Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 26 Φεβρουαρίου

 

Σάββατο 26 Φεβρουαρίου

Θα εκχύσω από το πνεύμα μου πάνω σε κάθε είδους σάρκα, και οι γιοι σας και οι κόρες σας θα προφητεύσουν.​—Πράξ. 2:17.

https://drive.google.com/file/d/1rdEVWKhOZRj0WXVR5mNqB84FjQCJptp3/view?usp=sharing

*** mwb21 Νοέμβριος σ. 9 Πώς Μπορούν οι Αδελφές να Επεκτείνουν τη Διακονία Τους; ***

Πώς Μπορούν οι Αδελφές να Επεκτείνουν τη Διακονία Τους;

ΠΩΣ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΩΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

Πώς Μπορούν οι Αδελφές να Επεκτείνουν τη Διακονία Τους;

Οι αδελφές συμβάλλουν καθοριστικά στο έργο της Βασιλείας. (Ψλ 68:11) Διεξάγουν πολλές από τις Γραφικές μελέτες και αποτελούν μεγάλο ποσοστό των τακτικών σκαπανέων. Χιλιάδες σκληρά εργαζόμενες αδελφές υπηρετούν στο Μπέθελ, σε ιεραποστολικό διορισμό, εθελοντικά ή ολοχρόνια στην οικοδόμηση, καθώς και στη μετάφραση. Οι ώριμες αδελφές εποικοδομούν τις οικογένειες και τις εκκλησίες τους. (Παρ 14:1) Αν και οι αδελφές δεν μπορούν να υπηρετήσουν ως πρεσβύτεροι ή διακονικοί υπηρέτες, και πάλι μπορούν να βάζουν στόχους μέσα στην εκκλησία. Αν είστε αδελφή, με ποιους τρόπους μπορείτε να επεκτείνετε τη διακονία σας;

• Να καλλιεργείτε πνευματικές ιδιότητες.​—1Τι 3:11· 1Πε 3:3-6

• Να βοηθάτε αδελφές στην εκκλησία με λιγότερη πείρα.​—Τιτ 2:3-5

• Να βελτιώνετε την ποιότητα και την ποσότητα της διακονίας σας

• Να μάθετε μια άλλη γλώσσα

• Να μετακομίσετε εκεί όπου η ανάγκη είναι μεγαλύτερη

• Να κάνετε αίτηση για να εργαστείτε στο Μπέθελ ή για να βοηθήσετε στην οικοδόμηση θεοκρατικών εγκαταστάσεων

• Να κάνετε αίτηση για τη Σχολή για Ευαγγελιστές της Βασιλείας

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ «ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΚΛΗΡΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ» ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΕΡΩΤΗΣΗ:

• Πώς σας ενθάρρυναν τα λόγια κάθε αδελφής;

Τζον Έκραν: Να Φέρεστε με Γλυκύτητα ο Ένας στον Άλλον (1 Θεσ. 2:7)

  

Το σημερινό μας εδάφιο, 1 Θεσσαλονικείς 2:7,  είναι από μια πολύ θερμή,  παρηγορητική και ενθαρρυντική επιστολή  -την 1 Θεσσαλονικείς.

Ο τόνος και το γενικό θέμα της φανερώνουν  ότι ο Παύλος αγαπούσε πολύ τους αδελφούς στη Θεσσαλονίκη.  Ήταν εκεί όταν ιδρύθηκε η εκκλησία  και είδε τον διωγμό που υπέμειναν από τους Ιουδαίους  όταν προσπαθούσαν να μπουν στην αλήθεια,  και ήξερε ότι ο διωγμός συνεχιζόταν ακόμη.

Ανησυχούσε για αυτούς  και ήθελε να πάει να τους δει από κοντά.  Δείτε τι λέει στο εδάφιο 1 Θεσσαλονικείς 2:17:  «Όταν σας αποχωριστήκαμε, αδελφοί,  για λίγο μόνο (σωματικά, όχι στην καρδιά μας),  καταβάλαμε κάθε προσπάθεια να σας δούμε προσωπικά  επειδή το θέλαμε πολύ».

Ανησυχούσε για αυτούς.

Ήθελε πολύ να μάθει αν είναι καλά.

Δεν είναι όμως πολύ ωραία αυτή η φράση του Παύλου,  ότι αν και δεν μπορούσε να είναι εκεί «σωματικά»,  η “καρδιά του” ήταν μαζί τους;

Το νιώθουμε και εμείς αυτό σήμερα,  που δεν μπορούμε να είμαστε κοντά στην οικογένειά μας,  στην εκκλησία μας και στους στενούς μας φίλους.

Δεν είμαστε μαζί τους «σωματικά»,  αλλά “η καρδιά μας” είναι μαζί τους.

Αφού δεν μπορούσε να πάει ο ίδιος εκεί,  έστειλε τον Τιμόθεο.

Και όταν ο Τιμόθεος επέστρεψε,  έφερε πολύ καλά νέα για τους αδελφούς και τις αδελφές.

Γι’ αυτό και ο Παύλος τους έγραψε αυτή τη θεόπνευστη επιστολή.

Η 1 Θεσσαλονικείς είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα  καλογραμμένης και ενθαρρυντικής επιστολής.

Αν ψάχνετε ιδέες  για το πώς να γράψετε μια ενθαρρυντική επιστολή,  η 1 Θεσσαλονικείς είναιένα πολύ καλό πρότυπο για μελέτη.

Είναι εγκάρδια επιστολή γεμάτη ουσία.

Αν διαβάσετε ή ακούσετε ολόκληρη την επιστολή  (θα σας πάρει μόνο 15 λεπτά),  θα νιώσετε σαν να είναι ζωντανός ο Παύλος σήμερα  και να γράφει αυτή την επιστολή σε εσάς  και στην εκκλησία σας.

Είναι τόσο θερμή και ενθαρρυντική  που θα θέλετε να την ακούτε ξανά και ξανά.

Και επίσης αγγίζει τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες  που αντιμετωπίζουμε πολλοί από εμάς σήμερα.

Ας δούμε μερικά εδάφια από την 1 Θεσσαλονικείς  που θα μας βοηθήσουν να υπομείνουμετις τωρινές μας δοκιμασίες.  Και θα ασχοληθούμε με τέσσερα βασικά σημεία:  τον έπαινο, τη γλυκύτητα, τη φιλία και την παρηγοριά.

Ας μιλήσουμε αρχικά για τον έπαινο.

Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στην 1 Θεσσαλονικείς  -όλα τα εδάφια που θα δούμε  είναι από την 1 Θεσσαλονικείς-  κεφάλαιο 1, εδάφιο 3:  «Γιατί θυμόμαστε διαρκώς το πιστό σας έργο,  τον γεμάτο αγάπη κόπο σας  και την υπομονή που δείχνετε  λόγω της ελπίδας σας στον Κύριό μας Ιησού Χριστό  ενώπιον του Θεού και Πατέρα μας».

Ναι,  να αναζητάτε ευκαιρίες για να επαινείτε τους άλλους  και να είστε όσο πιο συγκεκριμένοι γίνεται.

Μια αδελφή έστειλε πρόσφατα ένα μήνυμα σε μια άλλη αδελφή  για να την ευχαριστήσει για κάτι  που είχε κάνει εκείνη και ο άντρας της για αυτούς  πριν από δέκα και πλέον χρόνια.

Εσείς πώς νιώθετε όταν σας στέλνουν μια όμορφη κάρτα  ή ένα ωραίο μήνυμα ή ένα email  για να σας επαινέσουν για κάτι που κάνατε  ή να σας θυμίσουν κάτι που κάνατε για κάποιον;

Νιώθετε ενθαρρυμένοι, ενισχυμένοι, ευτυχισμένοι.

Ο έπαινος μας βοηθάει να καταλάβουμε  ότι οι άλλοι βλέπουν τα καλά πράγματα που κάνουμε  και τα εκτιμούν.

Ο απόστολος Παύλος περιέγραψε πώς αντέδρασε ο ίδιος  όταν άκουσε τα ευχάριστα νέα που του έφερε ο Τιμόθεος.  Στο κεφάλαιο 3, εδάφιο 8, είπε:  «Νιώθουμε αναζωογονημένοι».

Δεν είναι ωραία αυτή η περιγραφή;

Και εμείς, όταν μας επαινούν  ή όταν ακούμε καλά νέα, νιώθουμε αναζωογονημένοι.

Τώρα, μετά τον έπαινο,  ας δούμε λίγο το σημερινό μας εδάφιο,  στο κεφάλαιο 2, εδάφιο 7.

Εδώ λέει: «Απεναντίας, σας φερθήκαμε με γλυκύτητα,  όπως όταν φροντίζει τρυφερά τα παιδιά της  η μητέρα που θηλάζει».

Γλυκύτητα λοιπόν.

Αν κοπείτε στο χέρι σας  και κάποιος θέλει να έρθει να σας βοηθήσει,  πώς θα θέλατε να περιποιηθεί το τραύμα σας;

Με γλυκό τρόπο, απαλά.

Πολλοί άνθρωποι σήμερα  είναι πολύ πληγωμένοι συναισθηματικά,  και χρειάζεται να τους φροντίζουμε με γλυκό τρόπο.

Στις συζητήσεις μας, στα μηνύματα που στέλνουμε,  στα email, στις επιστολές, είμαστε γλυκείς;

Με το άγχος και τις πιέσεις της ζωής  σε αυτό το παλιό σύστημα,  μπορεί εύκολα να γίνουμε απότομοι  ή κοφτοί στις επαφές μας με τους άλλους.

Όταν πάμε να στείλουμε ένα email,  καθόμαστε να το ξαναδιαβάσουμε μια φορά  προτού πατήσουμε Αποστολή;

Ή αν πάρουμε ένα email που είναι πολύ αυστηρό  ή κάπως αιχμηρό, απαντάμε με γλυκύτητα,  αναγνωρίζοντας ότι και οι άλλοι νιώθουν πιεσμένοι;

Αφιερώνουμε χρόνο  για να εκφράσουμε τα τρυφερά μας αισθήματα  και το ενδιαφέρον μας;

Για παράδειγμα, μπορεί να στείλουμε μια κάρτα  ή ένα μήνυμα με εδάφια από τη Γραφή,  και αυτό είναι πολύ ωραίο.

Αλλά μια αδελφή είπε ότι το εκτιμάει περισσότερο  όταν αυτοί που της στέλνουν μια κάρτα  γράφουν ποια φράση από το εδάφιο τους αρέσει ιδιαίτερα  και εξηγούν γιατί θεωρούν σημαντικήαυτή τη φράση που της έγραψαν.

Μετά τη γλυκύτητα, ο Παύλος μιλάει για τη φιλία.  Ας δούμε στο κεφάλαιο 2 το εδάφιο 8:  «Νιώθοντας λοιπόν τρυφερή στοργή για εσάς,  ήμασταν αποφασισμένοι να σας προσφέρουμε,  όχι μόνο τα καλά νέα του Θεού,  αλλά και τον ίδιο μας τον εαυτό,  επειδή σας αγαπήσαμε πολύ».

Η φράση “σας προσφέραμε τον ίδιο μας τον εαυτό”  είναι πολύ δυνατή.

Ο Παύλος δεν ήταν απλώς αυτός που τους έκανε μελέτη,  ήταν στενός τους φίλος.

Όλοι χρειαζόμαστε στενούς φίλους  -ειδικά στις μέρες μας-  κάποιον να μπορούμε να μιλήσουμε,  να του εκφράσουμε τα συναισθήματά μας  και να είμαστε σίγουροι ότι θα μας ακούσει  και θα σεβαστεί και αυτά που του λέμε  και την εμπιστοσύνη μας.

Ο Παύλος αγαπούσε πολύ τους αδελφούς στη Θεσσαλονίκη.

Δεν τους έβλεπε απλώς σαν υποχρεώσεις σε μια λίστα  που έπρεπε να τακτοποιήσει.

Δεν σκεφτόταν: “Εγώ τη Γραφή πρέπει να τους διδάξω”,  και μετά τους ξεχνούσε.

Η σχέση που είχαν ήταν πιο βαθιά.

Και εμείς μπορεί να συνεργαζόμαστε με κάποιους,  να είμαστε στην ίδια εκκλησία, να τρώμε μαζί,  αλλά αυτό δεν μας κάνει αυτομάτως και φίλους.

Η γνωστή φράση  “για να έχεις φίλους πρέπει πρώτα εσύ να είσαι φίλος”  δείχνει ότι η φιλία χρειάζεται πολύ προσπάθεια  και κόπο από μέρους μας.

Είμαστε πραγματικοί φίλοι για τους άλλους;

Παίρνουμε την πρωτοβουλία να κάνουμε στενούς φίλους;

Όπως λέει ο Παύλος, αυτό περιλαμβάνει  “να προσφέρουμε τον ίδιο μας τον εαυτό”.

Και μετά τη φιλία, ο Παύλος μιλάει για την παρηγοριά.  Ας δούμε στο κεφάλαιο 2 το εδάφιο 11:  «Γνωρίζετε καλά ότι σας προτρέπαμε, σας παρηγορούσαμε  και συμβουλεύαμε τον καθέναν σας,  όπως ένας πατέρας τα παιδιά του».  Προηγουμένως,  ο απόστολος Παύλος είχε χρησιμοποιήσει το παράδειγμα της μητέρας για τη γλυκύτητα.

Τώρα χρησιμοποιεί το παράδειγμα του πατέρα για την παρηγοριά.

Καταλαβαίνουμε ότι ο Παύλος ένιωθε οικογένειά του  τους αδελφούς εκεί στην εκκλησία της Θεσσαλονίκης.

Στη ζωή μπορεί να συμβούν πολύ θλιβερά  και τραγικά πράγματα.

Και ο καλός πατέρας ξέρει πώς να παρηγορήσει  και να καθησυχάσει τα παιδιά του  όταν συμβαίνουν άσχημα πράγματα.

Ο Παύλος ήξερε ότι οι αδελφοί στη Θεσσαλονίκη  περνούσαν μια πολύ δύσκολη φάση.

Πολλοί θρηνούσαν  επειδή είχαν χάσει φίλους ή συγγενείς τους.

Προσέξτε τον πολύ παρηγορητικό συλλογισμό του  στο κεφάλαιο 5,  από το οποίο θα διαβάσουμε ένα εδάφιο μόνο  για την ελπίδα της ανάστασης.  Δείτε το εδάφιο 10:  «Αυτός πέθανε για εμάς  ώστε, είτε είμαστε ξύπνιοι είτε κοιμόμαστε,  να ζήσουμε μαζί του».

Δεν είναι πολύ παρηγορητική αυτή η σκέψη;

Ο θάνατος δεν καταστρέφει τη σχέση ενός ανθρώπου με τον Ιεχωβά.

Είτε είμαστε ζωντανοί είτε νεκροί,  ο Ιεχωβά μάς αγαπάει όλους.

Ανακεφαλαιώνοντας, η θεόπνευστη συμβουλή του Παύλου  στη θερμή και στοργική επιστολή του  προς τους φίλους του στη Θεσσαλονίκη  μάς υποκινεί όλους μας να δίνουμε έπαινο,  να φερόμαστε με γλυκύτητα, να είμαστε πραγματικοί φίλοι  και να παρηγορούμε ο ένας τον άλλον.

Και καθώς προχωράμε όλο και βαθύτερα σε αυτό το παλιό σύστημα,  βλέπουμε να επικρατεί χάος,  όπως το χάος που επικρατεί σε ένα πλοίο  όταν οι επιβάτες αντιλαμβάνονται ότι βυθίζεται.

Εμείς όμως είμαστε μέσα στις σωσίβιες λέμβους  και είμαστε μαζί.

Προσπαθούμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον  να αντέξει όλη αυτή την κατάσταση μέχρι να διασωθούμε.

Καθησυχάζουμε, παρηγορούμε  και βοηθάμε ο ένας τον άλλον,  και περιμένουμε να διασωθούμε.

Σε όλους εσάς λοιπόν,  μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτό που λέει το εδάφιο 5:11:  «Γι’ αυτό, να ενθαρρύνετε ο ένας τον άλλον  και να εποικοδομείτε ο ένας τον άλλον,  όπως και κάνετε».

Κένεθ Κουκ: Η Αιώνια Ζωή Αξίζει Κάθε Θυσία (Μάρκ. 10:29, 30)

  

Σήμερα θα ασχοληθούμε με το ερώτημα:  Τι τίμημα είστε διατεθειμένοι να πληρώσετε;

Στο εδάφιο της ημέρας, Μάρκος 10:29, 30,  ο Ιησούς ξεκαθάρισε  πως όταν κάποιος ή κάποια επιλέγει να τον ακολουθήσει  ίσως χρειαστεί να θυσιάσει μερικά πράγματα,  κάποιες φορές ακόμη και οικογενειακές σχέσεις.

Όπως ξέρουμε, αυτό συμβαίνει μερικές φορές  όταν ένα άτομο δέχεται την αλήθεια  αλλά η οικογένειά του την απορρίπτει,  και κατά συνέπεια ίσως απορρίψει και το ίδιο το άτομο.

Όταν συμβαίνει αυτό, όσο οδυνηρό και αν είναι,  το άτομο που είναι ειλικρινές  θα επιλέξει να πάρει σταθερά θέση υπέρ του Ιεχωβά.

Μάλιστα, θα θυσιάσουμε οτιδήποτε χρειαστεί  για να υπηρετούμε πιστά τον Ιεχωβά.

Εσείς τι έχετε θυσιάσει;

Είναι καλό να σκεφτόμαστε  τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμεγια τον Ιεχωβά και τον Γιο του.

Εκείνοι θα μας δώσουν πολλαπλάσιες ευλογίες  αν παραμένουμε αποφασισμένοι  να ακολουθούμε το παράδειγμα του Ιησού.

Αυτό τονίζει το σημερινό μας εδάφιο.

Είναι γεγονός ότι πολλοί αδελφοί και αδελφές μας  συνεχίζουν να υπηρετούν πιστά τον Ιεχωβά  παρότι λίγα μέλη της οικογένειάς τους  υπηρετούν τον Ιεχωβά μαζί τους ή ίσως και κανένα.

Από την άλλη, κάποιοι αδελφοί είναι από οικογένειες  που υπηρετούν τον Θεό γενιές ολόκληρες.  Χαιρόμαστε για αυτούς,  επειδή και αυτοί υπηρετούν πιστά τον Ιεχωβά.

Η αλήθεια είναι  ότι οι περιστάσεις ενός ατόμου συνήθως καθορίζουν  τι θα χρειαστεί να αφήσει πίσω  ή να θυσιάσει κάποιες φορές.

Ο Ιησούς ασφαλώς το γνώριζε αυτό,  γι’ αυτό και είπε αυτά που είπε.

Οτιδήποτε και αν χρειαστεί να υπομείνουμε όμως,  ο Ιεχωβά και ο Γιος του θα τηρήσουν την υπόσχεση  που υπάρχει στο 10ο κεφάλαιο του Μάρκου.

Έχουν εγγυηθεί εκατονταπλάσιες ευλογίες για τους όσιους,  καθώς και αιώνια ζωή.

Τι πρέπει να μας υποκινεί αυτή η υπόσχεση να κάνουμε;

Πρέπει να μας υποκινεί να συνεχίσουμε να κάνουμε  οποιεσδήποτε θυσίες χρειάζεται  για να συνεχίσουμε να κάνουμε το θέλημα του Θεού.

Αυτό πρέπει να είναι το κύριο κίνητρό μας.

Η πίστη και η αγάπη  μάς υποκινούν να υπηρετούμε τον Ιεχωβά  επειδή είναι πολύ στοργικός και πολύ γενναιόδωρος.

Και επίσης θυμόμαστε  ότι και εκείνος έχει θυσιάσει πολλά για εμάς.

Η πίστη μάς υποκινεί να μη γίνουμε σαν τον Δημά  ο οποίος, όπως θυμάστε, εγκατέλειψε τον απόστολο Παύλο  όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν.

Ο Δημάς εστίασε σε αυτά που άφησε πίσω,  και έτσι ξέχασε μια σημαντική αλήθεια:

Για τον Ιεχωβά μετράει το τι δίνουμε  και το τι είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε  για να μείνουμε όσιοι σε αυτόν.

Αυτά που δίνουμε και αυτά που θυσιάζουμε  λένε πολλά για το τι είμαστε πραγματικά.

Παρότι λοιπόν ο καθένας μας  ίσως δίνει ή θυσιάζει διαφορετικά πράγματα,  ο Ιεχωβά θα μας δώσει στοργικάπερισσότερα σε αντάλλαγμα  από ό,τι μπορούμε να φανταστούμε.

Αυτό εννοούσε ο Ιησούς όταν είπε στο Μάρκος 10:30  «100 φορές περισσότερα».

Αν το έχουμε αυτό κατά νου,  θα μπορούμε να εστιάζουμε πάνταστην υπόσχεση του Ιησού στο σημερινό εδάφιο.

Και ο ίδιος ο Ιησούς εστίαζε πάντα σε αυτή τη σκέψη.

Για παράδειγμα,  όταν οι ετεροθαλείς αδελφοί του  δεν πίστεψαν αρχικά σε αυτόν,  πώς διαχειρίστηκε ο Ιησούς αυτή την απογοήτευση;

Δεν μείωσε καθόλου την αφοσίωσή του στο έργο του Ιεχωβά  για να ευαρεστήσει τους άλλους,  ούτε καν τους συγγενείς του.  Κάποια φορά, ο Ιησούς είπε:  «Αλίμονο όποτε όλοι οι άνθρωποι μιλήσουν καλά για εσάς».

Ο Ιησούς ήξερε  ότι όσοι προσπαθούν να έχουντους πάντες ευχαριστημένους στον κόσμο  και παράλληλα να υπηρετούν τον Ιεχωβά  καταλήγουν πάντα να συμβιβάσουν την ακεραιότητά τους.

Ο Ιησούς διακράτησε την ακεραιότητά του  επειδή δεν τον απασχολούσε  το τι σκέφτονταν οι άλλοι για αυτόν.

Πάνω από όλα,  τον ένοιαζε πώς θα ευαρεστήσει τον ουράνιο Πατέρα του.

Ποιο ήταν ένα επιπλέον όφελος  από την πιστή πορεία του Ιησού;

Οι Γραφές μάς λένε ότι τελικά  οι ετεροθαλείς αδελφοί του Ιησού ανταποκρίθηκαν,  ειδικά αφότου είδαν τα γεγονότα  γύρω από τον θάνατο και την ανάσταση του Ιησού.

Η άποψή τους για τον Ιησού και τις διδασκαλίες του  άλλαξε γρήγορα όταν ήρθε ο κατάλληλος καιρός.

Τώρα, ας δούμε πώς εφαρμόζονται όλα αυτά  σε μια συγκεκριμένη κατάσταση  που αντιμετωπίζουν πολλοί.

Πολλοί από εσάς έχετε μη ομόπιστους συγγενείς.

Μπορεί ούτε οι γονείς σας  να μην υπηρετούν τον Ιεχωβά μαζί σας,  και αυτό να συμβαίνει πολλά χρόνια.

Τι μπορείτε να κάνετε για να μη χάσετε την ελπίδα σας  για αυτούς τους συγγενείς σας  παρότι απομένει λίγος χρόνος πια;

Η απάντηση είναι  να ακολουθείτε το παράδειγμα του Ιησού.

Όπως ο Ιησούς, μη χάσετε την ελπίδα σας για αυτούς  αλλά και μη συμβιβάσετε ποτέ  την υπηρεσία σας στον Ιεχωβά  απλώς και μόνο για να τους ευχαριστήσετε.

Να θέτετε ένα καλό παράδειγμα για να το παρατηρούν  και να το θυμούνται.

Προσέξτε πώς το εξήγησε ο Ιησούς  στο εδάφιο Ματθαίος 5:16:  «Ας λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους,  για να δουν τα καλά σας έργα  και να δοξάσουν τον Πατέρα σας  που είναι στους ουρανούς».

Τι βλέπουν οι άλλοι,  μεταξύ αυτών και οι μη ομόπιστοι συγγενείς,  όταν μας παρατηρούν;

Μας βλέπουν να ατενίζουμε το μέλλον με πεποίθηση  και να έχουμε ισχυρή πίστη;

Η πίστη μας θα ενισχύεται  αν προσευχόμαστε για περισσότερη πίστη κάθε μέρα  και αν είμαστε απορροφημένοι στον Λόγο του Θεού  κάθε μέρα.

Όσοι έχουν αρχίσει να στρέφονται προς τη σωστή κατεύθυνση  θα το παρατηρήσουν αυτό.

Θα δουν ότι η πίστη μας συνοδεύεται από έργα,  και τότε μπορεί να στραφούν ακόμηπερισσότερο προς τη σωστή κατεύθυνση.  Πρέπει να το σκεφτόμαστε αυτό επειδή όπως λέει το ρητό:  «Το παράδειγμά μας μιλάει πιο δυνατά από τα λόγια μας».

Ή, όπως είπε ο Ιησούς,  αφήστε τους «να δουν τα καλά σας έργα  και να δοξάσουν τον Πατέρα σας  που είναι στους ουρανούς».

Ωστόσο, είναι φυσιολογικό να ανησυχούμε κάπως  για τους συγγενείς μας που δεν είναι Μάρτυρες.

Τους σκεφτόμαστε επειδή τους αγαπάμε.

Φοβόμαστε  ότι μπορεί να μην ανταποκριθούν έγκαιρα στα καλά νέα.

Μας ανησυχεί αυτό.

Όταν απασχολούν το μυαλό  και την καρδιά σας τέτοιοι φόβοι,  να θυμάστε το εξής:

Όπως συνέβη τελικά με τουςετεροθαλείς αδελφούς του Ιησού,  ο Ιεχωβά μπορεί πολύ γρήγορα να ελκύσει μια καρδιά  που έχει αρχίσει να στρέφεται στη σωστή κατεύθυνση.

Ο Ιεχωβά ξέρει  πώς νιώθει βαθιά μέσα του κάθε άνθρωπος στη γη.

Και ο Ιησούς το ξέρει αυτό,  και βλέπει όλους όσους θα μπορούσαν να γίνουν πρόβατα.

Έχοντας θετική στάση λοιπόν,  συνεχίστε να βοηθάτε τους συγγενείς σας  να στρέφονται προς τη σωστή κατεύθυνση  και αφήστε το ζήτημα στα χέρια του Ιεχωβά.

Να έχετε εμπιστοσύνη ότι εκείνος θα τους ελκύσει  αν έχουν τη σωστή κατάσταση καρδιάς.

Έχει αποδειχτεί πως,  αν σε μια οικογένεια υπάρχει ένα πρόβατο,  συνήθως βγαίνουν και άλλα.

Θα το επαναλάβω αυτό.  Έχει αποδειχτεί πως,  αν σε μια οικογένεια υπάρχει ένα πρόβατο,  συνήθως βγαίνουν και άλλα.

Αυτό έχει δείξει η πείρα ως τώρα.

Να κάνετε λοιπόν υπομονή  και να μη χάνετε την ελπίδα σας.

Τι θα κάνετε όμως  αν οι συγγενείς σας δεν ανταποκριθούν;

Μπορεί να συμβεί και αυτό.

Σε αυτή την περίπτωση,  να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά ξέρει τι προσπάθειες κάνατε,  και θα σας ευλογεί αιώνια που προσπαθήσατε.  Ανακεφαλαιώνοντας,  τι τίμημα είστε διατεθειμένοι να πληρώσετε;

Αν μιμούμαστε το παράδειγμα του Ιησού,  θα μείνουμε σταθεροί υπέρ της αλήθειας  και δεν θα επιτρέψουμε σε τίποτα να μας απομακρύνει,  ακόμη και με μεγάλο προσωπικό κόστος,  ακόμη και αν θυσιάσουμε οικογενειακές σχέσεις.

Όταν διακρατούμε την ακεραιότητά μας,  το παράδειγμά μας μπορεί να υποκινήσει κάποιον  να στραφεί προς τη σωστή κατεύθυνση  ώστε ο Ιεχωβά να τον ελκύσει κοντά του.

Αν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε μεγάλες θυσίες  για να ακολουθούμε τον Ιησού,  τι μας έχει υποσχεθεί εκείνος;

Εκατονταπλάσιες ευλογίες.

Σήμερα, μία από αυτές είναι η διεθνής μας αδελφότητα  —η μόνη πραγματική αδελφότητα στη γη.  Εκτός αυτού,  έχει υποσχεθεί ότι, στο ερχόμενο σύστημα πραγμάτων,  οι αυτοθυσιαστικοί ακόλουθοί του θα λάβουν αιώνια ζωή.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου

 

Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου

Έπλυναν τις στολές τους και τις έκαναν λευκές με το αίμα του Αρνιού.​—Αποκ. 7:14.

https://drive.google.com/file/d/1xJa_QvSVJaK8gEaUt-6JHigSDwTmQaSK/view?usp=sharing

*** cl κεφ. 14 σ. 146-147 Ο Ιεχωβά Προμηθεύει το «Λύτρο σε Αντάλλαγμα για Πολλούς» ***

Οφέλη από το Λύτρο

18, 19. (α) Ποιες δύο ομάδες ατόμων ωφελούνται από τη συμφιλίωση που κατέστησε δυνατή το αίμα του Χριστού; (β) Για τα μέλη του “μεγάλου πλήθους”, ποια είναι μερικά τωρινά και μελλοντικά οφέλη του λύτρου;

18 Στην επιστολή του προς τους Κολοσσαείς, ο Παύλος εξηγεί ότι ο Θεός θεώρησε καλό μέσω του Χριστού να συμφιλιώσει με τον εαυτό Του όλα τα άλλα πράγματα κάνοντας ειρήνη μέσω του αίματος που έχυσε ο Ιησούς πάνω στο ξύλο του βασανισμού. Ο Παύλος εξηγεί επίσης ότι αυτή η συμφιλίωση αφορά δύο διαφορετικές ομάδες ατόμων, δηλαδή «τα πράγματα που βρίσκονται στους ουρανούς» και «τα πράγματα που βρίσκονται πάνω στη γη». (Κολοσσαείς 1:19, 20· Εφεσίους 1:10) Η πρώτη ομάδα αποτελείται από 144.000 Χριστιανούς που έχουν λάβει την ελπίδα να υπηρετούν ως ουράνιοι ιερείς και να κυβερνούν τη γη ως βασιλιάδες με τον Χριστό Ιησού. (Αποκάλυψη 5:9, 10· 7:4· 14:1-3) Μέσω αυτών, τα οφέλη από το λύτρο θα εφαρμοστούν σταδιακά στην υπάκουη ανθρωπότητα σε μια περίοδο χιλίων ετών.—1 Κορινθίους 15:24-26· Αποκάλυψη 20:6· 21:3, 4.

19 «Τα πράγματα που βρίσκονται πάνω στη γη» είναι τα άτομα που έχουν την προοπτική να απολαύσουν τέλεια ζωή στον Παράδεισο στη γη. Τα εδάφια Αποκάλυψη 7:9-17 τους περιγράφουν ως «ένα μεγάλο πλήθος» το οποίο θα επιζήσει από την ερχόμενη «μεγάλη θλίψη». Αλλά δεν χρειάζεται να περιμένουν μέχρι τότε για να απολαύσουν τα οφέλη από το λύτρο. Έχουν ήδη “πλύνει τις στολές τους και τις έχουν κάνει λευκές με το αίμα του Αρνιού”. Επειδή ασκούν πίστη στο λύτρο, ακόμη και τώρα λαβαίνουν πνευματικά οφέλη από αυτή τη στοργική διευθέτηση. Έχουν ανακηρυχτεί δίκαιοι ως φίλοι του Θεού! (Ιακώβου 2:23) Ως αποτέλεσμα της θυσίας του Ιησού, μπορούν να “πλησιάζουν με παρρησία το θρόνο της παρ’ αξία καλοσύνης”. (Εβραίους 4:14-16) Όταν σφάλλουν, λαβαίνουν πραγματική συγχώρηση. (Εφεσίους 1:7) Παρά το ότι είναι ατελείς, απολαμβάνουν μια καθαρισμένη συνείδηση. (Εβραίους 9:9· 10:22· 1 Πέτρου 3:21) Η συμφιλίωση με τον Θεό, λοιπόν, δεν είναι μια εξέλιξη στην οποία ελπίζουν, αλλά μια τωρινή πραγματικότητα! (2 Κορινθίους 5:19, 20) Στη διάρκεια της Χιλιετίας, θα “ελευθερωθούν από την υποδούλωση στη φθορά” σταδιακά και τελικά θα “έχουν την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού”.—Ρωμαίους 8:21.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου

 

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου

Μείνετε ήρεμοι και δείξτε εμπιστοσύνη​—αυτό θα είναι η δύναμή σας.​—Ησ. 30:15.

https://drive.google.com/file/d/1W0j5ncNC1W81JnWmIUX-bhaQcnMLX0Xy/view?usp=sharing

*** w19 Ιανουάριος σ. 5-7 «Μην Ανησυχείς, Γιατί Εγώ Είμαι ο Θεός Σου» ***

«ΘΑ ΣΕ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΩ [ΚΑΙ] ΘΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΩ»

12. (α) Ποια είναι η τρίτη διαβεβαίωση που θα εξετάσουμε; (β) Ποια αλήθεια μάς θυμίζει η αναφορά στον “βραχίονα” του Ιεχωβά;

12 Εξετάστε την τρίτη διαβεβαίωση που κατέγραψε ο Ησαΐας: «Θα σε ενδυναμώσω, ναι, θα σε βοηθήσω». Ο Ησαΐας είχε ήδη περιγράψει πώς θα ενδυνάμωνε, ή θα ενίσχυε, ο Ιεχωβά τον λαό του, λέγοντας: «Ο . . . Ιεχωβά θα έρθει με δύναμη, και ο βραχίονάς του θα ασκεί εξουσία». (Ησ. 40:10) Η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί πολλές φορές τη λέξη «βραχίονας» συμβολικά, εννοώντας τη δύναμη. Έτσι λοιπόν, η δήλωση ότι «ο βραχίονας του [Ιεχωβά] θα ασκεί εξουσία» μάς θυμίζει πως ο Ιεχωβά είναι ισχυρός Βασιλιάς. Χρησιμοποίησε την ακατανίκητη δύναμή του για  να υποστηρίξει και να υπερασπιστεί τους υπηρέτες του στο παρελθόν, και εξακολουθεί να ενισχύει και να προστατεύει όσους εμπιστεύονται σε αυτόν σήμερα.​—Δευτ. 1:30, 31· Ησ. 43:10, υποσ.

Κανένα όπλο δεν θα έχει επιτυχία ενάντια στον ισχυρό προστατευτικό βραχίονα του Ιεχωβά (Βλέπε παραγράφους 12-16) *

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΙΚΟΝΑΣ: Η αστυνομία κάνει έφοδο σε μια συνάθροιση Μαρτύρων σε ιδιωτικό σπίτι, αλλά οι αδελφοί και οι αδελφές δεν πανικοβάλλονται.

13. (α) Ιδιαίτερα σε ποια περίπτωση τηρεί ο Ιεχωβά την υπόσχεσή του ότι θα μας ενδυναμώσει; (β) Ποια εγγύηση μας γεμίζει δύναμη και πεποίθηση;

13 Ιδιαίτερα όταν μας διώκουν εχθροί, ο Ιεχωβά τηρεί την υπόσχεσή του: «Θα σε ενδυναμώσω». Σε μερικά μέρη του κόσμου σήμερα, οι εχθροί μας πασχίζουν να σταματήσουν το έργο κηρύγματος και να θέσουν υπό απαγόρευση την οργάνωσή μας. Ωστόσο, εμείς δεν ανησυχούμε υπερβολικά για τέτοιες επιθέσεις. Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει μια εγγύηση η οποία μας γεμίζει δύναμη και πεποίθηση. Μας υπόσχεται: «Κανένα όπλο που θα κατασκευαστεί εναντίον σου δεν θα έχει επιτυχία». (Ησ. 54:17) Αυτή η δήλωση μας θυμίζει τρεις σημαντικές αλήθειες.

14. Γιατί δεν μας προκαλεί έκπληξη το ότι οι εχθροί του Θεού μάς επιτίθενται;

14 Πρώτον, ως ακόλουθοι του Χριστού, αναμένουμε ότι θα μας μισούν. (Ματθ. 10:22) Ο Ιησούς προείπε ότι οι μαθητές του θα αντιμετώπιζαν σφοδρό διωγμό στη διάρκεια των τελευταίων ημερών. (Ματθ. 24:9· Ιωάν. 15:20) Δεύτερον, η προφητεία του Ησαΐα μάς προειδοποιεί ότι οι εχθροί μας, όχι απλώς θα μας μισούν, αλλά και θα χρησιμοποιούν διάφορα όπλα εναντίον μας. Σε αυτά περιλαμβάνονται η ύπουλη εξαπάτηση, τα κατάφωρα ψέματα και ο κτηνώδης διωγμός. (Ματθ. 5:11) Ο Ιεχωβά δεν θα εμποδίσει τους εχθρούς μας να χρησιμοποιήσουν αυτά τα όπλα για να μας πολεμήσουν. (Εφεσ. 6:12· Αποκ. 12:17) Αλλά δεν χρειάζεται να φοβόμαστε. Γιατί;

15, 16. (α) Ποια είναι η τρίτη αλήθεια που χρειάζεται να θυμόμαστε, και πώς την υποστηρίζουν τα εδάφια Ησαΐας 25:4, 5; (β) Πώς περιγράφουν τα εδάφια Ησαΐας 41:11, 12 την κατάληξη όσων πολεμούν εναντίον μας;

15 Εξετάστε την τρίτη αλήθεια που χρειάζεται να θυμόμαστε. Ο Ιεχωβά είπε ότι «κανένα όπλο» που θα χρησιμοποιηθεί εναντίον μας «δεν θα έχει επιτυχία». Όπως ένας τοίχος μάς προστατεύει από τη δύναμη μιας καταστροφικής καταιγίδας, έτσι και ο Ιεχωβά  μάς προστατεύει από «το φύσημα των τυράννων». (Διαβάστε Ησαΐας 25:4, 5) Οι εχθροί μας δεν θα καταφέρουν ποτέ να μας προξενήσουν μόνιμη βλάβη.​—Ησ. 65:17.

16 Ο Ιεχωβά ενισχύει περαιτέρω την εμπιστοσύνη μας σε αυτόν περιγράφοντας λεπτομερώς την κατάληξη που θα έχουν όσοι «εξοργίζονται εναντίον» μας. (Διαβάστε Ησαΐας 41:11, 12) Όσο μανιασμένα και αν μας πολεμούν οι εχθροί μας, όσο σφοδρός και αν γίνει ο πόλεμος, η κατάληξη θα είναι η ίδια: Όλοι οι εχθροί του λαού του Θεού «θα εκμηδενιστούν και θα αφανιστούν».

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου

 

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου

Είδα ένα μεγάλο πλήθος . . . Και φωνάζουν δυνατά, λέγοντας: «Τη σωτηρία την οφείλουμε στον Θεό μας . . . και στο Αρνί».​—Αποκ. 7:9, 10.

https://drive.google.com/file/d/1V-mnZNHpAOOfsJYT_HJ-qtP5kH2hyYeF/view?usp=sharing

*** w19 Οκτώβριος σ. 18 Παραμείνετε Πιστοί στη Διάρκεια της “Μεγάλης Θλίψης” ***

ΝΑ ΑΠΟΒΛΕΠΕΤΕ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΣΑΣ

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1102017166&srctype=wol&srcid=share&par=14

*** rr κεφ. 6 σ. 64-66 «Το Τέλος Έχει Έρθει Τώρα Πάνω Σου» ***

Τι μας Λέει Αυτή η Προφητεία για τα Επερχόμενα Γεγονότα;

9, 10. Ποια σημαντικά γεγονότα που προειπώθηκαν για το μέλλον μας μάς φέρνουν στον νου οι προφητικές αναπαραστάσεις του Ιεζεκιήλ;

9 Τα γεγονότα που αναπαρέστησε ο Ιεζεκιήλ μάς φέρνουν στον νου τα σημαντικά γεγονότα που προλέγει ο Λόγος του Θεού για το μέλλον μας. Ποια είναι μερικά από αυτά; Όπως και στην περίπτωση της αρχαίας πόλης της Ιερουσαλήμ, ο Ιεχωβά θα χρησιμοποιήσει κοσμικές δυνάμεις για να κάνουν το αδιανόητο​—να επιτεθούν σε όλες τις οργανώσεις της ψεύτικης θρησκείας στη γη.  (Αποκ. 17:16-18) Όπως η καταστροφή της Ιερουσαλήμ ήταν «μια μοναδική συμφορά», έτσι και η «μεγάλη θλίψη» που θα κορυφωθεί με τον πόλεμο του Αρμαγεδδώνα θα είναι ένα γεγονός που «δεν έχει συμβεί» ποτέ στο παρελθόν.​—Ιεζ. 5:9· 7:5· Ματθ. 24:21.

10 Ο Λόγος του Θεού δείχνει ότι οι περισσότεροι υποστηρικτές της ψεύτικης θρησκείας ως άτομα θα επιζήσουν από την επερχόμενη καταστροφή των θρησκευτικών οργανώσεων. Γεμάτοι φόβο, αυτοί οι επιζώντες μαζί με άλλους ανθρώπους κάθε τάξης θα ψάχνουν μέρος να κρυφτούν. (Ζαχ. 13:4-6· Αποκ. 6:15-17) Η κατάστασή τους μας θυμίζει αυτό που συνέβη στους κατοίκους της αρχαίας Ιερουσαλήμ που επέζησαν από την καταστροφή της και σκορπίστηκαν «στον άνεμο». Όπως είδαμε στην  παράγραφο 7, αν και προσωρινά γλίτωσαν τη ζωή τους, ο Ιεχωβά “τράβηξε σπαθί για να τους καταδιώξει”. (Ιεζ. 5:2) Παρόμοια, σε όποια κρυψώνα και αν τρέξουν οι επιζώντες από την επίθεση στη θρησκεία, δεν θα προφυλαχτούν από το σπαθί του Ιεχωβά. Στον Αρμαγεδδώνα, θα θανατωθούν μαζί με όλους τους άλλους που μοιάζουν με κατσίκια.​—Ιεζ. 7:4· Ματθ. 25:33, 41, 46· Αποκ. 19:15, 18.

Όσον αφορά τη μετάδοση των καλών νέων, θα γίνουμε “άλαλοι”

11, 12. (α) Πώς επηρεάζει η κατανόηση της προφητείας του Ιεζεκιήλ για την πολιορκία της Ιερουσαλήμ την άποψή μας για τη διακονία σήμερα; (β) Ποια αλλαγή ίσως επέλθει στο έργο κηρύγματος και στο άγγελμά μας;

11 Πώς επηρεάζει η κατανόηση αυτής της προφητείας την άποψή μας για τη διακονία και τον επείγοντα χαρακτήρα της; Μας εντυπώνει την ανάγκη να κάνουμε σήμερα ό,τι καλύτερο μπορούμε για να βοηθήσουμε και άλλους ανθρώπους να γίνουν υπηρέτες του Ιεχωβά. Γιατί; Ο καιρός που απομένει για να “κάνουμε μαθητές από όλα τα έθνη” είναι περιορισμένος. (Ματθ. 28:19, 20· Ιεζ. 33:14-16) Όταν ξεκινήσει η επίθεση “του ραβδιού” (των κοσμικών δυνάμεων) εναντίον της θρησκείας, δεν θα κηρύττουμε πλέον άγγελμα σωτηρίας. (Ιεζ. 7:10) Όσον αφορά τη μετάδοση των καλών νέων, θα γίνουμε “άλαλοι”, όπως ακριβώς και ο Ιεζεκιήλ έγινε άλαλος, δηλαδή σταμάτησε να διακηρύττει τα αγγέλματά του, κάποια περίοδο στη διάρκεια της διακονίας του. (Ιεζ. 3:26, 27· 33:21, 22) Πράγματι, μετά την καταστροφή της ψεύτικης θρησκείας, οι άνθρωποι κατά μία έννοια θα ζητούν εναγωνίως «όραμα από κάποιον προφήτη», αλλά δεν πρόκειται να τους δοθούν ζωοσωτήριες οδηγίες. (Ιεζ. 7:26) Ο καιρός για να λάβει κάποιος τέτοια εκπαίδευση και να γίνει μαθητής του Χριστού θα έχει παρέλθει.

12 Εντούτοις, δεν θα πάψουμε να υπηρετούμε ως κήρυκες. Γιατί το λέμε αυτό; Στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης, ίσως αρχίσουμε να διακηρύττουμε ένα άγγελμα κρίσης, το οποίο θα μοιάζει με πληγή χαλαζιού. Αυτό το άγγελμα θα δείχνει ξεκάθαρα ότι το τέλος του πονηρού κόσμου κατέφθασε την ανθρωπότητα.​—Αποκ. 16:21.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 22 Φεβρουαρίου

 

Τρίτη 22 Φεβρουαρίου

Ένα όμως είναι βέβαιο: Ξεχνώντας αυτά που βρίσκονται πίσω και επεκτεινόμενος σε αυτά που βρίσκονται μπροστά, συνεχίζω να αγωνίζομαι προκειμένου να φτάσω τον στόχο.​—Φιλιπ. 3:13, 14.

https://drive.google.com/file/d/1GdG_aW_LoZUDBBTaORSOrk2KjH9Wh0Dc/view?usp=sharing

*** w21 Απρίλιος σ. 21-24 Ο Ιεχωβά σάς Θεωρεί Πολύτιμο! ***

ΤΙ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

7. Ποια προβλήματα αντιμετώπιζε ο Παύλος;

7 Μήπως κάποιες φορές νιώθετε ότι σας καταβαρύνουν οι πολλές ευθύνες, ότι αδυνατείτε να τις διαχειριστείτε όλες; Αν ναι, μπορείτε να καταλάβετε τον Παύλο. Εκείνος ένιωθε ανησυχία, όχι μόνο για μία εκκλησία, αλλά «για όλες τις εκκλησίες». (2 Κορ. 11: 23-28) Μήπως τα χρόνια προβλήματα υγείας σάς στερούν συχνά τη χαρά; Ο Παύλος ταλαιπωρούνταν από ένα επίμονο «αγκάθι στη σάρκα», το οποίο ίσως ήταν κάποια σωματική πάθηση, και ήθελε απεγνωσμένα να απαλλαχτεί από αυτό. (2 Κορ. 12:7-10) Μήπως σας αποθαρρύνουν οι ατέλειές σας; Το ίδιο συνέβαινε και στον Παύλο μερικές φορές. Αποκάλεσε τον εαυτό του “ταλαίπωρο άνθρωπο” εξαιτίας της ανελέητης μάχης του με τις ατέλειές του.​—Ρωμ. 7:21-24.

8. Τι βοηθούσε τον Παύλο να αντιμετωπίζει τα προβλήματά του;

8 Παρότι αντιμετώπιζε διάφορες δοκιμασίες και αποθαρρυντικές καταστάσεις, ο Παύλος εξακολουθούσε να υπηρετεί τον Ιεχωβά. Τι του έδινε τη δύναμη να το κάνει αυτό; Αν και συναισθανόταν έντονα τις ατέλειές του, είχε ακλόνητη πίστη στο λύτρο. Γνώριζε καλά την υπόσχεση του Ιησού ότι «όποιος εκδηλώνει πίστη σε αυτόν . . . [θα] έχει αιώνια ζωή». (Ιωάν. 3:16· Ρωμ. 6:23) Ασφαλώς ο Παύλος ήταν μεταξύ όσων εκδήλωναν πίστη στο λύτρο. Ήταν πεπεισμένος ότι ο Ιεχωβά είναι πρόθυμος να συγχωρήσει ακόμα και εκείνους που έχουν διαπράξει σοβαρές αμαρτίες αν μετανοήσουν.​—Ψαλμ. 86:5.

9. Τι μαθαίνουμε από τα λόγια του Παύλου στο εδάφιο Γαλάτες 2:20;

9 Επίσης, ο Παύλος είχε πίστη στη δύναμη της αγάπης του Θεού όπως αυτή εκδηλώθηκε μέσω του Χριστού. (Διαβάστε Γαλάτες 2:20) Προσέξτε τη βεβαιότητα που εξέφρασε ο Παύλος στο τέλος εκείνου του εδαφίου: “Ο Γιος του Θεού . . . με αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό του για εμένα”. Ο Παύλος δεν έβαλε όριο στην αγάπη του Θεού, σαν να έλεγε: “Καταλαβαίνω γιατί ο Ιεχωβά αγαπάει τους αδελφούς μου, αλλά δεν υπάρχει πιθανότητα να αγαπάει εμένα”. Ο Παύλος υπενθύμισε στους Ρωμαίους: «Ενώ ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για εμάς». (Ρωμ. 5:8) Η αγάπη του Θεού δεν έχει όρια!

10. Τι μαθαίνουμε από τα εδάφια Ρωμαίους 8:38, 39;

10 Διαβάστε Ρωμαίους 8:38, 39. Ο Παύλος ήταν απόλυτα πεπεισμένος για τη δύναμη της αγάπης του Θεού. Έγραψε ότι τίποτα δεν «θα μπορέσει να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού». Ήξερε ότι ο Ιεχωβά είχε συμπεριφερθεί με μακροθυμία στο έθνος του Ισραήλ. Επίσης, ήξερε ότι ο Ιεχωβά είχε δείξει έλεος σε αυτόν. Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε τον συλλογισμό του Παύλου ως εξής: “Εφόσον ο Ιεχωβά έστειλε τον Γιο του να πεθάνει για εμένα, έχω κανέναν λόγο να αμφιβάλλω για την αγάπη του;”​—Ρωμ. 8:32.

Αυτό που μετράει για τον Θεό είναι τι κάνουμε τώρα και τι θα κάνουμε στο μέλλον, όχι τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν (Βλέπε παράγραφο 11) *

11. Αν και ο Παύλος είχε διαπράξει αμαρτίες όπως αυτές που αναφέρονται στα εδάφια 1 Τιμόθεο 1:12-15, γιατί ήταν βέβαιος ότι ο Θεός τον αγαπούσε;

11 Διαβάστε 1 Τιμόθεο 1:12-15. Πρέπει να  υπήρχαν στιγμές που ο Παύλος βασανιζόταν από το παρελθόν του. Δεν προκαλεί έκπληξη που αποκάλεσε τον εαυτό του τον “κυριότερο” αμαρτωλό! Προτού γνωρίσει την αλήθεια, ο Παύλος δίωκε ανελέητα τους Χριστιανούς στη μια πόλη μετά την άλλη, ρίχνοντας κάποιους στη φυλακή και ψηφίζοντας υπέρ της εκτέλεσης άλλων. (Πράξ. 26:10, 11) Μπορείτε να φανταστείτε πώς θα ένιωθε ο Παύλος αν συναντούσε έναν νεαρό Χριστιανό του οποίου οι γονείς είχαν εκτελεστεί με δική του έγκριση; Ο Παύλος μετάνιωνε για τα λάθη που είχε κάνει, αλλά ήξερε ότι δεν μπορούσε να αλλάξει το παρελθόν. Αποδεχόταν ότι ο Χριστός είχε πεθάνει για αυτόν και έγραψε με πεποίθηση: «Με την παρ’ αξίαν καλοσύνη του Θεού είμαι αυτό που είμαι». (1 Κορ. 15:3, 10) Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς; Να αποδέχεστε ότι ο Χριστός πέθανε για εσάς και άνοιξε τον δρόμο για να αποκτήσετε μια θερμή, προσωπική σχέση με τον Ιεχωβά. (Πράξ. 3:19) Αυτό που μετράει για τον Θεό είναι τι κάνουμε τώρα και τι θα κάνουμε στο μέλλον, όχι τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν, είτε ήμασταν Μάρτυρες του Ιεχωβά τότε είτε όχι.​—Ησ. 1:18.

12. Πώς μπορούν να μας βοηθήσουν τα εδάφια 1 Ιωάννη 3:19, 20 αν νιώθουμε ότι δεν έχουμε καμία αξία ή ότι είναι αδύνατον να μας αγαπάει ο Ιεχωβά;

12 Όταν σκέφτεστε ότι ο Ιησούς πέθανε για να καλυφτούν οι αμαρτίες σας, ίσως λέτε: “Δεν νιώθω άξιος αυτής της τιμής”. Γιατί μπορεί να νιώθετε έτσι; Η ατελής μας καρδιά ίσως μας εξαπατά, κάνοντάς μας να νιώθουμε ότι δεν έχουμε καμία αξία ή ότι ο Ιεχωβά είναι αδύνατον να μας αγαπάει. (Διαβάστε 1 Ιωάννη 3:19, 20) Σε τέτοιες στιγμές, χρειάζεται να θυμόμαστε ότι «ο Θεός είναι μεγαλύτερος από την καρδιά μας». Η αγάπη και η συγχωρητικότητα του ουράνιου Πατέρα μας έχουν πολύ μεγαλύτερη δύναμη από οποιαδήποτε αρνητικά αισθήματα ίσως καραδοκούν στην καρδιά  μας. Χρειάζεται να πείσουμε τον εαυτό μας να αποδεχτεί την άποψη που έχει ο Ιεχωβά για εμάς. Για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να μελετούμε τον Λόγο του τακτικά, να προσευχόμαστε σε αυτόν συχνά και να συναναστρεφόμαστε σε τακτική βάση με τον όσιο λαό του.