Σεθ Χάιατ: Δείτε! Το Μεγάλο Πλήθος (Αποκ. 7:13, 14)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_8_VIDEO
Η Σκοπιά 1 Μαΐου 1935 απηύθυνε μια πρόσκληση —μια ενδιαφέρουσα πρόσκληση.
Κάτω από την επικεφαλίδα “Συνέλευση”, έλεγε τα εξής: “Πάλι Η Σκοπιά υπενθυμίζει στους αναγνώστες της ότι μια συνέλευση των μαρτύρων του Ιεχωβά και των Ιωναδαβιτών θα λάβει χώρα στην Ουάσινγκτον από τις 30 Μαΐου μέχρι τις 3 Ιουνίου 1935. Ελπίζουμε ότι πολλοί από το υπόλοιπο και τους Ιωναδαβίτες θα μπορέσουν να παρευρεθούν σε αυτή τη συνέλευση. Μέχρι τώρα δεν είχαν πολλοί από τους Ιωναδαβίτες το προνόμιο να παρευρεθούν σε συνέλευση, η δε συνέλευση στην Ουάσινγκτον ίσως αποβεί πραγματική παρηγοριά και ωφέλεια για αυτούς”.
Πρόκειται για μια θερμή πρόσκληση, και είναι ενδιαφέρουσα.
Γεννάει κάποια ερωτήματα: Ποιοι ήταν οι Ιωναδαβίτες, και με ποιον τρόπο “θα παρηγορούνταν και θα ωφελούνταν” παρακολουθώντας αυτή τη συνέλευση; Και τελικά, πώς αυτή η συνέλευση πριν από 85 και πλέον χρόνια αποσαφήνισε τα λόγια του σημερινού εδαφίου στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο 7; Ας δούμε.
Το 1935, ο λαός του Ιεχωβά είχε προσδιορίσει τρεις ομάδες ανθρώπων οι οποίες επρόκειτο να λάβουν σωτηρία.
Η πρώτη ομάδα ήταν οι 144.000 που αναφέρονται στα εδάφια Αποκάλυψη 7:1-8, και υπήρχε η κατανόηση ότι ήταν χρισμένοι με το πνεύμα και θα κυβερνούσαν στον ουρανό με τον Χριστό.
Η δεύτερη ομάδα αποτελούνταν από άτομα που είχαν την ελπίδα να ζήσουν για πάντα στη γη.
Και είναι ενδιαφέρον ότι, το 1932, Η Σκοπιά έκανε έναν παραλληλισμό ανάμεσα σε όσους είχαν επίγεια ελπίδα και στον βοηθό του Ιηού, τον Ιωναδάβ, επειδή ο Ιωναδάβ υποστήριζε τον χρισμένο του Ιεχωβά.
Από το 1932 λοιπόν, αυτή η ομάδα αποκαλούνταν «Ιωναδαβίτες».
Αλλά έπρεπε να φτάσει το 1934, τη χρονιά πριν από εκείνη τη συνέλευση στην Ουάσινγκτον, για να λάβουν οι Ιωναδαβίτες την οδηγία, ή μάλλον τη βοήθεια να καταλάβουν, από τις σελίδες της Σκοπιάς ότι θα ήταν κατάλληλο να κάνουν προσωπική αφιέρωση στον Ιεχωβά και να βαφτιστούν.
Δύο ομάδες λοιπόν: οι 144.000 και οι Ιωναδαβίτες.
Ποιοι ανήκαν στην τρίτη ομάδα; Επρόκειτο για τον «πολύ όχλο», ή «το μεγάλο πλήθος», που περιγράφεται στην Αποκάλυψη, κεφάλαιο 7, αρχίζοντας από το εδάφιο 9.
Και τώρα, προσέξτε την εικόνα καθώς θα παραθέτω κάποιους από τους περιγραφικούς όρους που χρησιμοποίησε ο Ιωάννης στο εδάφιο Αποκάλυψη 7:9.
Λέει: «Έπειτα [δηλαδή μετά τους 144.000], είδα ένα μεγάλο πλήθος, το οποίο κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να αριθμήσει».
Αυτό το πλήθος, λοιπόν, διαφέρει από τους 144.000.
Δεν έχει καθορισμένο αριθμό ή όριο.
Προέρχεται «από όλα τα έθνη και τις φυλές και τους λαούς και τις γλώσσες».
Πού βρίσκονται; “Στέκονται ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του Αρνιού”.
Πώς είναι ντυμένοι; «Με λευκές στολές· και είχαν φοινικόκλαδα στα χέρια τους. Και φωνάζουν δυνατά, λέγοντας: “Τη σωτηρία την οφείλουμε στον Θεό μας, που κάθεται στον θρόνο, και στο Αρνί”».
Τι όμορφη εικόνα!
Οι λευκές στολές τους υποδηλώνουν ότι έχουν “κρατήσει τον εαυτό τους ακηλίδωτο από τον κόσμο”.
Αποδίδουν τη σωτηρία στον Ιεχωβά και στο Αρνί.
Είναι όσιοι στον Ιησού, και το γεγονός ότι κρατούν φοινικόκλαδα υποδηλώνει ότι τον αναγνωρίζουν ως τον διορισμένο Βασιλιά του Ιεχωβά.
Ας συνεχίσουμε την ανάγνωση από το εδάφιο Αποκάλυψη 7:13.
Ανοίξτε, παρακαλώ, εκεί και ας το διαβάσουμε μαζί.
Το Αποκάλυψη 7:13 λέει: «Ένας από τους πρεσβυτέρους αποκρίθηκε και μου είπε: “Αυτοί που είναι ντυμένοι με τις λευκές στολές, ποιοι είναι και από πού ήρθαν;” Αμέσως λοιπόν του είπα: “Κύριέ μου, εσύ γνωρίζεις”.
Εκείνος μου είπε: “Αυτοί είναι που έρχονται από τη μεγάλη θλίψη, [εδώ έχουμε τα λόγια του σημερινού εδαφίου] και έπλυναν τις στολές τους και τις έκαναν λευκές με το αίμα του Αρνιού. Γι’ αυτό είναι ενώπιον του θρόνου [...], και του αποδίδουν ιερή υπηρεσία ημέρα και νύχτα στον ναό του· και Εκείνος που κάθεται στον θρόνο θα απλώσει τη σκηνή του πάνω τους”».
Ερώτηση: Από ποιους αποτελείται αυτός ο «πολύς όχλος», ή το «μεγάλο πλήθος»; Αυτή η ερώτηση προβλημάτιζε τον λαό του Ιεχωβά πολλά χρόνια.
Οι Σπουδαστές της Γραφής θεώρησαν ότι αυτή ήταν μια δευτερεύουσα ουράνια τάξη.
Γιατί; Επειδή εκείνοι «στέκονταν ενώπιον του θρόνου» του Θεού και του θρόνου «του Αρνιού».
Αλλά στέκονται όρθιοι, δεν κάθονται σε θρόνους.
Το συμπέρασμα, λοιπόν, ήταν ότι με κάποιον τρόπο δεν είχαν αποδειχτεί τόσο πιστοί ή πλήρως υπάκουοι στον Ιεχωβά όσο βρίσκονταν στη γη.
Ήταν σωστή αυτή η κατανόηση; Η απάντηση δόθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 31 Μαΐου 1935, σε εκείνη τη συνέλευση στην Ουάσινγκτον όταν ο αδελφός Ρόδερφορντ εκφώνησε την ομιλία «Ο Πολύς Όχλος».
Τι εξήγησε σε εκείνη την ομιλία; Προσδιόρισε την ταυτότητα εκείνων που θα αποτελούσαν τον πολύ όχλο.
Τόνισε ότι η πολυσυζητημένη δευτερεύουσα ουράνια τάξη απλώς δεν υπήρχε.
Στην πραγματικότητα, ο πολύς όχλος αποτελούνταν από τους σύγχρονους Ιωναδαβίτες.
Συναρπαστικό!
Και αυτά τα άτομα θα έπρεπε να αποδειχτούν πιστά —κρατώντας την ακεραιότητα και την οσιότητά τους στον Θεό— όπως το υπόλοιπο.
Μια συναρπαστική στιγμή ήταν όταν ο αδελφός Ρόδερφορντ έκανε την ερώτηση: «Μπορείτε όλοι όσοι έχετε την ελπίδα να ζήσετε για πάντα στη γη να σηκωθείτε όρθιοι;» Ένας από τους παρόντες είπε ότι σηκώθηκαν περισσότερα από 10.000 άτομα.
Εκπληκτικό!
Τότε ο αδελφός Ρόδερφορντ δήλωσε: «Δείτε! Ο πολύς όχλος!» Μια αδελφή είπε: «Στην αρχή, επικράτησε ησυχία. Ακολούθησαν χαρούμενες φωνές με δυνατές και συνεχείς επευφημίες».
Εκείνη η συνέλευση δεν κράτησε πολύ, αλλά εμείς ωφελούμαστε από αυτήν μέχρι και σήμερα.
Ένα αποτέλεσμα αυτής της συνέλευσης ήταν ότι ξεκίνησε κάτι —μια έρευνα.
Μια αδελφή είπε: «Με μεγάλο ενθουσιασμό και ανανεωμένη πνευματικότητα, επιστρέψαμε στους τομείς μας ώστε να ψάξουμε για αυτά τα προβατοειδή άτομα που έμενε να συναχθούν».
Ένα άλλο αποτέλεσμα της συνέλευσης ήταν ότι κάποιοι που έπαιρναν από το ψωμί και το κρασί στην Ανάμνηση έπαψαν να το κάνουν αυτό.
Γιατί; Επειδή κατάλαβαν ότι είχαν την επίγεια ελπίδα.
Αντιλήφθηκαν ποια ήταν η θέση τους στη διευθέτηση του Ιεχωβά.
Και τελικά, ακόμη ένα αποτέλεσμα της συνέλευσης: Ενώ, τα προηγούμενα χρόνια, τα έντυπα απευθύνονταν κυρίως στους χρισμένους ακολούθους του Ιησού, από το 1935 και έπειτα Η Σκοπιά καθώς και άλλα έντυπα παρείχαν πνευματική τροφή που θα ωφελούσε τόσο τους χρισμένους όσο και τους συντρόφους τους.
Με αυτόν τον τρόπο, απολαμβάνουμε ενότητα μεταξύ μας.
Εμείς ζούμε την εκπλήρωση των προφητικών λόγων του Ιησού στο Ιωάννης 10:16.
Εκεί είπε: «Και άλλα πρόβατα έχω, που δεν είναι από αυτή τη μάντρα· [δηλαδή από τους χρισμένους]· και εκείνα πρέπει να τα βάλω μέσα, και θα ακούσουν τη φωνή μου και θα γίνουν ένα ποίμνιο, ένας ποιμένας».
Τι προνόμιο είναι να ανήκουμε στο ποίμνιο του Ιεχωβά και να ακούμε τη φωνή του Καλού Ποιμένα, καθώς και του “πιστού και φρόνιμου δούλου”, τον οποίο έχει διορίσει!
Ο αδελφός Ρόμπερτ Σάιμονς παρευρέθηκε σε εκείνη τη συνέλευση το 1935 και είδε τον εαυτό του σε αυτή την εικόνα.
Χάρηκε όταν έμαθε ότι ήταν μέλος του πολύ όχλου.
Περιγράφοντας τον ενθουσιασμό του, είπε: «Καθώς επέστρεφα στο ξενοδοχείο μου με το τραμ εκείνο το βράδυ, τους πλησίαζα όλους και τους έλεγα: “Είμαι μέλος του πολύ όχλου”».
Η χαρά του ήταν δικαιολογημένη.
Και εμείς είναι καλό να καλλιεργούμε και να αυξάνουμε την εκτίμηση που έχουμε για τη θέση μας στη διευθέτηση του Ιεχωβά.
Καθώς ετοιμάζουμε διάνοια και καρδιά για την Ανάμνηση, όλοι μας χαιρόμαστε —είτε είμαστε από τους χρισμένους είτε από το “μεγάλο πλήθος που έρχεται από τη μεγάλη θλίψη”.
jwbvod26-8.v Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου