Κυριακή 4 Μαΐου
Καταφρονείς τον πλούτο της καλοσύνης, της ανοχής και της μακροθυμίας του, αγνοώντας ότι ο Θεός με την καλοσύνη του προσπαθεί να σε οδηγήσει σε μετάνοια;—Ρωμ. 2:4.
Όλοι εκτιμούμε τους μακρόθυμους ανθρώπους. Γιατί; Σεβόμαστε εκείνους που μπορούν να περιμένουν κάτι χωρίς να αναστατώνονται. Όταν κάνουμε λάθη, το εκτιμούμε αν οι άλλοι είναι μακρόθυμοι μαζί μας. Επίσης, είμαστε ευγνώμονες για το ότι το άτομο που μελέτησε τη Γραφή μαζί μας ήταν μακρόθυμο, υπομονετικό καθώς προσπαθούσαμε να μάθουμε, να αποδεχτούμε ή να εφαρμόσουμε κάποια Βιβλική διδασκαλία. Πάνω από όλα, πόσο ευγνώμονες είμαστε για το ότι ο Ιεχωβά Θεός είναι μακρόθυμος μαζί μας! Αν και εκτιμούμε τη μακροθυμία στους άλλους, εμείς οι ίδιοι ίσως δεν το βρίσκουμε πάντοτε εύκολο να είμαστε μακρόθυμοι, υπομονετικοί. Για παράδειγμα, ίσως δυσκολευόμαστε να παραμείνουμε ήρεμοι όταν έχουμε κολλήσει στην κίνηση, ιδίως αν έχουμε αργήσει. Ίσως χάνουμε την ψυχραιμία μας όταν οι άλλοι μας εκνευρίζουν. Και, κάποιες φορές, ίσως το βρίσκουμε δύσκολο να συνεχίσουμε να περιμένουμε τον υποσχεμένο νέο κόσμο του Ιεχωβά. Ωστόσο, σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να είμαστε πιο μακρόθυμοι, υπομονετικοί. w23.08 σ. 20 ¶1, 2
https://drive.google.com/file/d/1Orwdc7pxpPd9iB6x4TCHTdo5co5MTOzl/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου