Σάββατο 23 Απριλίου 2022

Τζόελ Ντέλιντζερ: Πλησιάζει η Απελευθέρωσή Σας (Αποκ. 6:15)

 

 


https://www.jw.org/el/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF/#el/mediaitems/LatestVideos/pub-jwb-088_13_VIDEO

Το άρθρο της <i>Σκοπιάς</i> με τίτλο  «Πλησιάζει η Απελευθέρωσή Σας!»  αποτελεί τη βάση  για τα σχόλια του εδαφίου της ημέρας σήμερα.

Και είμαι σίγουρος ότι και εσείς, όπως και εγώ,  “χαίρεστε με αυτή την ελπίδα”.

Χαίρεστε όταν σκέφτεστε τις ευλογίες που θα έρθουν  αμέσως μετά τη μεγάλη θλίψη και τον Αρμαγεδδώνα.

Είναι πολύ ενθαρρυντικό να ξέρουμε ότι αυτός ο κόσμος,  που σε πολλούς μοιάζει εκτός ελέγχου,  πλησιάζει στο τέλος του!

Η αυλαία σε λίγο θα πέσει.

Σε πόσο λίγο;

Όλοι μας θυμόμαστε την ενισχυτική τελική ομιλία  της φετινής συνέλευσης.

Έλεγε ότι το τέλος είναι προ των πυλών.

Ο Ιεχωβά έχει σημειώσει στο ημερολόγιό του  την ημέρα και την ώρα  για την κρίση αυτού του παλιού συστήματος πραγμάτων  εδώ και χρόνια.

Είναι καθορισμένη.

Και όπως δείχνει η προφητεία του Αββακούμ,  τα πράγματα “σπεύδουν προς το τέλος”.

Η μέρα αυτή «δεν θα αργήσει»!

Πώς μας βοηθάει όμως το σημερινό μας εδάφιο, Αποκάλυψη 6:15,  να κατανοήσουμε κάποιες λεπτομέρειες  για τη μεγάλη θλίψη που πλησιάζει γοργά;

Και πώς μπορεί να μας βοηθήσει αυτή η γνώση εκ των προτέρων  να είμαστε προετοιμασμένοι για όσα έρχονται;

Ανοίξτε παρακαλώ τη Γραφή σας  για να διαβάσουμε τα συμφραζόμενα  από το έκτο κεφάλαιο της Αποκάλυψης.

Θα διαβάσουμε τα εδάφια 15-17.

Και να έχετε υπόψη καθώς διαβάζουμε  ότι αυτά που θα δούμε τώρα στις Γραφές  θα συμβούν ακριβώς μετά την έναρξη της μεγάλης θλίψης  και ακριβώς μετά την καταστροφή της ψεύτικης θρησκείας.  Το ερώτημα είναι:

Πώς θα αντιδράσει η πλειονότητα των ανθρώπων  σε όσα συμβούν μετά, και γιατί;  Ας διαβάσουμε Αποκάλυψη 6:15-17:  «Τότε οι βασιλιάδες της γης, οι ανώτεροι αξιωματούχοι,  οι χιλίαρχοι, οι πλούσιοι, οι ισχυροί,  κάθε δούλος και κάθε ελεύθερος  κρύφτηκαν στις σπηλιές και ανάμεσα στους βράχους των βουνών.  Και λένε στα βουνά και στους βράχους:

“Πέστε πάνω μας  και κρύψτε μας από το πρόσωπο Εκείνου που κάθεται στον θρόνο  και από την οργή του Αρνιού,  επειδή ήρθε η μεγάλη ημέρα της οργής τους,  και ποιος μπορεί να σταθεί;”»

Προσέξατε πού θα στραφούν οι περισσότεροι  για να βρουν καταφύγιο;

Είναι εντυπωσιακό ότι, ακόμη και αφού καταστραφεί εντελώς  η παγκόσμια αυτοκρατορία της ψεύτικης θρησκείας,  οι περισσότεροι άνθρωποι θα συνεχίσουν να εμπιστεύονται  σε ανθρώπινες οργανώσεις.

Εκείνον τον καιρό, αφού ξεκινήσει η μεγάλη θλίψη  και πριν αρχίσει ο Αρμαγεδδών,  η Γραφή δεν δείχνει  ότι θα γίνει κάποια μαζική μεταστροφή ανθρώπων  που θα συρρέουν στο βουνό του Ιεχωβά.

Εκείνη την περίοδο, οι πολιτικοί και εμπορικοί θεσμοί  που θα συνεχίσουν να υπάρχουν για κάποιο διάστημα  θα φαίνονται στους περισσότερους γεροί και σταθεροί,  σαν βουνά και σπηλιές.

Στο εδάφιο 15,  υπάρχει ένας κατάλογος με όλους αυτούς  τους οποίους θα συνεχίσει να εξαπατά  πλήρως ο Σατανάς ο Διάβολος.

Σκεφτείτε το: Όλοι τους,  και αυτοί που υποστήριζαν προηγουμένως την ψεύτικη θρησκεία,  αλλά και οι άθρησκοι,  θα στραφούν και πάλι για προστασία και σωτηρία  εκεί όπου ένιωθαν ασφάλεια—  σε ανθρώπινες οργανώσεις.

Αλλά θα βρουν εκεί πραγματική ασφάλεια;

Όχι.  Δείτε τι λέει για αυτό το βιβλίο<i>Το Αποκορύφωμα της Αποκάλυψης:</i>  «Ούτε οι σπηλιές των κατά γράμμα βουνών  ούτε οι συμβολικές, όμοιες με βουνά  πολιτικές και εμπορικές οργανώσεις  δεν πρόκειται να τους προσφέρουν οικονομική ασφάλεια  ή κάποιο άλλο είδος βοήθειας.

Τίποτα δεν θα τους προφυλάξει από την οργή του Ιεχωβά».

Όντως, μπροστά μας  βρίσκονται συναρπαστικοί και ζοφεροί καιροί.

Πώς μας βοηθάει όμως η γνώση εκ των προτέρων,  αυτό το θεόπνευστο άγγελμα,  να προετοιμαστούμε για αυτή την ημέρα;

Το άρθρο της <i>Σκοπιάς</i> που είπαμε προηγουμένως  μας παρότρυνε να σκεφτούμε όσα είναι μπροστά μας  και περιέγραψε αυτή τη χρονική περίοδο ως καιρό κρίσης και δοκιμής.

Για να πω την αλήθεια, όταν σκέφτηκατον μελλοντικό καιρό δοκιμής,  είπα μέσα μου: “Μα, ήδη ζούμε σε καιρό δοκιμής”.

Οι αδελφοί και οι αδελφές μας  είναι αντιμέτωποι όσο ποτέ προηγουμένως  με οικονομικά προβλήματα,  με φυσικές καταστροφές, με προβλήματα υγείας,  με απρόσμενους θανάτους, με πολέμους και με διωγμό.

Όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές μας  δοκιμάζονται αυτή τη στιγμή.

Μάλιστα, δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπουμε εφόδους ενόπλων  σε Μπέθελ και Αίθουσες Βασιλείας.

Ωστόσο, δεν έχουμε μπει ακόμα στη μεγάλη θλίψη.

Είναι πολύ πιθανόν η ζωή να γίνει πολύ πιο δύσκολη  στο κοντινό μέλλον.  Οπότε είναι καλό να σκεφτούμε τώρα:

“Τι με κάνει εμένα να νιώθω ασφάλεια;

Μήπως αποβλέπω και εμπιστεύομαι ακόμη και σε μικρά ζητήματα  στα υλικά πράγματα  ή σε αποκτήματα που έχω σε αυτό το σύστημα πραγμάτων;

Δείχνει το πώς αντιδρώ  στις δυσκολίες και στα προβλήματα σήμερα,  προτού ακόμα ξεσπάσει η μεγάλη θλίψη,  ότι ο Ιεχωβά είναι ο Βράχος μου,  και όχι κάποιος ανθρώπινος θεσμός;”

Δυστυχώς, μερικοί αδελφοί και αδελφές μας  έχουν εξαπατηθεί και έχουν πιστέψει  ότι τα υλικά πράγματα μπορούν να τους δώσουν ασφάλεια.

Το 2013, δημοσιεύτηκε  σε ένα περιοδικό μας η εμπειρία ενός πρεσβύτερου,  ο οποίος είπε—  νομίζω εμείς στην ολοχρόνια υπηρεσία θα τον καταλάβουμε:  «Γενικά δεν είμαι σπάταλος.

Αν ρίξω λίγο παραπάνω σαμπουάν,  επιστρέφω το περίσσιο στο μπουκάλι».

Παρ’ όλα αυτά, αυτός ο πρεσβύτερος, ο Άλεξ,  άρχισε να ασχολείται με το χρηματιστήριο,  πιστεύοντας ότι θα μπορούσε σύντομα να αφήσει την εργασία του  και να κάνει σκαπανικό.

Το κίνητρό του ήταν καλό.

Αλλά άρχισε να μελετάει όλο και περισσότερο  διάφορες προσφορές και χρηματιστηριακές εκθέσεις.

Χρησιμοποιώντας τις οικονομίες του  και κεφάλαια που δανειζόταν από χρηματομεσίτες,  αγόραζε μετοχές οι οποίες,  σύμφωνα με τους αναλυτές, τους ειδικούς,  θα ανέβαιναν γρήγορα.

Αντίθετα, η αξία τους έπεσε.

Πώς αντέδρασε ο Άλεξ;  «Ήμουν αποφασισμένος να κερδίσω ξανά τα χρήματά μου.

Νόμιζα ότι, αν έκανα λίγη υπομονή,  οι μετοχές μου θα ξανανέβαιναν».

Φαντάζεστε τη συναισθηματική κατάσταση  στην οποία ήταν ο Άλεξ επί μήνες  περιμένοντας να ανεβεί η αξία των μετοχών του;

Ο Άλεξ δυσκολευόταν να συγκεντρωθεί στα πνευματικά,  έχασε τον ύπνο του.

Όπως φαντάζεστε, οι μετοχές ποτέ δεν ανέκαμψαν.

Τελικά, ο Άλεξ έχασε τις οικονομίες του  και αναγκάστηκε να πουλήσει το σπίτι του.  Ο ίδιος παραδέχεται:  «Προξένησα μεγάλο πόνο στην οικογένειά μου».

Προσέξτε όμως το σημαντικό μάθημα  που πήρε από αυτή την άσχημη εμπειρία.  Ο ίδιος λέει:  «Τώρα ξέρω ότι όποιος θέτει την εμπιστοσύνη τουστο σύστημα του Σατανά  θα απογοητευτεί οικτρά».

Ωραία υπενθύμιση για όλους μας αυτή.

Οτιδήποτε σε αυτό το σύστημα πραγμάτων  —οι ανθρώπινοι θεσμοί (όποιοι και αν είναι,  πολιτικοί ή εμπορικοί),  τα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα—  δεν μπορούν να μας σώσουν  ούτε τώρα ούτε στο μέλλον.

Δείτε πως υποστηρίζει το εδάφιο Παροιμίες 11:28  το συμπέρασμα του Άλεξ.  Παροιμίες 11:28:  «Όποιος εμπιστεύεται στα πλούτη του θα πέσει,  αλλά οι δίκαιοι θα είναι θαλεροί σαν τη φυλλωσιά».

Ποιο είναι το σημείο;

Αν βασίζουμε, έστω και λίγο,  την εμπιστοσύνη μας ή την ελπίδα μας  στις οικονομίες μας, ίσως στις επενδύσεις μας  ή στην ικανότητά μας να βγάζουμε χρήματα σε αυτό το σύστημα,  είναι σαν να βασίζουμε την εμπιστοσύνη μας  στον Σατανά τον Διάβολο.

Η ασφάλεια που υπόσχονται δεν είναι πραγματική.

Γι’ αυτό και ο πιστός δούλος μάς παροτρύνει  —όλους μας, ακόμη και όσους είμαστε στην ολοχρόνια υπηρεσία  και ίσως έχουμε κάνει πολλές θυσίες  για να βάλουμε πρώτα τα συμφέροντα της Βασιλείας—  να σκεφτούμε σοβαρά το ερώτημα:  «Είμαι έτοιμος να χάσω τα αποκτήματα μου;»

Αν ξέρουμε  ποια πράγματα μας κάνουν να νιώθουμε ασφαλείς σήμερα  —που μπορεί να μην έχουμε πολλές δυσκολίες  ή μεγάλα προβλήματα στη ζωή μας—  μπορούμε να καταλάβουμε πού θα στραφούμε στο μέλλον,  όταν τα πράγματα γίνουν πιο δύσκολα.

Φυσικά, ο Ιεχωβά δεν θέλει να ατενίζουμε το μέλλον με φόβο.

Θέλει να ατενίζουμε το μέλλον με πεποίθηση—και μπορούμε.

Αυτά που ξέρουμε για το τι θα γίνει στο άμεσο μέλλον,  οι λεπτομέρειες για το πώς θα εξελιχθεί η μεγάλη θλίψη  και η αστάθεια αυτού του συστήματος πραγμάτων που αργοπεθαίνει  μας πείθουν  ότι τίποτα σε αυτό το σύστημα πραγμάτων  δεν προσφέρει ασφάλεια.

Το μόνο που μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς  είναι να εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά κάθε μέρα.

Ας μας υποκινεί αυτή η υπενθύμιση  να συνεχίσουμε να συσσωρεύουμε με επιμέλεια «θησαυρούς στον ουρανό»  —θησαυρούς που δεν θα χαθούν ποτέ,  που θα συνεχίσουν να υπάρχουν στη μεγάλη θλίψη,  μετά τον Αρμαγεδδώνα  και που θα μας οδηγήσουν με ασφάλεια στην πραγματική ζωή.

Όπως έγραψε και ο απόστολος Παύλος  υπό θεϊκή έμπνευση στον Τιμόθεο,  ας συνεχίσουμε να ελπίζουμε,  όχι «στον αβέβαιο πλούτο, αλλά στον Θεό»,  ο οποίος προμηθεύει πλούσια για όλους μας  σήμερα και για πάντα, ακόμα και στη μεγάλη θλίψη.

Ναι, αν ενεργούμε έτσι,  θα είμαστε βέβαιοι ότι η απελευθέρωσή μας πλησιάζει  και ότι δεν έχουμε τίποτα να φοβόμαστε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου