Πέμπτη 1 Μαΐου
Επρόκειτο να πέσει μεγάλη πείνα.—Πράξ. 11:28.
Οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα δεν αποτέλεσαν εξαίρεση όταν έπεσε μεγάλη πείνα «σε ολόκληρη την κατοικημένη γη». Αναμφίβολα, οι οικογενειάρχες ανησυχούσαν για το πώς θα προμήθευαν τα αναγκαία στο σπιτικό τους. Και τι θα πούμε για κάποια νεαρά άτομα που σχεδίαζαν να διευρύνουν τη διακονία τους; Θα σκέφτηκαν άραγε ότι θα έπρεπε να αναβάλουν τα σχέδιά τους; Ανεξάρτητα από τις περιστάσεις τους, οι Χριστιανοί προσαρμόστηκαν. Συνέχισαν να κηρύττουν με όποιον τρόπο μπορούσαν και μοιράστηκαν μετά χαράς τα υλικά τους αποκτήματα με τους ομοπίστους τους στην Ιουδαία. (Πράξ. 11:29, 30) Εκείνοι που έλαβαν υλικές προμήθειες είδαν από πρώτο χέρι τη στήριξη του Ιεχωβά. (Ματθ. 6:31-33) Πιθανότατα, ένιωσαν ακόμα πιο δεμένοι με τους ομοπίστους τους που είχαν σπεύσει να τους βοηθήσουν. Εκείνοι δε που έκαναν δωρεές ή συμμετείχαν με κάποιον άλλον τρόπο στο έργο παροχής βοήθειας γεύτηκαν την ευτυχία που έρχεται όταν δίνουμε.—Πράξ. 20:35. w23.04 σ. 16 ¶12, 13
https://drive.google.com/file/d/10KcPB5T-DCSWHi_q9MvAsGn0C1bOrp4D/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου