Άντονι Γκρίφιν: Η Ελπίδα μας μάς Προστατεύει (1 Θεσ. 5:8)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_34_VIDEO
Το εδάφιο μιλάει για την ελπίδα και το πώς να διατηρούμε θετική στάση ανεξάρτητα από τις περιστάσεις μας.
Στη Γραφή, η λέξη «ελπίδα» ορίζεται πολύ ωραία ως «η προσδοκία για καλά πράγματα που πρόκειται να συμβούν»— «η προσδοκία ότι θα συμβούν καλά πράγματα».
Είναι καλό να σκεφτόμαστε έτσι για να παραμένουμε θετικοί σε δύσκολους καιρούς.
Στο εδάφιο 1 Θεσσαλονικείς 5:8, ο Παύλος συνδέει την ελπίδα με την περικεφαλαία που φορούσαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες.
Στον πνευματικό μας πόλεμο, πρέπει να φοράμε «την ελπίδα της σωτηρίας ως περικεφαλαία» για να προστατεύουμε τη διάνοιά μας από τους πειρασμούς του Σατανά και από αντιλήψεις που διαφθείρουν τον τρόπο σκέψης μας.
Αυτές μας προκαλούν αρνητικά αισθήματα, και έτσι νιώθουμε απελπισία αντί να έχουμε ελπίδα.
Η Σκοπιά που εξετάζουμε σήμερα έκανε το εξής σχόλιο: «Κάποιοι ίσως κάνουν τον συλλογισμό: “Εγώ δεν πρόκειται να είμαι ανάμεσα σε αυτούς που θα ζήσουν για πάντα. Δεν είμαι αρκετά καλός. Ποτέ δεν θα καταφέρω να ανταποκριθώ στους κανόνες του Θεού”».
Ο Διάβολος ξέρει ότι, αν εμμένουμε σε τέτοιες αρνητικές σκέψεις, τότε η ελπίδα μας θα ξεθωριάσει.
Άρα, για να μείνει η ελπίδα ζωντανή στην καρδιά σας, να αγωνίζεστε κάθε μέρα να ζείτε με την προσδοκία ότι θα συμβούν καλά πράγματα.
Σήμερα, θα ήθελα να δούμε εν συντομία το παράδειγμα κάποιου που προσδοκούσε καλά πράγματα— του Ιωσήφ.
Ανοίξτε, παρακαλώ, στη Γένεση, κεφάλαιο 40.
Θυμόμαστε την αφήγηση στη Γένεση, κεφάλαιο 39, όπου ο Ιωσήφ κατηγορήθηκε άδικα για απόπειρα βιασμού της συζύγου του Πετεφρή και βρέθηκε στη φυλακή.
Μετά, στο κεφάλαιο 40, εδάφια 1-4, βλέπουμε ότι ο αρχιαρτοποιός και ο αρχιοινοχόος αμάρτησαν εναντίον του Φαραώ και ρίχτηκαν και αυτοί στη φυλακή μαζί με τον Ιωσήφ.
Το εδάφιο 5, στο κεφάλαιο 40, λέει ότι ο οινοχόος και ο αρτοποιός βλέπουν και οι δύο ένα όνειρο μια νύχτα και, όπως φαίνεται, αυτό το όνειρο τους αναστατώνει.
Προσέξτε τι λέει ο Ιωσήφ στα εδάφια 6 και 7 όταν βλέπει τον οινοχόο και τον αρτοποιό το επόμενο πρωί.
Είναι ένα καλό μάθημα για το πώς να παραμένουμε θετικοί στις αντιξοότητες.
Τα εδάφια 6 και 7 λένε: «Το επόμενο πρωί, όταν ο Ιωσήφ μπήκε και τους είδε, αυτοί φαίνονταν στενοχωρημένοι. Ρώτησε λοιπόν τους αξιωματούχους του Φαραώ που βρίσκονταν και αυτοί υπό κράτηση στην κατοικία του κυρίου του: “Γιατί είναι τα πρόσωπά σας σκυθρωπά σήμερα;”» Ενδιαφέρον!
Αν και φυλακισμένος ο ίδιος, ο Ιωσήφ δεν έπαυε να σκέφτεται τους άλλους.
Σε μια δύσκολη κατάσταση, όταν αρχίζετε να χάνετε την ελπίδα σας, να εστιάζετε στους άλλους.
Ο Ιησούς είπε ότι “μεγαλύτερη ευτυχία νιώθουμε όταν δίνουμε”.
Εστιάζοντας λοιπόν λιγότερο στον εαυτό μας και περισσότερο στους άλλους, διατηρούμε την ελπίδα μας ζωντανή, γιατί νιώθουμε μεγαλύτερη ευτυχία.
Τελικά, ο Ιωσήφ ερμηνεύει τα όνειρα που είδαν ο οινοχόος και ο αρτοποιός.
Ας διαβάσουμε την ερμηνεία του στα εδάφια 12 και 13. Εκεί λέει: «Τότε ο Ιωσήφ τού είπε: “Αυτή είναι η ερμηνεία: Οι τρεις κληματόβεργες είναι τρεις ημέρες. Σε τρεις ημέρες από τώρα, ο Φαραώ θα σε βγάλει από εδώ και θα σε αποκαταστήσει στο αξίωμά σου, και εσύ θα βάζεις το ποτήρι του Φαραώ στο χέρι του, όπως έκανες προηγουμένως, όταν ήσουν ο οινοχόος του”».
Τι υπέροχα νέα για τον οινοχόο!
Θα αποφυλακιστεί και θα ξαναπάρει τη θέση του.
Πώς νιώθει άραγε ο Ιωσήφ για τα υπέροχα νέα που πήρε ο οινοχόος; Προσέξτε τι του λέει στο εδάφιο 14: «Παρ’ όλα αυτά, θυμήσου με όταν πάνε καλά τα πράγματα για εσένα.
Δείξε μου, σε παρακαλώ, καλοσύνη και μίλησε για εμένα στον Φαραώ, ώστε να βγω από αυτό το μέρος».
Ο Ιωσήφ ήθελε να γλιτώσει από εκείνη την αποπνικτική, βρομερή φυλακή.
Νιώσατε ποτέ έτσι; Παγιδευμένοι σε έναν δύσκολο διορισμό, φυλακισμένοι σε ένα σώμα που γερνάει και σε ένα μυαλό που εξασθενεί, εγκλωβισμένοι σε αρνητικά συναισθήματα ή κολλημένοι σε μια δύσκολη οικογενειακή κατάσταση; Όλοι είμαστε παγιδευμένοι με κάποιον τρόπο.
Και ίσως λέτε στον Ιεχωβά: “Βγάλε με από αυτό το μέρος”.
Τι έκανε ο Ιεχωβά για τον Ιωσήφ; Τον έβγαλε; Όχι.
Ο Ιωσήφ παρέμεινε σε εκείνη τη φυλακή επί χρόνια, και ο οινοχόος δεν έκανε τίποτα για να τον βοηθήσει να βγει.
Αλλά ξέρετε τι έκανε ο Ιεχωβά για τον Ιωσήφ; Ο Ιεχωβά φρόντισε να βγουν οι ερμηνείες του Ιωσήφ αληθινές τόσο για τον οινοχόο όσο και για τον αρτοποιό.
Αυτό απέδειξε ότι ο Ιεχωβά ήταν με τον Ιωσήφ και κράτησε ζωντανή την προσδοκία του Ιωσήφ ότι θα συνέβαιναν καλά πράγματα.
Αυτό είναι ελπίδα!
Στις δυσκολίες λοιπόν, όταν κραυγάζετε στον Ιεχωβά: “Βγάλε με από αυτό το μέρος”, αν η απάντηση είναι όχι, να θυμάστε πάντα ότι ο Ιεχωβά έχει ήδη κάνει καλά πράγματα για εσάς.
Η Σκοπιά που εξετάζουμε αυτό το πρωί λέει: «Αν στοχάζεστε τα όσα έχει ήδη κάνει ο Θεός για εσάς, θα ενισχύετε την ελπίδα σας για όσα θα κάνει για εσάς στο μέλλον».
Έτσι θα διατηρούμε την ελπίδα μας και την προσδοκία μας ότι θα συμβούν καλά πράγματα.
Πριν από καμιά βδομάδα, μιλούσα με έναν επίσκοπο περιοχής, και μου θύμισε μια ωραία εμπειρία που δείχνει πόσο σημαντικό είναι να παραμένουμε θετικοί σε δύσκολες καταστάσεις.
Αφορά μια ηλικιωμένη αδελφή από τη Νέα Ορλεάνη, στη Λουιζιάνα, η οποία αναγκάστηκε να καταφύγει στο Χιούστον όταν ξέσπασε ο φοβερός τυφώνας Κατρίνα.
Τα κέντρα υποδοχής των πλημμυροπαθών ήταν άθλια.
Επικρατούσε χάος.
Φυσικά, οργανώθηκαν ομάδες παροχής βοήθειας για να πάνε σε αυτές τις εγκαταστάσεις και να βοηθήσουν τους αδελφούς.
Κρατούσαν λοιπόν αντίτυπα της Σκοπιάς και του Ξύπνα!
και, όταν οι αδελφοί και οι αδελφές που βρίσκονταν εκεί τα έβλεπαν, έτρεχαν προς το μέρος τους με δάκρυα στα μάτια επειδή επιτέλους θα λάβαιναν βοήθεια.
Οι αδελφοί πήγαν και στο στάδιο Άστροντομ, στο Χιούστον, ψάχνοντας και άλλους Μάρτυρες.
Ένας αδελφός ανέφερε ότι εκείνη τη μέρα είδε μια ηλικιωμένη γυναίκα η οποία στεκόταν σε κάποια απόσταση ολομόναχη.
Είπε ότι του φάνηκε περίεργο γιατί, μέσα στον πανζουρλισμό, εκείνη απλώς στεκόταν εκεί και χαμογελούσε.
Την παρατηρούσε για ώρα.
Στο μεταξύ, οι αδελφοί συγκέντρωσαν πολλά άτομα και ήταν πια έτοιμοι να φύγουν από το στάδιο, αλλά παρ’ όλα αυτά, ο αδελφός δεν μπορούσε να βγάλει από το μυαλό του τη γυναίκα που στεκόταν εκεί και χαμογελούσε.
Προβληματισμένος με αυτό που έβλεπε, τελικά απομακρύνθηκε από τους υπόλοιπους, λέγοντας: «Μια στιγμή να βεβαιωθώ για κάτι».
Και πλησίασε τη γυναίκα, χωρίς να ξέρει γιατί.
Τη ρώτησε λοιπόν: «Με συγχωρείτε, να σας κάνω μια ερώτηση; Μήπως τυχόν είστε Μάρτυρας του Ιεχωβά;» Αμέσως, το χαμόγελό της έγινε πιο πλατύ και στη συνέχεια άρχισε να κλαίει με λυγμούς.
Και του είπε: «Ναι, είμαι. Είμαι αδελφή. Ήμουν σίγουρη ότι οι αδελφοί θα έρχονταν να μας βρουν, αλλά δυστυχώς είμαι τυφλή».
Δεν έβλεπε τα περιοδικά.
«Δεν ξέρω κανέναν εδώ. Φοβόμουν ότι οι αδελφοί δεν θα με έβρισκαν. Γι’ αυτό, προσευχόμουν στον Ιεχωβά.
Αφού προσευχήθηκα, σκέφτηκα: “Χαμογέλα! Αυτό φτάνει!” Ακριβώς αυτό έκανα, και ο Ιεχωβά με βρήκε».
Ποιο είναι το σημείο; Κάποιες φορές, στις αντιξοότητες —όταν περνάτε δοκιμασίες— φτάνει να χαμογελάτε.
Ποτέ μην απελπίζεστε, και πάντα να είστε σίγουροι ότι ο Ιεχωβά θα σας βρει.
Να αξιοποιείτε πλήρως τις περιστάσεις σας, όπως ο Ιωσήφ, και να προσεύχεστε για υπομονή.
Αν ο Ιεχωβά δεν σας βγάλει από αυτό το μέρος σύμφωνα με την προσευχή σας, να σκέφτεστε πόσες άλλες ευλογίες σάς έχει δώσει.
Το Εκκλησιαστής 6:9 λέει: «Καλύτερα να απολαμβάνει κανείς αυτό που βλέπει με τα μάτια του παρά να περιπλανιέται ακολουθώντας τις επιθυμίες του».
Ο Σολομών είπε ότι πρέπει να αποδεχόμαστε την πραγματικότητα και όχι να μας γίνονται έμμονη ιδέα οι αρνητικές περιστάσεις.
Κάποτε, η Σκοπιά έγραψε: «Αν είμαστε ταπεινοί, θα μας είναι ευκολότερο να αποδεχόμαστε τη ζωή έτσι όπως είναι— όχι όπως νομίζουμε ότι θα έπρεπε να είναι».
Ίσως νομίζουμε ότι οι άλλοι είναι σε καλύτερη θέση.
Το ζήτημα όμως δεν είναι η θέση, αλλά η στάση μας.
Να κάνετε το καλύτερο στη θέση που είστε, να φοράτε την περικεφαλαία της σωτηρίας και μη χάνετε την ελπίδα σας επειδή, με τον Ιεχωβά, έχουμε πάντα την προσδοκία ότι θα συμβούν καλά πράγματα.
jwbvod25-34.v Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου