Σάββατο 31 Μαΐου 2025

Τζέφρι Γ. Τζάκσον: Να Μιμείστε την Αγάπη του Ιησού (Πράξ. 3:26)

 


https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod25_20_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Δεν είναι αλήθεια ότι η αγάπη είναι συναίσθημα  αλλά αποδεικνύεται με πράξεις;

Αυτό το πρωί θα εξετάσουμε  πώς ο Κύριός μας o Ιησούς Χριστός  αποδείκνυε την αγάπη του με τις πράξεις του.

Τα σχόλιά μας τονίζουν ότι ο Ιησούς  έκανε ό,τι ήταν δυνατόν  για να βοηθάει άλλους οποτεδήποτε μπορούσε.

Το δίδαγμα που παίρνουμε εμείς  είναι να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βοηθάμε άλλους  να μπουν στην οδό που οδηγεί στη ζωή,  καθώς και να μάθουν για τον Ιεχωβά και τον Ιησού.

Όταν στοχαζόμαστε το παράδειγμα του Ιησού,  ποιοι είναι οι διάφοροι τρόποι  με τους οποίους τον βλέπουμε  να εκδηλώνει αληθινή αγάπη,  τη Χριστιανική αγάπη που πρέπει να μιμούμαστε εμείς,  την αγάπη που αντανακλά αυτήν του Ιεχωβά Θεού;

Ας σκεφτούμε για λίγο διάφορα πράγματα  που αποδεικνύουν την αγάπη του Ιησού.

Πρώτον, έδειχνε ότι ήταν αμερόληπτος.

Δεν έβαζε τους ανθρώπους σε κουτάκια  ούτε σε γενικές κατηγορίες  αλλά τους έβλεπε ως ξεχωριστά άτομα.

Είναι αλήθεια ότι στο εδάφιο Ματθαίος 11:19  ο Ιησούς κατηγορείται ότι είναι  «φίλος με εισπράκτορες φόρων και αμαρτωλούς».

Και αληθεύει ότι συναναστρεφόταν πολλούς τέτοιους ανθρώπους  επειδή ήθελε να τους βοηθήσει.

Ταυτόχρονα όμως, βλέπουμε ότι ο Ιησούς ήταν πρόθυμος  να γευματίσει με έναν πλούσιο Φαρισαίο.

Αυτό μας δείχνει ότι ο Ιησούς  δεν έβαζε τους ανθρώπους σεγενικές κατηγορίες λέγοντας:  «Όλοι οι πλούσιοι είναι κακοί»  ή «Οι φτωχοί είναι καλοί».

Αντίθετα, έβλεπε τον καθέναν ως ξεχωριστό άτομο.  Να λοιπόν ένα καλό δίδαγμα για εμάς:

Δεν χαρακτηρίζουμε τους ανθρώπους  ανάλογα με την κοινωνική θέση, τη φυλή ή το παρελθόν τους,  αλλά τους βλέπουμε ως άτομα που αγαπάει ο Θεός  και θέλει να τον γνωρίσουν.

Αυτός λοιπόν είναι ένας τρόπος που μας δείχνει  πώς εκδήλωνε ο Ιησούς αληθινή αγάπη.

Τον δεύτερο τρόπο τον βρίσκουμε στο βιβλίο των Πράξεων.

Αν θέλετε, ανοίξτε μαζί μου στο εδάφιο Πράξεις 3:26,  το οποίο αναφέρει:  «Ο Θεός, αφού ανέστησε τον Υπηρέτη του,  τον έστειλε πρώτα σε εσάς για να σας ευλογήσει  απομακρύνοντας τον καθέναν σαςαπό τις πονηρές σας πράξεις».

Εδώ, πώς εκδηλώνει ο Ιησούς αγάπη;

Τον ενδιέφερε να βοηθήσει τους ανθρώπους  να διορθώσουν τον τρόπο σκέψης τους  και να τους απομακρύνει από την αδικοπραγία.

Αντιλαμβανόμαστε πώς μπορούμε  να μιμούμαστε τον Ιησού σε αυτόν τον τομέα;

Σίγουρα, είναι δύσκολο να δίνουμε σε κάποιον συμβουλή.

Αλλά το να βρίσκουμε το θάρρος να το κάνουμε  αποτελεί ένδειξη αγάπης  εφόσον γίνεται με στοργικό τρόπο.

Όταν διορθώνουμε άτομα που ίσως έχουν παραστρατήσει  και τα βοηθάμε «με πνεύμα πραότητας»,  εκδηλώνουμε χριστοειδή αγάπη.

Επίσης, με τα άτομα που μελετάμε,  ίσως νιώθουμε κάποια δυσκολία ή ακόμη και αμηχανία  να θίξουμε ορισμένα ηθικά ζητήματα  στα οποία χρειάζονται προσαρμογές.

Αλλά τα άτομα πρέπει να διορθωθούν  για να μπορέσουν να αποκτήσουν καλή σχέση με τον Ιεχωβά.

Να λοιπόν άλλος ένας τρόπος  για να μιμούμαστε την αγάπη του Ιησού.

Ένας ακόμη τρόπος που μπορούμε να σκεφτούμε  είναι ότι ο Ιησούς πάντοτε λάβαινε υπόψη του  τους περιορισμούς των αποστόλων του.

Θυμάστε εκείνο το τελευταίο βράδυ προτού τον εκτελέσουν;

Ήταν πολύ σοβαρή στιγμή για τον Ιησού.

Και φανταζόμαστε όλοι ότι, αν κάποιος από εμάς  ήξερε ότι μέσα σε λίγες ώρες θα εκτελούνταν,  δεν θα του κολλούσε ύπνος, έτσι δεν είναι;

Θα σκεφτόμασταν πολύ προσεκτικά,  θα προσευχόμασταν στον Ιεχωβά.

Αυτό ακριβώς έκανε και ο Ιησούς.

Τι συνέβη όμως με τους αποστόλους;

Αποκοιμήθηκαν—και μάλιστα βαθιά.

Μήπως τους επέπληξε ο Ιησούς;

Μήπως τους είπε: “Είστε απαράδεκτοι.

Θα έπρεπε να έχετε εκτίμηση για αυτή τη βραδιά”;  Παρατηρούμε το σχόλιο που έκανε:  «Το μεν πνεύμα είναι πρόθυμο, αλλά η σάρκα αδύναμη».

Προφανώς, θυμήθηκε ότι ήταν περασμένα μεσάνυχτα.

Η κοιλιά τους ήταν γεμάτη με νόστιμο ψητό αρνάκι.

Ίσως είχαν καταναλώσει και τρία ποτήρια κρασάκι.

Είναι συνδυασμός που φέρνει υπνηλία, ε;

Ο Ιησούς λοιπόν έλαβε υπόψη του  ότι υπήρχαν κάποιοι παράγοντες  που ίσως τους έκαναν να κοιμηθούν.

Επίσης, τους είχε αναφέρει  ότι υπήρχαν πράγματα που ήθελε να τους πει  για τα οποία δεν ήταν έτοιμοι.

Άρα, έλαβε υπόψη του τους συναισθηματικούς  καθώς και τους διανοητικούς τους περιορισμούς,  όπως καταγράφεται στο εδάφιο Ιωάννης 16:12.

Έχοντας αυτά στον νου,  πώς μπορούμε να μιμούμαστε την άποψη που είχε ο Ιησούς  και τη χριστοειδή του αγάπη;

Χρειάζεται να λαβαίνουμε υπόψη ότι δεν μπορούν όλοι  να κάνουν αυτό που κάνουμε εμείς ή κάποιοι άλλοι.

Έχουμε διαφορετικούς περιορισμούς.

Αυτοί μπορεί να είναι σωματικοί, διανοητικοί,συναισθηματικοί περιορισμοί.

Όταν λοιπόν μιμούμαστε τον Ιησού σε αυτόν τον τομέα  και δίνουμε στους αδελφούς μας το ευεργέτημα της αμφιβολίας,  εκδηλώνουμε χριστοειδή αγάπη.

Μια άλλη πτυχή που μπορούμε να σκεφτούμε  είναι ότι ο Ιησούς έβλεπε πέρα από τα σφάλματα  και τα λάθη των όσιων αποστόλων του.

Δεν εστίαζε πρωτίστως σε αυτά.

Ας δούμε ένα καταπληκτικό παράδειγμα αναφορικά με αυτό  στο βιβλίο του Λουκά—Λουκάς, κεφάλαιο 22.

Σίγουρα όλοι θυμόμαστε τα πολύ παρηγορητικάλόγια που είπε ο Ιησούς,  όπως καταγράφονται στα εδάφια 28 και 29:  «Εσείς είστε που έχετε παραμείνει προσκολλημένοι σε εμένα  κατά τις δοκιμασίες μου· και εγώ κάνω διαθήκη με εσάς,  όπως ο Πατέρας μου έχει κάνει διαθήκη με εμένα,  για μια βασιλεία».

Τι όμορφη εκδήλωση εμπιστοσύνης  εκ μέρους του Ιησού προς τους αποστόλους του  —τους πιστούς του αποστόλους!  Αλλά στη συνέχεια, προσέξτε τι λέει ο Ιησούς στο εδάφιο 31:  «Σίμων, Σίμων, δες!

Ο Σατανάς ζήτησε να σας κοσκινίσει όπως το σιτάρι».

Και μετά τους λέει ότι θα τον εγκατέλειπαν.

Αυτό το λέει αμέσως μόλις τους είχε πει: “Είστε πιστοί.

Έχετε προσκολληθεί σε εμένα”.

Ήξερε ότι θα έφευγαν.  Φυσικά, στο εδάφιο 33, ο Πέτρος λέει:  «Κύριε, είμαι έτοιμος να πάω μαζί σου  και στη φυλακή και στον θάνατο».

Και τότε, ίσως ο Ιησούς να σκέφτηκε: “Αλήθεια, ε;”  Του είπε λοιπόν: «Σου λέω, Πέτρο:

Δεν θα λαλήσει σήμερα πετεινός  ώσπου να αρνηθείς τρεις φορές ότι με γνωρίζεις».

Τι εντυπωσιακό που είναι, αλήθεια, αν το σκεφτούμε!

Ο Ιησούς ήξερε ακριβώς τι επρόκειτο να συμβεί.

Παρ’ όλα αυτά, ήταν βέβαιος  ότι οι απόστολοι θα παρέμεναν πιστοί.

Αυτό σημαίνει ότι και για εμάς υπάρχει ελπίδα, ε;

Επίσης, σημαίνει ότι ο Ιησούς θέλει και εμείς  να μην εστιάζουμε στις αδυναμίες  και στα λάθη των αδελφών μας,  αλλά στις καλές τους προθέσεις  και στις θετικές τους ιδιότητες.  Είναι καλό λοιπόν να αναρωτηθούμε:

“Σε τι εστιάζω εγώ;

Εστιάζω στις καλές προθέσεις  και βλέπω πέρα από τα λάθη  που ίσως κάνουν οι αδελφοί μου;”

Αν το κάνουμε αυτό,  μιμούμαστε την αγάπη που έδειχνε ο Ιησούς.

Ένας άλλος τρόπος που βλέπουμε  αναφέρεται στον Ιωάννη,  κεφάλαιο 17—Ιωάννης 17:11.

Αυτό το εδάφιο αποτελεί μέρος μιας προσευχής  που έκανε ο Ιησούς τη νύχτα προτού πεθάνει.

Είπε: «Εγώ δεν είμαι πια στον κόσμο,  αλλά αυτοί είναι στον κόσμο και εγώ έρχομαι σε εσένα.

Άγιε Πατέρα, φύλαξέ τους για χάρη του ονόματός σου  το οποίο μου έχεις δώσει,  ώστε να είναι ένα όπως εμείς είμαστε ένα».

Ο Ιησούς λοιπόν προσευχήθηκε για τους αποστόλους του.

Ήξερε ότι θα είχαν προβλήματα,  αλλά προσευχήθηκε να παραμείνουν ενωμένοι  και να τους φροντίζει ο Ιεχωβά.

Τι ισχύει για εμάς;

Μιμούμαστε αυτό το είδος αγάπης;

Ίσως μας είναι πολύ εύκολο να προσευχόμαστε  για τους αδελφούς μας στη Βενεζουέλα,  τους αδελφούς μας που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές,  τους αδελφούς μας που διώκονται.

Αλλά τι γίνεται με τους εκνευριστικούς,ενοχλητικούς αδελφούς;

Είμαστε πρόθυμοι να προσευχόμαστε για αυτούς;

Αν το κάνουμε και προσευχόμαστε να μην εκνευριζόμαστε  ούτε να ενοχλούμαστε από αυτούς,  δείχνουμε και πάλι ότι εκδηλώνουμε Χριστιανική αγάπη.

Τέλος, μπορεί να ειπωθεί ότι ο Ιησούς εκδήλωνε  θα λέγαμε χριστοειδή αγάπη  επειδή ήταν πρόθυμος να ακούει τους αποστόλους του,  να προσπαθεί να καταλάβει πώς ένιωθαν για τα διάφορα ζητήματα.

Χρειαζόταν στα αλήθεια αυτές τις πληροφορίες;

Δεν θα το λέγαμε.

Αλλά τους τιμούσε δίνοντάς τους την ευκαιρία  να μπορούν να εκφράζονται.  Θυμάστε που σε μια περίπτωση τους ρώτησε:

“Ποιος είμαι; Τι λένε οι άνθρωποι;”

Και κατόπιν τους ρώτησε: “Εσείς ποιος νομίζετε ότι είμαι;”  Με τον Σίμωνα Πέτρο, αναφορικά με τους φόρους, ρώτησε:

“Τι νομίζεις για αυτούς τους φόρους;

Πρέπει να τους πληρώνουμε ή όχι;”

Ο Ιησούς λοιπόν το έκανε αυτό για να τιμάει τους άλλους  και άκουγε τις απαντήσεις που έδιναν.

Το ίδιο ακριβώς πρέπει να κάνουμε και εμείς.

Συνοψίζοντας λοιπόν όλους τους διαφορετικούς τρόπους που εξετάσαμε,  τι έκανε ο Ιησούς;

Πώς εκδήλωνε αληθινή, γνήσια αγάπη;

Έκανε ό,τι μπορούσε για να βοηθάει τους άλλους.

Δεν τους έβαζε σε κουτάκια.

Δεν ήταν μεροληπτικός ούτε προκατειλημμένος.

Τους βοηθούσε να διορθώνουν τον τρόπο σκέψης τους  και να μεταστρέφονται.

Θυμόταν τους περιορισμούς τους.

Έβλεπε πέρα από τα λάθη τους,  έβλεπε τις γνήσιες προθέσεις τους  και τις καλές τους ιδιότητες.

Προσευχόταν στον Ιεχωβά να τους βοηθάει  και αφιέρωνε χρόνο να τους ακούει  και να τους τιμάει αφήνοντάς τους να εκφράζονται.

Σίγουρα συμφωνούμε πως για όλους μας  υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης σε αυτούς τους τομείς.

Μπορούμε με πολλούς τρόπους να μιμούμαστε την αγάπη  που μας έδειξε ο Ιησούς.  

Σεθ Χάιατ: Νεαροί Άντρες, να Μιμείστε τον Ιωσήφ, τον Δανιήλ και τον Τιμόθεο (1 Ιωάν. 2:14)

 


 https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod25_21_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

«Έχετε νικήσει τον πονηρό».

Ποιοι;

Σε ποιους απευθυνόταν ο Ιωάννης;

Φαίνεται στο εδάφιο 1 Ιωάννη 2:14  που είναι το σημερινό εδάφιο της ημέρας:  «Νεαροί άντρες, σας γράφω  επειδή είστε ισχυροί και ο λόγος του Θεού  παραμένει σε εσάς  και έχετε νικήσει τον πονηρό».

Νεαροί άντρες  που είχαν «νικήσει τον πονηρό»,  τον Σατανά.

Πώς το έκαναν αυτό;

Ήταν «ισχυροί», πνευματικά ισχυροί,  και «ο λόγος του Θεού» παρέμενε σε αυτούς,  δηλαδή είχαν εγκάρδια εκτίμηση  για τον λόγο του Ιεχωβά.

Οι αρχές που θα εξετάσουμε αυτό το πρωί  είναι καλές για όλους μας.

Αλλά σκέφτηκα για λίγα λεπτά  να απευθυνθούμε στους νεαρούς άντρες συγκεκριμένα  επειδή έχουμε πολλούς νεαρούς άντρες εδώ στο Μπέθελ,  άγαμους και παντρεμένους,  όπως έχουμε και πολλούς νεαρούς άντρεςστον αγρό και στις εκκλησίες.

Όλοι εσείς “επιδιώκετε και επιθυμείτε”  να υπηρετείτε τον Ιεχωβά πλήρως,  και το εκτιμούμε αυτό.

Πώς μπορείτε εσείς οι νεαροί άντρες  να είστε πνευματικά ισχυροί  και να εκδηλώνετε την εγκάρδια εκτίμησή σας  για τον λόγο του Ιεχωβά;

Σκέφτηκα να εξετάσουμε το παράδειγμαπου έθεσαν τρεις νεαροί άντρες  στα τέλη της εφηβείας τους ή λίγο μετά τα 20 τους,  οι οποίοι αναφέρονται στην Αγία Γραφή  —ο Ιωσήφ, ο Δανιήλ και ο Τιμόθεος—  και να δούμε τι μπορούμε να μάθουμε από το παράδειγμά τους.

Τι μαθαίνουμε από τον Ιωσήφ;

Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στον Ψαλμό 105  και θα αρχίσουμε να διαβάζουμε από το εδάφιο 17:  «Έστειλε πριν από αυτούς έναν άντρα  ο οποίος πουλήθηκε ως δούλος, τον Ιωσήφ.

Με δεσμά περιόρισαν τα πόδια του,  σε σίδερα έβαλαν τον λαιμό του·  μέχρι τότε που ο λόγος του  [δηλαδή, ο λόγος του Ιεχωβά] βγήκε αληθινός,  τα λόγια του Ιεχωβά ήταν αυτά που τον εξάγνιζαν».

Πώς εξάγνιζαν «τα λόγια του Ιεχωβά» τον Ιωσήφ;

Ξέρουμε ότι, ως νεαρός άντρας,  ο Ιωσήφ είχε λάβει από τον Ιεχωβά όνειρα  που είχαν προφητική σημασία.

Τα όνειρα έδειξαν  ότι ο Ιωσήφ θα απολάμβανε ορισμένα θαυμάσια προνόμια.

Αλλά θα περνούσαν χρόνια  ώσπου να εκπληρωθεί η υπόσχεση του Ιεχωβά.

Και στο μεσοδιάστημα, όπως δείχνει το εδάφιο 18,  ο Ιωσήφ αντιμετώπισε πολύ μεγάλες δυσκολίες.

Πώς παρέμεινε πιστός;

Γνώριζε τον Ιεχωβά.

Και αντί να απομακρυνθεί από τον Ιεχωβά,  τον πλησίαζε περισσότερο  έχοντας την πλήρη βεβαιότητα ότι ο Ιεχωβάθα τηρούσε την υπόσχεσή Του.

Ως αποτέλεσμα, όσα πέρασε τον εξάγνιζαν  και, όταν ήρθε ο καιρός του Ιεχωβά,  ο Ιωσήφ είχε αποκτήσει τα προσόντα  για να του δοθούν καταπληκτικά προνόμια.

Τι μαθαίνετε εσείς οι νεαροί άντρες  από το παράδειγμα του Ιωσήφ;

Μη βιάζεστε για κάποιο προνόμιο.

Να είστε υπομονετικοί,  πρόθυμοι να περιμένετε τον Ιεχωβά.

Μάθετε αυτό που σας διδάσκει σήμερα.

Αν έχετε αυτή τη στάση,  θα είστε όσιοι στον Ιεχωβά.

Και όπως ο Ιεχωβά ήταν όσιος στον Ιωσήφ,  έτσι θα είναι όσιος και σε εσάς.

Και τι μαθαίνουμε από τον Δανιήλ;

Ιεζεκιήλ 14:14.  Ας το διαβάσουμε—Ιεζεκιήλ 14:14:  «“Ακόμη και αν αυτοί οι τρεις άντρες  —ο Νώε, ο Δανιήλ και ο Ιώβ—  βρίσκονταν μέσα σε αυτήν,  θα έσωζαν μόνο τον εαυτό τους  λόγω της δικαιοσύνης τους”,  δηλώνει ο Υπέρτατος Κύριος Ιεχωβά».

Τι μαθαίνετε εσείς οι νεαροί άντρες από αυτά τα λόγια;

Ο Ιεζεκιήλ τα έγραψε γύρω στο 612 Π.Κ.Χ.

Αυτό σημαίνει ότι ο Νώε και ο Ιώβ  είχαν πεθάνει πριν από εκατοντάδες χρόνια.

Το υπόμνημα πίστης και ακεραιότητάς τους  ήταν άθικτο, αδιαμφισβήτητο.

Αλλά τι ίσχυε για τον Δανιήλ;

Πέντε χρόνια νωρίτερα, είχε οδηγηθείστη Βαβυλώνα ως νεαρός άντρας.

Πιθανόν να ήταν στα τέλη της εφηβείας του  ή λίγο μετά τα 20 του τώρα.

Και όμως, ο Ιεχωβά τον αναφέρει στην ίδια πρόταση  με τον Νώε και τον Ιώβ.

Τι προνόμιο!

Αλλά γιατί;

Η απάντηση βρίσκεται στο εδάφιο.

Τη βλέπετε;

Λόγω της δικαιοσύνης του.

Ο Δανιήλ, σε νεαρή ηλικία,  απέκτησε τη φήμη ατόμου που αγαπούσε τη δικαιοσύνη.  «Αποφάσισε μέσα στην καρδιά του»  ότι δεν θα παραβίαζε τον νόμο του Ιεχωβά.

Πώς μπορείτε εσείς οι νεαροί άντρες να μιμείστε τον Δανιήλ;

Χτίζοντας τη φήμη ατόμου  που αγαπάει τη δικαιοσύνη.

Δεν αναφερόμαστε στην αυτοδικαίωση  —αυτή δεν είναι επιθυμητή ιδιότητα—  αλλά στην αγάπη για τη δικαιοσύνη  και στην αποφασιστικότητανα κάνετε το θέλημα του Ιεχωβά.

Αν έχετε μια τέτοια φήμη,  ο Ιεχωβά θα προσέξει και εσάς,  ακριβώς όπως πρόσεξε τον Δανιήλ.

Τι μαθαίνουμε από τον Τιμόθεο;  Ας δούμε άλλο ένα εδάφιο—1 Κορινθίους 4:17:  «Γι’ αυτό και σας στέλνω τον Τιμόθεο,  επειδή είναι αγαπητό  και πιστό παιδί μου όσον αφορά τον Κύριο.

Αυτός θα σας θυμίσει τις μεθόδους μου  σχετικά με τον Χριστό Ιησού,  όπως διδάσκω παντού σε κάθε εκκλησία».

Γιατί πρέπει αυτά τα λόγιανα ενθαρρύνουν τους νεαρούς άντρες;

Ας το σκεφτούμε.

Ο Τιμόθεος πιθανώς να ήταν στα τέλητης εφηβείας του πέντε χρόνια νωρίτερα  όταν ο Παύλος τον κάλεσε να γίνει ιεραπόστολος.

Ο Τιμόθεος συνόδευε τον Παύλο αυτά τα πέντε χρόνια  και, όταν ο Παύλος έγραψεστην εκκλησία της Κορίνθου,  εμπιστεύτηκε σε έναν νεαρό άντρα γύρω στα 25 του  τη βαρυσήμαντη ευθύνη να βοηθήσει μια εκκλησία  που αντιμετώπιζε σοβαρά πνευματικά προβλήματα.

Γιατί—γιατί εμπιστεύτηκε ο Παύλος τον Τιμόθεο;

Επειδή, όλα τα προηγούμενα χρόνια,  ο Τιμόθεος έδινε προσοχή  και ακολουθούσε την κατεύθυνση.

Δεν αληθεύει ότι, ειδικά εδώ στο Μπέθελ,  έχουμε πολλές ευκαιρίες καθημερινά να κάνουμε το ίδιο—  να δίνουμε προσοχή και να ακολουθούμε την κατεύθυνση;

Ακόμη και σε μικρά πράγματα,  είναι σημαντικό να μάθουμε να ενεργούμε έτσι.

Και αν μάθετε να ενεργείτε έτσι,  τότε θα σας δοθούν και μεγαλύτερες ευθύνες.  Άλλο ένα σημείο:

Μήπως σας θυμίζει κάτι αυτή η εικόνα;

Είναι μία από τις αγαπημένες μου.

Απεικονίζει τον Παύλο και τον Τιμόθεο.

Και μεταφέρει όμορφα  το πνεύμα συνεργασίας που επικρατούσεανάμεσα σε αυτούς τους δύο άντρες,  καθώς και τη στοργή που ένιωθαν ο ένας για τον άλλον.

Σε τι βασιζόταν η φιλία τους;

Στην αμοιβαία αγάπη για τον Ιεχωβά  και στην αποφασιστικότητά τους να κάνουν το έργο του.  Αν είστε αδελφός,  βλέπετε τον εαυτό σας σε αυτή την εικόνα;

Όλοι μας πρέπει να τον βλέπουμε,  είτε ως τον μεγαλύτερο είτε ως τον νεότερο άντρα.

Αν είστε νεαροί άντρες, αξιοποιήστε κάθε ευκαιρία  για να μάθετε και να ωφεληθείτε από την πείρα  πνευματικών μεγαλύτερων αντρών.

Σκέφτομαι τους μεγαλύτερους άντρες  που βοήθησαν εμένα στην πορεία μου  και εκτιμώ πολύ καθετί που έκαναν.

Και αν είστε μεγαλύτεροι άντρες,  μη φοβάστε να μεταδίδετε όσα γνωρίζετε.

Θέλουμε οι νεαροί μας άντρες  να προοδεύουν πνευματικά.

Τι μάθαμε λοιπόν;

Μη βιάζεστε για προνόμια.

Να είστε υπομονετικοί, να περιμένετε τον Ιεχωβά.

Σαν τον Δανιήλ, αποκτήστε τη φήμη ατόμου  που αγαπάει τη δικαιοσύνη.

Και όπως ο Τιμόθεος,  να δίνετε προσοχή,  να ακολουθείτε την κατεύθυνση.

Με αυτούς τους τρόπους,  μπορείτε να δείχνετε την πνευματική σας δύναμη  και την εγκάρδια εκτίμησή σας  για τον λόγο του Ιεχωβά.

Και σαν εκείνους τους νεαρούς άντρες του πρώτου αιώνα,  “θα νικήσετε τον πονηρό”.


Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 31 Μαΐου 2025

 Σάββατο 31 Μαΐου

Να περπατάτε σύμφωνα με το πνεύμα και δεν θα εκτελέσετε καμιά απολύτως σαρκική επιθυμία.—Γαλ. 5:16.

Μερικοί που είναι έτοιμοι για την αφιέρωση και το βάφτισμα εξακολουθούν να διστάζουν. Ίσως αναρωτιούνται: “Τι γίνεται αν αργότερα διαπράξω σοβαρή αμαρτία και αποκοπώ;” Αν έχετε αυτόν τον φόβο, να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά θα σας δίνει όλα όσα χρειάζεστε “για να περπατάτε αντάξιά του ώστε να τον ευαρεστείτε πλήρως”. (Κολ. 1:10) Θα σας δίνει επίσης τη δύναμη να κάνετε το σωστό. Έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει αυτό στην περίπτωση πολλών άλλων ατόμων. (1 Κορ. 10:13) Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο σχετικά λίγα άτομα αποβάλλονται από τη Χριστιανική εκκλησία. Ο Ιεχωβά βοηθάει τους υπηρέτες του να παραμένουν πιστοί. Κάθε ατελής άνθρωπος μπαίνει στον πειρασμό να κάνει εσφαλμένα πράγματα. (Ιακ. 1:14) Ωστόσο, το αν θα ενδώσετε στον πειρασμό αποτελεί επιλογή​—δική σας επιλογή. Το γεγονός είναι ότι, σε τελική ανάλυση, εσείς ελέγχετε το πώς θα ζείτε. Αν και μερικοί άνθρωποι ίσως ισχυρίζονται το αντίθετο, μπορείτε να μάθετε να ελέγχετε τις παρορμήσεις σας. w24.03 σ. 5 ¶11, 12

https://drive.google.com/file/d/1RmgR4mNWr4nKnJ6FxJB7RrGV_e-Pg8M2/view?usp=sharing

Παρασκευή 30 Μαΐου 2025

Καθημερινή Εξέταση των ΓραφώνΠαρασκευή 30 Μαΐου 2025

 Παρασκευή 30 Μαΐου

Το ίδιο θα κάνουν . . . οι καλεσμένοι και εκλεγμένοι και πιστοί που είναι μαζί του.—Αποκ. 17:14.

Ποιοι είναι αυτοί που αναφέρει το σημερινό εδάφιο; Οι αναστημένοι χρισμένοι! Όταν λοιπόν οι τελευταίοι χρισμένοι που βρίσκονται στη γη παρθούν στον ουρανό προς το τέλος της μεγάλης θλίψης, ένας από τους πρώτους διορισμούς τους θα είναι να πολεμήσουν. Αφού αναστηθούν στον ουρανό, θα υπηρετήσουν μαζί με τον Χριστό και τους αγίους αγγέλους του, διεξάγοντας τον τελικό πόλεμο εναντίον των εχθρών του Θεού. Για σκεφτείτε! Στη γη, μερικοί χρισμένοι Χριστιανοί είναι ηλικιωμένοι, ακόμα και ανήμποροι. Αλλά όταν αναστηθούν σε ζωή στον ουρανό, θα είναι κραταιά και αθάνατα πνευματικά πλάσματα, διορισμένα να πολεμήσουν στο πλευρό του Πολεμιστή-Βασιλιά τους, του Ιησού Χριστού. Μετά τον πόλεμο του Αρμαγεδδώνα, θα συμμετάσχουν στο να οδηγηθεί η ανθρωπότητα στην τελειότητα. Χωρίς αμφιβολία, όταν θα βρίσκονται στον ουρανό, θα βοηθήσουν τους αγαπημένους αδελφούς και αδελφές τους στη γη πολύ περισσότερο από όσο θα μπορούσαν ως ατελείς άνθρωποι! w24.02 σ. 6, 7 ¶15, 16

https://drive.google.com/file/d/1hfMhBmGHs7z-Eldx3FZioCR-Rm6CfqwA/view?usp=sharing

Πέμπτη 29 Μαΐου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 29 Μαΐου 2025

 Πέμπτη 29 Μαΐου

Όταν φοβάμαι, θέτω την εμπιστοσύνη μου σε εσένα.—Ψαλμ. 56:3.

Όλοι νιώθουμε φόβο κάποιες φορές. Για παράδειγμα, όταν ο βασιλιάς Σαούλ καταδίωκε τον Δαβίδ, ο Δαβίδ αποφάσισε να καταφύγει στη φιλισταϊκή πόλη Γαθ. Ο βασιλιάς της Γαθ, ο Αγχούς, σύντομα έμαθε ότι ο Δαβίδ ήταν ο κραταιός πολεμιστής για τον οποίο τραγουδούσαν ότι είχε σκοτώσει «δεκάδες χιλιάδες» Φιλισταίους. Ο Δαβίδ «φοβήθηκε πάρα πολύ». (1 Σαμ. 21:10-12) Ανησυχούσε για το τι θα του έκανε ο Αγχούς. Πώς νίκησε τους φόβους του; Στον 56ο Ψαλμό εκφράζει τα αισθήματα που είχε όταν βρισκόταν στη Γαθ. Αυτός ο ψαλμός μιλάει ανοιχτά για τους φόβους που είχε, αλλά αποκαλύπτει και πώς τους νίκησε. Όταν ο Δαβίδ φοβήθηκε, έδειξε εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά. (Ψαλμ. 56:1-3, 11) Η εμπιστοσύνη του δεν ήταν άτοπη. Με την ευλογία του Ιεχωβά, ο Δαβίδ επινόησε μια ασυνήθιστη αλλά αποτελεσματική στρατηγική: Έκανε τον τρελό! Τώρα ο Αγχούς τον έβλεπε περισσότερο ως εκνευριστική παρουσία παρά ως απειλή, και έτσι ο Δαβίδ κατάφερε να διαφύγει.​—1 Σαμ. 21:13–22:1. w24.01 σ. 2 ¶1-3

https://drive.google.com/file/d/1Yg4nqwso9MpayJW0jOxHQMI3nD3IywsP/view?usp=sharing

Τετάρτη 28 Μαΐου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 28 Μαΐου 2025

 Τετάρτη 28 Μαΐου

Να προσέχετε . . . πάρα πολύ πώς περπατάτε, όχι ως άσοφοι, αλλά ως σοφοί, αξιοποιώντας τον χρόνο σας με τον καλύτερο τρόπο.—Εφεσ. 5:15, 16.

Τα αντρόγυνα μπορούν να διδαχτούν από το παράδειγμα του Ακύλα και της Πρίσκιλλας, ενός αντρογύνου που εκτιμούσαν πολλοί Χριστιανοί του πρώτου αιώνα. (Ρωμ. 16:3, 4) Εργάζονταν, κήρυτταν και βοηθούσαν άλλους μαζί. (Πράξ. 18:2, 3, 24-26) Μάλιστα, οποτεδήποτε η Γραφή αναφέρει τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα, πάντοτε τους αναφέρει μαζί. Πώς μπορούν τα αντρόγυνα να τους μιμούνται; Σκεφτείτε τα πολλά πράγματα που χρειάζεται να κάνετε εσείς και ο σύντροφός σας. Μήπως θα μπορούσατε να χειριστείτε μερικά από αυτά μαζί και όχι μόνοι σας; Για παράδειγμα, ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα κήρυτταν μαζί. Προγραμματίζετε εσείς τακτικά να κάνετε το ίδιο; Επιπρόσθετα, ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα εργάζονταν μαζί. Εσείς και ο σύντροφός σας ίσως να μην εργάζεστε μαζί, αλλά μήπως μπορείτε να κάνετε κάποιες δουλειές του σπιτιού μαζί; (Εκκλ. 4:9) Όταν βοηθάτε ο ένας τον άλλον, νιώθετε περισσότερο σαν ομάδα και έχετε την ευκαιρία να συζητήσετε. w23.05 σ. 22, 23 ¶10-12

https://drive.google.com/file/d/1MJhcWW6qDM_VyDYEaPdng695diadRPEV/view?usp=sharing

Τρίτη 27 Μαΐου 2025

Για έναν Ευτυχισμένο Γάμο: Όταν οι Απόψεις Διαφέρουν

 

 

https://www.jw.org/el/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B5%CF%82/%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1/%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%86%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%BD/

Βρήκατε το άλλο σας μισό.

Είναι απίστευτο το πόσο ταιριάζετε!

Σύντομα, όμως, ανακαλύπτετε ότι,  αν και ταιριάζετε, δεν είστε ολόιδιοι.

Η Γραφή λέει ότι οι σύζυγοι συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον,  δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους.

Ο ένας συμπληρώνει ό,τι λείπει από τον άλλον.

Άρα, το ότι είστε διαφορετικοί  μπορεί να κάνει τον γάμο σας πιο δυνατό.

Βέβαια, επειδή είστε και οι δύο ατελείς,  θα υπάρξουν διαφωνίες,  αλλά δεν χρειάζεται να εξελιχθούν σε καβγάδες.

Αν δεν έχετε την ίδια άποψη για ένα ζήτημα  —λόγου χάρη για τη διαχείριση των χρημάτων—  τι πρέπει να κάνετε;

Μήπως να επιμείνετε μέχρι να γίνει το δικό σας;

Ή μήπως να μην πείτε τίποτα;

Υπάρχει καλύτερος τρόπος για να ξεπεράσετε κάποια διαφορά  προτού εξελιχθεί σε σύγκρουση.  Μια Βιβλική αρχή λέει:  «Ο καθένας ας επιζητεί, όχι το δικό του συμφέρον,  αλλά του άλλου».

Ακόμα και αν νομίζετε ότι η δική σας άποψη είναι η σωστή,  προσπαθήστε σκληρά να δείτε  πού έχει δίκιο και ο σύντροφός σας.  Να θυμάστε:

Να ενδιαφέρεστε για το συμφέρον του άλλου,  όχι το δικό σας.

Να ασχολείστε με ένα ζήτημα κάθε φορά.

Ίσως λύσετε τις πιο πολλές διαφορές σας  βρίσκοντας τη χρυσή τομή.

Με λίγη εξάσκηση,  θα μάθετε να νικάτε το πρόβλημα,  όχι ο ένας τον άλλον.

Πρέπει να αναπτύσσετε αυτή την επιδεξιότητα μια ζωή,  επειδή όλοι αλλάζουμε καθώς μεγαλώνουμε.

Για παράδειγμα,  τι γίνεται αν έχετε διαφορετικές απόψεις  για τη φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων;

Κατ’ αρχάς, δείτε πού συμφωνείτε.

Εκτός από το οικονομικό κόστος,  υπολογίστε πώς θα επηρεαστεί ο χρόνος σας,  η υγεία σας, η σχέση σας,  καθώς και η σχέση σας με τον Θεό.

Δεχτείτε ότι ο σύντροφός σας έχει δίκιο σε κάποια πράγματα.

Ακόμα και αν δεν υπάρξει αμοιβαίος συμβιβασμός,  το γεγονός ότι ο ένας υποχώρησε και υποστήριξε τον άλλον  είναι κέρδος για τη σχέση σας.

Ίσως συμφωνήσετε επίσης  να ξαναμιλήσετε για αυτό το θέμα άλλη φορά  ή αν οι συνθήκες αλλάξουν.

Ακόμα και αν δεν συμφωνείτε πάντα,  μπορείτε να λειτουργείτε ως ομάδα.

Οι διαφορετικές απόψεις ανοίγουν τους ορίζοντές σας,  προσθέτουν ζωντάνια στον γάμο σας  και, τελικά, σας φέρνουν πιο κοντά.

Ακολουθούν τρία ερωτήματα  που σας βοηθούν να χειρίζεστε καταστάσεις στον γάμο σας  όταν οι απόψεις διαφέρουν.  Αν είναι εφικτό,  πατήστε τώρα παύση  και μιλήστε ανοιχτά.  



Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 27 Μαΐου 2025

 Τρίτη 27 Μαΐου

Να αποδειχτείτε . . . έτοιμοι.—Ματθ. 24:44.

Η μεγάλη θλίψη θα ξεσπάσει ξαφνικά. (Ματθ. 24:21) Ωστόσο, ανόμοια με πολλές άλλες καταστροφές, η μεγάλη θλίψη δεν θα αιφνιδιάσει τους πάντες. Πριν από 2.000 περίπου χρόνια, ο Ιησούς προειδοποίησε τους ακολούθους του να ετοιμαστούν για εκείνη την ημέρα. Αν είμαστε προετοιμασμένοι, θα μας είναι ευκολότερο να υπομείνουμε εκείνη τη δύσκολη περίοδο και να βοηθήσουμε άλλους να κάνουν το ίδιο. (Λουκ. 21:36) Θα χρειαστούμε υπομονή για να υπακούσουμε στον Ιεχωβά, βέβαιοι ότι εκείνος θα μας προστατέψει. Τι θα κάνουμε αν κάποιοι αδελφοί μας χάσουν μερικά ή όλα τα υλικά τους αποκτήματα; (Αββακ. 3:17, 18) Θα χρειαστούμε συμπόνια η οποία θα μας ωθήσει να τους βοηθήσουμε. Πώς θα αντιδράσουμε αν, εξαιτίας της επίθεσης ενός συνασπισμού εθνών, χρειαστεί να ζήσουμε για κάποιο διάστημα πολύ κοντά με τους αδελφούς και τις αδελφές μας; (Ιεζ. 38:10-12) Θα χρειαστούμε ισχυρή αγάπη για αυτούς, η οποία θα μας βοηθήσει να αντεπεξέλθουμε σε εκείνη τη δύσκολη περίοδο. w23.07 σ. 2 ¶2, 3

https://drive.google.com/file/d/1wQts7Xjaa8RwckwWV3ty9gsEo14vU6_I/view?usp=sharing

Δευτέρα 26 Μαΐου 2025

Μπορούμε να Έχουμε Εύθυμη Καρδιά Παρά τις Δοκιμασίες Μας

 

Μπορούμε να Έχουμε Εύθυμη Καρδιά Παρά τις Δοκιμασίες Μας

(15 λεπτά) Συζήτηση.

Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Μπορούμε να Χαιρόμαστε Παρά τη Στενοχώρια, την Πείνα και τη Γύμνια. Μετά ρωτήστε:

  • Τι μάθατε από αυτές τις εμπειρίες;


Μπορούμε να Χαιρόμαστε Παρά τη Στενοχώρια, την Πείνα και τη Γύμνια

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-mwbv_202505_1_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Από την αρχή του γάμου μας  θέλαμε πολύ να κάνουμε παιδιά.

Όταν λοιπόν μάθαμε ότι είμαι έγκυος,  πετούσαμε από τη χαρά μας.

Όταν η Μπέκι μού είπε ότι ήταν έγκυος  ήταν σαν να άναψε ένα φως στην καρδιά μου.

Αμέσως ένιωσα σαν πατέρας.

Κατευθείαν αρχίζεις να κάνεις σχέδια.

Πλημμυρίσαμε από αγάπη για το μωρό μας.

Μια μέρα, η Μπέκι δεν ένιωθε πολύ καλά  και μια φίλη μάς συμβούλεψε να πάμε στον γιατρό.

Πήγαμε λοιπόν, και της έκαναν υπερηχογράφημα.

Ο γιατρός είπε ότι η καρδιά δεν ακουγόταν πια.

Ήταν μια πολύ δύσκολη στιγμή,  δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

Ξαφνικά  όλες εκείνες οι ελπίδες,  τα όνειρα, οι ετοιμασίες που κάνεις  χάνονται.

Ο χώρος που έκανες στην καρδιά σου για αυτό το παιδί  είναι τώρα μια τεράστια τρύπα που χάσκει  και δεν έχεις με τι να την κλείσεις.

Νιώθεις ένα απέραντο κενό.

Δεν ξέραμε τι να κάνουμε.

Αλλά εκείνο το βράδυ είχαμε συνάθροιση  και θέλαμε να πάμε.

Νιώθαμε ότι  το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά ήταν εκεί  και θέλαμε να είμαστε εκεί  επειδή ξέραμε πως δεν θα το ξεπερνούσαμε με τη δική μας δύναμη.

Χρειαζόμασταν τον Ιεχωβά.

Όταν μαθεύτηκε ότι χάσαμε το μωρό  πάρα πολλά άτομα  μου είπαν τις δικές τους εμπειρίες  και έτσι νιώσαμε ότι δεν ήμασταν μόνοι.

Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει  και κάποιους υπέροχους φίλους  φίλους πιστότερους από αδέλφια...  που πάντοτε ξέρουν πότε έχουμε δύσκολη μέρα.

Αυτοί προσεύχονταν μαζί μας,  πήγαιναν βόλτες μαζί μας,  μας άκουγαν.

Ξέρω ότι όλα αυτά είναι εκφράσεις της αγάπης του Ιεχωβά.

Ακόμα παλεύουμε να ξαναβρούμε τη χαρά μας.

Στην προσωπική μου μελέτη  βρήκα ένα εδάφιο στον Ψαλμό 139  που με βοήθησε πολύ.

Λέει ότι δεν υπάρχει μέρος στο...  οποίο να μην μπορεί να μας βρει ο Ιεχωβά.

Κανένα σκοτάδι  δεν είναι πολύ σκοτεινό για τον Ιεχωβά.

Και νιώθαμε πως ήμασταν στο σκοτάδι.

Οι σκέψεις γύρω από αυτό το εδάφιο  με βοήθησαν πολύ.

Σταδιακά, λίγο λίγο  ο Ιεχωβά με βοήθησε να δω και πάλι την όμορφη πλευρά της ζωής.

Εδώ στη Βενεζουέλα,  πριν από την κρίση  δεν είχαμε τόσα οικονομικά προβλήματα όπως σήμερα.

Πηγαίναμε στα μαγαζιά,  ψωνίζαμε όσα τρόφιμα θέλαμε  και η ζωή κυλούσε ήρεμα.

Για εμάς,  η κατάσταση άρχισε να δυσκολεύει πριν από πέντε χρόνια.

Δεν μπορούσαμε να βρούμε τρόφιμα,  ούτε καν βασικά είδη.

Όταν πηγαίναμε να αγοράσουμε κάτι,  είχαν εξαντληθεί τα πάντα.

Δύο πρεσβύτεροι με επισκέπτονταν σχεδόν καθημερινά  και πάντα με ρωτούσαν τι χρειαζόμουν από τρόφιμα.

Όταν μαγείρευα και σέρβιρα  η πρώτη έγνοια μου ήταν να χορτάσουν τα παιδιά μου.

Πάντα τους έβαζα περισσότερο φαγητό.  Ο μικρότερος γιος μου ρωτούσε:  «Μαμά, εσύ μόνο αυτό θα φας;»  και του έλεγα:  «Ναι, αγάπη μου, μου φτάνει».  Εκείνος απαντούσε:  «Δεν σε πιστεύω».

Σκεφτόμουν: “Θα αντέξω”  αλλά δεν έτρωγα όσο χρειαζόταν ο οργανισμός μου.

Μια Κυριακή πρωί στη συνάθροιση  δεν ένιωθα καλά  αλλά ευχαριστώ τον Ιεχωβά που ήταν δίπλα η κόρη μου.  Όταν συνήλθα, μου είπε:  «Μαμά, λιποθύμησες τρεις φορές!»

Είπα: «Δεν είναι δυνατόν!»

Οι αδελφοί με πήγαν αμέσως στον γιατρό  ο οποίος διέγνωσε σοβαρό υποσιτισμό.

Οι αδελφοί κατέστρωσαν σχέδιο δράσης.

Έφερναν μαγειρεμένο φαγητό  και μάλιστα κάθονταν δίπλα μου  ώσπου να αδειάσω το πιάτο μου.

Δεν έχω ξαναπάρει ακόμα όλα τα κιλά που έχασα,  γιατί ήμουν λίγο πιο γεμάτη.

Αλλά από άποψη υγείας, νιώθω πολύ καλά.

Οι πρεσβύτεροι πάντα με φρόντιζαν,  και αυτό μου έδινε δύναμη.

Και ασφαλώς δεν έχασα ποτέ τη χαρά μου.

Όλα αυτά χάρη στον Ιεχωβά!

Τον ευχαριστώ επειδή Εκείνος με συντηρεί.

Με ντύνει, με τρέφει  και μου δίνει εξαιρετικούς φίλους.

Όλα αυτά μου τα δίνει ο Ιεχωβά.

Ένα χαρακτηριστικό της ζωής στη Νέα Υόρκη  είναι οι ξέφρενοι ρυθμοί της.

Κι αναγκάζεσαι να συμβαδίζεις κι εσύ.

Τα βγάζαμε πέρα  και ήμασταν χαρούμενοι κάνοντας σκαπανικό και δουλεύοντας  —ίσα ίσα για να επιβιώνουμε στη Νέα Υόρκη.

Ένα πράγμα που πρέπει να σε απασχολεί εδώ  είναι η ασφάλειά σου  —προσέχεις τι γίνεται γύρω σου.

Αλλά τους τυφώνες δεν τους είχαμε σκεφτεί ποτέ.

Είναι κάτι που δεν μας είχε απασχολήσει.

Τη μέρα που ακούσαμε την προειδοποίηση,  έβρεχε και είχε σηκωθεί αέρας.

Είδαμε το νερό να μπαίνει στο πάρκινγκ του κτιρίου μας,  και τότε κατάλαβα ότι κάτι κακό θα γινόταν.

Φύγαμε μόνο με τα ρούχα που φορούσαμε.

Απόλυτη καταστροφή.

Χάνεις τα πάντα  —μέσα σε μια νύχτα.

Ποτέ δεν μου είχε περάσει από το μυαλό  ότι θα έμπαινε το νερό στο σπίτι μας  και θα κατέστρεφε ό,τι είχαμε και δεν είχαμε,  μέχρι και τα ρούχα μας.

Ένιωσα τι θα πει να μην έχεις τίποτα.

Η καρδιά μου είχε γίνει κομμάτια.

Αναρωτιόμουν: “Τι κάνουμε τώρα;”

Εκείνο το σαββατοκύριακο είχαμε συνέλευση.

Δεν είχα ούτε καν σακάκι ή γραβάτα.

Μάλλον θεωρούσα δεδομένα τα απλά πράγματα όπως τα ρούχα.

Δεν μου είχαν λείψει ποτέ.

Αλλά οι αδελφοί και οι αδελφές  μας βοήθησαν με πάρα πολλούς τρόπους.

Εκείνη την Παρασκευή άκουσα ένα χτύπημα στην πόρτα  —τρία κοστούμια  και παπούτσια!

Μας αγόρασαν ρούχα.

Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας.

Οι αδελφοί μάς αγκάλιαζαν και μας έδιναν φακέλους.

Είμαστε απολύτως πεπεισμένοι  ότι μας έντυσε η αγάπη του Ιεχωβά.

Μπορέσαμε να πάμε στη συνέλευση  και να απολαύσουμε την πνευματική τροφή,  παρότι ήμασταν σε αυτή την κατάσταση.

Αν και χάσαμε τα πάντα,  καταφέραμε να συνεχίσουμε το σκαπανικό,  κάτι που κάνουμε μέχρι σήμερα.

Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει μια υπόσχεση.

Αν επιζητούμε πρώτα τη Βασιλεία του,  όλα τα άλλα θα τα φροντίσει εκείνος.

Από εκεί πηγάζει η χαρά μου.

Ό,τι δοκιμασία και αν αντιμετωπίσουμε στη ζωή,  ακόμα και ως το σημείο της γύμνιας,  ποτέ δεν θα στερηθούμε τη σχέση που έχουμε με τον Θεό μας,  τον Ιεχωβά.  

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 26 Μαΐου 2025

 Δευτέρα 26 Μαΐου

Ο προηγούμενος ουρανός και η προηγούμενη γη είχαν παρέλθει.—Αποκ. 21:1.

«Ο προηγούμενος ουρανός» αναφέρεται στις πολιτικές κυβερνήσεις που επηρεάζονται από τον Σατανά και τους δαίμονές του. (Ματθ. 4:8, 9· 1 Ιωάν. 5:19) Ο όρος «γη», όπως χρησιμοποιείται στη Γραφή, μπορεί να αναφέρεται στους κατοίκους της γης. (Γέν. 11:1· Ψαλμ. 96:1) Επομένως, «η προηγούμενη γη» αναφέρεται στην πονηρή ανθρώπινη κοινωνία της εποχής μας. Ο Ιεχωβά δεν θα περιοριστεί στο να αναμορφώσει ή να επιδιορθώσει τον «ουρανό» και τη «γη» που υπάρχουν τώρα. Απεναντίας, θα τα εξαλείψει και θα τα αντικαταστήσει. Θα αντικαταστήσει τον τωρινό ουρανό και την τωρινή γη με «νέο ουρανό και νέα γη», δηλαδή μια νέα κυβέρνηση και μια νέα ανθρώπινη κοινωνία. Ο Ιεχωβά θα ανανεώσει τη γη και τους ανθρώπους με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε μια κατάσταση τελειότητας. Όπως προείπε ο Ησαΐας, ολόκληρη η γη θα μετατραπεί σε ένα πάρκο σαν κήπο​—μια παγκόσμια Εδέμ. Επίσης, θα ανανεωθούμε, δηλαδή θα βιώσουμε μια αποκατάσταση, και σε προσωπικό επίπεδο. Οι κουτσοί, οι τυφλοί και οι κουφοί θα γιατρευτούν, ενώ ακόμα και οι νεκροί θα αποκατασταθούν σε ζωή.​—Ησ. 25:8· 35:1-7. w23.11 σ. 4 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/1RiCjwRyhWjFBAPFAeUMDOwnSl8eZpu6V/view?usp=sharing

Κυριακή 25 Μαΐου 2025

Γουίλιαμ Μάλενφαντ: Μη Δίνετε Προσοχή σε Κενά Λόγια (Παρ. 28:26)

 

 

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod25_17_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Στον κόσμο σήμερα  υπάρχει ένα πολύ δημοφιλές ρητό:

Ακολούθησε την καρδιά σου.  Ακούγεται πολύ ωραίο,  πολύ ευχάριστο, πολύ αθώο.

Δεν είναι όμως.

Είναι ανόητο.

Το να ακολουθεί κανείς τυφλά την καρδιά του  —δηλαδή το να ακολουθεί στην ουσία τα συναισθήματά του  και να αφήνει τον Ιεχωβά απέξω—  είναι ακριβώς αυτό που περιγράφειτο εδάφιο Παροιμίες 28:26.  Εκεί λέει:  «Όποιος εμπιστεύεται στη δική του καρδιά  είναι ανόητος».

Στη συνέχεια όμως υπάρχειμια ενδιαφέρουσα σκέψη.  Προσέξτε τι λέει:  «Αλλά όποιος περπατάει με σοφία θα διαφύγει».

Από τι θα διαφύγει;

Θα διαφύγει από το να τον καθοδηγεί η δόλια καρδιά του  —αυτό είναι το σημείο—  από το να τον καθοδηγούν τα συναισθήματά του.  Όπως λέει και στον Ιερεμία 17:9:  «Η καρδιά είναι πιο δόλια από οτιδήποτε άλλο,  και μέσα στην απελπισία της είναι ικανή για όλα».

Ξέρουμε βέβαια ότι η λέξη «ανόητος» στη Γραφή  δεν σημαίνει ότι κάποιος είναι χαζός, αδαής.

Στην ουσία αναφέρεται σε άτομα  που δεν ακούν τον Ιεχωβά  ούτε ακολουθούν τις οδούς Του.

Ο κόσμος σήμερα είναι γεμάτος ανθρώπους  που ανταποκρίνονται σε αυτή την περιγραφή.

Δεν ακούν τον Ιεχωβά  και δεν ακολουθούν τις οδούς του.

Άρα ισχύει ό,τι λέει η Γραφή για εκείνους.

Αλλά μπορούν να αλλάξουν.

Κάποιοι το κάναμε αυτό.

Παλιότερα, ίσως ακολουθούσαμεκαι εμείς την καρδιά μας.

Αλλά γνωρίσαμε την αλήθεια  και τώρα μας καθοδηγεί ο Ιεχωβά Θεός.

Προσέξτε τι λένε τα εδάφια Ψαλμός 49:10-13  για αυτά τα άτομα,  για εκείνους δηλαδή που ακολουθούν τη δική τους καρδιά.  Εκεί λέει:  «Ο άνθρωπος βλέπει ότι ακόμηκαι οι σοφοί πεθαίνουν·  ο ανόητος και ο παράλογος αφανίζονται μαζί  και αναγκάζονται να αφήσουν τα πλούτη τους σε άλλους.

Η ενδόμυχη επιθυμία τους είναινα διαρκέσουν τα σπίτια τους για πάντα,  οι σκηνές τους επί γενεές γενεών.

Έδωσαν στα αγροκτήματά τους τα δικά τους ονόματα.

Αλλά ο άνθρωπος δεν παραμένει,  έστω και τιμημένος·  δεν υπερέχει από τα ζώα που αφανίζονται.

Αυτόν τον δρόμο παίρνουν οι ανόητοι  και όσοι τους ακολουθούν  επειδή τους αρέσουν τα κενά τους λόγια».

Πράγματι, σε πάρα πολλούςανθρώπους στον κόσμο σήμερα  αρέσουν τα κενά λόγια  και ακολουθούν εκείνους που τα λένε!

Οι άνθρωποι δίνουν ένασωρό υποσχέσεις για το μέλλον  και για όσα σχεδιάζουν να κάνουν.

Αυτά όμως είναι κενά λόγια  επειδή δεν λαβαίνουν υπόψη τους τον Ιεχωβά Θεό.

Και τι θα πούμε για όσα διδάσκονταιστα πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο;

Πολλά από αυτά είναι κενά λόγια,  ιδιαίτερα εκείνα που διδάσκονται από καθηγητές  οι οποίοι αρνούνται την ύπαρξη του Θεού  και προωθούν την παράλογη θεωρία της εξέλιξης.  Το εδάφιο Εφεσίους 5:6 λέει:  «Κανείς ας μη σας απατάει με κενά λόγια,  γιατί εξαιτίας τέτοιων πραγμάτων  έρχεται η οργή του Θεού πάνω στους γιους της ανυπακοής».

Είναι αλήθεια ότι έχουμε ακούσει πολλά κενά λόγια  για την προέλευση του ανθρώπου  —ότι πρόγονός μας είναι κάποιο είδος πιθήκου  (αυτά είναι πράγματι κενά λόγια),  ότι όλα όσα βλέπουμε γύρω μας  είναι αποτέλεσμα απλής τύχης,  και ότι με κάποιον μυστηριώδη τρόπο  τα νοήμονα πλάσματα προήλθαν από μη νοήμονα όντα.

Βρήκα έναν ενδιαφέροντα συλλογισμό.

Θα έλεγα μάλιστα ότι περιέχει και μια δόση χιούμορ.

Στο <i>Ξύπνα!</i> 8 Απριλίου 1955, σελίδα 6, στην αγγλική,  υπήρχε ένα άρθρο που σχολίαζε την άποψη  ότι συνέβησαν σπάνιες και μεγάλες μεταλλάξεις,  ίσως κατά τη διάρκεια της Κάμβριας περιόδου,  από την οποία δεν έχουν βρεθεί ενδιάμεσα απολιθώματα  που να δείχνουν μετάβαση απόένα είδος σε κάποιο άλλο.  Ακούστε τι έλεγε αυτό το άρθρο:  «Υποθέστε ότι συνέβησαν πολύ μεγάλες, σπάνιες μεταλλάξεις  με αποτέλεσμα να σχηματιστεί μια καινούρια μορφή ζωής.

Και υποθέστε ότι, πριν από χιλιάδες χρόνια,  ένας πίθηκος γέννησε ένα ανθρώπινο αρσενικό μωρό.

Αλλά αυτή η απίθανη μετάλλαξη δεν είναι αρκετή.

Δεν φτάνει ένας και μόνο άνθρωπος!

Άρα, αυτή η απίστευτη μετάλλαξη  πρέπει να συμβεί και σε έναν άλλον θηλυκό πίθηκο,  αλλά με μια διαφορά:  πρέπει να προκύψει ένα θηλυκό ανθρώπινο μωρό,  που να ταιριάζει απόλυτα με το πρώτο μωρό,  σωματικά και γενετικά.

Ούτε αυτό αρκεί όμως.

Αυτά τα δύο απίστευτα φαινόμενα  πρέπει να συμβούν σε δύο πιθήκους  που ζουν την ίδια εποχή,  ώστε τα δύο ανθρώπινα μωρά  να φτάσουν ταυτόχρονα σε ηλικία αναπαραγωγής.

Αλλά ούτε και αυτό αρκεί.

Αυτές οι δύο απίθανες μεταλλάξεις  πρέπει να συμβούν σε θηλυκούς πιθήκους  που ζουν στην ίδια ζούγκλα,  ώστε τα ανθρώπινα παιδιά τους να συναντηθούν  και να αναπαραχθούν».  Το άρθρο συνεχίζει:  «Αν το να προκύψει ένα ανθρώπινο μωρό μεμιάς,  σε ένα στάδιο, σας φαίνεται εξωφρενικό,  έχετε δίκιο.

Αυτή η αλληλουχία γεγονότων  είναι απίθανο να συμβεί έστω και μία φορά,  πόσο μάλλον να συμβεί τρεις φορές  ή όσες θα ήταν απαραίτητο  για να εξελιχθεί ο πίθηκος σε άνθρωπο.

Είναι λοιπόν σκέτη ανοησία  να πιστεύει κανείς ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες  θα συνυπήρχαν σε ένα και μόνο στάδιο  [επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι και πολλοί εξελικτιστές  θα συμφωνούσαν ότι αυτή η ιδέα είναι ανοησία].

Αλλά το να πιστεύει κανείς ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες  συνυπήρξαν ξανά και ξανά σε πολλά στάδια,  όπως ισχυρίζονται οι εξελικτιστές,  είναι σκέτη ανοησία στον υπερθετικό βαθμό!»

Αυτοί που πιστεύουν ή υποστηρίζουντη θεωρία της εξέλιξης  δεν είναι γενικά αδαείς,  παρά μόνο στο εξής:

Δεν πιστεύουν στον Θεό.

Αυτό είναι το πρόβλημά τους—δεν έχουν πίστη.

Πολλοί εξελικτιστές κάνουν το λάθος να κρίνουν τον Θεό  και τη Γραφή με βάση τις παράλογες διδασκαλίες  του Χριστιανικού κόσμου.

Άλλοι εξελικτιστές δεν έχουν  το παραμικρό ίχνος πίστης.

Όπως και να έχει πάντως,  αυτά που διδάσκουν όλοι τους σε σχέση με την εξέλιξη  στην ουσία καταπνίγουν την αλήθεια  και παροδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους.

Ο απόστολος Παύλος έγραψε σχετικά με αυτό  στα εδάφια Ρωμαίους 1:18-20.  Προσέξτε τι ανέφερε—Ρωμαίους 1:18-20:  «Η οργή του Θεού αποκαλύπτεται από τον ουρανό  ενάντια σε κάθε ασέβεια και αδικία των ανθρώπων  που καταπνίγουν την αλήθεια με άδικο τρόπο».

Αυτό ακριβώς κάνει η διδασκαλία της εξέλιξης  και η θεωρία ότι ο Θεός δεν υπάρχει  (δηλαδή αυτά που υποστηρίζουν όσοι είναι αθεϊστές).  Και ο Παύλος συνεχίζει ως εξής:  «Επειδή ό,τι μπορεί να γίνει γνωστόγια τον Θεό είναι ολοφάνερο  ανάμεσά τους, γιατί ο Θεός το φανέρωσε σε αυτούς».  Πώς; Το εδάφιο μας λέει πώς:  «Διότι οι αόρατες ιδιότητές του,  δηλαδή η αιώνια δύναμη και η Θειότητά του,  βλέπονται καθαρά  από τη δημιουργία του κόσμου και έπειτα,  καθώς γίνονται αντιληπτές μέσωτων πραγμάτων που έχουν φτιαχτεί,  ώστε αυτοί [όσοι δεν πιστεύουν] είναι αδικαιολόγητοι».

Και αυτή ακριβώς είναι η ουσία.  «Είναι αδικαιολόγητοι».

Η διδασκαλία της εξέλιξης έχει προκαλέσει  πολλή θλίψη και μεγάλη σύγχυση σε όλο τον κόσμο.

Χωρίς Θεό, χωρίς σκοπό στη ζωή,  δεν είμαστε παρά μόνο ζώα.  Χωρίς Θεό,  χωρίς αρσενικό και θηλυκό,  χωρίς γάμο,  δεν έχει καμία σημασία τι κάνουμε στη ζωή μας.  Χωρίς Θεό,  χωρίς θεϊκούς νόμους,  χωρίς κανόνες στη ζωή μας.

Χωρίς Θεό, χωρίς ελπίδα.

Τι λυπηρό!

Και όλα αυτά επειδή εμπιστεύονται την καρδιά τους  και δίνουν προσοχή σε κενά πράγματα.

Πόσο ευγνώμονες είμαστε που γνωρίζουμε την αλήθεια,  που εκδηλώνουμε πίστη στον στοργικό Θεό μας, τον Ιεχωβά,  και που εμπιστευόμαστε πλήρως  στον Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή!

Ναι, αινούμε τον Ιεχωβά για αυτό που είναι,  ο Δημιουργός,  και δεν δίνουμε προσοχή σε κενά λόγια.

Δίνουμε προσοχή στον Λόγο του,  που τον έχει εμπνεύσει ο ίδιος  για να μας καθοδηγεί στον δρόμο της ζωής.