Μάθαμε ότι η ατέλεια τείνει να μας κάνει τελειομανείς.

Και αυτό είναι απαιτητικό, παράλογο, ψυχρό, ε;

Είναι δύσκολο.

Όλοι έχουμε αυτή την τάση.

Αλλά η αληθινή τελειότητα  που πηγάζει από τον Ιεχωβά είναι αλλιώς.

Είναι στοργική, στοχαστική, λογική.

Όταν λοιπόν νιώθετε την πίεση  που προέρχεται από παράλογες προσδοκίες,  μη λυγίζετε.

Μην υποκύπτετε σε τέτοια αρνητικά αισθήματα.

Πολεμήστε τα  εστιάζοντας και πάλι στο τέλειο παράδειγμα του Ιεχωβά  που μπορεί να βρίσκει χαρά  σε ένα έργο το οποίο είναι ακόμα σε εξέλιξη.

Αν το κάνουμε αυτό,  θα αποτελούμε όαση παρηγοριάς,  τόσο για εμάς τους ίδιους όσο και για τους γύρω μας.

Και τότε, ο Ιεχωβά θα μας παρατηρεί  και θα βλέπει τις προσπάθειες που κάνουμε να τον μιμηθούμε  παρ’ όλο που και εμείς οι ίδιοι είμαστε έργα σε εξέλιξη.

Και αυτό θα συγκινεί την καρδιά του.  Και με ένα θερμό χαμόγελο επιδοκιμασίας, θα λέει για εμάς:  «Πολύ καλό».  

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2024

 Πέμπτη 21 Νοεμβρίου

Όλοι όσοι θέλουν να ζουν με θεοσεβή αφοσίωση σε σχέση με τον Χριστό Ιησού θα υποστούν και αυτοί διωγμό.​—2 Τιμ. 3:12.

Οι εχθροί μας διαδίδουν ψέματα ή ανακριβείς πληροφορίες για υπεύθυνους αδελφούς στην οργάνωση του Ιεχωβά. (Ψαλμ. 31:13) Μερικοί αδελφοί έχουν συλληφθεί και έχουν κατηγορηθεί για εγκληματική δράση. Οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα αντιμετώπισαν μια παρόμοια κατάσταση όταν ο απόστολος Παύλος κατηγορήθηκε άδικα και συνελήφθη. Μερικοί σταμάτησαν να τον στηρίζουν όταν φυλακίστηκε στη Ρώμη. (2 Τιμ. 1:8, 15· 2:8, 9) Φανταστείτε πώς πρέπει να ένιωθε ο Παύλος. Εκείνος είχε υπομείνει πολλές κακουχίες και είχε μάλιστα διακινδυνεύσει τη ζωή του για χάρη τους. (Πράξ. 20:18-21· 2 Κορ. 1:8) Ας μη γίνουμε ποτέ σαν εκείνους που εγκατέλειψαν τον Παύλο! Επομένως, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το ότι ο Σατανάς βάζει στο στόχαστρο των επιθέσεών του υπεύθυνους αδελφούς. Με αυτές τις επιθέσεις επιδιώκει να διαρρήξει την ακεραιότητα των συγκεκριμένων αδελφών και να μας τρομοκρατήσει. (1 Πέτρ. 5:8) Συνεχίστε να στηρίζετε όσια τους αδελφούς σας.​—2 Τιμ. 1:16-18. w22.11 σ. 16, 17 ¶8-11

https://drive.google.com/file/d/1U3FvxptswGZySp074fWzMaYjg7JCA4CJ/view?usp=sharing

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2024

 

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου

Ας επιστρέψει στον Ιεχωβά.​—Ησ. 55:7.

Όταν ο Ιεχωβά αποφασίζει αν θα δώσει συγχώρηση, λαβαίνει υπόψη του αν ο αμαρτωλός γνώριζε ότι αυτό που έκανε ήταν εσφαλμένο. Ο Ιησούς το κατέστησε αυτό σαφές στα εδάφια Λουκάς 12:47, 48. Ένα άτομο το οποίο εσκεμμένα σχεδιάζει να κάνει κάτι κακό και έχει πλήρη γνώση ότι αυτό που κάνει προσβάλλει τον Ιεχωβά διαπράττει σοβαρή αμαρτία. Ένα τέτοιο άτομο κινδυνεύει να μη λάβει συγχώρηση. (Μάρκ. 3:29· Ιωάν. 9:41) Υπάρχει ελπίδα σε μια τέτοια περίπτωση; Ναι! Ένας άλλος παράγοντας που λαβαίνει υπόψη του ο Ιεχωβά είναι το αν ο αμαρτωλός έχει μετανοήσει ειλικρινά. «Μετανοώ» σημαίνει «αλλάζω γνώμη, στάση ή σκοπό». Αυτό εμπεριέχει την ιδέα ότι το άτομο νιώθει μεταμέλεια και βαθιά λύπη για τα άσχημα πράγματα που έκανε ή για το ότι δεν έκανε τα σωστά πράγματα που όφειλε να κάνει. Το μετανοημένο άτομο λυπάται, όχι μόνο για τα σφάλματα που έκανε, αλλά και για την κακή πνευματική κατάσταση που οδήγησε σε αυτά. w22.06 σ. 5, 6 ¶15-17

https://drive.google.com/file/d/1X2-dJhDqgFKZ2kNpsB9bF-_MtAoUy749/view?usp=sharing

Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2024

 Τρίτη 19 Νοεμβρίου

Ο Γιος δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα από μόνος του, αλλά μόνο ό,τι βλέπει να κάνει ο Πατέρας.​—Ιωάν. 5:19.

Ο Ιησούς διατήρησε ισορροπημένη και ταπεινή άποψη για τον εαυτό του. Στην προανθρώπινη ύπαρξή του, δημιούργησε θαυμάσιο ιστορικό στην υπηρεσία του Ιεχωβά. Μέσω του Ιησού, «δημιουργήθηκαν όλα τα άλλα πράγματα στους ουρανούς και στη γη». (Κολ. 1:16) Κατά το βάφτισμά του, ο Ιησούς προφανώς θυμήθηκε τα πράγματα που είχε επιτελέσει όταν ήταν μαζί με τον Πατέρα του. (Ματθ. 3:16· Ιωάν. 17:5) Αλλά ο Ιησούς δεν έγινε υπερήφανος λόγω αυτής της γνώσης. Αντίθετα, ποτέ δεν εξύψωνε τον εαυτό του πάνω από κάποιον άλλον. Είπε στους μαθητές του ότι είχε έρθει στη γη, «όχι για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να δώσει τη ζωή του ως λύτρο σε αντάλλαγμα για πολλούς». (Ματθ. 20:28) Επίσης, παραδεχόταν με μετριοφροσύνη ότι δεν μπορούσε να κάνει απολύτως τίποτα από μόνος του. Τι ταπεινοφροσύνη εκδήλωσε ο Ιησούς! Μας έδωσε εξαιρετικό παράδειγμα προς μίμηση. w22.05 σ. 24 ¶13

https://drive.google.com/file/d/1FHDMmtyh8v1mX09WVFo9l_hlhZyjlC52/view?usp=sharing

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2024

Ψάλλουμε για να Ευχαριστήσουμε τον Ιεχωβά

 

Ψάλλουμε για να Ευχαριστήσουμε τον Ιεχωβά

(15 λεπτά) Συζήτηση.

Αφού ο Ιεχωβά απελευθέρωσε τους τρομοκρατημένους Ισραηλίτες από τον δυνατό στρατό των Αιγυπτίων στην Ερυθρά Θάλασσα, ο λαός του γεμάτος ευγνωμοσύνη έψαλε αυθόρμητα έναν ύμνο. (Εξ 15:1-19) Οι άντρες άρχισαν πρώτοι να ψάλλουν αυτόν τον νέο ύμνο. (Εξ 15:21) Ο Ιησούς και οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα έψαλλαν επίσης ύμνους στον Θεό. (Ματ 26:30· Κολ 3:16) Και εμείς σήμερα συνεχίζουμε να εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στον Ιεχωβά ψάλλοντας στις συναθροίσεις και στις συνελεύσεις. Για παράδειγμα, ο ύμνος «Σε Ευχαριστούμε, Ιεχωβά», που ψάλαμε πριν από λίγο, χρησιμοποιείται στις συναθροίσεις μας από το 1966.

Σε ορισμένους πολιτισμούς, ίσως οι άντρες ντρέπονται να τραγουδούν μπροστά σε άλλους. Άλλοι μπορεί να αποφεύγουν να ψάλλουν επειδή νιώθουν ότι η φωνή τους δεν είναι καλή. Πρέπει, ωστόσο, να θυμόμαστε ότι η υμνολογία στις συνάξεις μας είναι μέρος της λατρείας μας. Η οργάνωση του Ιεχωβά κάνει μεγάλη προσπάθεια για να συνθέτονται και να ετοιμάζονται μελωδικοί ύμνοι και έπειτα να επιλέγονται οι κατάλληλοι για την κάθε συνάθροιση. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε εμείς είναι να ενώνουμε όλοι μαζί τις φωνές μας για να εκφράζουμε την εγκάρδια αγάπη και την εκτίμησή μας στον ουράνιο Πατέρα μας.

Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Η Ιστορία μας Εν Κινήσει​—Το Δώρο της Υμνολογίας, Μέρος 2. Μετά ρωτήστε:

    Σκηνή από το βίντεο «Η Ιστορία μας Εν Κινήσει​—Το Δώρο της Υμνολογίας, Μέρος 2». Ο αδελφός Φ. Γ. Φρανς ανακοινώνει την κυκλοφορία του «Υμνολογίου για την Υπηρεσία της Βασιλείας».
  • Τι σημαντικό συνέβη το 1944;

  • Σκηνή από το βίντεο «Η Ιστορία μας Εν Κινήσει​—Το Δώρο της Υμνολογίας, Μέρος 2». Αργά τη νύχτα, ένας αδελφός στη Σιβηρία κρύβει στη φόδρα του μπουφάν του την ηχογράφηση ενός ύμνου που ψάλλουν αδελφοί.
  • Πώς έδειξαν οι αδελφοί μας στη Σιβηρία την εκτίμησή τους για τους ύμνους της Βασιλείας;

  • Σκηνή από το βίντεο «Η Ιστορία μας Εν Κινήσει​—Το Δώρο της Υμνολογίας, Μέρος 2». Αδελφοί και αδελφές ψάλλουν σε μια συνέλευση, συνοδευόμενοι από ζωντανή ορχήστρα.
  • Γιατί είναι η υμνολογία τόσο σημαντική για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά;


Η Ιστορία μας Εν Κινήσει—Το Δώρο της Υμνολογίας, Μέρος 2

Στο προηγούμενο επεισόδιο, εξερευνήσαμε την ιστορία των πρώτων μας υμνολογίων, αλλά στο τέλος μάς έμεινε μια απορία. Γενικά, είχαμε σταματήσει να ψάλλουμε στις συναθροίσεις μας στα τέλη της δεκαετίας του ’30. Για πόσον καιρό; Σύμφωνα με εκδόσεις από το αρχείο μας, από το 1938 ως το 1944. Και ενώ οι αδελφοί και οι αδελφές έψαλλαν στις συνελεύσεις, τους έλειπε πολύ που δεν έψαλλαν στις συναθροίσεις. Πότε ξαναρχίσαμε την υμνολογία; Ήταν καιρός ραγδαίας προόδου —νέες μέθοδοι δοκιμάζονταν. Η μορφή των συναθροίσεων άλλαξε. Καλώς ήρθατε στο 1944. Βρίσκεστε στη Θεοκρατική Συνέλευση των Ενωμένων Διαγγελέων στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης. Το ρολόι πάνω από τον αγωνιστικό χώρο λέει 4:30 το απόγευμα. Στο βήμα ανεβαίνει ο αδελφός Φρανς για να εκφωνήσει την ομιλία με θέμα «Ύμνος Υπηρεσίας της Βασιλείας». Ο αδελφός Φρανς λέει: «Το να υψώνουν οι επίγειοι υπηρέτες του Θεού τις φωνές τους για να ψάλλουν είναι κατάλληλο και φέρνει ευχαρίστηση σε Αυτόν». Καθώς μιλάει, έρχεται ο αδελφός Νάθαν Νορ και του δίνει ένα κόκκινο βιβλιάριο. Τότε, ο αδελφός Φρανς ανακοινώνει την κυκλοφορία του Υμνολογίου για την Υπηρεσία της Βασιλείας. Εξηγεί ότι θα χρησιμοποιείται για την υμνολογία στις συναθροίσεις. Το ακροατήριο κατενθουσιάζεται! Η υμνολογία γίνεται και πάλι μέρος των συναθροίσεών μας. Έκτοτε, έχουμε πάρει αρκετά καινούρια υμνολόγια —και όλα τους ήταν δώρα από τον Ιεχωβά. Οι ύμνοι στα υμνολόγια του 1950 και του 1966 χρησιμοποιούσαν όρους από τη Μετάφραση Νέου Κόσμου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών που είχε κυκλοφορήσει πρόσφατα. Τα θέματα και οι στίχοι ήταν πιο σύγχρονοι, και αφαιρέθηκαν οι ύμνοι που περιείχαν ψεύτικες θρησκευτικές διδασκαλίες. Από το Υμνολόγιο για την Υπηρεσία της Βασιλείας και μετά, δεν αναφέρονταν τα ονόματα των συνθετών και των στιχουργών. Όλη η δόξα δινόταν στον Ιεχωβά. Το 1984, ο τρόπος γραφής της μουσικής απλοποιήθηκε. Προστέθηκαν μάλιστα και συγχορδίες για να παίζονται οι ύμνοι πιο εύκολα στην κιθάρα και στο πιάνο. Βγάλαμε δίσκους, κασέτες, CD και ψηφιακά αρχεία για να μπορούμε να ψάλλουμε στην Αίθουσα Βασιλείας, στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο. Ο λαός του Ιεχωβά είχε άφθονη μουσική σε έντυπη ή ηχογραφημένη μορφή. Αλλά δεν γινόταν παντού αυτό. Θυμηθείτε πώς ξεκινήσαμε στο Πρώτο Μέρος —με τη μυστική ηχογράφηση από τη Σιβηρία. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αδελφοί μας στην πρώην Σοβιετική Ένωση αντιμετώπισαν σφοδρό διωγμό. Φανταστείτε ότι βρίσκεστε εκεί. Δεν έχετε σχεδόν καθόλου έντυπα. Τα περισσότερα από όσα έχετε είναι γραμμένα με το χέρι. Αν σας πιάσουν με ένα αντίγραφο της Σκοπιάς, μπορεί να σας βάλουν σε καταναγκαστικά έργα και να σας στείλουν εξορία. Το μόνο υμνολόγιο που είχαν οι αδελφοί στη ρωσική ήταν το υμνολόγιο του 1928. Δεν είχαν πάρει ούτε το υμνολόγιο του 1984 ούτε του 1966 ούτε του 1950 ούτε του 1944. Τι θα κάνατε εσείς; Θα σταματούσατε να ψέλνετε; Τι έκαναν εκείνοι; Έψαλλαν αυτά που είχαν ήδη στο μυαλό και στην καρδιά τους. Έφτιαξαν αντίγραφα του υμνολογίου του 1928, όπως αυτό εδώ. Οι αδελφοί και οι αδελφές μας συνέχισαν να ψάλλουν ακόμη και στις χειρότερες περιόδους. Και το έκαναν για δεκαετίες, ώσπου τελικά μπόρεσαν και πάλι να ενώσουν τις φωνές τους στην υμνολογία δημόσια. Αυτό συνέβη στην πρώτη διεθνή συνέλευση στην πρώην Σοβιετική Ένωση το 1992. Επιτέλους, χιλιάδες αδελφοί και αδελφές μπορούσαν να ψάλλουν μαζί. Αλλά τι θα έψαλλαν αφού δεν είχαν το τρέχον υμνολόγιο; Ετοιμάστηκαν ειδικά βιβλιάρια με τους στίχους των ύμνων για να μπορούν να τους ψάλλουν όλοι. Γιατί λοιπόν είναι η υμνολογία τόσο σημαντική για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά; Επειδή, όταν ψάλλουμε στον Ιεχωβά, παραμένουμε κοντά του. Όταν ψάλλουμε Βιβλικές αλήθειες, αυτές εντυπώνονται στην καρδιά μας. Και όταν ψάλλουμε αίνους, δείχνουμε στον Δημιουργό της μουσικής, τον Ιεχωβά, την εκτίμησή μας για το δώρο της υμνολογίας.

 

Ο Ιησούς Δείχνει με ένα Παράδειγμα Πόσο Ενδιαφέρεται ο Πατέρας μας για Εμάς

 

 

Γι’ αυτό, σας λέω:

Μην ανησυχείτε για τη ζωή σαςσχετικά με το τι θα φάτε ή τι θα πιείτε,ούτε για το σώμα σας σχετικά με το τι θα φορέσετε.

Δεν αξίζει η ζωή περισσότερο από την τροφή,και το σώμα από τα ρούχα;

Παρατηρήστε προσεκτικά τα πουλιά του ουρανού·δεν σπέρνουν ούτε θερίζουνούτε μαζεύουν σε αποθήκες, και όμως ο ουράνιος Πατέρας σας τα τρέφει. Δεν αξίζετε εσείς περισσότερο από αυτά;

Πνευματικά πετράδια ΨΑΛΜΟΙ 107,108

 Κολάζ: Τρόποι με τους οποίους μπορούμε να αινούμε τον Ιεχωβά. 1. Αδελφοί και αδελφές ψάλλουν στη συνάθροιση. 2. Ένας αδελφός κάνει σχόλια στη συνάθροιση. 3. Δυο αδελφές συμμετέχουν στη διακονία από σπίτι σε σπίτι.Κολάζ: Τρόποι με τους οποίους μπορούμε να αινούμε τον Ιεχωβά. 1. Αδελφοί και αδελφές ψάλλουν στη συνάθροιση. 2. Ένας αδελφός κάνει σχόλια στη συνάθροιση. 3. Δυο αδελφές συμμετέχουν στη διακονία από σπίτι σε σπίτι.

https://drive.google.com/file/d/1cv2l-K3nayIjChGGnhhujf_pvyOyY_QE/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2024

 Δευτέρα 18 Νοεμβρίου

Ευτυχισμένος είναι όποιος φοβάται τον Ιεχωβά και περπατάει στις οδούς Του.​—Ψαλμ. 128:1.

Το να φοβόμαστε τον Ιεχωβά σημαίνει ότι τον σεβόμαστε τόσο πολύ ώστε προσπαθούμε να μην κάνουμε τίποτα που θα τον δυσαρεστήσει. (Παρ. 16:6) Επομένως, αγωνιζόμαστε συνεχώς να συμμορφωνόμαστε με τους κανόνες του Θεού περί ορθού και εσφαλμένου όπως εξηγούνται στις σελίδες της Αγίας Γραφής. (2 Κορ. 7:1) Θα είμαστε ευτυχισμένοι αν κάνουμε τα πράγματα που αγαπάει ο Ιεχωβά και απορρίπτουμε τα πράγματα που μισεί. (Ψαλμ. 37:27· 97:10· Ρωμ. 12:9) Κάποιος μπορεί να ξέρει ότι ο Ιεχωβά έχει την εξουσία να ορίζει το ορθό και το εσφαλμένο, αλλά πρέπει επίσης να αποδέχεται τους κανόνες του Θεού. (Ρωμ. 12:2) Εμείς δείχνουμε με τη διαγωγή μας ότι πιστεύουμε πραγματικά πως η τήρηση των κανόνων του Ιεχωβά είναι ο καλύτερος τρόπος ζωής. (Παρ. 12:28) Έτσι ένιωθε και ο Δαβίδ. Να γιατί είπε για τον Ιεχωβά: «Μου μαθαίνεις τον δρόμο της ζωής. Στην παρουσία σου υπάρχει άφθονη χαρά· υπάρχει ευτυχία στα δεξιά σου για πάντα».​—Ψαλμ. 16:11. w22.10 σ. 8 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/1LTcT18lRiMNLc3n0gkGbGfd1xuASfv7a/view?usp=sharing

Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2024

 Κυριακή 17 Νοεμβρίου

Μείνε μακριά από τον ανόητο.​—Παρ. 14:7.

Ανόμοια με εκείνους που μισούν τις θεϊκές συμβουλές, εμείς καλλιεργούμε αγάπη για τις οδούς του Θεού, περιλαμβανομένων και των ηθικών του κανόνων. Μπορούμε να ενισχύουμε αυτή την αγάπη αντιπαραβάλλοντας τα αποτελέσματα της υπακοής με τα αποτελέσματα της ανυπακοής. Παρατηρήστε τα προβλήματα που προξενούν οι άνθρωποι στον εαυτό τους επειδή απορρίπτουν ανόητα τις σοφές συμβουλές του Ιεχωβά. Έπειτα, σκεφτείτε πόσο καλύτερη είναι η δική σας ζωή επειδή υπακούτε στον Θεό. (Ψαλμ. 32:8, 10) Ο Ιεχωβά κάνει τη σοφία διαθέσιμη σε όλους, αλλά δεν εξαναγκάζει κανέναν να την αποδεχτεί. Ωστόσο, περιγράφει τα αποτελέσματα που προκύπτουν όταν οι άνθρωποι δεν δίνουν προσοχή στη σοφία. (Παρ. 1:29-32) Αυτοί οι άνθρωποι «θα υποστούν τις συνέπειες της πορείας τους». Με τον καιρό, ο τρόπος ζωής τους θα τους φέρει μόνο στενοχώρια, προβλήματα και τελικά καταστροφή. Από την άλλη πλευρά, σε εκείνους που δίνουν προσοχή στις σοφές συμβουλές του Ιεχωβά και τις εφαρμόζουν, δίνεται η υπόσχεση: «Αυτός . . . που με ακούει θα κατοικεί με ασφάλεια και δεν θα τον ανησυχεί ο τρόμος της συμφοράς».​—Παρ. 1:33. w22.10 σ. 20, 21 ¶11-13

https://drive.google.com/file/d/1EYM0v7BEXeKtUqwuvgQXc_-RGVFrCAvu/view?usp=sharing

Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2024

 Σάββατο 16 Νοεμβρίου

Αποφεύγω όσους κρύβουν αυτό που είναι.​—Ψαλμ. 26:4.

Να διαλέγεις φίλους που αγαπούν τον Ιεχωβά. Η επιλογή των φίλων σου θα επηρεάσει πάρα πολύ τη Χριστιανική σου ανάπτυξη. (Παρ. 13:20) Ο Τζούλιεν, που τώρα υπηρετεί ως πρεσβύτερος, λέει: «Όταν ήμουν νεαρός, καλλιέργησα καλές φιλίες με αδελφούς με τους οποίους συμμετείχα στη διακονία. Εκείνοι οι φίλοι μου ήταν ζηλωτές, και με βοήθησαν να διακρίνω πόσο απολαυστική μπορεί να είναι η διακονία. . . . Επίσης, συνειδητοποίησα ότι, περιορίζοντας τον κύκλο των φίλων μου σε συνομηλίκους μου, έχανα καλές παρέες και ενδιαφέρουσες φιλίες». Τι γίνεται αν καταλάβεις ότι κάποιος στην εκκλησία δεν είναι καλή συναναστροφή για εσένα; Ο Παύλος ήξερε ότι κάποια άτομα στη Χριστιανική εκκλησία του πρώτου αιώνα δεν είχαν πνευματικότητα, γι’ αυτό προειδοποίησε τον Τιμόθεο να μείνει μακριά τους. (2 Τιμ. 2:20-22) Η φιλία μας με τον Ιεχωβά είναι πολύτιμη. Δεν πρέπει να επιτρέπουμε σε κανέναν να εξασθενίσει τον δεσμό τον οποίο έχουμε εργαστεί τόσο σκληρά να σφυρηλατήσουμε με τον ουράνιο Πατέρα μας. w22.08 σ. 5, 6 ¶13-15

https://drive.google.com/file/d/1MYqo079lV8a8s09PNE7FQXX5WKMrySjB/view?usp=sharing

Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2024

 Παρασκευή 15 Νοεμβρίου

Τα μάτια του Ιεχωβά περιτρέχουν όλη τη γη.​—2 Χρον. 16:9.

Ένας πρεσβύτερος, ο οποίος λέγεται Μικέας, ένιωσε ότι του είχαν φερθεί σκληρά κάποιοι αδελφοί σε θέσεις ευθύνης. Ωστόσο, διατήρησε τη διανοητική του διαύγεια και έκανε μεγάλη προσπάθεια για να θέσει υπό έλεγχο τα αισθήματά του. Προσευχόταν τακτικά ζητώντας από τον Ιεχωβά να του δώσει άγιο πνεύμα και δύναμη για να υπομείνει. Έκανε επίσης έρευνα στις εκδόσεις μας για να βρει πληροφορίες που θα τον βοηθούσαν. Ποιο είναι το δίδαγμα; Αν νιώθετε ότι σας έχει αδικήσει ένας αδελφός ή μια αδελφή, μείνετε ήρεμοι και προσπαθήστε να θέσετε υπό έλεγχο οποιαδήποτε αρνητικά αισθήματα ίσως έχετε. Ίσως δεν ξέρετε ποιες περιστάσεις έκαναν αυτό το άτομο να μιλήσει ή να φερθεί έτσι. Γι’ αυτό, μιλήστε στον Ιεχωβά μέσω προσευχής και ζητήστε του να σας βοηθήσει να δείτε τα πράγματα από την άποψη του άλλου ατόμου. Να δίνετε στον συλλάτρη σας το ευεργέτημα της αμφιβολίας και να παραβλέπετε την προσβολή. (Παρ. 19:11) Να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά γνωρίζει την κατάστασή σας και θα σας δώσει την αναγκαία δύναμη για να υπομείνετε.​—Εκκλ. 5:8. w22.11 σ. 21 ¶5

https://drive.google.com/file/d/1DLDPoLJQUOA_s7KCRC7vwuJxMEfhA_mV/view?usp=sharing

Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2024

 Πέμπτη 14 Νοεμβρίου

[Η αγάπη] πιστεύει τα πάντα.​—1 Κορ. 13:7.

Αυτή η δήλωση δεν σημαίνει ότι ο Ιεχωβά αναμένει να εμπιστευόμαστε τους άλλους τυφλά. Αυτό που αναμένει είναι να τους εμπιστευόμαστε επειδή έχουν αποδειχτεί αξιόπιστοι. Η εμπιστοσύνη, όπως και ο σεβασμός, είναι κάτι που χρειάζεται να κερδηθεί, και αυτό απαιτεί χρόνο. Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε εμπιστοσύνη στους αδελφούς σας; Γνωρίστε τους καλά. Να συζητάτε μαζί τους στις συναθροίσεις. Να βγαίνετε μαζί τους στο έργο. Να είστε μακρόθυμοι μαζί τους, δίνοντάς τους την ευκαιρία να αποδείξουν ότι είναι αξιόπιστοι. Αρχικά, ίσως προτιμάτε να είστε επιλεκτικοί όσον αφορά το ποια προσωπικά ζητήματα θα αποκαλύψετε σε κάποιον που μόλις γνωρίσατε. Καθώς η σχέση σας δυναμώνει, ίσως νιώθετε πιο άνετα να εκφράσετε τα αισθήματά σας. (Λουκ. 16:10) Αλλά τι μπορείτε να κάνετε αν κάποιος αδελφός προδώσει την εμπιστοσύνη σας; Μη βιαστείτε να τον κάνετε πέρα. Αφήστε να περάσει κάποιος χρόνος. Και μην επιτρέπετε στις πράξεις μερικών να σας κάνουν να μην εμπιστεύεστε τους αδελφούς σας. w22.09 σ. 4 ¶7, 8

https://drive.google.com/file/d/1pOj2Q7zSCj53e6bnWl2bhfRH3YNZQovR/view?usp=sharing

Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2024

 Τετάρτη 13 Νοεμβρίου

Πολλοί από εκείνους που κοιμούνται στο χώμα της γης θα ξυπνήσουν, μερικοί σε αιώνια ζωή.​—Δαν. 12:2.

Αυτή η προφητεία δεν αναφέρεται σε μια συμβολική ανάσταση, μια πνευματική αναζωογόνηση των υπηρετών του Θεού που λαβαίνει χώρα στη διάρκεια των τελευταίων ημερών, όπως κατανοούσαμε στο παρελθόν. Απεναντίας, αυτά τα λόγια αναφέρονται στην ανάσταση των νεκρών που λαβαίνει χώρα στον επερχόμενο νέο κόσμο. Γιατί μπορούμε να βγάλουμε αυτό το συμπέρασμα; Ο όρος «χώμα» χρησιμοποιείται επίσης στο εδάφιο Ιώβ 17:16 ως παράλληλος του όρου “Τάφος”. Αυτό υποδηλώνει ότι το εδάφιο Δανιήλ 12:2 αναφέρεται στην κυριολεκτική ανάσταση που θα λάβει χώρα μετά το τέλος των τελευταίων ημερών και μετά τη μάχη του Αρμαγεδδώνα. Τι εννοεί όμως το εδάφιο Δανιήλ 12:2 όταν λέει ότι μερικοί θα αναστηθούν σε «αιώνια ζωή»; Αυτό σημαίνει ότι εκείνοι που ανασταίνονται και γνωρίζουν, ή συνεχίζουν να γνωρίζουν, τον Ιεχωβά και τον Ιησού και υπακούν σε αυτούς στη διάρκεια των 1.000 ετών θα λάβουν τελικά αιώνια ζωή.​—Ιωάν. 17:3. w22.09 σ. 21, 22 ¶6, 7

https://drive.google.com/file/d/1W0C025bZ5cH0_5zZaBofO4J7nOqIpZ3-/view?usp=sharing

Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2024

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2024

 Τρίτη 12 Νοεμβρίου

Πώς . . . θα μπορούσα να κάνω αυτό το μεγάλο κακό και να αμαρτήσω εναντίον του Θεού;​—Γέν. 39:9.

Πώς ήξερε ο Ιωσήφ ότι ο Θεός του θεωρούσε τη μοιχεία «μεγάλο κακό»; Ο Μωσαϊκός Νόμος, ο οποίος περιλάμβανε την ξεκάθαρη εντολή: «Δεν πρέπει να μοιχεύσεις», δεν είχε γραφτεί ακόμα. (Έξοδ. 20:14) Θα περνούσαν άλλα διακόσια χρόνια μέχρι να γίνει αυτό. Ο Ιωσήφ όμως γνώριζε τον Ιεχωβά αρκετά καλά ώστε να αντιλαμβάνεται πώς ένιωθε Εκείνος για την ανήθικη διαγωγή. Για παράδειγμα, ο Ιωσήφ σίγουρα γνώριζε ότι ο σκοπός του Ιεχωβά για τον γάμο ήταν να παντρεύεται ένας άντρας με μία γυναίκα. Και θα είχε ακούσει πώς παρενέβη ο Ιεχωβά σε δύο περιπτώσεις για να προστατέψει την τιμή της προγιαγιάς του της Σάρρας όταν εκείνη κινδύνεψε να πέσει θύμα βιασμού. (Γέν. 2:24· 12:14-20· 20:2-7) Καθώς ο Ιωσήφ συλλογιζόταν αυτά τα ζητήματα, διέκρινε τι ήταν ορθό και τι εσφαλμένο στα μάτια του Θεού. Επειδή αγαπούσε τον Θεό του, τον Ιεχωβά, αγαπούσε και τους κανόνες Του περί δικαιοσύνης και ήταν αποφασισμένος να τους τηρεί. w22.08 σ. 26 ¶1, 2

https://drive.google.com/file/d/1PFGn_NjCH0CM544I9oyLiw1zaEgK5fc-/view?usp=sharing