Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting®.
Στο πρόγραμμα αυτού του μήνα,θα δούμε τι είναι «τα καλά νέα» και γιατί αποτελούν μεγάλη ευλογία.
Θα εξετάσουμεπώς μας υποκινούν παραδείγματα από τη Γραφή και από τη σύγχρονη ιστορία μαςνα διακηρύττουμε όλα τα καλά νέα με τόλμη.
Θα μάθουμε από έναν πιστό αδελφό στη Ρουάνταπώς μπορούμε να διατηρήσουμε τον ζήλο μας για τα καλά νέα παρά τον διωγμό και τη φυλάκιση.
Και θα απολαύσουμε ένα νέο μουσικό βίντεοπου μας υπενθυμίζει πόση χαρά μας δίνει το να μεταδίδουμε τα καλά νέα σε άλλους.
Παρακολουθείτε το JW Broadcastingγια τον Οκτώβριο του 2023.
Ως Μάρτυρες του Ιεχωβά, έχουμε ένα θαυμαστό προνόμιο —το προνόμιο να “διακηρύττουμε τα καλά νέα”!
Αλλά τι ακριβώς περιλαμβάνουν αυτά τα καλά νέα;
Πώς θα μας ωθήσει η απάντηση σε αυτό το ερώτημα να είμαστε πιο ζηλωτές καθώς διακηρύττουμε τα καλά νέα;
Ας απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα. Πρώτα από όλα, τι είναι τα καλά νέα;
Ένα στοιχείο παίρνουμε εξετάζοντας πώς χρησιμοποιείται αυτή η φράση στην Αγία Γραφή.
Για παράδειγμα, διαβάζουμε για «τα καλά νέα της Βασιλείας», “τα καλά νέα του Θεού”, “τα καλά νέα σχετικά με τον Ιησού Χριστό”, «τα καλά νέα της παρ’ αξίαν καλοσύνης του Θεού», «τα καλά νέα της ειρήνης», και τα «αιώνια καλά νέα».
Θα λέγαμε λοιπόν ότι τα καλά νέα αναφέρονται στη διακυβέρνηση της Βασιλείας του Θεού και στη σωτηρία μέσω πίστης στον Ιησού.
Περιλαμβάνουν όλες τις αλήθειες για τις οποίες μίλησε ο Ιησούς και έγραψαν οι μαθητές του.
Ο Ιεχωβά μέσω του προφήτη Ησαΐα μίλησε σχετικά με το κήρυγμα των καλών νέων.
Στην προφητεία του Ησαΐα περιγράφεται ο σκοπός και η επίδραση των καλών νέων που θα διακηρύττονταν, ειδικά από τον ερχομό του Μεσσία και έπειτα. Προσέξτε τι έχει καταγραφεί στα εδάφια Ησαΐας 61:1, 2: «Το πνεύμα του Υπέρτατου Κυρίου Ιεχωβά είναι πάνω μου, επειδή ο Ιεχωβά με έχρισε για να διακηρύξω καλά νέα στους πράους.
Με έστειλε να επιδέσω τα τραύματα εκείνων που έχουν συντετριμμένη καρδιά, να εξαγγείλω ελευθερία στους αιχμαλώτους και άνοιγμα των ματιών στους φυλακισμένους, να εξαγγείλω το έτος της καλής θέλησης του Ιεχωβά και την ημέρα της εκδίκησης του Θεού μας, να παρηγορήσω όλους όσους πενθούν».
Αυτά τα καλά νέα θα είχαν θετική επίδραση σε όσους θα τα άκουγαν.
Θα “έδεναν τα τραύματα εκείνων που έχουν συντετριμμένη καρδιά” και “θα παρηγορούσαν όσους πενθούν”.
Πιθανόν για αυτά τα καλά νέα μιλάμε και εμείς κυρίως στη διακονία μας.
Η προοπτική της αιώνιας ζωής σε έναν επίγειο παράδεισο υπό τη διακυβέρνηση της Βασιλείας του Θεού δίνει στους ακροατές μας ελπίδα και τους υποκινεί να αγαπήσουν τον Ιεχωβά.
Ωστόσο, τα καλά νέα περιλαμβάνουν και κάτι άλλο, κάτι για το οποίο ίσως δεν μιλάμε τόσο συχνά στη διακονία μας. Ίσως προσέξατε στον Ησαΐα τη φράση: «Και την ημέρα της εκδίκησης του Θεού μας».
Άρα, τα καλά νέα δεν περιλαμβάνουν μόνο «το έτος της καλής θέλησης του Ιεχωβά».
Και αυτό το βλέπουμε ξεκάθαρα στα εδάφια Αποκάλυψη 14:6, 7: «Τότε είδα έναν άλλον άγγελο να πετάει στο μεσουράνημα, και είχε αιώνια καλά νέα να διακηρύξει προς τους κατοίκους της γης, προς κάθε έθνος και φυλή και γλώσσα και λαό. Αυτός έλεγε με δυνατή φωνή:
“Φοβηθείτε τον Θεό και δώστε του δόξα, επειδή έφτασε η ώρα της κρίσης του.
Λατρέψτε λοιπόν Εκείνον που έκανε τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα και τις πηγές των νερών”».
Όπως φαίνεται, τα «αιώνια καλά νέα» περιλαμβάνουν επίσης ένα άγγελμα κρίσης.
Τι είναι «η ώρα της κρίσης» που αναφέρεται σε αυτό το εδάφιο;
Σύμφωνα με κάποια συγγράμματα, η λέξη <i>κρίσις</i> του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου αναφέρεται σε μια «νομική διαδικασία κρίσης», σε μια «εξέταση διαγωγής».
Άρα, ο Θεός εξετάζει προσεκτικά τη διαγωγή, το πώς ενεργούν οι άνθρωποι.
Αυτή είναι η βάση για κρίση. «Η ώρα της κρίσης» που αναφέρεται σε αυτό το εδάφιο περιλαμβάνει και την εξαγγελία και την εκτέλεση της θεϊκής κρίσης ενάντια σε όλες τις ψεύτικες θρησκείες —τη Βαβυλώνα τη Μεγάλη— και σε όλα τα άλλα μέρη του συστήματος πραγμάτων του Σατανά.
Φυσικά, η Βαβυλώνα η Μεγάλη και οι θεσμοί αυτού του κόσμου έχουν ήδη λάβει κρίση.
Ωστόσο, η ποινή τους δεν έχει ακόμη εκτελεστεί.
Πότε θα συμβεί αυτό;
Προς το τέλος “της ώρας της κρίσης”, η οποία θα ολοκληρωθεί στο αποκορύφωμα των τελευταίων ημερών με την καταστροφή του παρόντος πονηρού συστήματος.
Γι’ αυτό και έχει τόση σημασία το πώς ενεργούν οι άνθρωποι σήμερα.
Είναι όλο και πιο επείγον να τους διακηρύττουμε αυτή την πτυχή των καλών νέων που αφορά την κρίση επειδή ο καιρός που θα εκτελέσει ο Θεός την κρίση πλησιάζει γοργά.
Αλλά γιατί μπορούμε να πούμε ότι αυτό το άγγελμα κρίσης είναι καλά νέα;
Είναι καλά νέα για τους ανθρώπους με ειλικρινή καρδιά επειδή θα σημάνει το τέλος της κακίας, καθώς και όλων των μορφών αδικίας και βίας.
Σε όσους υποφέρουν εξαιτίας των κακών ενεργειών των πονηρών, αυτή η κρίση θα φέρει μεγάλη ανακούφιση!
Θα καταδείξει ξεκάθαρα την αγάπη και τη δικαιοσύνη του Ιεχωβά.
Ωστόσο, αυτή η κρίση θα είναι κακά νέα για όσους αρνούνται πεισματικά να ζουν σύμφωνα με τους δίκαιους κανόνες του Ιεχωβά.
Στους Βιβλικούς χρόνους,
ο Ιεχωβά είχε προειδοποιήσει σε διάφορες περιπτώσεις ότι θα επέφερε κρίση εναντίον όσων παρήκουαν
εσκεμμένα τις εντολές του.
Κάθε φορά, ενημέρωνε εγκαίρως όσους θα επηρεάζονταν και τους συμβούλευε να κάνουν αλλαγές σε αρμονία με το θέλημά του. Για να τους βοηθήσει να αντιδράσουν σωστά, πολλές φορές χρησιμοποιούσε τους όσιους υπηρέτες του στη γη για να αναγγείλουν τις κρίσεις του και να μεταδίδουν το αίσθημα του επείγοντος.
Σκεφτείτε για παράδειγμα τον Νώε.
Επί χρόνια, προειδοποιούσε άφοβα τους ανήθικους και βίαιους ανθρώπους της εποχής του για έναν παγγήινο Κατακλυσμό.
Τους έλεγε επίσης τι χρειαζόταν να κάνουν για να σωθούν.
Θυμηθείτε επίσης τον Μωυσή και τον Ααρών.
Ο Ιεχωβά τους χρησιμοποίησε για να προειδοποιήσουν τον Φαραώ και τους υπηρέτες του.
Σκεφτείτε για παράδειγμα τη συγκεκριμένη προειδοποίηση που έδωσε ο Ιεχωβά για την έβδομη πληγή, μια καταστροφική χαλαζοθύελλα.
Στα εδάφια Έξοδος 9:18, 19, διαβάζουμε ότι ο Μωυσής και ο Ααρών έδωσαν στους ανθρώπους αρκετό χρόνο και τις απαραίτητες πληροφορίες για να προστατευτούν από την θύελλα.
Ναι, ο Ιεχωβά φροντίζει πάντα να έχουν οι άνθρωποι αρκετό χρόνο για να ακολουθήσουν τις προειδοποιήσεις του.
Στη 2 Πέτρου 3:9 λέει ότι «δεν θέλει να καταστραφεί κανείς αλλά όλοι να φτάσουν σε μετάνοια».
Τα καλά νέα που κηρύττουμε τώρα δεν πληροφορούν τους ανθρώπους μόνο για την υπέροχη ελπίδα για το μέλλον που προσφέρει ο Ιεχωβά, αλλά και για το τι πρέπει να κάνουμε για να έχουμε αυτό το μέλλον.
Γι’ αυτό χρειάζεται να λέμε στους ανθρώπους για την επερχόμενη κρίση του Ιεχωβά.
Προσέξτε πώς συνδέεται το κήρυγμα των καλών νέων με τη θεϊκή κρίση στο εδάφιο Ματθαίος 24:14: «Και αυτά τα καλά νέα της Βασιλείας θα κηρυχτούν σε όλη την κατοικημένη γη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη, και τότε θα έρθει το τέλος».
Βλέπουμε ότι τα καλά νέα αποτελούν «μαρτυρία» σε όσους τα ακούν.
Το πώς θα ανταποκριθούν σε αυτά θα οδηγήσει τελικά είτε στην αθώωσή τους, σαν να λέγαμε, είτε στην καταδίκη τους.
Όπως ένα δικαστήριο αφιερώνει χρόνο για να ακούσει τα γεγονότα και να εξετάσει όλα τα στοιχεία, ο Ιησούς χρησιμοποιεί σοφά το χρόνο του τώρα για να κρίνει δίκαια τους ανθρώπους.
Εκείνος και ο Ιεχωβά εξακολουθούν να εξετάζουν τη διαγωγή κάθε ατόμου και το πώς ανταποκρίνεται στα καλά νέα που κηρύττουμε.
Πώς πρέπει να μας επηρεάζουν όλα όσα είδαμε σχετικά με τα καλά νέα;
Κατ’αρχάς, δεν πρέπει να διστάζουμε να μεταδίδουμε στους ανθρώπους όλα τα καλά νέα.
Αναφέρουμε τόσο τις μελλοντικές ευλογίες που έχει υποσχεθεί ο Θεός όσο και την κρίση του Θεού εναντίον των πονηρών η οποία θα κάνει εφικτές αυτές τις ευλογίες.
Φανταστείτε ότι μαθαίνετε πως πλησιάζει μια επικίνδυνη θύελλα στο μέρος όπου ζείτε.
Τι θα κάνατε;
Δεν θα προσπαθούσατε να προετοιμαστείτε όσο καλύτερα μπορείτε για να μείνετε ασφαλείς;
Δεν θα προειδοποιούσατε τους συγγενείς, τους φίλους, ακόμα και τους γείτονες σας και δεν θα προσπαθούσατε να τους βοηθήσετε να κάνουν το ίδιο;
Παρόμοια και εμείς προσπαθούμε να βοηθήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερους να προετοιμαστούν για την επικείμενη εκτέλεση των κρίσεων του Ιεχωβά σε αυτόν τον κόσμο.
Αν και είμαστε διακριτικοί, δεν διστάζουμε να πούμε στους ανθρώπους τι χρειάζεται να κάνουν για να σωθούν.
Λόγου χάρη, βοηθάμε τους σπουδαστές μας να κατανοήσουν τι χρειάζεται να κάνουν.
Με ευθύ αλλά καλοσυνάτο τρόπο, τους βοηθάμε να διακρίνουν τι αλλαγές χρειάζεται να κάνουν για να εναρμονίσουν τη ζωή τους με τους κανόνες του Ιεχωβά. Η νέα μας έκδοση μελέτης <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!</i> είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να μας βοηθάει να διδάσκουμε με τέτοιον τρόπο.
Έχει χαρακτηριστικά που βοηθούν τους σπουδαστές να αποκτήσουν τα προσόντα να κηρύττουν τα καλά νέα το συντομότερο δυνατόν.
Για παράδειγμα, στο τέλος κάθε ενότητας υπάρχει μια ανασκόπηση με ερωτήσεις, κάποιες από τις οποίες είναι πολύ στοχευμένες.
Όταν εξετάζουμε αυτές τις ερωτήσεις με τους σπουδαστές μας, μπορούν να διακρίνουν τι χρειάζεται να κάνουν για να εφαρμόσουν όσα μαθαίνουν στη Γραφική τους μελέτη.
Θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε ένα βίντεο αργότερα το οποίο θα δείξει κάποια από τα χαρακτηριστικά της έκδοσης <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!</i> και πώς μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε για να βοηθήσουμε τους σπουδαστές μας.
Αν αντιλαμβανόμαστε τη σπουδαιότητα των καλών νέων, θα υποκινούμαστε επίσης να κηρύττουμε και να διδάσκουμε με το αίσθημα του επείγοντος.
Θα προσπαθούμε να συμμετέχουμε πλήρως σε όλες τις διαθέσιμες μορφές διακονίας.
Αντί να παίρνουμε το ζήτημα στα ελαφρά, θα είμαστε ζηλωτές και “θα κάνουμε το έργο ολόψυχα όπως για τον Ιεχωβά”.
Γιατί;
Επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι εξαρτώνται οι ζωές των ανθρώπων από αυτό, χρειάζονται επειγόντως να ακούσουν τα καλά νέα και να ανταποκριθούν σε αυτά.
Φυσικά, οι περιστάσεις και οι ικανότητές μας διαφέρουν.
Γνωρίζουμε ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς το λαβαίνουν υπόψη τους αυτό.
Στην παραβολή του Ιησού με τα τάλαντα, δεν έλαβαν όλοι οι δούλοι την ίδια ποσότητα ταλάντων.
Αντίθετα, τα τάλαντα τους δόθηκαν σύμφωνα με την ικανότητά τους.
Αυτό μας υπενθυμίζει ότι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς γνωρίζουν καλά τις προσωπικές μας περιστάσεις.
Ξέρουν πόσα μπορούμε λογικά να κάνουμε και δεν αναμένουν ποτέ κάτι περισσότερο, ούτε και μας συγκρίνουν με άλλους αδελφούς και αδελφές μας.
Είναι πολύ καθησυχαστικό να το ξέρουμε αυτό επειδή ίσως δεν μπορούμε να κάνουμε πάντα όλα όσα θα θέλαμε στο έργο κηρύγματος.
Αυτό πολλές φορές ισχύει για τους αγαπητούς μας ηλικιωμένους και άλλους αδελφούς μας που έχουν σοβαρούς περιορισμούς.
Ωστόσο, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι, αν κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, θα ευαρεστούμε τον Ιεχωβά.
Εκείνος δεν θα “ξεχάσει ποτέ το έργο μας και την αγάπη που δείχνουμε”.
Ας συνεχίσουμε λοιπόν όλοι μας να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μεταδίδουμε τα καλά νέα —όλα τα καλά νέα!
Κάνοντάς το αυτό, θα έχουμε μεγάλη χαρά και ικανοποίηση καθώς συμμετέχουμε σε αυτό το ζωοσωτήριο έργο και βοηθάμε όσο το δυνατόν περισσότερους προτού να είναι πολύ αργά.
Μήπως όμως ανησυχείτε κάποιες φορές για το πώς θα αντιδράσουν οι άνθρωποι, ειδικά σε ένα πιο δριμύ άγγελμα κρίσης;
Αυτός ο φόβος δεν είναι κάτι καινούριο.
Τον έχουν αντιμετωπίσει και αρχαίοι και σύγχρονοι υπηρέτες του Θεού.
Στο επόμενο βίντεο, θα δούμε τι υποκινήθηκε να κάνει ένας αδελφός, αφού στοχάστηκε τέτοια παραδείγματα.
Καλημέρα.
Συγνώμη, άργησα λίγο σήμερα, αλλά τουλάχιστον έφερα κάτι καλό.
Α, δεν τρέχει κάτι.
Ευχαριστώ.
Νομίζω το χρειάζομαι πολύ σήμερα.
Σκεφτόσουν και εσύ την ανακοίνωση για την ειδική εκστρατεία κηρύγματος;
Ναι, αυτό σκεφτόμουν.
Βασικά, μην το πάρεις στραβά αυτό που θα σου πω, αλλά δεν νομίζεις ότι το άγγελμα που θα κηρύττουμε είναι πολύ σκληρό;
Κοίτα, σκληρό δεν θα το έλεγα.
Αλλά σίγουρα είναι πολύ άμεσο.
Ήδη οι άνθρωποι ενοχλούνται όταν τους λέμε ότι τα πιστεύω τους δεν συμφωνούν με τη Γραφή.
Φαντάσου τι έχει να γίνει τώρα.
Ναι, δεν είναι και ό,τι πιο εύκολο να μεταδώσουμε αυτό το άγγελμα.
Ξέρεις όμως, δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνουμε.
Αλήθεια;
Ναι.
Δεν ξέρω αν θυμάσαι που σου έχω πει ότι η οικογένειά μου κατάγεται από το Κεμπέκ, και ο πατέρας μου συμμετείχε στη διάδοση ενός τρομερά καυστικού αγγέλματος στη δεκαετία του 1940.
Το έψαξα λίγο χθες βράδυ.
Έπρεπε να διανείμει ένα φυλλάδιο που χαρακτήριζε τους τοπικούς θρησκευτικούς ηγέτες υποκριτές.
Γιατί;
Υποκινούσαν τους οπαδούς τους σε οχλοκρατική βία κατά των Μαρτύρων, τους έλεγαν να βανδαλίσουν τις περιουσίες μας.
Μάλιστα συλλάμβαναν και φυλάκιζαν αδελφούς με ψευδείς κατηγορίες.
Πω πω, και έπρεπε να διανείμουν το φυλλάδιο μέσα σε όλη αυτή τη βία;
Ναι, έπρεπε.
Ο Ιεχωβά ήθελε να δείξει πόσο άδικες ήταν οι ενέργειες του κλήρου.
Θυμάμαι όμως τον πατέρα μου που μου έλεγε ότι στην αρχή φοβόταν πάρα πολύ.
Λογικό.
Και εγώ έτσι νιώθω.
Φοβάμαι πολύ.
Είναι φυσιολογικό να νιώθεις έτσι.
Σκεφτόμουν και εγώ το ίδιο, και μου ήρθε στον νου ένα περιστατικό από την Έξοδο —τότε που ο Μωυσής είπε στους Ισραηλίτες να ραντίσουν το αίμα ενός κριαριού στους παραστάτες της πόρτας τους για να μην επηρεαστούν και αυτοί από την τελευταία πληγή.
Και σκεφτόμουν πώς μπορεί να ένιωθαν κάποιοι Ισραηλίτες τότε για αυτό που έπρεπε να κάνουν.
Αυτό μας είπε Μωυσής.
Και πρέπει να το κάνουν όλοι αυτό;
Κάθε οικογένεια;
Τα κριάρια είναι ιερά για τους Αιγυπτίους!
Ναι, αυτό θα ήταν προσβολή για τον Άμμων-Ρα.
Πώς θα αντιδράσουν οι Αιγύπτιοι;
Δίκιο έχετε.
Και εγώ τα σκεφτόμουν αυτά.
Καταλαβαίνει ο Μωυσής τι μας ζητάει να κάνουμε;
Αδελφοί μου, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να ανησυχούμε.
Δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε.
Σκεφτείτε πώς μας προστάτεψε ο Ιεχωβά στις τελευταίες πληγές.
Και όσον αφορά το αίμα, δεν θα το κάνουμε για να προσβάλλουμε εκείνους, αλλά για να προστατευτούμε εμείς.
Θα δείξουμε με τίνος το μέρος είμαστε —με το μέρος του Ιεχωβά.
Αν το καλοσκεφτείς, αυτό που έκαναν οι Ισραηλίτες ήταν στην πραγματικότητα καλά νέα.
Σήμανε την απελευθέρωσή τους.
Και το ίδιο ισχύει για όποιο άγγελμα διακηρύττουμε σήμερα.
Δες λίγο ένα από τα αγαπημένα μου εδάφια,
Ησαΐας 41:10. Λέει: «Μη φοβάσαι, γιατί εγώ είμαι μαζί σου.
Μην ανησυχείς, γιατί εγώ είμαι ο Θεός σου.
Θα σε ενδυναμώσω, ναι, θα σε βοηθήσω· θα σε κρατήσω γερά με το δεξί μου χέρι της δικαιοσύνης».
Είναι φυσιολογικό να νιώθουμε φόβο.
Αλλά να θυμάσαι —ο Ιεχωβά ήταν μαζί με τους Ισραηλίτες, ήταν μαζί με τον πατέρα μου και θα είναι και μαζί μας.
Το άγγελμα που μεταδίδουμε είναι καλά νέα.
Το πιστό υπόμνημα αρχαίων και σύγχρονων υπηρετών του Θεού μάς ενισχύει ώστε να επιτελούμε το έργο κηρύγματος και να διακηρύττουμε τα καλά νέα.
Το να στοχαζόμαστε τη διαρκή υποστήριξη του Ιεχωβά θα μας βοηθήσει να ξεπερνάμε όποιους φόβους και αν έχουμε.
Καθώς οι σπουδαστές μας μαθαίνουν για τα καλά νέα, αντιμετωπίζουν πολλές προκλήσεις.
Ίσως χρειαστεί να κάνουν δραστικές αλλαγές για να εναρμονίσουν τη ζωή τους με τους κανόνες του Ιεχωβά.
Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο.
Πώς μπορούμε να τους βοηθήσουμε να κάνουν αυτές τις αλλαγές ώστε να αρχίσουν να μεταδίδουν τα καλά νέα μαζί μας; Το <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!</i> έχει σχεδιαστεί για να μας βοηθήσει να κάνουμε αυτό ακριβώς.
Ας δούμε ένα ενθαρρυντικό βίντεο που δείχνει πόσο αποτελεσματικό είναι αυτό το εργαλείο.
Όταν έμαθα για τη νέα έκδοση, το βιβλίο <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!,</i> αγχώθηκα πολύ.
Ήταν μια αλλαγή, και κάποιες φορές δεν μου αρέσουν οι αλλαγές.
Ήξερα όμως ότι ήταν για καλό.
Έπρεπε απλά να το δοκιμάσω.
Εδώ και χρόνια δεν είχα μια προοδευτική Γραφική μελέτη.
Αλλά αυτό το βιβλίο, το πώς είναι σχεδιασμένο, με βοήθησε να βελτιώσω τη διδασκαλία μου.
Όταν μάθαμε για τα χαρακτηριστικά αυτής της νέας έκδοσης, ότι θα μπορούμε να βοηθάμε τους σπουδαστές μας να αρχίζουν να κηρύττουν και να τους βοηθάμε να κάνουν αλλαγές στη ζωή τους, ενθουσιαστήκαμε και ανυπομονούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε στους σπουδαστές μας.
Μου αρέσει το τμήμα «Μερικοί Λένε» στο τέλος του μαθήματος επειδή βοηθάει τη σπουδάστριά μου να προετοιμαστεί για την ανεπίσημη μαρτυρία.
Τους βοηθάει να σκεφτούν πώς θα υπερασπιστούν με δικά τους λόγια την πίστη τους ή πώς θα κηρύξουν ανεπίσημα ή πώς θα αξιοποιήσουν αυτές τις ευκαιρίες για να πουν σε άλλους αυτά που έμαθαν.
Με αυτόν τον τρόπο έμαθε να νιώθει άνετα να μιλάει στους άλλους για τον Ιεχωβά και να διδάσκει άλλους για τον Ιεχωβά.
Από την αρχή κιόλας, από τα μαθήματα 01 και 02, βοηθούνται να καταλάβουν ότι δεν αρκεί απλώς να μαθαίνουν οι ίδιοι πράγματα, αλλά ότι μπορούν να τα μεταδίδουν και σε άλλους.
Μας βοηθάει ως δασκάλους να λειαίνουμε τα τραχιά σημεία του σπουδαστή μας, ώστε όταν μιλάει σε άλλους να το κάνει με διακριτικότητα.
Προσπαθούσα να τη βάλω σε διαδικασία να σκέφτεται. Για παράδειγμα: «Τι θα απαντούσες αν κάποιος σου έλεγε ότι ο Ιησούς είναι ο Θεός;» Αυτό την έβαζε σε σκέψεις και μου απαντούσε: «Θα του έλεγα αυτό ή θα του έλεγα εκείνο».
Και αυτό ακριβώς συνέβη.
Μιλούσε στην οικογένειά της για τα μαθήματα που έκανε, για αυτά που μάθαινε από την Αγία Γραφή.
Από την αρχή λοιπόν έκανε ανεπίσημη μαρτυρία, και μάλιστα χωρίς καν να το καταλάβει.
Όταν ο σπουδαστής κάνει τη σύνδεση ανάμεσα σε αυτά που μαθαίνει και στο πώς μπορεί να τα χρησιμοποιήσει, νιώθεις πραγματικά υπέροχα γιατί καταλαβαίνεις ότι τώρα είναι σε θέση να διδάξει και κάποιον άλλον.
Κάτι άλλο που κάνει το βιβλίο είναι ότι βοηθάει προοδευτικά τον σπουδαστή να κάνει αλλαγές στην προσωπική του ζωή ώστε να ζει σύμφωνα με τους κανόνες του Ιεχωβά.
Η ανασκόπηση της ενότητας έχει συνήθως τις βασικές ερωτήσεις του κάθε μαθήματος ή βασικά εδάφια που σχετίζονται με το μάθημα.
Προτού λοιπόν προχωρήσουμε στην επόμενη ενότητα, είναι σαν σημείο ελέγχου.
Σταματούν και κάνουν μια ανασκόπηση. Και βοηθάει και τον δάσκαλο να αντιληφθεί:
“Αυτό το σημείο δεν το κατάλαβε και πολύ”.
Αυτές οι ερωτήσεις είναι φοβερές, γιατί ακούς τον σπουδαστή σου να εκφράζεται και μπορείς να εστιάσεις στα σημεία που χρειάζεται βοήθεια.
Μπορούσα να καταλάβω αν υπήρχαν κάποια θολά σημεία για αυτήν, αν είχε κάποιο πρόβλημα, αν δεν καταλάβαινε κάτι.
Αν λένε: «Το βιβλίο λέει» ή «Εσύ μου έμαθες αυτό», τότε πρέπει να τους θυμίσεις ότι αυτά που μαθαίνουν είναι από την Αγία Γραφή, και πρέπει να φυτέψεις τον σπόρο της αλήθειας λίγο πιο βαθιά στην καρδιά τους.
Εκεί, έβλεπα τη σπουδάστρια μου να εκφράζεται και να μου λέει πράγματα που σκεφτόταν, πράγματα που την ενοχλούσαν ή που καταλάβαινε ότι έπρεπε να αλλάξει.
Οι ερωτήσεις έχουν πιο προσωπικό χαρακτήρα από αυτές που κάναμε στο παρελθόν.
Είναι λίγο πιο στοχευμένες σε σχέση με αυτές που κάναμε παλιά.
Συγκρίνοντας τις ερωτήσεις που χρησιμοποιούσα παλιά με αυτές που υπάρχουν στο <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!,</i> καταλαβαίνω ότι δεν ήταν και τόσο αποτελεσματικές.
Αυτές οι ερωτήσεις βοηθούν πολύ τους σπουδαστές να μιλούν από την καρδιά τους, και χαίρομαι που υπάρχουν.
Χρειάζεται χρόνος.
Χρειάζεται επίσης να δείξουμε υπομονή και αγάπη ώσπου να κάνουν τις απαραίτητες αλλαγές για να γίνουν αβάφτιστοι ευαγγελιζόμενοι. Το βιβλίο <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!</i> δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο.
Είναι πολύ πιο εύκολο για τα άτομα να κάνουν πρόοδο, και μπορείς να τους βοηθήσεις να φτάσουν πιο γρήγορα στο βάφτισμα.
Αυτό το βιβλίο με έχει βοηθήσει πολύ.
Έχει σίγουρα τονώσει την αυτοπεποίθησή μου.
Είναι σχεδιασμένο για να φέρνει ανθρώπους στην αλήθεια.
Η σπουδάστριά μου είπε ότι αυτό το βιβλίο φτιάχτηκε για εκείνη.
Όταν ήρθε η ώρα για να βγει στο έργο από πόρτα σε πόρτα, ήταν έτοιμη.
Ο σπουδαστής μου έχει αρχίσει ήδη αρκετές Γραφικές μελέτες.
Αυτό το πρόγραμμα μελέτης τον εκπαιδεύσε ώστε να διδάσκει και αυτός τώρα τη Γραφή σε άλλους.
Αν ακολουθήσεις ακριβώς ό,τι υπάρχει στο βιβλίο, δεν χρειάζεσαι κάτι άλλο.
Λίγα πράγματα χρειάζεται να προσθέσουμε εμείς.
Τα έχει όλα. Το <i>Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!</i> έχει πολλές καλοδιατυπωμένες ερωτήσεις, κάποιες αρκετά στοχευμένες, που βοηθούν τους σπουδαστές μας να κάνουν στοχασμούς γύρω από τον Λόγο του Θεού και να σκεφτούν σοβαρά τι αλλαγές πρέπει να κάνουν για να ευαρεστούν τον Ιεχωβά.
Αυτή η έκδοση τους δείχνει επίσης πώς να κηρύττουν ανεπίσημα και τονίζει πόσο σημαντικό είναι για όλους μας να μεταδίδουμε όσα ξέρουμε σε άλλους.
Κάθε υπηρέτης του Ιεχωβά έχει την ευθύνη να διακηρύττει όλα τα καλά νέα.
Ο Παύλος μάς υπενθυμίζει στην 1 Θεσσαλονικείς 2:2 ότι χρειαζόμαστε τόλμη για να κηρύττουμε τα καλά νέα «παρά τη μεγάλη εναντίωση».
Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό;
Θα παρακολουθήσουμε την εμπειρία του αδελφού Γκασπάρ Ρουακαμπούμπου και θα μάθουμε πώς διατήρησε τον ζήλο του παρά τον διωγμό και τη φυλάκιση.
Τη δεκαετία του 1970, το έργο κηρύγματος δεν ήταν αναγνωρισμένο στη Ρουάντα.
Όταν λάβαμε ως οικογένεια μια επιστολή με την οποία μας προσκαλούσαν να υπηρετήσουμε εκεί, η ζωή μας ήταν στρωμένη.
Είχαμε κάποιους προβληματισμούς, αλλά μας βοήθησε πολύ το ότι προσευχόμασταν στον Ιεχωβά και του ζητούσαμε κατεύθυνση.
Το συζήτησα με τη γυναίκα μου και ήμασταν και οι δύο θετικοί.
Κάναμε αίτηση για νομική καταχώριση το 1982, αλλά αντί να την εγκρίνουν, έβαλαν εμένα και άλλους δύο αδελφούς στη φυλακή.
Μια μέρα, μια Κυριακή, ήρθε ο αρχιεπίσκοπος στη φυλακή και είπε σε όλους: «Μακριά από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά».
Αλλά το αποτέλεσμα ήταν να εξάψει την περιέργεια όσων τον άκουσαν.
Οι άλλοι φυλακισμένοι ζήτησαν να τους εξηγήσουμε κάποια πράγματα γιατί δεν κατάλαβαν τι εννοούσε.
Άρχισαν πολλοί να παρακολουθούν τις συναθροίσεις μας.
Ο αρχιεπίσκοπος δεν χάρηκε με αυτό.
Θύμωσε ακόμη περισσότερο.
Και, για να σταματήσει τη δράση μας, είπε στους πιο πιστούς ακολούθους του να μας χτυπήσουν όταν θα παρακολουθούσαμε την επόμενη συνάθροιση.
Ήρθαν και μας βρήκαν δύο νεαροί φυλακισμένοι και μας είπαν: «Σήμερα σκοπεύουν να σας χτυπήσουν».
Όταν έφτασε η ώρα της συνάθροισης, εμείς δεν πήγαμε.
Εκείνο το βράδυ, μαζεύτηκαν εκεί άτομα από μια άλλη θρησκευτική ομάδα και τελικά χτύπησαν εκείνους.
Από τότε και έπειτα δεν μας ξαναενόχλησε ποτέ κανείς.
Συνεχίσαμε να κηρύττουμε και να συναθροιζόμαστε χωρίς προβλήματα.
Μείναμε δύο χρόνια στη φυλακή και μετά μας ελευθέρωσαν.
Όταν βγήκαμε από τη φυλακή, οι αδελφοί δεν μπορούσαν να κηρύττουν ελεύθερα.
Πολλοί αδελφοί και αδελφές συνέχισαν να συλλαμβάνονται και να φυλακίζονται.
Αργότερα, με φυλάκισαν ξανά και οι αδελφοί που ήταν στη φυλακή καταχάρηκαν όταν με είδαν. Έλεγαν: «Τώρα έχουμε και επίσκοπο περιοχής να μας επισκέπτεται».
Ήταν πολύ χαρούμενοι.
Αρχίσαμε να συνεργαζόμαστε αρμονικά και να κηρύττουμε.
Στον καθέναν ανατέθηκε ένας τομέας.
Κάποιοι ήταν αποθαρρυμένοι, αλλά προσπάθησα να τους ενισχύσω και να τους παροτρύνω να μείνουν πιστοί στον Ιεχωβά.
Τότε, αδελφοί από όλο τον κόσμο άρχισαν να στέλνουν επιστολές στον πρόεδρο της χώρας.
Κατέφταναν αμέτρητες επιστολές!
Οι επιστολές είχαν πολύ καλό αποτέλεσμα γιατί μια μέρα ακούσαμε επιτέλους μια ανακοίνωση στο ραδιόφωνο από τον ίδιο τον πρόεδρο που έλεγε ότι είχε δώσει χάρη στους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Οι άνθρωποι στους δρόμους άρχισαν να μας φωνάζουν: «Ο Ιεχωβά νίκησε!
Ο Ιεχωβά νίκησε!
Νίκησε!»
Το έργο των Μαρτύρων του Ιεχωβά αναγνωρίστηκε νομικά το 1992.
Δυστυχώς, το 1994 που έγινε η γενοκτονία, κάποιοι από τους αδελφούς μας πέθαναν και άλλοι αντιμετώπισαν τρομερές δυσκολίες.
Μερικοί κατέφυγαν στην Γκόμα ως πρόσφυγες.
Με διόρισαν υπεύθυνο για τη χρηματική βοήθεια που έστελναν οι αδελφοί από την Κινσάσα.
Μια μέρα, μόλις παρέλαβα τα χρήματα που προορίζονταν για τους πρόσφυγες αδελφούς με σταμάτησαν δύο αστυνομικοί.
Μάλλον σκέφτηκαν ότι θα μπορούσαν να πάρουν αυτά τα χρήματα, γι’ αυτό μου ζήτησαν να πάω μαζί τους στον ανώτερό τους.
Καθώς περπατούσαμε, θυμήθηκα μια προσευχή που είχε κάνει η κόρη μας η Ντέμπορα μέσα στη γενοκτονία.
Ενώ όλη η οικογένεια προσευχόταν σιωπηλά, εκείνη προσευχήθηκε δυνατά και άνοιξε την καρδιά της στον Ιεχωβά.
Χάρη σε αυτό, τελικά δεν μας σκότωσαν.
Αυτό με υποκίνησε να κάνω και εγώ μια προσευχή από μέσα μου.
Μόλις είπα «Αμήν», οι δύο αστυνομικοί πήγαν προς τα δεξιά για να συναντήσουν έναν συνάδελφό τους.
Τότε είδα έναν αδελφό μπροστά μου που κρατούσε μια μαύρη βαλίτσα ολόιδια με αυτή που είχα εγώ με τα χρήματα.
Του έδωσα τη δική μου με τα χρήματα και εκείνος μου έδωσε τη δική του που ήταν γεμάτη έντυπα.
Αμέσως οι αστυνομικοί είπαν: «Πάμε τώρα. Πάμε». Συνεχίσαμε λοιπόν και φτάσαμε στον αρχηγό της αστυνομίας, αλλά δεν βρήκαν τίποτα. Είχαν βάλει το χέρι τους στο πηγούνι και έλεγαν: «Αυτό είναι θαύμα!
Πώς έγιναν βιβλία τα χρήματα που είδαμε;»
Σε όλες τις δοκιμασίες που έχω περάσει, έχω δει το ισχυρό χέρι του Ιεχωβά!
Όπως το σπίτι που είναι χτισμένο στον βράχο και το χτυπούν οι καταιγίδες (το χτυπούν τα πάντα) και όμως παραμένει σταθερό, έτσι και εμείς περάσαμε πολλές δύσκολες καταστάσεις, αλλά ο Ιεχωβά συνέχισε να μας κρατάει σταθερούς, όπως ακριβώς το σπίτι που είναι χτισμένο στον βράχο.
Το εδάφιο Ησαΐας 54:17 εξηγεί ότι στην πραγματικότητα οποιοσδήποτε μας πολεμάει, ανεξάρτητα από το ποιος είναι, δεν θα έχει επιτυχία.
Μέχρι και σήμερα, αν και οι δυνάμεις μου σιγά σιγά λιγοστεύουν, νιώθω ότι ο Ιεχωβά μού δίνει όλο και περισσότερη δύναμη για να τον υπηρετώ.
Μάλιστα νιώθω πιο δυνατός από ποτέ.
Είμαι αποφασισμένος, ό,τι και αν προκύψει, να συνεχίσω να υπηρετώ τον Ιεχωβά.
Έχω γνωρίσει τον αδελφό Ρουακαμπούμπου, και μου αφηγήθηκε προσωπικά πολλές από τις φοβερές εμπειρίες του.
Κάποιες μάλιστα μου τις έκανε αναπαράσταση.
Η εμπειρία με την προσευχή της κόρης του υπάρχει στις σελίδες 196 έως 199 του <i>Βιβλίου Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2012.</i>
Η κόρη του αδελφού Ρουακαμπούμπου ήταν έξι χρονών όταν προσευχήθηκε μπροστά σε μια ομάδα στρατιωτών.
Οι στρατιώτες σκόπευαν να σκοτώσουν ολόκληρη την οικογένεια, περιλαμβανομένων και των πέντε παιδιών του αδελφού Ρουακαμπούμπου.
Ωστόσο, η γεμάτη αθωότητα ειλικρινής προσευχή της άγγιξε την καρδιά αυτών των σκληρών στρατιωτών.
Σήμερα, ο αδελφός Ρουακαμπούμπου αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα υγείας ως αποτέλεσμα του διωγμού και της φυλάκισής του. Παρ’ όλα αυτά, η εμπιστοσύνη του αδελφού Ρουακαμπούμπου στον Ιεχωβά και η αγάπη του για τα καλά νέα τον έχει βοηθήσει να διατηρήσει τον ζήλο του —ακόμη και τώρα που έχει μεγαλώσει.
Το να μεταδίδουμε ανεπίσημα τα καλά νέα μπορεί να έχει φοβερά αποτελέσματα.
Αλλά για να είμαστε αποτελεσματικοί, πρέπει να έχουμε κάνει προετοιμασία.
Πώς;
Όπως θα δούμε στην ακόλουθη πρωινή λατρεία, μπορούμε να διδαχτούμε από το παράδειγμα του Μεγάλου Δασκάλου, του Ιησού.
Ο Ιησούς, ως ο Μεγάλος Δάσκαλος, δημιουργούσε ευκαιρίες για να δίνει μαρτυρία σε άλλους.
Ένα υπέροχο παράδειγμα ως προς αυτό βρίσκουμε στον Ιωάννη, κεφάλαιο 4.
Ανοίξτε παρακαλώ μαζί μου στον Ιωάννη, κεφάλαιο 4, για να εξετάσουμε πώς κατάφερε ο Ιησούς να δώσει ανεπίσημη μαρτυρία, και θα δούμε τι μαθήματα μπορούμε να πάρουμε.
Πάμε στο τέταρτο κεφάλαιο του Ιωάννη, στα εδάφια 3-6, για να δούμε το σκηνικό.
Εκεί αναφέρει ότι ο Ιησούς άφησε την Ιουδαία και κατευθυνόταν προς τη Γαλιλαία, αλλά αποφάσισε να περάσει από τη Σαμάρεια και κατέληξε στην πόλη Συχάρ.
Σύμφωνα με τη σημείωση μελέτης, αυτό ήταν ένα ταξίδι που περιλάμβανε μια ανάβαση 914 μέτρων.
Επρόκειτο για μια διαδρομή πολύ ανηφορική.
Δεν συμφωνείτε;
Με έναν πρόχειρο υπολογισμό, είναι σαν να ανέβαινε κανείς 300 ορόφους σε ένα κτίριο.
Φανταστείτε πώς θα νιώθατε όταν θα φτάνατε στην κορυφή.
Αν ο Ιησούς και οι απόστολοί του είχαν κάνει αυτό το ταξίδι εκείνο το πρωί, δεν είναι παράξενο που στο εδάφιο 6 λέει ότι ήταν «κατάκοπος».
Καθόταν στο πηγάδι και, όπως αναφέρει το εδάφιο, ήταν η έκτη ώρα, δηλαδή γύρω στις 12 το μεσημέρι. Φανταστείτε λοιπόν το σκηνικό:
Ο Ιησούς είναι στη Σαμάρεια, είναι πολύ κουρασμένος και είναι μεσημέρι —δεν είναι και οι ιδανικές συνθήκες για να αρχίσει να δίνει μαρτυρία.
Ποιο είναι λοιπόν το πρώτο πράγμα που μαθαίνουμε;
Ο Ιησούς δεν περίμενε την τέλεια ευκαιρία για να δώσει ανεπίσημη μαρτυρία. Αξιοποιούσε κάθε ευκαιρία, αλλά επίσης δημιουργούσε ευκαιρίες.
Έρχεται λοιπόν η γυναίκα, και προσέξτε στο εδάφιο 7 πώς ξεκίνησε ο Ιησούς τη συζήτηση.
Είπε απλά: «Δώσε μου να πιω».
Δεν ξεκίνησε κάποια βαθιά πνευματική συζήτηση, αλλά αντίθετα άρχισε απλά να μιλάει με τη γυναίκα.
Τι μαθαίνουμε λοιπόν από αυτό;
Αν θέλουμε να δώσουμε ανεπίσημη μαρτυρία, ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι απλά να χαιρετίσουμε το άτομο.
Αν βέβαια το άτομο δεν θέλει καν να μας μιλήσει, τότε η συζήτηση φυσικά δεν θα συνεχιστεί.
Αυτό είναι λοιπόν το πρώτο μάθημα.
Πώς απάντησε η Σαμαρείτισσα;
Αν πάμε παρακάτω στο κεφάλαιο 4 του Ιωάννη, θα δούμε ότι υπήρξαν τουλάχιστον τέσσερις φραγμοί τους οποίους χρειάστηκε να ξεπεράσει ο Ιησούς για να συνεχιστεί η συζήτηση.
Ο πρώτος φραγμός αναφέρεται στο εδάφιο 9. Η γυναίκα κατευθείαν του είπε:
“Εσύ είσαι Ιουδαίος και εγώ είμαι γυναίκα Σαμαρείτισσα.
Πώς γίνεται να μου μιλάς;”
Αναφέρθηκε λοιπόν στην εμφάνισή του, στην καταγωγή του. Παρόμοια και σήμερα, μερικές φορές ίσως κάποιος μας κοιτάξει και αναφερθεί στο χρώμα μας, στη φυλή μας ή στην εθνικότητα μας.
Και αυτό θα μπορούσε να τερματίσει τη συζήτηση.
Πώς απάντησε όμως ο Ιησούς; Δεν βλέπουμε να της λέει:
“Ξέρεις, είμαι καλός άνθρωπος, γι’ αυτό και μιλάω μαζί σου”.
Όχι, απέφυγε τελείως να θίξει το συγκεκριμένο θέμα και επικεντρώθηκε στο πνευματικό άγγελμα που ήθελε να της μεταδώσει.
Έτσι λοιπόν, στο εδάφιο 10, ο Ιησούς τής μιλάει για τη «δωρεά του Θεού» και λέει επίσης στη γυναίκα ότι θα μπορούσε να έχει «ζωντανό νερό», όχι μόνο το κατά γράμμα νερό για το οποίο είχε πάει εκεί.
Αν εξετάσουμε τη συνέχεια της συζήτησης, θα δούμε ότι ο Ιησούς προετοίμαζε το έδαφος για αυτά που θα έλεγε μετά.
Ξεκίνησε τη συζήτηση από το νερό.
Μετά ανέφερε τη δωρεά του Θεού και το «ζωντανό νερό», και θα δούμε παρακάτω πώς συνέχισε τη συζήτηση.
Τι συνέβη όμως όταν ο Ιησούς πρόσφερε στη γυναίκα «ζωντανό νερό»;
Προσέξτε στο εδάφιο 11. Του λέει: «Μα δεν έχεις ούτε καν κουβά». Με άλλα λόγια, η γυναίκα τού έλεγε:
“Δεν πιστεύω αυτό που λες.
Το πηγάδι είναι πολύ βαθύ”.
Η σημείωση μελέτης λέει ότι είχε βάθος περίπου 23 μέτρα.
Άρα, εκείνη αντέδρασε αρνητικά και μετά αναφέρθηκε σε ένα ζήτημα που ήταν επίμαχο την εποχή του Ιησού. Του είπε:
“Νομίζεις ότι είσαι μεγαλύτερος από τον προπάτορά μας, τον Ιακώβ;”
Αυτό το ζήτημα ήταν επίμαχο τότε, γιατί οι περισσότεροι Ιουδαίοι θα είχαν αντιδράσει έντονα σε αυτό το σχόλιο λέγοντάς της ότι εκείνη δεν ήταν απόγονος του Ιακώβ.
Άρα, εδώ έχουμε άλλους δύο φραγμούς.
Πώς τους χειρίστηκε ο Ιησούς;
Έστρεψε και πάλι την προσοχή στο πνευματικό άγγελμα που ήθελε να μεταδώσει.
Όπως είπαμε και προηγουμένως, στο εδάφιο 10 ξεκίνησε μιλώντας για το νερό, τη δωρεά του Θεού, και το «ζωντανό νερό».
Και έπειτα, αν δούμε στο εδάφιο 14, μιλάει για ένα νερό από το οποίο όποιος πιει «δεν πρόκειται να διψάσει ποτέ» ξανά.
Και τότε ο Ιησούς τής αναφέρει για πρώτη φορά την αιώνια ζωή.
Προφανώς, ο Ιησούς είχε στο μυαλό του ένα πλάνο, μια γενική ιδέα, σχετικά με το πώς θα μιλούσε για το συγκεκριμένο θέμα.
Θα έλεγε για το νερό που οδηγεί στην αιώνια ζωή.
Και πώς ανταποκρίθηκε η Σαμαρείτισσα; Στο εδάφιο 15, του λέει: «Δώσε μου, κύριε, αυτό το νερό».
Μήπως του έλεγε: “Σε παρακαλώ, το θέλω πάρα πολύ;”
Ή μήπως ήταν κάπως κυνική ή ίσως και κάπως ειρωνική;
Δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά.
Από ό,τι φαίνεται, πίστεψε απόλυτα τον Ιησού αργότερα.
Όπως και να έχει, σε μια αντίστοιχη περίπτωση σήμερα θα μπορούσε να πει:
“Πολύ ωραίο αυτό που λες, αλλά φαίνεται εξωπραγματικό”.
Μήπως πτόησε αυτό τον Ιησού; Όχι.
Ο Ιησούς απλώς κατηύθυνε αλλού τη συζήτηση και της έδωσε την ευκαιρία να δείξει αν ήταν ειλικρινής.
Ο Ιησούς είχε καταλάβει ότι η γυναίκα πήγαινε εκεί τη συγκεκριμένη ώρα πιθανώς για να μη συναντήσει άλλους.
Γιατί; Στο εδάφιο 16, ο Ιησούς τής λέει: «Φώναξε τον σύζυγό σου».
Και εκείνη του λέει: «Δεν έχω σύζυγο».
Του απάντησε ειλικρινά αν και δεν τον γνώριζε. Τότε ο Ιησούς της είπε: «Σωστά είπες: Είχες πέντε συζύγους, και ο άντρας τον οποίο έχεις τώρα δεν είναι σύζυγός σου.
Είπες όντως την αλήθεια».
Τι μάθημα παίρνουμε λοιπόν από αυτό;
Ο Ιησούς γνώριζε ότι η γυναίκα ζούσε ανήθικη ζωή, ωστόσο, δεν έμεινε σε αυτό.
Της έδωσε την ευκαιρία να εκφραστεί, και τι έκανε στη συνέχεια;
Την επαίνεσε.
Παρόμοια, και εμείς σήμερα είναι καλό να προσπαθούμε να βρίσκουμε σημεία για τα οποία μπορούμε να επαινέσουμε το άτομο, ακόμη και αν μας λέει κάτι
που είναι εντελώς αντίθετο με αυτό που λέει η Γραφή.
Σίγουρα μπορούμε έστω να το ευχαριστήσουμε που εκφράζεται και μάλιστα με ειλικρίνεια.
Καθώς συνεχίζεται η αφήγηση, βλέπουμε ότι σε αυτό το σημείο η γυναίκα έχει αντιληφθεί τι συμβαίνει, γιατί λέει: «Βλέπω, κύριε, ότι είσαι προφήτης».
Αλλά μετά προκύπτει ένας ακόμη φραγμός, ο τέταρτος.
Τι του λέει;
“Εμείς λατρεύουμε τον Θεό στο Όρος Γαριζίν, αλλά εσείς οι Ιουδαίοι λέτε ότι πρέπει να τον λατρεύουμε στην Ιερουσαλήμ”. Είναι το αντίστοιχο με αυτό που μας λένε σήμερα:
“Έχω τη δική μου θρησκεία και διαφέρει από τη δική σας”.
Πώς χειρίστηκε ο Ιησούς αυτόν τον φραγμό;
Είναι ενδιαφέρον να δούμε στο εδάφιο 21 πώς ξεκινάει την απάντησή του.
Λέει: «Έρχεται η ώρα που ούτε σε αυτό το βουνό ούτε στην Ιερουσαλήμ θα λατρεύετε τον Πατέρα».
Ουσιαστικά, ο Ιησούς διώχνει την ανησυχία της, είναι σαν να της λέει:
“Μην ανησυχείς.
Στο μέλλον, δεν θα είναι πρόβλημα αν θα λατρεύουμε τον Θεό εδώ ή εκεί”.
Και μετά της εξηγεί ότι αυτό που έχει σημασία είναι “να λατρεύει κανείς τον Πατέρα με πνεύμα και αλήθεια”.
Τι μας δείχνει αυτό;
Ο Ιησούς τη βοήθησε να καταλάβει ότι αυτό που εκείνη αντιλαμβανόταν ως πρόβλημα στην πραγματικότητα δεν ήταν.
Δεν χρειαζόταν να το αναλύσει και να εξηγήσει όλες τις λεπτομέρειες.
Βέβαια, ανέφερε ότι “η σωτηρία ξεκινούσε με τους Ιουδαίους”, αλλά στη συνέχεια της έδειξε ξεκάθαρα τι χρειαζόταν να κάνει η ίδια.
Γιατί ήταν τόσο σημαντικό αυτό;
Αν πάμε στο βιβλίο των Πράξεων 8:14, θα βρούμε μια πολύ ενδιαφέρουσα σημείωση μελέτης η οποία μας λέει ότι αυτό που έκανε ο Ιησούς σε αυτή την περίπτωση, το ότι έδωσε μαρτυρία σε αυτή τη γυναίκα και σε άλλους στην περιοχή της, έθεσε το θεμέλιο για αυτό που θα έκανε αργότερα ο ευαγγελιστής Φίλιππος όταν θα πήγαινε στη Σαμάρεια και θα βοηθούσε πολλούς εκεί να γίνουν Χριστιανοί.
Τελικά, εκείνοι οι Σαμαρείτες έγιναν χρισμένοι Χριστιανοί.
Επομένως, η συζήτηση που είχε εδώ ο Ιησούς με αυτή τη γυναίκα είχε πολύ μεγάλη επιτυχία.
Τι μαθαίνουμε λοιπόν από το τέταρτο κεφάλαιο του Ιωάννη;
Πρώτον, ο Ιησούς δεν περίμενε την τέλεια ευκαιρία.
Δημιούργησε ο ίδιος την ευκαιρία. Δεύτερον, δεν παρασύρθηκε από τα διάφορα ζητήματα που έθεσε η γυναίκα, μερικά από τα οποία ήταν επίμαχα, αλλά παρέμεινε επικεντρωμένος στο πνευματικό άγγελμα.
Είχε υπόψη του να χρησιμοποιήσει το νερό για να μπορέσει να μιλήσει αργότερα για την αιώνια ζωή.
Και έπειτα, επαίνεσε τη γυναίκα για την ειλικρίνειά της και της έδειξε τι έπρεπε να κάνει.
Τι υπέροχο μάθημα είναι αυτό για όλους μας, καθώς προσπαθούμε να δίνουμε μαρτυρία σε άλλους!
Ξεκινήστε με κάτι απλό, να έχετε ένα θέμα κατά νου και επαινέστε το άτομο.
Η συνταγή είναι απλή!
Είμαι σίγουρος ότι θέλετε να εφαρμόσετε αυτή την προσέγγιση άμεσα.
Όταν κάνουμε στοχασμούς γύρω από τα καλά νέα, υποκινούμαστε να τα μεταδίδουμε στους άλλους σε κάθε ευκαιρία.
Μιλάμε ξανά και ξανά για αυτά!
Με αυτό ασχολείται το μουσικό βίντεο αυτού του μήνα.
Το τέλος είναι κοντά τα σημάδια είναι ορατά.
Πώς να βρουν τον δρόμο για τη ζωή, αν κάποιος δεν τους πει;
Η αλήθεια δεν μπορεί από φόβο να κρυφτεί.
Τον Θεό κοιτώ και του ζητώ να πυρώσει την καρδιά.
Η αλήθεια μια φωτιά που καίει μες στην καρδιά.
Γι’ αυτό μιλάω ξανά.
Την κρατάμε ζωντανή και την κάνουμε γνωστή.
Γι’ αυτό μιλάω ξανά, μιλάω ξανά.
Λιγοστός ο χρόνος πια, γι’ αυτό κάνω πιο πολλά.
Μέχρι τη στιγμή που «αρκεί» θα πει, μεταδίδουμε ζωή.
Η αλήθεια μια φωτιά που καίει μες στην καρδιά.
Γι’ αυτό μιλάω ξανά.
Την κρατάμε ζωντανή και την κάνουμε γνωστή.
Γι’ αυτό μιλάω ξανά, μιλάω ξανά.
Πνοή στη φλόγα δώσε, να καίει κάθε καρδιά.
Εκείνοι που σ’ ακούνε θα ζουν ξανά, παντοτινά.
Η αλήθεια μια φωτιά που καίει μες στην καρδιά.
Γι’ αυτό μιλάω ξανά.
Την κρατάμε ζωντανή και την κάνουμε γνωστή.
Γι’ αυτό μιλάω ξανά.
Μιλάω ξανά.
Μιλάω ξανά.
Μιλάω ξανά.
Δεν είναι υπέροχο που οι προσπάθειες που κάνουμε στο έργο βοηθούν ανθρώπους να δεχτούν τα καλά νέα;
Και αυτοί με τη σειρά τους υποκινούνται να τα μεταδίδουν σε άλλους.
Και αυτό τους αλλάζει τη ζωή! Τον περασμένο μήνα, το πρώτο επεισόδιο της σειράς <i>Να Μιμείστε την Πίστη τους</i> ζωντάνεψε ένα μέρος της ιστορίας του Αβραάμ.
Αλλά τι συνέβη κατόπιν στη ζωή αυτού του άντρα για τον οποίο η Γραφή λέει ότι είναι «ο πατέρας όλων εκείνων που έχουν πίστη»;
Αυτό θα το μάθουμε στο Δεύτερο Μέρος.
Πριν από έναν χρόνο, ο Ιεχωβά είχε πει στον Αβραάμ κάτι που φαινόταν αδύνατον.
Η γυναίκα του, η Σάρρα, θα αποκτούσε έναν γιο. Ο γιος μας, ο Ισαάκ.
Η θαυματουργική εγκυμοσύνη της Σάρρας και η γέννηση του Ισαάκ απέδειξαν ότι ο λόγος του Ιεχωβά βγαίνει πάντα αληθινός.
Όταν άνοιξαν οι ουρανοί, αυτοί ήταν ασφαλείς μέσα στην κιβωτό, οχτώ ψυχές.
Ο Ιεχωβά προστάτεψε την οικογένεια του Νώε.
Γι’ αυτό ζούμε εμείς σήμερα.
Και αυτή δεν ήταν η μόνη φορά που ο Ιεχωβά κράτησε τον λόγο του.
Συνέβησαν πολλές φορές πράγματα που φαίνονταν τρομακτικά.
Αλλά ο Ιεχωβά φροντίζει πάντα οι υποσχέσεις του να βγαίνουν αληθινές.
Σκέψου πώς προστάτεψε τη μητέρα σου όταν ο Φαραώ ήθελε να την πάρει για σύζυγό του.
Σκέψου τότε που έστειλε αγγέλους για να σώσουν τον Λωτ. Και να θυμάσαι, σε αυτόν οφείλεται η γέννησή σου.
Εγώ είμαι ο πατέρας σου, αλλά και ο Ιεχωβά είναι Πατέρας σου.
Ισαάκ, είσαι μέρος του σκοπού του. Θα έρθουν δυσκολίες, αλλά να θυμάσαι ότι μπορούμε πάντα να εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά.
Γιατί πάντα κρατάει τις υποσχέσεις του.
Σωστά!
Θυμάσαι την υπόσχεση που έδωσε ο Ιεχωβά στην οικογένειά μας; «Θα δώσω σε εσένα και στους απογόνους σου τη γη στην οποία έζησες ως ... μόνιμη ιδιοκτησία, και θα είμαι ο Θεός τους».
Έλα εδώ.
Και ήρθαν όντως δυσκολίες, ακόμη και σε αυτό το πνευματικό σπιτικό.
Εγώ είμαι ο καλύτερος.
Είμαι ο πρωτότοκος.
Όλοι σε μισούν.
Κανένας δεν σε θέλει.
Εμένα αγαπάει ο πατέρας μας.
Όλοι σε κοροϊδεύουν.
Εγώ είμαι ο πρωτότοκος.
Κανείς δε νοιάζεται για εσένα, ούτε καν ο Θεός.
Για εμένα χορεύουν σήμερα.
Όλοι σε μισούν.
Είσαι ένας τιποτένιος.
Κανείς δεν σε θέλει.
Δεν ήταν απλά πειράγματα ανάμεσα σε δύο αδέλφια.
Ο Ισμαήλ τον κακομεταχειριζόταν, και αυτό πλήγωνε τη Σάρρα.
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, διώξε αυτή τη δούλη και τον γιο της.
Μη σε δυσαρεστεί καθόλου αυτό που σου λέει η Σάρρα για το αγόρι και για τη δούλη σου. Άκουσέ την, επειδή αυτοί που θα αποκληθούν απόγονοί σου θα έρθουν μέσω του Ισαάκ.
Όσο για τον γιο της δούλης, θα κάνω και από αυτόν ένα έθνος, επειδή είναι απόγονός σου.
Όσο δύσκολο και αν ήταν, ο Αβραάμ υπάκουσε και έδιωξε την Άγαρ και τον γιο της, τον Ισμαήλ, έχοντας εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά ότι θα τους φρόντιζε.
Αβραάμ!
Ορίστε!
Πάρε, σε παρακαλώ, τον γιο σου, τον μοναχογιό σου που τόσο αγαπάς, τον Ισαάκ, και ταξίδεψε στη γη Μοριά και πρόσφερέ τον εκεί ως ολοκαύτωμα σε ένα από τα βουνά που θα σου ορίσω.
Πάμε. Στο παρελθόν, ο Αβραάμ είχε κάνει ερωτήσεις στον Θεό για κάποιες από τις κρίσεις και τις αποφάσεις του, αλλά τώρα η φιλία του με τον Ιεχωβά και η εμπιστοσύνη του σε αυτόν είχαν γίνει πιο βαθιές.
Δεν τον ρώτησε τίποτα απολύτως.
Εσείς μείνετε εδώ με το γαϊδούρι.
Το αγόρι και εγώ θα πάμε εκεί για να προσφέρουμε λατρεία και θα γυρίσουμε σε εσάς.
Πατέρα!
Ορίστε, γιε μου!
Η φωτιά και τα ξύλα είναι εδώ, αλλά πού είναι το πρόβατο για το ολοκαύτωμα;
Ο Θεός, γιε μου, θα προμηθεύσει το πρόβατο για το ολοκαύτωμα.
Αβραάμ, Αβραάμ!
Ορίστε!
Μην απλώσεις το χέρι σου στο αγόρι και μην του κάνεις κανένα κακό, γιατί τώρα γνωρίζω ότι είσαι θεοφοβούμενος επειδή δεν αρνήθηκες να δώσεις τον γιο σου τον μονάκριβο σε εμένα.
Και μέσω του απογόνου σου όλα τα έθνη της γης θα αποκτήσουν ευλογία για τον εαυτό τους επειδή εσύ άκουσες τη φωνή μου.
Ο Αβραάμ, η Σάρρα και ο Ισαάκ ήξεραν ότι μπορούσαν να έχουν απόλυτη πίστη στον Ιεχωβά.
Οι υποσχέσεις που έδωσε σε εκείνους είναι υποσχέσεις που ισχύουν και για εμάς.
Όταν ζωντανεύουμε με τη φαντασία μας γνωστές Βιβλικές αφηγήσεις, εκτιμούμε ακόμη περισσότερο την αξία τους και χαράζονται πιο βαθιά στην καρδιά μας τα μαθήματα που περιέχουν.
Για το καθιερωμένο μας ταξίδι, αυτόν τον μήνα θα επισκεφτούμε τους αδελφούς μας στο Λεσότο, μια χώρα στα νότια της Αφρικής.
Το Λεσότο βρίσκεται σε υψόμετρο πάνω από 1.000 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας και κάποιες από τις κορυφές των βουνών του φτάνουν σε τριπλάσιο ύψος.
Η πλειονότητα των δύο εκατομμυρίων κατοίκων του, που ονομάζονται Μπασότο, ζουν σε αγροτικές περιοχές.
Πολλοί είναι κτηνοτρόφοι ή γεωργοί.
Επειδή οι καιρικές συνθήκες μπορούν να αλλάξουν γρήγορα στις ορεινές περιοχές του Λεσότο, οι άνθρωποι χρειάζονται προστασία από το ξαφνικό κρύο.
Οπότε η περίφημη κουβέρτα Μπασότο είναι πολύ χρήσιμη, ιδιαίτερα τον χειμώνα, όταν τα βουνά σκεπάζονται από χιόνι.
Φυσικά, τα καλά νέα πρέπει να κηρυχτούν παρά το κρύο ή το μεγάλο υψόμετρο και οι αδελφοί μας το κάνουν αυτό πάνω από 80 χρόνια.
Το 1942, δύο Μάρτυρες που ήταν Μπασότο και γνώρισαν την αλήθεια στη Νότια Αφρική, επέστρεψαν γεμάτοι ενθουσιασμό για να κηρύξουν σε αυτόν τον δύσκολο τομέα.
Μετά από εννιά χρόνια υπήρχαν πέντε μικρές εκκλησίες με 63 Μάρτυρες.
Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, το έργο συνεχίστηκε χάρη στις αδιάκοπες προσπάθειες αυτών των ζηλωτών ευαγγελιζομένων.
Σήμερα, οι πάνω από 3.700 ευαγγελιζόμενοι διεξάγουν πάνω από 4.500 Γραφικές μελέτες κάθε μήνα.
Επειδή οι κάτοικοι του Λεσότο είναι διασκορπισμένοι σε δύσβατες περιοχές, οι αδελφοί μας καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες για να κηρύξουν οπουδήποτε ζουν άνθρωποι.
Πολλοί αδελφοί μας ανεβαίνουν απότομα μονοπάτια για να πάνε στις συναθροίσεις —ειδικά οι 78 ευαγγελιζόμενοι της εκκλησίας Μοχότλογκ.
Η Αίθουσά τους βρίσκεται πιο ψηλά από όλες τις άλλες Αίθουσες Βασιλείας στο νότιο τμήμα της Αφρικής.
Από τις ψηλές βουνοκορφές του Λεσότο, οι αδελφοί και οι αδελφές της εκκλησίας Μοχότλογκ σάς στέλνουν τους θερμούς χαιρετισμούς τους.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου