Πέμπτη 3 Μαρτίου
Έκαψε τον οίκο του αληθινού Θεού . . . και κατέστρεψε οτιδήποτε είχε αξία.—2 Χρον. 36:19.
https://drive.google.com/file/d/1q7ncuBttB4DgNo2sULKodO8J7f_VRVYI/view?usp=sharing
Μια Επίθεση από τον Βορρά
Ο αδελφός Σπλέιν διασαφήνισε την κατανόησή μας γύρω από την προφητεία που υπάρχει στο 2ο κεφάλαιο του Ιωήλ, όπου περιγράφεται ένα σμήνος ακρίδων. Ανυπομονούμε να μελετήσουμε αυτή τη διασαφηνισμένη κατανόηση όταν εμφανιστεί στη Σκοπιά.
Το
θέμα του είναι πολύ ενδιαφέρον:
«Μια Επίθεση από τον Βορρά».
Μια
επίθεση από τον βορρά για ποιο πράγμα
μιλάμε;
Μιλάμε
για την επίθεση του Γωγ του Μαγώγ;
Όχι.
Μιλάμε για την επίθεση μιας πληγής ακρίδων που έρχεται από τον βορρά.
Μπορούμε
να διαβάσουμε για αυτή την πληγή στον Ιωήλ, κεφάλαιο 2.
Θα
σας παρακαλούσα να ανοίξετε μαζί μου τις Γραφές σας στον Ιωήλ και να τις κρατήσετε ανοιχτές επειδή θα εξετάσουμε αρκετά εδάφια από αυτή
την προφητεία.
Διαβάζουμε
Ιωήλ 2:7-9 μια επίθεση από μια ορδή, ένα
σμήνος ακρίδων. Ιωήλ 2:7
«Εφορμούν
σαν πολεμιστές σκαρφαλώνουν στο τείχος
σαν στρατιώτες ο καθένας παραμένει στην
πορεία του, και δεν παρεκκλίνουν από τον δρόμο τους.
Δεν
σπρώχνει ο ένας τον άλλον. Ο καθένας προχωρεί στην πορεία του. Αν μερικοί
πέσουν από τα όπλα, οι άλλοι διατηρούν τον σχηματισμό τους. Ορμούν μέσα στην
πόλη, τρέχουν πάνω στο τείχος. Σκαρφαλώνουν στα σπίτια μπαίνουν από τα παράθυρα σαν τον κλέφτη».
Νομίζω
πως καταλαβαίνετε ότι δεν μιλάμε για έντομα εδώ. Προσέξτε το εδάφιο 8:
«Ο
καθένας προχωρεί στην πορεία του». Μιλάμε επομένως για ανθρώπους που παρομοιάζονται με ακρίδες που έχουν τα χαρακτηριστικά ακρίδων.
Και
το ερώτημα είναι Πρόκειται για καλούς ή
για κακούς ανθρώπους;
Επί
πολλά χρόνια περιλαμβανομένης της
<i>Σκοπιάς </i>15 Απριλίου 2009 η κατανόησή μας ήταν ότι επρόκειτο για καλούς
ανθρώπους.
Μάλιστα,
πιστεύαμε πως ήταν ο λαός του Ιεχωβά. Ήταν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά οι οποίοι
κήρυτταν τα καλά νέα της Βασιλείας.
Το
σκεπτικό ήταν ότι έμοιαζαν με ακρίδες επειδή, πρώτα απ’ όλα κανείς δεν θα μπορούσε να τους εμποδίσει να
κηρύττουν. Επίσης, θα έκαναν το παν για να συνεχίσουν να κηρύττουν τα καλά νέα ίσως όχι μπαίνοντας από τα παράθυρα των
ανθρώπων όπως οι κλέφτες αλλά με άλλους
τρόπους. Θα κήρυτταν τα καλά νέα όποιο
τείχος εναντίωσης και αν ορθωνόταν εναντίον τους θα το υπερπηδούσαν και
θα
συνέχιζαν να κηρύττουν.
Αν
διαβάζαμε μόνο αυτά τα τρία εδάφια η
συγκεκριμένη εξήγηση θα ευσταθούσε. Αλλά βλέπετε, οι προφητείες γίνονται
καλύτερα κατανοητές όταν τις εξετάζουμε
μαζί με τα συμφραζόμενα. Και αν εξετάσετε τα συμφραζόμενα στο 2ο κεφάλαιο του
Ιωήλ αναγκαστικά θα οδηγηθείτε σε
διαφορετικό συμπέρασμα.
Ας
εξετάσουμε δύο λόγους για τους οποίους συμβαίνει αυτό. Εφόσον μιλάμε για τα
συμφραζόμενα, ας δούμε το εδάφιο 20 στο ίδιο κεφάλαιο Ιωήλ, κεφάλαιο 2. Εκεί, στο εδάφιο 20, μιλάμε
για τις ακρίδες που έρχονται από τον βορρά και θα δούμε τι άποψη έχει ο Ιεχωβά για αυτές
τις ακρίδες.
Είναι
καλοί ή κακοί άνθρωποι; Εδάφιο 20: «Θα διώξω μακριά σας αυτόν που είναι από τον
βορρά θα τον διασκορπίσω σε άνυδρο και
έρημο χερσότοπο με την εμπροσθοφυλακή
του προς την ανατολική θάλασσα».
Ο
Ιεχωβά μιλάει για τις ακρίδες εδώ και λέει ότι θα τις διώξει.
Αν
πρόκειται για διαγγελείς της Βασιλείας που κηρύττουν τα καλά νέα γιατί να θέλει ο Ιεχωβά να τους διώξει;
Και
πώς θεωρεί ο Ιεχωβά αυτές τις ακρίδες;
Δείτε
το τελευταίο τμήμα του εδαφίου 20 «Η
δυσοσμία του θα ανεβεί και η δυσωδία του
θα υψώνεται». Αυτό δεν είναι καλό.
Φαίνεται
λοιπόν ότι αυτές οι ακρίδες δεν είναι καλοί άνθρωποι. Για ποιο πράγμα μιλάει
εδώ ο Ιεχωβά; Απεντόμωση. Δεν του αρέσουν αυτές οι ακρίδες.
Τώρα,
δείτε το εδάφιο 25. Ο Ιεχωβά λέει «Θα
σας αποζημιώσω για τα χρόνια που τις σοδειές σας καταβρόχθιζε η ακρίδα που πετάει κατά σμήνη η άπτερη ακρίδα, η αδηφάγα ακρίδα και η
αχόρταγη ακρίδα το μεγάλο μου στράτευμα
που έστειλα ανάμεσά σας».
Αν
οι ακρίδες ήταν διάκονοι της Βασιλείας γιατί να λέει ο Ιεχωβά ότι θα πρέπει να
καταβάλει αποζημίωση για τη ζημιά που
προκάλεσαν οι ακρίδες;
Αν
οι ακρίδες ήταν διαγγελείς της Βασιλείας θα βοηθούσαν τους ανθρώπους
να
σώσουν τη ζωή τους.
Γιατί
να το αποκαλεί αυτό ο Ιεχωβά ζημιά;
Γιατί
να λέει ότι πρέπει να καταβληθεί αποζημίωση;
Αυτή
είναι η μία πτυχή του θέματος που εξετάσαμε. Αλλά υπάρχει και μια άλλη—πρόκειται
για την ακολουθία των γεγονότων.
Δείτε
το εδάφιο 28, και θα διαβάσουμε μόνο το πρώτο μέρος του εδαφίου 28. Θυμηθείτε,
σε αυτό το σημείο ο Ιεχωβά έχει εκδιώξει τις ακρίδες. Έχουν προκαλέσει όση
ζημιά μπορούσαν. Ερήμωσαν τη γη. Κατέστρεψαν τη βλάστηση και τώρα ο Ιεχωβά έχει εκδιώξει αυτόν που έρχεται από τον βορρά,
την ακρίδα.
Τι
λέει λοιπόν στο εδάφιο 28; «Έπειτα από αυτό [αφού θα έχουν εκδιωχθεί οι
ακρίδες] θα εκχύσω το πνεύμα μου πάνω σε
κάθε είδους σάρκα».
Ας
το σκεφτούμε λίγο. Αν οι ακρίδες επιτελούν όντως το έργο κηρύγματος και δεν λαβαίνουν το άγιο πνεύμα παρά μόνο
αφού ολοκληρώσουν το έργο κηρύγματος σημαίνει αυτό ότι κηρύττουμε όλο αυτόν τον
καιρό χωρίς τη βοήθεια του ισχυρού αγίου
πνεύματος του Ιεχωβά;
Είμαι
βέβαιος πως όλοι συμφωνείτε ότι θα ήταν
αδύνατον να συνεχίσουμε να κηρύττουμε χωρίς τη βοήθεια του ισχυρού αγίου πνεύματος
του Ιεχωβά. Είναι λοιπόν προφανές ότι πρέπει να την ξανασκεφτούμε λίγο αυτή την
προφητεία. Κάποιος μπορεί να προβάλει ως επιχείρημα το 9ο κεφάλαιο της
Αποκάλυψης επειδή εκεί διαβάζουμε για
ακρίδες που έχουν ανθρώπινα πρόσωπα και
πάνω στα κεφάλια τους φαίνεται να υπάρχουν χρυσά στέμματα οι οποίες βασανίζουν τους πονηρούς.
Κάποιος
ίσως πει: «Μα δεν αντιπροσωπεύουν αυτές
οι ακρίδες τους χρισμένους υπηρέτες του Ιεχωβά και το έργο κηρύγματος που
κάνουν»;
Και
η απάντηση είναι ναι.
Και
είναι αλήθεια πως υπάρχουν ορισμένες ομοιότητες ανάμεσα στο 9ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης και στο
2ο κεφάλαιο του Ιωήλ αλλά υπάρχουν και
σημαντικές διαφορές. Για παράδειγμα, στην προφητεία του Ιωήλ οι ακρίδες έρχονται από τον βορρά, ερημώνουν
τη βλάστηση και διώχνονται μακριά.
Αλλά
τι γίνεται στην Αποκάλυψη;
Εκείνες
οι ακρίδες βγαίνουν από την άβυσσο και
τους λέγεται “να μη βλάψουν τη βλάστηση” ενώ συνεχίζουν ωσότου ολοκληρωθεί το έργο τους.
Υπάρχουν
λοιπόν ομοιότητες, αλλά υπάρχουν και διαφορές.
Τι
λέμε λοιπόν; Λέμε ότι οι ακρίδες στην Αποκάλυψη δεν είναι οι ίδιες με τις ακρίδες στον Ιωήλ.
Δεν
είναι ασυνήθιστο ένα σύμβολο να σημαίνει κάτι σε ένα βιβλίο της Γραφής και κάτι εντελώς διαφορετικό σε ένα άλλο Αποκάλυψη 5:5, ο Ιησούς «το Λιοντάρι από τη
φυλή του Ιούδα» ή 1 Πέτρου 5:8, ο
Σατανάς ο Διάβολος, ένα «λιοντάρι που βρυχιέται» ίδιο σύμβολο αλλά εντελώς διαφορετικές
σημασίες. Αν λοιπόν οι ακρίδες είναι κακοί άνθρωποι αν δεν είναι οι πιστοί υπηρέτες του Ιεχωβά πρέπει να αναζητήσουμε διαφορετική εξήγηση.
Ποια
θα μπορούσε να είναι αυτή;
Είναι
απλό. Ο Ιωήλ προλέγει μια στρατιωτική επίθεση. Ο Ιεχωβά θα χρησιμοποιήσει
Βαβυλώνιους στρατιώτες οι οποίοι είναι σαν ακρίδες «το μεγάλο μου στράτευμα» τους αποκαλεί για να οδηγήσει τον λαό του σε αιχμαλωσία. Και
το στράτευμα αποκαλείται “αυτός που είναι από τον βορρά” διότι οι Βαβυλώνιοι θα εισβάλουν στον Ισραήλ
από τον βορρά.
Και
όταν διαβάζουμε τα εδάφια Ιωήλ 2:8, 9 με
το σκεπτικό ότι είναι οι Βαβυλώνιοι στρατιώτες, όλα βγάζουν νόημα.
Ας
ξαναδιαβάσουμε εκείνα τα εδάφια, εδάφιο 8 και εδάφιο 9: «Δεν σπρώχνει ο ένας τον άλλον.
Ο καθένας προχωρεί στην πορεία του. Αν μερικοί πέσουν από τα όπλα, οι άλλοι
διατηρούν τον σχηματισμό τους. Ορμούν μέσα στην πόλη, τρέχουν πάνω στο τείχος.
Σκαρφαλώνουν στα σπίτια, μπαίνουν από τα παράθυρα σαν τον κλέφτη».
Φαντάζεστε
τη σκηνή; Στρατιώτες παντού. Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το σπαθί των
Βαβυλωνίων.
Και
αυτό εναρμονίζεται με όσα έγραψε ο προφήτης Ησαΐας. Έβλεπε το μέλλον, έβλεπε το
γεγονός αυτό και την έκβασή του.
Και
αναφέρει: «Όλοι όσοι βρέθηκαν αιχμαλωτίστηκαν παρότι είχαν φύγει μακριά».
Ο
προφήτης Ιερεμίας προείπε κάτι παρόμοιο στο εδάφιο Ιερεμίας 16:16. Ας το διαβάσουμε
και μετά θα επανέλθουμε στον Ιωήλ. Ιερεμίας 16:16. «“Εγώ στέλνω για να καλέσω
πολλούς ψαράδες”, δηλώνει ο Ιεχωβά “και
αυτοί θα τους ψαρέψουν. Έπειτα θα στείλω για να καλέσω πολλούς κυνηγούς και αυτοί θα τους κυνηγήσουν σε κάθε βουνό και
λόφο και στις σχισμές των βράχων”».
Ως
τώρα πιστεύαμε ότι οι κυνηγοί και οι ψαράδες κυνηγούσαν και ψάρευαν ανθρώπους με δίκαιη
καρδιά σε κάποιο είδος έργου
σημειώματος, υποθέτω αλλά τώρα έχουμε
ορθότερη κατανόηση για αυτό το εδάφιο.
Η
φράση «θα τους κυνηγήσουν» σημαίνει ότι
θα κυνηγήσουν τους πονηρούς όχι τους
ανθρώπους με δίκαιη καρδιά.
Για
επιβεβαίωση, δείτε το εδάφιο 17. «Διότι τα μάτια μου βλέπουν όλα όσα κάνουν.
Δεν κρύβονται αυτοί από μπροστά μου ούτε το σφάλμα τους κρύβεται από τα μάτια
μου».
Και
μετά στο εδάφιο 18 λέει πως “θα τους
ανταποδώσει πλήρως αυτό που τους αρμόζει για το σφάλμα τους”. Δεν πρόκειται
λοιπόν για ανθρώπους με δίκαιη καρδιά. Είναι άνθρωποι που ίσως προσπαθούν να
κρυφτούν στο δάσος. Θα τους κυνηγήσουν. Αν βγουν και προσπαθήσουν να κρυφτούν
στη θάλασσα θα τους ψαρέψουν από το
νερό. Δεν θα ξεφύγουν από τους Βαβυλώνιους στρατιώτες.
Αλλά
τώρα, ο Ιωήλ έχει μερικά καλά νέα για εμάς και θέλουμε να τα ακούσουμε έπειτα από αυτό,
έτσι δεν είναι;
Τα
νέα είναι ότι θα υπάρξει αποκατάσταση. Και ο Ιωήλ λέει ότι κάποια στιγμή
πληθώρα πνευματικής τροφής θα γίνει
διαθέσιμη για τον λαό.
Ας
επιστρέψουμε στον Ιωήλ και ας διαβάσουμε αυτή τη φορά ολόκληρα τα εδάφια 28 και 29—Ιωήλ 2:28, 29.
«Έπειτα
από αυτό [άρα οι Βαβυλώνιοι έχουν κάνει αυτό που επρόκειτο να κάνουν] θα εκχύσω το πνεύμα μου πάνω σε κάθε είδους
σάρκα και οι γιοι σας και οι κόρες σας
θα προφητεύσουν οι γέροντές σας θα δουν
όνειρα και οι νεαροί σας θα δουν οράματα. Ακόμη και πάνω στους δούλους και στις
δούλες μου θα εκχύσω το πνεύμα μου
εκείνες τις ημέρες».
Πότε
εκπληρώθηκε αυτή η προφητεία;
Αργότερα,
ασφαλώς. Ο απόστολος Πέτρος λέει ότι εκπληρώθηκε για πρώτη φορά την Πεντηκοστή του 33 Κ.Χ. Ο Ιεχωβά εξέχυσε το
πνεύμα του και, στο τέλος εκείνης της ημέρας υπήρχαν 3.000 διαγγελείς της Βασιλείας.
Ευλόγησε
ο Ιεχωβά τη γεμάτη ζήλο δράση τους;
Ασφαλώς,
επειδή στο τέλος του αιώνα χιλιάδες
είχαν γίνει “υπάκουοι στον Λόγο”. Πόσες χιλιάδες; Δεν γνωρίζουμε.
Η
Γραφή δεν λέει.
Αλλά
γνωρίζουμε ότι θα πρέπει να ήταν αρκετά λιγότεροι από 144.000 διότι η αναζήτηση για κληρονόμους της
Βασιλείας συνεχιζόταν τον πρώτο αιώνα και δεν είχε ολοκληρωθεί στα τέλη του πρώτου
αιώνα.
Ωστόσο,
ο Ιεχωβά ευλόγησε τη γεμάτη ζήλο δράση αυτών των 3.000 που άρχισαν να κηρύττουν τα
καλά νέα και χιλιάδες έγιναν υπάκουοι
στον λόγο.
Μπορούμε
να δούμε ένα μικρό παράλληλο εδώ;
Το
έτος 1919. Το 1919, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία υπήρχαν λιγότεροι από 6.000 διαγγελείς των
καλών νέων. Αλλά ευλόγησε ο Ιεχωβά τις προσπάθειες αυτών των 6.000 διαγγελέων;
Στο
τέλος του αιώνα, είχε ασφαλώς δείξει ότι είχε ευλογήσει τις προσπάθειες των
αδελφών.
Το
γνωρίζετε ότι, από το 1983 περισσότεροι
από 144.000 βαφτίζονται κάθε χρόνο;
Και
οι αδελφοί μας σήμερα δεν έχουν «τα χαρίσματα του πνεύματος».
Τι
δείχνει αυτό λοιπόν;
Δείχνει
ότι ο Ιεχωβά έχει εκχύσει δυναμικά το πνεύμα του αυτές τις τελευταίες ημέρες.
Είναι υπέροχο να το βλέπουμε αυτό. Αν το σκεφτείτε, είχαμε μια κάπως αντίστροφη
εξήγηση στο παρελθόν. Είχαμε το σκεπτικό ότι το πνεύμα εκχύθηκε το 1919 και μετά οι ακρίδες ξεκίνησαν το έργο επειδή
οι ακρίδες ήταν ο λαός του Ιεχωβά.
Αλλά
η Γραφή δεν λέει αυτό. Λέει ότι οι ακρίδες ολοκληρώνουν το έργο τους και μετά
από αυτό εκχέεται το πνεύμα. Χιλιάδες χιλιάδων βαφτίζονται στις μέρες μας και μπορούμε να αναμένουμε ότι ακόμα
περισσότεροι θα βαφτιστούν στο μέλλον με
τις νέες οδηγίες που λάβαμε.
Να
επικεντρωνόμαστε περισσότερο σε συζητήσεις να επικεντρωνόμαστε περισσότερο στην έναρξη
Γραφικών μελετών. Και με αυτές τις οδηγίες κατά νου αναμφίβολα θα έχουμε φοβερή αύξηση στον αριθμό
όσων βαφτίζονται.
Αλλά
προσέξτε: Οπωσδήποτε να κάνετε συζητήσεις οπωσδήποτε να διαβάζετε τη Γραφή στους
ανθρώπους οπωσδήποτε να προσφέρετε
Γραφικές μελέτες.
Αλλά
μην ξεχνάτε να προσφέρετε έντυπα. Αν πείτε, «επίτηδες δεν πρόσφερα κανένα
έντυπο αυτόν τον μήνα» αυτό δεν είναι
λόγος να καυχιέστε.
Για
ποιον λόγο τα τυπώνουμε;
Και,
αδελφοί, ας είμαστε ρεαλιστές. Κάνετε μια εξαιρετική συζήτηση με κάποιον και μετά δεν τον ξαναβρίσκετε για τρεις
εβδομάδες. Αφήστε στο άτομο κάποιο έντυπο να διαβάσει ώστε να μπορέσει να διατηρήσει το ενδιαφέρον του.
Ίσως να σκεφτόμαστε αυτή την εξήγηση και να λέμε: «Μα είναι ολοφάνερο.
Αυτή
η εξήγηση είναι ολοφάνερη.
Γιατί
δεν το κατανοούσαμε πριν»;
Και
η απάντηση είναι, ναι, είναι ολοφάνερο όταν έρχεται ο καιρός του Ιεχωβά για να το
κατανοήσουμε. Αλλά προτού έρθει ο καιρός του Ιεχωβά να το κατανοήσουμε δεν είναι πάντα τόσο ολοφάνερο.
Γι’
αυτό, αποβλέπουμε πάντα στον Ιεχωβά Θεό για τη διασαφήνιση των ζητημάτων.
Τι
άλλαξε λοιπόν;
Σε
μερικές χώρες (αλλά όχι πολλές) ο λαός
του Ιεχωβά φαίνεται να βρίσκεται παντού, πολυάριθμος σαν ακρίδες και είναι αλήθεια ότι σε καμία χώρα δεν
επιτρέπουμε σε κανένα τείχος εναντίωσης να μας εμποδίσει να επιτελέσουμε το έργο μας.
Απλώς
αυτό που κάνουμε δεν αποτελεί εκπλήρωση του 2ου κεφαλαίου του Ιωήλ και του 16ου κεφαλαίου του Ιερεμία. Ας
συνεχίσουμε λοιπόν να συμμετέχουμε γεμάτοι ζήλο στη διακήρυξη του ζωοσωτήριου αγγέλματος που
μας έχει δώσει ο Θεός βέβαιοι ότι δεν θα
μας διώξει μακριά. Θα μας υποστηρίζει ωσότου ολοκληρωθεί το έργο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου