Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 11 Μαρτίου

 

Παρασκευή 11 Μαρτίου

[Να βαστάζετε] τις αδυναμίες εκείνων που δεν είναι δυνατοί.​—Ρωμ. 15:1.

https://drive.google.com/file/d/1MnYhA0ckkNhiI9LSYx6hAvLP9cCHGMdq/view?usp=sharing

*** w13 15/3 σ. 5-7 Για Εκείνους που Αγαπούν τον Ιεχωβά, «Δεν Υπάρχει Πρόσκομμα» ***

ΠΡΟΣΚΟΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΜΠΟΔΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ

9. Ποια πιθανά προσκόμματα θα εξετάσουμε;

9 Ας εξετάσουμε πέντε πιθανά προσκόμματα​—τις προσωπικές αδυναμίες, τις επιθυμίες της σάρκας, τις αδικίες από ομοπίστους, τη θλίψη ή το διωγμό, καθώς και τις ατέλειες των άλλων. Ας θυμόμαστε όμως ότι, αν έχουμε σκοντάψει, ο Ιεχωβά είναι πολύ υπομονετικός. Δεν σπεύδει να μας χαρακτηρίσει ανόσιους.

10, 11. Με ποια προσωπική αδυναμία πάλευε ο Δαβίδ;

10 Οι προσωπικές αδυναμίες μπορεί να παρομοιαστούν με χαλίκια σε έναν στίβο. Ανασκοπώντας κάποια γεγονότα στη ζωή του Βασιλιά Δαβίδ και του αποστόλου Πέτρου, μπορούμε να εντοπίσουμε δύο τέτοιες αδυναμίες​—την έλλειψη εγκράτειας και το φόβο του ανθρώπου.

11 Ο Βασιλιάς Δαβίδ εκδήλωσε αδυναμία ως προς την άσκηση εγκράτειας, όπως φάνηκε από τις ενέργειές του σε σχέση με τη Βηθ-σαβεέ. Και όταν δέχτηκε τις προσβολές του Νάβαλ, λίγο έλειψε να ενεργήσει απερίσκεπτα. Είναι αλήθεια ότι χώλαινε στην άσκηση εγκράτειας, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια να ευαρεστεί τον Ιεχωβά. Με τη βοήθεια άλλων, μπόρεσε να ανακτήσει την πνευματική ισορροπία του.​—1 Σαμ. 25:5-13, 32, 33· 2 Σαμ. 12:1-13.

12. Πώς παρέμεινε ο Πέτρος στον αγώνα παρότι πρόσκοψε;

12 Ο Πέτρος, εξαιτίας του φόβου του ανθρώπου, κάποιες φορές πρόσκοψε σοβαρά. Ωστόσο, παρέμεινε όσιος στον Ιησού και στον Ιεχωβά. Λόγου χάρη, αρνήθηκε δημόσια τον Κύριό του, όχι μόνο μία φορά, αλλά τρεις. (Λουκ. 22:54-62) Μεταγενέστερα, δεν ενήργησε Χριστιανικά όταν συμπεριφέρθηκε στους Εθνικούς πιστούς σαν να μην ήταν τόσο καλοί όσο οι περιτμημένοι Ιουδαίοι Χριστιανοί. Ο απόστολος Παύλος, όμως, έβλεπε το ζήτημα ξεκάθαρα​—στην εκκλησία δεν υπήρχε χώρος για ταξικές διακρίσεις. Η στάση του Πέτρου ήταν εσφαλμένη. Προτού επηρεαστούν δυσμενώς οι αδελφοί, ο Παύλος επενέβη συμβουλεύοντάς τον ευθέως, πρόσωπο προς πρόσωπο. (Γαλ. 2:11-14) Μήπως η υπερηφάνεια του Πέτρου πληγώθηκε τόσο πολύ ώστε παραιτήθηκε από τον αγώνα για ζωή; Όχι. Έλαβε σοβαρά υπόψη τη συμβουλή του Παύλου, την εφάρμοσε και συνέχισε τον αγώνα.

13. Πώς θα μπορούσε η σωματική αδυναμία να αποτελέσει πρόσκομμα;

13 Μερικές φορές, κάποιο ζήτημα υγείας μπορεί να γίνει προσωπική αδυναμία και έτσι να αποτελέσει πρόσκομμα. Μπορεί να διαταράξει τον πνευματικό μας ρυθμό ή και να μας κάνει να παραπατήσουμε και να αποκάμουμε. Λόγου χάρη, μια Γιαπωνέζα αδελφή αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα υγείας 17 χρόνια μετά το βάφτισμά της. Επικεντρώθηκε τόσο πολύ σε αυτό ώστε εξασθένησε πνευματικά. Τελικά, έγινε αδρανής. Όταν την επισκέφτηκαν δύο πρεσβύτεροι, ενθαρρύνθηκε από τα καλοσυνάτα λόγια τους και άρχισε να παρακολουθεί ξανά τις συναθροίσεις. Η ίδια θυμάται: «Η θερμή υποδοχή των αδελφών με έκανε να κλάψω». Τώρα η αδελφή μας έχει επιστρέψει στον αγώνα.

14, 15. Ποια δραστικά μέτρα απαιτούνται όταν εμφανίζονται εσφαλμένες επιθυμίες; Δώστε παράδειγμα.

14 Οι επιθυμίες της σάρκας έχουν κάνει πολλούς να προσκόψουν. Όταν μπαίνουμε σε τέτοιους πειρασμούς, χρειάζεται να λαβαίνουμε δραστικά μέτρα για να παραμείνουμε διανοητικά, ηθικά και πνευματικά καθαροί. Θυμηθείτε τη συμβουλή του Ιησού να “πετάξουμε” με μεταφορική έννοια οτιδήποτε θα μπορούσε να μας κάνει να προσκόψουμε, ακόμη και αν αυτό είναι το μάτι ή το χέρι μας. Δεν περιλαμβάνει αυτό και τις ανήθικες σκέψεις και πράξεις που έχουν κάνει μερικούς να εγκαταλείψουν τον αγώνα;​—Διαβάστε Ματθαίος 5:29, 30.

15 Κάποιος αδελφός που μεγάλωσε σε Χριστιανική οικογένεια έγραψε ότι, όσο θυμάται τον εαυτό του, πάλευε με ομοφυλοφιλικές τάσεις. Ανέφερε: «Πάντα ένιωθα παράξενα. Ήταν σαν να μην ταίριαζα πουθενά». Σε ηλικία 20 ετών, ήταν τακτικός σκαπανέας και διακονικός υπηρέτης στην εκκλησία. Κατόπιν όμως πρόσκοψε σοβαρά, έλαβε Γραφική διαπαιδαγώγηση και δέχτηκε βοήθεια από τους πρεσβυτέρους. Δίνοντας έμφαση στην προσευχή, στη μελέτη του Λόγου του Θεού και στην υποβοήθηση άλλων, κατάφερε να σηκωθεί και να ανακτήσει τον πνευματικό του ρυθμό. Αν και έχουν περάσει χρόνια, παραδέχεται: «Μερικές φορές έχω ακόμη τέτοια αισθήματα, αλλά δεν τα αφήνω να με κυριεύουν. Έχω μάθει ότι ο Ιεχωβά δεν θα επιτρέψει να πειραστούμε πέρα από όσο μπορούμε να αντέξουμε. Είμαι λοιπόν σίγουρος ότι ο Θεός πιστεύει πως μπορώ να τα καταφέρω». Και καταλήγει: «Όλες οι σκληρές προσπάθειές μου θα ανταμειφθούν στο νέο κόσμο. Το θέλω τόσο πολύ αυτό! Μέχρι τότε, θα συνεχίσω να παλεύω». Είναι αποφασισμένος να παραμείνει στον αγώνα.

16, 17. (α) Τι βοήθησε κάποιον αδελφό που ένιωθε αδικημένος; (β) Σε τι χρειάζεται να είμαστε προσηλωμένοι για να μην προσκόψουμε;

16 Οι αδικίες από ομοπίστους μπορούν να αποτελέσουν πρόσκομμα. Στη Γαλλία, ένας πρώην πρεσβύτερος πίστευε ότι είχε αδικηθεί και ανέπτυξε πικρία. Ως αποτέλεσμα, σταμάτησε να συναναστρέφεται με την εκκλησία και έγινε αδρανής. Τον επισκέφτηκαν δύο πρεσβύτεροι και τον άκουσαν με κατανόηση χωρίς να τον διακόπτουν καθώς εξηγούσε τα γεγονότα, σύμφωνα με τη δική του οπτική γωνία. Τον παρότρυναν να ρίξει στον Ιεχωβά το βάρος που σήκωνε και τόνισαν ότι αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι να ευαρεστούμε τον Ιεχωβά. Ανταποκρίθηκε θετικά και επέστρεψε σύντομα στον αγώνα, συμμετέχοντας ξανά στις εκκλησιαστικές δραστηριότητες.

17 Όλοι οι Χριστιανοί χρειάζεται να μένουν προσηλωμένοι στη διορισμένη Κεφαλή της εκκλησίας, τον Ιησού Χριστό, όχι σε ατελείς ανθρώπους. Ο Ιησούς, του οποίου τα μάτια είναι «σαν πύρινη φλόγα», παρατηρεί τα πάντα από τη σωστή οπτική γωνία και έτσι βλέπει πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαμε να δούμε εμείς. (Αποκ. 1:13-16) Για παράδειγμα, γνωρίζει ότι αυτό που φαίνεται σε εμάς αδικία μπορεί να οφείλεται σε παρανόηση ή παρεξήγηση. Ο Ιησούς θα χειριστεί τις ανάγκες της εκκλησίας τέλεια και στον κατάλληλο καιρό. Επομένως, δεν πρέπει να αφήνουμε τις ενέργειες ή τις αποφάσεις οποιουδήποτε συγχριστιανού να μας γίνουν πρόσκομμα.

18. Πώς μπορούμε να αντέξουμε τις δοκιμασίες ή τις αντιξοότητες;

18 Δύο άλλα προσκόμματα είναι η θλίψη ή ο διωγμός, καθώς και οι ατέλειες των άλλων στην εκκλησία. Στην παραβολή για το σπορέα, ο Ιησούς είπε ότι “η θλίψη ή ο διωγμός” εξαιτίας του λόγου θα έκανε μερικούς να προσκόψουν. Από όπου και αν προέρχεται ο διωγμός​—από την οικογένεια, τους γείτονες ή τις κυβερνητικές αρχές—​μπορεί να επηρεάσει ιδιαίτερα εκείνον που «δεν έχει ρίζα μέσα του», που στερείται πνευματικού βάθους. (Ματθ. 13:21) Αν όμως διατηρούμε ορθή κατάσταση καρδιάς, ο σπόρος της Βασιλείας θα μας βοηθήσει να εδραιώσουμε την πίστη μας πάνω σε βαθιές ρίζες. Όταν περνάτε δοκιμασίες, να προσπαθείτε να στοχάζεστε αξιέπαινα πράγματα με προσευχή. (Διαβάστε Φιλιππησίους 4:6-9) Με τη δύναμη του Ιεχωβά, θα αντέξουμε τις δοκιμασίες, μη αφήνοντας τις αντιξοότητες να γίνουν πρόσκομμα.

Μην αφήσετε τίποτα να σας εμποδίσει να ολοκληρώσετε τον αγώνα!

19. Πώς μπορούμε να μην αφήσουμε μια προσβολή να γίνει πρόσκομμα;

19 Δυστυχώς, στο πέρασμα των ετών μερικοί έχουν επιτρέψει στις ατέλειες των άλλων να τους αποκλείσουν από τον αγώνα. Οι διαφορές απόψεων σε ζητήματα συνείδησης έχουν γίνει πρόσκομμα για αυτούς. (1 Κορ. 8:12, 13) Αν κάποιος μας προσβάλει, μήπως θα το αφήσουμε αυτό να γίνει μείζον θέμα; Η Γραφή νουθετεί τους Χριστιανούς να μην κρίνουν, να συγχωρούν τους άλλους και να μην επιμένουν στα προσωπικά τους δικαιώματα. (Λουκ. 6:37) Όταν αντιμετωπίζετε ένα πιθανό πρόσκομμα, αναρωτηθείτε: “Μήπως κρίνω τους άλλους με βάση τις δικές μου προτιμήσεις; Εφόσον γνωρίζω ότι οι αδελφοί μου είναι ατελείς, θα επιτρέψω στην ατέλεια κάποιου να με βγάλει από τον αγώνα για ζωή;” Αν αγαπάμε τον Ιεχωβά, θα είμαστε αποφασισμένοι να μην αφήσουμε τίποτα από όσα κάνει κάποιος άλλος να μας εμποδίσει να περάσουμε τη γραμμή τερματισμού.