Φυλακίστηκα για έναν χρόνο και τρεις μήνες λόγω Χριστιανικής ουδετερότητας.
Ήμουν σ’ ένα κελί γεμάτο αδίστακτους εγκληματίες.
Καθόμουν στο σπίτι μου.
Είχαν συλλάβει όλους τους συγγενείς μου.
Έκαψαν τα χωριά.
Έπρεπε να φύγουμε και να μείνουμε στη ζούγκλα.
Ήταν δύσκολο επειδή είχαμε κι ένα μωρό.
Η αστυνομία μπήκε μέσα με τα όπλα μας σημάδεψαν και μας πέρασαν χειροπέδες έψαξαν όλο το σπίτι πήραν τα πάντα και μας πήγαν στο κρατητήριο.
Κι αυτό ήταν μόνο η αρχή. Όταν μ’ έβαλαν φυλακή ήμουν ολομόναχη και φοβισμένη αλλά εμπιστευόμουν στον Ιεχωβά μόνο εκείνος μπορούσε να με προστατέψει.
Όλο αυτόν τον καιρό, σκεφτόμουν ότι ο Ιεχωβά θα μου έδινε δύναμη κι ότι ήταν στο πλευρό μου.
Κάθε μέρα, έφερνα στο μυαλό μου όλα εκείνα τα εδάφια ξανά και ξανά έτσι ξεκινούσε η μέρα μου.
Γι’ αυτό, αν και δεν είχα Γραφή ποτέ δεν ένιωσα μακριά απ’ τον Ιεχωβά ή αδύναμος πνευματικά. Αυτές τις δύσκολες στιγμές με το μωρό, προσευχόμασταν πάντα στον Ιεχωβά. Τον έβλεπα ως Πατέρα μου, ως πραγματικό Πρόσωπο.
Ήταν σαν ν’ ακούω τον Ιεχωβά να μου λέει «Κόρη μου, μην ανησυχείς.
Εγώ είμαι μαζί σου!»
Έτσι λοιπόν, ποτέ δεν το έβαλα κάτω.
Έμεινα σταθερή! Αν θεωρούσα τον εαυτό μου, την ελευθερία μου την υγεία μου ή τα υλικά πράγματα πιο πολύτιμα από τη σχέση μου με τον Ιεχωβά ίσως να μην είχα επιλέξει να τον υπηρετώ.
Αλλά επειδή αγαπώ τον Ιεχωβά περισσότερο από όλα αυτά επέλεξα τον Ιεχωβά ακόμα κι αν αυτό σήμαινε ότι θα έμπαινα φυλακή.
Τώρα μπορώ να υπηρετώ ελεύθερα τον Θεό να παρακολουθώ συναθροίσεις και να βγαίνω στο έργο με την οικογένειά μου.
Ένιωθα ότι το χέρι του Ιεχωβά ήταν μαζί μου και ότι ο φόβος εξαφανίστηκε.
Ο Ιεχωβά ήταν εκείνος που μου έδωσε τόσο πολλή δύναμη. Αν αγαπάς τον Ιεχωβά, δεν φοβάσαι τίποτα η αγάπη διώχνει τον φόβο. Και μπορώ να πω ότι, παρά τα όσα πέρασα η ζωή μου ήταν ωραία, και είμαι πολύ ευτυχισμένος.
Μάλιστα, πάρα πολλές φορές ξεχείλιζα από χαρά. Πιστεύω ότι ένιωθα έτσι επειδή είχα πάντα τον Ιεχωβά μπροστά στα μάτια μου και είμαι σίγουρος ότι οι αδελφοί κι οι αδελφές που κάνουν το ίδιο θα ευλογηθούν απ’ τον Ιεχωβά, όπως ευλογήθηκα κι εγώ.
Ο Ιεχωβά δεν θα ξεχάσει ποτέ την οσιότητά μας.
Επίσης μας έχει δώσει την ελπίδα του Παραδείσου.
Όλα αυτά με βοηθούν να νιώθω ότι με αγαπάει να ξεπερνάω τους φόβους μου και να είμαι αποφασισμένος να τον υπηρετώ όσια για πάντα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου