JW Broadcasting—Μάρτιος 2024
Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting®.
Ας πάρουμε μια γεύση για το τι θα δούμε.
Τι κάνετε όταν μια κατάσταση φαίνεται απελπιστική;
Θα γνωρίσουμε τρία νεαρά άτομα από το Κονγκό (Κινσάσα) που χάρη στη Χριστιανική τους ελπίδα υπέμειναν τραγικές καταστάσεις.
Μήπως μεταφέρετε την ένταση της καθημερινότητας στο σπίτι, και αυτό επηρεάζει τον γάμο σας;
Θα εξετάσουμε μια Βιβλική αρχή που μπορεί να ενισχύσει τη σχέση σας και να συμβάλει ώστε να είναι το σπίτι σας ένα λιμάνι ειρήνης.
Μπορεί κατά καιρούς να έχουμε αμφιβολίες, αλλά δεν πρέπει να μας αποδυναμώνουν.
Το μουσικό βίντεο αυτού του μήνα θα μας υποκινήσει να τρέφουμε την πίστη μας.
Παρακολουθείτε το JW Broadcasting για τον Μάρτιο του 2024!
Το θέμα μας αυτόν τον μήνα είναι «Να Τρέφετε την Ελπίδα Σας».
Η ελπίδα είναι απαραίτητη στη ζωή, αλλά και για να έχουμε ειρήνη, ευτυχία και θάρρος.
Τι είναι όμως ελπίδα;
Όταν η Γραφή χρησιμοποιεί τη λέξη «ελπίδα», δεν αναφέρεται μόνο στην επιθυμία για κάτι καλό, αλλά και στη βάση που έχουμε για να πιστεύουμε ότι θα πραγματοποιηθεί.
Η ελπίδα λοιπόν δεν είναι απλώς ευσεβείς πόθοι ή μια προσδοκία.
Βασίζεται σε γεγονότα.
Στηρίζεται σε αποδείξεις.
Η αληθινή ελπίδα λοιπόν προέρχεται από Εκείνον που έχει τη δύναμη να εκπληρώσει οτιδήποτε υπόσχεται —τον Ιεχωβά Θεό.
Ο Ιεχωβά παρέχει άφθονη ελπίδα. Προσέξτε τι λέει το εδάφιο Ρωμαίους 15:13 για τον Ιεχωβά: «Εύχομαι ο Θεός που δίνει ελπίδα να σας γεμίσει με κάθε χαρά και ειρήνη εφόσον εμπιστεύεστε σε αυτόν, ώστε να έχετε άφθονη ελπίδα με δύναμη αγίου πνεύματος».
Ναι, ο Ιεχωβά μάς δίνει ό,τι χρειαζόμαστε για να έχουμε «άφθονη ελπίδα».
Και όμως, ο απόστολος Παύλος πάλι έγραψε στο Κολοσσαείς 1:23 ότι ένας Χριστιανός θα μπορούσε “να μετακινηθεί από την ελπίδα”.
Δεν πρέπει λοιπόν να θεωρούμε δεδομένη την ελπίδα μας.
Πρέπει να την τρέφουμε.
Τι χρειαζόμαστε για να τρέφουμε την ελπίδα μας; Δείτε δύο πράγματα που αναφέρονται στο Ρωμαίους 15:4: «Διότι όλα όσα γράφτηκαν στο παρελθόν γράφτηκαν για τη διδασκαλία μας, ώστε μέσω της υπομονής μας και μέσω της παρηγοριάς από τις Γραφές να έχουμε ελπίδα».
Προσέξατε λοιπόν τι τρέφει την ελπίδα;
“Η υπομονή μας” και “η παρηγοριά από τις Γραφές”.
Οι Γραφές—όσα βάζουμε στη διάνοιά μας είναι ζωτικά για να κρατάμε ισχυρή την ελπίδα μας. Για παράδειγμα, θυμηθείτε τι συνέβη λίγο αφότου εκτελέστηκε ο Ιησούς όπως αναφέρεται στον Λουκά, κεφάλαιο 24.
Θα δούμε μια συνομιλία ανάμεσα σε έναν ταξιδιώτη που δεν κατονομάζεται και σε δύο αποκαρδιωμένους μαθητές.
Οι μαθητές ήταν πολύ λυπημένοι που είχε πεθάνει ο Ιησούς.
Ο ταξιδιώτης όμως αποδείχτηκε ότι ήταν ο αναστημένος Ιησούς.
Οι μαθητές δεν το είχαν καταλάβει αυτό ακόμα. Γι’ αυτό είπαν, όπως αναφέρεται στο Λουκάς 24:21: «Εμείς όμως ελπίζαμε ότι αυτός ήταν που επρόκειτο να απελευθερώσει τον Ισραήλ.
Και εκτός από όλα αυτά, σήμερα είναι η τρίτη ημέρα αφότου συνέβησαν αυτά τα πράγματα».
Αυτό το εδάφιο δείχνει πόσο επιρρεπείς είμαστε στην αποθάρρυνση όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θα περιμέναμε.
Δείτε όμως τι έκανε ο Ιησούς για να τους βοηθήσει στα εδάφια 25 έως 27: «Εκείνος λοιπόν τους είπε:
“Ω! άνθρωποι ασύνετοι, με καρδιά που αργεί να πιστέψει όλα όσα είπαν οι προφήτες!
Δεν ήταν απαραίτητο να τα πάθει αυτά ο Χριστός και να εισέλθει στη δόξα του;”
Και αρχίζοντας από τον Μωυσή και όλους τους Προφήτες, τους ερμήνευσε αυτά που αφορούσαν τον ίδιο σε όλες τις Γραφές».
Πώς έθρεψε λοιπόν ο Ιησούς την ελπίδα τους;
Κατ’ αρχάς, τους έδειξε ότι δικαιολογημένα έλπιζαν στην εκπλήρωση των Γραφών και κατόπιν τους δίδαξε πώς είχαν εκπληρωθεί οι Γραφές.
Μπορούμε να κάνουμε και εμείς το ίδιο σήμερα;
Ναι!
Όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες που απειλούν την ελπίδα μας, πρέπει να ζητάμε από τον Ιεχωβά να μας δίνει κατεύθυνση μέσω του αγίου του πνεύματος και μετά, με τη βοήθεια των εκδόσεων του “πιστού και φρόνιμου δούλου”, πρέπει να στοχαζόμαστε προσεκτικά πώς εκπληρώνονται οι Γραφές.
Ίσως είναι δύσκολο να βρούμε χρόνο για αυτό στους ξέφρενους ρυθμούς της καθημερινότητας.
Ένα σωρό πράγματα διεκδικούν την προσοχή μας —υπάρχουν τόσο πολλά να μάθεις και να κάνεις.
Αλλά όσα βάζετε στη διάνοιά σας είναι ζωτικά για να κρατάτε ζωντανή την ελπίδα σας.
Οι ανθρωπιστικές κρίσεις που πλήττουν την ανθρωπότητα θα μπορούσαν να προξενήσουν μεγάλο άγχος στον καθέναν μας.
Ειδικοί στους τομείς της τεχνολογίας, της οικονομίας και της πολιτικής θεωρούν απαραίτητο να επινοούν νέες λέξεις για να μεταδώσουν τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Το 2023, η λέξη «πολυκρίση» άρχισε να ακούγεται όλο και πιο συχνά.
Ο όρος «πολυκρίση» αναφέρεται στις πολλές παγκόσμιες απειλές που συμβαίνουν ταυτόχρονα —κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία, κλιματική αλλαγή, πόλεμοι, αναγκαστική μετανάστευση, φυσικές καταστροφές, οικονομική κατάρρευση, και όλα αυτά συμβαίνουν ταυτόχρονα.
Μια τέτοια πολυκρίση θα μπορούσε να κάνει ένα άτομο να χάσει την πνευματική του ισορροπία.
Επειδή εμείς όμως μελετούμε το σημείο των τελευταίων ημερών για το οποίο μίλησε ο Ιησούς, το περιμέναμε ότι η ανθρωπότητα θα αντιμετώπιζε πολλά σοβαρά προβλήματα ταυτόχρονα σε άνευ προηγουμένου κλίμακα.
Δεν είναι όμως ενδιαφέρον που οι ίδιοι οι άνθρωποι θεώρησαν απαραίτητο να επινοήσουν μια φράση που περιγράφει πολύ κατάλληλα αυτό που περνάμε;
Είτε το καταλαβαίνουν είτε όχι, αναγνωρίζουν ότι τα λόγια του Ιησού εκπληρώνονται τώρα.
Αντί λοιπόν να μας κατατρώει το άγχος, μπορούμε να αντλήσουμε ελπίδα από τα ίδια αυτά γεγονότα —αν στοχαζόμαστε την εκπλήρωση των Γραφών.
Οι Γραφές περιέχουν τις υποσχέσεις του Θεού —υποσχέσεις για σωτηρία.
“Ο Ιεχωβά Θεός ... [θα] καταστρέψει εκείνους που καταστρέφουν τη γη”. «Θα γίνει ανάσταση». «Ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια». «Οι δίκαιοι θα γίνουν κάτοχοι της γης, και θα ζουν για πάντα σε αυτήν».
Αν κατανοούμε πώς εφαρμόζονται οι Γραφές και πώς εκπληρώνονται, η πίστη μας θα αυξάνεται.
Και όσο ισχυρότερη είναι η πίστη μας, τόσο ισχυρότερη θα είναι και η ελπίδα μας, επειδή «πίστη είναι η βεβαιωμένη [βεβαιωμένη] προσδοκία αυτών για τα οποία ελπίζει κανείς».
Συλλογίζεστε συχνά την ελπίδα σας; στοχάζεστε τι σημαίνει για εσάς; Στην 1 Θεσσαλονικείς 5:8 λέει: «Ας φορέσουμε ... την ελπίδα της σωτηρίας ως περικεφαλαία».
Όπως η περικεφαλαία προστατεύει το κεφάλι, έτσι και η ελπίδα προστατεύει τη διάνοια.
Ποιος από εμάς δεν χρειάζεται μια τέτοια περικεφαλαία;
Ίσως έχετε έναν αγαπημένο ύμνο ή ένα τραγούδι από το jw.org που κρατάει ολοζώντανες τις υποσχέσεις του Ιεχωβά στη διάνοιά σας.
Όταν το φέρνετε στο μυαλό σας, τρέφετε την ελπίδα σας και αυτό με τη σειρά του προστατεύει τον τρόπο σκέψης σας.
Η ελπίδα μας πρέπει να είναι τόσο πραγματική για εμάς ώστε να βλέπουμε τον εαυτό μας στον νέο κόσμο, τότε που δεν θα παλεύουμε με τις αρρώστιες και την κατάθλιψη, αλλά θα ξυπνάμε κάθε μέρα με καλύτερη ακοή, καλύτερη όραση, καλύτερη εμφάνιση, καλύτερη διάθεση.
Δεν θα πενθούμε για τον θάνατο αγαπημένων μας προσώπων αλλά θα πετάμε από τη χαρά μας που θα τους βλέπουμε να ξανάρχονται στη ζωή.
Πόσα είναι τα περισσότερα χρόνια που έχετε ακούσει να έζησε κάποιος;
Και ποιος είναι ο μεγαλύτερος αριθμός που μπορείτε να σκεφτείτε; Τώρα συνδυάστε αυτά τα δύο και φανταστείτε να ζείτε για—
Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για ασύλληπτους αριθμούς, για γαλαξιακές χιλιετίες.
Αλλά το ζήτημα είναι πως, όσο μεγάλος και αν είναι ο αριθμός που μπορεί να συλλάβει το μυαλό μας, ο Ιεχωβά υπόσχεται ότι η ζωή μας θα τον ξεπεράσει γιατί δεν θα τελειώσει ποτέ.
Αυτό εννοεί η Γραφή στις πολλές αναφορές που κάνει για αιώνια ζωή.
Φανταστείτε να σχεδιάζετε ένα έργο που θα πάρει χιλιάδες χρόνια για να ολοκληρωθεί.
Τι είδους δάσος θα θέλατε να φτιάξετε;
Φανταστείτε να έχετε εκατομμύρια χρόνια στη διάθεσή σας για να παρατηρήσετε, να αναλύσετε και να βγάλετε καινούρια συμπεράσματα για τις ενέργειες και τα δημιουργικά έργα του Ιεχωβά.
Τι προοπτικές θα έχει άραγε η γη όταν γεμίσει με όσιους ανθρώπους γεμάτους αγάπη που θα συνεργάζονται αρμονικά με τα συστήματα που έχει φτιάξει ο Ιεχωβά;
Ποιες γνώσεις θα θέλατε να αποκτήσετε που αυτή τη στιγμή δεν μπορείτε λόγω της περιορισμένης διάρκειας της ζωής;
Πώς θα είναι άραγε να χτίζεις πάνω στις γνώσεις που έχουν συσσωρεύσει εκατοντάδες γενιές;
Φανταστείτε επίσης ποιους θα συναντήσετε στην ανάσταση.
Ναι, ίσως σκέφτεστε συγγενείς σας ή πιστά άτομα της αρχαιότητας.
Σκεφτείτε όμως πώς θα είναι να ανακαλύπτετε τι συγγένεια έχετε με κάθε άνθρωπο πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, μέχρι την αρχή της δημιουργίας!
Φανταστείτε όλα τα νοήμονα πλάσματα στον ουρανό και στη γη ενωμένα να δοξάζουν τον Ιεχωβά σαν μια ευτυχισμένη οικογένεια!
Μήπως όλα αυτά είναι ευσεβείς πόθοι, θετικές σκέψεις, ένα όνειρο;
Όχι, είναι ελπίδα.
Είναι στοχασμός γύρω από τις υποσχέσεις του Θεού, «ο οποίος δεν μπορεί να πει ψέματα».
Είναι στοχασμός γύρω από όσα έχει κάνει για να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του —προμήθευσε το λύτρο και ίδρυσε μια ουράνια Βασιλεία η οποία θα επαναφέρει τους ανθρώπους σε τελειότητα.
Στοχασμός γύρω από την προσωπικότητα του Ιεχωβά —μια προσωπικότητα που αποκαλύπτεται στα δημιουργικά του έργα και στις Γραφές και την οποία αντανακλά τέλεια ο μονογενής του Γιος, μια προσωπικότητα που γνωρίζουμε όχι μόνο μέσω βαθιάς μελέτης αλλά και με όλα όσα έχουμε βιώσει οι ίδιοι.
Προσέξτε τώρα τον δεύτερο τρόπο με τον οποίο τρέφουμε την ελπίδα μας.
Θυμηθείτε ότι στο Ρωμαίους 15:4 είδαμε ότι υπάρχουν δύο τρόποι για να τρέφουμε την ελπίδα μας —«μέσω της παρηγοριάς από τις Γραφές» αλλά και «μέσω της υπομονής μας».
Πώς τρέφει η υπομονή την ελπίδα μας;
Δείτε τι είπε ο Παύλος για αυτό λίγο πιο πριν, στους Ρωμαίους 5:3-5: «Όχι μόνο αυτό, αλλά ας χαιρόμαστε ενώ βρισκόμαστε σε θλίψεις, αφού γνωρίζουμε ότι η θλίψη παράγει υπομονή, η δε υπομονή επιδοκιμασμένη κατάσταση, η δε επιδοκιμασμένη κατάσταση ελπίδα, και η ελπίδα δεν οδηγεί σε απογοήτευση».
Η «ελπίδα» που αναφέρεται εδώ δεν είναι η αρχική μας ελπίδα, αυτή που αποκτήσαμε όταν μάθαμε τις υποσχέσεις του Θεού που υπάρχουν στις Γραφές.
Γι’ αυτό και ο Παύλος ξεκινάει το εδάφιο 3 με τα λόγια «όχι μόνο αυτό».
Ναι, δεν χαιρόμαστε μόνο με την αρχική μας ελπίδα, αλλά χαιρόμαστε και με την ενισχυμένη μας ελπίδα —την ελπίδα που έγινε ακόμη πιο ισχυρή χάρη σε όσα έχουμε ζήσει με τον Ιεχωβά ως Βοηθό μας.
Ο μόνος τρόπος για να αντιληφθούμε πλήρως αυτή τη διαδικασία είναι να τη βιώσουμε.
Τι έχετε ζήσει εσείς;
Τι κάνατε όταν περνούσατε μια θλίψη;
Χωρίς αμφιβολία, στραφήκατε στον Ιεχωβά για βοήθεια.
Και τι συνέβη;
Σας βοήθησε.
Ναι, μπορεί η δοκιμασία να μην εξαφανίστηκε, αλλά διαπιστώσατε ότι με κάποιον τρόπο είχατε τη δύναμη να την υπομείνετε ή τη σοφία για να τη διαχειριστείτε ή πρακτική βοήθεια και ενθάρρυνση ακριβώς την κατάλληλη στιγμή ή το θάρρος για να συνεχίσετε να δίνετε μαρτυρία για την αλήθεια.
Πώς νιώσατε εκείνη τη στιγμή;
Αισθανθήκατε ότι ο Ιεχωβά άκουσε τη δική σας προσευχή;
Αντιληφθήκατε ότι ο Ιεχωβά σάς διαβεβαίωνε για τη στενή σχέση που έχει μαζί σας;
Όταν το βιώσεις αυτό, ακόμη και μία φορά, δεν αναρωτιέσαι πια αν θα μπορούσες να υπομείνεις μια κρίση.
Ξέρεις ότι μπορείς με τη βοήθεια του Ιεχωβά.
Αυτό είναι η ελπίδα —όχι απλώς η επιθυμία για κάτι καλό, αλλά η βάση για να πιστεύεις ότι θα συμβεί.
Πολλοί αγαπητοί αδελφοί και αδελφές μας το έχουν ζήσει αυτό αμέτρητες φορές στη ζωή τους.
Γι’ αυτό και η ελπίδα τους δεν έχει εξασθενίσει παρότι περιμένουν τον νέο κόσμο εδώ και δεκαετίες.
Αντιθέτως, η ελπίδα τους έχει δυναμώσει χάρη σε όσα έχουν ζήσει.
Γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι είναι αυτό που λέει στα εδάφια Ρωμαίους 5:3-5 και πιθανότατα το γνωρίζετε και εσείς.
Ευχαριστούμε τον Θεό για αυτή την ελπίδα!
Ο Ιεχωβά είναι «ο Θεός που δίνει ελπίδα».
Ας μη “μετακινηθούμε [ποτέ] από την ελπίδα μας”.
Όταν προκύπτουν δυσκολίες, να τρέφετε την ελπίδα σας!
Συνεχίστε να στοχάζεστε την «παρηγοριά από τις Γραφές».
Να αποβλέπετε στον Ιεχωβά για δύναμη και σοφία.
Και κάθε μέρα να διακρίνετε πώς σας διαβεβαιώνει ο Ιεχωβά ότι αυτή η ελπίδα —η δική σας ελπίδα— είναι πραγματική.
Μπορείτε να διαβάσετε και να ακούσετε εδώ στο jw.org πολλές αφηγήσεις αδελφών μας που αυτή τη στιγμή το ζουν αυτό.
Ας ακούσουμε τώρα τρία νεαρά άτομα από το Κονγκό (Κινσάσα).
Έξω γινόταν πολλή φασαρία.
Όταν βγήκα από το σπίτι, είδα λάβα από το ηφαίστειο.
Είδα ανθρώπους να τρέχουν πέρα δώθε.
Ήμουν η μόνη μεγάλη στο σπίτι εκείνη τη στιγμή.
Φοβήθηκα πολύ γιατί πρώτη φορά έβλεπα μια τόσο μεγάλη καταστροφή.
Πριν από τον πόλεμο είχαμε πολλά πράγματα.
Η κατάσταση όμως χειροτέρεψε τον Ιούλιο του 2017.
Αναγκαστήκαμε να φύγουμε και χάσαμε όλα μας τα υπάρχοντα.
Όταν ακούσαμε ότι θα γινόταν πόλεμος στο χωριό μας, οι άνθρωποι φοβήθηκαν πολύ.
Πήραμε λίγα πράγματα μαζί μας και ξεκινήσαμε για την Ουγκάντα.
Το πρωί, μάθαμε ότι το σπίτι μας ήταν ένα από αυτά που καταστράφηκαν από το ηφαίστειο.
Αυτό μας στοίχισε πάρα πολύ γιατί, όταν φύγαμε, δεν πήραμε τίποτα μαζί μας.
Οπότε, χάσαμε τα πάντα.
Όταν τρέχαμε να σωθούμε, ο πατέρας μου είπε να πάμε στην παραλία για να βρούμε μια βάρκα.
Εκείνος ξεκίνησε με τη μηχανή.
Αλλά στον δρόμο έγινε ένα ατύχημα και τραυματίστηκε.
Ταλαιπωρήθηκε για καιρό από αυτόν τον τραυματισμό και τελικά πέθανε.
Από την Μπλούκουα πήγαμε στην Μπούνια.
Η Μπούνια είναι πολύ μακριά από την Μπλούκουα.
Φοβόμασταν πολύ επειδή στην Μπούνια δεν είχαμε ούτε χωράφι ούτε σπίτι. Και αναρωτιόμασταν:
“Πώς θα τα βγάλουμε πέρα στην Μπούνια;”
Η βοήθεια που μας έδωσαν οι αδελφοί και οι αδελφές ενίσχυσε την πίστη μου.
Και η ισχυρή μου πίστη με έκανε να νιώθω χαρά.
Όταν επιστρέψαμε στο Κονγκό, συνέχισα τη μελέτη μου και τελικά βαφτίστηκα.
Η οργάνωση του Ιεχωβά έκανε πολλά για εμάς, πάρα πολλά.
Αρχικά, φρόντισαν για την πνευματική και τη σωματική μας υγεία.
Και μετά, μας έδωσαν ένα μέρος για να μένουμε, ένα σπίτι.
Είμαι πολύ ευγνώμων στον Ιεχωβά για όλα αυτά.
Αυτό που με βοήθησε εκείνη την περίοδο ήταν μια σκέψη που υπάρχει στα εδάφια Ψαλμός 46:1, 2.
Αυτά τα εδάφια δείχνουν ότι “ο Θεός είναι το καταφύγιό μας”.
Οπότε, δεν έχουμε τίποτα να φοβόμαστε ακόμα και αν έρθουν τα πάνω κάτω.
Ακόμη και αν «τα βουνά καταποντιστούν στη θάλασσα», εμείς δεν θα φοβηθούμε.
Είδα αυτά τα εδάφια να εκπληρώνονται στη ζωή μου.
Παρ’ όλο που έχω περάσει δύσκολα στη ζωή μου, δεν θα τα παρατήσω.
Θα υπηρετώ τον Ιεχωβά όλη μου τη ζωή.
Τώρα είμαι πολύ καλά.
Είμαι πολύ χαρούμενη που είμαι στην οργάνωση του Ιεχωβά.
Είμαι αποφασισμένη να υπηρετώ τον Ιεχωβά όλη μου τη ζωή και να κρατήσω την ακεραιότητά μου.
Αποφάσισα να δώσω στον Ιεχωβά χαρά, όπως μου έδωσε εκείνος, και να του δείξω την ίδια αγάπη που μου έδειξε.
Γι’ αυτό, άρχισα το τακτικό σκαπανικό.
Τώρα κάνω βοηθητικό σκαπανικό.
Τώρα είμαι τακτικός σκαπανέας και διακονικός υπηρέτης στην εκκλησία μου.
Επίσης, εργάζομαι για το Μπέθελ ως απομακρυσμένος εθελοντής.
Η Ουγκέτ, η Εσπέρανς και ο Μοΐζ εμπιστεύτηκαν στον Ιεχωβά σε μια περίοδο μεγάλης στενοχώριας, και ως αποτέλεσμα η ελπίδα τους μεγάλωσε.
Κάθε φορά που βλέπουμε τον Ιεχωβά να εκπληρώνει μια υπόσχεση, η ελπίδα μας δυναμώνει. Στο νέο επεισόδιο της σειράς <i>Η Ιστορία μας Εν Κινήσει,</i> θα δούμε πώς είναι εμφανής η ευλογία του Ιεχωβά στα θεοκρατικά οικοδομικά έργα.
Για να καταφέρουμε ως λαός του Ιεχωβά να προωθήσουμε την αγνή λατρεία και να διαδώσουμε τα καλά νέα, χρειαζόμαστε κτίρια.
Τα θεοκρατικά οικοδομικά προγράμματα δυναμώνουν την πίστη μας και τρέφουν την ελπίδα μας.
Πώς;
Ας δούμε στο καινούριο επεισόδιο της σειράς <i>Η Ιστορία μας Εν Κινήσει.</i> Στην αρχαιότητα, ο Νεεμίας υποκινήθηκε να αναφωνήσει: «Το αγαθό χέρι του Θεού μου ήταν πάνω μου».
Όντως, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις, ο Ιεχωβά προμήθευσε ό,τι χρειαζόταν την κατάλληλη στιγμή για την προώθηση της αγνής λατρείας.
Το ίδιο έχει συμβεί και στη σύγχρονη εποχή.
Καθώς πλησίαζε το σημαντικό έτος 1914, οι Σπουδαστές της Γραφής, όπως αποκαλούμασταν τότε, ετοιμάζονταν για μια εκτεταμένη εκστρατεία κηρύγματος ώστε να διαφημίσουν την εκπλήρωση Βιβλικών προφητειών που περίμεναν πολλά χρόνια.
Γι’ αυτό, το 1909, ο Κάρολος Τέηζ Ρώσσελ μετέφερε τα παγκόσμια κεντρικά γραφεία από την Πενσυλβανία στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.
Δύο πρόσφατα αγορασμένα και ανακαινισμένα κτίρια, που μετονομάστηκαν σε Μπέθελ και Σκηνή του Μπρούκλιν, στέγασαν τον αυξημένο όγκο εργασίας.
Βέβαια, μερικοί τότε πίστευαν ότι το έργο κηρύγματος θα τελείωνε με τη γέννηση της Βασιλείας το 1914.
Πού να ήξεραν όμως πόσο πολύ έργο έπρεπε να γίνει ακόμα!
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος πυροδότησε εναντίωση στο έργο της Βασιλείας, η οποία αποκορυφώθηκε με τη φυλάκιση οχτώ υπεύθυνων αδελφών το 1918.
Σε συνδυασμό με τις ελλείψεις προμηθειών λόγω του πολέμου, φαινόταν αδύνατο να συνεχιστούν οι εργασίες στο Μπρούκλιν.
Η Σκηνή του Μπρούκλιν πουλήθηκε, αλλά οι προσπάθειες να πουληθεί και το κτίριο στην Κολούμπια Χάιτς 124 έπεσαν στο κενό.
Ο Ιεχωβά είχε άλλα σχέδια.
Η δεκαετία του 1920 ξεκίνησε με ανανεωμένο ζήλο για τη διακονία, και έτσι υπήρξε τεράστια αύξηση στην παραγωγή και στη διανομή βιβλίων και περιοδικών.
Αντί να συνεργαζόμαστε με τυπογραφικές επιχειρήσεις για να παράγουμε τα έντυπά μας, αποφασίστηκε να τα εκτυπώνουμε μόνοι μας, οπότε χρειαζόμασταν μεγαλύτερους χώρους στο Μπρούκλιν.
Ξεκινήσαμε με ένα μικρό τυπογραφείο σε ένα νοικιασμένο κτίριο, αλλά δεν χωρούσαμε.
Μετά νοικιάσαμε άλλο ένα κτίριο, αλλά πάλι δεν χωρούσαμε.
Αρχίσαμε λοιπόν να χτίζουμε ένα οχταώροφο εργοστάσιο λίγα τετράγωνα από το Μπέθελ του Μπρούκλιν.
Έπειτα από δέκα και πλέον χρόνια, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χίτλερ είχε φτιάξει τα διαβόητα στρατόπεδα συγκέντρωσης και ο διωγμός των αδελφών μας κλιμακώθηκε σε όλο τον κόσμο.
Παρ’ όλα αυτά, ο αριθμός των ευαγγελιζομένων διπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Ο Ιεχωβά ήξερε ότι δεν ήταν καιρός να επιβραδύνουμε.
Το 1940, αρχίσαμε να οικοδομούμε ένα τριώροφο κτίριο στο Αγρόκτημα της Βασιλείας, στο Σάουθ Λάνσινγκ της Νέας Υόρκης.
Πώς θα χρησιμοποιούνταν όμως;
Μόνο ο Ιεχωβά γνώριζε.
Το 1943, λόγω του πολέμου τα οικοδομικά υλικά ήταν πολύ δυσεύρετα, αλλά οι αδελφοί είχαν ήδη τελειώσει την κατασκευή του.
Ο Ιεχωβά ήθελε να γίνεται εκεί η σχολή για την εκπαίδευση των ιεραποστόλων:
Η Βιβλική Σχολή Γαλαάδ της Σκοπιάς.
Τότε ξεκίνησε μια περίοδος εκπληκτικής αύξησης.
Για να ανταποκριθούμε στη συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση για Βιβλικά έντυπα, το 1955 αρχίσαμε την οικοδόμηση ενός δεύτερου εργοστασίου στο Μπρούκλιν.
Τελικά οι εγκαταστάσεις του τυπογραφείου κάλυπταν πέντε οικοδομικά τετράγωνα.
Σε μια περίοδο 22 ετών, ο αριθμός των ευαγγελιζομένων παγκόσμια τριπλασιάστηκε.
Το 1971, οικοδομήσαμε ένα τυπογραφείο στα Αγροκτήματα της Σκοπιάς, το οποίο επεκτάθηκε αρκετές φορές όλα αυτά τα χρόνια για να αυξηθούν οι εκτυπωτικές του δυνατότητες.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, από την Αργεντινή ως και τη Ζιμπάμπουε, επεκτείναμε τις εγκαταστάσεις μας σε πάνω από 40 γραφεία τμήματος σε όλο τον κόσμο. <i>Η Σκοπιά</i> 1 Μαΐου 1986 δήλωσε: «Φαίνεται πως δεν υπάρχει τέλος στη σύγχρονη επέκταση ...
Η οργάνωση του Ιεχωβά οικοδομεί για ένα αιώνιο μέλλον».
Στην Αφρική και μόνο, χρειάζονται επέκταση ή ανακαίνιση οι εγκαταστάσεις 13 γραφείων τμήματος.
Είναι σε εξέλιξη εργασίες σε πάνω από 50 απομακρυσμένα μεταφραστικά γραφεία.
Και, για να ανταποκριθούμε στην αύξηση των ευαγγελιζομένων, χρειάζεται να ολοκληρώνονται πέντε μεγάλα οικοδομικά έργα Αιθουσών Βασιλείας κάθε μέρα!
Τώρα παράγουμε περισσότερα βίντεο που τρέφουν την ελπίδα μας.
Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε μεγαλύτερα στούντιο.
Από το 2015, έχουν κατασκευαστεί στούντιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά, στη Βρετανία, στη Νότια Αφρική και πιο πρόσφατα στην Αυστραλασία, όπου γίνεται η παραγωγή της σειράς <i>Τα Καλά Νέα Κατά τον Ιησού</i>.
Και σύντομα, θα έχουμε τις νέες εγκαταστάσεις πολυμέσων στο Ράμαπο της Νέας Υόρκης.
Έχουμε τρανταχτές αποδείξεις ότι ο Ιεχωβά καθοδηγεί το έργο οικοδόμησης που κάνει ο λαός του.
Επομένως, μπορούμε να έχουμε την πεποίθηση ότι «το αγαθό χέρι του [Ιεχωβά]» θα συνεχίσει να είναι πάνω μας καθώς οικοδομούμε για ένα αιώνιο μέλλον!
Ο Ιεχωβά ευλογεί το έργο οικοδόμησης και την προσπάθεια που κάνουμε για να προωθήσουμε τα συμφέροντα της Βασιλείας, αλλά το πιο σημαντικό έργο θα είναι πάντα η οικοδόμηση της πίστης μας.
Αναρωτηθήκατε ποτέ αν θα μπορέσετε να υπομείνετε μια σοβαρή δοκιμασία όπως τον διωγμό;
Δώστε, παρακαλούμε, προσοχή στον αδελφό Μαρκ Σάντερσον από το Κυβερνών Σώμα καθώς θα εξηγεί πώς μπορούμε να έχουμε την ειρήνη του Θεού σε κάθε κατάσταση.
Το σημερινό μας εδάφιο μάς ενθαρρύνει και μας ενισχύει πάρα πολύ.
Μιλάει για ένα ιδιαίτερο είδος ειρήνης που μπορούμε να νιώσουμε το οποίο δεν εξαρτάται από τις περιστάσεις μας ή από το τι συμβαίνει γύρω μας.
Πώς θα ορίζατε την «ειρήνη του Θεού» στην οποία αναφέρεται το εδάφιο μας;
Τι ακριβώς είναι; Στον πρώτο τόμο του <i>E</i><i>νόραση,</i> στη σελίδα 879, λέει το εξής: «“Η ειρήνη του Θεού”, δηλαδή η ηρεμία και η γαλήνη που απορρέουν από την πολύτιμη σχέση ενός Χριστιανού με τον Ιεχωβά Θεό, περιφρουρεί την καρδιά του και τις διανοητικές του δυνάμεις ώστε αυτός να μην ανησυχεί για τις ανάγκες του.
Ο Χριστιανός έχει τη διαβεβαίωση ότι ο Ιεχωβά Θεός προμηθεύει για τους υπηρέτες του και απαντάει στις προσευχές τους.
Αυτό καθησυχάζει την καρδιά και τη διάνοιά του».
Τι καταλαβαίνουμε λοιπόν από αυτόν τον ορισμό;
Αν δούμε μαζί τα εδάφια 6 και 7, στο τέταρτο κεφάλαιο της Προς Φιλιππησίους επιστολής, καταλαβαίνουμε από αυτά τα εδάφια πως όταν ανοίγουμε την καρδιά μας στον Ιεχωβά, όταν κάνουμε δεήσεις σε αυτόν και όταν τον ικετεύουμε για βοήθεια και μάλιστα το κάνουμε αυτό με στάση ευγνωμοσύνης, ευχαριστώντας τον πάντα για τα καλά πράγματα που μας δίνει και έχοντας την πεποίθηση ότι θα μας ευλογήσει και θα μας βοηθήσει, μπορούμε να λαβαίνουμε από τον Ιεχωβά αυτή την υπέροχη ηρεμία και γαλήνη που καθησυχάζει τη διάνοια και την καρδιά μας.
Μετά ο Παύλος στο εδάφιο 7 λέει ότι αυτή «η ειρήνη του Θεού ... υπερβαίνει κάθε κατανόηση».
Ας δούμε λοιπόν μερικά παραδείγματα ατόμων, αρχικά μέσα από την Αγία Γραφή, που ένιωσαν αυτή την ειρήνη του Θεού.
Ας πάμε πρώτα στον Δανιήλ στο κεφάλαιο 3 —Δανιήλ, κεφάλαιο 3— και ας διαβάσουμε το εδάφιο 16.
Πρόκειται για την αφήγηση με τον Σεδράχ τον Μισάχ και τον Αβδενεγώ.
Θυμάστε την περίπτωση.
Ο Ναβουχοδονόσορ είχε στήσει μια τεράστια εικόνα και απαιτούσε από όλους να την προσκυνήσουν.
Και όταν φάνηκε καθαρά ότι ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδενεγώ δεν θα το έκαναν αυτό, τους έφεραν ενώπιον του βασιλιά.
Προσέξτε τι είπαν —εδάφιο 16: «Ναβουχοδονόσορ, δεν χρειάζεται να σου απαντήσουμε τίποτα.
Αν συμβεί αυτό, ο Θεός μας, τον οποίο υπηρετούμε, είναι ικανός να μας σώσει από το καιόμενο καμίνι και από το χέρι σου, βασιλιά.
Αλλά ακόμη και αν δεν μας σώσει, να ξέρεις, βασιλιά, ότι εμείς δεν πρόκειται να υπηρετήσουμε τους θεούς σου ούτε να λατρέψουμε τη χρυσή εικόνα που έστησες».
Στη Γραφή δεν αναφέρεται η προσευχή που έκαναν ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδενεγώ.
Όταν όμως ακούτε τα λόγια τους, διακρίνετε τη γαλήνη τους;
Διακρίνετε την ηρεμία στη φωνή τους;
Δεν υπάρχει πανικός ούτε τρόμος.
Μιλούν με πεποίθηση και ηρεμία, έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά.
Τώρα, αν δείτε το εδάφιο 19, ο Ναβουχοδονόσορ εξοργίζεται τόσο πολύ με αυτό που προστάζει να θερμάνουν το καμίνι εφτά φορές περισσότερο από ό,τι συνήθως.
Το εδάφιο 22 λέει ότι η διαταγή του βασιλιά ήταν τόσο σκληρή και το καμίνι έκαιγε τόσο πολύ ώστε οι άντρες που πέταξαν τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδενεγώ στο καμίνι πέθαναν (εξαιτίας της μεγάλης θερμότητας).
Αδελφοί, το φαντάζεστε;
Μιλάμε για ακραίο διωγμό.
Τους έριξαν στη φωτιά.
Τι συμβαίνει όμως;
Ας δούμε το εδάφιο 24.
Ο Ναβουχοδονόσορ κοιτάζει μέσα στη φωτιά και λέει: «Τρεις δεν ήταν οι άντρες που ρίξαμε μέσα στη φωτιά;»
Του λένε: «Ναι». Και εκείνος λέει: «Εγώ όμως βλέπω τέσσερις άντρες να περπατούν ελεύθεροι μέσα στη φωτιά, χωρίς να έχουν πάθει τίποτα, και ο τέταρτος μοιάζει με γιο των θεών».
Αυτό θα πει «ειρήνη του Θεού» —να περπατούν τρεις άντρες αμέριμνοι μέσα στο πύρινο καμίνι. Αναρωτιέμαι τι να έλεγαν εκεί μέσα: «Τι θα κάνεις σήμερα, Σεδράχ;
Τι θα κάνουμε όταν βγούμε από το πύρινο καμίνι;»
Βλέπετε;
Κανένας τρόμος, κανένας πανικός.
Αντίθετα, ήταν απόλυτα ήρεμοι.
Αυτή είναι η ειρήνη του Θεού.
Ας μιλήσουμε τώρα για τον Ιωσαφάτ.
Ας δούμε τη δική του περίπτωση στο 2 Χρονικών, κεφάλαιο 20 —2 Χρονικών κεφάλαιο 20.
Και εδώ βλέπουμε ότι ο Ιωσαφάτ και ο λαός του Ιούδα είναι περικυκλωμένοι από εχθρικά στρατεύματα. Προσέξτε στο εδάφιο 12 τι λέει στην προσευχή του: «Είμαστε αδύναμοι μπροστά σε αυτό το τεράστιο πλήθος που έρχεται εναντίον μας και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, αλλά τα μάτια μας είναι στραμμένα προς εσένα».
Φανταστείτε την ανησυχία του.
Ας δούμε το εδάφιο 13.
Λέει εδώ ότι «όλοι όσοι ήταν από τον Ιούδα στέκονταν ενώπιον του Ιεχωβά, μαζί με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους, ακόμη και τα μικρά».
Ο Ιωσαφάτ λοιπόν μάλλον είναι κάπως αγχωμένος, έτσι δεν είναι; Σαν να λέει:
“Ιεχωβά δεν ξέρουμε τι να κάνουμε”.
Αλλά, όπως λέει στο Φιλιππησίους 4:6, 7, ο Ιωσαφάτ έκανε δέηση στον Ιεχωβά.
Τον ικέτευσε για τη βοήθειά του.
Ήταν ευγνώμων και μάλιστα ανέφερε τους τρόπους με τους οποίους είχε ευλογήσει ο Ιεχωβά το έθνος.
Και τι συνέβη; Στο εδάφιο 15, βλέπουμε να έρχεται ένα άγγελμα από τον Ιεχωβά: «Μη φοβάστε ούτε να τρομοκρατείστε εξαιτίας αυτού του τεράστιου πλήθους, διότι η μάχη δεν είναι δική σας, αλλά του Θεού». Και στο εδάφιο 17, ο Ιεχωβά τού είπε: «Δεν θα χρειαστεί να πολεμήσετε σε αυτή τη μάχη.
Πάρτε τη θέση σας, σταθείτε και δείτε τη σωτηρία του Ιεχωβά για λογαριασμό σας. ...
Μη φοβάστε ούτε να τρομοκρατείστε».
Και αμέσως η διάθεση του Ιωσαφάτ αλλάζει.
Καταλαβαίνουμε ότι ένιωσε την ειρήνη του Θεού επειδή, όπως βλέπουμε στα εδάφια 20 και 21, λέει αμέσως στον λαό: «Ακούστε με, Ιούδα και εσείς κάτοικοι της Ιερουσαλήμ!
Δείξτε πίστη στον Ιεχωβά τον Θεό σας ώστε να μείνετε σταθεροί.
Δείξτε πίστη στους προφήτες του, και θα έχετε επιτυχία».
Και μετά διόρισε άντρες να πηγαίνουν μπροστά από τα στρατεύματα του Ισραήλ για να υμνούν και να δοξάζουν τον Ιεχωβά.
Και τελικά, το έθνος σώθηκε.
Ο Ιωσαφάτ ένιωσε αυτή την ηρεμία, τη γαλήνη, που προέρχεται από την ειρήνη που μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει.
Το ίδιο συμβαίνει και στη σύγχρονη εποχή.
Το <i>Βιβλίο του Έτους</i> του 1975 έχει μια υπέροχη εμπειρία του αγαπητού αδελφού Ντάνιελ Σίντλικ, που υπηρέτησε στο Κυβερνών Σώμα. Το 1944, φυλακίστηκε λόγω της Χριστιανικής του ουδετερότητας.
Την πρώτη του νύχτα στη φυλακή, είχε ξαπλώσει στο κρεβάτι στο κελί του και άκουγε τις σιδερένιες πόρτες να κλείνουν, όπως είπε, «κάνοντας θόρυβο “σαν δυνατές βροντές”.
Καθώς η μια πόρτα μετά την άλλη έκλεινε, ο θόρυβος πλησίαζε [όλο και περισσότερο] στο κελί του ώσπου έκλεισε και η πόρτα του κελιού του». Ο αδελφός λέει: «Ξαφνικά, ένα φοβερό ανατριχιαστικό αίσθημα με πλημμύρισε ... που με έκανε να νιώσω σαν παγιδευμένος.
Κατόπιν, σχεδόν αμέσως πλημμύρισα από ένα άλλο αίσθημα που με έκανε να νιώσω απέραντη ειρήνη και χαρά, την ειρήνη που η Γραφή ονομάζει “ειρήνη του Θεού” [η οποία υπερβαίνει κάθε κατανόηση]».
Δεν είναι υπέροχο;
Ένα ακόμη παράδειγμα είναι ένας νεαρός αδελφός μας που την περίοδο της ναζιστικής Γερμανίας έγραψε ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα στους δικούς του. Ακούστε τι τους έγραψε: «Είναι τώρα 9 η ώρα της μέρας της δίκης μου, αλλά θα χρειαστεί να περιμένω μέχρι τις 11:30.
Σας γράφω αυτές τις γραμμές σε ένα κελί απομόνωσης του κρατικού στρατιωτικού δικαστηρίου.
Έχω τέτοια ειρήνη, που είναι δύσκολο να το πιστέψει κάποιος· αλλά έχω ... αφήσει το καθετί στον Κύριο ... [για να] μπορώ με ηρεμία να περιμένω αυτή την ώρα». Στις 12:35 συνέχισε το γράμμα του: «Τώρα τελείωσαν όλα.
Επειδή συνέχισα να έχω αντιρρήσεις, αποφασίστηκε η θανατική καταδίκη.
Άκουσα, και ύστερα αφού είπα τα λόγια
“Γίνου πιστός μέχρι θανάτου” και λίγα άλλα λόγια του Κυρίου μας, τελείωσαν όλα.
Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά τώρα.
Έχω τέτοια ειρήνη και τέτοια γαλήνη, που δεν είναι δυνατόν να φανταστείτε».
Δεν είναι απίστευτο;
Ο αγαπητός μας αδελφός ένιωσε την ειρήνη του Θεού προτού εκτελεστεί.
Και, στη Ρωσία τώρα, τι βλέπουμε να συμβαίνει;
Οι αδελφοί μας έρχονται αντιμέτωποι με ένοπλους μασκοφόρους που σπάνε τις πόρτες των σπιτιών τους, κάνουν έρευνες στα σπίτια τους, εισβάλλουν σε συναθροίσεις, τους σέρνουν στα δικαστήρια, τους φυλακίζουν.
Αλλά υπάρχουν τόσο πολλές υπέροχες εμπειρίες που δείχνουν ότι ο Ιεχωβά δίνει την ειρήνη του σε αυτούς τους αδελφούς μας.
Όταν γινόταν έρευνα στο σπίτι ενός αδελφού, ο αδελφός μας άρχισε να νιώθει ταραχή και άγχος. Προσευχήθηκε λοιπόν στον Ιεχωβά: «Δεν ξέρω τι να κάνω.
Δώσε μου κατεύθυνση».
Και τότε, ένας από αυτούς που έκαναν την έρευνα άρχισε να κοιτάζει τα μαγνητάκια στο ψυγείο του αδελφού και διάβασε δυνατά και δυναμικά το κείμενο που είχε ένα μαγνητάκι: «Μην ανησυχείς, γιατί εγώ είμαι ο Θεός σου».
Ο αδελφός κατάλαβε αμέσως τι έπρεπε να κάνει.
Ποιο είναι λοιπόν το σημείο, αδελφοί;
Ό,τι και να συμβαίνει γύρω μας, ό,τι διωγμό και αν αντιμετωπίζουμε, όσο δύσκολη και αν είναι η κατάσταση, αν κάνουμε δεήσεις στον Ιεχωβά με στάση ευγνωμοσύνης, εκείνος θα μας δώσει ένα πολύτιμο δώρο —την «ειρήνη του Θεού η οποία υπερβαίνει κάθε κατανόηση».
Αν στρεφόμαστε στον Ιεχωβά για να μας δώσει διέξοδο από μια δοκιμασία, εκείνος θα μας βοηθάει να υπομένουμε δίνοντάς μας εσωτερική ειρήνη και γαλήνη.
Κάτι που θα μπορούσε να διαταράξει την εσωτερική μας ειρήνη είναι οι διαμάχες στον γάμο.
Πώς μπορεί ο σεβασμός να βοηθήσει ένα ζευγάρι να μειώσει τις διαμάχες και να διατηρήσει την ειρήνη του;
Ας δούμε στο νέο επεισόδιο της σειράς <i>Για έναν Ευτυχισμένο Γάμο.</i> Σεβασμός:
Πολλές φορές προσπαθούμε πάρα πολύ για να δείξουμε σεβασμό στους άλλους, αλλά δεν υπάρχει ανταπόκριση. Το ερώτημα είναι:
Πρέπει να συμπεριφερόμαστε έτσι και στο σπίτι;
Ίσως χρειάζεται να αλλάξουμε συνήθειες που μάθαμε καθώς μεγαλώναμε.
Ή ίσως συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε τις επιλογές μας στην ψυχαγωγία.
Μπορεί να μην είναι εύκολο, αλλά είναι δυνατόν να αναπτύξουμε ξανά τον αμοιβαίο σεβασμό που είχαμε παλιότερα.
Μια χρήσιμη αρχή γράφτηκε στην Αγία Γραφή πριν από πολύ καιρό: «Όπως θέλετε να κάνουν οι άλλοι σε εσάς, έτσι να κάνετε και εσείς σε αυτούς».
Ειδικά οι άντρες έχουν την ανάγκη να νιώθουν ότι τους σέβονται.
Ωστόσο, και οι γυναίκες έχουν την ανάγκη να νιώθουν ότι ο άντρας τους τις εκτιμάει, τις αγαπάει και τις ακούει.
Αν κάνουμε πράγματα που δίνουν τιμή στον σύντροφό μας, δημιουργούμε ένα περιβάλλον όπου μπορεί να αναπτυχθεί ο σεβασμός.
Να λαβαίνετε πάντοτε υπόψη σας πώς μπορεί να επηρεάσουν τα λόγια σας τον σύντροφό σας —είτε είστε μαζί με άλλους είτε ακόμη και μόνοι σας.
Αν χρειάζεται να διορθώσει κάτι, μιλήστε για αυτό όταν θα είστε μόνοι σας.
Να έχετε καλοσυνάτο τόνο και να μιλάτε ευγενικά.
Ακόμη και όταν δεν συμφωνείτε, να δείχνετε ότι εκτιμάτε τη γνώμη του συντρόφου σας.
Να σκέφτεστε όλα όσα κάνει ο σύντροφός σας για να φροντίζει την οικογένειά σας, και τα μεγάλα και τα μικρά πράγματα.
Προσπαθήστε να μην εστιάζετε στα ελαττώματα του συντρόφου σας.
Να τον επαινείτε περισσότερο αντί να τον επικρίνετε.
Και να λέτε καθημερινά στον σύντροφό σας κάτι συγκεκριμένο που εκτιμάτε σε εκείνον.
Όταν και οι δύο σύζυγοι δείχνουν σεβασμό στο άτομο που το αξίζει περισσότερο, δηλαδή στον σύντροφό τους, το αποτέλεσμα θα είναι να υπάρχει ειρήνη.
Δείτε τρία ερωτήματα που μπορείτε να συζητήσετε τα οποία θα σας βοηθήσουν να καλλιεργήσετε σεβασμό στον γάμο σας.
Είναι μια καλή ευκαιρία για να εκφράσετε ανοιχτά πώς νιώθει ο καθένας σας.
Να είστε πρόθυμοι να ακούσετε και να είστε διατεθειμένοι να αλλάξετε.
Αν μπορείτε λοιπόν τώρα, πατήστε παύση στο βίντεο και μιλήστε ανοιχτά.
Ωραία αυτή η φράση, ε;
Για έναν ευτυχισμένο γάμο, να δείχνετε σεβασμό στο άτομο που το αξίζει περισσότερο —στον σύντροφό σας.
Ένα ζευγάρι μπορεί να συνεργάζεται καλά, αλλά η ανατροφή παιδιών απαιτεί ακόμη πιο ομαδική συνεργασία.
Δείτε πώς οι γονείς της οικογένειας Μασίας βοηθούν τον γιο τους που έχει ειδικές ανάγκες να αναπτύξει σχέση με τον Ιεχωβά.
Όταν αντίκρισα για πρώτη φορά τον γιο μου, τον είδα να ανοίγει τα μεγάλα του ματάκια και σκέφτηκα:
“Ιεχωβά, τι ευλογία μου έχεις δώσει!”
Δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι αυτός ήταν ο γιος μας.
Ένιωθα μεγάλη ευτυχία.
Όταν μου είπαν ότι ο Τζέιντεν έχει αυτισμό, δεν ήξερα τι ήταν αυτό.
Άρχισα λοιπόν αμέσως να το ψάχνω.
Ήθελα να μάθω τι έχει για να γίνω καλός πατέρας, επειδή αγαπάω τον γιο μου και θέλω να κάνω το καλύτερο για αυτόν.
Με το άγχος της νέας μητέρας, άρχισα να κάνω έρευνα και να μιλάω με τον παιδίατρό μας.
Κάθε μέρα μάς περίμενε κάτι καινούριο, και χρειαζόταν χρόνος για να το επεξεργαστούμε.
Ήμασταν σε φάση «τώρα τι κάνουμε;»
Ήταν απαραίτητο να μιλάμε στον Ιεχωβά, γιατί σε ξεπερνάει όταν συνειδητοποιείς τι δυσκολίες πρέπει να προετοιμάσεις τον εαυτό σου να αντιμετωπίσει ως ο προστάτης του παιδιού σου.
Θέλουμε να είμαστε πάντα κοντά του, γιατί ο Τζέιντεν καταφέρνει να δείξει κάποιες φορές κάποιες πτυχές της προσωπικότητάς του που θα τις δεις μία φορά και ίσως δεν τις ξαναδείς ποτέ.
Αυτό μας δίνει δύναμη για να συνεχίζουμε.
Είμαστε πάρα πολύ τυχεροί γιατί έχουμε πραγματικά καλούς φίλους που μας παίρνουν και μας ρωτάνε: «Εσείς τι κάνετε;
Δεν ρωτάω για τον Τζέιντεν τώρα, ρωτάω για εσάς.
Πώς τα καταφέρνετε;»
Τέτοια πράγματα είναι που μας αγγίζουν και μας δίνουν δύναμη να συνεχίζουμε και να το παλεύουμε.
Το λεξιλόγιο του Τζέιντεν είναι περιορισμένο. Αν είναι θυμωμένος, τον ρωτάμε: «Είσαι θυμωμένος;» «Ναι, είμαι θυμωμένος». «Γιατί, αγόρι μου;» «Δεν ξέρω». «Πες μας τι έγινε».
Τον βγάζω φωτογραφία, και του λέω: «Κοίτα!
Δεν είσαι χαρούμενος».
Και τότε στεναχωριέται.
Του λέω: «Γιατί;»
Και σιγά σιγά το βγάζει από μέσα του.
Μετά, βρίσκω μια φωτογραφία του που είναι χαρούμενος και του λέω: «Έτσι είναι ο Τζέιντεν».
Και τον βοηθάμε να αλλάξει η διάθεσή του.
Αλλά νομίζω ότι συμβάλλει το ότι βλέπει τον εαυτό του και καταλαβαίνει πώς είναι.
Για να μπουν κάποια πράγματα στην καρδιά του και στο μυαλό του, δεν τον βοηθάει τόσο το διάβασμα και το γράψιμο, αλλά πιο πολύ να τα ζωγραφίζει ή να τα κάνουμε αναπαράσταση.
Και ευτυχώς έχουμε τόσο πολλά βίντεο πια.
Και τρελαίνεται για τα βίντεο με τη Σοφία και τον Πέτρο.
Όταν βγήκαν, ήμασταν πολύ ευγνώμονες στον Ιεχωβά.
Νιώσαμε ότι ήταν φτιαγμένα για εμάς.
Όταν έβγαιναν εικονογραφημένες ιστορίες, είχαν διαλόγους και από πάνω μια περιγραφή της σκηνής, και το κάναμε αναπαράσταση μαζί.
Και όταν προετοιμαζόμαστε για τη συνέλευση, ψέλνουμε τους ύμνους ...
Πολύ πιο πριν... όλου του προγράμματος, ώστε να νιώθει ότι ξέρει τι θα κάνουμε εκεί.
Ήμασταν σε ισπανόφωνη εκκλησία, αλλά καταλάβαμε ότι έπρεπε να πάμε σε αγγλόφωνη, ώστε να μπορέσει να προοδεύσει ο Τζέιντεν.
Ήταν αρκετά δύσκολο να αρχίσει ο Τζέιντεν να δίνει απαντήσεις στις συναθροίσεις. Λέγαμε στους αδελφούς: «Κοιτάξτε, θέλει να απαντήσει, αλλά μάλλον δεν θα καταλάβετε τίποτα».
Και έδειχναν μεγάλη κατανόηση.
Η συνεχής τους υποστήριξη τον έκανε να θέλει να απαντάει από μόνος του.
Ξέρει ότι πρέπει να μιλάμε για την πίστη μας, ότι οι άνθρωποι δεν έχουν την ελπίδα που έχουμε.
Η διακονία είναι μέρος της ζωής μας.
Θέλουμε να κάνουμε πολύ έργο, οπότε τον βοηθήσαμε να μάθει να κηρύττει και αυτός.
Μιλάει για την πίστη του.
Κάνει έργο όπως μπορεί.
Τώρα θέλει να βαφτιστεί. Νομίζω ότι, όταν μπούμε στον νέο κόσμο, θα καταλάβει όλα όσα κάναμε για να καταφέρουμε να είμαστε εκεί σαν οικογένεια.
Ρίξε λίγο νερό. —Ωραία. —Μπράβο!
Ωραία το σέρβιρες.
Τόσο πολλά;
Πολλά ζώα.
Πάρα πολλά.
Σ’ αγαπάω, μαμά.
Και εγώ, αγόρι μου.
Είμαι περήφανη για σένα.
Σ’ ευχαριστώ, μαμά. Μας φαντάζομαι, για κάποιον λόγο, να είμαστε πάνω σε έναν λόφο, και ο Τζέιντεν να είναι ανάμεσά μας —γιατί πάντοτε έτσι είμαστε— να μας κρατάει και να λέει: «Τα καταφέραμε!
Τα καταφέραμε μαζί!»
Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει το καλύτερο δώρο, τον γιο μας, τον Τζέιντεν.
Θα χαρείτε να μάθετε ότι λίγο αφότου γυρίστηκε αυτό το βίντεο, ο Τζέιντεν συμβόλισε την αφιέρωσή του με το βάφτισμα στο νερό.
Είχατε ποτέ μια αμφιβολία που αποδυνάμωσε την πίστη σας;
Μήπως δυσκολεύεστε να πιστέψετε ότι ο Θεός σάς αγαπάει;
Το μουσικό βίντεο αυτού του μήνα μάς παροτρύνει να αντιμετωπίζουμε τις αμφιβολίες με τη βοήθεια του Ιεχωβά.
“Είν’ αυτός ο δρόμος σωστός στη ζωή;
Να μείνω εδώ;”
Είχα στον νου απορίες, και δεν βοηθούσε ο κόσμος αυτός.
Αλλά έχω πια πειστεί πως είν’ η αλήθει’ αυτή.
Τώρ’ αν έχω κάποιον προβληματισμό, να πώς αντιδρώ:
Η πίστη μου για να τραφεί, κι η αμφιβολία να χαθεί, προσεύχομαι στον Ιεχωβά και μου δίνει αυτός εφόδια πνευματικά η πίστη μου για να τραφεί, να ’ν’ ισχυρή!
Ξέρω πια πόσο θα ’θελε ο Σατανάς να γελαστώ.
Γι’ αυτό πάντα προσέχω και στον εαυτό μου δεν θα βασιστώ.
Δεν θ’ ασχοληθώ μ’ ιδέες που παραπλανούν.
Οι υποσχέσεις ξέρω του Θεού πως θα εκπληρωθούν!
Η πίστη μου για να τραφεί, κι η αμφιβολία να χαθεί, προσεύχομαι στον Ιεχωβά και μου δίνει αυτός εφόδια πνευματικά η πίστη μου για να τραφεί, να ’ν’ ισχυρή!
Δυο λόγια απ’ τη Γραφή, ένας ύμνος, μια σκέψη βαθιά, ίσως να ’ν’ ο τρόπος που στις σιωπηλές προσευχές μου απαντά ο Ιεχωβά.
Η πίστη μου για να τραφεί, κι η αμφιβολία να χαθεί, προσεύχομαι στον Ιεχωβά
Μου δίνει πάντοτε εφόδια, ναι, πνευματικά, η πίστη μου για να τραφεί, να ’ν’ ισχυρή.
Η πίστη μου για να τραφεί, να ’ν’ ισχυρή!
O Ιεχωβά μάς δίνει πάντα αυτό που χρειαζόμαστε.
Η πραγματική ελπίδα βασίζεται στις υποσχέσεις ενός Θεού που «δεν μπορεί να πει ψέματα».
Είτε είμαστε νέοι είτε μεγαλύτεροι, η ελπίδα μας μπορεί να μας βοηθήσει να αντέξουμε και διαμάχες που προξενούν οι άνθρωποι και φυσικές καταστροφές.
Τα θεοκρατικά οικοδομικά έργα είναι απτές αποδείξεις ότι ο Θεός της ελπίδας επιταχύνει το παγκόσμιο έργο κηρύγματος προτού έρθει το τέλος.
Και όταν εφαρμόζουμε Βιβλικές αρχές στον γάμο μας, η ελπίδα μας ενισχύεται καθώς βλέπουμε πώς ο Λόγος του Ιεχωβά γεμίζει ειρήνη το σπιτικό μας.
Για το καθιερωμένο μας ταξίδι, αυτόν τον μήνα θα πάμε σε μια χώρα που αποκαλείται γη των ηφαιστείων, στο Ελ Σαλβαδόρ.
Μερικά από τα 20 πιο νέα ηφαίστειά του είναι ακόμα ενεργά.
Η γραφική λίμνη Κουατεπέκε σχηματίστηκε όταν κατέρρευσαν κάποια ηφαίστεια με αποτέλεσμα να γεμίσει ο κρατήρας με βρόχινο νερό.
Παρά τα ορεινά του εδάφη, το Ελ Σαλβαδόρ φημίζεται για τις καλλιέργειες του, ειδικά για την καλλιέργεια καφέ.
Το εύφορο ηφαιστειογενές του έδαφος παράγει μια εκλεκτή ποικιλία καφέ που είναι γνωστή για τη γλυκύτητά της, τις νότες σοκολάτας και καραμέλας και την ελαφριά οξύτητα της.
Το Ελ Σαλβαδόρ είναι η μικρότερη χώρα της Κεντρικής Αμερικής, αλλά και η πιο πυκνοκατοικημένη.
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δραστηριοποιούνται στη χώρα από το 1945 όταν έφτασαν οι πρώτοι ιεραπόστολοι.
Εκείνοι οι ατρόμητοι ιεραπόστολοι ανέλαβαν το δύσκολο εγχείρημα να διακηρύξουν τα καλά νέα σε σχεδόν ενάμισι εκατομμύριο ανθρώπους.
Οι κάτοικοι του Ελ Σαλβαδόρ είναι καλοσυνάτοι, εργατικοί, πολύ φιλόξενοι και πρόθυμοι να συζητήσουν για τη Γραφή.
Οι πρώτοι σπόροι της αλήθειας της Βασιλείας αναπτύχθηκαν ταχύτατα και, το 1972, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά απέκτησαν νομική αναγνώριση.
Σήμερα πάνω από 37.000 ευαγγελιζόμενοι διεξάγουν περίπου 20.000 Γραφικές μελέτες. Κηρύττουν στην ισπανική, στη νοηματική γλώσσα του Ελ Σαλβαδόρ και στην κινεζική μανδαρινική, ενώ διακηρύττουν τα καλά νέα και σε κρατουμένους 20 φυλακών.
Περίπου ένας στους εφτά ευαγγελιζομένους υπηρετεί ως σκαπανέας.
Το περασμένο υπηρεσιακό έτος είχαν πάνω από 20 τοις εκατό αύξηση στις ώρες που δαπανήθηκαν στο έργο κηρύγματος.
Οι αδελφοί απολαμβάνουν τη μαρτυρία στο λιμάνι της παραθαλάσσιας πόλης Ακαχούτλα.
Η εκκλησία Ελ Μποκερόν βρίσκεται στο Ελ Προγκρέσο, στην περιοχή Λα Λιμπερτάδ, που έχει φυτείες καφέ.
Αφού απολαύσουν το πρωινό τους καφεδάκι, οι αδελφοί πηγαίνουν με τα πόδια από σπίτι σε σπίτι και από φυτεία σε φυτεία.
Διεξάγουν κατά μέσο όρο 50 Γραφικές μελέτες, και πέρσι παρακολούθησαν την Ανάμνηση 174 άτομα.
Οι 66 ευαγγελιζόμενοι της εκκλησίας Ελ Μποκερόν σάς στέλνουν τη θερμή Χριστιανική τους αγάπη.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου