Ρόναλντ Κέρζαν: Να Μαθαίνετε από το Παρελθόν, να Μη Ζείτε σε Αυτό (Φιλιπ. 3:13-15)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_32_VIDEO
Φανταστείτε να μπορούσαμε να ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο και να αλλάξουμε κάποια πράγματα από το παρελθόν μας: ίσως κάτι για το οποίο μετανιώνουμε, κακές αποφάσεις που πήραμε, το ότι πληγώσαμε κάποιους άλλους ή τον πόνο που νιώσαμε εμείς οι ίδιοι.
Βέβαια, δεν είναι δυνατόν να μπούμε σε κάποια χρονομηχανή και να ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο για να αλλάξουμε κάτι, αλλά μπορούμε να μεταφερθούμε στο παρελθόν, όπως και στο μέλλον, χρησιμοποιώντας το μυαλό μας.
Το πώς κατευθύνουμε το μυαλό μας και το πού το αφήνουμε να ταξιδεύει καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το πώς νιώθουμε για το παρελθόν, το παρόν, αλλά και το μέλλον.
Κάποιοι σκέφτονται συνέχεια το παρελθόν ή, στην ουσία, ζουν σε αυτό.
Άλλοι ζουν μόνο για το σήμερα, στο παρόν, και δεν σκέφτονται πώς επηρεάζουν οι επιλογές τους το μέλλον τους.
Και άλλοι ζουν με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.
Εσείς πού αφήνετε το μυαλό σας να ταξιδεύει; Οι αναμνήσεις μπορεί να μας γεμίσουν χαρά ή λύπη, τύψεις, άγχος, πικρία, θυμό ή και ενοχές.
Ίσως μας βασανίζουν σκέψεις για λάθη του παρελθόντος, μια συμβουλή που λάβαμε, ένα προνόμιο που χάσαμε, κάποιες προσωπικές συγκρούσεις.
Το παρελθόν θα μπορούσε να μας απορροφήσει τόσο πολύ ώστε να μην μπορούμε να το αφήσουμε πίσω και να προχωρήσουμε μπροστά.
Είναι δύσκολο να αφήσουμε πίσω το παρελθόν, αλλά ακόμα δυσκολότερο είναι να μην το αφήσουμε.
Πώς μπορούμε να αφήσουμε πίσω το παρελθόν; Πώς μπορούμε να εστιάζουμε στις τωρινές μας περιστάσεις και στους θαυμάσιους διορισμούς μας, ενώ ταυτόχρονα αποβλέπουμε στους μελλοντικούς διορισμούς που θα έχουμε και στις ανταμοιβές υπό τη Βασιλεία του Θεού; Μπορούμε, ακολουθώντας την επίκαιρη συμβουλή του Παύλου στα εδάφια που έχουμε σήμερα: Φιλιππησίους 3:13, 14.
Ας τη διαβάσουμε μαζί —Φιλιππησίους 3:13, 14.
Εκεί λέει: «Αδελφοί, εγώ δεν θεωρώ ακόμη ότι το έχω κάνει δικό μου· ένα όμως είναι βέβαιο [ποιο είναι αυτό;]: Ξεχνώντας αυτά που βρίσκονται πίσω και επεκτεινόμενος σε αυτά που βρίσκονται μπροστά, συνεχίζω να αγωνίζομαι προκειμένου να φτάσω τον στόχο για το βραβείο της άνω κλήσης του Θεού μέσω του Χριστού Ιησού».
Είναι ενδιαφέρον ότι μια άλλη μετάφραση λέει τα εξής: «Αδελφοί και αδελφές, ξέρω ότι έχω ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μου. Κάνω όμως κάτι: Ξεχνώ ό,τι είναι στο παρελθόν και προσπαθώ όσο πιο σκληρά μπορώ να φτάσω τον στόχο που είναι μπροστά μου».
Ο Παύλος χρησιμοποίησε ένα ενδιαφέρον ρήμα: ξεχνώ, που μπορεί να σημαίνει και «παύω να ασχολούμαι».
Φυσικά, ο Παύλος είχε παρελθόν.
Δεν ξέχασε όλα όσα του είχαν συμβεί.
Μάλιστα, ανέφερε κάποια από αυτά πιο πάνω, πριν από τα εδάφια 13 και 14.
Παρ’ όλα αυτά, δεν έμεινε στο παρελθόν —ίσως σε λάθη ή αμαρτίες που είχε κάνει ή ακόμα και στη βάναυση αντιμετώπιση που δέχτηκε αφότου έγινε Χριστιανός.
Άφησε πίσω ό,τι δεν μπορούσε να αλλάξει.
Βέβαια, αυτές οι αναμνήσεις ξανάρχονταν στο μυαλό του πού και πού, αλλά το ζήτημα είναι πώς διαχειριζόταν αυτές τις αναμνήσεις.
Τι έκανε ο Παύλος; Δεν σκεφτόταν συνέχεια αυτά που είχε αφήσει πίσω του.
Δεν τον απασχολούσαν πια.
Όπως ένας δρομέας εστιάζει στη διαδρομή που έχει μπροστά του, έτσι και ο Παύλος εστίαζε στη μελλοντική ανταμοιβή του υπό τη Βασιλεία του Θεού.
Άρα, πώς θα συνεχίσουμε να ξεχνάμε αυτά που βρίσκονται πίσω και να επεκτεινόμαστε σε αυτά που βρίσκονται μπροστά; Ο Παύλος δίνει άλλη μια σοφή συμβουλή, που βοήθησε εκείνον και βοηθάει και εμάς.
Είναι στο επόμενο εδάφιο, Φιλιππησίους 3:15.
Λέει: «Γι’ αυτό, όσοι είμαστε ώριμοι ας έχουμε αυτή τη διανοητική στάση, και αν έχετε διαφορετική διανοητική διάθεση από κάποια άποψη, ο Θεός θα σας αποκαλύψει τη σωστή στάση».
Κάποιες φορές όντως δυσκολευόμαστε να διατηρήσουμε τη σωστή άποψη, να εστιάζουμε στα σωστά πράγματα, να έχουμε τη σωστή στάση.
“Η διανοητική μας διάθεση είναι διαφορετική”.
Αλλά πόσο χαιρόμαστε που ο Ιεχωβά είναι μακρόθυμος και μας δείχνει πού να εστιάζουμε και ποια στάση να έχουμε ώστε να γίνουμε και να παραμένουμε πνευματικά, ώριμα άτομα που πετυχαίνουν τους πνευματικούς τους στόχους.
Αλλά πρέπει να κάνουμε το μέρος μας.
Να βλέπουμε και να σκεφτόμαστε πράγματα που είναι θετικά, εποικοδομητικά, πράγματα που ανέφερε ο Παύλος στο επόμενο κεφάλαιο, στο Φιλιππησίους 4:8.
Θυμηθείτε ότι είπε «να συλλογίζεστε».
«Να συλλογίζεστε» τι; Λέει: “Όσα είναι αληθινά, σοβαρού ενδιαφέροντος, δίκαια, αγνά, αξιαγάπητα, έχουν καλή φήμη, είναι ενάρετα και αξιέπαινα”.
Οπότε, εφόσον είπε «να συλλογίζεστε», δεν ήταν κάτι που έπρεπε να κάνουν μία φορά, αλλά συνεχώς, εξακολουθητικά.
Έπρεπε λοιπόν να σκέφτονται ένα ζήτημα, να το στοχάζονται, να επεξεργάζονται στο μυαλό τους αυτά που ανέφερε ο Παύλος σε αυτό το εδάφιο.
Άλλες μεταφράσεις χρησιμοποιούν την απόδοση «να γεμίζετε όλες τις σκέψεις σας με» ή «μην πάψετε ποτέ να σκέφτεστε» αυτά που ανέφερε ο Παύλος.
Πιστοί υπηρέτες στο παρελθόν έκαναν ακριβώς αυτό.
Στην Προς Εβραίους, κεφάλαιο 11, αναφέρονται άτομα που είχαν ισχυρή πίστη.
Πώς οικοδόμησαν την πίστη τους; Σχηματίζοντας στο μυαλό τους μια εικόνα των υποσχέσεων του Ιεχωβά που θα εκπληρώνονταν στο μέλλον.
Κατά μία έννοια, μεταφέρονταν στο μέλλον και έβλεπαν τον εαυτό τους με την οικογένεια και τους φίλους τους να απολαμβάνουν αιώνια ζωή στον Παράδεισο.
Ο Αβραάμ και η Σάρρα αποτελούν θαυμάσια παραδείγματα για εμάς σήμερα.
Γιατί; Το Εβραίους 11:15 λέει: «Aν εξακολουθούσαν να θυμούνται [ή να σκέφτονται το παρελθόν, αν θυμούνταν] τον τόπο από τον οποίο είχαν φύγει, θα είχαν βρει μια ευκαιρία να επιστρέψουν» —νοερά ή κυριολεκτικά.
Εκείνοι όμως, αντί να νοσταλγούν την άνετη ζωή που είχαν αφήσει στην Ουρ —να ζουν στο παρελθόν και να θυμούνται τις παλιές καλές μέρες— συνέχισαν να εστιάζουν σε αυτό που βρισκόταν μπροστά τους, ναι, στην ανταμοιβή της αιώνιας ζωής σε μια παραδεισένια γη.
Η ίδια τακτική θα βοηθήσει και εμάς.
Βοήθησε την αδελφή Όντρεϊ Χάιντ, την οποία μερικοί θυμόμαστε καλά.
Τη βοήθησε να παραμείνει πιστά στην ολοχρόνια υπηρεσία πάνω από 63 χρόνια.
Στη βιογραφία της, στη Σκοπιά 1 Ιουλίου 2004, ανέφερε μια σοφή συμβουλή που της έδωσε ο πρώτος σύζυγός της, ο Νάθαν Νορ, λίγο πριν από τον θάνατό του.
Της είπε: «Να κοιτάζεις μπροστά, επειδή εκεί βρίσκεται η ανταμοιβή σου. Μη ζεις στο παρελθόν —αν και οι αναμνήσεις σου θα παραμένουν. Ο χρόνος θα σε βοηθήσει να γιατρευτείς. Μη νιώσεις πικρία και μη λυπάσαι τον εαυτό σου. ... Να παραμένεις πολυάσχολη —προσπάθησε να χρησιμοποιείς τη ζωή σου κάνοντας πράγματα για τους άλλους. Αυτό θα σε βοηθήσει να βρίσκεις χαρά στη ζωή».
Τι σοφή συμβουλή για όλους μας σήμερα!
Εκτιμούμε τα καλά παραδείγματα του παρελθόντος, αλλά και του παρόντος: τον απόστολο Παύλο, τον Αβραάμ και τη Σάρρα, την αδελφή Χάιντ.
Δεν ήθελαν να ζουν στο παρελθόν.
Ήθελαν να ζουν για το μέλλον, με το βλέμμα στραμμένο εκεί.
Όσο περισσότερο αφήνουμε πίσω το παρελθόν τόσο πιο γρήγορα προχωράμε μπροστά.
Κοιτάξτε πώς λάμπουν από χαρά τα πρόσωπα σε αυτή την εικόνα.
Γιατί φαίνονται τόσο χαρούμενοι, ανάλαφροι και ξένοιαστοι; Επειδή άφησαν πίσω το παρελθόν, το παρελθόν τούς άφησε ελεύθερους.
Χωρίς τα συναισθήματα που τους κρατούσαν πίσω, δέσμιους του παρελθόντος, προχωρούν με χαρά στον δρόμο προς τη ζωή.
Μπορούμε να κάνουμε το ίδιο αν ξεχνάμε αυτά που βρίσκονται πίσω και εστιάζουμε στην ανταμοιβή που βρίσκεται ακριβώς μπροστά μας υπό τη Βασιλεία του Θεού.
jwbvod25-32.v Greek
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου