Μ. Στίβεν Λετ: Γιατί Πολεμούσε ο Ισραήλ, Αλλά Δεν Πολεμούν οι Χριστιανοί Σήμερα; (1 Ιωάν. 3:10-12)

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod24_47_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Ένα γνωμικό λέει ότι  ο πόλεμος δεν μπορεί να σκοτώσει την αγάπη,  αλλά η αγάπη μπορεί να σκοτώσει τον πόλεμο.

Και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αποδεικνύουν ότι αυτό ισχύει.

Όλοι οι φρικτοί πόλεμοι των ανθρώπων  δεν έχουν εξαλείψει την αγάπη του λαού του Ιεχωβά  —μάλιστα την έχουν κάνει πιο έντονη.

Αντίθετα, η αγάπη τους έχει εξαλείψει τον πόλεμο  από ανάμεσά τους,  ακόμα και μέσα από την καρδιά τους.  Τα εδάφια 1 Ιωάννη 3:10-12 στην ουσία λένε:

“Τα παιδιά του Θεού και τα παιδιά του Διαβόλου  φαίνονται από το εξής:

Τα παιδιά του Θεού αγαπούν τους αδελφούς τους.

Τα παιδιά του Διαβόλου σφάζουν τους αδελφούς τους  όπως ο Κάιν έσφαξε τον αδελφό του”.

Μερικές φορές, όμως, όταν είμαστε στο έργο,  αλλά και σε άλλες περιπτώσεις,  και προσπαθούμε να εξηγήσουμε  γιατί δεν παίρνουμε μέρος σε πολέμους  —ότι είμαστε ουδέτεροι ως Χριστιανοί—  οι άνθρωποι διαφωνούν και αναφέρουν τους Ισραηλίτες.

Λένε: «Αφού αυτοί ήταν ο λαός του Θεού  και έκαναν πολέμους,  γιατί να μην πολεμούν και οι Χριστιανοί;»

Πώς απαντάτε σε αυτό το επιχείρημα;

Για να το ανατρέψετε, σαφώςπρέπει να τους δείξετε ότι υπάρχει  τεράστια διαφορά  ανάμεσα στους Ισραηλίτες του παρελθόντος  και στους αληθινούς Χριστιανούς σήμερα.

Ας εξετάσουμε εν συντομία πέντε διαφορές.

Πρώτον, στις ημέρες των Ισραηλιτών,  ο λαός του Θεού ήταν οργανωμένος ως ένα έθνος.

Όταν, λοιπόν, πήγαιναν στη μάχηενάντια σε ειδωλολατρικά έθνη,  δεν σκότωναν ομοπίστους τους.

Δεν σκότωναν τους αδελφούς τους.

Αλλά σήμερα το Αποκάλυψη 7:9  λέει ότι το “μεγάλο πλήθος των αληθινών Χριστιανών  είναι διασκορπισμένο σε όλα τα έθνη,  τις φυλές, τους λαούς και τις γλώσσες”.

Αν οι Χριστιανοί πήγαιναν στον πόλεμο σήμερα,  τι θα γινόταν;

Τελικά, θα σκοτώναμε ομοπίστους μας—αδελφούς μας.

Βέβαια, ξέρουμε ότι αυτό συμβαίνει  μεταξύ εκείνων που, ενώ λένε ότι είναι λαός του Θεού,  «παίρνουν σπαθί».

Βλέπουμε Καθολικούς να σκοτώνουν άλλους Καθολικούς.

Βλέπουμε το ίδιο ανάμεσα σε Μεθοδιστές,

Βαπτιστές, Μουσουλμάνους  —σφάζουν μέλη της δικής τους θρησκείας.

Μου έρχεται στο μυαλό μια συζήτηση  που είχα πριν από χρόνια  με έναν υψηλόβαθμο Μορμόνο πρεσβύτερο.  Και του έκανα την ερώτηση:  «Ποια είναι η θέση σας για τον πόλεμο;»

Είπε: «Δεν μας αρέσει ο πόλεμος».

Και του είπα: «Τι θα κάνετε, όμως,  αν στη χώρα που ζείτε γίνει επιστράτευση  και σας καλέσουν να παρουσιαστείτε;»

Απάντησε: «Αν μας υποχρεώσει η κυβέρνηση,  η ευθύνη είναι δική της.

Αναγκαστικά, θα πάμε να πολεμήσουμε».

Είπα: «Δηλαδή θα σκοτώσετε ένανάλλον Μορμόνο στο πεδίο της μάχης;

Γιατί ξέρω ότι υπάρχουν Μορμόνοι σε πολλές χώρες».

Και είπε: «Αν ήξερα ότι είναι Μορμόνος,  θα τον άφηνα να ζήσει».

Και λέω: «Συνήθως, όμως, δεν υπάρχει περιθώριο  για τέτοιες ερωτήσεις πριν πυροβολήσεις κάποιον».

Βέβαια, δεν το παραδέχτηκε, αλλά  προφανώς κατάλαβε τι ήθελα να του πω.

Πάμε, τώρα, στη δεύτερη διαφορά.

Ο Ιεχωβά Θεός, που διαβάζει τις καρδιές,  έκρινε ο ίδιος ότι ήταν άξιοι εκτέλεσης  εκείνοι με τους οποίους πολεμούσαν οι Ισραηλίτες.

Τους είπε ευθέως να εκτελέσουν την κρίση του  ενάντια σε αυτούς τους δαιμονολάτρες,  που η θρησκεία τους περιλάμβανε χονδροειδή σεξουαλική ανηθικότητα  —ακόμα και θυσίες παιδιών.

Ανοίξτε, παρακαλώ, στο Λευιτικό κεφάλαιο 18  και δείτε μια περίπτωση στην οποία ο Ιεχωβά  το λέει αυτό στους Ισραηλίτες για τους Χαναναίους.  Στο Λευιτικό 18:24, ο Ιεχωβά λέει:  «Μην κάνετε τον εαυτό σας ακάθαρτομε κανένα από αυτά τα πράγματα,  διότι με όλα αυτά τα πράγματα  έχουν κάνει τον εαυτό τους ακάθαρτο  τα έθνη τα οποία διώχνω από μπροστά σας.

Γι’ αυτό είναι ακάθαρτος αυτός ο τόπος,  και θα τον τιμωρήσω για το σφάλμα του,  και ο τόπος θα εξεμέσει τους κατοίκους του».

Ο Ιεχωβά, λοιπόν,  τους είπε να εκτελέσουντη δική του κρίση εναντίον τους.  Η τρίτη διαφορά:

Όταν πολεμούσαν οι Ισραηλίτες,  δεν σκότωναν αδιακρίτως τον καθέναν.

Ας δούμε δύο παραδείγματα.

Στον Ιησού του Ναυή κεφάλαιο 6,  διαβάζουμε ότι η Ραάβ και ολόκληρο το σπιτικό της  διασώθηκαν θαυματουργικά. Γιατί;

Επειδή η Ραάβ άσκησε πίστη στον Ιεχωβά.

Και τι διαβάζουμε πιο κάτω, στα κεφάλαια 9 και 10;

Το πώς ο Ιεχωβά διαφύλαξε τη ζωή των Γαβαωνιτών,  οι οποίοι προορίζονταν για καταστροφή,  επειδή άσκησαν πίστη σε Εκείνον.

Αυτά είναι μόνο δύο παραδείγματα.

Αλλά στους σημερινούς πολέμους,  μήπως σώζονται κάποιοι λόγω της υπακοής και της πίστης τους;

Όχι.

Πολλές φορές σκοτώνονταιπερισσότεροι άμαχοι παρά στρατιώτες.

Σε έναν βομβαρδισμό,  χάνονται πολλοί αθώοι άνθρωποι  —πρόκειται για τις παράπλευρες απώλειες  όπως συνηθίζουν να τις αποκαλούν.

Ας δούμε τώρα την τέταρτη διαφορά.

Οι Ισραηλίτες στρατιώτες  απαιτούνταν να διεξάγουν τους πολέμους τους  ακολουθώντας τις οδηγίες του Ιεχωβά.

Ας αναφέρουμε ενδεικτικά  κάποιες από τις οδηγίες που έδωσε ο Ιεχωβά.

Ανοίξτε, παρακαλώ, στο Δευτερονόμιο κεφάλαιο 23,  Δευτερονόμιο 23,  και προσέξτε τι είπε ο Ιεχωβά στους Ισραηλίτες στρατιώτες.  Δευτερονόμιο 23, από το εδάφιο 9:  «Όταν στρατοπεδεύεις εναντίον των εχθρών σου,  πρέπει να αποφεύγεις καθετί κακό».  Εδάφιο 12:  «Έξω από το στρατόπεδο πρέπεινα προσδιοριστεί ένα ιδιαίτερο μέρος».

Θα πήγαιναν εκεί για τη φυσική τους ανάγκη.  Γιατί όμως; Εδάφιο 14:  «Διότι ο Ιεχωβά ο Θεός σου  περπατάει μέσα στο στρατόπεδό σου  για να σε απελευθερώσει  και να σου παραδώσει τους εχθρούς σου·  και το στρατόπεδό σου πρέπει να είναι άγιο,  ώστε εκείνος να μη δει τίποτα το απρεπές σε εσένα  και πάψει να σε συνοδεύει».

Ναι, ο Ιεχωβά απαιτούσε να είναι καθαροί  οι άντρες του στρατού του Ισραήλ  επειδή στην ουσία αγιάζονταν για τον πόλεμο.

Συμβαίνει το ίδιο με τους στρατιώτες σήμερα;

Σε καμία περίπτωση!

Το <i>Ενόραση</i> αναφέρει ότι σαφώς δεν επιτρεπόταν  να βιάσουν τις γυναίκες των κατακτημένων πόλεων.

Δεν μπορούσαν ούτε να τις παντρευτούνπριν περάσει ένας μήνας.  Στο λήμμα «Στρατός» του <i>Ενόραση,</i>  μπορείτε να βρείτε πολλές οδηγίες  που έδωσε ο Ιεχωβά στους Ισραηλίτες στρατιώτες.  Ακόμη μια διαφορά:

Ο Ιεχωβά πολεμούσε υπέρ των Ισραηλιτών,  χαρίζοντάς τους θαυματουργικές νίκες.

Και πάλι, θα δούμε ενδεικτικά δύο παραδείγματα.

Πώς κέρδισαν τη μάχη στην Ιεριχώ;

Οι ιερείς σάλπισαν με τα κέρατα,  ο στρατός βάδισε, έβγαλε μια κραυγή  και τα τείχη κατέρρευσαν.

Ο Ιεχωβά τούς χάρισε τη νίκη.

Ή τι θα πούμε για τη νίκη  στην περίπτωση των Γαβαωνιτών  ενάντια στους βασιλιάδες που τους επιτέθηκαν;  Ιησούς του Ναυή 10:11:  «Ο Ιεχωβά έριχνε πάνω τους από τον ουρανό  μεγάλους χαλαζόλιθους ...  [ώστε] περισσότεροι πέθαναν από το χαλάζι  παρά από το σπαθί των Ισραηλιτών».  Ανόμοια με σήμερα,  ο Ιεχωβά πολεμούσε υπέρ των Ισραηλιτών.

Έχουμε, λοιπόν, πέντε διαφορές.

Πρώτον, την εποχή του Ισραήλ  —ανόμοια με σήμερα—  ο λαός του Θεού ήταν οργανωμένος ως ένα έθνος.

Άρα, δεν στρέφονταν εναντίοντων αδελφών τους όταν πολεμούσαν.

Δεύτερον, ο ίδιος ο Ιεχωβά έκρινεποιοι ήταν άξιοι εκτέλεσης.

Τρίτον, όταν πολεμούσαν οι Ισραηλίτες,  δεν σκότωναν αδιακρίτως τον καθέναν.

Τέταρτον, οι Ισραηλίτες στρατιώτεςαπαιτούνταν να διεξάγουν  τους πολέμους τους ακολουθώνταςτις αυστηρές οδηγίες του Ιεχωβά.

Και πέμπτον, ο Ιεχωβά πολεμούσε υπέρ των Ισραηλιτών  χαρίζοντάς τους θαυματουργικές νίκες.

Άρα, όντως οι πόλεμοι των Ισραηλιτών  είχαν την επιδοκιμασία του Θεού.

Αλλά για τους πολέμους του σημερινού πονηρού κόσμου,  αυτό δεν ισχύει ούτε κατά διάνοια.

Εύλογα ο Ιησούς είπε ότι ο θεοκρατικός πόλεμος  δεν θα γινόταν πια  με τη χρήση κατά γράμμα όπλων!

Θυμάστε τι είπε στο Ματθαίος 26:52;

Είπε: «Όσοι παίρνουν σπαθί  [θα πεθάνουν] θα αφανιστούν από σπαθί».

Και δίδαξε τους ακολούθους του  να μην κάνουν κακό στους εχθρούς τους,  αλλά ακόμη και να προσεύχονται για αυτούς.

Φυσικά, η άποψή του εναρμονίζεται  με την προφητεία του Ιεχωβά στον Ησαΐα 2:2-4  ότι «στο τελικό διάστημα των ημερών»,  ο λαός του Θεού “θα σφυρηλατούσε τα σπαθιά του σε υνιά”  και “ούτε καν θα μάθαιναν πια τον πόλεμο”  —πόσο μάλλον δεν θα συμμετείχαν σε αυτόν.  

Να Υποστηρίζετε Όσια τον “Άρχοντα της Ειρήνης”

 

 

7. Πώς Μπορούμε να Υποστηρίζουμε Όσια τη Βασιλεία;

(15 λεπτά) Συζήτηση.

Η Βασιλεία του Ιεχωβά είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους εκφράζεται η παγκόσμια κυριαρχία του. (Δα 2:44, 45) Όταν λοιπόν κάνουμε ό,τι μπορούμε για να υποστηρίζουμε έμπρακτα τη Βασιλεία του Θεού, δείχνουμε ότι προτιμούμε την κυριαρχία του Ιεχωβά.

Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Να Υποστηρίζετε Όσια τον “Άρχοντα της Ειρήνης”. Μετά ρωτήστε:

• Πώς υποστηρίζουμε όσια τη Βασιλεία του Θεού;

  Η απάντησή σας

Γράψτε κάποιο εδάφιο για καθέναν από τους παρακάτω τρόπους με τους οποίους μπορούμε να υποστηρίζουμε τη Βασιλεία του Θεού.

• Βάζουμε τη Βασιλεία πρώτη στη ζωή μας.

  Η απάντησή σας

• Τηρούμε τους ηθικούς κανόνες της Βασιλείας.

  Η απάντησή σας

• Μιλάμε σε άλλους με ζήλο για τη Βασιλεία.

  Η απάντησή σας

• Αν και σεβόμαστε τις ανθρώπινες κυβερνήσεις, υπακούμε στον Θεό όταν ο νόμος του Καίσαρα συγκρούεται με τον νόμο του Θεού.

  Η απάντησή σας

«Δεν είμαι μέρος του κόσμου».

Αλλά μήπως έχει γίνει ο κόσμος μέρος του εαυτού μου;

Με πιέζουν κάθε μέρα να εμπλακώ σε πολιτικά ζητήματα  που με επηρεάζουν κοινωνικά,   περιβαλλοντικά  και    οικονομικά.

Αυτή η πίεση

θα μπορούσε να μου στερήσει την ειρήνη διάνοιας  και να επηρεάσει τον τρόπο σκέψης μου.  Θα μπορούσα να παίρνω θέση μέσα στην καρδιά μου,  ακόμα και χωρίς να το συνειδητοποιώ.

Αλλά ξέρω  ότι ο Ιεχωβά θα λύσει όλα τα προβλήματα της ανθρωπότητας  μέσω της Βασιλείας του με κυβερνήτη τον γιο του,  τον Ιησού Χριστό.

Δείχνω ότι τον υποστηρίζω με τις προσευχές μου,      με τις σκέψεις και τα αισθήματά μου, και διδάσκοντας άλλους  τι θα κάνει η Βασιλεία για την ανθρωπότητα.

Ξέρω ότι υπάρχουν εκατομμύρια αδελφοί και αδελφέςσε όλο τον κόσμο που υποστηρίζουν όσια τον “Άρχοντα της Ειρήνης”  όπως εγώ,  επειδή εγώ εγώ εγώ δεν είμαι μέρος του κόσμου.
 

Πρέπει να Ανήκετε σε μια Οργανωμένη Θρησκεία για να Λατρεύετε τον Θεό;

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-ebtv_11_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

 Δείτε αποδείξεις ότι ο Θεός θέλει να τον λατρεύετε ως μέρος της εκκλησίας του λαού του.

Πολλοί άνθρωποι σήμερα  πιστεύουν στον Θεό  και ενδιαφέρονται για την πνευματικότητά τους.

Αντί όμως να στρέφονται σε κάποια οργανωμένη θρησκεία,  επιλέγουν να καλλιεργούν την πνευματικότητά τους μόνοι τους.

Γιατί;

Μερικοί έχουν απογοητευτεί από τη θρησκευτική βία  και την υποκρισία των θρησκευτικών ηγετών.

Άλλοι θεωρούν ότι η θρησκεία δεν έχει καμιά αξία.

Πρέπει να ανήκετε σε μια οργανωμένη θρησκεία  για να λατρεύετε τον Θεό;

Ποια είναι η άποψη του Θεού;

Η Αγία Γραφή λέει  πώς λάτρευαν τον Θεό στο παρελθόν πιστοί άνθρωποι  όπως είναι ο Αβραάμ.

Ο Αβραάμ είχε προσωπική σχέση με τον Δημιουργό του.

Μάλιστα, “αποκλήθηκε φίλος του Θεού”.

Ζούσε σύμφωνα με τους κανόνες του Θεού  και δίδασκε το σπιτικό του να κάνει το ίδιο.

Όπως και άλλοι πιστοί άνθρωποι  που αναφέρονται στην Αγία Γραφή,  ο Αβραάμ λάτρευε τον Θεό στο πλαίσιο μιας κοινότητας  μαζί με την οικογένεια και τους υπηρέτες του.

Ο Θεός ζήτησε τόσο από τους αρχαίους Ισραηλίτες  όσο και από τους Χριστιανούς του πρώτου αιώνα αργότερα  να τον λατρεύουν μαζί ως ομάδα.

Όταν βρίσκονταν μαζί,  διάβαζαν και εξηγούσαν τις Γραφές,  έψαλλαν ύμνους  και προσεύχονταν.

Οι λάτρεις του Θεού  ήταν οργανωμένοι σε εκκλησίες.

Η Αγία Γραφή  αναφέρει εκκλησίες του πρώτου αιώνα  που ήταν διάσπαρτες στη Μικρά Ασία και στην Ευρώπη.

Στην πραγματικότητα,  πολλές δηλώσεις της Γραφής έχουν νόημα  επειδή ο Θεός ζητάει να τον λατρεύουμε  ως μέρος μιας εκκλησίας.

Για παράδειγμα, στο εδάφιο 1 Κορινθίους 1:10,  λέει ότι οι λάτρεις Του δεν πρέπει να είναι διαιρεμένοι.

Αντίθετα, πρέπει να είναι ενωμένοι  και να συμφωνούν σε πνευματικά θέματα.

Πώς θα μπορούσε κάποιος να το εφαρμόσει αυτό  αν λάτρευε τον Θεό ανεξάρτητα,  αποστασιοποιημένος από τους άλλους;

Η Γραφή δείχνει ξεκάθαρα  ότι ο Θεός θέλει να τον υπηρετείτε και να τον δοξάζετε  ως μέρος της εκκλησίας του λαού του.

Θέλει να τον λατρεύετε μαζί με ανθρώπους  που πραγματικά νοιάζονται ο ένας για τον άλλον  και οι οποίοι, όπως και εσείς,  θέλουν να μάθουν περισσότερα για εκείνον.  Ίσως όμως αναρωτιέστε:

“Αν υπάρχει κάποια οργανωμένη θρησκεία,  την οποία ο Θεός επιδοκιμάζει,  πώς μπορώ να τη βρω εγώ σήμερα;”

Για να μάθετε τι λέει η Αγία Γραφή για αυτό  και για πολλά άλλα θέματα,  μπείτε στο jw.org.  

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2024

 Παρασκευή 22 Νοεμβρίου

Δεν φοβάσαι καθόλου τον Θεό;​—Λουκ. 23:40.

Ο μετανοημένος εγκληματίας που κρεμόταν στο ξύλο δίπλα από τον Ιησού πριν πεθάνει πιθανώς ήταν Ιουδαίος. Οι Ιουδαίοι λάτρευαν έναν Θεό, αλλά οι άνθρωποι των εθνών πίστευαν σε πολλούς θεούς. (Έξοδ. 20:2, 3· 1 Κορ. 8:5, 6) Αν εκείνος ο εγκληματίας ήταν εθνικός, η ερώτηση του σημερινού εδαφίου ίσως θα ήταν: «Δεν φοβάσαι καθόλου τους θεούς;» Επιπρόσθετα, ο Ιησούς δεν στάλθηκε στα έθνη αλλά στα «χαμένα πρόβατα του οίκου του Ισραήλ». (Ματθ. 15:24) Ο Θεός είχε αποκαλύψει στους Ισραηλίτες ότι θα αναστήσει τους νεκρούς. Ο μετανοημένος εγκληματίας ίσως το ήξερε αυτό και, όπως υποδηλώνουν τα λόγια του, συμπέρανε ότι ο Ιεχωβά θα ανέσταινε τον Ιησού για να κυβερνήσει στη Βασιλεία του Θεού. Εκείνος ο άνθρωπος προφανώς έλπιζε ότι ο Θεός θα ανέσταινε και τον ίδιο. Ως Ιουδαίος, ο μετανοημένος εγκληματίας θα ήξερε για τον Αδάμ και την Εύα. Άρα μπορεί κάλλιστα να αντιλήφθηκε ότι ο Παράδεισος τον οποίο ανέφερε ο Ιησούς στο εδάφιο Λουκάς 23:43 θα ήταν ένας όμορφος κήπος εδώ στη γη.​—Γέν. 2:15. w22.12 σ. 8, 9 ¶2, 3

All content is property of
Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

https://drive.google.com/file/d/1MwVWSeRbr_Y9UHQ9fpL40ogiK6bXxEXm/view?usp=sharing

Τζέρεμι Κλαρκ: Να Υπηρετείτε, να Συνεργάζεστε και να Αναζωογονείτε

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwb-119_6_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Είστε πρόθυμοι και έτοιμοι να υπηρετείτε,  να συνεργάζεστε και να αναζωογονείτε;

Φυσικά και είστε.

Τότε, γιατί κάνουμε αυτή την ομιλία;

Ένας λόγος είναι ότι δεν θα σας ξαναδούμε σύντομα.

Αλλά το κυριότερο είναι  ότι η προθυμία που έχετε σήμερα  να υπηρετείτε, να συνεργάζεστε και να αναζωογονείτε  πρόκειται να δοκιμαστεί  όταν προκύψουν ξαφνικές αλλαγές  ή αποθάρρυνση,  ανεπιθύμητες καταστάσεις,  απροσδόκητες προκλήσεις,  έλλειψη υποστήριξης ή αναγνώρισης.

Ίσως κάποιο από τα παραπάνω  ή όλα τα παραπάνω.

Αυτό ακριβώς συνέβη  σε κάποιον τον πρώτο αιώνα στην Κόρινθο.

Ο απόστολος Παύλος είχε ιδρύσει την εκκλησία στην Κόρινθο  και αναφέρεται σε αυτό το άτομο  στην επιστολή του

Πρώτη Προς Κορινθίους 1:16. Ποιος είναι;  Πρώτη Κορινθίους 1:16:  «Ναι, βάφτισα επίσης το σπιτικό του Στεφανά».

Ποιος είναι ο Στεφανάς;

Γιατί τον αναφέρει ο Παύλος;

Ο Στεφανάς και το σπιτικό του,  δηλαδή η οικογένειά του  όπως επίσης τυχόν δούλοι και υπάλληλοι του,  όλοι γνώρισαν την αλήθεια  όταν ο Παύλος ίδρυσε την εκκλησία.

Ο Παύλος μένει στην Κόρινθο περίπου ενάμιση χρόνο  για να σταθεροποιήσει την εκκλησία,  οπότε ο Στεφανάς  εκπαιδεύεται από πρώτο χέρι από τον Παύλο.

Δεν εκπαιδεύτηκε μόνο 5 μήνες,  αλλά περίπου 18  και έμαθε ποιος ήταν ο Ιησούς Χριστός  και πώς μπορεί να μιμείται τον Χριστό  παρατηρώντας το παράδειγμα του αποστόλου Παύλου.

Εξαιρετική εκπαίδευση!

Τα πράγματα όμως άλλαξαν.

Ο Παύλος πήγε στην Έφεσο.

Και πολύ σύντομα  δημιουργήθηκαν σοβαρά προβλήματα στην Κόρινθο:  στην εκκλησία για κάποιο διάστημα  ανέχονταν μια συγκλονιστική περίπτωση ανηθικότητας,  και κάποιοι προκαλούσαν διαιρέσεις λέγοντας:

“Εγώ είμαι του Παύλου, ενώ εγώ του Απολλώ.

Εγώ όμως του Πέτρου”.

Αδελφοί πήγαιναν άλλους αδελφούς στο δικαστήριο  για προσωπικά ζητήματα  και για άλλα σοβαρά προβλήματα που δημιουργούνταν.

Τι έκανε ο Στεφανάς;

Υπέμεινε;

Αξιοποίησε την εκπαίδευση που πήρε από τον Παύλο  για να χειρίζεται τέτοιες καταστάσεις;  Ή μήπως συνέβαλε και εκείνος στο πρόβλημα λέγοντας:

“Εγώ ανήκω στον Παύλο.

Εκείνος με βάφτισε”.

Παίρνουμε απάντηση σε αυτό,  επειδή πέντε χρόνια μετά την ίδρυση της εκκλησίας  —ναι, πέντε χρόνια μετά το βάφτισμα του—  βλέπουμε τον Στεφανά να πηγαίνει  με άλλους δύο αδελφούς στην Έφεσο  για να συναντήσει τον Παύλο  και να του αναφέρει τι συμβαίνει στην Κόρινθο.

Τι μαθαίνουμε για αυτόν τον πιστό άντρα;

Ας δούμε τι λέει ο Παύλος στο κεφάλαιο 16.  Πρώτη Κορινθίους 16:15:  «Σας δίνω, αδελφοί, την εξής προτροπή:

Ξέρετε ότι το σπιτικό του Στεφανά  είναι οι πρώτοι καρποί της Αχαΐας».

Ναι, το ξέρουμε αυτό.

Βάφτισε εκείνον και το σπιτικό του από τους πρώτους.

Αλλά τι λέει στη συνέχεια;  «Και ότι αφοσιώθηκαν στο να διακονούν τους αγίους».  «Αφοσιώθηκαν στο να διακονούν τους αγίους».

Τι σημαίνει αυτό;

Διάκονος είναι “εκείνος που δεν σταματάει  να υπηρετεί ταπεινά τους άλλους”  —«δεν σταματάει».

Αυτό δείχνει ότι θα υπάρχουν δυσκολίες, προβλήματα,  αλλά εκείνος δεν σταματάει  να υπηρετεί άλλους.

Και ποιους υπηρετεί;  «Τους αγίους».

Δεν είναι μια επίλεκτη ομάδα  που αποτελείται από εξέχοντες ανθρώπους.

Όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές  ήταν χρισμένοι με άγιο πνεύμα,  οπότε όλοι ήταν άγιοι όπως ο Στεφανάς.

Ωστόσο, ήταν οι ίδιοι που πήγαιναν ο ένας τον άλλον στα δικαστήρια.

Ο τρόπος σκέψης τους ήταν σαρκικός, όχι πνευματικός,  και ανέχονταν την ανηθικότητα μέσα στην εκκλησία.

Ο Στεφανάς όμως  ήταν αποφασισμένος  να υπηρετεί ταπεινά  όλους τους αδελφούς και τις αδελφές του.  Ας δούμε το εδάφιο 16:  «Να υποτάσσεστε λοιπόν και εσείς  σε τέτοιου είδους ανθρώπους [τι είδους;

Σαν τον Στεφανά],  καθώς και σε όλους τους συνεργάτες  που κοπιάζουν».

Ο Παύλος προτρέπει την εκκλησία  να υποτάσσεται στον Στεφανά.

Γιατί έπρεπε να τους προτρέψει;

Μήπως επειδή ο Στεφανάς  δεν είχε την υποστήριξη ή την αναγνώριση που χρειαζόταν;

Όπως και να έχει,  ο Στεφανάς ήταν αποφασισμένος  να διακονεί τους αδελφούς του.

Ο Παύλος λέει επίσης ότι ο Στεφανάς συνεργαζόταν.

Με ποιον τρόπο;

Όπως είδαμε,  ο Στεφανάς δεν πήγε μόνος του να δει τον Παύλο.

Το επόμενο εδάφιο  μας λέει ότι μαζί του πήγαν και άλλα δύο άτομα.

Και στο κεφάλαιο 7,  ο Παύλος γράφει ότι απαντούσε σε ερωτήματα  που του είχαν γράψει οι αδελφοί.

Άρα υπήρχε μία επιστολή.

Ο Στεφανάς και οι φίλοι του  ίσως είχαν μεταφέρει αυτή την επιστολή στον Παύλο.

Άρα, τι μας δείχνει αυτό για τον Στεφανά;

Δεν λειτουργούσε ανεξάρτητα, εγωιστικά,  προωθώντας τον εαυτό του.

Συνεργαζόταν με τους αδελφούς,  παρότι αυτοί μέχρι τότε έκαναν λάθος χειρισμούς  σε σοβαρά εκκλησιαστικά ζητήματα.

Εκτός όμως από την επιστολή,  ο Στεφανάς πήγε εκεί ο ίδιος  για να ενημερώσει πλήρως και με ακρίβεια τον Παύλο  ώστε ο Παύλος να έχει πλήρη εικόνα  για το τι συνέβαινε στην Κόρινθο.

Ο Στεφανάς λοιπόν  συνεργαζόταν με τις θεοκρατικές διευθετήσεις,  όπως ίσχυαν τότε  —όπως ίσχυαν τότε.

Πώς γνωρίζουμε ότι ο Στεφανάς  δεν πήγε στον Παύλο για να παραπονεθεί  και να ασκήσει κριτική για όλους τους λάθος χειρισμούς;

Είναι αλήθεια ότι πάντα υπάρχει κάποιος  που του αρέσει να παραπονιέται και να ασκεί κριτική  και μετά να περιμένει να δει τι θα γίνει.

Ενεργούσε έτσι ο Στεφανάς;

Ήταν ακριβή όσα είπες στον Παύλο  ή μήπως έδωσε απλώς τη δική του εκδοχή  για να κερδίσει την εύνοια του Παύλου;

Στα επόμενα δύο εδάφια, στο 17 και στο 18,  ο Παύλος λέει:  «Αλλά χαίρομαι για την παρουσία του Στεφανά,  του Φορτουνάτου και του Αχαϊκού,  επειδή αναπλήρωσαν την απουσία σας.

Διότι αναζωογόνησαν το πνεύμα μου  όπως και το δικό σας.

Γι’ αυτό, να σέβεστε τέτοιου είδους άντρες».

Τι νομίζετε λοιπόν;

Αν ο Στεφανάς ήταν προκατειλημμένος και επικριτικός,  θα έλεγε ο Παύλος ότι τον είχε αναζωογονήσει;

Γνωρίζετε τον Παύλο.

Θα τον είχε συμβουλέψει, έτσι δεν είναι;  Μερικά χρόνια νωρίτερα,  είχε δώσει συμβουλή στον Πέτρο στην Αντιόχεια.

Άρα, ο Στεφανάς ήταν όντως αναζωογονητικός.

Τα όσα είπε πιθανόν να καθησύχασαν σε κάποιον βαθμό τον Παύλο  σχετικά με την κατάσταση στην Κόρινθο.

Φανταστείτε  να μπορείτε να αναζωογονήσετε τον απόστολο Παύλο!

Αλλά ο Παύλος είπε ότι “αναζωογόνησε το πνεύμα μου  όπως και το δικό σας”,  δηλαδή αναζωογόνησε και την εκκλησία.

Πώς;

Πρώτα από όλα, ο Στεφανάς ανέλαβε δράση.

Δεν κάθισε σε μια γωνιά να παραπονιέται,  αλλά ούτε και προσπάθησε να λύσει τα ζητήματα μόνος του.

Συνεργάστηκε με τους αδελφούς,  πήγε μαζί τους στον απόστολο Παύλο  και τον ενημέρωσαν σχετικά.

Εξήγησαν από κοινού την κατάσταση στον Παύλο  και κατόπιν  μετέφερε τις απαντήσεις του Παύλου στην εκκλησία  για να τη βοηθήσει.

Πόσο αναζωογονητικό  ήταν για την εκκλησία να έχει αδελφούς σαν τον Στεφανά!

Επειδή ο Στεφανάς συνέχισε να υπηρετεί,  να συνεργάζεται  και να αναζωογονεί τους άλλους,  αποτελούσε ώριμη, σταθεροποιητική, επιρροή στην εκκλησία.

Θυμόταν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι η «κεφαλή της εκκλησίας»  και ακολουθούσε ταπεινά τη θεοκρατική κατεύθυνση.

Έτσι, υπό θεϊκή έμπνευση,  ο Παύλος μπόρεσε να γράψει μια επιστολή  που ήταν δυναμική και ακριβής  και τόσο εύστοχη  ώστε να ωφελούμαστε από τις συμβουλές της μέχρι σήμερα.

Ο Στεφανάς και οι φίλοι του  πιθανόν είχαν αυτή την επιστολή στα χέρια τους  όταν επέστρεψαν στην εκκλησία τους  και στη συνέχεια βοήθησαν ταπεινά τους αδελφούς  να εφαρμόσουν τις συμβουλές της.

Μέσα σε λίγους μήνες,  η κατάσταση στην Κόρινθο βελτιώθηκε.

Υπάρχουν μόνο τέσσερα εδάφια  που μιλάνε για τον Στεφανά.

Αν έπρεπε σε τέσσερα μόλις εδάφια  να περιγράψουν εσάς σε πέντε χρόνια από τώρα,  τι θα θέλατε να λένε;

Ο Στεφανάς είναι ένα εξαίρετο παράδειγμα προς μίμηση.

Μη σταματήσετε  να υπηρετείτε τους αδελφούς σας  —όλους τους αδελφούς σας.  Αναζητήστε τους ντροπαλούς,  τους αποθαρρυμένους.

Να συνεργάζεστε με τις θεοκρατικές διευθετήσεις  όπως ισχύουν τώρα.

Να σέβεστε εκείνους που υπηρετούσαν πριν από εσάς  όπως επίσης και τους σκληρά εργαζόμενους ευαγγελιζομένους,  σκαπανείς, ιεραποστόλους, Μπεθελίτες  —όλους εκείνους που έδωσαν μάχες για την πίστη τους  και έφεραν τη θεοκρατία στο επίπεδο που είναι σήμερα.

Να είστε αναζωογονητικοί  ακόμη και στα δύσκολα.

Να λέτε τα πράγματα με το όνομά τους.

Μην τα ωραιοποιείτε  ούτε να κρύβετε πληροφορίες απλώς για να φαίνεστε καλοί.

Αναζωογονήστε τους σημερινούς Παύλους,  αλλά μην ξεχνάτε και εκείνους “που μοχθούν  και είναι καταφορτωμένοι”.

Πόσο μεγάλο καλό θα επιτελέσετε στον διορισμό σας  αν—παρά τις αλλαγές,  τις προκλήσεις, τα προβλήματα  —εσείς, σαν τον Στεφανά,  υπηρετείτε, συνεργάζεστε και αναζωογονείτε!  

Ντάνιελ Μπλακ: Θα Βαστάξετε το Δικό σας Φορτίο;

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwb-119_5_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα,  μια μέρα που θα θυμάστε για πολύ καιρό.

Σήμερα ήρθατε σε αυτή την αίθουσα ως σπουδαστές  και θα φύγετε ως απόφοιτοι  με έναν συναρπαστικό διορισμό.  Είναι λογικό αν στιγμές σαν και αυτές αναρωτιέστε:

“Θα είμαι χαρούμενος;

Θα τα καταφέρω;”

Είναι φυσιολογικό.

Αλλά η απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις  θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την ισορροπία.

Είναι δύσκολο να εξηγήσεις  τι ακριβώς σημαίνει ισορροπία,  αλλά ευτυχώς υπάρχει ένα ωραίο εδάφιο που μας βοηθάει.

Γαλάτες 6:2.  Ο απόστολος Παύλος αναφέρει:  «Να βαστάζετε ο ένας τα βάρη του άλλου,  και με αυτόν τον τρόπο θα εκπληρώσετε τον νόμο του Χριστού».

Φοβερό αυτό που λέει εδώ.

“Θα εκπληρώσουμε τον νόμο του Χριστού”!

Πώς;

“Βαστάζοντας τα βάρη” των άλλων.

Πώς θα το κάνετε αυτό στον διορισμό σας;

Θα χρειαστεί να μιμηθείτε το παράδειγμα ανθρώπων  όπως ήταν ο απόστολος Παύλος.

Για παράδειγμα, ο Παύλος  βοήθησε άτομα που είχαν εμπλακεί σε αδικοπραγία.

Ως πρεσβύτεροι, μπορεί να κάνετε και εσείς το ίδιο.

Ο Παύλος συμμετείχε στην παροχή βοήθειας  όταν ο λαός του Θεού αντιμετώπιζε προβλήματα,  όπως η πείνα.  Πάνω από όλα,  ο Παύλος ήθελε να αφαιρέσει το βάρος της άγνοιας  από τους ανθρώπους που είχαν τυφλωθεί  από τον “θεό αυτού του συστήματος πραγμάτων”.

Και εσείς θα έχετε αυτό το προνόμιο.

Τώρα τι λέτε;

Θα μπορούσε κάποιος να το παρακάνει  και να χάσει την ισορροπία;

Ο Παύλος υπονοεί ότι μπορεί να συμβεί αυτό.  Προσέξτε ότι στο εδάφιο 5 λέει κάτι αντίθετο:  «Διότι ο καθένας θα βαστάξει το δικό του φορτίο».

Είναι πράγματι αντιφατικό αυτό που είπε ο Παύλος;

Όχι βέβαια, είναι θεόπνευστος  και χρησιμοποίησε δύο διαφορετικές λέξεις.

Στο εδάφιο 2,  η λέξη «βάρη» αναφέρεται σε κάτι δυσβάσταχτο,  βασανιστικό,  κάτι που είναι πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσουμε χωρίς βοήθεια.

Το εδάφιο 5 όμως λέει «φορτίο».

Αυτή η λέξη που χρησιμοποιεί εδώ ο Παύλος  αναφέρεται στο προσωπικό φορτίο ευθύνης ενώπιον του Θεού  που αναμένεται να βαστάζει κάθε Χριστιανός.

Στους Βιβλικούς χρόνους αναφερόταν μερικές φορές στον σάκο  που είχε ο στρατιώτης στην πλάτη.

Οι Ρωμαίοι στρατιώτες  έπρεπε να κουβαλούν έναν σάκο  που ζύγιζε πολλά κιλά,  ο οποίος είχε βαρύ εξοπλισμό  που τους ήταν απαραίτητος  για να τα βγάλουν πέρα στη διάρκεια του πολέμου.

Τώρα φανταστείτε έναν στρατιώτη που από καλοσύνη  θέλει να κουβαλήσει, όχι μόνο τον δικό του σάκο,  αλλά και του στρατιώτη δεξιά  και του στρατιώτη αριστερά.

Πόσον καιρό λέτε να αντέξει;

Και βοηθάει πράγματι τους συμπολεμιστές του;

Όχι,  τους στερεί την εκγύμναση που χρειάζονται  για να είναι ασφαλείς στη μάχη.

Κάποιες φορές διδάσκουμε στα παιδιά κάτι παρόμοιο  για την ισορροπία  και πώς να μην το παρακάνουν  όταν θέλουν να βοηθήσουν κάποιον.

Σε μερικά σχολεία ο δάσκαλος έχει μια γυάλα με φυτά,  και από ένα κλαδί κρέμεται μια μικρή χρυσαλλίδα.

Όλα τα παιδιά ανυπομονούν να δουν την πεταλούδα  να βγαίνει από το κουκούλι,  αλλά όταν έρχεται αυτή η μέρα,  τα παιδιά αναστατώνονται λίγο,  επειδή παίρνει πολλή ώρα  και η πεταλούδα φαίνεται να παλεύει ώρες ολόκληρες για να βγει.

Τώρα, αν ένα παιδάκι θελήσει να βάλει το χέρι μέσα στη γυάλα  για να βοηθήσει την πεταλούδα να βγει από το κουκούλι,  τι λέει ο δάσκαλος;  «Μη!

Μην το κάνεις,  ξέρω ότι θες να βοηθήσεις,  αλλά μπορεί να τη σκοτώσεις».

Και μετά εξηγεί ότι η πεταλούδα,  προσπαθώντας να βγει από το κουκούλι,  δυναμώνει τα φτερά της.

Αν δεν το κάνει αυτό,  ίσως δεν καταφέρει να πετάξει  και έτσι μπορεί να πεθάνει.

Είναι πιθανό και εμείς μερικές φορές  να θέλουμε να κάνουμε περισσότερα από όσα θα έπρεπε  και να φτάνουμε στο σημείο,  αντί να βαστάζουμε τα «βάρη» των άλλων,  να βαστάζουμε το «φορτίο»  που θα έπρεπε να βαστάζουν εκείνοι.

Η οργάνωση του Ιεχωβά κατανοεί πολύ καλά αυτή την αρχή  και την εφαρμόζει σε πολλές περιπτώσεις.

Ένας πρώην ιεραπόστολος στη Δυτική Αφρική  είχε εντυπωσιαστεί από το πώς χειριζόταν  το γραφείο τμήματος την παροχή βοήθειας εκεί.

Αμέτρητοι πρόσφυγες περνούσαν τα σύνορα λόγω πολέμου,  και το γραφείο τμήματος τους έδινε φαγητό, κατάλυμα και ρούχα.

Αλλά αργότερα τους έδωσαν και βασικά προϊόντα  που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για να μαγειρεύουν κάτι  και να το πουλάνε σε τοπικές αγορές,  και έτσι να μπορέσουν σιγά σιγά  να βαστάξουν ξανά το δικό τους φορτίο ευθύνης.

Τώρα, πώς μπορούμε να το εφαρμόσουμε αυτό;

Ας δούμε τρία παραδείγματα  για το πώς θα μπορούσαμε να σκεφτόμαστε κάτι  όχι κατ’ ανάγκην κακό, αλλά που χτυπάει ένα καμπανάκι,  το οποίο μας προειδοποιεί ότι χάνουμε την ισορροπία μας.  Πρώτο παράδειγμα:

“Μπορώ να τους αλλάξω”.

Είχατε ποτέ κάποια επανεπίσκεψη  ή έναν σπουδαστή που αγαπούσατε  και προσπαθήσατε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους  να τον κάνετε να αγαπήσει τον Ιεχωβά,  αλλά εκείνος δεν ανταποκρινόταν;

Ίσως σας μπήκε η ιδέα  ότι πρέπει εσείς να τον κάνετε να αλλάξει.

Θυμηθείτε όμως,  όταν ο Ιησούς μίλησε με εκείνον τον νεαρό πλούσιο άρχοντα  και του είπε τι έπρεπε να κάνει,  εκείνος έφυγε λυπημένος.

Φαντάζεστε τον Ιησού να τρέχει από πίσω του,  να τον καλοπιάνει,  να δοκιμάζει κάτι άλλο;

Όχι, τον άφησε να φύγει.

Ο Ιησούς καταλάβαινε μια βασική αρχή.

Ο Ιεχωβά είναι αυτός που βοηθάει το άτομο  να αλλάξει μέσα του.

Δεν το θεωρούσε αυτό δικό του διορισμό.

Δεν νόμιζε ότι είναι δική του δουλειά  να φέρνει ανθρώπους στην αλήθεια.

Θυμάμαι έναν ηλικιωμένο αδελφό που μου έκανε παλιά μελέτη.

Κάθε φορά που άκουγε κάποιον να καυχιέται και να λέει  «Έφερα τον τάδε στην αλήθεια»,  έλεγε ήπια  «Σοβαρά; Είχε πάρει ρεπό ο Ιεχωβά;»

Είναι ξεκάθαρο τι εννοούσε.

Να μια αρχή για να είμαστε ισορροπημένοι.

Όταν σκεφτόμαστε “μπορώ να αλλάξω τον άλλον”,  ας θυμόμαστε τα θεόπνευστα λόγια του Παύλου.

«Εγώ φύτεψα, ο Απολλώς πότισε,  αλλά ο Θεός το έκανε να αυξάνει».  Δεύτερο παράδειγμα:  “Εγώ φταίω για τα λάθη τους”.

Προσπάθησε ποτέ κανείς να σας κάνει να νιώσετε άσχημα  για μια δική του αμαρτία;

Μερικές φορές είναι στη φύση μας  να ρίχνουμε το φταίξιμο σε άλλους.

Πρώτος ο Αδάμ το έκανε.  Θυμάστε; Είχε το θράσος να πει στον Ιεχωβά:

“Η γυναίκα που μου έδωσες φταίει”.

Ή σκεφτείτε τον βασιλιά Αχαάβ,  στο 1 Βασιλέων 18.

Οδήγησε τον λαό σε ειδωλολατρία,  και γι’ αυτό ήρθαν τριάμιση χρόνια ξηρασίας,  και όταν είδε τον Ηλία τι του λέει;

“Εσύ είσαι, που προκαλείς τόσα προβλήματα στον Ισραήλ;”  Μήπως ο Ηλίας του απάντησε:

“Ε, Αχαάβ, έχεις ένα δίκιο,  δεν είμαι και ο καλύτερος προφήτης”;

Όχι, είπε: “Δεν έχω προκαλέσει εγώ προβλήματα στον Ισραήλ.

Εσύ ακολούθησες τον Βάαλ”.

Αν κάποιος θέλει να ρίξει σε εσάς το φταίξιμο για την αμαρτία του,  μη βαστάξετε αυτό το φορτίο.

Μια αρχή για να το βλέπουμε ισορροπημένα  είναι αυτή στο Ιεζεκιήλ 18:20:

“Η πονηρία του πονηρού καταλογίζεται μόνο στον ίδιο”.  Το τρίτο παράδειγμα:

“Μπορώ να λύσω τα προβλήματά τους”.

Είναι αλήθεια ότι μπορούμε να βοηθήσουμε τους άλλους με τα προβλήματά τους.

Μερικές φορές πρόκειται για βάρη  που μπορούμε να τους βοηθήσουμε να βαστάξουν.

Ίσως όμως χτυπάει πάλι το καμπανάκι  και μας κάνει να σκεφτούμε μερικές ερωτήσεις.

Πρώτον: “Υπάρχει όντως πρόβλημα;”

Σκεφτείτε τη Μαρία, την αδελφή του Λαζάρου.

Έκανε στον Ιησού ένα πανάκριβο δώρο,  αυτό το ακριβό αρωματικό λάδι.  Και κάποιοι μαθητές,  ακόμα και απόστολοι, δυσαρεστήθηκαν.

Ο Ματθαίος λέει ότι οι μαθητές «αγανάκτησαν».

O Μάρκος λέει ότι «εκνευρίστηκαν πολύ».

Ένα λεξικό λέει ότι αυτή η λέξη  θα μπορούσε επίσης να αποδοθεί  «ξεφυσάω» ή «μουγκρίζω».

Αυτό μου θυμίζει ένα εξαγριωμένο ζώο  και όχι έναν στοργικό απόστολο!

Γιατί θύμωσαν; Έκανε η Μαρία κάποια αμαρτία;

Όχι, ο Ιησούς είπε ότι αυτό που έκανε ήταν μια «καλή πράξη».

Ήταν κάτι ωραίο στα μάτια του.

Τι είχε συμβεί λοιπόν;

Οι μαθητές αμφισβήτησαν τα κίνητρά της.

Είχαν τη δικαιοδοσία να το κάνουν αυτό;

Υπήρχε όντως πρόβλημα;  Εξήντα χρόνια αργότερα,  ο Ιωάννης αποκαλύπτει ποιος τους οδήγησε μάλλον σε αυτό το λάθος.

Αναφέρει ότι ο Ιούδας ο Ισκαριώτης είναι αυτός που μιλάει,  και η Γραφή Μελέτης λέει ότι οι υπόλοιποι μαθητές  απλώς συμφώνησαν με εκείνον.

Έπρεπε να θυμούνται όμως  την αρχή που είπε ο Ιησούς στο Ματθαίος 7:1,  η οποία μας βοηθάει να είμαστε ισορροπημένοι:  «Μην κρίνετε».  Μια δεύτερη ερώτηση που μπορούμε να σκεφτούμε είναι:

“Έχω τη δικαιοδοσία να ασχοληθώ με αυτό το πρόβλημα  και να προσπαθήσω να το λύσω;”

Θυμηθείτε τον άνθρωπο που διέκοψε τον Ιησού  όταν εκφωνούσε μια ομιλία και του είπε:  «Πες στον αδελφό μου να μοιραστεί την κληρονομιά μαζί μου».

Πώς απάντησε ο Ιησούς;  Μήπως είπε:

“Μπράβο, έχεις έρθει στο σωστό μέρος.

Μπροστά σου έχεις τον καλύτερο δικαστή του κόσμου”;  Όχι,  καταλάβαινε ότι ο διορισμός του είχε όρια  που τα είχε θέσει ο πατέρας του  και δεν περιλάμβανε να λύνει τέτοια οικογενειακά ζητήματα.  Ο Ιησούς απάντησε:  «Ποιος με διόρισε κριτή ή μεσολαβητή μεταξύ σας;»

Ο Ιησούς έδειχνε μετριοφροσύνη,  κατανοούσε τα όρια που του είχε θέσει ο Ιεχωβά.  Άλλη μια ωραία αρχή υπάρχει στο Μιχαίας 6:8:  «Να περπατάς με τον Θεό σου με μετριοφροσύνη».  Άρα, ολοκληρώνοντας,  θα είστε χαρούμενοι;

Θα τα καταφέρετε;

Ναι, χωρίς αμφιβολία!

Σίγουρα χρειάζεται αγώνας για να διατηρείτε την ισορροπία,  αλλά θυμάστε;

Ο Ιησούς είπε: «Βάλτε τον ζυγό μου πάνω σας».

Άρα ίσως εννοούσε ότι θα είστε κάτω από τον ζυγό μαζί του.

Σε κάθε περίπτωση, ξέρετε  ότι ο Ιησούς θα σας βοηθάει να βαστάζετε το φορτίο σας.

Ξέρετε ότι και ο Ιεχωβά θα σας βοηθάει  να βαστάζετε το φορτίο σας.

Και οι δύο θα είναι πάντα εκεί  για να σας βοηθούν να βαστάζετε το δικό σας φορτίο.  

Μαρκ Νουμέρ: Το Ντουέτο

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwb-119_7_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Τι τραγούδια  σάς κολλάνε στο μυαλό;  Σε μερικούς,  χαρούμενα τραγούδια.

Σε άλλους πάλι,  λυπητερά  —τραγούδια που εκφράζουν τον πόνο που νιώθουμε.

Σκεφτείτε την περίπτωση  μιας ιεραποστόλου  που υπηρετεί πιστά στον διορισμό της.

Κάνει θαυμάσιο έργο  και, ενώ δίνει την εντύπωση ότι είναι ευτυχισμένη,  χαρούμενη,  μέσα της, στην καρδιά της,  παίζει ένα λυπητερό τραγούδι.

Και αυτό το τραγούδι παίζει ξανά και ξανά,  ενισχύοντας την ιδέα, όπως λέει η ίδια,  ότι είναι αποτυχημένη.  Και στη συνέχεια προσθέτει:  «Με κάνει να αμφιβάλλω  για το αν έχω την επιδοκιμασία του Ιεχωβά».

Το να αμφιβάλλουμε για την επιδοκιμασία του Ιεχωβά  δεν είναι κάτι αστείο.

Βλέπετε,  έτσι ένιωθε εκείνη η αδελφή.  Και μετά είπε:  «Διάβασα ένα εδάφιο  που άλλαξε εντελώς το πώς βλέπω τα πράγματα.

Είπε αυτό το εδάφιο σε εμένα.

Και τώρα, θέλω και εγώ να το πω σε εσάς.

Θέλω να το πάρετε  σαν κάτι που βάζετε στην τσέπη σας  —να το φυλάτε εκεί  ώστε να το έχετε πάντα εύκαιρο,  καθώς τώρα ξεκινάτε την πορεία σας ως απόφοιτοι.

Ποιο είναι το εδάφιο;

Σοφονίας, κεφάλαιο 3.

Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας,  στον Σοφονία, κεφάλαιο 3.

Ας διαβάσουμε το εδάφιο 17  και ας δούμε πώς αυτό το εδάφιο βοήθησε εκείνη  και πώς θα βοηθήσει και εσάς.

Ας το διαβάσουμε.  «Ο Ιεχωβά ο Θεός σου βρίσκεται στο μέσο σου.

Ως Κραταιός, θα σε σώσει.

Θα αγάλλεται για εσένα με μεγάλη χαρά.

Θα γίνει σιωπηλός στην αγάπη του.

Θα ευφραίνεται για εσένα με κραυγές χαράς».

Μέσα στα λόγια ενός και μόνο εδαφίου  κρύβεται το μυστικό  —το μυστικό για να διατηρείτε τη χαρά σας ολοζώντανη  στις ημέρες που έρχονται.

Ας δούμε πιο προσεκτικά το εδάφιο.

Στο συγκεκριμένο εδάφιο, θα δούμε τρεις δυναμικούς τρόπους  με τους οποίους ο Ιεχωβά εκφράζει την αγάπη  και την επιδοκιμασία του για εσάς.

Γι’ αυτό, δώστε προσοχή.

Αρχικά  λέει:  «[Ο Ιεχωβά] θα αγάλλεται για εσένα  με μεγάλη χαρά  [θα αγάλλεται για εσένα με μεγάλη χαρά]».

Για ποιο πράγμα;

Για τον ζήλο σας,  για την ακλόνητη αφοσίωσή σας.

Πανηγυρίζει για το πιστό σας υπόμνημα.

Αυτός είναι ο Ιεχωβά.

Πανηγυρίζει για όσα κάνετε για εκείνον.

Μιλάει.

Το επόμενο σημείο λέει  ότι “γίνεται σιωπηλός στην αγάπη του”.

Ο Ιεχωβά είναι ξένοιαστος.

Βαθιά ικανοποιημένος.

Ευαρεστείται με την υπακοή σας.

Του αρέσει πολύ  —όπως ένας γονέας που σκέφτεται το παιδί του  και τα καλά πράγματα που κάνει  και νιώθει πολύ περήφανος για το παιδί,  στη σκέψη και μόνο.

Στο πρόσωπό του σχηματίζεται ένα πλατύ χαμόγελο.

Έτσι είναι ο Ιεχωβά  —σιωπηλός στην αγάπη του.

Τι ωραία σκέψη!

Αλλά ο Ιεχωβά δεν παραμένει σιωπηλός.

Η σιωπή του έχει βαθύ νόημα.

Η αγάπη που νιώθει για εσάς είναι πολύ βαθιά.

Η υπακοή σας  —προσέξτε τη συνέχεια.

Εδώ,  αυτό είναι το κύριο σημείο της ομιλίας.

Είναι η τρίτη έκφραση.

Είναι η τρίτη πρόταση σε αυτό το εδάφιο.

Θέλω να τη δείτε. Διαβάστε τη ξανά.

Είναι η τελευταία πρόταση του εδαφίου,  και σε αυτήν θέλουμε να επικεντρωθούμε.

Γι’ αυτό, προσέξτε.  «Θα ευφραίνεται για εσένα με κραυγές χαράς».

Με βάση την εβραϊκή λέξη,  η φράση μπορεί να αποδοθεί  «θα ευφραίνεται για εσένα με τραγούδια».

Είναι το μόνο σημείο στην Αγία Γραφή  όπου αναφέρεται ότι ο Ιεχωβά τραγουδάει.

Η πρόταση παρουσιάζει τον Ιεχωβά  να στροβιλίζεται βγάζοντας κραυγές χαράς.

Αυτή η δυνατή εικόνα,  με τον Ιεχωβά να τραγουδάει,  μας βοηθάει να αντιληφθούμε πόσο βαθιά είναι η αγάπη του.

Αυτά είναι τα έντονα αισθήματα του ουράνιου Πατέρα σας για εσάς,  οι σκέψεις του για εσάς.

Έχουν βάθος, νόημα.

Είναι οι σκέψεις του Ιεχωβά για εσάς.

Πώς ακούτε το τραγούδι του Ιεχωβά;

Στοχάζεστε. Σκέφτεστε.

Εστιάζετε στο τι τραγουδάει ο Ιεχωβά για εσάς,  στο τι τραγουδάει ο Ιεχωβά.

Γι’ αυτό, προσέξτε!

Μην αποδυναμώνετε την επιδοκιμασία του  με αισθήματα ανεπάρκειας,  με ανασφάλειες,  με το τι σκέφτονται ή λένε οι άλλοι για εσάς.

Μην το κάνετε αυτό!

Όλα αυτά πνίγουν όσα λέει ο Ιεχωβά.

Να απορρίπτετε τις αρνητικές παρεμβολές.

Θα σας πω ένα παράδειγμα.

Όταν ακολουθήσατε την κατεύθυνση της οργάνωσης,  ακόμη και όταν ήταν δύσκολο,  μήπως δώσατε προσοχή στην εσωτερική σας φωνή  που σας έλεγε:

“Δεν είμαι εντάξει.

Δυσκολεύομαι να υπακούσω”;

Όχι, αυτή είναι η δική σας φωνή.

Ή ακούσατε τον Ιεχωβά να τραγουδάει  τα λόγια στο Δευτερονόμιο 28:2:  «Όλες οι ευλογίες [μου] θα έρθουν πάνω σου  και θα σε καταφθάσουν,  επειδή ακούς τη φωνή [μου]».

Τίνος τη φωνή ακούτε;

Τη φωνή του Ιεχωβά.

Όταν παραμείνατε όσιοι υπό δοκιμασία,  ο Ιεχωβά τραγουδούσε  στον Ψαλμό 4:3:

“Επειδή ήσουν όσιος σε εμένα,  να ξέρεις ότι θα σου φέρομαι με ιδιαίτερο τρόπο”.

Τον ακούσατε;

Όταν εκδηλώνετε οσιότητα,  ο Ιεχωβά θα ανταποκρίνεται με πολύ συγκεκριμένο τρόπο.

Διακρίνετε τη σύνδεση;

Είναι τόσο περήφανος για την πιστότητά σας  ώστε αρχίζει να τραγουδάει.

Αυτό περιγράφεται εδώ!

Πόσο υπέροχη είναι αυτή η σχέση που έχετε με τον Ιεχωβά!

Ωστόσο,  το θέμα αυτής της ομιλίας δεν είναι «Ο Σολίστας»  επειδή ο Ιεχωβά ζητάει τώρα να κάνετε κάτι και εσείς.

Θέλει να κάνετε κάτι.

Λοιπόν, ας δούμε τώρα το εδάφιο 14  —Σοφονίας 3:14:

Τι θέλει ο Ιεχωβά;  «Κραύγασε χαρούμενα, ...  κραύγασε θριαμβευτικά, ...  να χαίρεσαι και να ευφραίνεσαι με όλη σου την καρδιά...!»

Α, μάλιστα!

Ο Ιεχωβά τώρα σας καλεί  να τραγουδήσετε μαζί του.  «Κραύγασε χαρούμενα».  «Να ευφραίνεσαι με όλη σου την καρδιά».

Σας καλεί να κάνετε ντουέτο μαζί του.

Πώς θα τραγουδήσετε με τον Ιεχωβά;

Αναγνωρίζοντας το υπόμνημα της οσιότητάς σας,  το προσωπικό σας υπόμνημα οσιότητας.

Αναγνωρίστε το!

Μόνο εσείς και ο Ιεχωβά ξέρετε κάθε στίχο του ντουέτου,  κάθε νότα, ακόμη και κάθε γύρισμα της μελωδίας.

Θέλει να το τραγουδάτε μαζί του.

Για παράδειγμα,  όταν διαβάζετε το 2 Σαμουήλ 22:26:  «Στον όσιο  [Ιεχωβά] φέρεσαι με οσιότητα»,  αυτό λέει ο Ιεχωβά στον Λόγο του—«στον όσιο».

Ποιος είναι ο όσιος;

Εσείς!

Τι λέει, λοιπόν, ο Ιεχωβά;

Ότι “θα φερθεί με οσιότητα”.

Θα κάνει κάτι.

Δεν θα μείνει άπραγος, απαθής.

Θα δράσει, θα ενεργήσει.

Γι’ αυτό, να θυμάστε  πώς σας φέρθηκε με οσιότητα  όταν ήσασταν όσιοι υπό δοκιμασία.

Πώς νιώσατε όταν σας πλησίασε περισσότερο; Γιατί το έκανε!

Το αντιληφθήκατε;

Σας πλησίασε περισσότερο. Έκανε κάτι.

Σας έδωσε το άγιο πνεύμα του  ώστε να κάνετε το θέλημά του  και να αντιμετωπίσετε τον πειρασμό, τη δοκιμασία.

Το αντιληφθήκατε;

Σας πλησίασε περισσότερο.

Νιώσατε το άγιο πνεύμα του.

Δέθηκε πιο πολύ μαζί σας.

Ήταν κάτι χειροπιαστό, πραγματικό, ξεκάθαρο,  δεν το φανταστήκατε.

Αυτός είναι ο Ιεχωβά!  Να θυμάστε:

Όταν ο Ιεχωβά βλέπει ότι προσπαθείτε να τον ευαρεστήσετε,  δεν εκφράζει απλώς χλιαρά την ικανοποίησή του.

“Μπράβο, αγόρι μου!

Μπράβο, κορίτσι μου!

Λίγο ακόμα!”

Καμία σχέση με αυτά!

Εκφράζει έντονη χαρά.

Μην το θεωρείτε αυτό κάτι που δεν έχει αξία.  Αντιθέτως,  να τραγουδάτε με τον Ιεχωβά ευχαριστώντας τον.

Αν και υπό πίεση,  μπορέσατε να αντιμετωπίσετε μια δύσκολη κατάσταση  με τη βοήθεια του Ιεχωβά.

Μην το παραβλέπετε αυτό.

Αναγνωρίστε τη δύναμη και το χέρι του στη ζωή σας.

Κραυγάστε: «Με τη δύναμη του Θεού  μπορώ να σκαρφαλώσω σε τείχος».

Έτσι συνεργάζεστε με τον Ιεχωβά!

Ενώστε τη φωνή σας με τη φωνή του Ιεχωβά,  και μην αφήνετε ατελείς σκέψεις  —είτε δικές σας είτε άλλων—  ή τα δικά σας ενδόμυχα αισθήματα και ανασφάλειες  να καταπνίξουν τη φωνή του Ιεχωβά.

Μην το κάνετε αυτό!

Αφήστε τις σκέψεις του Ιεχωβά  να κυριαρχούν στο τραγούδι σας,  και ποτέ μην αμφιβάλλετε για το πώς νιώθει για εσάς.

Οι σκέψεις του Ιεχωβά είναι πολύ δυνατές.

Έχουν τη δύναμη να σας στηρίζουν και να σας υποκινούν  ώστε να μην τα παρατάτε  όταν αντιμετωπίζετε προσωπικές απογοητεύσεις  ή βασανιστικές ανησυχίες.  Να τι έγραψε η αδελφή μας:  «Σε έναν κόσμο όλο απαιτήσεις,  απόρριψη και επίκριση,  ο Ιεχωβά εκφράζει ανεπιφύλακτα τη χαρά που νιώθει για εμένα.

Αυτό το εδάφιο με έβγαλε  από τη λάσπη των δοκιμασιών, που με τραβούσαν στον πάτο,  και με τύλιξε σε ένα κουκούλι ασφάλειας και ευτυχίας  που δεν μπορεί να μου στερήσει κανείς».

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Ιεχωβά τραγουδούσε για εκείνη.

Και όταν εκείνη μπήκε στο ντουέτο μαζί του,  το τραγούδι τη σήκωσε ψηλά,  πάνω από τις δυσκολίες,  και την τύλιξε σε ένα κουκούλι προστασίας,  ασφάλειας και ευτυχίας.

Δεν ήταν πια απελπισμένη.

Δεν ένιωθε πια αποτυχημένη.

Είχε βρει το μυστικό  για να διατηρεί τη χαρά της.

Ποιο ήταν αυτό;

Να εστιάζει στο πώς πραγματικά  νιώθει ο Ιεχωβά για εκείνη.

Αυτό θέλουμε να κάνετε!

Εκεί αποσκοπούν αυτά τα τελικά λόγια ενθάρρυνσης.

Έχει ειπωθεί ότι τα λόγια  είναι ισχυρό φάρμακο  επειδή μπορούν να αλλάξουν το πώς σκεφτόμαστε  και νιώθουμε.

Ωστόσο, η μουσική  έχει τη δύναμη να αλλάζει τα συναισθήματά μας.

Όταν αυτά συνδυαστούν  και γίνουν τραγούδι,  το τραγούδι  μετατρέπεται στο πιο ισχυρό γιατρικό του κόσμου.

Όταν τραγουδάτε με τον Ιεχωβά αυτό το ντουέτο,  μεταφέρεστε σε έναν προστατευμένο τόπο,  τον «μυστικό τόπο του Υψίστου».

Και σε αυτόν τον μυστικό τόπο όπου κατοικεί η αληθινή χαρά,  δεν μπορεί να σας βλάψει κανείς  χάρη σε αυτή τη γλυκιά μελωδία.  Γι’ αυτό, σας παροτρύνουμε:

Συνεχίστε να τραγουδάτε!

Συνεχίστε το ντουέτο!

Αυτό το τραγούδι  πρέπει να σας κολλήσει στο μυαλό  για όλη σας τη ζωή.

Μην επιτρέπετε στον θόρυβο, εσωτερικό ή εξωτερικό,  να υπερκαλύψει το τραγούδι σας.

Αφήστε τα αισθήματα του Ιεχωβά για εσάς  να καθορίζουν τον τόνο.

Και αν αγωνίζεστε να υπερνικήσετε αρνητικές σκέψεις,  αναλάβετε δράση.

Αλλάξτε τον σκοπό.

Πώς;

“Πώς να αλλάξω τον σκοπό;”

Τραγουδώντας με τον Ιεχωβά.

Ο Υπέρτατος Κυρίαρχος του σύμπαντος  έχει συνθέσει  ένα τραγούδι για εσάς στον Λόγο του.

Ο Ιεχωβά Θεός, ο Υπέρτατος Κυρίαρχος του σύμπαντος,  έχει συνθέσει ένα τραγούδι για εσάς στον Λόγο του.

Πώς;

Σας έχει δώσει μια λίστα με εδάφια  που αγγίζουν την καρδιά σας,  που σας υπενθυμίζουν πώς νιώθει για εσάς.

Την έχετε αυτή τη λίστα.

Είναι η λίστα με τα αγαπημένα σας τραγούδια!

Βάλτε την στην τσέπη σας!  Τότε,  παρά τις δυσκολίες της ζωής,  θα μπορείτε να διατηρείτε τη χαρά σας.

Γιατί;

Επειδή όλοι θα έχετε μάθει να τραγουδάτε  το ωραιότερο ντουέτο.