Χάρολντ Κόρκερν: Να Μιμείστε τον Ιησού (Ιωάν. 2:25)

Δεν χωράει αμφιβολία πως ο Ιησούς ήταν ο Μεγάλος Δάσκαλος   και υπήρχαν πολλοί λόγοι για αυτό.

Αλλά ένας από αυτούς ήταν το ότι καταλάβαινε πραγματικά τους ανθρώπους.

Γνώριζε τι πραγματικά συνέβαινε μέσα τους.

Είχε βέβαια τη θεόδοτη ικανότητα να διαβάζει καρδιές.  Είχε όμως και άλλες ικανότητες που επίσης είχε λάβει από τον Πατέρα του   όπως ενόραση, διάκριση   κατανόηση, σοφία.

Ο συνδυασμός όλων αυτών τον έκανε εξαιρετικό δάσκαλο.

Εμείς δεν μπορούμε να διαβάζουμε καρδιές   αλλά μπορούμε να μιμούμαστε τον Ιησού   αναπτύσσοντας τις ιδιότητες που θα μας βοηθήσουν να είμαστε   πιο αποτελεσματικοί καθώς βοηθάμε άλλους.

Για παράδειγμα, ενόραση: Πώς θα την ορίζατε;

Είναι η ικανότητα που έχει κάποιος να βλέπει μια κατάσταση σε βάθος   να ενεργεί με διάκριση, να έχει επιτυχία.

Σημαίνει να μην κοιτάμε μόνο το προφανές   αλλά να πηγαίνουμε βαθύτερα.

Σχετίζεται με την κατανόηση.  Κατανόηση είναι η ικανότητα του να διακρίνει κάποιος διαφορετικά στοιχεία ενός θέματος   ή μιας κατάστασης, αλλά η ενόραση πάει ακόμη παραπέρα.

Παραπέμπει στη διανοητική γνώση της αιτίας.

Με άλλα λόγια, απαντάει στο ερώτημα: Γιατί;

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Ή γιατί αυτό που σκοπεύω να πω είναι ό,τι καλύτερο μπορώ να πω;

Σχετίζεται επίσης με τη διάκριση.

Να διαθέτει κάποιος καλή κρίση   να αντιλαμβάνεται τις διαφορές   να είναι ικανός να δει ότι η εντύπωση που αφήνει κάτι   είναι στην ουσία το ακριβώς αντίθετο από την πραγματικότητα.

Και βοηθάει στην αναγνώριση του πραγματικού προβλήματος.

Ας δείξουμε με παράδειγμα πώς η αξιοποίηση αυτών των ιδιοτήτων   μπορεί να αποδειχτεί πολύ χρήσιμη.

Υποθέστε πως κάποιος στην εκκλησία σάς λέει   «Δυσκολεύομαι πολύ να συγκρατώ τα νεύρα μου. Θυμώνω εύκολα».  Αμέσως μπορεί να σκεφτούμε, και δικαιολογημένα  

“Έχω μερικά εδάφια που μπορώ να σου πω   όσον αφορά τον έλεγχο του θυμού   τον έλεγχο της γλώσσας   το να μην αφήνουμε κάτι κακό να βγει από το στόμα μας”.

Αυτά τα εδάφια είναι όντως εξαιρετικά.

Αλλά τι θα έκανε ο δάσκαλος ή ο καλός σύμβουλος   που θέλει να βοηθήσει με τον καλύτερο τρόπο;

Θα ρωτούσε: Γιατί;  Γιατί θυμώνεις; Μπορείς να προσδιορίσεις τον λόγο;

Αισθάνεσαι καλά;

Μήπως δεν ξεκουράζεσαι καλά;  Μήπως συμβαίνει κάτι στη δουλειά, στο σχολείο   στην εκκλησία ή στο σπίτι που σου προκαλεί θυμό;

Και μετά, αφού εξακριβώσει το γιατί   μπορεί να αναφέρει τα πιο αποτελεσματικά εδάφια   και τις ενθαρρυντικές σκέψεις.

Πού μπορούμε να βρούμε αυτές τις ιδιότητες της ενόρασης   της διάκρισης και της κατανόησης;

Προέρχονται από τον Ιεχωβά.

Το εδάφιο Ψαλμός 32:8, λέει   «Θα σου δώσω ενόραση και θα σε διδάξω την οδό στην οποία πρέπει να πηγαίνεις».

Και το κάνει αυτό μέσω του Λόγου του και μέσω της οργάνωσής του.

Το Ιερεμίας 3:15 λέει   «Και θα σας δώσω ποιμένες κατά την επιθυμία της καρδιάς μου   και θα σας βοσκήσουν με γνώση και ενόραση».

Είμαστε ευλογημένοι, λοιπόν   που έχουμε τον Λόγο του Ιεχωβά και τον “πιστό και φρόνιμο δούλο”   ώστε να αποκτήσουμε αυτές τις ιδιότητες.

Και πώς θα μας βοηθήσει αυτό;

Ανοίξτε, παρακαλώ, τις Γραφές σας στον Ψαλμό 119   και ας διαβάσουμε μαζί το εδάφιο 99.  «Έχω περισσότερη ενόραση από όλους τους δασκάλους μου   επειδή συλλογίζομαι τις υπενθυμίσεις σου».

Προσέξτε πως ο Ψαλμωδός δεν είπε   “Μπορώ να παραθέσω περισσότερα εδάφια από οποιονδήποτε άλλον   και μπορώ να απαντήσω σε οποιαδήποτε δύσκολη Γραφική ερώτηση   είναι εύκολο για μένα!” Όχι!  Στα συμφραζόμενα, λέει: «Έχω περισσότερη ενόραση».  “Ο Ιεχωβά μού έχει δώσει την ικανότητα να βλέπω πέρα από το προφανές   τόσο στον εαυτό μου όσο και σε άλλους, ώστε να μπορώ να τους βοηθώ”.

Πώς λοιπόν, μπορούμε να μάθουμε να την εκδηλώνουμε;  Ας επιστρέψουμε στο υπόδειγμά μας, τον Ιησού   και ας αρχίσουμε με το πώς προσέγγιζε τους ανθρώπους.

Ήταν θερμός, καλοσυνάτος, τρυφερός   έδειχνε και ένιωθε συμπόνια.  Και όταν ένα άτομο φέρεται με αυτόν τον τρόπο σε όσους προσπαθεί να βοηθήσει   εκείνοι αισθάνονται άνετα   και είναι πιο πιθανό να αποκαλύψουν αυτό που υπάρχει στην καρδιά τους.

Με την υπέροχη αυτή προσέγγιση, λοιπόν   ο Ιησούς μπορούσε να βάζει τον εαυτό του στη θέση των άλλων   να δείχνει και να νιώθει συμπόνια   όπως για παράδειγμα, στη Μάρθα και στη Μαρία στην περίπτωση του θανάτου του Λαζάρου.

Συνεπώς, αντιλαμβανόμαστε ότι το να κάνουμε τους άλλους να νιώθουν άνετα   είναι σημαντικό για την εκδήλωση ενόρασης.

Τι άλλο όμως, μπορούμε να κάνουμε για να ανακαλύψουμε   τι πραγματικά υπάρχει στην καρδιά κάποιου;

Δεν μπορούμε να τη διαβάσουμε.

Ας ανοίξουμε τις Γραφές μας στο βιβλίο των Παροιμιών, κεφάλαιο 20   και ας κοιτάξουμε το εδάφιο 5.  «Οι σκέψεις της καρδιάς του ανθρώπου είναι σαν βαθιά νερά   αλλά ο άνθρωπος που έχει διάκριση τις ανασύρει».

Πώς το κάνει αυτό;

Με ερωτήσεις.

Αναζητάει τη γνώση.  Συγκεντρώνει πληροφορίες για γεγονότα, σε αρμονία με το εδάφιο Παροιμίες 15:14   όπου μιλάει για το άτομο που είναι σοφό και έχει κατανόηση   που «αναζητάει γνώση».

Δεν προσφέρει απαντήσεις προτού συγκεντρώσει όλα τα γεγονότα.

Χρησιμοποιεί με σεβασμό διακριτικές ερωτήσεις   αλλά δεν φέρνει σε δύσκολη θέση τον άλλον δίχως λόγο.

Συνειδητοποιεί πως οι πολύ άμεσες   απότομες ερωτήσεις μπορεί να του δώσουν μια απάντηση   αλλά ίσως βλάψουν πολύ το άτομο   ειδικά αν υπονοούν την ύπαρξη αδικοπραγίας   ενώ δεν υπάρχουν αποδείξεις για κάτι τέτοιο.

Τέτοιες ερωτήσεις μπορεί να προκαλέσουν βαθιές πληγές   όπως περιγράφονται στο εδάφιο Παροιμίες 12:18   «Τα αστόχαστα λόγια είναι σαν χτυπήματα σπαθιού».

Να κάνετε λοιπόν, ουσιαστικές ερωτήσεις με σεβασμό και ευγένεια   και κατόπιν να ακούτε.  “Να είστε γρήγοροι στο να ακούτε   αργοί στο να μιλάτε”, σύμφωνα με τον Ιάκωβο   και να μην αντιδράτε υπερβολικά σε όσα σας πουν.  Στην ουσία, τους ρωτάμε: “Πείτε μας, σας παρακαλούμε   πώς αισθάνεστε για αυτό; Τι σας συμβαίνει;”  Και αν μας πουν, δεν γίνεται να θυμώνουμε μαζί τους, αφού εμείς τους ρωτήσαμε!

Υπάρχει λοιπόν, καιρός να παραμένουμε ήρεμοι.

Κάνουμε μια ουσιαστική, διακριτική ερώτηση   και εφαρμόζουμε το Εκκλησιαστής 3:7   «Καιρός να σωπαίνει και καιρός να μιλάει» κανείς.  Το να μη μιλάμε πολύ μας βοηθάει, επίσης, με έναν άλλον τρόπο.

Το εδάφιο Παροιμίες 10:19 λέει   «Στην πολυλογία η παράβαση είναι αναπόφευκτη   αλλά όποιος ελέγχει τα χείλη του ενεργεί συνετά».

Πρέπει λοιπόν, να προσέχουμε πόσο μιλάμε   ειδικά όταν δεν έχουμε στη διάθεσή μας όλα τα γεγονότα.

Θέλουμε να έχουμε πλήρη εικόνα κάνοντας στοχαστικές ερωτήσεις   και έπειτα θα είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε.  Και αν πουν κάτι, πρέπει να προσέξουμε να μην αντιδράσουμε υπερβολικά.  Με αυτόν τον τρόπο, εκδηλώνουμε ενόραση και διάκριση.

Ας το δείξουμε αυτό με ένα παράδειγμα.

Ένα αντρόγυνο Χριστιανών πρόσεξε ότι η κόρη τους   δεν περνούσε πια χρόνο με την υπόλοιπη οικογένεια.

Απομονωνόταν και κλεινόταν στον εαυτό της.  Της έκαναν λοιπόν, με λεπτότητα ερωτήσεις για να ανακαλύψουν τι συνέβαινε.

Δεν τους ανοιγόταν, όμως, καθόλου.

Εκείνοι επέμειναν—με καλοσύνη και υπομονή.

Και μια μέρα, η μητέρα μπήκε στο υπνοδωμάτιο της κόρης της   έκατσε, την αγκάλιασε και της είπε: «Πες μου, κοριτσάκι μου, τι συμβαίνει»;  Εκείνη της απάντησε: «Να μαμά   αισθάνομαι ότι ούτε εσύ ούτε η υπόλοιπη οικογένεια απολαμβάνετε την παρέα μου.  Προσπαθώ λοιπόν, να μένω όσο το δυνατόν πιο μακριά σας».

Όπως είπε η μητέρα, η πρώτη της σκέψη ήταν   «Ήθελα να πω: “Αυτά είναι ανοησίες”   αλλά κρατήθηκα», είπε, «και την άκουσα   και αποκάλυψε όλα όσα είχε στην καρδιά της».

Η κατάσταση βελτιώθηκε.  Η οικογένεια έκανε μερικές προσαρμογές και, με τον καιρό   η υπέροχη αυτή νεαρή ξεκίνησε την ολοχρόνια διακονία.

Για να σκεφτούμε όμως.

Τι θα γινόταν αν η μητέρα δεν είχε ασκήσει διάκριση και ενόραση   όταν η κόρη της τής είπε ποιο ήταν το πρόβλημα   και εκείνη απαντούσε: «Αυτά είναι ανοησίες»;

Τι επίδραση θα είχε στην κόρη της;

“Α, ώστε τώρα νομίζεις πως είμαι και ανόητη!  Να ’σαι καλά για τη βοήθεια. Ευχαριστώ πολύ.

Τώρα και αν θέλω να περνάω χρόνο μαζί σας!”

Βλέπουμε όμως, την αξία τού να ακούμε   και να μην αντιδράμε υπερβολικά   για να βγάλουμε αυτό που πραγματικά υπάρχει στην καρδιά του ατόμου.  Και όταν όντως μας ανοίγονται, αποκρινόμαστε ανάλογα.

Το κάνουμε αυτό βασιζόμενοι στην ενόραση   και τη διάκριση που μας δίνει ο Ιεχωβά   όντας συμπονετικοί, στοργικοί και καλοσυνάτοι   κάνοντας ερωτήσεις με λεπτότητα   για να ανακαλύψουμε το πραγματικό πρόβλημα   και να χρησιμοποιήσουμε τα πιο αποτελεσματικά εδάφια   για να τους βοηθήσουμε στο συγκεκριμένο πρόβλημα.