Εγκατέλειψα τη Θρησκεία
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=docid-502015540_1_VIDEO
Όταν εγκατέλειψα τη θρησκεία, ένιωθα ένα μεγάλο κενό, επειδή όλη μου τη ζωή ήθελα πολύ να πιστεύω στον Θεό.
Ήθελα να πιστεύω.
«Πού ήσουν; Ήξερες ότι έψαχνα να σε βρω, Θεέ».
Ένιωθα εγκαταλειμμένος.
Η αγάπη μου για τη φωτογραφία ξεκίνησε περίπου στα έξι μου, όταν μου έκαναν δώρο μια μικρή Kodak Instamatic.
Σκεφτόμουν ότι ήταν ένας υπέροχος τρόπος για να αποτυπώσω τον κόσμο.
Στον πατέρα μου άρεσε πάρα πολύ να προσφέρει στην κοινωνία.
Η μαμά μου είναι ένας άνθρωπος με μεγάλη συμπόνια.
Έχοντας τέτοια παραδείγματα, σκέφτηκα ότι ο καλύτερος τρόπος για να προσφέρω στους άλλους ήταν να γίνω ιερέας.
Επειδή πίστευα ότι οι ιερείς είναι τα καταλληλότερα άτομα, στην καταλληλότερη θέση, για να βοηθούν τους ανθρώπους.
Στα 18 μου, μπήκα σε μια θεολογική σχολή, και έτσι άνοιξε ο δρόμος για να γίνω ιερέας.
Εγκατέλειψα τη σχολή θυμωμένος επειδή ό,τι κάναμε το κάναμε τυπικά.
Δεν υπήρχε τίποτα το γνήσιο.
Μετά από λίγα χρόνια, μπήκα σε ένα μοναστήρι στις Ηνωμένες Πολιτείες ως ψυχοθεραπευτής για να βοηθάω αλκοολικούς ιερείς.
Αλλά απογοητεύτηκα ακόμη περισσότερο με την Εκκλησία γιατί είδα τι συμβαίνει πραγματικά στους κόλπους της.
Εδώ έρχονταν ιερείς που είχαν σοβαρά προβλήματα.
Ένιωσα ότι όλα όσα πίστευα ήταν ένα ψέμα.
Ασχολήθηκα με τον Βουδισμό Ζεν, με τον Θιβετιανό Βουδισμό.
Έψαξα σε όλες τις λεγόμενες Χριστιανικές θρησκείες, αλλά δεν βρήκα τίποτα.
Τίποτα.
Και είπα: «Τελειώσαμε».
Είχα μαζέψει πολύ θυμό μέσα μου.
Έγινα πάρα πολύ ευέξαπτος.
Ένιωθα ότι με είχαν εκμεταλλευτεί.
Πρόσεξα ότι αυτό αποτυπωνόταν και στις φωτογραφίες μου.
Είχαν όλο και λιγότερους ανθρώπους και όλο και περισσότερα κτίρια ή αντικείμενα.
Ως καθηγητής ψυχολογίας, ένιωθα ότι είχα κάνει το καθήκον μου αν οι φοιτητές έφευγαν από το μάθημα έχοντας μάθει να σκέφτονται—και όχι να καταπίνουν αμάσητο ό,τι τους σερβίρουν.
Είχα θέμα με τις οργανώσεις που λένε ψέματα στους ανθρώπους.
Είχα μελετήσει ένα σωρό τομείς, αλλά πάντα κάτι έλειπε.
Όταν ο Τομ μού ζήτησε να μελετήσω μαζί του, ένιωσα κάπως άβολα, επειδή είχα απέναντί μου έναν πολύ μορφωμένο άνθρωπο.
Ήταν καθηγητής κολεγίου, ψυχολόγος.
Ήταν μεγάλη πρόκληση για μένα.
Είχα ένα μεγάλο, παλιό τετράδιο με ερωτήσεις.
Κάθισε δίπλα μου και μου είπε: «Είχες κάποιες ερωτήσεις».
Του απάντησα: «Ναι. Ας ξεκινήσουμε».
«Πώς χειρίζεστε τη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών; Τι γίνεται με τα χρήματα; Ποιος ελέγχει τους ανώτερους; Υπάρχει διαφάνεια;» Πρόσεξα ότι πάντα μου απαντούσε μέσα από τη Γραφή.
Για μένα αυτό ήταν κάτι πρωτοφανές, γιατί αυτές δεν ήταν απλώς απόψεις κάποιας οργάνωσης ή ενός ατόμου.
Είχαν τη σφραγίδα του Θεού.
Η μελέτη της Γραφής άλλαξε τη ζωή μου προς το καλύτερο.
Ολοκληρωτικά.
Μου αρέσει η ποικιλία που υπάρχει στην εκκλησία.
Συνεχώς μαθαίνω πόσο μοιάζουμε όλοι μεταξύ μας.
Έχω πια πολύ περισσότερες φωτογραφίες με ανθρώπους.
Όταν οι άνθρωποι χάνουν την ελπίδα τους, χάνουν τα πάντα.
Μελετώντας την Αγία Γραφή, μαθαίνεις γιατί υπάρχουν βάσανα, γιατί πεθαίνουν οι άνθρωποι.
Μαθαίνεις ότι ο κόσμος δεν έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Όταν αναπτύσσεις πραγματική, προσωπική σχέση με τον Υπέρτατο Κυρίαρχο του σύμπαντος, αποκτάς ελπίδα.
Συνεχίζω να μαθαίνω κάθε μέρα, και μου αρέσουν πολύ αυτά που μαθαίνω.
Αλλά εδώ είναι η διαφορά: Τώρα εμπιστεύομαι αυτά που μαθαίνω.
Είμαι βέβαιος ότι είναι η αλήθεια.
502015540-1.v Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου