Δευτέρα 2 Οκτωβρίου 2023

Μίτσελ Μπέρντγουελ: Νόμιζα ότι Ήμουν σε Όλα Εντάξει

 


 Νόμιζα ότι Ήμουν σε Όλα Εντάξει: (10 λεπτά) Συζήτηση. Βάλτε να παίξει το βίντεο. Μετά ρωτήστε: Με ποια έννοια ένιωθε ο αδελφός Μπέρντγουελ ότι “ήταν σε όλα εντάξει”;

Πώς τον επηρέασε ο στοχασμός γύρω από το εδάφιο Ματθαίος 6:33;

Τι άλλο σας άρεσε στην εμπειρία της οικογένειας Μπέρντγουελ;


Με λένε Μίτσελ Μπέρντγουελ.

Νόμιζα ότι ήμουν σε όλα εντάξει.

Είχα την τέλεια οικογένεια —έναν γιο και μια κόρη,  η γυναίκα μου έκανε σκαπανικό, υπηρετούσα ως πρεσβύτερος.

Ήμουν εργολάβος και μόλις είχα χτίσει το σπίτι των ονείρων μου.

Είχα όλα όσα ήθελα.  Διορίστηκα να πάω σε ένα οικοδομικό έργο στην Ιαπωνία ως διεθνής εθελοντής,  και εκεί άλλαξαν όλα.  Όταν έφτασα στο εργοτάξιο, κατάλαβα ότι όλοι ήταν τακτικοί σκαπανείς.

Κάτι άρχισε να με τρώει μέσα μου.  Προσπαθούσα να δικαιολογηθώ και έλεγα: «Έλα τώρα, μια χαρά είσαι.

Κάνεις όλα όσα πρέπει.

Οι άλλοι απλώς το παρακάνουν».

Μια μέρα πήγα στον διερμηνέα μου και του είπα:  «Ας πάρουμε συνέντευξη από την επιτροπή».  Στο μυαλό μου είχε κολλήσει αυτή η μία ερώτηση:

Πώς κατάφερναν να είναι ισορροπημένοι ενώ κάνουν σκαπανικό;

Τους κάνει λοιπόν την ερώτηση.  Εκείνοι μου λένε να βρω το Ματθαίος 6:33 και αρχίζω να το διαβάζω.  Και εκείνος μου λέει: «Όχι. Διάβασέ το δυνατά».  Το διαβάζω λοιπόν δυνατά. Και μου λέει: «Ξαναδιάβασέ το!»  Το διαβάζω λοιπόν για δεύτερη φορά. Τότε μου λέει: «Οι Γραφές είναι ξεκάθαρες.  Αν πραγματικά “επιζητείς πρώτα τη Βασιλεία, αυτά τα άλλα πράγματα θα σου προστεθούν”».

Αυτό με ταρακούνησε.

Στεκόμουν εκεί, με τη Γραφή στο χέρι και δεν είχα τι να πω.

Ένιωθα πολύ μικρός.

Εκείνο το βράδυ, δεν με έπιανε ύπνος.

Το μυαλό μου είχε κολλήσει σε αυτή τη συζήτηση.

“Πού πήγε η πίστη μου;”  Θυμάμαι όταν ήμασταν μικροί, παίζαμε ένα παιχνίδι που πέφτεις πίσω και ο άλλος σε πιάνει.

Ποτέ δεν μου άρεσε.

Αλλά έτσι είναι και με τον Ιεχωβά —πρέπει να αφήνεσαι.

Ξέρεις ότι θα σε πιάσει  —βέβαια δεν ξέρεις πώς και δεν ξέρεις πότε.

Την επόμενη μέρα,  έρχεται ο εισηγητής για να μου μιλήσει ιδιαιτέρως και μου λέει:  «Να σου περιγράψω μια μέρα από τη ζωή σου;»

Αρχίζει λοιπόν, και πέφτει σε όλα μέσα—όλα όμως.  Μου λέει: «Με το που ξυπνάς, χτυπάει το τηλέφωνό σου.  Όλη μέρα τρέχεις με τα πρεσβυτεριακά, την Επιτροπή Οικοδόμησης και τη δουλειά σου.

Γυρνάς στο σπίτι, τα παιδιά σου πάνε να σου μιλήσουν αλλά εσύ δεν έχεις χρόνο.

Τελειώνεις αργά το βράδυ, γύρω στις 10,  και τότε θέλεις να περάσεις χρόνο με τη γυναίκα σου  αλλά σε παίρνει ο ύπνος».  Τότε κάνει μια παύση και με ρωτάει:  «Γιατί όταν περνάς χρόνο με τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου  είσαι πάντα κουρασμένος;»  Από εκείνο το σημείο και μετά λοιπόν, άρχισα να σκέφτομαι: “Ποιες αλλαγές μπορώ να κάνω εγώ;”

Έπρεπε να βρούμε έναν τρόπο να μπει όλη η οικογένεια στην ολοχρόνια υπηρεσία.

Είναι πολλοί οι αδελφοί και οι αδελφές μας στην οργάνωση που  ίσως δεν μπορούν να κάνουν σκαπανικό αλλά δίνουν στον Ιεχωβά τα πάντα.

Αυτό θέλει από εμάς—δώσε μου ό,τι καλύτερο έχεις.

Αμέσως, με το που γυρίσαμε, αρχίσαμε να κάνουμε αλλαγές και δεν ήταν εύκολο.

Θυσιάσαμε πολλά πράγματα που νομίζαμε ότι είναι σημαντικά για εμάς.

Το τακτικό σκαπανικό άνοιξε πολλές πόρτες στην οικογένειά μας.

Η κόρη μου και ο άντρας της είναι υπηρέτες οικοδόμησης στο LDC.

Και ο γιος μου είναι παντρεμένος.

Υπηρετεί ως τακτικός σκαπανέας και επίσης ως εξωτερικός Μπεθελίτης.

Αυτή τη στιγμή είμαστε υπηρέτες οικοδόμησης στο LDC.

Υπηρετούμε τον Ιεχωβά σε αυτόν το διορισμό ως ζευγάρι.

Καμιά φορά τσιμπιόμαστε και λέμε: «Ζούμε ένα όνειρο!»

Ακόμη και σήμερα, το συζητάμε αυτό καμιά φορά με τα παιδιά μας  και λέμε ότι είναι η καλύτερη απόφαση που πήραμε ποτέ ως οικογένεια  —θυσιάσαμε τα υλικά πράγματα για να υπηρετούμε τον Ιεχωβά ολοχρόνια.

Κοιτάζοντας πίσω, ήταν αυτή η απόφαση,  αυτό το εδάφιο εκείνη την καθοριστική στιγμή που τα άλλαξε όλα!  


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου