«Είμαστε ό,τι τρώμε». Όλοι μας ξέρουμε αυτή τη φράση.
Μας λέει ότι έχει σημασία τι επιλέγουμε να τρώμε.
Μπορεί να τρώμε είτε ανθυγιεινά είτε υγιεινά.
Οι επιλογές μας μπορούν να μας επηρεάσουν τόσο σωματικά όσο και πνευματικά.
Εφόσον είμαστε ό,τι τρώμε, είμαστε και ό,τι βλέπουμε και ό,τι ακούμε.
Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα όσον αφορά την ψυχαγωγία.
Κάθε μέρα που ξυπνάμε έχουμε να κάνουμε μια επιλογή.
Θα φάμε από «το τραπέζι του Ιεχωβά» ή από «το τραπέζι των δαιμόνων»;
Εμείς επιλέγουμε, αλλά οι επιλογές μας έχουν συνέπειες.
Μπορούν να μας φέρουν πιο κοντά στον Ιεχωβά ή να μας απομακρύνουν από αυτόν.
Οι περισσότεροι σήμερα επιλέγουν το τραπέζι των δαιμόνων και οι συνέπειες είναι ολοφάνερες.
Οι πράξεις τους αντανακλούν το μενούτου τραπεζιού των δαιμόνων, δηλαδή «τα έργα της σάρκας» που αναφέρονται στους Γαλάτες κεφάλαιο 5.
Εμείς όμως που βλέπουμε αυτό το πρόγραμμα και εκατομμύρια άλλοι στον κόσμο έχουμε επιλέξει να τρώμε από το τραπέζι του Ιεχωβά.
Και οι πράξεις μας και οι συνέπειές τους είναι επίσης ολοφάνερες.
Τι υπάρχει στο μενού του Ιεχωβά;
Ο «καρπός του πνεύματος».
Είναι ολοφάνερο.
Μας αρέσει πολύ να τρώμε από το τραπέζι του Ιεχωβά.
Το φαγητό είναι πεντανόστιμο και θρεπτικό.
Όλοι συμφωνούμε σε αυτό.
Μια αδελφή έστειλε στο Κυβερνών Σώμα μια επιστολή εκτίμησης για την πνευματική τροφή. Ακούστε τι έγραψε: «Σας ευχαριστούμε που μας κακομαθαίνετε με ένα τέτοιο συμπόσιο από πλούσια φαγητά που σερβίρονται συνεχώς μπροστά μας.
Καθώς απολαμβάνουμε αυτό το συμπόσιο, νιώθουμε ότι η πνευματική μας κοιλιά είναι φουσκωμένη επειδή εκπληρώνετε ολόκαρδα την αποστολή σας να τρέφετε τα πρόβατα του Ιεχωβά».
Νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι.
Έχουμε τόσο πολλή τροφή που είμαστε χορτάτοι.
Δεν μιλάμε για την κυριολεκτική αλλά για την πνευματική κοιλιά μας.
Είμαστε ευγνώμονες που το Κυβερνών Σώμα μάς σερβίρει όλη αυτή την τροφή.
Βέβαια τώρα, λόγω της πανδημίας, είμαστε στο σπίτι περισσότερο από ποτέ.
Πολλές φορές μάλιστα ίσως είμαστε μόνοι μας και αυτό φέρνει πολλές προκλήσεις και πειρασμούς.
Θα επιλέξουμε το σωστό είδος ψυχαγωγίας που θα μας φέρει πιο κοντά στον Ιεχωβά;
Ο Σατανάς ξέρει ότι είμαστε μόνοι.
Ξέρει ότι μερικές φορές νιώθουμε μοναξιά και ίσως είμαστε ευάλωτοι, πιο επιρρεπείς στον πειρασμό να φάμε από το τραπέζι των δαιμόνων.
Μια μπουκιά, ένα μεζεδάκι—τι θα πάθουμε; Ίσως θυμάστε την εξής δήλωση της <i>Σκοπιάς:</i> «Τον Σατανά δεν τον πειράζει αν ένα μέρος της καρδιάς μας αγαπάει το σωστό, αρκεί ένα άλλο μέρος της να αγαπάει το κακό, αυτό που προάγει εκείνος».
Θέλει να τρώτε και από τα δύο τραπέζια γιατί ξέρει ότι αυτό θα σας απομακρύνει από τον Ιεχωβά.
Επομένως, μπορούμε να τρώμε και από τα δύο τραπέζια;
Ή θα μας βλάψει αυτό;
Ας διαβάσουμε το σημερινό μας εδάφιο.
Πρώτη Κορινθίους 10:21. Όπως θυμόμαστε, λέει: «Δεν μπορείτε να πίνετε το ποτήρι του Ιεχωβά και το ποτήρι των δαιμόνων· δεν μπορείτε να τρώτε από “το τραπέζι του Ιεχωβά” και από το τραπέζι των δαιμόνων».
Άρα μπορούμε να τρώμε και από τα δύο τραπέζια;
Βασικά, ναι.
Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα.
Μπορούμε να το κάνουμε.
Αλλά ποιες θα είναι οι συνέπειες;
Κάποιοι ζουν διπλή ζωή.
Θέλουν να τρώνε και από τα δύο τραπέζια.
Πώς νιώθει όμως ο Ιεχωβά για αυτό; Δείτε το εδάφιο 22.
Λέει ότι αν κάναμε κάτι τέτοιο, θα προκαλούσαμε «τη ζηλοτυπία του Ιεχωβά».
Και ξέρουμε ότι εκείνος απαιτεί αποκλειστική αφοσίωση.
Θέλει να τρεφόμαστε αποκλειστικά από το δικό του τραπέζι. Ωστόσο, ίσως σκεφτούμε:
“Αν τρέφομαι κυρίως από το τραπέζι του Ιεχωβά και μια στο τόσο τσιμπάω κάτι καιαπό το τραπέζι των δαιμόνων, πού είναι το κακό;
Είμαι στην αλήθεια πολλά χρόνια ή είμαι στο Μπέθελ εδώ και πολύ καιρό” ή “Είμαι εξωτερικός συνεργάτης, βοηθάω στην οικοδόμηση.
Το ελέγχω. Είμαι ώριμος”.
Είναι όμως έτσι;
Τι λέει το εδάφιο 12;
Λέει: «Αυτός λοιπόν που νομίζει ότι στέκεται [ότι είναι πνευματικός] ας προσέχει μην πέσει.
Όποιον πειρασμό και αν έχετε αντιμετωπίσει είναι κοινός στους ανθρώπους».
Η αποκλειστική αφοσίωση περιλαμβάνει κάθε πτυχή της ζωής μας, χωρίς εξαιρέσεις.
Ο Παύλος μάς υπενθυμίζει τι απαιτεί ο Ιεχωβά από όλους όσους έχουν αφιερώσει τη ζωή τους σε εκείνον.
Δείτε το εδάφιο 31.
Λέει: «Είτε τρώτε είτε πίνετε είτε κάνετε οτιδήποτε άλλο [όπως είναι η ψυχαγωγία], να κάνετε τα πάντα για τη δόξα του Θεού».
Αυτός είναι ο στόχος μας.
Αλλά ο Σατανάς έχει τον αντίθετο στόχο.
Στην Αγία Γραφή αναφέρονται πολλά άτομα που έθεσαν εξαιρετικό παράδειγμα για μας.
Ο Δαβίδ ήταν ένα άτομο που ήθελε πάντα να δίνει στον Ιεχωβά αποκλειστική αφοσίωση, να κάνει τα πάντα για τη δόξα του Θεού.
Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στον Ψαλμό 101 για να δούμε τα εδάφια 1 μέχρι 8.
Καθώς διαβάζουμε, αξίζει να δούμε πόσο αποφασισμένος ήταν ο Δαβίδ να υπηρετεί τον Ιεχωβά.
Μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο 11 φορές, λέει τι θα έκανε και τι δεν θα έκανε.
Με αυτόν τον τρόπο, δείχνει ότι είχε αποφασίσει από πριν ποιον θα άφηνε να μπει στο σπίτι του ή με ποιους θα επέλεγε να συναναστραφεί. Δείτε τι λέει στον Ψαλμό 101:1: «Θα ψάλλω για την όσια αγάπη και τη δικαιοσύνη.
Σε εσένα, Ιεχωβά, θα ψάλλω αίνους».
Το να αινεί τον Ιεχωβά, να τον υπηρετεί και να του δίνει αποκλειστική αφοσίωση ήταν προτεραιότητα για τον Δαβίδ.
Επηρέαζε όλες τις επιλογές που έκανε —αυτά που σκεφτόταν, αυτά που έλεγε, αυτά που έκανε.
Αυτό τον ωθούσε σε δράση.
Δείτε το εδάφιο 2.
Λέει τα εξής: «Θα ενεργώ συνετά και άψογα». Και μετά ρωτάει: «Πότε θα έρθεις σε εμένα;»
Τον απασχολούσε συνεχώς να είναι κοντά στον Ιεχωβά.
Λέει: «Θα περπατώ με ακέραιη καρδιά μέσα στο σπίτι μου».
Για τον Δαβίδ, δεν έπαιζε ρόλο αν ήταν με άλλους ή αν ήταν μόνος του στο σπίτι και δεν τον έβλεπε κανείς.
Ήταν αποφασισμένος να διατηρήσει την ακεραιότητά του, την ολόκαρδη αγάπη του και την ακλόνητη αφοσίωσή του στον Ιεχωβά.
Σαν τον Δαβίδ, πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι να περπατάμε με ακεραιότητα μέσα στο σπίτι μας ή στο δωμάτιό μας στο Μπέθελ, όπου οι άλλοι δεν μας βλέπουν αλλά ο Ιεχωβά μάς βλέπει.
Η ακεραιότητα είναι σαν ένα τείχος προστασίας.
Είναι σαν έναν τοίχο μέσα στο σπίτι μας ή σε ένα κτίριο γραφείων που δεν αφήνει τη φωτιά να εξαπλωθεί από το ένα δωμάτιο στο άλλο.
Μας προστατεύει από τον κίνδυνο. Τείχος προστασίας χρησιμοποιείται και στα συστήματα ασφαλείας των υπολογιστών για να εμποδίσει τυχόν χάκερ και ιούς να μολύνουν τα δίκτυα ή τους υπολογιστές.
Παρόμοια, πρέπει και εμείς να οικοδομήσουμε το δικό μας προσωπικό τείχος προστασίας με τη Βιβλικά εκπαιδευμένη συνείδησή μας, αποκλείοντας τα κακά πράγματα και αφήνοντας μόνο τα καλά πράγματα από τον Ιεχωβά και μένοντας μακριά από επιβλαβείς επιρροές —όπως η ανηθικότητα, η βία και ο πνευματισμός— επειδή ξέρουμε καλά ότι ο Ιεχωβά τα μισεί αυτά.
Στα εδάφια 3-8 είναι σαν να βλέπουμε μια περιγραφή της ψυχαγωγίας που οι δαίμονες θα ήθελαν να επιλέξουμε.
Και αν ο Δαβίδ ζούσε στην εποχή μας και είχε στα χέρια του ένα τηλεκοντρόλ ή ένα ποντίκι και σερφάριζε στο Ίντερνετ, μπορούμε να φανταστούμε πώς θα θεωρούσε πολλά από τα πράγματα στα οποία έχουμε πρόσβαση σήμερα.
Δείτε το εδάφιο 3.
Λέει: «Δεν θα βάλω τίποτα άχρηστο [«ή αλλιώς “ανώφελο”»] μπροστά στα μάτια μου.
Μισώ τις πράξεις εκείνων που αποκλίνουν από το σωστό· δεν θα έχω καμία σχέση μαζί τους.
Κάθε διεστραμμένη καρδιά είναι μακριά από εμένα· δεν θα αποδεχτώ το κακό.
Όποιον συκοφαντεί κρυφά τον πλησίον του θα τον κατασιωπήσω».
Άρα αλλάξτε κανάλι, βγείτε από το σάιτ, κλείστε τη συσκευή. «Όποιον έχει υπεροπτικά μάτια και αλαζονική καρδιά δεν θα τον ανεχτώ.
Θα έχω το βλέμμα στραμμένο στους πιστούς της γης ώστε να κατοικούν μαζί μου.
Αυτός που περπατάει άψογα [«ή “με ακεραιότητα”»] θα με διακονεί».
Άρα αποκλείουμε ό,τι είναι κακό και αφήνουμε να μπει μόνο το καλό.
Εφτά: «Δόλιος άνθρωπος δεν θα κατοικεί στο σπίτι μου, ψεύτης δεν θα σταθεί στην παρουσία μου [ή αλλιώς «μπροστά στα μάτια μου»].
Κάθε πρωί θα κατασιωπώ [θα αλλάζω κανάλι, θα βγαίνω από το σάιτ, θα κλείνω τη συσκευή] όλους τους πονηρούς της γης, ώστε να αφανίσω από την πόλη του Ιεχωβά όλους όσους αδικοπραγούν».
Άρα λοιπόν, ο Δαβίδ, εμείς και όλα τα πιστά άτομα, έχουμε μια επιλογή κάθε μέρα: τι θα φάμε, πού θα φάμε και με ποιον θα φάμε.
Οι επιλογές μας έχουν συνέπειες και από σωματική και από πνευματική άποψη.
Μπορούν να μας φέρουν πιο κοντά στον Ιεχωβά ή να μας απομακρύνουν από αυτόν. Μια πρόσφατη <i>Σκοπιά</i> μάς παρότρυνε να αναρωτηθούμε τα εξής: «Μήπως η ψυχαγωγία που επιλέγω δίνει την εντύπωση ότι είμαι υποκριτής;
Αν οι σπουδαστές μου ή τα άτομα που επισκέπτομαι δουν τις επιλογές μου, θα συμπεράνουν ότι εφαρμόζω όσα κηρύττω;»
Θα κάνουμε σοφές επιλογές αν εφαρμόζουμε τη συμβουλή του Ρωμαίους 12:9:
Η αγάπη μας για τον Θεό να είναι πάντα «ανυπόκριτη».
Να θυμάστε, είμαστε ό,τι τρώμε.
Ας συνεχίσουμε λοιπόν να τρώμε αποκλειστικά από το τραπέζι του Ιεχωβά, ώστε να του δίνουμε αποκλειστική αφοσίωση και να κάνουμε «τα πάντα για τη δόξα του Θεού».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου