Τρόι Σνάιντερ: Να Ακολουθείτε το Υπόδειγμα Υπομονής (Ιακ. 5:11)
https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod25_10_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G
Καθώς εξετάζουμε το πέμπτο κεφάλαιο
της επιστολής του Ιακώβου,
καταλαβαίνουμε πόσο μας αγαπάει ο Ιεχωβά
και πόσο πολύ επιθυμεί
να ζήσουμε για πάντα
και να γευτούμε «την πραγματική ζωή»
στον νέο του κόσμο.
Ας διαβάσουμε μαζί το εδάφιο Ιακώβου 5:11
για να αντιληφθούμε το βάθος
της αγάπης του Ιεχωβά για εμάς.
Στην πραγματικότητα,
καθώς εξετάζουμε το βιβλίο του Ιακώβου,
είναι σαν να μας μιλάει ο Ιεχωβά,
σαν να μας εκφράζει την επιθυμία του
να ζήσουμε για πάντα
και λέει τι χρειάζεται να κάνουμε για αυτό.
Προσέξτε λοιπόν το εδάφιο Ιακώβου 5:11.
Εκεί λέει:
«Θεωρούμε ευτυχισμένους εκείνους που υπέμειναν.
Ακούσατε για την υπομονή του Ιώβ
και είδατε την έκβαση που έφερε ο Ιεχωβά,
διότι ο Ιεχωβά είναι πολύ
συμπονετικός και ελεήμων».
Υπομονή για έναν Χριστιανό
σημαίνει να κάνει το σωστό παρά την εναντίωση,
τον διωγμό, τον πειρασμό,
δοκιμασίες που αντιμετωπίζει
ή οτιδήποτε μπορεί να τον βγάλει από την πορεία ακεραιότητας.
Ως Χριστιανοί, υπομένουμε
και συνεχίζουμε να είμαστε αφοσιωμένοι
στον Ιεχωβά.
Και ο Ιεχωβά μάς λέει ότι, αν υπομένουμε,
θα είμαστε ευτυχισμένοι.
Ένας από τους λόγους αυτής της ευτυχίας
είναι ότι ο Ιεχωβά «γίνεται μισθαποδότης
σε εκείνους που τον αναζητούν ένθερμα».
Είναι σαν να μας λέει ο Ιεχωβά:
“Αξίζει τον κόπο.
Συνέχισε τον αγώνα. Μην τα παρατάς.
Αυτό που ετοιμάζω για εσένα προσωπικά
θα σου δώσει τόσο μεγάλη χαρά που και εσύ ο ίδιος θα πεις ότι άξιζε τον κόπο”.
Αλλά ο Ιεχωβά κάνει περισσότερα από το να μας το λέει απλώς.
Προσέξτε τις ιδιότητες που εκδηλώνει προς εμάς στο εδάφιο 11.
Προς το τέλος, λέει:
«Ο Ιεχωβά είναι πολύ συμπονετικός και ελεήμων».
Η υποσημείωση αναφέρει ότι ο συμπονετικός
είναι «πολύ τρυφερός σε στοργή».
Με άλλα λόγια, ο Ιεχωβά κατανοεί την κατασκευή μας,
το υπόβαθρό μας, και θέλει να μας συγχωρεί.
Αλλά εκτός από όλα αυτά,
αναφέροντας ότι είναι ελεήμων,
μας γνωστοποιεί ότι μας βοηθάει ενεργά
επειδή αυτό σημαίνει έλεος.
Σημαίνει: βλέπω κάποιον σε δυσκολία
και τον βοηθάω ενεργά.
Αυτό ακριβώς κάνει ο Ιεχωβά για εμάς.
Μας βοηθάει να υπομένουμε.
Όταν σκέφτομαι τη λέξη «έλεος»,
θυμάμαι το Μάθημα 20 της σειράς
Γίνετε Φίλοι του Ιεχωβά με τίτλο Να Λες την Αλήθεια.
Είναι η περίπτωση όπου ο Πέτρος, ενώ παίζει,
ρίχνει και σπάει ένα πολύτιμο βάζο μέσα στο σπίτι.
Και όταν ο πατέρας του ρωτάει τι έγινε,
εκείνος δεν λέει την αλήθεια.
Λέει ψέματα.
Ο πατέρας του υπομονετικά τον λογικεύει,
του δίνει μερικές συμβουλές,
ο Πέτρος ζητάει συγνώμη,
και ο πατέρας του τον συγχωρεί.
Αλλά τι κάνει ο πατέρας του στο τέλος;
Του λέει: “Έλα, ας μαζέψουμε τα σπασμένα μαζί”.
Αυτό δεν κάνει και ο Ιεχωβά για εμάς;
Το έλεός του τον υποκινεί να μας βοηθάει,
να μας παρηγορεί και, ως αποτέλεσμα,
κατά κάποιον τρόπο να μαζεύει τα κομμάτια μας,
να μας βοηθάει να συνεχίζουμε να τον υπηρετούμε.
Επίσης, ο Ιεχωβά μάς προμηθεύει
και κάτι ακόμα για να υπομένουμε.
Αυτό φαίνεται στο εδάφιο 10—
Ιακώβου, κεφάλαιο 5, εδάφιο 10.
Εκεί λέει:
«Αδελφοί, πάρτε ως υπόδειγμα κακοπάθησης και υπομονής
τους προφήτες που μίλησαν στο όνομα του Ιεχωβά».
Εδώ λοιπόν έχουμε «υπόδειγμα»,
“υπομονή” και «προφήτες».
Άρα, η υπομονή είναι η ιδιότητα
που μας βοηθάει να αντέχουμε στις δύσκολες καταστάσεις
και να διατηρούμε θετική στάση.
Και για τον Χριστιανό, αυτό σημαίνει να προσμένει τον Ιεχωβά.
Αυτό συνδέεται στενά με την υπομονή.
Και τι είναι η υπομονή
ή μάλλον το υπόδειγμα υπομονής που έθεσαν οι προφήτες
από το οποίο μπορούμε να ωφεληθούμε;
Όσα έχει καταγράψει ο Ιεχωβά στον Λόγο του—
οι συνθήκες και η ζωή των πιστών υπηρετών του στο παρελθόν,
όπως είναι οι προφήτες, και το πώς υπέμειναν—
μπορούν να βοηθήσουν εμάς σήμερα
να υπομείνουμε σε αυτές τις τελευταίες ημέρες.
Ας εξετάσουμε κάποιες δυσκολίες
που έπρεπε να αντιμετωπίσουν οι προφήτες.
Μια πρώτη δυσκολία ήταν η έλλειψη ανταπόκρισης.
Συγκεκριμένα, ο Ησαΐας κήρυττε πάνω από 40 χρόνια
σε έναν λαό που σπάνια τον άκουγε.
Αντιμετώπισαν διωγμό,
αντιμετώπισαν σωματική κακομεταχείριση
και είχαν δύσκολους διορισμούς.
Για παράδειγμα, ο Ιεζεκιήλ
έπρεπε να πλαγιάζει στο αριστερό του πλευρό για 390 ημέρες
και έπειτα στο δεξί του πλευρό για 40 ημέρες.
Και ο Ιερεμίας είχε έναν δύσκολο διορισμό κάποτε.
Έπρεπε να ταξιδέψει πάνω από 480 χιλιόμετρα σε δύσβατο έδαφος
για να θάψει μια λινή ζώνη,
να επιστρέψει πίσω
και έπειτα να ξανακάνει την ίδια διαδρομή—
συνολικά γύρω στα 2000 χιλιόμετρα.
Υπέμεινε αυτόν τον δύσκολο διορισμό.
Έπρεπε να αντιμετωπίσουν την απόρριψη,
προδοσία από συντρόφους τους,
εναντίωση,
τον θάνατο αγαπημένων τους προσώπων,
ακόμα και τη φαινομενική καθυστέρηση
της εκπλήρωσης των υποσχέσεων του Ιεχωβά.
Πολλοί από αυτούς είπαν ότι είχαν κουραστεί
να βλέπουν όλα τα άσχημα πράγματα γύρω τους
και να ακούν κακές ειδήσεις.
Έτσι λοιπόν, οι περιστάσεις τους
μοιάζουν πολύ με τα πράγματα που βιώνει ο λαός του Ιεχωβά,
εμείς δηλαδή, σήμερα.
Ποιο υπόδειγμα έθεσαν,
το οποίο τους βοήθησε να υπομείνουν
και μπορεί να ωφελήσει εμάς;
Ας δούμε κάποιες από τις εκφράσεις τους
και τι τους βοήθησε να υπομείνουν.
Και καθώς το κάνουμε αυτό,
προσέξτε το υπόδειγμα που προκύπτει.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Ιωνά.
Στο εδάφιο Ιωνάς 2:9,
τον βρίσκουμε βαθιά μέσα στην κοιλιά του ψαριού.
Έχει κάνει λάθος, δεν ξέρει αν θα τον συγχωρήσει ποτέ ο Ιεχωβά,
αλλά προσέξτε τι λέει.
«Αλλά εγώ
με φωνή ευχαριστίας θα θυσιάσω σε εσένα.
Ό,τι ευχήθηκα θα το εκπληρώσω».
Ο Ιωνάς αποφάσισε στην καρδιά του
να αφήσει πίσω το παρελθόν
και, προχωρώντας μπροστά,
να υπακούει στον Ιεχωβά.
Αυτό τον βοήθησε να υπομείνει.
Στο βιβλίο του Ιωήλ, κεφάλαιο 1, εδάφιο 19,
κάποιοι προσπαθούν να του πουν
να εγκαταλείψει τη λατρεία του προς τον Ιεχωβά,
ότι δεν αξίζει.
Και εκείνος τι λέει; «Σε εσένα, Ιεχωβά, θα φωνάξω».
Εγώ «σε εσένα, Ιεχωβά, θα φωνάξω».
Έκανε την προσωπική του επιλογή:
“Ό,τι και αν κάνουν οι άλλοι,
εγώ θα υπηρετώ τον Ιεχωβά”.
Και τι θα πούμε για τον Αμώς;
Του είπαν ότι οι υπηρεσίες του δεν χρειάζονταν
και ότι δεν είχε τα προσόντα να είναι προφήτης.
Μήπως αυτό τον σταμάτησε;
Στο Αμώς 3:8, ο ίδιος λέει:
«Ο Υπέρτατος Κύριος Ιεχωβά μίλησε!
Ποιος δεν θα προφητεύσει;»
Ναι, έκανε την προσωπική του επιλογή:
Ανεξάρτητα από το τι θα έκαναν οι άλλοι
ή τι θα του έλεγε οποιοσδήποτε ότι έπρεπε να κάνει,
εκείνος θα υπάκουε στον Ιεχωβά.
Θα συνέχιζε να ακολουθεί πορεία ακεραιότητας.
Ο Μιχαίας, στο Μιχαίας 7:7,είπε: «Εγώ όμως θα παραμένω σε επιφυλακή
αποβλέποντας στον Ιεχωβά»—
απέβλεπε όσον αφορά την προσωπική του ζωή,
καθώς και στις υποσχέσεις που θα εκπληρώνονταν στο μέλλον.
Είπε: «Θα εκδηλώνω στάση προσμονής
για τον Θεό της σωτηρίας μου».
Βλέπετε το υπόδειγμα που προκύπτει
όπως το έθεσαν οι προφήτες για εμάς;
Παρά τις δύσκολες καταστάσεις,
άνοιγαν την καρδιά τους στον Ιεχωβά
και έπαιρναν την προσωπική απόφαση
να μην παραιτηθούν.
Θα εμπιστεύονταν στον Ιεχωβά.
Και πάλι στο τρίτο κεφάλαιο του Αββακούμ,
βλέπουμε πώς εμφανίζεται το ίδιο υπόδειγμα μπροστά μας.
Ας πάμε στο τρίτο κεφάλαιο του Αββακούμ.
Ξέρουμε ότι ο Αββακούμ
αναρωτιόταν πότε θα ερχόταν το τέλος.
Φαινόταν πως καθυστερούσε.
Είχε κουραστεί από τις κακές ειδήσεις
και τα άσχημα πράγματα που έβλεπε γύρω του.
Προσέξτε όμως το υπόδειγμα που έθεσε για εμάς.
Αββακούμ, κεφάλαιο 3.
Στα εδάφια 16 και 17,
μιλάει για όλα τα αποθαρρυντικά πράγματα που συμβαίνουν γύρω του.
Δείτε όμως την απόφασή του—εδάφιο 18.
Λέει: «Εγώ και πάλι
θα αγάλλομαι σε σχέση με τον Ιεχωβά·
θα χαίρομαι σε σχέση με τον Θεό της σωτηρίας μου.
Ο Υπέρτατος Κύριος Ιεχωβά είναι η ισχύς μου·
θα κάνει τα πόδια μου σαν του ελαφιού
και θα με βάλει να πατώ σε ψηλά μέρη».
Η Σκοπιά του Νοεμβρίου του 2018 ανέφερε τα εξής:
«Μερικοί λόγιοι πιστεύουν ότι το εδάφιο 18 σημαίνει κυριολεκτικά:
“Θα χοροπηδάω από χαρά για τον Κύριο·
θα στροβιλίζομαι από ευφροσύνη για τον Θεό”».
Τι έδωσε στον Αββακούμ τέτοια χαρά
τη στιγμή που λίγο νωρίτερα
ήταν αποθαρρυμένος από όσα συνέβαιναν γύρω του;
Θυμάστε τι λέει το εδάφιο 18;
Ξεκινάει με τα λόγια: «Εγώ και πάλι».
Ναι, αποφάσισε στην καρδιά και στη διάνοιά του
ότι θα εμπιστευόταν στον Ιεχωβά.
Θα υπέμενε.
Και αυτό του έδωσε θετική στάση.
Τίποτα δεν άλλαξε.
Ούτε το χρονοδιάγραμμα άλλαξε
ούτε οι συνθήκες άλλαξαν,
αλλά η στάση του άλλαξε.
Και αυτό τον ενίσχυσε.
Τι μάθαμε λοιπόν αυτό το πρωί;
Μάθαμε ότι ο Ιεχωβά θέλει να υπομείνουμε
και μας επιφυλάσσει πολλά καλά πράγματα.
Επίσης, μάθαμε ότι μας βοηθάει ενεργά να υπομένουμε
παρηγορώντας μας, ενισχύοντάς μας,
συγχωρώντας μας.
Και μάθαμε για το υπόδειγμα των προφητών—
πώς μπορούμε να επιλέξουμε προσωπικά
να μείνουμε όσιοι στον Ιεχωβά
και να είμαστε αποφασισμένοι να μην παραιτηθούμε.
