Στην αφήγηση από όπου είναι τα λόγια του σημερινού μας εδαφίου, συναντούμε την πρώτη αναφορά της Γραφής σε αυτές τις δύο γυναίκες, τη Μαρία και τη Μάρθα.
Τι γνωρίζουμε για αυτές;
Ήταν σαρκικές αδελφές, πιστές γυναίκες και οι δύο, μαθήτριες του Χριστού, αλλά η καθεμιά είχε τη δική της προσωπικότητα και θεώρηση των πραγμάτων.
Συμβαίνει αυτό στις οικογένειες, έτσι δεν είναι;
Τέλη καλοκαιριού, αρχές φθινοπώρου του έτους 32 Κ.Χ., θα ερχόταν στο σπίτι τους ένας πολύ ξεχωριστός καλεσμένος, ο Ιησούς, ο Γιος του Θεού.
Φαντάζεστε με τι ενθουσιασμό προετοίμαζαν το σπίτι;
Μπορείτε να φανταστείτε να είχατε εσείς τον Ιησού επισκέπτη;
Όταν έφτασε ο Ιησούς, η Μάρθα ήταν απασχολημένη με τις προετοιμασίες.
Αλλά η Μαρία επέλεξε να καθίσει κοντά στα πόδια του Ιησού, και η αφήγηση μάς λέει ότι άκουγε όσα έλεγε.
Η Μάρθα έκανε αυτό που την είχαν μάθει από μικρή.
Τον πρώτο αιώνα, αυτό που διδάσκονταν οι Εβραίες γυναίκες ήταν να ασχολούνται με τα οικιακά.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν γιατί εκνευρίστηκε τόσο πολύ με την αδελφή της, έτσι δεν είναι;
Μπορούμε να διαβάσουμε για αυτό στο κεφάλαιο 10 του Λουκά.
Ανοίξτε, παρακαλώ, μαζί μου στον Λουκά, κεφάλαιο 10, και θα αρχίσουμε από το εδάφιο 40. Εδώ λέει: «Η Μάρθα, απεναντίας, ήταν απασχολημένη με πολλές δουλειές. ... Πλησίασε λοιπόν [τον Ιησού] και είπε:
“Κύριε, δεν σε νοιάζει που η αδελφή μου με άφησε μόνη για να φροντίζω για τις δουλειές;
Πες της [να σηκωθεί και] να έρθει να με βοηθήσει”».
Σαν να ακούω την αδελφή μου που μου το έλεγε αυτό όταν ήμασταν παιδιά. «Σήκω πάνω και έλα να με βοηθήσεις».
Κλασικός διάλογος ανάμεσα στα αδέλφια.
Υπήρχε λοιπόν πρόβλημα.
Αλλά ήταν η Μαρία το πρόβλημα;
Το εδάφιο υποδηλώνει ότι το μυαλό της Μάρθας ήταν στις δουλειές.
Άρα, μάλλον ξαφνιάστηκε όταν ο Ιησούς, αντί να διορθώσει τη Μαρία, είπε, σύμφωνα με το εδάφιο 41: «Μάρθα, Μάρθα, ανησυχείς και αναστατώνεσαι για πολλά».
Τη διορθώνει ευγενικά.
Και στο 42 λέει: «Λίγα όμως χρειάζονται ή μόνο ένα».
Ο τρόπος σκέψης της Μάρθας χρειαζόταν διόρθωση.
Η προσοχή της είχε αποσπαστεί.
Και μετά ο Ιησούς, αντί να διορθώσει τη Μαρία, τι κάνει;
Την επαινεί, έτσι;
Και αυτό είναι αξιοσημείωτο, επειδή οι Εβραίες γυναίκες τον πρώτο αιώνα δεν παροτρύνονταν να επιδιώξουν ακαδημαϊκή εκπαίδευση.
Ήταν πολύ ασυνήθιστο να κάθεται μια γυναίκα κοντά στα πόδια ενός ραβίνου για να διδαχτεί.
Αλλά ο Ιησούς δεν ενοχλήθηκε με αυτό.
Μάλιστα επαίνεσε τη Μαρία επειδή «διάλεξε την καλή μερίδα» ή, όπως λέει η υποσημείωση του εδαφίου, την «καλύτερη μερίδα».
Μήπως η Μάρθα ενοχλήθηκε από τη συμβουλή;
Λίγους μήνες αργότερα, συναντούμε και πάλι τη Μαρία και τη Μάρθα στη Βιβλική αφήγηση, στο ενδέκατο κεφάλαιο του Ιωάννη.
Και, σε αυτή την περίπτωση, δυστυχώς, είχε πεθάνει ο αδελφός τους ο Λάζαρος.
Η Μάρθα είναι η πρώτη που πηγαίνει να χαιρετίσει τον Ιησού μόλις μπαίνει στη Βηθανία, και ακολουθεί μια βαθιά πνευματική συζήτηση μεταξύ τους που φανερώνει την πίστη της.
Η Μάρθα, όχι μόνο εκφράζει πίστη στην ανάσταση, αλλά λέει και το εξής πράγμα για τον Ιησού. Δείτε στον Ιωάννη 11:27: «Εκείνη του είπε:
“Ναι, Κύριε, έχω πιστέψει ότι εσύ είσαι ο Χριστός, ο Γιος του Θεού, αυτός που θα ερχόταν στον κόσμο”».
Η Μάρθα ήταν πιστή γυναίκα.
Στο εδάφιο 32, βλέπουμε τα μοναδικά λόγια που αποδίδει η Γραφή στη Μαρία: «Κύριε, αν ήσουν εδώ, ο αδελφός μου δεν θα είχε πεθάνει».
Άρα και οι δύο ήταν μαθήτριες του Χριστού, πιστές γυναίκες.
Τελευταία φορά τις συναντούμε έξι μόλις μέρες προτού πεθάνει ο Ιησούς.
Ο Ιησούς είχε για μια ακόμη φορά την ευκαιρία να απολαύσει την ωραία συντροφιά αυτής της οικογένειας που αγαπούσε πάρα πολύ.
Στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού, ο Ιησούς, η Μαρία, η Μάρθα, ο Λάζαρος, ο οποίος είχε αναστηθεί, καθώς και οι απόστολοι του Ιησού είχαν συγκεντρωθεί για να γευματίσουν.
Φαντάζεστε τι ωραία που θα ήταν;
Στο κεφάλαιο 12 του Ιωάννη, στο εδάφιο 2, διαβάζουμε ότι “ετοίμασαν δείπνο για [τον Ιησού] και η Μάρθα τούς υπηρετούσε”.
Βλέπουμε λοιπόν πάλι να εκδηλώνει το φιλόξενο πνεύμα της.
Και ο Ιησούς δεν την επέκρινε για αυτό.
Η Μαρία μπαίνει στο πλάνο στο εδάφιο 3.
Χύνει αρωματικό λάδι στο κεφάλι του Ιησού.
Τα επόμενα εδάφια μας λένε ότι αυτό το λάδι κόστιζε όσο οι μισθοί ενός έτους για έναν μέσο εργάτη εκείνη την εποχή.
Πού το βρήκε αυτό το λάδι η Μαρία;
Η Γραφή δεν μας λέει.
Το σημείο είναι ότι έδωσε ό,τι καλύτερο είχε.
Αντί να επικεντρωθεί στο φαγητό, επικεντρώθηκε στον Ιησού.
Και όπως επικρίθηκε την προηγούμενη φορά, την επικρίνουν και τώρα.
Αλλά δεν το κάνει η Μάρθα.
Αυτή τη φορά, το ξεκινάει ο Ιούδας.
Οι παράλληλες αφηγήσεις του Ματθαίου και του Μάρκου μάς λένε ότι τον υποστήριξαν και οι άλλοι απόστολοι σε κάτι που φαινομενικά είχε βάση.
Το λάδι θα μπορούσε να πουληθεί και να δοθεί στους φτωχούς.
Και πάλι όμως, ο Ιησούς υπερασπίζεται τη Μαρία.
Στο εδάφιο 7, λέει: «Άφησέ την».
Τι διδάγματα παίρνουμε από αυτές τις δύο γυναίκες; Ας δούμε τρία: Πρώτον, οι πνευματικοί άνθρωποι δεν κάνουν όλοι τις ίδιες επιλογές ούτε έχουν τα ίδια προτερήματα.
Συμβαίνει να μεγαλώνουν δύο αδέλφια στο ίδιο πνευματικό περιβάλλον και, όταν ενηλικιώνονται, το ένα νιώθει την ανάγκη να παντρευτεί και να κάνει παιδιά, και μπορεί να αναθρέψει με εξαιρετικό τρόπο τα παιδιά του κοντά στον Ιεχωβά.
Ενώ το άλλο, από μικρό κιόλας, είναι επικεντρωμένο στην ολοχρόνια διακονία, και την έχει κάνει στόχο του.
Και, καθώς επιδιώκει αυτόν τον στόχο, μπορεί να αποφασίσει να μην αποκτήσει οικογένεια, να αποφασίσει να μην παντρευτεί για να υπηρετεί τον Ιεχωβά χωρίς περισπασμούς. Ερώτηση:
Είναι ο ένας πιο πνευματικός από τον άλλον;
Όχι απαραιτήτως.
Ο Ιησούς δεν έδωσε συμβουλή στη Μάρθα γιατί ήταν φιλόξενη, της έδωσε συμβουλή γιατί η προσοχή της ήταν στραμμένη αλλού. Ο Στάνλεϊ Τζόουνς, ο οποίος πέρασε εφτά χρόνια στην απομόνωση σε κινέζικη φυλακή, ανέφερε στη βιογραφία του ότι για κάποιο διάστημα και η δική του προσοχή είχε αποσπαστεί.
Κατάφερε να προμηθευτεί κάποια εγχειρίδια.
Και καθόταν και διάβαζε αυτά τα εγχειρίδια και του άρεσαν πάρα πολύ. Αλλά είπε:
“Αντιλήφθηκα ότι παραμελούσα την ανάγνωση της Γραφής”.
Τώρα, αν μπορεί να αποσπαστεί η προσοχή ενός φυλακισμένου ιεραποστόλου, ας μην έχουμε την αυταπάτη ότι δεν μπορεί να συμβεί σε μας αυτό.
Μπορεί να το πάθει αυτό ένας Χριστιανός γονέας;
Μπορεί ένας σκαπανέας να το πάθει;
Μπορεί να το πάθει ένας Μπεθελίτης; Κοσμικές επιδιώξεις, σταδιοδρομία, μόρφωση, προβλήματα, χόμπι —οτιδήποτε από αυτά μπορεί να αποσπάσει την προσοχή μας και να παραμελούμε τις πνευματικές προτεραιότητες. Και αυτό είναι το δίδαγμα:
Χρειάζεται κάθε μέρα να δείχνουμε ότι επιλέγουμε «την καλή μερίδα». Το δεύτερο δίδαγμα:
Οι άλλοι γύρω σας μπορεί να μην καταλαβαίνουν πάντα τους λόγους για τις επιλογές σας. Σκεφτείτε:
Τη Μαρία την επέκρινε πρώτα η αδελφή της και μετά υπεύθυνοι αδελφοί για τις επιλογές της.
Και κάτι παρόμοιο μπορεί να συμβεί και σήμερα.
Ίσως κάποιοι συγγενείς μας ή αδελφοί και αδελφές να μην καταλαβαίνουν γιατί θυσιάζουμε τους πόρους μας, τις δυνάμεις μας ή τον χρόνο μας για να επιδιώξουμε τους στόχους που επιδιώκουμε.
Όταν συμβαίνει αυτό, μην αποκαρδιώνεστε.
Να θυμάστε ότι δεν είστε οι πρώτοι.
Το είχε περάσει και η Μαρία αυτό.
Και να θυμάστε ότι ο Ιησούς την καταλάβαινε και εκτιμούσε ότι έκανε. Τελικά, το τρίτο δίδαγμα: Όπως ο Ιησούς, να σπεύδετε να επαινείτε τα άτομα γύρω σας που δείχνουν με τις πράξεις τους ότι έχουν επιλέξει την καλή μερίδα.
Στην εκκλησία μας έχουμε τέτοια άτομα, νεαρούς και μεγαλύτερους.
Εδώ, στο Μπέθελ, περιβαλλόμαστε από άτομα που έχουν επιλέξει την καλή μερίδα.
Επαινέστε τους.
Δείξτε την εκτίμησή σας.
Και, αν αντανακλάτε την εκτίμηση που δείχνουν ο Ιεχωβά και ο Ιησούς, θα γίνεστε και εσείς ακόμη πιο αποφασισμένοι να επιλέγετε την καλή μερίδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου