Σάββατο 31 Μαΐου 2025

Τζέφρι Γ. Τζάκσον: Να Μιμείστε την Αγάπη του Ιησού (Πράξ. 3:26)

 


https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-jwbvod25_20_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

Δεν είναι αλήθεια ότι η αγάπη είναι συναίσθημα  αλλά αποδεικνύεται με πράξεις;

Αυτό το πρωί θα εξετάσουμε  πώς ο Κύριός μας o Ιησούς Χριστός  αποδείκνυε την αγάπη του με τις πράξεις του.

Τα σχόλιά μας τονίζουν ότι ο Ιησούς  έκανε ό,τι ήταν δυνατόν  για να βοηθάει άλλους οποτεδήποτε μπορούσε.

Το δίδαγμα που παίρνουμε εμείς  είναι να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βοηθάμε άλλους  να μπουν στην οδό που οδηγεί στη ζωή,  καθώς και να μάθουν για τον Ιεχωβά και τον Ιησού.

Όταν στοχαζόμαστε το παράδειγμα του Ιησού,  ποιοι είναι οι διάφοροι τρόποι  με τους οποίους τον βλέπουμε  να εκδηλώνει αληθινή αγάπη,  τη Χριστιανική αγάπη που πρέπει να μιμούμαστε εμείς,  την αγάπη που αντανακλά αυτήν του Ιεχωβά Θεού;

Ας σκεφτούμε για λίγο διάφορα πράγματα  που αποδεικνύουν την αγάπη του Ιησού.

Πρώτον, έδειχνε ότι ήταν αμερόληπτος.

Δεν έβαζε τους ανθρώπους σε κουτάκια  ούτε σε γενικές κατηγορίες  αλλά τους έβλεπε ως ξεχωριστά άτομα.

Είναι αλήθεια ότι στο εδάφιο Ματθαίος 11:19  ο Ιησούς κατηγορείται ότι είναι  «φίλος με εισπράκτορες φόρων και αμαρτωλούς».

Και αληθεύει ότι συναναστρεφόταν πολλούς τέτοιους ανθρώπους  επειδή ήθελε να τους βοηθήσει.

Ταυτόχρονα όμως, βλέπουμε ότι ο Ιησούς ήταν πρόθυμος  να γευματίσει με έναν πλούσιο Φαρισαίο.

Αυτό μας δείχνει ότι ο Ιησούς  δεν έβαζε τους ανθρώπους σεγενικές κατηγορίες λέγοντας:  «Όλοι οι πλούσιοι είναι κακοί»  ή «Οι φτωχοί είναι καλοί».

Αντίθετα, έβλεπε τον καθέναν ως ξεχωριστό άτομο.  Να λοιπόν ένα καλό δίδαγμα για εμάς:

Δεν χαρακτηρίζουμε τους ανθρώπους  ανάλογα με την κοινωνική θέση, τη φυλή ή το παρελθόν τους,  αλλά τους βλέπουμε ως άτομα που αγαπάει ο Θεός  και θέλει να τον γνωρίσουν.

Αυτός λοιπόν είναι ένας τρόπος που μας δείχνει  πώς εκδήλωνε ο Ιησούς αληθινή αγάπη.

Τον δεύτερο τρόπο τον βρίσκουμε στο βιβλίο των Πράξεων.

Αν θέλετε, ανοίξτε μαζί μου στο εδάφιο Πράξεις 3:26,  το οποίο αναφέρει:  «Ο Θεός, αφού ανέστησε τον Υπηρέτη του,  τον έστειλε πρώτα σε εσάς για να σας ευλογήσει  απομακρύνοντας τον καθέναν σαςαπό τις πονηρές σας πράξεις».

Εδώ, πώς εκδηλώνει ο Ιησούς αγάπη;

Τον ενδιέφερε να βοηθήσει τους ανθρώπους  να διορθώσουν τον τρόπο σκέψης τους  και να τους απομακρύνει από την αδικοπραγία.

Αντιλαμβανόμαστε πώς μπορούμε  να μιμούμαστε τον Ιησού σε αυτόν τον τομέα;

Σίγουρα, είναι δύσκολο να δίνουμε σε κάποιον συμβουλή.

Αλλά το να βρίσκουμε το θάρρος να το κάνουμε  αποτελεί ένδειξη αγάπης  εφόσον γίνεται με στοργικό τρόπο.

Όταν διορθώνουμε άτομα που ίσως έχουν παραστρατήσει  και τα βοηθάμε «με πνεύμα πραότητας»,  εκδηλώνουμε χριστοειδή αγάπη.

Επίσης, με τα άτομα που μελετάμε,  ίσως νιώθουμε κάποια δυσκολία ή ακόμη και αμηχανία  να θίξουμε ορισμένα ηθικά ζητήματα  στα οποία χρειάζονται προσαρμογές.

Αλλά τα άτομα πρέπει να διορθωθούν  για να μπορέσουν να αποκτήσουν καλή σχέση με τον Ιεχωβά.

Να λοιπόν άλλος ένας τρόπος  για να μιμούμαστε την αγάπη του Ιησού.

Ένας ακόμη τρόπος που μπορούμε να σκεφτούμε  είναι ότι ο Ιησούς πάντοτε λάβαινε υπόψη του  τους περιορισμούς των αποστόλων του.

Θυμάστε εκείνο το τελευταίο βράδυ προτού τον εκτελέσουν;

Ήταν πολύ σοβαρή στιγμή για τον Ιησού.

Και φανταζόμαστε όλοι ότι, αν κάποιος από εμάς  ήξερε ότι μέσα σε λίγες ώρες θα εκτελούνταν,  δεν θα του κολλούσε ύπνος, έτσι δεν είναι;

Θα σκεφτόμασταν πολύ προσεκτικά,  θα προσευχόμασταν στον Ιεχωβά.

Αυτό ακριβώς έκανε και ο Ιησούς.

Τι συνέβη όμως με τους αποστόλους;

Αποκοιμήθηκαν—και μάλιστα βαθιά.

Μήπως τους επέπληξε ο Ιησούς;

Μήπως τους είπε: “Είστε απαράδεκτοι.

Θα έπρεπε να έχετε εκτίμηση για αυτή τη βραδιά”;  Παρατηρούμε το σχόλιο που έκανε:  «Το μεν πνεύμα είναι πρόθυμο, αλλά η σάρκα αδύναμη».

Προφανώς, θυμήθηκε ότι ήταν περασμένα μεσάνυχτα.

Η κοιλιά τους ήταν γεμάτη με νόστιμο ψητό αρνάκι.

Ίσως είχαν καταναλώσει και τρία ποτήρια κρασάκι.

Είναι συνδυασμός που φέρνει υπνηλία, ε;

Ο Ιησούς λοιπόν έλαβε υπόψη του  ότι υπήρχαν κάποιοι παράγοντες  που ίσως τους έκαναν να κοιμηθούν.

Επίσης, τους είχε αναφέρει  ότι υπήρχαν πράγματα που ήθελε να τους πει  για τα οποία δεν ήταν έτοιμοι.

Άρα, έλαβε υπόψη του τους συναισθηματικούς  καθώς και τους διανοητικούς τους περιορισμούς,  όπως καταγράφεται στο εδάφιο Ιωάννης 16:12.

Έχοντας αυτά στον νου,  πώς μπορούμε να μιμούμαστε την άποψη που είχε ο Ιησούς  και τη χριστοειδή του αγάπη;

Χρειάζεται να λαβαίνουμε υπόψη ότι δεν μπορούν όλοι  να κάνουν αυτό που κάνουμε εμείς ή κάποιοι άλλοι.

Έχουμε διαφορετικούς περιορισμούς.

Αυτοί μπορεί να είναι σωματικοί, διανοητικοί,συναισθηματικοί περιορισμοί.

Όταν λοιπόν μιμούμαστε τον Ιησού σε αυτόν τον τομέα  και δίνουμε στους αδελφούς μας το ευεργέτημα της αμφιβολίας,  εκδηλώνουμε χριστοειδή αγάπη.

Μια άλλη πτυχή που μπορούμε να σκεφτούμε  είναι ότι ο Ιησούς έβλεπε πέρα από τα σφάλματα  και τα λάθη των όσιων αποστόλων του.

Δεν εστίαζε πρωτίστως σε αυτά.

Ας δούμε ένα καταπληκτικό παράδειγμα αναφορικά με αυτό  στο βιβλίο του Λουκά—Λουκάς, κεφάλαιο 22.

Σίγουρα όλοι θυμόμαστε τα πολύ παρηγορητικάλόγια που είπε ο Ιησούς,  όπως καταγράφονται στα εδάφια 28 και 29:  «Εσείς είστε που έχετε παραμείνει προσκολλημένοι σε εμένα  κατά τις δοκιμασίες μου· και εγώ κάνω διαθήκη με εσάς,  όπως ο Πατέρας μου έχει κάνει διαθήκη με εμένα,  για μια βασιλεία».

Τι όμορφη εκδήλωση εμπιστοσύνης  εκ μέρους του Ιησού προς τους αποστόλους του  —τους πιστούς του αποστόλους!  Αλλά στη συνέχεια, προσέξτε τι λέει ο Ιησούς στο εδάφιο 31:  «Σίμων, Σίμων, δες!

Ο Σατανάς ζήτησε να σας κοσκινίσει όπως το σιτάρι».

Και μετά τους λέει ότι θα τον εγκατέλειπαν.

Αυτό το λέει αμέσως μόλις τους είχε πει: “Είστε πιστοί.

Έχετε προσκολληθεί σε εμένα”.

Ήξερε ότι θα έφευγαν.  Φυσικά, στο εδάφιο 33, ο Πέτρος λέει:  «Κύριε, είμαι έτοιμος να πάω μαζί σου  και στη φυλακή και στον θάνατο».

Και τότε, ίσως ο Ιησούς να σκέφτηκε: “Αλήθεια, ε;”  Του είπε λοιπόν: «Σου λέω, Πέτρο:

Δεν θα λαλήσει σήμερα πετεινός  ώσπου να αρνηθείς τρεις φορές ότι με γνωρίζεις».

Τι εντυπωσιακό που είναι, αλήθεια, αν το σκεφτούμε!

Ο Ιησούς ήξερε ακριβώς τι επρόκειτο να συμβεί.

Παρ’ όλα αυτά, ήταν βέβαιος  ότι οι απόστολοι θα παρέμεναν πιστοί.

Αυτό σημαίνει ότι και για εμάς υπάρχει ελπίδα, ε;

Επίσης, σημαίνει ότι ο Ιησούς θέλει και εμείς  να μην εστιάζουμε στις αδυναμίες  και στα λάθη των αδελφών μας,  αλλά στις καλές τους προθέσεις  και στις θετικές τους ιδιότητες.  Είναι καλό λοιπόν να αναρωτηθούμε:

“Σε τι εστιάζω εγώ;

Εστιάζω στις καλές προθέσεις  και βλέπω πέρα από τα λάθη  που ίσως κάνουν οι αδελφοί μου;”

Αν το κάνουμε αυτό,  μιμούμαστε την αγάπη που έδειχνε ο Ιησούς.

Ένας άλλος τρόπος που βλέπουμε  αναφέρεται στον Ιωάννη,  κεφάλαιο 17—Ιωάννης 17:11.

Αυτό το εδάφιο αποτελεί μέρος μιας προσευχής  που έκανε ο Ιησούς τη νύχτα προτού πεθάνει.

Είπε: «Εγώ δεν είμαι πια στον κόσμο,  αλλά αυτοί είναι στον κόσμο και εγώ έρχομαι σε εσένα.

Άγιε Πατέρα, φύλαξέ τους για χάρη του ονόματός σου  το οποίο μου έχεις δώσει,  ώστε να είναι ένα όπως εμείς είμαστε ένα».

Ο Ιησούς λοιπόν προσευχήθηκε για τους αποστόλους του.

Ήξερε ότι θα είχαν προβλήματα,  αλλά προσευχήθηκε να παραμείνουν ενωμένοι  και να τους φροντίζει ο Ιεχωβά.

Τι ισχύει για εμάς;

Μιμούμαστε αυτό το είδος αγάπης;

Ίσως μας είναι πολύ εύκολο να προσευχόμαστε  για τους αδελφούς μας στη Βενεζουέλα,  τους αδελφούς μας που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές,  τους αδελφούς μας που διώκονται.

Αλλά τι γίνεται με τους εκνευριστικούς,ενοχλητικούς αδελφούς;

Είμαστε πρόθυμοι να προσευχόμαστε για αυτούς;

Αν το κάνουμε και προσευχόμαστε να μην εκνευριζόμαστε  ούτε να ενοχλούμαστε από αυτούς,  δείχνουμε και πάλι ότι εκδηλώνουμε Χριστιανική αγάπη.

Τέλος, μπορεί να ειπωθεί ότι ο Ιησούς εκδήλωνε  θα λέγαμε χριστοειδή αγάπη  επειδή ήταν πρόθυμος να ακούει τους αποστόλους του,  να προσπαθεί να καταλάβει πώς ένιωθαν για τα διάφορα ζητήματα.

Χρειαζόταν στα αλήθεια αυτές τις πληροφορίες;

Δεν θα το λέγαμε.

Αλλά τους τιμούσε δίνοντάς τους την ευκαιρία  να μπορούν να εκφράζονται.  Θυμάστε που σε μια περίπτωση τους ρώτησε:

“Ποιος είμαι; Τι λένε οι άνθρωποι;”

Και κατόπιν τους ρώτησε: “Εσείς ποιος νομίζετε ότι είμαι;”  Με τον Σίμωνα Πέτρο, αναφορικά με τους φόρους, ρώτησε:

“Τι νομίζεις για αυτούς τους φόρους;

Πρέπει να τους πληρώνουμε ή όχι;”

Ο Ιησούς λοιπόν το έκανε αυτό για να τιμάει τους άλλους  και άκουγε τις απαντήσεις που έδιναν.

Το ίδιο ακριβώς πρέπει να κάνουμε και εμείς.

Συνοψίζοντας λοιπόν όλους τους διαφορετικούς τρόπους που εξετάσαμε,  τι έκανε ο Ιησούς;

Πώς εκδήλωνε αληθινή, γνήσια αγάπη;

Έκανε ό,τι μπορούσε για να βοηθάει τους άλλους.

Δεν τους έβαζε σε κουτάκια.

Δεν ήταν μεροληπτικός ούτε προκατειλημμένος.

Τους βοηθούσε να διορθώνουν τον τρόπο σκέψης τους  και να μεταστρέφονται.

Θυμόταν τους περιορισμούς τους.

Έβλεπε πέρα από τα λάθη τους,  έβλεπε τις γνήσιες προθέσεις τους  και τις καλές τους ιδιότητες.

Προσευχόταν στον Ιεχωβά να τους βοηθάει  και αφιέρωνε χρόνο να τους ακούει  και να τους τιμάει αφήνοντάς τους να εκφράζονται.

Σίγουρα συμφωνούμε πως για όλους μας  υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης σε αυτούς τους τομείς.

Μπορούμε με πολλούς τρόπους να μιμούμαστε την αγάπη  που μας έδειξε ο Ιησούς.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου