Ντέιβιντ Χ. Σπλέιν: Διδάγματα από τις Καλές Ιδιότητες του Πέτρου (Ψαλμ. 86:5)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_12_VIDEO
Όπως βλέπετε, τα σχόλια του σημερινού εδαφίου αφορούν τη συγχωρητικότητα και συγκεκριμένα το πώς εκδηλώθηκε συγχωρητικότητα στον απόστολο Πέτρο.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε γιατί ο Ιησούς επέλεξε τον Πέτρο ως έναν από τους Δώδεκα: ο Πέτρος ήταν αποφασιστικός, ήταν ταπεινός και ήταν καλόκαρδος.
Ο Πέτρος ήταν αποφασιστικός.
Αναλάμβανε δράση χωρίς καθυστέρηση.
Για παράδειγμα, όταν ο Ιησούς τον προσκάλεσε μαζί με τον Ανδρέα να γίνουν μαθητές του, δεν χρειάστηκε να το σκεφτούν πολύ.
«Ναι, αλλά έχουμε και οικογένεια. Υπάρχουν πολλά να σκεφτούμε».
Η Γραφή λέει ότι “αμέσως άφησαν τα δίχτυα τους και τον ακολούθησαν”.
Αργότερα, όταν ο Ιησούς περπάτησε στη Θάλασσα της Γαλιλαίας, ο Πέτρος δεν αρκέστηκε να τον κοιτάζει με δέος.
Βγήκε από τη βάρκα για να το επιχειρήσει και αυτός.
Κάποιοι από εσάς μοιάζετε πολύ στον απόστολο Πέτρο.
Σας αρέσει να δοκιμάζετε καινούρια πράγματα.
Δεν διστάζετε.
Απολαμβάνετε τη ζωή στο πλήρες.
“Αλεξίπτωτο θαλάσσης; Τι είναι αυτό; Α, κατάλαβα! ΟΚ, πάμε!” Πολλοί από εσάς είστε έτσι.
Οι υπόλοιποι είμαστε σαν τους άλλους αποστόλους, μας αρκεί να σας βλέπουμε από την ασφάλεια της βάρκας.
Καταλαβαίνουμε πόσο χρήσιμη αποδείχτηκε η αποφασιστικότητα του Πέτρου, όπως και η προθυμία του να δοκιμάζει καινούρια πράγματα, όταν του ανατέθηκε να χρησιμοποιήσει το δεύτερο και το τρίτο “κλειδί της Βασιλείας”.
Τι απαιτούσε αυτό; Κάτι τελείως καινούριο.
Έπρεπε να αρχίσει να βλέπει τους Σαμαρείτες και τους Εθνικούς ως αδελφούς του.
Αυτός δεν ήταν διορισμός για κάποιον που δεν του αρέσουν οι αλλαγές, που θα έλεγε: «Είμαι Ιουδαίος μια ζωή. Δεν μπορώ να το κάνω. Βρείτε άλλον καλύτερα».
Η Αγία Γραφή δείχνει ότι ο Πέτρος υπάκουσε αμέσως χωρίς αντιρρήσεις.
Ήταν πρόθυμος να πάει, πρόθυμος να δοκιμάσει καινούρια πράγματα.
Ο Ιησούς διάλεξε το κατάλληλο άτομο, κάποιον που μπορούσε να προσαρμόζεται εύκολα.
Αλλά και η ταπεινότητα του Πέτρου γίνεται φανερή σε πολλές περιπτώσεις.
Για παράδειγμα, δεν φοβόταν να κάνει ερωτήσεις αν δεν είχε καταλάβει κάτι.
Θυμηθείτε την καθησυχαστική δήλωση του Ιησού ότι, “αν αφήσουμε πατέρα, μητέρα, αδελφές, αδελφούς, σπίτια ή αγρούς, θα πάρουμε 100 φορές περισσότερα”.
Αυτή την υπόσχεση την έδωσε ο Ιησούς απαντώντας σε ερώτηση του Πέτρου.
Και δεν είμαστε ευγνώμονες που ο Πέτρος ρώτησε: “Κύριε, πόσες φορές πρέπει να συγχωρήσω τον αδελφό μου; Μέχρι εφτά φορές;” Είμαστε ευγνώμονες για την απάντηση του Ιησού επειδή μας έδειξε ότι δεν πρέπει να κρατάμε λογαριασμό για το πόσες φορές έχουν αμαρτήσει οι αδελφοί μας εναντίον μας.
Και αυτό μας καθησυχάζει.
Καταλαβαίνουμε πως ούτε ο Ιησούς και ο Πατέρας του θα κρατήσουν λογαριασμό για το πόσες φορές αμαρτάνουμε εναντίον τους.
Παρεμπιπτόντως, ποια ήταν η απάντηση του Ιησού στην ερώτηση του Πέτρου: “Πόσες φορές μπορεί να αμαρτήσει εναντίον μου ο αδελφός μου;” Είπε άραγε: “Να τον συγχωρήσεις 77 φορές” ή μήπως “70 επί 7 φορές”; Υπάρχει μεγάλη διαφορά —άλλο 77 και άλλο 70 επί 7, δηλαδή 490.
Το ερώτημα τίθεται επειδή, σύμφωνα με τη Μετάφραση Βασιλέως Ιακώβου, ο Ιησούς είπε: “Πρέπει να τον συγχωρήσεις 70 φορές επί 7”.
Η αλήθεια είναι ότι το πρωτότυπο κείμενο επιτρέπει και τις δύο αποδόσεις.
Θα μπορούσε να αποδοθεί είτε 77 φορές είτε 70 φορές επί 7.
Άρα οι μεταφραστές πρέπει να πάρουν μια απόφαση.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, όταν ετοιμαζόταν η Μετάφραση Νέου Κόσμου, η επιτροπή χρειάστηκε να πάρει αυτή την απόφαση: 70 φορές επί 7 ή 77; Το σκεπτικό τους έχει ενδιαφέρον.
Έλαβαν υπόψη τους ότι όταν ο Πέτρος είπε τη λέξη ἑπτάκις, δηλαδή 7 φορές, δεν σκόπευε να κάνει πολλαπλασιασμό.
Όταν ρώτησε “πόσες φορές πρέπει να συγχωρήσω τον αδελφό μου;” στην ουσία έλεγε: “Σε πόσες περιπτώσεις πρέπει να συγχωρήσω τον αδελφό μου;” Η επιτροπή συμπέρανε ότι ο Ιησούς πιθανότατα χρησιμοποίησε τη λέξη «φορές» ακολουθώντας τη φρασεολογία του Πέτρου.
Άρα ο Ιησούς εννοούσε 77 φορές και όχι 70 επί 7 φορές.
Ναι, μπορούμε να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στη Μετάφραση Νέου Κόσμου.
Η ταπεινότητα του Πέτρου φαινόταν και από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τις αστοχίες του.
Όταν ο Ιησούς τον επέπληξε μπροστά στους άλλους αποστόλους, ο Πέτρος δεν δυσανασχέτησε.
Δεν είπε: «Δεν μου άρεσε ο τρόπος που μου δόθηκε η συμβουλή».
Ούτε έκοψε τις συναθροίσεις.
Δέχτηκε πρόθυμα τη διόρθωση και συνέχισε να υπηρετεί.
Αν μετανιώνετε για το πώς αντιδράσατε κάποτε σε μια συμβουλή, θα συμφωνήσετε ότι θέλει θάρρος και ταπεινότητα για να δεχτεί κάποιος τη συμβουλή.
Γιατί όμως επέπληξε ο Ιησούς τον Πέτρο μπροστά στους υπόλοιπους αποστόλους; Γιατί δεν τον πήρε παράμερα να του μιλήσει; Τα έντυπά μας έχουν αναφέρει έναν πιθανό λόγο.
Όπως επισημαίνουν, η Γραφή λέει πως, όταν ο Ιησούς επέπληξε τον Πέτρο, κοιτούσε τους υπόλοιπους μαθητές του.
Τα έντυπά μας λοιπόν αναφέρουν ότι είναι πιθανόν να εξέφρασε ο Πέτρος αυτό που σκέφτονταν και οι υπόλοιποι μαθητές.
Γι’ αυτό ο Ιησούς κοίταξε εκείνους.
Και όταν ο Παύλος τον επέπληξε στην Αντιόχεια για τη συμπεριφορά του στους Εθνικούς Χριστιανούς, ο Πέτρος δεν επικαλέστηκε τη θέση του.
Δεν είπε: «Εγώ είμαι ένας από τους Δώδεκα. Πώς τολμάς να μου δίνεις συμβουλή;» Όσοι υπηρετούν σε θέσεις ευθύνης δεν είναι υπεράνω συμβουλής.
Και όταν οι στενοί συνεργάτες μας παρατηρούν κάποιες αδυναμίες μας, πρέπει να τις φέρνουν στην προσοχή μας με σεβασμό.
Κάποια στιγμή που ο Ιησούς είπε στους μαθητές του ότι θα υπέφερε και θα πέθαινε, ο Πέτρος πρέπει να συγκλονίστηκε.
“Αποκλείεται! Είσαι ο Μεσσίας. Θα καθίσεις στον θρόνο του Δαβίδ του πατέρα σου, και στη Βασιλεία σου δεν θα υπάρχει τέλος. Δεν γίνεται να πεθάνεις”.
Τι έκανε λοιπόν ο Πέτρος; Επέπληξε τον Ιησού.
Υπάρχει κάτι που μπορούμε να μάθουμε για τον Ιησού από αυτό το περιστατικό; Ήταν πολύ προσιτός.
Ο Πέτρος ένιωθε τόσο άνετα μαζί του που για μια στιγμή ξεπέρασε τα όρια.
Ξέχασε ότι μιλούσε στον Γιο του Θεού.
Έχει τύχει αυτό και σε εσάς; Να πάρετε πολύ θάρρος με κάποιον που πραγματικά σέβεστε; Ίσως του κάνατε μια ερώτηση αγενή, προσωπική ή αδιάκριτη, και μετά σκεφτήκατε: “Πώς μου ήρθε αυτό;” Συμβαίνει καμιά φορά.
Προφανώς, ο Πέτρος ξέχασε ότι μιλούσε στον Γιο του Θεού που είχε να επιτελέσει μια σημαντική αποστολή.
Παρασύρθηκε από τη συμπόνια του και ίσως από μια εσφαλμένη άποψη για το τι επρόκειτο να κάνει ο Μεσσίας.
Πάντως, ήταν λάθος που προσπάθησε να αποτρέψει τον Ιησού από το να κάνει αυτό που έπρεπε.
Ο Πέτρος ήταν καλόκαρδος.
Όταν ο Παύλος έγινε Χριστιανός και πήγε στην Ιερουσαλήμ, ο μόνος που τον καλοδέχτηκε ήταν ο Πέτρος.
Οι άλλοι δεν ήθελαν καμιά σχέση μαζί του.
Ο Πέτρος ήταν καλόκαρδος.
Κατά καιρούς, αναφερόμαστε στα λάθη που έκανε ο Πέτρος.
Αυτό κάνουν και τα σχόλια του σημερινού εδαφίου, εστιάζοντας όμως στη συγχωρητικότητα του Χριστού.
Και τι υπέροχη, καταπληκτική ιδιότητα είναι η συγχωρητικότητα!
Αλλά δεν κρίνουμε όλη την πορεία του Πέτρου από τα λάθη που έκανε, όπως δεν θέλουμε να κρίνουν οι άλλοι την πορεία μας από τα λάθη που κάνουμε εμείς.
Για εμάς ο Πέτρος ήταν ένας ζηλωτής, αυτοθυσιαστικός υπηρέτης του Ιεχωβά που έμεινε πιστός μέχρι θανάτου.
Σήμερα είναι ένας από τους επισκόπους μας.
Αν είστε επίσκοπος, πώς θα θέλατε να βλέπουν οι συνεργάτες σας εσάς και την υπηρεσία σας; Είναι πολλά τα διδάγματα που μπορούμε όλοι μας να πάρουμε από την πορεία του Πέτρου.
jwbvod26-12.v Greek
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου