Ψάλλουμε για να Ευχαριστήσουμε τον Ιεχωβά
(15 λεπτά) Συζήτηση.
Αφού ο Ιεχωβά απελευθέρωσε τους τρομοκρατημένους Ισραηλίτες από τον δυνατό στρατό των Αιγυπτίων στην Ερυθρά Θάλασσα, ο λαός του γεμάτος ευγνωμοσύνη έψαλε αυθόρμητα έναν ύμνο. (Εξ 15:1-19) Οι άντρες άρχισαν πρώτοι να ψάλλουν αυτόν τον νέο ύμνο. (Εξ 15:21) Ο Ιησούς και οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα έψαλλαν επίσης ύμνους στον Θεό. (Ματ 26:30· Κολ 3:16) Και εμείς σήμερα συνεχίζουμε να εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας στον Ιεχωβά ψάλλοντας στις συναθροίσεις και στις συνελεύσεις. Για παράδειγμα, ο ύμνος «Σε Ευχαριστούμε, Ιεχωβά», που ψάλαμε πριν από λίγο, χρησιμοποιείται στις συναθροίσεις μας από το 1966.
Σε ορισμένους πολιτισμούς, ίσως οι άντρες ντρέπονται να τραγουδούν μπροστά σε άλλους. Άλλοι μπορεί να αποφεύγουν να ψάλλουν επειδή νιώθουν ότι η φωνή τους δεν είναι καλή. Πρέπει, ωστόσο, να θυμόμαστε ότι η υμνολογία στις συνάξεις μας είναι μέρος της λατρείας μας. Η οργάνωση του Ιεχωβά κάνει μεγάλη προσπάθεια για να συνθέτονται και να ετοιμάζονται μελωδικοί ύμνοι και έπειτα να επιλέγονται οι κατάλληλοι για την κάθε συνάθροιση. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε εμείς είναι να ενώνουμε όλοι μαζί τις φωνές μας για να εκφράζουμε την εγκάρδια αγάπη και την εκτίμησή μας στον ουράνιο Πατέρα μας.
Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Η Ιστορία μας Εν Κινήσει—Το Δώρο της Υμνολογίας, Μέρος 2. Μετά ρωτήστε:
Τι σημαντικό συνέβη το 1944;
Πώς έδειξαν οι αδελφοί μας στη Σιβηρία την εκτίμησή τους για τους ύμνους της Βασιλείας;
Γιατί είναι η υμνολογία τόσο σημαντική για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά;
Η Ιστορία μας Εν Κινήσει—Το Δώρο της Υμνολογίας, Μέρος 2
Στο προηγούμενο επεισόδιο, εξερευνήσαμε την ιστορία των πρώτων μας υμνολογίων,
αλλά στο τέλος μάς έμεινε μια απορία. Γενικά, είχαμε σταματήσει να ψάλλουμε
στις συναθροίσεις μας στα τέλη της δεκαετίας του ’30. Για πόσον καιρό; Σύμφωνα
με εκδόσεις από το αρχείο μας, από το 1938 ως το 1944. Και ενώ οι αδελφοί και
οι αδελφές έψαλλαν στις συνελεύσεις, τους έλειπε πολύ που δεν έψαλλαν στις
συναθροίσεις. Πότε ξαναρχίσαμε την υμνολογία; Ήταν καιρός ραγδαίας προόδου
—νέες μέθοδοι δοκιμάζονταν. Η μορφή των συναθροίσεων άλλαξε. Καλώς ήρθατε στο
1944. Βρίσκεστε στη Θεοκρατική Συνέλευση των Ενωμένων Διαγγελέων στο Μπάφαλο
της Νέας Υόρκης. Το ρολόι πάνω από τον αγωνιστικό χώρο λέει 4:30 το απόγευμα.
Στο βήμα ανεβαίνει ο αδελφός Φρανς για να εκφωνήσει την ομιλία με θέμα «Ύμνος
Υπηρεσίας της Βασιλείας». Ο αδελφός Φρανς λέει: «Το να υψώνουν οι επίγειοι
υπηρέτες του Θεού τις φωνές τους για να ψάλλουν είναι κατάλληλο και φέρνει
ευχαρίστηση σε Αυτόν». Καθώς μιλάει, έρχεται ο αδελφός Νάθαν Νορ και του δίνει
ένα κόκκινο βιβλιάριο. Τότε, ο αδελφός Φρανς ανακοινώνει την κυκλοφορία του Υμνολογίου
για την Υπηρεσία της Βασιλείας. Εξηγεί ότι θα χρησιμοποιείται για την
υμνολογία στις συναθροίσεις. Το ακροατήριο κατενθουσιάζεται! Η υμνολογία
γίνεται και πάλι μέρος των συναθροίσεών μας. Έκτοτε, έχουμε πάρει αρκετά
καινούρια υμνολόγια —και όλα τους ήταν δώρα από τον Ιεχωβά. Οι ύμνοι στα
υμνολόγια του 1950 και του 1966 χρησιμοποιούσαν όρους από τη Μετάφραση Νέου
Κόσμου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών που είχε κυκλοφορήσει πρόσφατα. Τα
θέματα και οι στίχοι ήταν πιο σύγχρονοι, και αφαιρέθηκαν οι ύμνοι που περιείχαν
ψεύτικες θρησκευτικές διδασκαλίες. Από το Υμνολόγιο για την Υπηρεσία της
Βασιλείας και μετά, δεν αναφέρονταν τα ονόματα των συνθετών και των
στιχουργών. Όλη η δόξα δινόταν στον Ιεχωβά. Το 1984, ο τρόπος γραφής της
μουσικής απλοποιήθηκε. Προστέθηκαν μάλιστα και συγχορδίες για να παίζονται οι
ύμνοι πιο εύκολα στην κιθάρα και στο πιάνο. Βγάλαμε δίσκους, κασέτες, CD και
ψηφιακά αρχεία για να μπορούμε να ψάλλουμε στην Αίθουσα Βασιλείας, στο σπίτι ή
στο αυτοκίνητο. Ο λαός του Ιεχωβά είχε άφθονη μουσική σε έντυπη ή ηχογραφημένη
μορφή. Αλλά δεν γινόταν παντού αυτό. Θυμηθείτε πώς ξεκινήσαμε στο Πρώτο Μέρος
—με τη μυστική ηχογράφηση από τη Σιβηρία. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι αδελφοί
μας στην πρώην Σοβιετική Ένωση αντιμετώπισαν σφοδρό διωγμό. Φανταστείτε ότι
βρίσκεστε εκεί. Δεν έχετε σχεδόν καθόλου έντυπα. Τα περισσότερα από όσα έχετε
είναι γραμμένα με το χέρι. Αν σας πιάσουν με ένα αντίγραφο της Σκοπιάς,
μπορεί να σας βάλουν σε καταναγκαστικά έργα και να σας στείλουν εξορία. Το μόνο
υμνολόγιο που είχαν οι αδελφοί στη ρωσική ήταν το υμνολόγιο του 1928. Δεν είχαν
πάρει ούτε το υμνολόγιο του 1984 ούτε του 1966 ούτε του 1950 ούτε του 1944. Τι
θα κάνατε εσείς; Θα σταματούσατε να ψέλνετε; Τι έκαναν εκείνοι; Έψαλλαν αυτά
που είχαν ήδη στο μυαλό και στην καρδιά τους. Έφτιαξαν αντίγραφα του υμνολογίου
του 1928, όπως αυτό εδώ. Οι αδελφοί και οι αδελφές μας συνέχισαν να ψάλλουν
ακόμη και στις χειρότερες περιόδους. Και το έκαναν για δεκαετίες, ώσπου τελικά
μπόρεσαν και πάλι να ενώσουν τις φωνές τους στην υμνολογία δημόσια. Αυτό συνέβη
στην πρώτη διεθνή συνέλευση στην πρώην Σοβιετική Ένωση το 1992. Επιτέλους,
χιλιάδες αδελφοί και αδελφές μπορούσαν να ψάλλουν μαζί. Αλλά τι θα έψαλλαν αφού
δεν είχαν το τρέχον υμνολόγιο; Ετοιμάστηκαν ειδικά βιβλιάρια με τους στίχους
των ύμνων για να μπορούν να τους ψάλλουν όλοι. Γιατί λοιπόν είναι η υμνολογία
τόσο σημαντική για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά; Επειδή, όταν ψάλλουμε στον Ιεχωβά,
παραμένουμε κοντά του. Όταν ψάλλουμε Βιβλικές αλήθειες, αυτές εντυπώνονται στην
καρδιά μας. Και όταν ψάλλουμε αίνους, δείχνουμε στον Δημιουργό της μουσικής,
τον Ιεχωβά, την εκτίμησή μας για το δώρο της υμνολογίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου