JW Broadcasting—Αύγουστος 2025
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-129_1_VIDEO
Σας καλωσορίζουμε όλους θερμά στο JW Broadcasting!
Το θέμα αυτού του μήνα είναι: «Να Μιμείστε τη Γενναιοδωρία του Ιεχωβά».
Το σημερινό πρόγραμμα θα μας βοηθήσει να πλησιάσουμε τον υπέροχο Θεό μας, τον Ιεχωβά.
Ας πάρουμε μια γεύση.
Εσείς τι θα κάνετε στον Παράδεισο; Μερικά από τα παιδιά μας λένε τι ανυπομονούν να κάνουν στον νέο κόσμο και πώς η ελπίδα τους φέρνει πιο κοντά στον Ιεχωβά.
Το βιβλίο του Ωσηέ μπορεί να μας διδάξει βαθιές αλήθειες, αρκεί να ξέρουμε πώς να τις βρούμε.
Θα εξερευνήσουμε το βιβλίο του Ωσηέ, και θα μάθουμε πώς να σκάβουμε για να βρίσκουμε θησαυρούς που θα μας φανούν χρήσιμοι.
Εσείς, Χριστιανές αδελφές μας, είστε υπέροχα παραδείγματα συμπόνιας, αυτοθυσίας, ταπεινοφροσύνης και πολλών άλλων ιδιοτήτων.
Αλλά κάποιες φορές ίσως να νιώθετε ότι οι άλλοι δεν παρατηρούν όσα κάνετε.
Το μουσικό βίντεο αυτού του μήνα θα σας διαβεβαιώσει ότι οι αδελφοί και οι αδελφές σας σάς αγαπούν και σας εκτιμούν πάρα πολύ.
Μας περιμένουν υπέροχα πράγματα σε αυτή την εκπομπή του JW Broadcasting!
Εμείς οι άνθρωποι γεννιόμαστε με την ισχυρή τάση να μιμούμαστε άλλους.
Μάλιστα, έχει παρατηρηθεί ότι ακόμη και τα μωρά μιμούνται εκφράσεις του προσώπου.
Εκπληκτικό, ε; Αυτό μου θυμίζει κάτι που συνέβη πριν από 40 χρόνια περίπου, όταν με τη Σούζαν ήμασταν στο έργο περιοχής.
Μια αδελφή μού είπε ότι το αγοράκι της, που ήταν πέντε χρονών, κοιταζόταν στον καθρέφτη και έκανε διάφορους μορφασμούς με το πρόσωπο και τα μάτια του.
Η μαμά του το ρώτησε: «Τι κάνεις εκεί;» και εκείνο είπε: «Δεν μπορώ να κάνω σαν τον αδελφό Λετ. Ποτέ δεν θα γίνω επίσκοπος περιοχής!» Είμαι βέβαιος ότι σύντομα έμαθε πως οι έντονες εκφράσεις προσώπου δεν αποτελούν απαίτηση για να γίνεις επίσκοπος.
Θα έλεγα ότι ίσως είναι και μειονέκτημα.
Επί τη ευκαιρία, σας ευχαριστώ που με ανέχεστε όλα αυτά τα χρόνια.
Αλλά πώς μαθαίνει ένα μικρό παιδί να περπατάει, να τρώει και να μιλάει; Μαθαίνει με το να μιμείται τους γονείς του και άλλους.
Ωστόσο, υπάρχει ένα είδος μίμησης που δεν μας έρχεται αυτόματα, αλλά ούτε και εύκολα.
Αναφέρεται στο εδάφιο Εφεσίους 5:1.
Εκεί λέει: «Να γίνεστε λοιπόν μιμητές του Θεού, ως αγαπητά παιδιά».
Προσέξτε τη λέξη «γίνεστε».
Δεν γεννιόμαστε «μιμητές του Θεού».
Εξαιτίας της κληρονομημένης ατέλειας, δεν γεννιόμαστε ούτε καν με την τάση να γίνουμε μιμητές του Θεού.
Το εδάφιο Γένεση 8:21 λέει: «Επειδή η τάση της καρδιάς του [ανθρώπου] είναι κακή από τη νεότητά του».
Επομένως, χρειάζεται ένθερμη προσπάθεια για να γίνουμε μιμητές του Θεού.
Αλλά η προσπάθεια αξίζει τον κόπο, και ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει.
Ποιες ευλογίες θα απολαύσουμε εμείς προσωπικά αν γίνουμε μιμητές του Θεού; Η μεγαλύτερη ευλογία είναι ότι ο Ιεχωβά θα δει ότι προσπαθούμε να του μοιάσουμε, και έτσι θα μας αγαπάει και θα μας πλησιάζει ακόμα περισσότερο.
Επίσης, όσο περισσότερα μαθαίνουμε για τον Ιεχωβά και πασχίζουμε να του μοιάζουμε, τόσο περισσότερο θα τον αγαπάμε και εμείς και θα τον πλησιάζουμε.
Η καλλιέργεια θεϊκών ιδιοτήτων θα οδηγήσει και σε καλύτερες σχέσεις με τους άλλους.
Το να μιμούμαστε τις θεϊκές ιδιότητες θα μας κάνει γενικά καλύτερα άτομα.
Όσο περισσότερο μοιάζουμε στον Ιεχωβά τόσο πιο ευτυχισμένοι θα είμαστε.
Έτσι μας έχει δημιουργήσει.
Αυτές είναι μερικές μόνο από τις ευλογίες που θα απολαύσουμε αν γίνουμε μιμητές του Θεού.
Στις εκδόσεις μας έχουν προσδιοριστεί και αναλυθεί πάνω από 40 ιδιότητες του Ιεχωβά.
Ωστόσο, σήμερα θα αναλύσουμε μία μόνο.
Θα εξετάσουμε το θέμα: «Να Μιμείστε τη Γενναιοδωρία του Ιεχωβά».
Η γενναιοδωρία είναι μια πτυχή της αγάπης του Ιεχωβά.
Αναμφίβολα, ο Ιεχωβά Θεός είναι ο πιο γενναιόδωρος Δότης σε όλο το σύμπαν.
Ας δούμε γιατί.
Πριν από αμέτρητους αιώνες, ο Ιεχωβά Θεός ήταν ολομόναχος.
Και παρότι εμείς δεν μπορούμε να το διανοηθούμε αυτό, δεν ένιωθε μοναξιά, ούτε του έλειπε κάτι.
Από αγάπη όμως, επέλεξε με γενναιοδωρία να μοιραστεί το δώρο της ζωής και με άλλους.
Αποφάσισε να γίνει Πατέρας, Δημιουργός.
Όπως ήταν λογικό, άρχισε δημιουργώντας έναν Γιο με τον οποίο μπορούσε να απολαμβάνει άμεση συναναστροφή.
Όπως ξέρουμε, αυτός ο Γιος έγινε γνωστός ως ο Λόγος, ο Εκπρόσωπος του Ιεχωβά.
Αλλά κάποια στιγμή αργότερα, και πάλι όχι επειδή ένιωθε μοναξιά ή του έλειπε κάτι αλλά από αγάπη, επέλεξε να επεκτείνει και άλλο την οικογένειά Του δημιουργώντας εκατομμύρια αγγελικούς γιους που και αυτοί θα μπορούσαν να έχουν άμεση συναναστροφή μαζί Του.
Αργότερα στο ρεύμα του χρόνου, ο Ιεχωβά έκανε κάτι εκπληκτικό.
Από αγάπη, επέλεξε να επεκτείνει και πάλι την οικογένειά Του.
Αυτά τα παιδιά του, αν και ήταν κατώτερη μορφή ζωής, ήταν δημιουργημένα κατά την εικόνα Του και τα αγαπούσε πολύ.
Φυσικά μιλάμε για τον Αδάμ και την Εύα, οι οποίοι ήταν οι πρώτοι γονείς όλων μας.
Αν ο Ιεχωβά δεν τους είχε δημιουργήσει, κανείς από εμάς δεν θα είχε γεννηθεί.
Πράγματι, η ίδια η ζωή είναι ένα θαύμα, ένα υπέροχο δώρο που δείχνει τη γενναιοδωρία του Θεού.
Χωρίς αυτό το δώρο δεν θα μπορούσαμε να απολαύσουμε καμία από τις υπόλοιπες θαυμάσιες ευλογίες του Ιεχωβά.
Ας μιλήσουμε τώρα για τη γενναιοδωρία του Ιεχωβά όσον αφορά τα υλικά δώρα.
«Κάθε καλό και τέλειο δώρο έρχεται από πάνω».
Ας σκεφτούμε για λίγο τον πλανήτη στον οποίο ζούμε.
Ο Ιεχωβά δημιούργησε τη γη για να είναι το πανέμορφο και απαράμιλλο σπίτι μας.
Η γη έχει τις κατάλληλες συνθήκες για τη διατήρηση της ζωής, όπως είναι οι κύκλοι του οξυγόνου και του νερού που ανακυκλώνουν συνεχώς αυτά τα απαραίτητα στοιχεία.
Αν η γη βρισκόταν πιο κοντά στον ήλιο, όλο το νερό θα εξατμιζόταν και ο πλανήτης θα ήταν ένας άγονος βράχος.
Αντίθετα, αν βρισκόταν πιο μακριά από τον ήλιο, το νερό θα πάγωνε και ο πλανήτης θα ήταν ένα μη κατοικήσιμο παγόβουνο.
Ο Ιεχωβά τοποθέτησε τη γη στο τέλειο σημείο, το οποίο καλείται κατοικήσιμη ζώνη.
Ας σκεφτούμε άλλο ένα θαυμάσιο δώρο —το ανθρώπινο σώμα μας.
Παρά την ατελή μας κατάσταση, όπως λέει ο Ψαλμός 139:14, είμαστε πλασμένοι «με τρόπο θαυμαστό».
Δεν είναι υπέροχος ο τρόπος που το δέρμα μας θεραπεύεται από κοψίματα ή γρατζουνιές; Όταν κάνουμε γρατζουνιές ή βαθουλώματα στο αυτοκίνητο, θεραπεύεται από μόνο του; Φαντάζεστε πώς θα ήμασταν αν κάθε φορά που τραυματίζαμε το δέρμα μας αυτό παρέμενε έτσι; Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα φαινόμασταν χάλια.
Επιπλέον, δεν είναι καταπληκτικό ότι το δέρμα επιτρέπει να φεύγει το νερό από το σώμα μέσω της εφίδρωσης; Ταυτόχρονα όμως, δεν επιτρέπει στο νερό να μπει στο σώμα μας όταν κάνουμε μπάνιο.
Αλλιώς θα γινόμασταν σαν μπαλόνια γεμάτα νερό.
Ας σκεφτούμε και κάτι άλλο —το φαγητό.
Δεν είναι μόνο θρεπτικό αλλά και νόστιμο.
Να γιατί η λήψη τροφής είναι τόσο ευχάριστη.
Ο Θεός μπορούσε να κάνει το φαγητό να είναι όπως η βενζίνη για τα αυτοκίνητα —ένα απαραίτητο καύσιμο που δεν προσφέρει καμιά ευχαρίστηση.
Σκεφτείτε πόσες νόστιμες ποικιλίες τροφίμων υπάρχουν.
Για παράδειγμα, πόσες ποικιλίες σταφυλιών έχουμε; Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας, παγκόσμια υπάρχουν περίπου 10.000 διαφορετικές ποικιλίες σταφυλιών.
Ο Ιεχωβά θα μπορούσε να μας έχει δώσει μόνο δύο ποικιλίες —κόκκινα και λευκά σταφύλια.
Αλλά γιατί έχουμε περίπου 10.000 ποικιλίες; Λόγω της απέραντης γενναιοδωρίας του Ιεχωβά.
Το ερώτημα τώρα είναι: Πώς μπορούμε να μιμούμαστε τη γενναιοδωρία του Ιεχωβά όταν κάνουμε υλικά δώρα; Προφανώς, ο Ιεχωβά σκέφτηκε πολύ καλά τι είδους δώρα θα έδινε ώστε αυτά να είναι πρακτικά και ωφέλιμα.
Παρόμοια και εμείς, είναι στοργικό να σκεφτόμαστε πριν κάνουμε κάποιο δώρο.
Δεν είναι όλα τα δώρα πρακτικά.
Ένας αδελφός έδωσε ένα παράδειγμα: Ένα σκυλάκι ίσως είναι το τέλειο δώρο για ένα παιδί που ζει στην επαρχία, αλλά είναι τελείως ακατάλληλο για έναν Μπεθελίτη.
Αν ένας αδελφός μας δεν έχει τροφή, ρούχα ή στέγη, δεν του λέμε απλώς: “Πήγαινε με ειρήνη. Εύχομαι να ζεσταθείς και να χορτάσεις”.
Όχι, κάνουμε αυτό που λέει το Παροιμίες 3:27: «Μην αρνείσαι να κάνεις το καλό σε εκείνους που πρέπει αν έχεις τη δυνατότητα να τους βοηθήσεις».
Εκτός από το να βοηθούμε προσωπικά τους αδελφούς που έχουν ανάγκη, μπορούμε να τους βοηθούμε και έμμεσα, κάνοντας συνεισφορές για το παγκόσμιο έργο.
Το Κυβερνών Σώμα προσεύχεται ώστε να χρησιμοποιεί σοφά τους πολύτιμους αφιερωμένους πόρους για να βοηθάει αγαπητούς αδελφούς που έχουν πληγεί από φυσικές ή άλλου είδους καταστροφές και που χρειάζονται επειγόντως κατάλληλες αίθουσες και πρακτική βοήθεια με πολλούς άλλους τρόπους.
Μιας και μιλάμε για την ανάγκη που υπάρχει για Αίθουσες Βασιλείας, δείτε αυτές τις φωτογραφίες από τις Φιλιππίνες.
Εδώ βλέπετε πώς ήταν πριν έξι Αίθουσες Βασιλείας.
Πόσο νομίζετε ότι κόστισε καθεμιά από αυτές τις έξι απλές, αλλά αξιοπρεπείς καινούριες Αίθουσες Βασιλείας; Κατά μέσο όρο, 21.000 δολάρια.
Σκεφτείτε και το εξής: Τα υλικά δώρα του, όπως τη βροχή, τον ήλιο και το οξυγόνο, ο Ιεχωβά δεν μας τα δίνει πού και πού αλλά επαναλαμβανόμενα.
Πώς μπορούμε να μιμούμαστε αυτή την πτυχή της γενναιοδωρίας του; Το εδάφιο 1 Κορινθίους 16:2 λέει: «Την πρώτη ημέρα κάθε εβδομάδας, να βάζει ο καθένας σας κάτι στην άκρη ανάλογα με τις δυνατότητές του».
Σε αρμονία με αυτή τη Βιβλική αρχή, πολλοί επιλέγουν να “βάζουν κάτι στην άκρη” κάθε μήνα, προγραμματίζοντας επαναλαμβανόμενες διαδικτυακές συνεισφορές.
Ας ασχοληθούμε όμως τώρα για λίγο με τα πνευματικά δώρα του Ιεχωβά, που είναι ακόμα πιο εντυπωσιακά.
Πάρτε για παράδειγμα τη Γραφή.
Τι θα ήμασταν χωρίς αυτήν; Χαμένοι, απελπισμένοι, χωρίς πυξίδα.
Θα έπρεπε να πάθουμε για να μάθουμε —θα μαθαίναμε από τα λάθη μας.
Θα χρειαζόμασταν τουλάχιστον δύο ζωές —η πρώτη θα ήταν πρόβα, στη δεύτερη θα ξέραμε πώς να ζήσουμε.
Επίσης, σκεφτείτε και το άγιο πνεύμα.
Στον Ιωάννη 14:26 περιγράφεται ως βοηθός, δάσκαλος και μέσο υπενθύμισης.
Είναι η πιο ισχυρή δύναμη που υπάρχει στο σύμπαν, και ο Ιεχωβά μάς τη χορηγεί γενναιόδωρα.
Έπειτα υπάρχει και η ελπίδα της ανάστασης.
Μας δίνει δύναμη σε περιόδους μεγάλης στενοχώριας —όταν ο θάνατος μας στερεί κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο ή όταν οι ίδιοι ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον θάνατο.
Αυτό μου θυμίζει κάτι που είπε ένα εξάχρονο κοριτσάκι: “Ιεχωβά, σε ευχαριστώ για την ελπίδα της ανάστασης. Είναι πολύ καλή ιδέα!” Και ένα τελευταίο παράδειγμα.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο πνευματικό δώρο που μας έκανε ο Ιεχωβά; Πρόσφερε τον Γιο του για να μας εξαγοράσει από την αμαρτία και τον θάνατο.
Και ο Ιεχωβά δεν έστειλε έναν οποιονδήποτε άγγελο —έστειλε τον Πρωτότοκό του, τον Μονογενή του Γιο.
Φαντάζεστε να σας έδεναν σε μια καρέκλα και να σας ανάγκαζαν να δείτε τον βασανισμό και την εκτέλεση του πιο αγαπημένου σας παιδιού; Αυτό θα ήταν φρικτό!
Φυσικά, ο Ιεχωβά δεν ήταν δεμένος, αλλά λόγω της μεγάλης του αγάπης για εμάς άσκησε αυτοσυγκράτηση και επέτρεψε τον βασανισμό και την εκτέλεση του πολυαγαπημένου του Γιου.
Αυτό είναι το υπέρτατο παράδειγμα γενναιοδωρίας.
Το ερώτημα τώρα είναι: Πώς μπορούμε να μιμούμαστε τη γενναιοδωρία του Ιεχωβά κάνοντας πνευματικά δώρα; Ένας τρόπος είναι να δίνουμε ειλικρινή έπαινο με γενναιοδωρία.
Όταν δείτε κάτι καλό, πείτε κάτι καλό.
Το Παροιμίες 15:23 λέει: «Ο λόγος που λέγεται την κατάλληλη στιγμή —πόσο καλός είναι!» Οι λέξεις έχουν μεγάλη δύναμη.
Για παράδειγμα, και μόνο δύο λέξεις του εισηγητή της συνέλευσης μπορούν να σηκώσουν τόνους ολόκληρους.
Ποιες είναι αυτές; «Παρακαλώ, σηκωθείτε».
Αυτό συμφωνεί και με το Παροιμίες 18:21 που λέει: «Θάνατος και ζωή είναι στη δύναμη της γλώσσας».
Δυο τρία λόγια την κατάλληλη στιγμή μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά στη ζωή ενός ατόμου.
Μπορούν να κάνουν κάποιον καταθλιμμένο να «σηκωθεί», να δει αισιόδοξα το μέλλον.
Ένας άλλος τρόπος είναι να συγχωρούμε ανεπιφύλακτα.
Το Κολοσσαείς 3:13 μας υπενθυμίζει ότι “ο Ιεχωβά μάς συγχωρεί ανεπιφύλακτα” και ότι “πρέπει και εμείς να κάνουμε το ίδιο”.
Η φράση «συγχωρώ ανεπιφύλακτα» μεταδίδει την έννοια της απλοχεριάς, της γενναιοδωρίας.
Υπάρχει κάποιος στον οποίο μπορείτε να δείξετε αληθινή συγχώρηση μιμούμενοι τον γενναιόδωρο Θεό μας; Επιπρόσθετα, μπορούμε να μεταδίδουμε γενναιόδωρα τη γνώση μας.
Προσευχόμαστε για μια Γραφική μελέτη και κατόπιν εργαζόμαστε σε αρμονία με τις προσευχές μας, αναζητώντας επιμελώς κάποιο άξιο άτομο; Εκπαιδεύουμε πρόθυμα άλλα άτομα και μοιραζόμαστε τις γνώσεις μας στη διακονία, καθώς και στη συντήρηση και οικοδόμηση θεοκρατικών εγκαταστάσεων; Οι άνθρωποι συνήθως κρατάνε για τον εαυτό τους τις γνώσεις τους, για να μην τους πάρουν οι άλλοι τη δουλειά.
Αλλά εμείς, σαν τον Ιεχωβά, μοιραζόμαστε ευχαρίστως όποιες γνώσεις έχουμε με άλλους.
Σε αυτήν την ομιλία πήραμε μόνο μια μικρή ιδέα της μεγάλης γενναιοδωρίας του Ιεχωβά και του πώς μπορούμε να τον μιμούμαστε.
Θα μαθαίνουμε για πάντα για τον υπέροχο Θεό μας και για το πώς να αντανακλούμε τις ιδιότητές του.
Αλλά στο μεταξύ, όσο περισσότερα μαθαίνουμε για αυτόν και όσο καλύτερα τον μιμούμαστε, τόσο πιο γεμάτη, πιο ευτυχισμένη, πιο ικανοποιητική θα είναι η ζωή μας.
Γιατί; Επειδή έτσι μας δημιούργησε.
Ένας άλλος τρόπος για να μιμούμαστε τη γενναιοδωρία του Ιεχωβά είναι το να δείχνουμε φιλοξενία.
Μήπως καμιά φορά διστάζετε; Στο ακόλουθο βίντεο, θα βρείτε πρακτικές ιδέες που θα σας βοηθήσουν.
Πάνω από όλα, ήθελα να είναι τα πάντα στην εντέλεια.
Το σπίτι έπρεπε να λάμπει και στο τραπέζι να υπάρχουν ένα σωρό φαγητά —να είναι εντελώς γεμάτο.
Φοβόμουν ότι το διαμέρισμά μας δεν είχε αρκετό χώρο για να φιλοξενήσουμε άτομα, ούτε καν για φαγητό.
Συχνά αναρωτιόμουν αν όντως μας περίσσευε χρόνος για να καλούμε κόσμο ή αν όλο αυτό θα μας άγχωνε υπερβολικά.
Παλιότερα, ήμουν πολύ πιο άνετη οικονομικά.
Τώρα, δεν έχω και πολλά, αλλά τα βγάζω πέρα.
Οι αδελφοί και οι αδελφές είναι τόσο πολύτιμο δώρο από τον Ιεχωβά.
Πραγματικά, είναι η οικογένεια που μας έχει δώσει.
Οι αδελφοί και οι αδελφές μάς έχουν δείξει τόση αγάπη που θέλω να κάνω ό,τι μπορώ για να τους εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου.
Ο καλύτερος τρόπος είναι να περνάμε χρόνο μαζί.
Χαιρόμαστε να ξεχωρίζουμε χρόνο για τους αδελφούς μας.
Πολλοί από αυτούς ζουν μόνοι ή απλώς θέλουν λίγη παρέα.
Είναι ωραίο να εκδηλώνουμε φιλοξενία στο σπίτι μας, αλλά έμαθα ότι η φιλοξενία ξεκινάει από την Αίθουσα Βασιλείας.
Άλλωστε, είμαστε όλοι καλεσμένοι του Ιεχωβά.
Προτιμώ να στέκομαι κοντά στην είσοδο.
Με αυτόν τον τρόπο, μπορώ να εντοπίζω τα ενδιαφερόμενα άτομα που έχουν έρθει.
Ένα ζεστό χαμόγελο φανερώνει προσωπικό ενδιαφέρον και τους δείχνει ότι χαίρομαι πραγματικά που τους βλέπω.
Οι αδελφοί και οι αδελφές στη συνάθροιση είναι η οικογένειά μου.
Γι’ αυτό, θέλω να τους αγκαλιάζω, να τους φιλάω, να τους ρωτάω πώς νιώθουν.
Θέλω να είναι χαρούμενοι όπως είμαι εγώ.
Συνήθως είμαι πολύ κουρασμένος μετά τη συνάθροιση.
Η μέρα μου ήταν γεμάτη και ακολουθεί όλη η υπόλοιπη εβδομάδα, αλλά ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και στους άλλους.
Μερικές φορές, θέλουν να μιλήσουν για κάτι.
Το να αφιερώνουμε χρόνο για να τους ακούσουμε μπορεί να τους φτιάξει τη διάθεση.
Έβαλα στόχο να καλώ τέσσερις πέντε αδελφούς κάθε δεύτερη εβδομάδα.
Χάρηκα πολύ που πέτυχα τον στόχο μου.
Μέσα σε ενάμιση χρόνο ήρθαν όλοι.
Οι αδελφοί συνήθως με ρωτούν τι να φέρουν, και εγώ τους λέω: «Τίποτα—μόνο το όμορφο χαμόγελό σου. Και κάποιον που γνωρίζεις καλά αλλά δεν τον ξέρω εγώ».
Κάποιες φορές, μετά τη συνάθροιση, λέμε μεταξύ μας: «Πρέπει να καλέσουμε κάποιον στο σπίτι!» Ρωτάμε λοιπόν αδελφούς, μερικές φορές τέσσερις ή και περισσότερους, ώσπου να βρούμε κάποιον που έχει χρόνο.
Με αυτόν τον τρόπο, έχουμε απολαύσει τόσες υπέροχες παρέες.
Κανείς δεν νιώθει πίεση ούτε περιμένει κάτι υπερβολικό.
Όλοι είμαστε χαλαροί και επικρατεί μια ήρεμη, οικογενειακή ατμόσφαιρα.
Ένα περιστατικό άλλαξε τελείως την άποψή μου για τη φιλοξενία.
Μια φίλη μού τηλεφώνησε και μου είπε: «Γεια! Είμαι εδώ κοντά. Έχεις λίγο χρόνο; Να περάσω;» Σκέφτηκα: “Και τώρα τι μαγειρεύουμε;” Την ίδια στιγμή, χτύπησε το κουδούνι.
Η φίλη μου είχε ήδη φτάσει.
Το μόνο φαγητό που μου ερχόταν στο μυαλό ήταν μακαρόνια με σάλτσα.
Όταν καθίσαμε να φάμε, η φίλη μου μού είπε: «Στέφανι, η μακαρονάδα είναι το αγαπημένο μου!» Χάρηκα απίστευτα.
Η ζωή μου είναι απλή.
Για να φιλοξενώ αδελφούς, χρειάζονται κάποια χρήματα.
Αλλά υπάρχουν φυλλάδια με προσφορές.
Βλέπω τι είναι σε έκπτωση.
Οι αδελφοί χαίρονται, και εγώ δεν έχω ξοδέψει πολλά.
Αρκετοί αδελφοί έχουν μείνει στο σπίτι μας.
Έρχονται για τη σχολή σκαπανέων, πρεσβυτέρων και άλλα θεοκρατικά προγράμματα.
Είναι πολύ ενθαρρυντικό να βλέπεις πόσο χαρούμενοι είναι όταν επιστρέφουν στο σπίτι το βράδυ.
Είναι κάτι ανεκτίμητο.
Έχουν ενισχυθεί από τη σχολή και μας μεταφέρουν τόσες εποικοδομητικές σκέψεις.
Η χαρά τους είναι μεταδοτική.
Το διαμέρισμά μας δεν είναι και πολύ μεγάλο.
Αναρωτιόμασταν λοιπόν πού θα κοιμούνταν οι φιλοξενούμενοι.
Αποφασίσαμε να μετατρέψουμε το γραφείο σε ξενώνα.
Μεταφέραμε το γραφείο στο δωμάτιό μας και, στον χώρο που άνοιξε, βάλαμε ένα φουσκωτό στρώμα για τους επισκέπτες.
Είναι εξαιρετική λύση.
Βγάζω φωτογραφίες με τους καλεσμένους μου και τις κολλάω σε ένα άλμπουμ.
Στους καιρούς που ζούμε, είναι φυσιολογικό να νιώθουμε λύπη μερικές φορές.
Και εμένα μου συμβαίνει.
Το αντίδοτο είναι να κοιτάζω τις φωτογραφίες, να θυμάμαι τις παρέες μας, τα γέλια μας, την ατμόσφαιρα που υπήρχε, τις εμπειρίες που άκουσα.
Τα στοχάζομαι όλα αυτά και με γεμίζουν και πάλι χαρά.
Όταν βλέπω πόσο χαρούμενοι είναι οι καλεσμένοι μου, νιώθω και εγώ μεγάλη χαρά.
Το να περνάμε χρόνο μαζί δεν ενισχύει μόνο τις μεταξύ μας φιλίες αλλά και τη φιλία μας με τον Ιεχωβά.
Ζούμε σε τόσο αβέβαιους καιρούς.
Πραγματικά, δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει.
Από αυτές τις καταστάσεις, δεν επηρεαζόμαστε μόνο εμείς αλλά και άλλοι.
Αξιοποιώντας τον χρόνο που έχουμε για να κάνουμε παρέα, χτίζουμε φιλίες —γερές και ουσιαστικές φιλίες.
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές προσωπικότητες στην εκκλησία, και πλησιάζει ο καιρός που θα είναι ιδιαίτερα σημαντικό να παραμείνουμε ενωμένοι μεταξύ μας.
Θα αντιμετωπίζουμε όλο και περισσότερη πίεση σε αυτό το σύστημα πραγμάτων.
Αλλά θα είμαστε ακόμη πιο ευγνώμονες για τις φιλίες μας στην εκκλησία που μπορούν να μας βοηθήσουν να αντισταθούμε σε αυτή την πίεση.
Μαζί είμαστε ισχυρότεροι επειδή μπορούμε όλοι να στηρίξουμε και να στηριχτούμε ο ένας στον άλλον.
Τι επίκαιρες σκέψεις!
Το ίδιο άρθρο της Σκοπιάς δήλωνε το εξής: «Καθώς οι πιέσεις αυξάνονται, χρειάζεται να υπάρχει η βαθύτερη δυνατή αγάπη ανάμεσα σε εμάς και στους αδελφούς μας».
Ναι, όταν εκδηλώνουμε φιλοξενία γενναιόδωρα, ενισχύουμε τους δεσμούς αγάπης ανάμεσά μας.
Χρειάζεται να έχουμε αυτό τον ισχυρό δεσμό με τους αδελφούς μας, ιδιαίτερα όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια οδυνηρή, αναπάντεχη τραγωδία.
Η Μαρσέλα, η Μαϊτέ και η Τζάκι αντιμετώπισαν κάτι τραγικό.
Καθώς θα ακούμε την ιστορία τους, προσέξτε πώς βοήθησε η ισχυρή πίστη τις ίδιες και την οικογένειά τους να υπομείνουν.
Είμαι από την Κολομβία.
Έχω άλλες πέντε αδελφές.
Γνώρισα την αλήθεια σε μικρή ηλικία από τους γονείς μου.
Ήμασταν πολύ δραστήριοι πνευματικά.
Ο μπαμπάς μου τη ζούσε την αλήθεια.
Δεν ήταν απλώς στην αλήθεια —τη ζούσε— και πάντοτε προσπαθούσε να το περάσει αυτό και σε εμάς.
Φρόντιζε να μη φεύγουμε ποτέ για το σχολείο χωρίς να έχουμε διαβάσει πρώτα το εδάφιο της ημέρας.
Ήταν προϋπόθεση.
Μπορεί να αργούσαμε αλλά δεν φεύγαμε από το σπίτι αν δεν είχαμε διαβάσει το εδάφιο.
Ήμασταν μεγάλη οικογένεια αλλά ήμασταν πάντοτε στη συνάθροιση.
Γεμίζαμε δύο σειρές.
Πάντα είχε έννοια τους αδελφούς.
Ήταν πάντα στη διάθεσή τους.
Ήταν πολύ φιλόξενος —το ίδιο και η μαμά μου.
Καλούσε λοιπόν στο σπίτι τους σπουδαστές του και αδελφούς, και θυμάμαι που έκλεινε την πόρτα της κουζίνας, έβαζε λίγη μουσική και μαγείρευε κάτι νόστιμο.
Έβρισκε σε όλα κάτι διασκεδαστικό και ήθελε εμείς τα κορίτσια να περνάμε όμορφα, ειδικά όταν ήμασταν όλοι μαζί.
Έδινε στην καθεμιά μας ό,τι χρειαζόταν και ό,τι της άρεσε.
Μας έβγαζε βόλτα το σαββατοκύριακο μετά τη συνάθροιση και μετά το έργο κηρύγματος.
Ήταν προνόμιο να έχουμε έναν τέτοιον πατέρα.
Εκείνη τη μέρα, θυμάμαι ότι ήμασταν στο σπίτι.
Έβαζε το αυτοκίνητο στο γκαράζ όταν κάποιοι άντρες πλησίασαν και απείλησαν εκείνον και τη μαμά με πολυβόλα.
Ήθελαν να βγει και να τον απαγάγουν.
Ακούσαμε έναν θόρυβο.
Όλες τρομάξαμε και τρέξαμε έξω.
Θυμάμαι ότι ο μπαμπάς ήταν στο έδαφος.
Κάποιοι άντρες τον είχαν πυροβολήσει.
Τον είχαν αφήσει εκεί.
Τον πήρα στην αγκαλιά μου.
Τον μεταφέραμε στο νοσοκομείο όπου, λίγες ώρες αργότερα, πέθανε.
Τα τελευταία λόγια του μπαμπά μου ήταν: «Ιεχωβά, προστάτεψε τις κόρες μου. Φρόντιζε τις κόρες μου και την κυρά μου» —εννοούσε τη μαμά μας.
Η μαμά μου ήταν δυνατή. Μας έδωσε —μας έδωσε πολλή δύναμη.
Και διατήρησε το πνευματικό μας πρόγραμμα.
Την εβδομάδα που πέθανε ο μπαμπάς, η αδελφή μου η Ρακέλ είχε ομιλία στη συνάθροιση.
Παρ’ όλο που ο μπαμπάς είχε πεθάνει την ακριβώς προηγούμενη μέρα, εκείνη έκανε κανονικά την ομιλία της.
Την επόμενη εβδομάδα, είχαμε συνέλευση.
Ούτε αυτήν τη χάσαμε.
Θέλαμε πολύ να ακολουθούμε το παράδειγμα που μας άφησε ο μπαμπάς μας.
Η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη και περίπλοκη.
Αλλά ο Ιεχωβά είχε πάντα την πρώτη θέση σε όλες τις αποφάσεις μας.
Αποφασίζαμε πάντα έχοντας στον νου μας τον Ιεχωβά και την οσιότητα που έδειχνε ο πατέρας μας πάντα σε αυτόν.
Συνέχισα να ζω σαν να ζούσε και ο πατέρας μου, προσπαθώντας να κρατήσω όλες τις αδελφές μου ενωμένες και στην αλήθεια.
Στην αρχή, προσευχόμουν στον Ιεχωβά για ειρήνη: «Δώσε μου την “ειρήνη ... η οποία υπερβαίνει κάθε κατανόηση”».
Και τώρα, όταν προκύπτει κάτι δυσκολότερο, λέω στον Ιεχωβά: «Ιεχωβά, διατήρησε την ειρήνη που μου έχεις δώσει ήδη. Μην επιτρέψεις σε αυτή τη δοκιμασία να μου τη στερήσει».
Και τότε ο Ιεχωβά με ενισχύει.
Αγαπώ πολύ τις αδελφές μου.
Έχω μεγάλο σεβασμό για αυτές επειδή μου στάθηκαν σαν μητέρες.
Τρεις από τις αδελφές μου ζουν ακόμα στην Κολομβία, γι’ αυτό φροντίζουμε να κρατάμε επαφή μέσω τηλεφώνου ή μέσω Zoom.
Με αυτόν τον τρόπο, μπορούν να βλέπουν πώς είναι η μαμά.
Μερικοί συγγενείς μου που δεν είναι Μάρτυρες θέλησαν να πάρουν κάποιες από τις αδελφές μου για να τις μεγαλώσουν.
Αλλά εμείς δεν θέλαμε να χωριστεί η οικογένειά μας επειδή αυτό δεν ήταν κάτι που θα το ήθελε ο μπαμπάς.
Εκείνος ήθελε να περάσουμε όλοι στον νέο κόσμο υπηρετώντας τον Ιεχωβά μαζί.
Όλος του ο κόπος, όλη του η ζωή, όλα όσα είχε αφιερώσει στον Ιεχωβά δεν θα πήγαιναν χαμένα απλώς και μόνο επειδή δεν τον είχαμε πια μαζί μας.
Δεν υπήρχε περίπτωση.
Ο μπαμπάς μου με έμαθε τόσα απλά πράγματα για τη δημιουργία, για τον Ιεχωβά, που με έκαναν να αγαπήσω τον Ιεχωβά.
Αυτό ήταν κάτι που, τότε δεν το ήξερα αλλά, θα με βοηθούσε να μην το βάλω κάτω.
Πάντοτε λέω: «Για δες! Μπορεί ο μπαμπάς να μην είναι εδώ αλλά μου άφησε έναν άλλον Πατέρα, τον Ιεχωβά».
Και αυτό είναι που με έχει βοηθήσει να συνεχίσω.
Στον Παράδεισο, αυτό που λαχταρώ περισσότερο ...
Εκείνα τα τελευταία του λόγια: «Ιεχωβά, τη γυναίκα μου, τις κόρες μου» —θέλω να μπορέσω να του πω: «Κοίτα! Εδώ είναι. Είμαστε όλες εδώ».
Τα καταφέραμε!
Έκανες καλή δουλειά.
Όπως είπε η Μαϊτέ, οι γονείς τους «τη ζούσαν την αλήθεια».
Το παράδειγμά τους τις βοήθησε να αγαπήσουν βαθιά τον Ιεχωβά και να έχουν τη βέβαιη ελπίδα ότι οι υποσχέσεις του θα εκπληρωθούν.
Γονείς, οι προσπάθειές σας να βοηθήσετε τα παιδιά σας να οικοδομήσουν ισχυρή πίστη θα τα ωφελούν σε όλη τους τη ζωή.
Ακούστε τι λένε μερικά από τα παιδιά μας σχετικά με τον Παράδεισο.
Στον Παράδεισο, όλοι είναι χαρούμενοι.
Περνάνε καλά, και όλα είναι πάρα πολύ ωραία.
Στον Παράδεισο, θα ζω για πάντα.
Θα γίνω φίλος με όλους, από όλο τον κόσμο.
Θα γίνουμε μια μεγάλη οικογένεια.
Στον Παράδεισο έχει βουνά, δάση, ποτάμια, πολλά λουλούδια και ακούς παντού τραγούδια και γέλια.
Είναι τέλεια!
Τώρα δεν μπορούμε να πάμε κοντά στα ζώα και να παίξουμε μαζί τους.
Αλλά στον Παράδεισο δεν θα μας πειράζουν ούτε θα μας δαγκώνουν.
Θα παίζουμε μαζί τους και θα έχει πολλή πλάκα!
Θα κάνω κόντρα με τη λεοπάρδαλη στον Παράδεισο!
Στον Παράδεισο, δεν θα υπάρχει πια Σατανάς.
Θα περνάμε ωραία για πάντα.
“Οι πράοι θα γίνουν κάτοχοι της γης και θα βρίσκουν εξαιρετική ευχαρίστηση στην αφθονία της ειρήνης”.
Έχω μάθει να το λέω απέξω τώρα.
Τώρα γίνονται πολλές καταστροφές και εγκλήματα.
Στον Παράδεισο όμως, θα γίνονται πολλά ωραία και καλά πράγματα.
Όλοι θα χαμογελάνε.
Η Σοφία φανταζόταν ότι είναι σε έναν κήπο γεμάτο πεταλούδες.
Η Σοφία ονειρευόταν ότι είναι στον Παράδεισο με τη μικρή Ισραηλίτισσα που δούλευε στο σπίτι του Νεεμάν και έπαιζε με ένα σωρό πεταλούδες.
Ο μπαμπάς του Πέτρου και της Σοφίας είπε ότι είναι καλό να φανταζόμαστε τον εαυτό μας στον Παράδεισο ...
... γιατί μπορούμε να “χαιρόμαστε με την ελπίδα”.
Όταν τα πράγματα είναι δύσκολα, σκέφτομαι τον εαυτό μου στον Παράδεισο και κάνω υπομονή.
Θέλω να ζήσω με την οικογένειά μου και με τα ζώα σε ένα δεντρόσπιτο με κούνια και τσουλήθρα.
Εδώ στον Παράδεισο, τα πουλιά κελαηδάνε χαρούμενα.
Να! Εδώ είμαι εγώ με την οικογένειά μου.
Θέλω να γνωρίσω τον Δαβίδ και να μάθω γιατί είχε τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά και γιατί είχε τόσο θάρρος.
Θέλω να γνωρίσω τον Δανιήλ όταν αναστηθεί στον Παράδεισο, και να τον ρωτήσω πώς ένιωσε όταν τον έριξαν στον λάκκο με τα λιοντάρια.
Ο Ιεχωβά υπόσχεται πολλά ωραία πράγματα που θα μας κάνουν χαρούμενους.
Είναι πολύ καλός Θεός!
Ο Ιεχωβά είναι τόσο δυνατός και πολύ σοφός, και είναι και πολύ καλός.
Για μένα είναι καταπληκτικός!
Ο Ιεχωβά δεν λέει ποτέ ψέματα.
Ό,τι λέει γίνεται.
Είναι Θεός που μας αγαπάει πολύ.
Ο Ιεχωβά σάς αγαπάει εσάς τους νεαρούς.
Θέλει στον Παράδεισο εσάς, την οικογένειά σας και όλους όσους τον αγαπούν.
Μάθετε όσο πιο πολλά μπορείτε για τη Γραφή και, όταν το κάνετε αυτό, ο Ιεχωβά θα γίνει ο καλύτερός σας Φίλος.
Η Γραφή είναι γεμάτη με θησαυρούς.
Αλλά για να ανακαλύψουμε τα πνευματικά πετράδια της, χρειάζεται προσπάθεια.
Για να αναπτύξουμε καλές συνήθειες προσωπικής μελέτης, το Κυβερνών Σώμα έχει τη χαρά να παρουσιάσει μια καινούρια σειρά με τίτλο: Να Σκάβετε για Θησαυρούς.
Στο πρώτο μας επεισόδιο, θα εξερευνήσουμε το βιβλίο του Ωσηέ.
Το βιβλίο του Ωσηέ ξεχειλίζει από πνευματικούς θησαυρούς!
Ναι, συμφωνώ!
Φανερώνει πτυχές της προσωπικότητας και της κυριαρχίας του Ιεχωβά, και είναι τόσα αυτά που μπορούμε να εφαρμόσουμε, αρκεί να ξέρουμε πώς να βρούμε τους θησαυρούς.
Εμπρός, λοιπόν!
Ας αρχίσουμε το σκάψιμο!
Ευχαρίστως!
Για αρχή, ας δούμε το βίντεο Εισαγωγή στο Βιβλίο του Ωσηέ.
Δίνει μια γενική εικόνα του βιβλίου, εξηγεί το ιστορικό του πλαίσιο και, το πιο σημαντικό, δείχνει πώς συνδέεται με τη Βασιλεία του Θεού.
Ωραία ιδέα για μελέτη!
Α, σε ευχαριστώ!
Το βίντεο έλεγε ότι ο Ωσηέ «συνέχισε τη σταδιοδρομία του ως προφήτης περίπου 60 χρόνια» ενώ υπήρχε μεγάλη πολιτική αναταραχή στον Ισραήλ.
Καθόλου εύκολος διορισμός!
Αλλά ας αρχίσουμε να σκάβουμε πιο βαθιά κάνοντας μερικές ερωτήσεις.
Οι ερωτήσεις είναι ουσιώδεις όταν σκάβουμε για θησαυρούς.
Για παράδειγμα: Τι ζήτησε ο Ιεχωβά από τον Ωσηέ όταν άρχισε να υπηρετεί ως προφήτης; Το Ωσηέ 1:2 λέει: «Πήγαινε, παντρέψου γυναίκα πορνείας και απόκτησε παιδιά πορνείας».
Φαντάσου να είσαι προφήτης και το πρώτο πράγμα που σου ζητάει ο Ιεχωβά είναι να παντρευτείς μια γυναίκα που θα σου είναι άπιστη!
Αναρωτιέμαι πώς να ένιωσε ο Ωσηέ!
Ποια ήταν η πρώτη του αντίδραση; Τι σκέψεις περνούσαν από το μυαλό του ξέροντας ότι η σύζυγός του θα αποδεικνυόταν άπιστη; Πολλοί που το έχουν ζήσει αυτό λένε ότι είναι κάτι που σε κάνει κομμάτια, σε διαλύει.
Μμμμ.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, το εδάφιο λέει επίσης «απόκτησε παιδιά πορνείας».
Άρα, ήταν και παιδιά στη μέση.
Ο Ωσηέ και η Γόμερ έκαναν μαζί έναν γιο, αλλά μετά η Γόμερ γέννησε άλλα δυο παιδιά που προφανώς δεν ήταν δικά του.
Πώς να τον επηρέασε αυτή η κατάσταση; Καλή ερώτηση.
Και αν δεν ήταν δικά του, πότε το έμαθε; Πώς του φαινόταν που τα φρόντιζε εκείνος; Μπορούμε να ζωντανέψουμε την αφήγηση κάνοντας διάφορες ερωτήσεις.
Ξέρεις, με έχουν ρωτήσει στο παρελθόν —σίγουρα και εσένα: Γιατί να ζητήσει ο Ιεχωβά από τον Ωσηέ να υποφέρει τόσο πολύ με την κατάσταση της οικογένειάς του; Ήταν άδικο!
Εσύ πώς θα απαντούσες; Το «γιατί» είναι πολύ σημαντική ερώτηση όταν σκάβουμε για θησαυρούς.
Για σκέψου: Ο Ιεχωβά τού εξήγησε «γιατί» στο ίδιο εδάφιο στο οποίο του έδωσε και την εντολή: «Επειδή με πορνεία έχει πάψει εντελώς η χώρα να ακολουθεί τον Ιεχωβά».
Το βιβλίο Όλη η Γραφή λέει: «Ο Ισραήλ ήταν για τον Ιεχωβά σαν σύζυγος που έκανε απιστίες, διαπράττοντας πορνεία. Κι όμως, αυτός θα έδειχνε πόσο την αγαπούσε και θα προσπαθούσε να την επανακτήσει. Η γυναίκα του Ωσηέ, η Γόμερ, μπορούσε να το απεικονίσει αυτό επακριβώς».
Εφόσον ζητήθηκε από τον Ωσηέ να ζήσει κάτι ανάλογο με αυτό που περνούσε ο Ιεχωβά με τον Ισραήλ, ο Ωσηέ μπορούσε να συναισθανθεί και να εξηγήσει στον λαό πόσο είχαν πληγώσει τον Ιεχωβά.
Ναι, φαντάζομαι ότι έτσι τα λόγια του Ωσηέ μετρούσαν περισσότερο.
Μμμμ.
Και τώρα η καίρια ερώτηση: Τι δείχνει αυτό για την προσωπικότητα του Ιεχωβά; Τι σου κάνει εσένα εντύπωση; Στην αφήγηση μάς εκπλήσσει το πώς είπε ο Ιεχωβά στον Ωσηέ να πάρει τη Γόμερ πίσω.
Το Ωσηέ 3:1 λέει: «Πήγαινε ξανά, αγάπησε τη γυναίκα που την αγαπάει άλλος άντρας και η οποία μοιχεύει, όπως ο Ιεχωβά αγαπάει τον λαό του Ισραήλ ενώ αυτοί στρέφονται σε άλλους θεούς».
Ο Ωσηέ δεν έπρεπε να πάρει πίσω τη Γόμερ απλώς από καθήκον.
Ο Ιεχωβά τού είπε να αγαπήσει αυτή τη γυναίκα ξανά.
Ναι, αυτό διαφέρει πολύ από το να παριστάνει κάποιος ότι όλα είναι μια χαρά.
Είναι αληθινή αποκατάσταση.
Άρα, αν και ο Ιεχωβά είχε πληγωθεί βαθιά, αγαπούσε ακόμη τον Ισραήλ και ήθελε να επιστρέψουν —ενώ δεν ήταν υποχρεωμένος να το κάνει αυτό.
Ήθελε να αποκαταστήσει τη στενή σχέση αγάπης μεταξύ τους.
Αυτή είναι η όσια αγάπη του Ιεχωβά!
Μαθαίνουμε πολλά για την προσωπικότητα του Ιεχωβά και μάλιστα για την κυριαρχία του!
Δεν είναι απλά όσιος —είναι Θεός όσιας αγάπης.
Καταπληκτικό!
Πάμε στο επόμενο βήμα: Προσωπική εφαρμογή.
Οι ιδέες για μελέτη στη Σκοπιά μάς παροτρύνουν να εντοπίζουμε διδάγματα και να τα εφαρμόζουμε.
Οπότε, τι μάθαμε; Η ανοσιότητα προξενεί μεγάλο πόνο στον Ιεχωβά, αλλά ισχύει και το αντίθετο.
Όταν μιμούμαστε την όσια αγάπη του, ασφαλώς εκείνος χαίρεται πολύ.
Άρα, όταν κάνουμε το καλύτερο για να διατηρούμε ατμόσφαιρα αγάπης στον γάμο μας, παρότι δεν είναι εύκολο ή νιώθουμε αδικημένοι, και όταν είμαστε όσιοι στους αδελφούς μας και προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε μια σχέση που χάλασε, ακόμη και όταν μας πλήγωσαν, κάνουμε τον Ιεχωβά χαρούμενο.
Ναι, μιμούμαστε εκείνον.
Δεν είναι απλώς καθήκον.
Είναι πράξη όσιας αγάπης.
Δεν συγχωρούμε μόνο.
Αγαπάμε!
Κάτι άλλο που μάθαμε: Ίσως πληγώσαμε τον Ιεχωβά με κάτι που κάναμε.
Αυτές οι αναμνήσεις ίσως μας βασανίζουν παρότι μετανιώσαμε και λάβαμε συγχώρηση.
Μπορεί να δυσκολευόμαστε να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας.
Αλλά ο Ιεχωβά δεν θέλει να νιώθουμε έτσι.
Όπως έγινε με τους Ισραηλίτες, έτσι θέλει να είναι και δικός μας Θεός και μας διαβεβαιώνει για τη συγχώρηση και την όσια αγάπη του.
Αν θυμόμαστε αυτή την αφήγηση, θα νιώθουμε γαλήνη όταν κάνουμε ένα λάθος.
Δες τι μπορούμε να βρούμε με λίγα βήματα: παίρνοντας μια γενική εικόνα από το βίντεο της Εισαγωγής, σκάβοντας με ερωτήσεις στις λεπτομέρειες και στο ευρύτερο πλαίσιο, ψάχνοντας τι μαθαίνουμε για την προσωπικότητα του Ιεχωβά και κάνοντας προσωπική εφαρμογή.
Το βιβλίο του Ωσηέ ξεχειλίζει από τέτοια πετράδια!
Σε αυτά τα εδάφια κρύβονται και άλλοι θησαυροί.
Γιατί ζήτησε ο Ιεχωβά από τον Ωσηέ να εξαγοράσει τη Γόμερ; Τι αποκαλύπτουν τα ονόματα των παιδιών για τον Ιεχωβά; Γιατί έδινε ο Ιεχωβά ελπίδα για έναν βασιλιά από τη γραμμή του Δαβίδ; Πώς μπορώ να μιμούμαι το παράδειγμα του Ωσηέ ο οποίος δέχτηκε δύσκολους διορισμούς; Μπορούμε να μάθουμε πολλά ακόμα.
Ας συνεχίσουμε τότε.
Οι θησαυροί που βρίσκουμε στο βιβλίο του Ωσηέ είναι ανεξάντλητοι.
Όταν σκάβουμε για θησαυρούς στη Γραφή, μελετάμε σε βάθος τη ζωή ανθρώπων σαν εμάς, βλέπουμε τις ιδιότητες του Ιεχωβά σε δράση, και όλα όσα μαθαίνουμε μπορούμε να τα εφαρμόζουμε στην καθημερινή μας ζωή.
Σε επόμενα επεισόδια, θα σκάψουμε στο βιβλίο του Αμώς, του Μιχαία, του Αββακούμ και σε άλλα βιβλία της Γραφής που συνήθως αποκαλούνται «μικροί προφήτες».
Ελπίζουμε ότι αυτή η νέα σειρά θα σας δώσει την ώθηση και τα εφόδια ώστε να ανακαλύψετε θησαυρούς στην προσωπική σας μελέτη.
Όταν ο Ιεχωβά μάς βλέπει να κάνουμε το καλύτερο στην υπηρεσία του, χαίρεται πολύ.
Πώς αλλιώς ωφελούμαστε όταν ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά βλέπει καθετί καλό που κάνουμε; Θα πάρουμε την απάντηση στην ακόλουθη πρωινή λατρεία που θα παρουσιάσει ο αδελφός Τζον Έκραν.
Πώς ωφελούμαστε, ξέροντας ότι ο Ιεχωβά βλέπει ό,τι καλό κάνουμε; Οι φίλοι, οι συνεργάτες και η οικογένεια βλέπουν ένα μέρος από το καλό που κάνουμε.
Αλλά κανένας φίλος, συγγενής, ή και σύζυγος, δεν βλέπει ό,τι καλό κάνουμε.
Ο Ιεχωβά, όμως, το βλέπει —όταν υπερασπιζόμαστε έναν φίλο που τον κατηγορούν ενώ δεν είναι παρών, όταν αντιστεκόμαστε σε έναν πειρασμό ή όταν προσευχόμαστε για άλλους και το ξέρει μόνο ο Ιεχωβά.
Ευτυχώς, δεν χρειάζεται να αναφέρουμε κάθε καλή μας πράξη στον Ιεχωβά ούτε να απαριθμούμε στην προσευχή μας τη νύχτα ό,τι καλό κάναμε εκείνη τη μέρα.
Μας αρκεί που ο Ιεχωβά τα παρατήρησε όλα και είναι ευχαριστημένος μαζί μας.
Για τον Ιησού, ήταν αρκετό ότι ο Ιεχωβά παρατηρούσε όσα έκανε και ήταν ευχαριστημένος.
Ας δούμε το εδάφιο Ιωάννης 8:29.
Ιωάννης 8:29—εκεί λέει: «Και Αυτός που με έστειλε είναι μαζί μου· δεν με άφησε μόνο μου, επειδή εγώ κάνω πάντοτε τα πράγματα που του είναι αρεστά».
Άρα, ο Ιησούς ήξερε ότι δεν έβλεπε μόνο εκείνος τα καλά πράγματα που έκανε, ακόμη και όταν τον κατηγορούσαν άδικα ή οι ενάντιοί του έλεγαν ψέματα για αυτόν.
Ήξερε ότι έκανε τα πράγματα που είναι αρεστά στον Ιεχωβά.
Τι μάθημα μπορούμε να πάρουμε εμείς από αυτό; Κάτι πολύ παρηγορητικό.
Ο Ιεχωβά βλέπει ό,τι καλό κάνουμε, και δεν του ξεφεύγει τίποτα από το καλό που κάνουμε.
Όταν μας κατηγορούν άδικα, πώς μας βοηθάει το ότι ξέρουμε πως ο Ιεχωβά βλέπει ό,τι καλό κάνουμε; «Αυτό είπες».
«Μα δεν είπα κάτι τέτοιο».
Τι καλά θα ήταν να υπήρχε ηχογράφηση ή να γυρίζατε πίσω στον χρόνο!
Κάποιες φορές, όμως, ό,τι και να πεις, δεν αλλάζει τίποτα.
Σκεφτείτε πώς θα ένιωσε ο Μεφιβοσθέ όταν τον συκοφάντησε ο Ζιβά στον βασιλιά Δαβίδ.
Δεν θα ευχόταν να υπήρχε ένας αυτόπτης μάρτυρας ή μια ηχογράφηση; Για να δείξουμε πόση αξία έχει ένας αυτόπτης μάρτυρας, φανταστείτε ότι συμβαίνει ένα τροχαίο.
Είστε σταματημένοι στο στοπ, και ένα αυτοκίνητο έρχεται από τη γωνία και πέφτει πάνω σας.
Φτάνει η αστυνομία, και ο οδηγός που έπεσε πάνω σας λέει ότι εσείς πέσατε πάνω του, και η αστυνομία τον πιστεύει.
Πάτε λοιπόν στο δικαστήριο.
Ο δικαστής ακούει το άλλο άτομο να περιγράφει με λεπτομέρειες πώς εσείς πέσατε πάνω του.
Αλλά προτού ανοίξετε το στόμα σας, ο δικαστής λέει: «Όχι, δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Εκείνη την ώρα, εγώ περπατούσα στο πεζοδρόμιο και είδα όλη τη σκηνή».
Ποιος να φανταζόταν ότι ο δικαστής θα ήταν και αυτόπτης μάρτυρας στην υπόθεσή σας!
Και εσείς σκέφτεστε: “Αν το ήξερα, δεν θα ανησυχούσα τόσο για το δικαστήριο σήμερα”.
Βέβαια, είναι εξαιρετικά απίθανο να πάτε στο δικαστήριο και να είναι ο δικαστής αυτόπτης μάρτυρας στην υπόθεσή σας.
Αυτό το παράδειγμα, όμως, δείχνει πόσο ήρεμοι μπορούμε να είμαστε γνωρίζοντας ότι ο Ιεχωβά είναι αυτόπτης μάρτυρας σε οτιδήποτε συμβαίνει.
Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι όταν μας κατηγορούν άδικα, μας παρηγορεί πολύ η σκέψη ότι ο Ιεχωβά ήταν εκεί εκείνη την ώρα και είδε τα πάντα.
Επίσης, εφόσον ο Ιεχωβά βλέπει ό,τι καλό κάνουμε, καταλαβαίνουμε ότι είναι ανώφελο να προσποιούμαστε.
Ο Ιεχωβά δεν ξεγελιέται από ανθρώπους που κάνουν καλές πράξεις απλώς για να τους βλέπουν οι άλλοι.
Στους Φαρισαίους της εποχής του Ιησού άρεσε πολύ να προσποιούνται ότι ήταν δίκαιοι.
Ο Ιησούς είπε μια παραβολή που τονίζει ξεκάθαρα αυτό το σημείο.
Ας ανοίξουμε στον Λουκά, κεφάλαιο 18, εδάφια 9-14.
Λουκάς 18:9-14: «Σε μερικούς που ήταν βέβαιοι για τη δική τους δικαιοσύνη και θεωρούσαν τους άλλους μηδαμινούς είπε αυτή την παραβολή: “Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στον ναό να προσευχηθούν, ο ένας Φαρισαίος και ο άλλος εισπράκτορας φόρων. Ο Φαρισαίος στάθηκε και άρχισε να προσεύχεται από μέσα του λέγοντας: «Θεέ μου, σε ευχαριστώ που δεν είμαι όπως όλοι οι άλλοι —άρπαγες, άδικοι, μοιχοί— ή ακόμη και όπως αυτός ο εισπράκτορας φόρων. Νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα· δίνω το δέκατο από όλα όσα αποκτώ».
Αλλά ο εισπράκτορας φόρων, που στεκόταν σε απόσταση, δεν ήθελε καν να σηκώσει τα μάτια του προς τον ουρανό, αλλά χτυπούσε το στήθος του, λέγοντας: «Θεέ μου, σπλαχνίσου με, τον αμαρτωλό».
Σας λέω ότι αυτός κατέβηκε στο σπίτι του έχοντας αποδειχτεί δικαιότερος από εκείνον τον Φαρισαίο.
Επειδή όποιος εξυψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, αλλά όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα εξυψωθεί”».
Άρα, ο Φαρισαίος ήθελε να εντυπωσιάσει τον Ιεχωβά απαριθμώντας τις δήθεν καλές πράξεις του.
Και, ναι μεν, ο Ιεχωβά βλέπει ό,τι καλό κάνουμε, αλλά βλέπει επίσης και τα κίνητρά μας.
Ας μην ξεγελιόμαστε νομίζοντας ότι, κάνοντας απλώς καλά πράγματα που βλέπουν οι άλλοι, μπορούμε να κρύψουμε από τον Ιεχωβά τι είμαστε πραγματικά.
Το μάθημα για εμάς είναι ότι κάνουμε καλά πράγματα επειδή αγαπάμε τον Ιεχωβά, όχι επειδή θέλουμε να μας δίνουν έπαινο ή αναγνώριση οι άλλοι.
Επίσης, επειδή ο Ιεχωβά βλέπει ό,τι καλό κάνουμε, είμαστε ήσυχοι γνωρίζοντας ότι είναι ο Κριτής μας.
Όλοι θα κριθούμε από τον Ιεχωβά.
Τελικά, όλοι θα κριθούμε είτε ως άξιοι ζωής είτε ως άξιοι θανάτου.
Πόσο καθησυχαστικό είναι να ξέρουμε πως ο Ιεχωβά, που θα πάρει αυτή την απόφαση ζωής ή θανάτου, γνωρίζει τα πάντα για εμάς!
Όπως και στο παράδειγμα με τον δικαστή προηγουμένως, δεν χρειάζεται καν να καταθέσετε.
Ο Κριτής μας ήδη ξέρει ακριβώς τι έχει συμβεί.
Σας έχει συμβεί ποτέ κάποιος να σας επαινέσει για αυτό που είστε ή για κάτι που κάνατε, και εσείς να σκεφτείτε: “Μάλλον δεν με ξέρεις τόσο καλά”; Από την άλλη, υπάρχουν κάποιοι που σας ξέρουν πολύ καλά.
Σας ξέρουν πολλά χρόνια.
Έχουν περάσει καλές και κακές στιγμές μαζί σας.
Και όμως, σας αγαπάνε.
Και εσείς σκέφτεστε: “Καλά! Ξέρουν τόσα για εμένα και έχουμε περάσει τόσα μαζί, και όμως με αγαπάνε. Είναι απίστευτο!” Ο Ιεχωβά γνωρίζει τα πάντα για εμάς, ακόμα και τα λάθη ή τις αμαρτίες που έχουμε κάνει.
Αν μετανοούμε, και συνεχίζουμε να προσπαθούμε για το σωστό, εκείνος μας αγαπάει.
Ασφαλώς, αν αφιερώσετε χρόνο για να στοχαστείτε το σημερινό εδάφιο, ίσως βρείτε πολύ περισσότερα μαθήματα που μπορούμε να εφαρμόσουμε στην καθημερινή ζωή, ξέροντας ότι ο Ιεχωβά παρατηρεί και βλέπει ό,τι καλό κάνουμε.
Όπως διαβάσαμε νωρίτερα, ο Ιησούς είπε ότι ο Ιεχωβά δεν τον είχε αφήσει μόνο του, και ο Ιεχωβά δεν έχει αφήσει ούτε εμάς μόνους μας.
Είναι μαζί μας, μας βλέπει, μας γνωρίζει και μας αγαπάει για ό,τι καλό κάνουμε.
Ο Ιεχωβά είναι γενναιόδωρος, γι’ αυτό αφιερώνει χρόνο για να μας παρατηρεί, όχι απλώς ως μέλη μιας μεγάλης ομάδας λάτρεων, αλλά ως άτομα, τον καθέναν ξεχωριστά.
Έτσι βλέπουμε και καθεμιά από τις φιλόπονες αδελφές μας.
Δείτε τι όμορφα μας το δείχνει αυτό το μουσικό βίντεο αυτού του μήνα.
Θέλω πολύ καιρό κάτι να σου πω, πως μʹ ενθαρρύνει το παράδειγμά σου το πιστό.
Με λόγι’ αληθινά, απ’ την καρδιά, να καταλάβεις θέλω πόσο σε εκτιμώ.
Αν για σένα ποτέ κάνεις σκέψεις σκληρές, πώς σε βλέπω δες.
Η αδελφή μας, που πάντα μας χαμογελάς και συνεχίζεις, είσαι πολύτιμη για μας.
Απ’ τη ματιά μας αν θα δεις ποια είσαι, θα νιώσεις πόσο αξίζεις, μην παραιτείσαι.
Τρόπους αναζητάς να δίνεις στα κρυφά για όλ’ αυτά που κάνεις έπαινο δεν λαχταράς.
Τα δώρα που ’χεις δώσει είναι γνωστά, γιατί ανθίζουν όλοι γύρω σου πνευματικά.
Κι αν λες ταπεινά πως δεν κάνεις αρκετά, είν’ για μας πολλά.
Η αδελφή μας, που πάντα μας χαμογελάς και συνεχίζεις, είσαι πολύτιμη για μας.
Απ’ τη ματιά μας αν θα δεις ποια είσαι, θα νιώσεις πόσο αξίζεις, μην παραιτείσαι.
Κι αν σε δικάζει η καρδιά, πολύτιμ’ είσαι για τον Ιεχωβά καθώς εργάζεσαι σκληρά.
Η αδελφή μας, που πάντα μας χαμογελάς και συνεχίζεις, είσαι πολύτιμη για μας.
Απ’ τη ματιά μας αν θα δεις ποια είσαι, θα νιώσεις πόσο αξίζεις, μην παραιτείσαι.
Μην πάψεις να χαμογελάς, είσαι πολύτιμη για μας.
Η αδελφή μας, αξίζεις, μην παραιτείσαι, μην παραιτείσαι.
Αγαπητές αδελφές, είστε υπέροχα παραδείγματα.
Εκτιμούμε όλα όσα κάνετε.
Σας αγαπάμε πάρα πολύ.
Στο πρόγραμμα αυτού του μήνα, λάβαμε την παρότρυνση να μιμούμαστε τη γενναιοδωρία του Ιεχωβά δείχνοντας φιλοξενία, ανακαλύψαμε στο βιβλίο του Ωσηέ ένα πολύτιμο μάθημα σχετικά με την όσια αγάπη, και για άλλη μια φορά είδαμε ότι, όταν οι γονείς εργάζονται σκληρά για να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους, τα βοηθούν να έχουν ισχυρή πίστη και βέβαιη ελπίδα.
Αυτόν τον μήνα θα ταξιδέψουμε σε μια χώρα της Νότιας Αμερικής, στη Γαλλική Γουιάνα.
Είναι μια τροπική χώρα με πλούσια βλάστηση.
Πάνω από το 90 τοις εκατό της χώρας καλύπτεται από δάση τα οποία είναι καταπράσινα χάρη στις δυνατές βροχές που πέφτουν από τον Δεκέμβριο ως τον Ιούλιο.
Εδώ συναντούμε μια τεράστια ποικιλία από φυτά, θηλαστικά, πουλιά και έντομα.
Τέτοια υπέροχη ποικιλομορφία παρατηρούμε και στους ανθρώπους και στους πολλούς πολιτισμούς που υπάρχουν εδώ, με επιρροές κρεολικές, γαλλικές, σουριναμέζικες, βραζιλιάνικες και νοτιοασιατικές.
Η χώρα έγινε γαλλική αποικία τον 17ο αιώνα.
Επί δεκαετίες, χιλιάδες κατάδικοι στέλνονταν για καταναγκαστική εργασία σε μέρη όπως το Νησί Ρουαγιάλ, το Νησί του Διαβόλου και το Κουρού.
Ευτυχώς, αυτό ανήκει πλέον στο παρελθόν.
Σήμερα, η Γαλλική Γουιάνα εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, παρότι απέχει πάνω από 6.000 χιλιόμετρα από τη Γαλλία.
Μάλιστα στο Κουρού βρίσκεται μια βάση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος.
Το άγγελμα της Βασιλείας πρωτοέφτασε στη Γαλλική Γουιάνα το 1945, όταν ήρθε στη χώρα ο αδελφός Όλγκε Λαάλαντ, ένας ζηλωτής διάκονος από τη Γουαδελούπη.
Τα επόμενα δύο χρόνια μετέδιδε με χαρά τα καλά νέα σε χωριά, ορυχεία χρυσού και εμπορικούς σταθμούς.
Αν και η παραμονή του στη χώρα ήταν σύντομη, κατάφερε να φυτέψει πολλούς σπόρους της αλήθειας.
Το 1958, μετά την αποφοίτησή τους από τη Γαλαάδ, ο Ξαβιέ και η Σάρα Νολ πήγαν να βοηθήσουν έναν μικρό όμιλο στην πρωτεύουσα, την Καγιέν.
Από εκεί θεωρείται ότι προέρχεται το πασίγνωστο πιπέρι καγιέν.
Πολύ σύντομα, ο αδελφός Νολ άρχισε να διεξάγει καθημερινά Γραφικές μελέτες με τον Κριστιάν Μπόνκας.
Προτού περάσει πολύς καιρός, ο Κριστιάν και οι φίλοι του βαφτίστηκαν και έτσι έγιναν οι πρώτοι Μάρτυρες στη Γαλλική Γουιάνα.
Σήμερα, τα καλά νέα κηρύττονται κατά μέσο όρο από 3.000 ευαγγελιζομένους.
Πρόσφατα υπήρξαν και δύο ορόσημα: 700 τακτικοί σκαπανείς —ένας νέος ανώτατος αριθμός— και 11.500 παρόντες στην Ανάμνηση, ο μεγαλύτερος αριθμός που έχει σημειωθεί ποτέ —σχεδόν τετραπλάσιος από τον αριθμό των ευαγγελιζομένων.
Αν και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι συγκεντρωμένο στην Καγιέν και στα περίχωρά της, οι αδελφοί μας εργάζονται σκληρά για να βρίσκουν ανθρώπους παντού.
Αυτό δεν είναι εύκολο, εφόσον μόνο το 40 τοις εκατό των δρόμων της χώρας είναι ασφαλτοστρωμένοι.
Μερικά ποτάμια έχουν επικίνδυνα ορμητικά ρεύματα, με ιδιαίτερα εύστοχα ονόματα όπως Σο Φρακά, που σημαίνει «συντριπτικά ρεύματα», και Α Ντιε Βατ, που μεταφράζεται «εδώ τελειώνουν όλα».
Απτόητοι όμως, οι ευαγγελιζόμενοι ταξιδεύουν με βάρκες ώστε να φτάσουν σε όσους ζουν ακόμη και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές.
Τα καλά νέα κηρύττονται σε πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων είναι η παλικούρ, η τιρεγούτζου και η χμονγκ.
Υπάρχουν τρεις εκκλησίες για όσους μιλούν τη σαραμάκαν, καθώς και εφτά εκκλησίες και ένα απομακρυσμένο μεταφραστικό γραφείο για την κρεολή της Γαλλικής Γουιάνας.
Στις παρέες που κάνουν οι αδελφοί μας, τους αρέσει να χορεύουν, να τραγουδούν και να παίζουν μουσική.
Στο τραπέζι υπάρχει πάντα το πασίγνωστο τοπικό πιάτο που λέγεται μπουιγιόν ντ’αουάρα.
Πρόκειται για ένα φαγητό που μαγειρεύεται σε κατσαρόλα και αποτελείται από πουρέ από το φρούτο αουάρα, καπνιστά κρέατα και φρέσκα θαλασσινά.
Οι αδελφοί και οι αδελφές μας που συναθροίζονται στην Αίθουσα Βασιλείας στο Σαν Λοράν ντι Μαρονί καθώς και όσοι εργάζονται στο απομακρυσμένο μεταφραστικό γραφείο στην Καγιέν μάς στέλνουν τους θερμούς χαιρετισμούς τους.
Μας λένε: «Νου κόνταν ζοτ!» «Σας αγαπάμε!» Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά!
jwb-129-1.v Greek
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου