Τρίτη 8 Ιουλίου 2025

JW Broadcasting—Ιούλιος 2025

 


JW Broadcasting—Ιούλιος 2025
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-128_1_VIDEO




Χαίρετε!

Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting!® Αυτόν τον μήνα θα μάθουμε τι είναι πιστότητα και πώς να την κάνουμε τρόπο ζωής.

Πώς θα παραμείνουμε πιστοί ενόσω υπομένουμε μεγάλες δυσκολίες; Η Μαρία Φερνάντα, ο Ματίας και ο Εστέμπαν αντιμετώπισαν έντονες δοκιμασίες.

Θα μας πουν πώς βρήκαν ειρήνη και παρηγοριά.

Διστάζετε κάποιες φορές να προσφέρετε Γραφική μελέτη; Στη σειρά «Το Σίδερο Ακονίζει το Σίδερο» μερικές πρακτικές εισηγήσεις θα αυξήσουν την αυτοπεποίθησή σας.

Και το μουσικό μας βίντεο παροτρύνει τους νέους να παραμένουν πιστοί και στο σωστό μονοπάτι της ζωής.

Παρακολουθείτε το JW Broadcasting!

Στο Εθνικό Πάρκο Γέλοουστοουν στις ΗΠΑ, υπάρχει ένας θερμοπίδακας, ο Παλιός Πιστός.

Ονομάστηκε έτσι επειδή εκρήγνυται με σχετική τακτικότητα.

Σήμερα, εκτοξεύει χιλιάδες λίτρα καυτό νερό κατά μέσο όρο περίπου κάθε 90 λεπτά.

Μετά από κάθε έκρηξη, η ώρα της επόμενης μπορεί να προβλεφθεί σχεδόν στο 90 τοις εκατό των περιπτώσεων με απόκλιση 10 λεπτών.

Και δεν είναι καν ο πιο τακτικός θερμοπίδακας στο πάρκο.

Καταπληκτικό!

Δεν μας εκπλήσσει το ότι η λέξη «πιστός» αναφέρεται σε άψυχα πράγματα, εφόσον στη δημιουργία βλέπουμε πιστότητα και αξιοπιστία.

Στον Ψαλμό 89:37 λέγεται ότι η σελήνη είναι «πιστός μάρτυρας στους αιθέρες» επειδή είναι πάντα εκεί.

Τη βλέπουμε συνεχώς να περνάει τις ίδιες φάσεις, και η τροχιά της γύρω από τη γη διαρκεί πάντα 27,3 ημέρες.

Αν και θαυμάζουμε την πιστότητα στη φύση, εκτιμούμε ιδιαίτερα τους ανθρώπους που κάνουν την πιστότητα τρόπο ζωής.

Αυτά τα άτομα είναι συνεπή, έμπιστα και αξιόπιστα.

Ας διαβάσουμε για την πιστότητα στην 1 Κορινθίους 4:2: «Εκείνο λοιπόν που αναμένεται από τους οικονόμους είναι να βρεθούν πιστοί».

«Οικονόμος» σημαίνει «διαχειριστής οίκου».

Αυτός φρόντιζε για την επιχείρηση και την περιουσία του κυρίου του και για τους άλλους υπηρέτες.

Είχε πολύ υπεύθυνη θέση!

Σκεφτείτε όμως: Ο οικονόμος ίσως έχει πολλές ιδιότητες και ικανότητες.

Αλλά καμιά δεν θα είχε σημασία αν ήταν ανεύθυνος, ανόσιος και άπιστος προς τον κύριό του.

Η πιστότητα είναι ουσιώδης για έναν επιτυχημένο οικονόμο.

Ως Χριστιανοί, εμείς πρέπει να αποδειχτούμε πιστοί και αξιόπιστοι.

Πώς θεωρεί ο Ιεχωβά την πιστότητα; Όπως τη θεωρούσε και ο Δαβίδ, σύμφωνα με τον Ψαλμό 101:6: «Θα έχω το βλέμμα στραμμένο στους πιστούς της γης ώστε να κατοικούν μαζί μου».

Με παρόμοια λόγια, ο προφήτης Ιερεμίας έγραψε στο εδάφιο Ιερεμίας 5:3: «Ιεχωβά, δεν αναζητούν τα μάτια σου πιστότητα;» Και το Ψαλμός 37:3 μας λέει να “κατοικούμε στη γη και να ενεργούμε με πιστότητα”.

Το θέμα μας, λοιπόν, αυτόν τον μήνα είναι «Κάντε την Πιστότητα Τρόπο Ζωής».

Θα εξετάσουμε δύο παραδείγματα πιστότητας, καθώς και μερικούς πρακτικούς τρόπους για να αποδειχτούμε πιστοί και εμείς.

Ξεκινήσαμε αναφέροντας το παράδειγμα ενός θερμοπίδακα.

Οι θερμοπίδακες θα μπορούσαν να συμβολίζουν την πιστότητα των ανθρώπων επειδή εκρήγνυνται μεν συνέχεια, αλλά είναι κάπως απρόβλεπτοι.

Επομένως, δεν είναι δυνατόν να εξεικονίσουν την αναλλοίωτη πιστότητα του “πιστού Δημιουργού” μας του Ιεχωβά, σύμφωνα με την 1 Πέτρου 4:19.

Αιώνια πράγματα, όπως ο ήλιος και η σελήνη, συμβολίζουν πιο εύστοχα την αναλλοίωτη πιστότητά του.

Μιλώντας στο έθνος του Ισραήλ, ο Μωυσής είπε, σύμφωνα με το Δευτερονόμιο 32:4: «Ο Βράχος—οι ενέργειές του είναι τέλειες, διότι όλες οι οδοί του είναι δικαιοσύνη. Θεός πιστότητας, που δεν είναι ποτέ άδικος».

Ήταν ο Ιεχωβά πιστός σε αυτό το έθνος; Και βέβαια ήταν!

Όταν ο Μωυσής τα είπε αυτά, οι Ισραηλίτες ίσως θυμούνταν τότε που ο Ιεχωβά είχε βγάλει με πιστότητα τους προγόνους τους από την Αίγυπτο και τους είχε σώσει στην Ερυθρά Θάλασσα.

Ενεργώντας πιστά, είχε κρατήσει στη ζωή εκατομμύρια ανθρώπους επί 40 χρόνια στην έρημο, και τώρα αυτοί ήταν στο κατώφλι της Υποσχεμένης Γης.

Ο Ιησούς του Ναυή επιβεβαίωσε με τη σειρά του την πιστότητα του Ιεχωβά.

Καθώς μεγάλωνε στην Αίγυπτο, πρέπει να είχε μάθει για την υπόσχεση του Ιεχωβά να τους δώσει μια δική τους γη.

Όταν ήρθε η ώρα να μπουν εκεί, είδε με τα μάτια του πώς πολέμησε ο Ιεχωβά για χάρη του λαού Του.

Είδε τα τείχη της Ιεριχώς να σωριάζονται στο έδαφος.

Είδε τον ήλιο να μένει ακίνητος μέχρι να κατατροπωθούν οι Αμορραίοι.

Έπειτα, το ένα έθνος μετά το άλλο γνώριζε την ήττα επειδή ο πιστός Θεός πολεμούσε για τον Ισραήλ.

Αφού νίκησαν τους εχθρούς τους, ο Ιησούς του Ναυή τούς είπε σύμφωνα με το Ιησούς του Ναυή 23:14: «Ξέρετε καλά με όλη σας την καρδιά και με όλη σας την ψυχή πως ούτε ένας λόγος δεν απέτυχε από όλες τις καλές υποσχέσεις που σας είπε ο Ιεχωβά ο Θεός σας. Όλοι εκπληρώθηκαν για εσάς. Ούτε ένας λόγος από αυτές δεν απέτυχε».

«Ούτε ένας λόγος».

Είχε δει ότι ο Ιεχωβά κράτησε πιστά τις υποσχέσεις Του.

Ίσως μπορείτε να σκεφτείτε και πολλά άλλα παραδείγματα της πιστότητας του Ιεχωβά, όπως η εκπλήρωση των Μεσσιανικών προφητειών, η εκπλήρωση της υπόσχεσης ότι ο λαός του Θεού θα τρεφόταν πνευματικά στις μέρες μας μέσω “του πιστού και φρόνιμου δούλου”, και ούτω καθεξής.

Ο Ιεχωβά θέτει το τέλειο παράδειγμα για εμάς σε σχέση με την πιστότητα.

Για να κάνουμε την πιστότητα τρόπο ζωής, ας εξετάσουμε επίσης το παράδειγμα των τριών Εβραίων συντρόφων του Δανιήλ.

Όταν ο Ανανίας, ο Μισαήλ και ο Αζαρίας ήταν νέοι, έθεσαν ένα θαυμάσιο παράδειγμα πιστότητας σε κάτι που ορισμένοι ίσως θεωρούν μικρό πράγμα.

Θυμάστε πώς τους πίεζαν να φάνε ακάθαρτη τροφή; Προφανώς, οι πιστοί γονείς τους πρέπει να τους είχαν διδάξει να τηρούν αυστηρά τους περιορισμούς του Μωσαϊκού Νόμου σχετικά με τη διατροφή.

Ο Ιεχωβά τούς θεωρούσε τόσο σημαντικούς ώστε, αφού τους έθεσε, είπε αυτό που διαβάζουμε στο Λευιτικό 11:45: «Πρέπει να είστε άγιοι, επειδή εγώ είμαι άγιος».

Ο βασιλιάς όρισε για τους τρεις Εβραίους και για άλλους νεαρούς “καθημερινά μερίδα από τα εδέσματά του”, ανάμεσά τους και τροφές απαγορευμένες από τον Νόμο.

Οι τρεις Εβραίοι μπορούσαν να σκεφτούν ότι οι περιορισμοί του Νόμου σχετικά με τη διατροφή δεν ήταν τόσο σημαντικοί, τουλάχιστον όχι όσο οι Δέκα Εντολές.

Αλλά όχι!

Εκείνοι οι πιστοί νέοι ήθελαν να ζουν σύμφωνα με όλες τις πτυχές του Νόμου του Θεού.

Αποφάσισαν να μη μολυνθούν με τέτοια τροφή και ζήτησαν να τρώνε λαχανικά.

Το τι ήταν πιο νόστιμο δεν έπαιξε κανέναν ρόλο για αυτούς σε αυτή τη σοβαρή απόφαση.

Ο Δανιήλ ζήτησε δοκιμαστικά αυτή τη διατροφή 10 ημέρες.

Τι έγινε; Αφού πέρασαν οι 10 ημέρες, ο Ιεχωβά τούς ευλόγησε για την πιστότητά τους.

“Είχαν καλύτερη και πιο υγιή όψη από κάθε άλλον νέο”!

Ήταν η επιλογή τροφής μικρό πράγμα; Όχι για τον Ιεχωβά!

Για εκείνον ήταν κάτι σοβαρό, και οι νεαροί Εβραίοι δέχονταν τη δική του άποψη.

Η πιστότητά τους σε ένα φαινομενικά μικρό πράγμα τούς προετοίμασε για μια μεγαλύτερη δοκιμασία.

Όταν ο Ναβουχοδονόσορ διέταξε τον Ανανία, τον Μισαήλ και τον Αζαρία να προσκυνήσουν μια χρυσή εικόνα στην πεδιάδα Δουρά, εκείνοι ήδη, χωρίς να παρεκκλίνουν, είχαν κάνει την πιστότητα τρόπο ζωής.

Με πιστότητα στον Ιεχωβά, αρνήθηκαν.

Και πήραν αυτή την απόφαση παρότι ήξεραν ότι εξαιτίας αυτού θα τους έριχναν σε ένα πύρινο καμίνι.

Καθώς διαβάζουμε τι είπαν στον βασιλιά, στα εδάφια Δανιήλ 3:17, 18, προσέξτε πώς φαίνεται η πιστότητά τους: «Αν συμβεί αυτό, ο Θεός μας, τον οποίο υπηρετούμε, είναι ικανός να μας σώσει από το καιόμενο πύρινο καμίνι και από το χέρι σου, βασιλιά. Αλλά ακόμη και αν δεν μας σώσει, να ξέρεις, βασιλιά, ότι εμείς δεν πρόκειται να υπηρετήσουμε τους θεούς σου ούτε να λατρέψουμε τη χρυσή εικόνα που έστησες».

Λόγω της θαρραλέας στάσης τους, τους έριξαν στο καμίνι.

Αλλά, όπως ξέρουμε, ο Ιεχωβά τούς έσωσε.

Τι εξαιρετική μαρτυρία έδωσαν, όχι μόνο στον βασιλιά και στους αυλικούς του, αλλά και σε όλους όσους έχουν διαβάσει αυτή την αφήγηση στο βιβλίο του Δανιήλ!

Αυτοί θεωρούσαν τον Ιεχωβά Κυρίαρχό τους, και αποδείχτηκαν πιστοί και σε μεγάλα ζητήματα και σε μικρά.

Πώς θα μιμηθούμε τον Ιεχωβά και τους τρεις Εβραίους ώστε να κάνουμε και εμείς την πιστότητα τρόπο ζωής; Τα λόγια του Ιησού στο Λουκάς 16:10 μας βοηθούν.

Διαβάζουμε: «Ο πιστός στο ελάχιστο είναι πιστός και στο πολύ».

Αν και έχουν περάσει σχεδόν 2.000 χρόνια, αυτά τα λόγια ισχύουν ακόμη.

Βέβαια, ίσως δεν χρειαστεί ποτέ να κρατήσετε μια τέτοια στάση πρωτοφανούς πιστότητας, όπως έκαναν οι τρεις Εβραίοι όταν δεν προσκύνησαν την εικόνα.

Αλλά το ότι κάνετε ακατάπαυστα το σωστό και παραμένετε αξιόπιστοι και συνεπείς σε μικρά πράγματα αποδεικνύει ότι αντιλαμβάνεστε σε βάθος τι σημαίνει να είναι κάποιος πιστός.

Το Ψαλμός 31:23 μας λέει ότι «ο Ιεχωβά προστατεύει τους πιστούς» —τους πιστούς ακόμη και σε φαινομενικά μικρά ζητήματα.

Σε πολλούς τομείς της ζωής μας πρέπει να εκδηλώνουμε πιστότητα στον Ιεχωβά —για παράδειγμα, να συμμετέχουμε τακτικά στη διακονία κάθε μήνα και να αναφέρουμε τη συμμετοχή μας.

Η πιστότητα στον γαμήλιο σύντροφό μας είναι πολύ σημαντική για τον Ιεχωβά.

Επίσης, αποδεικνυόμαστε πιστοί παραμένοντας ουδέτεροι στις πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις του κόσμου.

Κάνουμε την πιστότητα τρόπο ζωής όσον αφορά τη διαγωγή μας κάθε μέρα; Στην προσωπική μελέτη ή στην οικογενειακή λατρεία, εξετάστε πώς θα παραμένετε πιστοί σε αυτούς τους τομείς.

Τι θα πούμε για εσάς, νεαροί; Σας καμαρώνουμε όταν αποδεικνύετε την πιστότητά σας στον Ιεχωβά.

Η πίστη πολλών από εσάς δοκιμάζεται όταν σας πιέζουν να εμπλακείτε σε ανηθικότητα και σε άλλες μορφές κακής συμπεριφοράς.

Άλλο είναι να ξέρετε τι πρέπει να κάνετε ή να διαλέξετε και άλλο να έχετε το θάρρος να κάνετε το σωστό παρά τις πιέσεις ή τους πειρασμούς.

Οι τρεις Εβραίοι μπορούσαν να σκεφτούν ότι δεν πείραζε να φάνε την τροφή που απαγόρευε ο Νόμος του Θεού, αφού ήταν μακριά από τους γονείς και τους φίλους τους.

Ή μπορούσαν να σκεφτούν ότι ήταν διαταγή του βασιλιά, άρα ήταν αναγκασμένοι να υπακούσουν.

Εξάλλου, άλλοι νεαροί ίσως δεν είχαν πρόβλημα με αυτή τη διατροφή.

Ίσως τη θεωρούσαν και προνόμιο.

Αλλά οι νεαροί Εβραίοι ήξεραν ότι, όπως λέει το Παροιμίες 15:3: «Τα μάτια του Ιεχωβά είναι παντού».

Ήταν αποφασισμένοι να παραμείνουν πιστοί.

Νεαροί, αν μάθετε να ξεπερνάτε τις δοκιμασίες που κάποιοι ίσως θεωρούν μικρά πράγματα, θα ξεπερνάτε και μεγαλύτερες δοκιμασίες της πίστης σας.

Μην ξεχνάτε ποτέ ότι τα οφέλη της πιστότητας είναι πολύ περισσότερα από κάθε προσωρινή ανακούφιση λόγω συμβιβασμού.

Ας δούμε άλλον έναν τομέα που απαιτεί πιστότητα: ντύσιμο και εμφάνιση.

Σύμφωνα με την Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2024 #2, υπήρξαν προσαρμογές σε σχέση με το ντύσιμό μας στις συναθροίσεις και στη διακονία.

Σας επαινούμε, αδελφοί και αδελφές, για το ότι έχετε αξιοπρεπές ντύσιμο και εμφάνιση σε αυτές τις περιστάσεις.

Αλλά πώς θα δείχνουμε την πιστότητά μας με τον τρόπο που ντυνόμαστε στον ελεύθερο χρόνο μας, στις διακοπές ή όταν κάνουμε παρέα με τους συγχριστιανούς μας; Τα εδάφια 1 Τιμόθεο 2:9, 10 νουθετούν τις αδελφές μας «να στολίζονται με κατάλληλη ενδυμασία, με σεμνότητα και σωφροσύνη ... όπως αρμόζει σε γυναίκες που ισχυρίζονται ότι είναι αφοσιωμένες στον Θεό».

Φυσικά, η αρχή της σεμνότητας εφαρμόζεται και στους αδελφούς.

Επίσης, σύμφωνα με τη 2 Κορινθίους 6:3, 4: «Με κανέναν τρόπο δεν δίνουμε οποιαδήποτε αιτία για πρόσκομμα για να μην καταλογιστεί σφάλμα στη διακονία μας· αλλά με κάθε τρόπο συνιστούμε τον εαυτό μας ως διάκονο του Θεού».

Στον “κάθε τρόπο” περιλαμβάνεται το ντύσιμο και η εμφάνισή μας.

Ένα άρθρο με τον τίτλο «Είστε Πιστοί σε Όλα τα Πράγματα;» στη Σκοπιά 15 Ιουλίου 2005 λέει τα εξής: «Το ντύσιμό μας χρειάζεται να είναι πρακτικό και ευπαρουσίαστο. Αυτό αποτελεί μαρτυρία για τους άλλους που μας παρατηρούν... . Στην ουσία, πρέπει να είμαστε πάντοτε ντυμένοι κατάλληλα. Η πιστότητα ως προς την επιλογή ντυσίματος ίσως φαίνεται μικρό ζήτημα σε μερικούς, αλλά στα μάτια του Θεού είναι κάτι σημαντικό».

Ας το θυμόμαστε αυτό όταν κάνουμε επιλογές σε αυτόν τον τομέα.

Οπότε, τι πρέπει να θυμόμαστε από όλα αυτά; Οι πιο πολλοί θαυμάζουμε την πιστότητα στη φύση.

Αλλά εκτιμούμε ιδιαίτερα τους ανθρώπους που έχουν κάνει την πιστότητα τρόπο ζωής.

Στη Γραφή υπάρχουν εξαιρετικά παραδείγματα πιστότητας που μπορούμε να μιμούμαστε, όπως ο Ιεχωβά, οι τρεις Εβραίοι και πολλοί άλλοι.

Με βάση την αρχή στο Λουκάς 16:10, μπορούμε να είμαστε πιστοί, όχι μόνο σε μεγάλα ζητήματα, αλλά και σε αυτά που κάποιοι ίσως θεωρούν μικρά.

Αδελφοί και αδελφές, σας προτρέπουμε να συνεχίσετε να εκδηλώνετε πιστότητα στον Ιεχωβά.

Όπως λέει το Παροιμίες 28:20: «Ο πιστός άνθρωπος θα λάβει πολλές ευλογίες».

Φυσικά, ο πρώτιστος λόγος για τον οποίο είμαστε πιστοί δεν είναι τα οφέλη που θα έχουμε, αλλά η αγάπη μας για τον Ιεχωβά.

Και μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά θα μας ευλογεί πλούσια αν κάνουμε την πιστότητα τρόπο ζωής.

Ο Ιησούς εκδήλωσε απαράμιλλη πιστότητα όσο και αν υπέφερε.

Στο πρώτο βίντεο, δείτε πώς τα λόγια και το παράδειγμά του βοήθησαν τη Μαρία Φερνάντα, τον Ματίας και τον Εστέμπαν στις πιο ζοφερές στιγμές τους.

Περάσαμε όλο το απόγευμα στην πισίνα με τους δικούς μου.

Το επόμενο πρωί που ξύπνησα, ανέπνεα με δυσκολία.

Γι’ αυτό, με πήγαν στον γιατρό.

Η εξέταση αίματος έδειξε ότι είχα στο πόδι μια βακτηριακή λοίμωξη που λέγεται σταφυλόκοκκος.

Νοσηλεύτηκα στο νοσοκομείο 55 μέρες.

Έκανα κολονοσκόπηση και, λίγες μέρες αργότερα, μου είπαν ότι είχα καρκίνο του παχέος εντέρου.

Μου έκαναν μερικές ακόμη εξετάσεις και είδαν ότι είχε εξαπλωθεί στο συκώτι.

Ήταν πολύ ταπεινό άτομο, στοργικό.

Ναι, αγαπούσε τον Ιεχωβά πάρα πολύ.

Ήταν καλός σύντροφος και υπέροχος φίλος.

Ήμασταν παντρεμένοι περίπου 25 χρόνια.

Ειλικρινά, δεν ξέρω γιατί, αλλά αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του.

Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα επέλεγε να κάνει κάτι τέτοιο.

Πιστεύω ότι μια λέξη που είναι ακόμη πιο τρομακτική από τον καρκίνο είναι η μετάσταση.

Ήταν σαν να με είχε αρπάξει ένας ανεμοστρόβιλος και να με πέταξε με ορμή στο έδαφος.

Η ζωή μου δεν ήταν πλέον η ίδια.

Είχαν έρθει τα πάνω κάτω.

Συνολικά, έκανα δέκα εγχειρήσεις.

Οι πρώτες τέσσερις ήταν οι πιο δύσκολες επειδή υπήρχε ενδεχόμενο να μου ακρωτηριάσουν το πόδι.

Κάθε πρωί, ξυπνάς με μια έντονη ανησυχία, σαν βάρος στο στήθος, που δεν σε αφήνει να αναπνεύσεις.

Στην αρχή, νόμιζα ότι ο Ιεχωβά απλώς το άφηνε όλο αυτό να συμβαίνει χωρίς να κάνει τίποτα.

Αν ο ίδιος ο Ιησούς δεν ανέμενε ότι ο Ιεχωβά θα τον προφύλασσε από τις δοκιμασίες ή ότι θα τις τερμάτιζε, τότε ποιος ήμουν εγώ για να σκεφτώ: “Γιατί σε εμένα;” Στην πραγματικότητα, η σωστή ερώτηση είναι η αντίθετη: “Γιατί όχι και σε εμένα;” Μια μέρα, ήρθαν οι γιατροί έχοντας δικαστική εντολή να με εγχειρήσουν κάνοντάς μου μετάγγιση αίματος την ίδια εκείνη μέρα.

Επειδή ήμουν ακόμη ανήλικος, είδα ότι δεν λάβαιναν υπόψη τους τη γνώμη μου και τις αποφάσεις μου.

Τότε, συνειδητοποίησα ότι όλο αυτό δεν στρεφόταν εναντίον μου αλλά εναντίον του Ιεχωβά.

Έβλεπα ξεκάθαρα πια ότι η κατάσταση ήταν στα χέρια του.

Βλέπω το χέρι του Ιεχωβά μέσα από τους αδελφούς και τις αδελφές μου που πάντοτε με έχουν στον νου τους.

Αποφασίσαμε να μιλήσουμε ανοιχτά για αυτό στους άλλους, κυρίως στους στενούς μας φίλους.

Θέλαμε να τους το πούμε προτού καν μας ρωτήσουν.

Ένα εδάφιο που μου ανέφεραν συχνά λέει ότι ο Ιεχωβά είναι «προστάτης για τις χήρες».

Αυτό μου υπενθύμιζε διαρκώς ότι ο Ιεχωβά θα με φρόντιζε, όπως και το έκανε.

Χρειάστηκα τρεις μήνες χημειοθεραπείες και έπειτα επέμβαση.

Μας είπαν ότι η εγχείρηση θα μπορούσε να διαρκέσει δέκα ώρες.

Θυμάμαι ότι τότε σκέφτηκα: “Όταν ανοίξω τα μάτια μου, θα δω ή το ταβάνι του χειρουργείου ή τον νέο κόσμο”.

Όταν η οικογένειά μας αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα, η μαμά μου έφτιαχνε μαρμελάδες και τις πουλούσε.

Είπα λοιπόν: «Μάλλον πρέπει να κάνω και εγώ το ίδιο».

Κάποια αδελφή που είχε επιχείρηση, προθυμοποιήθηκε να τις πουλάει εκείνη.

Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ επειδή εκ φύσεως δεν είμαι καλή στις πωλήσεις.

Καθώς διαβάζαμε τη δικαστική εντολή, εντοπίσαμε ένα λάθος.

Το επώνυμό μου είναι Κανάλ, αλλά είχαν προσθέσει ένα ς στο τέλος.

Έτσι δεν είχε ισχύ το έγγραφο με την εντολή να μου κάνουν μετάγγιση τη συγκεκριμένη μέρα.

Με τον καιρό, άρχισα να αναρρώνω και με καθησύχαζε η σκέψη ότι δεν έκρινα τον Ιεχωβά όταν αναρωτιόμουν πού ήταν.

Αυτή η ερώτηση απλώς έδειχνε ότι χρειαζόμουν τη βοήθειά του.

Όποτε με ανησυχεί κάτι, λέω στον εαυτό μου: “Για στάσου, ο Ιεχωβά πάντα σε φρόντιζε, δεν θα πάψει να το κάνει τώρα”.

Έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στον Ιεχωβά ότι θα με φροντίζει.

Από σωματική άποψη, τώρα είμαι μια χαρά.

Αλλά και από πνευματική άποψη, η φιλία μου με τον Ιεχωβά έχει ενισχυθεί απίστευτα.

Είναι βέβαιο ότι τα καλά ήταν περισσότερα από τα άσχημα.

Δεν λέμε ότι θα θέλαμε να το ξαναπεράσουμε όλο αυτό —σε καμία περίπτωση.

Αλλά η αλήθεια είναι πως, όταν σκέφτομαι πόσα με δίδαξε αυτή η εμπειρία για τον Ιεχωβά, ίσως να μην τα είχα μάθει ποτέ όλα αυτά αν δεν είχα περάσει μια τέτοια κατάσταση.

Σε μια δυσκολία ή δοκιμασία, να θυμάστε ότι δεν είστε μόνοι.

Μη διστάζετε να ζητήσετε βοήθεια.

Και εσείς θα έχετε τη στοργική υποστήριξη του Ιεχωβά ώστε να υπομείνετε με πιστότητα.

Η αγάπη του Ιεχωβά μάς ωθεί να βοηθούμε άλλους να τον γνωρίσουν.

Ένας καλός τρόπος για να το κάνουμε αυτό είναι οι Γραφικές μελέτες.

Ίσως όμως δυσκολευόμαστε να προσφέρουμε μελέτες ή διστάζουμε.

Από τη σειρά «Το Σίδερο Ακονίζει το Σίδερο», θα μάθουμε πώς να προσφέρουμε μελέτες με αυτοπεποίθηση.

Γεια σας, είμαι ο Μπιούνγκτσουλ Λιμ.

Καλώς ήρθατε στη σειρά «Το Σίδερο Ακονίζει το Σίδερο».

Σας έχει συμβεί ποτέ, καθώς μεταδίδετε την αλήθεια σε κάποιον, να βλέπετε ότι αγγίζει την καρδιά του; Είναι υπέροχο συναίσθημα!

Και τότε θέλετε να πάρετε την πρωτοβουλία να προσφέρετε Γραφική μελέτη.

Είναι φυσικό, αγαπάμε τον Θεό και τους ανθρώπους.

Αλλά κάποιες φορές, ίσως διστάζουμε να προσφέρουμε μελέτη.

Ίσως ανησυχούμε μήπως φανούμε πιεστικοί ή μήπως το άτομο αρνηθεί.

Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν για να προσφέρουμε αποτελεσματικά Γραφική μελέτη; Γεια!

Είναι η ώρα της γυμναστικής πάλι, ε; –Μπράβο!

–Προσπαθώ.

Μήπως και γλιτώσουμε τους γιατρούς.

Να σου πω, το είδες αυτό; Θυμάσαι που στα ’λεγα εγώ; Μα γιατί υπάρχει τέτοιο χάος στον κόσμο; Έχεις δίκιο.

Όμως τι λες, θα φτιάξουν ποτέ τα πράγματα; Χμ ...

Θα καταφέρουν ποτέ οι άνθρωποι να λύσουν τα προβλήματα του κόσμου; Μπα, χειρότερα θα γίνουν τα πράγματα.

Τι να σου κάνουν οι άνθρωποι; Αν οι άνθρωποι δεν μπορούν, τι λες, υπάρχει άραγε άλλη λύση; Άλλη λύση; Χμ.

Δεν νομίζω.

Ο αδελφός μας τα πήγε εξαιρετικά!

Έδειξε προσωπικό ενδιαφέρον, ήταν καλός ακροατής και έκανε κατάλληλες ερωτήσεις.

Αλλά έπειτα, φαντάζεστε τι άλλο έκανε; Μια σύντομη, σιωπηλή προσευχή στον Ιεχωβά ζητώντας βοήθεια.

Για να προσφέρουμε Γραφική μελέτη, η προσευχή είναι το πρώτο βήμα.

Ακόμη και αν ο φόβος της απόρριψης σάς κάνει διστακτικούς, αν προσεύχεστε ζητώντας θάρρος, τότε το εδάφιο Φιλιππησίους 2:13 λέει ότι ο Ιεχωβά θα σας δίνει «τόσο την επιθυμία όσο και τη δύναμη να αναλαμβάνετε δράση» και θα σας ευλογεί.

Ακόμη λοιπόν και αν νιώθετε ότι διστάζετε να μιλήσετε ανοιχτά, μην παραιτείστε.

Κάντε μια παύση, προσευχηθείτε και περάστε από τις σκέψεις σε πράξεις.

Ξέρεις, η Αγία Γραφή μιλάει για τη λύση.

Να, δες εδώ.

«Υπό τη Βασιλεία του Θεού “Θα Αφθονεί η Ειρήνη”».

Η Βασιλεία του Θεού, ε; Ναι, γιατί όχι; Αλλά τώρα έχω ένα σωρό ερωτήσεις.

Λογικό.

Και εγώ είχα πολλές ερωτήσεις, αλλά βρήκα τις απαντήσεις μελετώντας την Αγία Γραφή.

Μπορείς να την εμπιστευτείς.

Μελετώντας την Αγία Γραφή; Ναι.

Ορισμένοι ίσως σκεφτούν ότι τα μαθήματα της Γραφής περιλαμβάνουν παρακολούθηση σε τάξη με άλλους ή ακόμη και εξετάσεις.

Πώς μπορούμε να αποφύγουμε αυτή την παρανόηση; Αυτό είναι το δεύτερο βήμα: Δείξτε πώς γίνονται τα μαθήματα της Αγίας Γραφής.

Βλέποντας αυτό το βίντεο από την Εργαλειοθήκη Διδασκαλίας στο JW Library® θα πάρουν απάντηση σε συχνές ερωτήσεις για τα μαθήματα της Αγίας Γραφής, αλλά και θα αναπτύξουν τη επιθυμία να μελετήσουν τη Γραφή.

Έκανες και εσύ τέτοια μαθήματα; Ναι, και τα απόλαυσα πάρα πολύ.

Στο βίντεο είπε ότι αν μελετήσουμε την Αγία Γραφή θα αποκτήσουμε πραγματική ελπίδα για το μέλλον.

Ποια είναι αυτή η ελπίδα; Αυτή.

Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!

Μπορείτε να δείτε μαζί το βίντεο και κατόπιν να δείξετε στον άνθρωπο το οπισθόφυλλο του ειδικού βιβλιαρίου Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!

Αν υπάρξει θετική ανταπόκριση, μπορείτε να περάσετε στο τρίτο βήμα —να δημιουργήσετε προσμονή.

Αυτό περιλαμβάνει να ανακαλύψετε τι τον ενδιαφέρει.

Για να τα καταφέρετε, δείξτε του τη σελίδα 15 του βιβλιαρίου και ζητήστε του να διαλέξει το θέμα που του φαίνεται ενδιαφέρον.

Αυτό εδώ: «Πώς θα βρείτε αληθινή ειρήνη».

Όντως, η ειρήνη είναι πολύ σημαντική.

Τι θα ’λεγες να αρχίσουμε από αυτό το θέμα; Καλή ιδέα.

Τι ώρα σε βολεύει να το συζητήσουμε; Ο αδελφός τα πήγε εξαιρετικά στην έναρξη Γραφικής μελέτης!

Ας συνοψίσουμε λοιπόν.

Για να προσφέρουμε Γραφική μελέτη, ακολουθούμε τρία βήματα.

Το πρώτο είναι η προσευχή.

Ίσως διστάζετε να προσφέρετε Γραφική μελέτη, αλλά ο Ιεχωβά μπορεί να σας δώσει «τόσο την επιθυμία όσο και τη δύναμη» για να το κάνετε.

Το δεύτερο είναι να δείξετε πώς διεξάγεται η Γραφική μελέτη.

Έχουμε αποτελεσματικά εργαλεία που μας βοηθούν σε αυτό.

Για παράδειγμα, υπάρχει το βίντεο Πώς Γίνονται τα Μαθήματα της Αγίας Γραφής; καθώς και το βιβλιάριο Ευτυχισμένη Ζωή για Πάντα!

Το τρίτο βήμα είναι να ανακαλύψουμε τα ενδιαφέροντα του ατόμου.

Χρησιμοποιήστε τη σελίδα 15 του βιβλιαρίου για να δείτε ποια θέματα το ενδιαφέρουν.

Αλλά να θυμάστε: Σημαντικότερο από οποιαδήποτε μέθοδο ή τεχνική είναι να εκδηλώνουμε γνήσια αγάπη για τον Θεό και τους ανθρώπους, ακριβώς όπως έκανε ο Ιησούς.

Αυτό είναι βέβαιο ότι θα σας βοηθήσει να πετύχετε τον στόχο σας να κάνετε μαθητές.

Έπειτα από όλα όσα εξετάσαμε μαζί σήμερα, νιώθω την έντονη επιθυμία να βγω και να αρχίσω μια Γραφική μελέτη.

Ελπίζω να νιώθετε και εσείς το ίδιο.

Πολύ πρακτικές εισηγήσεις!

Ας τις εφαρμόσουμε στις καθημερινές επαφές μας με τους ανθρώπους.

Αν το έχουμε κατά νου στις συζητήσεις μας, θα βρίσκουμε ευκαιρίες να προσφέρουμε Γραφικές μελέτες.

Ιδίως τώρα, επείγει να γνωρίσουν οι άνθρωποι τον Ιεχωβά και τον σκοπό του για όλους μας.

Η γνώση που αποκτούν μπορεί να αλλάξει ριζικά τη ζωή τους, όπως δείχνει η ιστορία του Μόουζες Μαπότο.

Κάποια νύχτα, μπήκε η αστυνομία στο σπίτι μας.

Άνοιξαν τις πόρτες με κλοτσιές και έσπασαν τα παράθυρα.

Μας είπαν ότι το σπίτι τούς ανήκε, ότι δεν ήταν πια δικό μας.

Από τότε και έπειτα, κυριαρχούσε μέσα μου ο θυμός.

Ήμουν θυμωμένος και έλεγα στον εαυτό μου ότι θα έκανα τα πάντα για να βρω δικαιοσύνη και ελευθερία.

Το απαρτχάιντ προξενούσε διαιρέσεις στον λαό.

Για παράδειγμα, άλλη εκπαίδευση προοριζόταν για τους λευκούς και άλλη για τους μαύρους.

Η δε εκπαίδευση για τους μαύρους ήταν πολύ χαμηλού επιπέδου.

Όταν η κυβέρνηση ετοίμαζε τον προϋπολογισμό, τα περισσότερα χρήματα ήταν για τους λευκούς.

Ακόμη και οι τάξεις των μαύρων μαθητών ήταν ασφυκτικά γεμάτες σε σύγκριση με τις τάξεις των λευκών.

Καθώς μεγάλωνα, πήρα την απόφαση να γίνω δικηγόρος για να μπορέσω να πολεμήσω το απαρτχάιντ με τον νόμο.

Έπειτα από εκείνο το βάναυσο επεισόδιο και τη σκληρή μεταχείριση, η άποψή μου άλλαξε επί τόπου.

Τώρα ήθελα μια άμεση λύση που θα μας βοηθούσε να βρούμε ειρήνη, ελευθερία και δικαιοσύνη.

Έτσι λοιπόν, έγινα μέλος μιας πολιτικής οργάνωσης.

Πέρασα τα σύνορα και έλαβα στρατιωτική εκπαίδευση.

Η οργάνωση αυτή με έκανε διοικητή στρατιωτών που μάχονταν για την ελευθερία.

Ως διοικητής, είχα την ευθύνη να στήνω κρυψώνες όπου αποθηκεύαμε τα όπλα για τον πόλεμο, καθώς και να εκπαιδεύω άλλους που γίνονταν μέλη της οργάνωσης.

Τους εκπαιδεύαμε για ανταρτοπόλεμο —τους δείχναμε πώς να χρησιμοποιούν όπλα και τα διάφορα εκρηκτικά που αποθηκεύαμε σε εκείνες τις κρυψώνες.

Είχα γίνει πολύ σκληρό άτομο, δεν σεβόμουν κανέναν, δεν φοβόμουν τίποτα.

Δεν ήμουν ευχαριστημένος επειδή περίμενα ότι, ως οργάνωση, θα ήμασταν ενωμένοι εφόσον είχαμε όλοι τον ίδιο σκοπό.

Έβλεπα όμως ότι υπήρχε μίσος, υπήρχε προκατάληψη, γίνονταν καβγάδες.

Η γυναίκα μου ήταν ήδη Μάρτυρας του Ιεχωβά.

Συμφώνησα να βρει κάποιο άτομο να με διδάξει για την Αγία Γραφή.

Ήρθε μια αδελφή και άρχισε να μου μιλάει για τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού.

Αλλά εγώ εκνευρίστηκα όταν είπε ότι η Βασιλεία του Θεού θα συντρίψει όλες τις άλλες βασιλείες, μέσα σε αυτές και τη δική μου πολιτική οργάνωση.

Άρχισα να της μιλάω έξαλλος, αλλά πρόσεξα ότι εκείνη χαμογελούσε —δεν φώναζε ούτε απαντούσε επιθετικά.

Αυτό μου έκανε εντύπωση.

Με άγγιξε βαθιά.

Με κάλεσαν στην Αίθουσα Βασιλείας.

Αυτό που μου τράβηξε την προσοχή καθώς κοίταζα γύρω μου ήταν ότι όλοι συμμετείχαν.

Τα μικρά παιδιά σήκωναν το χέρι τους και απαντούσαν από την καρδιά τους.

Φαινόταν ότι όλοι τους ήταν καλά προετοιμασμένοι και δεν ξέφευγαν από το θέμα.

Ο καθένας τους μπορούσε να βρίσκει τα εδάφια γρήγορα.

Εγώ, αν και φοιτητής πανεπιστημίου, δεν μπορούσα να βρίσκω τα εδάφια.

Αυτό και μόνο με έκανε να σκεφτώ: “Θέλω και εγώ να γίνω σαν αυτούς”.

Παρατήρησα ότι η εκπαίδευση που παρείχε η οργάνωση του Ιεχωβά ήταν υψηλού επιπέδου σε σύγκριση με την πολύ χαμηλού επιπέδου εκπαίδευση που λαβαίναμε υπό το απαρτχάιντ.

Από προσωπική πείρα, μπορώ να πω με σιγουριά ότι το να εμπιστεύεσαι ανθρώπους είναι «κυνήγι του ανέμου», αλλά το να θέτεις την εμπιστοσύνη σου στον Ιεχωβά Θεό φέρνει ευτυχία.

Από νεαρή ηλικία, το μόνο που ήθελα ήταν να αποκτήσω ελευθερία, να βρω ειρήνη, να γίνω ευτυχισμένος.

Αλλά δεν τα είχα καταφέρει μέχρι που μπήκα στην Αίθουσα Βασιλείας.

Εκεί βρήκα αληθινή ελευθερία, αληθινή δικαιοσύνη, αληθινή ευτυχία, και ένιωσα τι σημαίνει αληθινή αγάπη.

Η ζωή μου έχει αλλάξει εντελώς.

Απολαμβάνω στενή σχέση με τον Ιεχωβά.

Αυτή η σχέση με έχει κάνει στοργικό —συμπονετικό, άτομο που αγωνίζεται σκληρά να είναι ταπεινό, που ζει ειρηνικά με τους άλλους.

“Έχω ντυθεί πλήρως τη νέα προσωπικότητα”.

Ο Μόουζες λαχταρούσε δύο πράγματα —δικαιοσύνη και ενότητα— και έμαθε ότι η Βασιλεία του Θεού είναι η μόνη λύση.

Η Γραφή περιέχει επίσης αρχές που προάγουν την ειρήνη στις προσωπικές μας σχέσεις, αρχίζοντας από το σπίτι.

Στο επόμενο βίντεο, δείτε πώς η τακτική ανάγνωση της Γραφής ενισχύει την ειρήνη στον γάμο.

Όταν σε έναν γάμο οι σύζυγοι δεν εφαρμόζουν τις Βιβλικές αρχές, η ειρήνη μπορεί να χαθεί.

Με το πέρασμα του χρόνου, οι διαφορές στις απόψεις και στην προσωπικότητα μπορεί να φθείρουν τη συζυγική γαλήνη.

Πώς μπορείτε να ανακτήσετε την πολυπόθητη ειρήνη στον γάμο σας; Το εδάφιο Ησαΐας 26:3 λέει: «Θα διαφυλάξεις εκείνους που στηρίζονται πλήρως σε εσένα· θα τους δώσεις διαρκή ειρήνη, επειδή σε εσένα εμπιστεύονται».

Μόνο ο Ιεχωβά μπορεί να δώσει διαρκή ειρήνη σε όσους στηρίζονται πλήρως σε εκείνον.

Ο Αβραάμ και η Σάρρα, για παράδειγμα, είχαν τέτοια ειρήνη επειδή, ακόμα και όταν ήταν αντιμέτωποι με μεγάλες αλλαγές στη ζωή τους και δύσκολες καταστάσεις, ακολουθούσαν πιστά την κατεύθυνση του Ιεχωβά.

Μπορούμε να δείχνουμε ότι εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά αναζητώντας συμβουλές στον Λόγο του, την Αγία Γραφή.

Το να κάνετε την ανάγνωση της Γραφής μέρος της καθημερινότητάς σας ίσως σας φαίνεται βουνό, αλλά αξίζει τον κόπο.

Μην αφήνετε καμιά ευκαιρία να πάει χαμένη.

Αν χρειάζεται, κάντε αλλαγές στο πρόγραμμά σας ώστε να διαβάζετε τη Γραφή πιο τακτικά.

Οι συμβουλές της Αγίας Γραφής βοηθούν να έχετε περισσότερη ειρήνη στον γάμο σας.

Για παράδειγμα, το εδάφιο Ματθαίος 7:12 λέει: «Όλα όσα θέλετε λοιπόν να κάνουν οι άλλοι σε εσάς πρέπει να κάνετε και εσείς σε αυτούς».

Κάθε φορά που διαβάζετε τη Γραφή, μην ξεχνάτε το πιο σημαντικό βήμα: να εφαρμόζετε αυτά που μάθατε.

Όταν ένας σύζυγος βάζει το καλό της συζύγου του πάνω από το δικό του, τότε εκείνη νιώθει ότι την αγαπάει και ότι είναι πολύτιμη για αυτόν, και φυσικά ισχύει και το αντίστροφο.

Μια ακόμη Βιβλική αρχή υπάρχει στο εδάφιο Ματθαίος 5:5: «Ευτυχισμένοι είναι οι πράοι».

Αν ελέγχουμε τα νεύρα μας, η ατμόσφαιρα στο σπίτι μας θα είναι ήρεμη και ειρηνική.

Παρότι ο καθένας μας πρέπει να διαβάζει τη Γραφή μόνος του, αν το επιτρέπουν οι περιστάσεις σας, να τη διαβάζετε και μαζί με τον σύντροφό σας.

Να συζητάτε για όσα μαθαίνετε.

Να αξιοποιείτε τα διαθέσιμα εργαλεία μελέτης για να μαθαίνετε όσο το δυνατόν περισσότερα για τις υπέροχες ιδιότητες του Ιεχωβά.

Αυτό σίγουρα θα σας φέρει πιο κοντά στον Ιεχωβά και θα ενισχύσει το τριπλό σχοινί του γάμου σας.

Και, ακόμη και αν συμβεί κάτι αναπάντεχο και προκύψουν δυσκολίες, θα μπορείτε να νιώθετε τη διαρκή ειρήνη που πηγάζει μόνο από τον Ιεχωβά, τον Πρωτουργό του γάμου.

Αν είναι εφικτό να μιλήσετε τώρα οι δυο σας, πατήστε παύση και συζητήστε αυτά τα τρία ερωτήματα με τον σύντροφό σας.

Το βίντεο ήταν ρεαλιστικό και ενθαρρυντικό.

Όταν οι σύζυγοι διαβάζουν τη Γραφή τακτικά, και μαζί και ο καθένας μόνος, και εφαρμόζουν όσα μαθαίνουν, είναι βέβαιο ότι το σπιτικό τους θα έχει πάντα ειρήνη.

Η Γραφή δεν περιέχει μόνο διαχρονικές αρχές, αλλά και παραδείγματα ανθρώπων η ζωή των οποίων μας διδάσκει πολλά.

Ένας από αυτούς είναι ο Ιώβ, ο οποίος μας διδάσκει διαχρονικά μαθήματα για την ακεραιότητα.

Αυτό είναι το θέμα της πρωινής λατρείας από τον αδελφό Ρόμπερτ Σιράνκο.

Γνωρίζατε ότι στη Γραφή ο Ιεχωβά χαρακτηρίζει ως ανθρώπους ακεραιότητας μόνο δύο από τους λάτρεις του —τον Δαβίδ και τον Ιώβ; Αναφορικά με τον Δαβίδ, στο 1 Βασιλέων 9:4 ο Ιεχωβά είπε στον Σολομώντα: «[Να] περπατήσεις ενώπιόν μου όπως περπάτησε ο πατέρας σου ο Δαβίδ, με ακέραιη καρδιά».

Και μιλώντας στον Σατανά, ο Ιεχωβά είπε για τον Ιώβ δύο φορές: «Δεν υπάρχει όμοιός του στη γη. Είναι ευθύς και ακέραιος άνθρωπος».

Βέβαια, η Γραφή είναι γεμάτη με παραδείγματα αντρών και γυναικών που έδειξαν και εκείνοι ακεραιότητα.

Μας έρχεται στο μυαλό ο Αβραάμ, ο Δανιήλ και οι τρεις φίλοι του, και όλοι αυτοί που αναφέρει ο Παύλος στο ενδέκατο κεφάλαιο της Προς Εβραίους.

Και δεν είναι μόνο αυτοί.

Φυσικά, το καλύτερο παράδειγμα ακεραιότητας είναι ο Ιησούς Χριστός.

Προφανώς, ο Ιεχωβά προσέχει, εκτιμάει και αγαπάει τους ανθρώπους που έχουν ακεραιότητα, μια ιδιότητα που κάθε πιστός υπηρέτης του Θεού χρειάζεται να έχει.

Αλλά τι ακριβώς είναι η ακεραιότητα; Είναι η ηθική αρτιότητα, η ακλόνητη αφοσίωση στη δικαιοσύνη.

Αυτός που έχει ακεραιότητα έχει ισχυρές ηθικές αρχές, και ακολουθεί αυτές τις αρχές πάντα, ό,τι και αν συμβεί.

Τα ακέραια άτομα κάνουν το σωστό ακόμη και όταν δεν είναι εύκολο ή όταν δεν τους βλέπει κανείς.

Η ακεραιότητα γίνεται ιδιαίτερα έκδηλη όταν η αφοσίωση ενός ατόμου δοκιμάζεται και όταν αυτός δέχεται πιέσεις να εγκαταλείψει τη σωστή πορεία.

Το ερώτημα είναι: Πώς αποκτούμε ακεραιότητα; Το πρώτο βήμα είναι να καθορίσουμε τις θεμελιώδεις αξίες μας, εκείνες τις αξίες που δεν πρόκειται να συμβιβάσουμε ανεξάρτητα από το ποιες θα είναι οι συνέπειες.

Εξαιρετικό παράδειγμα σε αυτό έθεσε ο Ιώβ.

Ποιες ήταν οι θεμελιώδεις αξίες του; Ας το δούμε από τη Γραφή.

Στο εδάφιο Ιώβ 1:1 λέει: «Υπήρχε κάποιος άνθρωπος στη γη του Ουζ, ο οποίος ονομαζόταν Ιώβ. Ήταν ευθύς και ακέραιος· φοβόταν τον Θεό και κρατιόταν μακριά από καθετί κακό».

Αυτές ήταν οι θεμελιώδεις αξίες του Ιώβ.

Είχε ευλαβικό, βαθύ σεβασμό για τον Ιεχωβά και τον υγιή φόβο να μην τον παρακούσει.

Εκατοντάδες χρόνια αργότερα, ο Σολομών μάς πρότρεψε να κάνουμε αυτό ακριβώς στον Εκκλησιαστή, κεφάλαιο 12 και εδάφιο 13.

Ας το δούμε μαζί —Εκκλησιαστής 12:13: «Το συμπέρασμα λοιπόν, αφού ακούστηκαν όλα, είναι: Να φοβάσαι τον αληθινό Θεό και να τηρείς τις εντολές του, επειδή αυτή είναι όλη η υποχρέωση του ανθρώπου».

Ή, όπως το λέει μια άλλη μετάφραση: «Να φοβάσαι τον Θεό και να κάνεις ό,τι σου λέει».

Τα σχόλια του σημερινού εδαφίου από τη Σκοπιά αναφέρουν: «Για τους υπηρέτες του Ιεχωβά, το μυστικό της ακεραιότητας είναι η αγάπη» για τον Θεό.

Και προσθέτουν ότι πρέπει επίσης να έχουμε “όσια αφοσίωση σε αυτόν ως τον ουράνιο Πατέρα μας”.

Οι άνθρωποι δείχνουν ακεραιότητα όταν είναι τόσο αφοσιωμένοι στον Θεό που συνεχίζουν να κάνουν το θέλημά του ακόμη και όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

Ο Ιώβ, ακόμα και στην πιο δύσκολη στιγμή, αρνήθηκε να στραφεί ενάντια στον Θεό.

Γι’ αυτό και είπε: «Ώσπου να πεθάνω, δεν θα απαρνηθώ την ακεραιότητά μου!» Όπως ο Ιώβ, έτσι και ο καθένας μας έχει την ευθύνη και το προνόμιο να δείξει ότι υπηρετεί και υπακούει τον Ιεχωβά επειδή τον αγαπάει.

Είναι ενδιαφέρον ότι, στο κεφάλαιο 31, ο Ιώβ αναφέρει αρκετά πράγματα που, αν ίσχυαν για τον ίδιο, θα αποκάλυπταν ότι στην πραγματικότητα δεν ήταν ακέραιο άτομο.

Ας εξετάσουμε μερικά από αυτά ώστε να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να διατηρήσουμε την ακεραιότητά μας.

Στο εδάφιο 9 του κεφαλαίου 31, ο Ιώβ λέει: «Αν η καρδιά μου δελεάστηκε από γυναίκα».

Στο εδάφιο 11 λέει: «Αυτό θα ήταν αισχρή διαγωγή, σφάλμα που θα άξιζε τιμωρία από τους κριτές».

Γνωρίζουμε ότι ο Ιώβ ήταν ηθικά καθαρός επειδή, στο πρώτο εδάφιο του ίδιου κεφαλαίου, είπε ότι “είχε κάνει διαθήκη με τα μάτια του” να μη “δώσει ακατάλληλη προσοχή” σε άλλη γυναίκα.

Άρα ο Ιώβ, όχι απλώς δεν διέπραττε μοιχεία, αλλά δεν είχε κάνει ούτε το πρώτο βήμα προς την αμαρτία κοιτάζοντας με πόθο άλλες γυναίκες.

Οι άνθρωποι ακεραιότητας λοιπόν σέβονται τους κανόνες ηθικής του Ιεχωβά, καθώς και την ιερότητα του γάμου.

Στο εδάφιο 16, ο Ιώβ αναφέρει κάτι άλλο.

Λέει: «Αν δεν έδινα στους φτωχούς ό,τι επιθυμούσαν».

Και στο εδάφιο 17, λέει ότι έπρεπε να μοιράζεται το φαγητό του «με τα ορφανά».

Ξέρουμε ότι ο Ιώβ ήταν γενναιόδωρος προς τους φτωχούς και όσους είχαν ανάγκη, επειδή στο Ιώβ 29:12 λέει ότι “έσωζε τον φτωχό ..., το παιδί που δεν είχε πατέρα και όποιον ήταν αβοήθητος”.

Άρα τα άτομα ακεραιότητας δίνουν αξία στους άλλους, βοηθούν όσους έχουν ανάγκη και φροντίζουν τα ορφανά και τις χήρες.

Στο εδάφιο 24, ο Ιώβ μιλάει για κάτι ακόμη.

Λέει: «Αν εμπιστευόμουν στο χρυσάφι».

Ο Ιώβ στην αρχή ήταν ευκατάστατος, αλλά δεν ήταν υλιστής, άπληστος.

Και όταν έχασε όλο τον πλούτο του, το αποδέχτηκε αυτό, εφόσον είπε ότι “γυμνός βγήκε από τη μήτρα της μητέρας του και γυμνός θα επέστρεφε”.

Άρα τα άτομα ακεραιότητας δεν θέτουν την εμπιστοσύνη τους σε υλικά πράγματα.

Βάζουν τη Βασιλεία πρώτη στη ζωή τους.

Ας δούμε τι άλλο αναφέρει ο Ιώβ —εδάφιο 33: «Προσπάθησα ποτέ να καλύψω τις παραβάσεις μου;» Στο εδάφιο 13:23, ο Ιώβ ζήτησε να του φανερωθούν οι αμαρτίες και οι παραβάσεις του.

Και τελικά δέχτηκε τον έλεγχο για το ότι είχε βιαστεί πολύ να ανακηρύξει τον εαυτό του δίκαιο.

Και αφού τόσο ο Ελιού όσο και ο Ιεχωβά επέπληξαν τον Ιώβ, εκείνος μετανόησε με χώμα και στάχτη.

Τα άτομα ακεραιότητας λοιπόν σπεύδουν να παραδεχτούν τα λάθη τους και δέχονται τη διόρθωση.

Ο Ιώβ ήταν εξαιρετικό παράδειγμα ακεραιότητας.

Μάλιστα, ζήτησε να καταγραφούν τα όσα πέρασε αλλά και η υπομονή που έδειξε.

Το γνωρίζατε αυτό; Ανοίξτε παρακαλώ τη Γραφή σας στον Ιώβ, κεφάλαιο 19 και εδάφια 23 και 24.

Ο Ιώβ είπε: «Μακάρι να καταγράφονταν τα λόγια μου! Μακάρι να χαράζονταν σε βιβλίο! Ας λαξεύονταν για πάντα στον βράχο με σιδερένια γραφίδα και μόλυβδο!» Πόσο καλύτερο είναι όμως που ο Ιεχωβά φρόντισε να καταγραφεί η πορεία ακεραιότητας του Ιώβ και να συμπεριληφθεί στη Γραφή, αντί απλώς να λαξευτεί σε κάποιον βράχο κάπου εκεί στην Αραβία όπου ζούσε ο Ιώβ, όπως είχε ζητήσει ο ίδιος!

Πώς θα συνοψίζατε την ιστορία του Ιώβ σε μία πρόταση; Κάποιο Βιβλικό σχολιολόγιο πολύ εύστοχα δήλωσε το εξής: «Το βιβλίο του Ιώβ αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία ενός πραγματικού ανθρώπου που πέρασε πολλά δεινά, έπεσε θύμα παρεξηγήσεων αλλά δεν ηττήθηκε, ταπεινώθηκε, και τελικά ανταμείφθηκε από τον Θεό».

Από τη ζωή του Ιώβ μαθαίνουμε ότι, όποιες δοκιμασίες και αν αντιμετωπίσουμε, αν έχουμε στενή σχέση με τον Ιεχωβά και αν μείνουμε σταθεροί στις θεμελιώδεις αξίες μας, θα διακρατήσουμε την ακεραιότητά μας.

Και όταν έρθουν δοκιμασίες, ο Ιεχωβά θα μας στηρίξει, όπως έκανε με τον Ιώβ.

Ο Ψαλμός 84:11 λέει: «Ο Ιεχωβά δεν θα στερήσει τίποτα καλό από εκείνους που περπατούν με ακεραιότητα».

Όταν δείχνουμε την απόλυτη, ολόκαρδη αφοσίωσή μας στον Θεό υπακούοντάς τον και κάνοντας αυτό που είναι σωστό στα μάτια του κάθε μέρα, παρά τις δυσκολίες, θα κάνουμε τον Ιεχωβά χαρούμενο και θα βγάζουμε ψεύτη τον εχθρό του, τον Σατανά, όπως έκανε ο Ιώβ πριν από χιλιάδες χρόνια.

Όπως ο Ιώβ, έτσι και εσείς νεαροί έχετε πολλές ευκαιρίες να δείξετε αφοσίωση στον Θεό με τις επιλογές σας.

Το μουσικό μας βίντεο, Το Μονοπάτι της Ζωής, θα σας κάνει πιο αποφασισμένους να μένετε κοντά στον Ιεχωβά.

Στη ζωή, σε τι να βασιστώ— τι είναι λάθος, σωστό.

Προς τα πού να στραφώ, τι μπορώ ν’ αγαπώ.

Πώς να επιλέξω να ζω.

Όμως ξέρω καλά, είσαι ’δώ Ιεχωβά.

Εσύ μ’ ακούς που μιλώ.

Αν υπακούω, χαρά θα γευτώ.

Με τον Λόγο σου μονάχα ζω.

Με οδηγείς σε ασφαλή οδό.

Στο μονοπάτι της ζωής θα περπατώ!

Η καρδιά αλλού με οδηγεί, το βλέπεις, Θεέ μου, κι εσύ.

Σου μιλώ και ζητώ σταθερή να φανώ, κι εσύ μου δείχνεις τι ’ναι σωστό.

Στους αδελφούς μου κοντά νιώθω πολλή σιγουριά.

Με αγαπάνε πολύ, μόνη δεν θα ’μαι, Θεέ, το ’χεις πει.

Με τον Λόγο σου μονάχα ζω.

Με οδηγείς σε ασφαλή οδό.

Στο μονοπάτι της ζωής θα περπατώ!

Θεέ μου, μακριά σου πώς να κρατηθώ; Μπροστά μου κοιτάζω, αιώνια θα ζω.

Με τον Λόγο σου μονάχα ζω.

Με οδηγείς σε ασφαλή οδό.

Στο μονοπάτι της ζωής θα περπατώ!

Μαζί σου περπατώ.

Αυτό το πρόγραμμα ενίσχυσε την πίστη μας.

Μάθαμε πώς να βρίσκουμε παρηγοριά όταν δοκιμάζεται η πίστη μας, πώς οι σύζυγοι μπορούν να έχουν πάντα ειρήνη διαβάζοντας τακτικά τον Λόγο του Θεού, πώς καθημερινές συζητήσεις μπορούν να οδηγήσουν σε Γραφικές μελέτες και πώς η μελέτη της Γραφής αλλάζει τη ζωή των ανθρώπων δίνοντας ελπίδα.

Πριν σας αποχαιρετίσουμε, είναι η ώρα για το ταξίδι μας.

Ακούγοντας τη λέξη «παράδεισος», ίσως φαντάζεστε παρθένες παραλίες, λυγερόκορμους φοίνικες, βροχερά δάση και κοραλλιογενείς υφάλους γεμάτους ζωή.

Ίσως οραματίζεστε τις Σαμόα.

Αυτά τα νησιά λαμπυρίζουν σαν πετράδια στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό.

Χωρίζονται σε δύο τμήματα: στις Σαμόα και στις Aμερικανικές Σαμόα.

Αν και τις χωρίζουν μόλις 65 χιλιόμετρα, βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές της διεθνούς γραμμής αλλαγής της ημερομηνίας, και έχουν διαφορά ώρας μία πλήρη ημέρα.

Αυτό σημαίνει ότι, κάθε χρόνο, μια από τις πρώτες ομιλίες Ανάμνησης εκφωνείται στις Σαμόα και μια από τις τελευταίες στις Αμερικανικές Σαμόα.

Εδώ ευδοκιμεί ο κοκοφοίνικας.

Οι ντόπιοι τον αποκαλούν «δέντρο της ζωής» γιατί από αυτόν εξασφαλίζουν τροφή, ποτό, φάρμακα, καύσιμα και καταφύγιο.

Το 1940, ο Χάρολντ Γκιλ πήγε στα νησιά Σαμόα για να κηρύξει, αλλά αμέσως του ζήτησαν να φύγει.

Μέσα σε πέντε μέρες, μέχρι να φύγει το επόμενο πλοίο, γύρισε όλο τον τόπο με ποδήλατο δίνοντας έντυπα.

Ένα από αυτά έπεσε στα χέρια του Πέλε Φουαϊουπόλου.

Δώδεκα χρόνια μετά, το 1952, αφού ο Πέλε γνώρισε στη δουλειά του έναν αδελφό από την Αγγλία, αυτός και η σύζυγός του, η Αϊλούα, έγιναν οι πρώτοι Σαμοανοί που βαφτίστηκαν.

Σήμερα υπάρχουν στις Σαμόα 12 εκκλησίες με 606 ευαγγελιζόμενους.

Οι αδελφοί στο απομακρυσμένο μεταφραστικό γραφείο στο νησί Ουπόλου μεταφράζουν έντυπα στη γλώσσα σαμόαν.

Οι Μάρτυρες κηρύττουν στην Απία, το μεγαλύτερο λιμάνι των Σαμόα.

Αλλά οι πιο πολλοί ντόπιοι ζουν σε αγροτικές παράκτιες περιοχές.

Γι’ αυτό, οι αδελφοί κηρύττουν σε χωριά, σε φυτείες τάρο και στο μακρινό νησί Μανόνο, στο οποίο φτάνει κανείς μόνο με σκάφος.

Εκεί δεν υπάρχουν αυτοκίνητα, γι’αυτό οι αδελφοί γυρίζουν το νησί με τα πόδια για να βρουν ενδιαφερόμενα άτομα.

Όταν οι αδελφοί μας κάνουν παρέες, απολαμβάνουν λιχουδιές όπως το τάρο, τον καρπό του αρτόδεντρου, το γάλα καρύδας, το όκα—ωμό ψάρι σε κρέμα καρύδας— και τη φημισμένη ζεστή σοκολάτα τους, το Κόκο Σαμόα.

Τις Κυριακές, οι οικογένειες μαζεύονται και απολαμβάνουν άφθονα φαγητά ψημένα στο παραδοσιακό ούμου, έναν αυτοσχέδιο φούρνο από ηφαιστιακές πέτρες.

Ακούν μουσική, τραγουδούν και χορεύουν παραδοσιακούς χορούς —το σίβα και το φα’αταουπατί, δηλαδή τον «χορό με τα χτυπήματα».

Η εκκλησία Σαλεαπάγκα βρίσκεται στο νησί Ουπόλου.

Ο τομέας τους περιλαμβάνει παραλίες και την Ωκεάνια Τάφρο Το-Σούα, μια ηφαιστειογενή πισίνα που προσελκύει πολλούς τουρίστες.

Οι 21 ευαγγελιζόμενοι της εκκλησίας Σαλεαπάγκα στέλνουν τη θερμή αγάπη και τους χαιρετισμούς τους.

Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.




jwb-128-1.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 8 Ιουλίου 2025

 Τρίτη 8 Ιουλίου

Η ημέρα του Ιεχωβά έρχεται.​—1 Θεσ. 5:2.

O απόστολος Παύλος παρομοίασε εκείνους που δεν θα επιζήσουν από την ημέρα του Ιεχωβά με ανθρώπους που κοιμούνται. Εκείνοι δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει γύρω τους ούτε έχουν αίσθηση του χρόνου. Επομένως, δεν μπορούν να διακρίνουν σημαντικές εξελίξεις ούτε να αντιδράσουν ανάλογα. Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα κοιμούνται με πνευματική έννοια. (Ρωμ. 11:8) Αδιαφορούν για τις αποδείξεις που πιστοποιούν ότι ζούμε «στις τελευταίες ημέρες» και ότι η μεγάλη θλίψη θα έρθει σύντομα. (2 Πέτρ. 3:3, 4) Εμείς όμως αναγνωρίζουμε ότι η θεόπνευστη συμβουλή που μας καλεί να μένουμε άγρυπνοι αποκτάει όλο και πιο επείγοντα χαρακτήρα με την κάθε μέρα που περνάει. (1 Θεσ. 5:6) Πρέπει λοιπόν να παραμένουμε ήρεμοι και σταθεροί. Γιατί; Για να μην εμπλακούμε στα πολιτικά και στα κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας. Η πίεση να πάρουμε θέση σε αυτούς τους τομείς θα αυξάνεται καθώς πλησιάζει η ημέρα του Ιεχωβά. Παρ’ όλα αυτά, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για το πώς θα αντιδράσουμε. Το πνεύμα του Θεού θα μας βοηθάει να είμαστε σε ήρεμη και σταθερή διανοητική κατάσταση και να παίρνουμε σοφές αποφάσεις.​—Λουκ. 12:11, 12. w23.06 σ. 9, 10 ¶6, 7

https://drive.google.com/file/d/1xoXiXWhFMf3Ltr_W1bFQCsT4tI57jTQG/view?usp=sharing

Δευτέρα 7 Ιουλίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 7 Ιουλίου 2025

 Δευτέρα 7 Ιουλίου

Υπηρετήστε τον Ιεχωβά με χαρά. Προσέλθετε στην παρουσία του με κραυγές ευφροσύνης.​—Ψαλμ. 100:2.

Ο Ιεχωβά θέλει να τον υπηρετούμε με χαρά και προθυμία. (2 Κορ. 9:7) Υπάρχει λοιπόν λόγος να προσπαθούμε να πετύχουμε έναν πνευματικό στόχο αν δεν νιώθουμε τη διάθεση να το κάνουμε αυτό; Σκεφτείτε το παράδειγμα του αποστόλου Παύλου, ο οποίος είπε: «Πειθαρχώ με αυστηρότητα το σώμα μου και το οδηγώ ως δούλο». (1 Κορ. 9:25-27, υποσ.) Ο Παύλος ανάγκαζε τον εαυτό του να κάνει το σωστό, ακόμα και όταν ίσως ένιωθε την τάση να ενεργήσει διαφορετικά. Επιδοκίμασε ο Ιεχωβά την υπηρεσία του Παύλου; Ασφαλώς! Επιπλέον, τον αντάμειψε για τις προσπάθειές του. (2 Τιμ. 4:7, 8) Παρόμοια, ο Ιεχωβά ευαρεστείται όταν μας βλέπει να προσπαθούμε να πετύχουμε τον στόχο μας ακόμα και αν δεν νιώθουμε πως έχουμε ισχυρή θέληση για αυτό. Ευαρεστείται επειδή, αν και μπορεί να μην το κάνουμε αυτό πάντα από αγάπη για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα, ξέρει ότι το κάνουμε από αγάπη για εκείνον. Όπως ο Ιεχωβά ευλόγησε τον Παύλο, έτσι θα ευλογήσει και εμάς για τις προσπάθειές μας. (Ψαλμ. 126:5) Και καθώς γευόμαστε την ευλογία του Ιεχωβά, μπορεί μάλιστα να αρχίσουμε να έχουμε ισχυρότερη θέληση. w23.05 σ. 29 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/1HFxkCAuCFriEyeFCwyXiUFX2-rUK-x13/view?usp=sharing

Κυριακή 6 Ιουλίου 2025

Πνευματικά πετράδια ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ 21

 


https://drive.google.com/file/d/1mvmEtMyh2fFLxDWjYqFC410VZGFyTF9a/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 6 Ιουλίου 2025

 Κυριακή 6 Ιουλίου

Εκεί θα υπάρχει ένας μεγάλος δρόμος, . . . η Οδός της Αγιότητας.​—Ησ. 35:8.

Είτε ανήκουμε στους χρισμένους είτε στα «άλλα πρόβατα», χρειάζεται να παραμείνουμε στην “Οδό της Αγιότητας” καθώς αυτή περνάει μέσα από τον πνευματικό παράδεισο και μας οδηγεί στις μελλοντικές ευλογίες της Βασιλείας. (Ιωάν. 10:16) Από το 1919 Κ.Χ., εκατομμύρια άντρες, γυναίκες και παιδιά έχουν φύγει από τη Βαβυλώνα τη Μεγάλη, την παγκόσμια αυτοκρατορία της ψεύτικης θρησκείας, και έχουν αρχίσει να ταξιδεύουν σε αυτόν τον συμβολικό δρόμο. Όταν οι Ιουδαίοι έφυγαν από τη Βαβυλώνα, ο Ιεχωβά φρόντισε να αφαιρεθούν τα εμπόδια από τον δρόμο τους. (Ησ. 57:14) Τι θα πούμε για τη σύγχρονη “Οδό της Αγιότητας”; Επί πολλούς αιώνες πριν από το 1919, ο Ιεχωβά χρησιμοποιούσε θεοφοβούμενους ανθρώπους για να βοηθήσουν να ανοίξει ο δρόμος που θα οδηγούσε έξω από τη Βαβυλώνα τη Μεγάλη. (Παράβαλε Ησαΐας 40:3) Έκαναν αναγκαίες εργασίες προετοιμασίας​—πνευματικά έργα οδοποιίας​—ώστε να είναι αργότερα εφικτό να φύγουν από τη Βαβυλώνα τη Μεγάλη άνθρωποι με δίκαιη καρδιά και να μπουν στον πνευματικό παράδεισο, όπου θα είχε αποκατασταθεί η αγνή λατρεία του Ιεχωβά. w23.05 σ. 16 ¶8, 9

https://drive.google.com/file/d/1DpkeRVjqZSNJoenFSWxpJQNgGZGAAN9z/view?usp=sharing


*** w22 Νοέμβριος σ. 12 Πώς μας Βοηθάει ο Ιεχωβά να Υπομένουμε με Χαρά ***


ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ: Ο όρος «πνευματικός παράδεισος» αναφέρεται στο ασφαλές περιβάλλον μέσα στο οποίο λατρεύουμε τον Ιεχωβά με ενότητα. Σε αυτό το περιβάλλον, έχουμε άφθονη πνευματική τροφή, η οποία είναι απαλλαγμένη από θρησκευτικά ψεύδη. Έχουμε επίσης άφθονη εργασία, η οποία μας φέρνει βαθιά ικανοποίηση καθώς κηρύττουμε τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού. Απολαμβάνουμε στενή σχέση με τον Ιεχωβά και ζούμε ειρηνικά με τους στοργικούς αδελφούς και αδελφές μας, οι οποίοι μας βοηθούν να υπομένουμε τις δυσκολίες της ζωής με χαρά. Μπαίνουμε στον πνευματικό παράδεισο όταν αρχίζουμε να λατρεύουμε τον Ιεχωβά με τον σωστό τρόπο και όταν κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να τον μιμούμαστε.

Σάββατο 5 Ιουλίου 2025

Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2025 #4

 Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2025 #4

https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1112024035&srcid=share





Καλώς ήρθατε στο πρόγραμμα μας, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές.

Σήμερα, θα εξετάσουμε πώς να χρησιμοποιούμε Βιβλικές αρχές για να παίρνουμε καλές αποφάσεις.

Αλλά πρώτα, ας πούμε μερικά ενθαρρυντικά νέα.

Με χαρά θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για δύο ειδικές συνελεύσεις που έγιναν πρόσφατα.

Το σαββατοκύριακο 23-25 Μαΐου 2025, διεξάχθηκε μια ειδική συνέλευση στη Σάντα Κρουζ, στη Βολιβία.

Ήταν η μεγαλύτερη συνέλευση που έγινε ποτέ εκεί.

Παρευρέθηκαν πάνω από 1.900 εκπρόσωποι από περίπου 10 χώρες.

Οι παρόντες έφτασαν τους 19.233 και βαφτίστηκαν 277 άτομα.

Επίσης, στις 13-15 Ιουνίου διεξάχθηκε μία ειδική συνέλευση στα Τίρανα, στην Αλβανία.

Οι παρόντες έφτασαν τους 8.987, ανάμεσα στους οποίους ήταν σχεδόν 2.000 εκπρόσωποι από 17 χώρες.

Αυτή ήταν η μεγαλύτερη συνέλευση των Μαρτύρων του Ιεχωβά που έγινε ποτέ στην Αλβανία, και βαφτίστηκαν 83 άτομα.

Πόσο ευχάριστο είναι να βλέπουμε τον λαό του Ιεχωβά να συμμετέχει μαζί στην αγνή λατρεία!

Αυτές οι περιστάσεις μάς θυμίζουν τα λόγια στον Ψαλμό 133:1: «Δείτε πόσο καλό και ευχάριστο είναι να ζουν μαζί οι αδελφοί με ενότητα!» Αλλά τώρα ας εξετάσουμε πώς μπορούμε εμείς ως Xριστιανοί να παίρνουμε σοφές αποφάσεις χρησιμοποιώντας τις αρχές της Αγίας Γραφής αντί να βασιζόμαστε σε ένα σωρό κανόνες.

Σκεφτείτε το εξής απλό παράδειγμα: Όταν ήμασταν παιδιά, οι γονείς μας μάς έβαζαν κανόνες για την ασφάλειά μας.

Ίσως μας έλεγαν: «Να με κρατάς πάντα από το χέρι όταν περνάμε τον δρόμο».

Μας έβαζαν αυτόν τον κανόνα για να μας προστατέψουν από πραγματικούς κινδύνους.

Αλλά καθώς μεγαλώναμε, δεν χρειαζόταν πλέον να κρατάμε το χέρι της μαμάς ή του μπαμπά.

Μήπως δεν υπήρχε πια κίνδυνος; Όχι.

Απλώς μάθαμε να προσέχουμε αν έρχεται κάποιο αυτοκίνητο και να διασχίζουμε τον δρόμο με ασφάλεια.

Εξάλλου, θα φαινόταν περίεργο αν ένας άντρας 30 χρονών που είναι υγιής χρειαζόταν ακόμα να κρατάει το χέρι της μητέρας του για να περάσει τον δρόμο.

Παρόμοια, οι ώριμοι Χριστιανοί δεν χρειάζονται έναν κανόνα για κάθε περίπτωση.

Αντίθετα, εξετάζουμε ποιες Βιβλικές αρχές εφαρμόζονται κάθε φορά.

Αν δεν υπάρχει κάποιος ξεκάθαρος νόμος στη Γραφή για ένα ζήτημα χρησιμοποιούμε τη Βιβλικά εκπαιδευμένη συνείδησή μας για να πάρουμε μια καλή απόφαση.

Για παράδειγμα, εξετάστε τη χρήση συμβόλων ή έθιμα που μπορεί να έχουν τη ρίζα τους στην ψεύτικη θρησκεία.

Καθώς η οργάνωσή μας είναι τεράστια και εκτείνεται σε 240 χώρες, μπορείτε να φανταστείτε με πόσα διαφορετικά σύμβολα και έθιμα έρχονται αντιμέτωποι οι αδελφοί μας; Πώς μπορούμε να αποφασίσουμε αν ένα συγκεκριμένο σύμβολο ή έθιμο είναι αποδεκτό; Ας εξετάσουμε τρεις βασικές αρχές.

(1) Μήπως κάτι τέτοιο θα πρόσβαλε τον Ιεχωβά; Στη 2 Κορινθίους 6:17, ο Ιεχωβά μάς δίνει μια ξεκάθαρη οδηγία: «“Γι’ αυτό, βγείτε από ανάμεσά τους και αποχωριστείτε”, λέει ο Ιεχωβά, “και πάψτε να αγγίζετε αυτό που είναι ακάθαρτο”»· «“και εγώ θα σας δεχτώ”».

Αυτή η αρχή τονίζει ότι οι Χριστιανοί δεν πρέπει να έχουν σχέση με οποιοδήποτε σύμβολο ή έθιμο συνδέεται με την ψεύτικη θρησκεία ή τον πνευματισμό.

(2) Πώς θα επηρέαζε αυτό τους αδελφούς στην εκκλησία; Τα εδάφια Ρωμαίους 14:19 και 21 αναφέρουν: «Άρα λοιπόν, ας επιδιώκουμε ό,τι συμβάλλει στην ειρήνη και ό,τι εποικοδομεί τους άλλους».

«Καλύτερα να μη φας κρέας ούτε να πιεις κρασί ούτε να κάνεις οτιδήποτε εξαιτίας του οποίου προσκόπτει ο αδελφός σου».

Ακόμη και αν ένα σύμβολο ή έθιμο δεν είναι κακό αυτό καθαυτό, πρέπει να λαβαίνουμε υπόψη πώς μπορεί να το βλέπουν οι άλλοι στην εκκλησία.

Ποτέ δεν θα θέλαμε οι πράξεις μας να προσβάλουν τους άλλους εσκεμμένα.

Ταυτόχρονα, ως ώριμοι Χριστιανοί, σεβόμαστε το δικαίωμα που έχουν οι άλλοι να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις με βάση τη Βιβλικά εκπαιδευμένη συνείδησή τους.

(3) Πώς θεωρούν αυτό το σύμβολο ή το έθιμο οι άνθρωποι στον τόπο όπου ζω; Προσέξτε τη Βιβλική αρχή στην 1 Κορινθίους 9:20, 21 και 23: «Στους Ιουδαίους έγινα ως Ιουδαίος για να κερδίσω Ιουδαίους· σε εκείνους που είναι κάτω από νόμο έγινα σαν να είμαι και εγώ κάτω από νόμο, αν και δεν είμαι κάτω από νόμο, για να κερδίσω εκείνους που είναι κάτω από νόμο. Σε εκείνους που είναι χωρίς νόμο έγινα σαν να είμαι και εγώ χωρίς νόμο, αν και δεν είμαι χωρίς νόμο ως προς τον Θεό αλλά κάτω από νόμο ως προς τον Χριστό, για να κερδίσω εκείνους που είναι χωρίς νόμο. Κάνω τα πάντα για χάρη των καλών νέων για να τα μεταδώσω σε άλλους».

Η αρχή εδώ είναι ότι λαβαίνουμε υπόψη το πώς νιώθουν και το πώς βλέπουν οι άλλοι το κάθε ζήτημα.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πώς βλέπουν οι άνθρωποι στη χώρα ή την κοινωνία όπου ζούμε ένα συγκεκριμένο σύμβολο ή έθιμο.

Μπορεί κάτι που θεωρείται πολύ προσβλητικό στον τόπο μας να θεωρείται εντελώς αθώο σε έναν άλλον τόπο ή σε έναν άλλον πολιτισμό.

Το 1977, το περιοδικό Ξύπνα!

έθεσε το εξής σημαντικό ερώτημα: «Ποια πρέπει να είναι η στάσις του Χριστιανού ως προς τα σχήματα και τα σχέδια που κάποτε ή σε κάποιο τόπο είχαν συνδεθή με την ψευδή θρησκεία; Αυτό το ερώτημα μπορεί να δημιουργηθή όταν διαλέγετε ταπετσαρία για το σπίτι σας, το ‘εμπριμέ’ μιας γραβάτας ή ενός φορέματος, ή κοσμήματα όπως ένα ζευγάρι μανικετόκουμπα, ένα βραχιόλι ή ένα περιδέραιο.

Μπορεί επίσης να σχετίζεται με το σχέδιο των φωτιστικών ή των πιάτων.

Μπορεί να αναρωτηθήτε.

‘Μήπως αυτό το σχέδιο συνδέεται κατά κάποιον τρόπο με την ειδωλολατρική θρησκεία;’» Μετά ανέφερε μια σημαντική σκέψη: «Πολλές φορές ένα σχέδιο αλλάζει σημασία ανάλογα με τον τόπο και τον χρόνο. Ένα ωρισμένο σχήμα μπορεί να έχη κάποια ιδιαίτερη σημασία για έναν παρατηρητή σε ωρισμένο τόπο και χρόνο, αλλά να έχη διαφορετική σημασία για τον παρατηρητή που βρίσκεται σε κάποιον άλλο τόπο ή εποχή».

«Επομένως, για ποιο πράγμα πρέπει να ενδιαφέρεται κυρίως ο Χριστιανός; Όχι για το τι μπορεί να σήμαινε πριν από χιλιάδες χρόνια ένα ωρισμένο σύμβολο, ή πώς μπορεί να το θεωρούν στην άλλη άκρη του κόσμου, αλλά τι σημασία έχει τώρα για τους περισσοτέρους ανθρώπους του τόπου του».

Το άρθρο έδινε παραδείγματα γνωστών συμβόλων που κάποτε συνδέονταν με την ψεύτικη λατρεία, αλλά δεν έχουν πλέον αυτή τη σημασία σήμερα.

Μερικά από αυτά τα παραδείγματα αφορούσαν το σχήμα της καρδιάς, το σύμβολο του κρίνου και το ρόδι.

Το άρθρο τελείωνε με την εξής πρακτική συμβουλή: «Με τόσα πολλά διαφορετικά σχέδια που χρησιμοποίησε η ψευδής θρησκεία, αν κανείς έμπαινε στον κόπο να δαπανήση χρόνο, θα μπορούσε να βρη κάποιον ανεπιθύμητο συνδυασμό σχεδόν σε κάθε σχέδιο που βλέπει γύρω του. Αλλά προς τι; Δεν θα ήταν κάτι ανώφελο; Και είναι αυτή η καλύτερη χρήσις του χρόνου και της προσοχής ενός ατόμου; Αν ένα ωρισμένο σχέδιο ή σχήμα, θεωρήται, γενικώς ως θρησκευτικό σύμβολο στον τόπο που ζήτε, υπάρχει σοβαρός λόγος να το αποφύγετε. Ή, αν πολλοί ντόπιοι είναι ιδιαιτέρως ευαίσθητοι για κάποιο σχήμα ή διακοσμητικό, ο ώριμος Χριστιανός θα προτιμήση να το αποφύγη, αποφεύγοντας έτσι άσκοπη ταραχή και σκάνδαλο».

Πολύ χρήσιμες αρχές, δεν συμφωνείτε; Το ίδιο ισχύει με τα έθιμα.

Η άποψη για αυτά αλλάζει με το πέρασμα του χρόνου.

Το Ξύπνα! με ημερομηνία 8 Ιανουαρίου 2000 είχε ένα άρθρο με τίτλο «Ισορροπημένη Άποψη για τα Δημοφιλή Έθιμα».

Ανέφερε: «Τα έθιμα έχουν δεχτεί ισχυρές επιρροές από τη θρησκεία. Πολλά, μάλιστα, ξεπήδησαν από παλιές δεισιδαιμονίες και αντιγραφικές θρησκευτικές ιδέες».

Το άρθρο επισήμαινε αρκετά παραδείγματα.

Κάποια από αυτά τα έθιμα μπορεί να προέρχονταν από την ψεύτικη θρησκεία.

Ωστόσο, το άρθρο ανέφερε: «Με το πέρασμα των ετών, όμως, οι θρησκευτικές προεκτάσεις έσβησαν, και σήμερα αυτά τα ήθη και τα έθιμα δεν έχουν καμιά θρησκευτική σημασία».

Κατόπιν ρωτούσε: «Τι πρέπει, λοιπόν, να ενδιαφέρει πρωταρχικά έναv Χριστιανό; Μολονότι ίσως υπάρχουν λόγοι για τους οποίους πρέπει να ερευνήσει τις ρίζες κάποιου εθίμου, σε μερικές περιπτώσεις είναι σημαντικότερο να εξετάσει τι σημαίνει αυτό το έθιμο για τους ανθρώπους στο χρόνο και στον τόπο όπου ζει τώρα. Αν κάποιο έθιμο έχει αντιγραφικές ή κατά κάποιον άλλον τρόπο αρνητικές προεκτάσεις σε μια συγκεκριμένη περίοδο του έτους ή υπό ορισμένες περιστάσεις, οι Χριστιανοί μπορεί να αποφασίσουν σοφά να το αποφύγουν εκείνη την περίοδο».

Ποια είναι μερικά γνωστά παραδείγματα σήμερα; Πολλοί άνθρωποι όταν χασμουριούνται, καλύπτουν το στόμα τους.

Στην αρχαιότητα, μερικοί το έκαναν αυτό επειδή πίστευαν ότι έτσι θα εμπόδιζαν την ψυχή τους να βγει από το στόμα τους.

Τι ισχύει όμως σήμερα; Σήμερα, γενικά θεωρείται πράξη ευγένειας και δεν έχει πνευματιστική σημασία.

Τι θα πούμε για τις βέρες; Κάποιοι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι οι βέρες έχουν ειδωλολατρικές ρίζες.

Ωστόσο, σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν τις βέρες απλώς ως ένδειξη ότι κάποιος είναι παντρεμένος.

Ένα παράδειγμα που δείχνει πόσο σημαντικό είναι το πότε κάνουμε κάτι είναι οι γιρλάντες με τα φωτάκια.

Σε πολλούς Μπεθελίτες εδώ στο Γουόργουικ αρέσει να κρεμάνε στα μπαλκόνια τους άσπρα φωτάκια ως διακοσμητικά —εκτός από τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο.

Γιατί όχι τότε; Επειδή στην περιοχή μας τα φωτάκια συνδέονται στενά με τα Χριστούγεννα, μια γιορτή της ψεύτικης θρησκείας.

Οι αδελφοί μας στο Μπέθελ λοιπόν δεν θέλουν να δώσουν καθόλου την εντύπωση ότι συμμετέχουν σε αυτή τη γιορτή της ψεύτικης θρησκείας.

Ένα άλλο παράδειγμα αφορά τις προπόσεις ή το τσούγκρισμα των ποτηριών.

Για χρόνια, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά δεν συμμετείχαν σε αυτά τα έθιμα επειδή μπορεί να προέρχονταν από την ψεύτικη θρησκεία.

Ωστόσο, σήμερα στα περισσότερα μέρη οι προπόσεις και το τσούγκρισμα των ποτηριών δεν συνδέονται πλέον με την ψεύτικη θρησκεία.

Είναι απλώς κάτι που συνηθίζεται σε παρέες φίλων.

Επομένως, το Κυβερνών Σώμα, αφού εξέτασε το ζήτημα με προσευχή, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποιος κανόνας για τις προπόσεις και το τσούγκρισμα των ποτηριών.

Κάθε Χριστιανός πρέπει να καθοδηγείται από τις αρχές που εξετάσαμε σε αυτή την ενημέρωση και τη δική του Βιβλικά εκπαιδευμένη συνείδηση για να πάρει μια καλή απόφαση.

Τι σημαίνει αυτό; Μήπως ότι οι προπόσεις είναι πλέον αποδεκτές κάθε στιγμή και σε κάθε περίσταση; Όχι βέβαια.

Απλώς λέμε ότι δεν υπάρχει ανάγκη να βάζουμε κανόνες.

Κάθε Χριστιανός πρέπει να καθοδηγείται από τις Βιβλικές αρχές για να πάρει μια καλή απόφαση σε κάθε περίπτωση.

Εφόσον θα μπορούσαν να προκύψουν τόσο πολλές διαφορετικές καταστάσεις στις 240 χώρες όπου υπηρετεί ο λαός του Ιεχωβά, πόσο ευλογημένοι είμαστε που ο Ιεχωβά μάς έδωσε αυτές τις Βιβλικές αρχές!

Ας τις ανασκοπήσουμε εν συντομία.

Πρώτο και σημαντικότερο, αγαπάμε τον Ιεχωβά και θέλουμε να τον ευαρεστούμε πάντοτε.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να αναρωτηθούμε: “Μήπως θα πρόσβαλε αυτή η πρόποση τον Ιεχωβά;” Για παράδειγμα, μήπως συνδέεται με κάποια θρησκευτική ή εθνικιστική γιορτή; Ή μήπως είναι απλώς μια έκφραση φιλίας ή μια ευχή για καλή υγεία; Δεύτερον, αγαπάμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας και δεν θα θέλαμε να τους προσβάλλουμε εσκεμμένα.

Σεβόμαστε τα αισθήματά τους και τη συνείδησή τους.

Και τρίτον, επειδή αγαπάμε τον Ιεχωβά και τους ανθρώπους, βλέπουμε με ευαισθησία τις απόψεις των ανθρώπων στο μέρος όπου ζούμε για συγκεκριμένα έθιμα.

Τι μάθαμε λοιπόν; Ο Ιεχωβά δεν μας επιβαρύνει με ατέλειωτους κανόνες.

Αντιθέτως, παρέχει στοργικά στον Λόγο του αρχές.

Αυτές μας βοηθούν να σκεφτόμαστε προσεκτικά τις επιλογές μας και να παίρνουμε σοφές αποφάσεις σε σχέση με τα σύμβολα και τα έθιμα.

Είδαμε επίσης ότι πρέπει να σεβόμαστε τη συνείδηση των άλλων και να μην επιβάλλουμε τις προσωπικές μας απόψεις στους άλλους.

Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει ελευθερία, και σεβόμαστε την ελευθερία που έχουν και οι άλλοι.

Εφαρμόζοντας τις Βιβλικές αρχές με αγάπη και διάκριση, παραμένουμε ενωμένοι και δεν κάνουμε τους άλλους να προσκόπτουν.

Προσευχόμαστε ένθερμα ώστε, όπως ακριβώς είπε ο απόστολος Παύλος στο Εφεσίους 4:13, «να φτάσουμε όλοι στην ενότητα της πίστης και της ακριβούς γνώσης του Γιου του Θεού, στο επίπεδο ενός πλήρως αναπτυγμένου άντρα, φτάνοντας στο μέτρο του αναστήματος που αντιστοιχεί στην πληρότητα του Χριστού».

Αδελφοί και αδελφές, θέλουμε να ξέρετε ότι σας αγαπάμε όλους πάρα πολύ.

Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting® από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.




1112024035   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 5 Ιουλίου 2025

 Σάββατο 5 Ιουλίου

Να αποδειχτείτε . . . έτοιμοι.​—Ματθ. 24:44.

Ο Λόγος του Θεού μάς προτρέπει να καλλιεργούμε συνεχώς υπομονή, συμπόνια και αγάπη. Το εδάφιο Λουκάς 21:19 λέει: «Μέσω της υπομονής σας θα διατηρήσετε τη ζωή σας». Το εδάφιο Κολοσσαείς 3:12 αναφέρει: «Ντυθείτε την τρυφερή στοργή της συμπόνιας». Και τα εδάφια 1 Θεσσαλονικείς 4:9, 10 λένε: «Οι ίδιοι έχετε διδαχτεί από τον Θεό να αγαπάτε ο ένας τον άλλον. . . . Σας προτρέπουμε όμως, αδελφοί, να το κάνετε αυτό σε πληρέστερο βαθμό». Όλα αυτά τα εδάφια απευθύνονταν σε μαθητές που είχαν ήδη δείξει υπομονή, συμπόνια και αγάπη. Εντούτοις, έπρεπε να συνεχίσουν να καλλιεργούν αυτές τις ιδιότητες. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και εμείς. Για να ωφεληθείτε, εξετάστε πώς εκδήλωναν οι πρώτοι Χριστιανοί αυτές τις ιδιότητες. Έπειτα, θα δείτε πώς μπορείτε να μιμείστε εκείνους τους μαθητές και, ως αποτέλεσμα, να αποδειχτείτε έτοιμοι για τη μεγάλη θλίψη. Όταν τελικά αρχίσει η μεγάλη θλίψη, θα έχετε μάθει να υπομένετε και θα είστε αποφασισμένοι να συνεχίσετε να το κάνετε αυτό. w23.07 σ. 3 ¶4, 8

https://drive.google.com/file/d/171uVXjL3EV-r-cr2rkQLOZeT4mFY46Lo/view?usp=sharing

Παρασκευή 4 Ιουλίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 4 Ιουλίου 2025

 Παρασκευή 4 Ιουλίου

Ας ανεβεί στην Ιερουσαλήμ . . . και ας ανοικοδομήσει τον οίκο του Ιεχωβά.​—Έσδρ. 1:3.

Βγήκε το διάταγμα! Οι Ιουδαίοι, οι οποίοι ήταν αιχμάλωτοι στη Βαβυλώνα περίπου 70 χρόνια, ήταν ελεύθεροι να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, τον Ισραήλ. (Έσδρ. 1:2-4) Μόνο ο Ιεχωβά θα μπορούσε να το επιτελέσει αυτό. Επειδή η Βαβυλώνα κανονικά δεν απελευθέρωνε τους αιχμαλώτους της. (Ησ 14:4, 17) Αλλά η Βαβυλώνα είχε ανατραπεί, και ο νέος άρχοντας είχε πει στους Ιουδαίους ότι μπορούσαν να φύγουν. Όλοι οι Ιουδαίοι, ιδίως οι οικογενειάρχες, έπρεπε να πάρουν μια απόφαση: να φύγουν από τη Βαβυλώνα ή να μείνουν εκεί. Αυτή η απόφαση ίσως να μην ήταν εύκολη. Πολλοί δεν μπορούσαν να διακινδυνεύσουν τις κακουχίες του ταξιδιού λόγω προχωρημένης ηλικίας. Επιπρόσθετα, οι περισσότεροι Ιουδαίοι είχαν γεννηθεί στη Βαβυλώνα, και αυτή ήταν ο μόνος τόπος που είχαν γνωρίσει. Για αυτούς, η γη του Ισραήλ ήταν η χώρα των προγόνων τους. Κάποιοι Ιουδαίοι προφανώς τα είχαν καταφέρει πολύ καλά στη Βαβυλώνα, οπότε ίσως δυσκολεύονταν να αφήσουν τα άνετα σπίτια τους ή τις επιχειρήσεις τους και να εγκατασταθούν σε έναν άγνωστο τόπο. w23.05 σ. 14 ¶1, 2

https://drive.google.com/file/d/1k_8evWsVK7aK0Ma5dco25A67E2G0Wapj/view?usp=sharing

Πέμπτη 3 Ιουλίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 3 Ιουλίου 2025

 Πέμπτη 3 Ιουλίου

Ας σκεφτόμαστε ο ένας τον άλλον . . . , ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλον.​—Εβρ. 10:24, 25.

Γιατί παρακολουθούμε τις συναθροίσεις; Πρωτίστως για να αινούμε τον Ιεχωβά. (Ψαλμ. 26:12· 111:1) Επίσης, παρακολουθούμε τις συναθροίσεις για να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. (1 Θεσ. 5:11) Όταν σηκώνουμε το χέρι μας και κάνουμε ένα σχόλιο, εξυπηρετούνται και οι δύο αυτοί σκοποί. Αλλά όσον αφορά τα σχόλια, ίσως αντιμετωπίζουμε κάποιες δυσκολίες. Μπορεί να μας αγχώνει η προοπτική να κάνουμε σχόλια. Ή ίσως επιθυμούμε διακαώς να συμμετέχουμε αλλά δεν μας δίνεται ο λόγος όσο συχνά θα θέλαμε. Πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτές τις δυσκολίες; Ο απόστολος Παύλος είπε ότι πρέπει να εστιάζουμε στο να “ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον”. Αν αντιλαμβανόμαστε ότι οι άλλοι στο ακροατήριο μπορούν να ενθαρρυνθούν ακόμα και από μια απλή έκφραση της πίστης μας, θα μας είναι ευκολότερο να σηκώσουμε το χέρι μας. Από την άλλη πλευρά, αν δεν μας δίνεται ο λόγος συχνά, μπορούμε να χαιρόμαστε που άλλοι στην εκκλησία θα έχουν την ευκαιρία να απαντήσουν.​—1 Πέτρ. 3:8. w23.04 σ. 20 ¶1-3

https://drive.google.com/file/d/1Ht0dccY1WQe3m2NqV7-fiB0jzFWpFmY8/view?usp=sharing

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 2 Ιουλίου 2025

 Τετάρτη 2 Ιουλίου

Εσείς που αγαπάτε τον Ιεχωβά, να μισείτε το κακό. Αυτός περιφρουρεί τη ζωή των οσίων του· τους σώζει από το χέρι των πονηρών.​—Ψαλμ. 97:10.

Μπορούμε να κάνουμε πρακτικά βήματα για να ελαχιστοποιήσουμε την έκθεσή μας στις εσφαλμένες νοοτροπίες και αντιλήψεις που είναι δημοφιλείς στο σύστημα του Σατανά. Μπορούμε να γεμίζουμε τον νου μας με ωφέλιμες σκέψεις διαβάζοντας και μελετώντας τη Γραφή. Η παρακολούθηση των συναθροίσεων και η συμμετοχή στη διακονία θα προφυλάσσουν επίσης τον τρόπο σκέψης μας. Ο Ιεχωβά με τη σειρά του υπόσχεται ότι δεν θα μας αφήσει να πειραστούμε πέρα από αυτό που αντέχουμε. (1 Κορ. 10:12, 13) Ο καθένας από εμάς χρειάζεται να προσεύχεται περισσότερο από ποτέ για να παραμείνει πιστός στον Ιεχωβά σε αυτές τις δύσκολες τελευταίες ημέρες. Ο Ιεχωβά θέλει “να ανοίγουμε σε αυτόν την καρδιά μας” με προσευχή. (Ψαλμ. 62:8) Να αινείτε τον Ιεχωβά και να τον ευχαριστείτε για όλα όσα κάνει. Να του ζητάτε να σας βοηθάει να είστε θαρραλέοι στη διακονία. Να τον ικετεύετε να σας βοηθάει να χειρίζεστε οποιαδήποτε προβλήματα και να αντιστέκεστε σε οποιονδήποτε πειρασμό ίσως αντιμετωπίζετε. Μην επιτρέπετε σε τίποτα και κανέναν να σας εμποδίζει να προσεύχεστε τακτικά στον Ιεχωβά. w23.05 σ. 7 ¶17, 18

https://drive.google.com/file/d/1oc4R--gsDg_YtnkrGYldSMXQ262Zon1s/view?usp=sharing

Τρίτη 1 Ιουλίου 2025

Κένεθ Γκόντμπερν: Να Βλέπετε τη Δόξα του Ιεχωβά Κάθε Πρωί

  

https://www.jw.org/open?docid=1011214&item=pub-jwb-125_3_VIDEO&wtlocale=G&appLanguage=G&prefer=content

Ξέρουμε ότι εσείς, αδελφοί και αδελφές της 157ης τάξης,  είστε έτοιμοι για τους διορισμούς σας.

Το ξέρουμε επειδή κάθε μέρα επί πέντε μήνες  εστιάζατε την προσοχή σας στον Ιεχωβά.

Μάθατε για τη σημασία του ονόματος του,  τις ιδιότητές του, τις ενέργειές του,  τον Λόγο του,  τη θαυμάσια οργάνωσή του.

Όλα αυτά προσδίδουν δόξα στον Ιεχωβά.

Μας γεμίζουν δέος.

Μας εντυπωσιάζουν.

Και επειδή εστιάσατε στη δόξα του Ιεχωβά,  η πίστη σας ενισχύθηκε.

Είστε γεμάτοι δύναμη και αποφασιστικότητα.

Άρα, είστε έτοιμοι για τους διορισμούς σας.

Αλλά όταν πάτε στον διορισμό σας,  θα έχετε επιτυχία  μόνο αν συνεχίσετε να βλέπετε τη δόξα του Ιεχωβά  κάθε μέρα.

Πώς θα το κάνετε αυτό;

Ας το δούμε διαβάζοντας από τη Γραφή μας  την πρώτη αναφορά στη δόξα του Ιεχωβά.

Βρίσκεται στο εδάφιο Έξοδος 16:7.

Θυμάστε την αφήγηση.

Οι Ισραηλίτες  παραπονιούνταν για τη φαινομενική έλλειψη τροφής,  και ο Μωυσής πήρε την εντολή  να τους πει τα εξής στο εδάφιο 7:  «Το πρωί θα δείτε τη δόξα του Ιεχωβά,  επειδή ο Ιεχωβά  άκουσε τους γογγυσμούς σας εναντίον του».

Στα επόμενα εδάφια,  η δόξα του Θεού σχετίζεται  με τη διευθέτηση που έκανε ο ίδιος  για να τους προμηθεύει το μάννα  που θα έβλεπαν κάθε πρωί.

Σκεφτείτε δύο τρόπους με τους οποίους αυτή η διευθέτηση  αποδείκνυε τη δόξα του Ιεχωβά.

Πρώτον, το μάννα αποτελούσε θαυματουργική προμήθεια.

Εμφανιζόταν κάθε μέρα εκτός από την έβδομη.

Και δεν είχε σημασία πού βρίσκονταν στην έρημο  ούτε τι εποχή ήταν.

Το μάννα εμφανιζόταν πάντα στην ώρα του.

Και ενώ χρειαζόταν να το μαζεύουν,  προφανώς δεν ήταν τροφή  που μπορούσαν να παράγουν μόνοι τους.

Δεύτερον, το μάννα επιτέλεσε κάτι θαυματουργικό.

Έθρεψε τους Ισραηλίτες 40 χρόνια.

Και δεν είχε σημασία με τι ασχολούνταν  ή τι διορισμό είχαν.

Όλοι έπαιρναν την ίδια ποσότητα.

Είτε μετακινούνταν στην έρημο  είτε το στρατόπεδο έμενε στο ίδιο σημείο,  είτε επρόκειτο για τον Ααρών ή τον Μωυσή  είτε για έναν απλό Ισραηλίτη ή Αιγύπτιο,  ο καθένας έπαιρνε την ίδια ποσότητα  —όσο χρειαζόταν.

Κάθε πρωί λοιπόν που εμφανιζόταν το μάννα,  οι Ισραηλίτες έβλεπαν μια εντυπωσιακή απόδειξη της δόξας του Ιεχωβά.

Αλλά για να ωφελούνται,  έπρεπε να αναγνωρίζουν πάντα  ότι ο Ιεχωβά ήξερε πώς να τους τρέφει,  με τι να τους τρέφει και, προπαντός,  ότι εκείνος που τους έτρεφε ήταν ο Ιεχωβά.

Δυστυχώς όμως, πολλοί δεν έκαναν τη σύνδεση  ανάμεσα στο μάννα που έτρωγαν κάθε μέρα  και στη δόξα του Ιεχωβά.

Το πώς ο Ιεχωβά έτρεφε τους Ισραηλίτες  μάς διδάσκει  πώς τρέφει εμάς σήμερα από πνευματική άποψη.

Το κάνει αυτό με πολύ πιο ένδοξο τρόπο  από ό,τι και αν έζησαν οι Ισραηλίτες στην έρημο.

Ας δούμε δύο τρόπους.

Το πώς ο Ιεχωβά παρέχει πνευματική τροφή  αποδεικνύει τη δύναμή του.

Σκεφτείτε για παράδειγμα την Αγία Γραφή.

Και μόνο το ότι διασώθηκε  αποδεικνύει ότι έχει την υποστήριξη του Ιεχωβά,  και εσείς έχετε πειστεί  ότι είναι πράγματι ο Λόγος του Θεού.

Η διευθέτηση για πνευματική τροφή μέσω του πιστού δούλου  δείχνει τη δύναμη και τη δόξα του Ιεχωβά.

Βέβαια, αυτός ο δούλος δεν είναι τέλειος ούτε θεόπνευστος.

Αλλά από το 1919, αυτός ο δούλος  παρέχει τη σωστή ποσότητα τροφής  στον κατάλληλο καιρό.

Σήμερα, σχεδόν όλα τα μέλη του λαού του Ιεχωβά  λαβαίνουν την ίδια βασική πνευματική τροφή ταυτόχρονα  στη γλώσσα τους εντελώς δωρεάν.

Και μπορεί να το έχουμε συνηθίσει,  αλλά δεν το θεωρούμε δεδομένο,  επειδή κάνουμε τη σύνδεση ανάμεσα σε αυτό που συμβαίνει  και στη δόξα, στη δύναμη, του Ιεχωβά.

Δεύτερον, η πνευματική τροφή επιτελεί κάτι  που αποδεικνύει τη δόξα του Ιεχωβά.

Εκείνος καλύπτει τις ανάγκες εννιά και πλέον εκατομμυρίων αδελφών σας  σε 240 χώρες.

Άσχετα από την ηλικία ή τις περιστάσεις μας,  τη φυλή, τον πολιτισμό, το έθνος ή το παρελθόν μας,  όλοι λαβαίνουμε πνευματική τροφή στον κατάλληλο καιρό.

Και ως αποτέλεσμα,  ανήκουμε σε μια ενωμένη, στοργική αδελφότητα.

Υποστηρίζουμε την αγνή λατρεία.

Έχουμε τον ίδιο στόχο,  το κήρυγμα των καλών νέων της Βασιλείας του Θεού.

Πώς επιτυγχάνεται αυτό;

Εξάλλου δεν είμαστε μόνο εμείς που πιστεύουμε  ότι η Γραφή είναι ο Λόγος του Θεού,  που τη διαβάζουμε και τη μελετούμε.

Δεν είμαστε μόνο εμείς  που παράγουμε και διανέμουμε θρησκευτικά έντυπα  ή που υποστηρίζουμε με ζήλο τα πιστεύω μας.

Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να συγκρίνεται  με την ενωμένη αδελφότητά μας.

Δεν είναι αποτέλεσμα ανθρώπινης προσπάθειας.

Είναι ένα θαύμα.

Είναι απόδειξη της δύναμης του Ιεχωβά.

Και φυσικά, τα ξέρετε όλα αυτά.

Έχετε πειστεί για αυτά τα πράγματα.

Αλλά το παράδειγμα των Ισραηλιτών και του μάννα  μάς θυμίζει  πόσο σημαντικό είναι να βλέπουμε τη δόξα του Ιεχωβά  κάθε μέρα  στο πώς μας τρέφει πνευματικά.

Πώς το κάνουμε αυτό;

Με απλά λόγια,  αναγνωρίζοντας αυτό που δεν αναγνώρισαν πολλοί Ισραηλίτες.

Να αναγνωρίζετε ότι ο Ιεχωβά ξέρει  πώς να σας τρέφει πνευματικά.

Όσες ευθύνες και αν αναλάβετε,  κάντε το καλύτερο για να τηρείτε το ίδιο βασικό πρόγραμμα  που ακολουθεί ο λαός του Ιεχωβά σε όλο τον κόσμο  —ανάγνωση της Γραφής κάθε μέρα,  οικογενειακή λατρεία, συναθροίσεις,  <i>Σκοπιά,</i> JW Broadcasting.

Ξέρετε, όπως το μάννα,  αυτές οι βασικές πνευματικές προμήθειες  είναι για όλο τον λαό του Θεού,  όποιος και αν είναι ο διορισμός μας  ή με ό,τι και αν ασχολούμαστε.

Και αυτό το βασικό πρόγραμμα  θα εξασφαλίσει ότι η πνευματικότητά σας  θα συμβαδίζει με τα προνόμια και τις ευθύνες σας.

Δεύτερον, να αναγνωρίζετε ότι ο Ιεχωβά ξέρει  με τι να σας τρέφει πνευματικά.  Με τον καιρό,  μπορεί να αρχίσουμε να υποτιμούμε  την αξία όσων λαβαίνουμε.

Οι συναθροίσεις, τα περιοδικά, το broadcasting  μπορεί να καλύπτουν θέματα που μας είναι γνωστά.

Ίσως η ύλη δεν περιλαμβάνει κάτι που μας αφορά άμεσα.

Ή ίσως ο τρόπος παρουσίασης είναι απλός  σε σύγκριση με τη βαθιά μελέτη που έχετε συνηθίσει.

Ας προσέχουμε να μην κάνουμε το ίδιο ολέθριο λάθος  με τους Ισραηλίτες,  που έπαψαν να είναι ικανοποιημένοι  ή αμφέβαλλαν αν αυτό που τους έδινε ο Ιεχωβά  μπορούσε να τους συντηρήσει.

Ο Ιεχωβά ήξερε με τι να θρέψει τους Ισραηλίτες  και ξέρει με τι να θρέψει τον λαό του σήμερα.

Ο Ιεχωβά μάς τα παρέχει όλα αυτά  με σκοπό να βάλει τον λόγο του στην καρδιά μας.

Τότε λοιπόν συμβαίνει κάτι πραγματικά σπουδαίο.

Ας δούμε το εδάφιο 1 Ιωάννη 2:14.

Θα θυμάστε ότι εδώ ο απόστολος Ιωάννης  έγραφε σε διαφορετικές κατηγορίες ανθρώπων στην εκκλησία.

Γράφει στους πατέρες  —εκείνους που είναι ώριμοι.

Γράφει στους νεαρούς άντρες  —εκείνους που είναι λιγότερο έμπειροι.

Προσέξτε τι λέει στους νεαρούς άντρες  στο τέλος του εδαφίου 14:  «Νεαροί άντρες, σας γράφω επειδή είστε ισχυροί  και ο λόγος του Θεού παραμένει σε εσάς  και έχετε νικήσει τον πονηρό».

Τι φοβερή δήλωση!

Έχουν «νικήσει τον πονηρό».

Αυτό δεν συνέβη με τη δύναμη της θέλησης.

Ήταν αποτέλεσμα της δύναμης του Θεού  —είχαν τον λόγο του στην καρδιά τους.

Αυτό κάνει ο Ιεχωβά για τον λαό του σήμερα.

Με την τροφή που μας δίνει ο Ιεχωβά,  παραμένουμε αποχωρισμένοι από τον κόσμο  και διατηρούμε την ακεραιότητά μας.

Αυτό ακριβώς το πρόγραμμα  προετοιμάζει τους αδελφούς και τις αδελφές  να τα βγάζουν πέρα με φυλακίσεις,  φυσικές καταστροφές ή χρόνιες ασθένειες.

Ο Ιεχωβά ξέρει με τι να θρέψει τον λαό του,  και αυτό το πρόγραμμα διατροφής  θα σας βοηθήσει να παραμείνετε πνευματικά ισχυροί.

Τέλος, να αναγνωρίζετε πάντα  ότι εκείνος που σας τρέφει είναι ο Ιεχωβά.

Αν το θυμάστε αυτό,  θα παραμένετε ταπεινοί  όποιον διορισμό ή προνόμιο και αν αναλάβετε.

Και αντί να τραβάτε την προσοχή στον εαυτό σας  ή να θαυμάζετε άλλα άτομα στην οργάνωση,  θα δίνετε στον Ιεχωβά  την τιμή που του αξίζει.

Μην κάνετε το ίδιο λάθος που έκαναν οι Ισραηλίτες.

Να βλέπετε τον Ιεχωβά πίσω από την πνευματική τροφή,  να βλέπετε τη δόξα του στον τρόπο με τον οποίο σας τρέφει.

Τα λόγια και οι πράξεις σας  ας μη μειώνουν ποτέ τη σπουδαιότητα του θαύματος.

Μην αποδίδετε σε ανθρώπους  αυτό που μόνο ο Ιεχωβά μπορεί να επιτελέσει.  Αδελφοί και αδελφές,  συνεχίστε να κάνετε ό,τι κάνετε.

Να βλέπετε τη δόξα του Ιεχωβά κάθε μέρα.

Να είστε πάντα βέβαιοι ότι ξέρει  πώς και με τι να σας τρέφει.

Και να αναγνωρίζετε πάντα ποιος σας τρέφει  —ο μεγάλος και ένδοξος Εκπαιδευτής σας,  ο Ιεχωβά Θεός.  

Άντονι Γκρίφιν: «Ποιος με Άγγιξε;»

  

https://www.jw.org/open?docid=1011214&item=pub-jwb-125_4_VIDEO&wtlocale=G&appLanguage=G&prefer=content

Καθώς τελείωνε κάποια μέρα,  καθίσατε ποτέ και αναρωτηθήκατε:

“Ποιος με άγγιξε σήμερα;”

Όχι με την κυριολεκτική έννοια,  αλλά με ιδιαίτερο, ουσιαστικό τρόπο.

“Ποιος με επηρέασε βαθιά;

Ποιος μου θύμισε κάτι που είχα ξεχάσει  —κάτι για την καλοσύνη,  κάτι για την πίστη,  κάτι για την αγάπη;”

Είναι εύκολο να έχουμε καθημερινές επαφές με ανθρώπους  και στο τέλος να ξεχνάμε ακριβώς αυτό  —τους ανθρώπους.

Μια συζήτηση στον διάδρομο,  ένα email,  ένα απλό σχόλιο κάποιου συνεργάτη  —όλες αυτές οι στιγμές μπορεί να περάσουν απαρατήρητες,  και όμως η καθεμιά έχει την αξία της.

Μπορεί να υπόσχεται πολλά.

Το ερώτημα δεν είναι αν θα συναντήσουμε ανθρώπους  —αυτό είναι δεδομένο.

Στην οργάνωση του Ιεχωβά,  όλο με ανθρώπους έχουμε να κάνουμε.

Το ερώτημα είναι  αν θα αφήσετε τους ανθρώπους  να σας αγγίξουν με ουσιαστικό τρόπο.

Ο Ιησούς ήξερε ότι είναι σημαντικό να δενόμαστε μεταξύ μας.

Αν και απασχολημένος,  με το βάρος όλου του κόσμου στους ώμους του,  ο Ιησούς πάντα αφιέρωνε χρόνο για τους ανθρώπους.

Αφιέρωσε χρόνο για τον λεπρό,  αλλά και για τον πλούσιο νεαρό άρχοντα.

Αφιέρωνε χρόνο για νέους και ηλικιωμένους,  πλούσιους και φτωχούς, Ιουδαίους και Έλληνες.

Ο Ιησούς επιδίωκε να βλέπει τους άλλους  όπως τους έβλεπε ο ουράνιος Πατέρας του.

Αφιέρωνε χρόνο  για να καταλάβει γιατί οι άνθρωποι έκαναν ό,τι έκαναν.

Ο Ιησούς ήθελε πραγματικά να είναι με ανθρώπους.

Ήθελε να γνωρίζει ανθρώπους.

Ήθελε να ξέρει τι περνούσαν.

Ήθελε να βλέπει από κοντά την πίστη τους.

Ήθελε να γνωρίζει  την άγνωστη, προσωπική τους ιστορία.

Ας δούμε μια αφήγηση που το τονίζει αυτό  από το βιβλίο του Μάρκου, κεφάλαιο 5.

Ο Ιησούς, όπως κάθε μέρα,  ήταν συνέχεια με ανθρώπους.

Εκείνος και οι μαθητές του  είχαν μόλις επιστρέψει από τη Δεκάπολη.

Βγήκαν στη βορειοδυτική όχθη της Θάλασσας της Γαλιλαίας.

Εκεί, στην παραλία,  τον περίμεναν και άλλοι άνθρωποι,  και ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους  ήταν ένας αρχισυνάγωγος, ο Ιάειρος.

Ήθελε οπωσδήποτε να δει τον Ιησού  επειδή η κόρη του ήταν άρρωστη,  και να του ζητήσει να πάει να τη βοηθήσει.

Καθώς, λοιπόν, ο Ιησούς  πήγαινε με τον Ιάειρο στο σπίτι του,  άρχισε να εκτυλίσσεται μια άλλη ιστορία.

Μια ιστορία που είχε αρχίσει 12 χρόνια πρωτύτερα.

Ας αρχίσουμε να διαβάζουμε από τα εδάφια 25 και 26  στο κεφάλαιο 5 του Μάρκου.  Λέει:  «Ήταν και μια γυναίκα  που είχε αιμορραγία 12 χρόνια.

Αυτή είχε υποφέρει πολλά από πολλούς γιατρούς  και είχε ξοδέψει όλους τους πόρους της  αλλά, αντί να βελτιωθεί, είχε χειροτερέψει».

Πόσο δύσκολα περνούσε η καημένη η γυναίκα  —τι βάσανο ήταν σίγουρα αυτή η αρρώστια  για το σώμα και το μυαλό της!

Κάθε μέρα που πήγαινε για ύπνο,  ήξερε πως, όταν σηκωνόταν,  το πρόβλημα θα ήταν πάλι εκεί και θα την περίμενε.

Ένιωθε παγιδευμένη,  ένιωθε εγκλωβισμένη.

Η ταλαιπωρία από αυτή τη χρόνια ασθένεια  ήταν αρκετή για να την τρελάνει.

Είχε σοβαρό πρόβλημα  —σωματικό, συναισθηματικό, ψυχικό,  ακόμη και οικονομικό.

Αλλά είχε αρκετή πίστη  ώστε να αγγίξει τα κρόσσια του ρούχου του Ιησού,  και γιατρεύτηκε,  όπως βλέπετε στα εδάφια 27 ως 29.

Προσέξτε, όμως, την αντίδραση του Ιησού,  όταν τον άγγιξε, στα εδάφια 30 ως 33.  «Αμέσως ο Ιησούς κατάλαβε μέσα του  ότι είχε βγει δύναμη από αυτόν,  και γύρισε προς το πλήθος και ρώτησε:

“Ποιος άγγιξε τα εξωτερικά μου ρούχα;”  Οι μαθητές του όμως του είπαν:

“Βλέπεις ότι το πλήθος στριμώχνεται πάνω σου,  και εσύ ρωτάς: «Ποιος με άγγιξε;»”

Ωστόσο, εκείνος κοίταζε γύρω του  για να δει εκείνη που το είχε κάνει αυτό.

Τότε η γυναίκα, φοβισμένη και τρέμοντας,  καθώς ήξερε τι της είχε συμβεί,  ήρθε και έπεσε στα πόδια του και του είπε  όλη την αλήθεια».  «Ποιος άγγιξε τα εξωτερικά μου ρούχα;»  «Ποιος με άγγιξε;»

Οι ερωτήσεις που έκανε ο Ιησούς  έχουν βαθύ νόημα.

Ο Ιησούς όντως αναρωτήθηκε ποιος τον είχε αγγίξει σωματικά.

Στην πραγματικότητα όμως,  αυτό που τον ενδιέφερε πρωτίστως  δεν ήταν το σωματικό άγγιγμα.

Το εδάφιο 30 λέει πως, όταν εκείνη τον άγγιξε,  ο Ιησούς κατάλαβε «ότι είχε βγει δύναμη από αυτόν».

Άρα, ο Ιησούς δεν γιάτρεψε απευθείας τη γυναίκα,  όπως είχε συμβεί σε άλλες περιπτώσεις,  για παράδειγμα όταν άγγιξε το χέρι του λεπρού  ή όταν άγγιξε τα μάτια του τυφλού.

Κατάλαβε ότι αυτή η θεραπεία διέφερε.

Ήταν κάτι που έκανε απευθείας ο Πατέρας του, ο Ιεχωβά.

Ο Ιεχωβά γιάτρεψε αυτή τη γυναίκα,  και ο Ιησούς ήθελε να μάθει για ποια  έδειξε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον ο ουράνιος Πατέρας του  ώστε θέλησε να τη γιατρέψει με αυτόν τον τρόπο.

Ο Ιεχωβά ήξερε την ιστορία της.

Τώρα ήθελε και ο Ιησούς να τη μάθει.

Στο εδάφιο 33, λοιπόν,  ο Ιησούς άκουσε  «όλη την αλήθεια».  Και έτσι ο Ιησούς κατάλαβε

γιατί ο Πατέρας του αγαπούσε αυτή τη γυναίκα τόσο πολύ.

Ποια ήταν “όλη η αλήθεια”;

Πώς λεγόταν η γυναίκα;

Πόσον χρονών ήταν;

Είχε παντρευτεί ποτέ;

Αν ναι,  μήπως την είχε αφήσει ο άντρας της λόγω της αρρώστιας της;

Μήπως την είχαν αφήσει τα παιδιά της;

Εμείς ξέρουμε μόνο ό,τι λένε τα Ευαγγέλια.

Αλλά όποια και αν ήταν η αλήθεια,  ο Ιησούς άφησε τη γυναίκα  να διηγηθεί όλη την ιστορία της.  Ως αποτέλεσμα,  δεν την επέπληξε επειδή παραβίασε έναν νόμο,  αλλά αντίθετα την αγάπησε,  καθώς τώρα ήξερε ποια ήταν  επειδή τον άγγιξε.  Πριν από 15 χρόνια,  ήμουν σε μια τάξη  με προεδρεύοντες επισκόπους, όπως λέγονταν τότε,  και πρόσεξα έναν αδελφό μπροστά  που δεν είχε σηκώσει το χέρι ούτε μία φορά.

Έδειχνε εντελώς αδιάφορος.

Απλώς, κοιτούσε με απλανές βλέμμα τον πίνακα.  Εγώ σκέφτηκα:

“Μα πού τρέχει το μυαλό του;

Είναι πολύ κρίμα!

Πάει χαμένη όλη αυτή η θαυμάσια εκπαίδευση”.  Κατόπιν ο εκπαιδευτής ρώτησε:  «Πόσοι είχατε δυσκολίες για να έρθετε στη σχολή;»

Και ω του θαύματος! Ο αδελφός σήκωσε το χέρι του.

Ο εκπαιδευτής τού έδωσε τον λόγο.

Μείναμε έκπληκτοι και περιμέναμε να δούμε τι θα πει.  Και να τι είπε:  «Αδελφοί,  έχω σοβαρή εγκεφαλοπάθεια  και μου απομένουν λίγοι μήνες ζωής.

Προσευχόμουν  τουλάχιστον να προλάβω να παρακολουθήσω αυτή την τάξη.

Δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ.  Αλλά είμαι εδώ,  και είμαι ευγνώμων.  Σήμερα είναι Πέμπτη,  και αν πεθάνω απόψε,  θα είμαι ο ευτυχέστερος άνθρωπος που έζησε ποτέ».

Είχα άδικο για εκείνον.

Θεώρησα ότι ήταν εντελώς αδιάφορος και αφηρημένος,  ενώ αυτός έδινε μάχη για τη ζωή του.

Με άγγιξε εκείνη τη μέρα.

Με άγγιξε με τρόπο που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Κάθε αδελφός ή αδελφή στη ζωή σας  είναι σαν βιβλίο που περιέχει μια υπέροχη ιστορία.

Διαθέστε χρόνο για να το ανοίξετε.

Κάντε τους ερωτήσεις.

Ξεφυλλίστε τις σελίδες της ζωής τους.

Θα μείνετε έκπληκτοι με αυτά που θα μάθετε  και αυτά που θα σας κάνουν να τους αγαπήσετε  επειδή τώρα πια  θα ξέρετε την ιστορία τους.

Θα ξέρετε γιατί τους αγαπάει ο Ιεχωβά.

Να θυμάστε, όμως, ότι δεν είναι όλοι ίδιοι.

Κάποιοι θα σας πουν όλη την ιστορία,  και θα αναρωτιέστε: “Θα τελειώσει ποτέ;”

Κάποιοι άλλοι θα σας πουν ελάχιστα  γιατί είναι κλειστοί χαρακτήρες.

Δεν πειράζει.

Κάθε άγγιγμα είναι διαφορετικό.

Να παίρνετε την πρωτοβουλία  και να δέχεστε με χαρά  ό,τι είναι διατεθειμένοι να σας δώσουν.

Ας γυρίσουμε στον Μάρκο, κεφάλαιο 5.

Αφού η ιστορία της γυναίκας άγγιξε τον Ιησού,  δείτε τι έκανε ο Ιησούς για να αγγίξει εκείνη.  Εδάφιο 34:  «Εκείνος της είπε: “Κόρη μου,  η πίστη σου σε έκανε καλά.  Πήγαινε με ειρήνη,  και ας είσαι θεραπευμένη από την οδυνηρή σου αρρώστια”».

Ο Ιησούς δεν γιάτρεψε μόνο το σώμα της.

Τα τρυφερά του λόγια  γιάτρεψαν το μυαλό και την καρδιά της.

Της ξαναέδωσε αξιοπρέπεια.

Την έκανε να νιώθει καλά για τον εαυτό της.

Σπουδαστές, το επόμενο διάστημα,  φροντίστε να δημιουργήσετε στον διορισμό σας ένα περιβάλλον  όπου οι άλλοι θα νιώθουν ότι είναι πολύτιμοι,  ότι τους εκτιμούν,  ότι η παρουσία τους όντως έχει σημασία.

Ακούστε όλη την ιστορία τους.

Οι ιστορίες τους ας αυξήσουν τη συμπόνια σας.

Η πίστη τους ας ενισχύσει την καρδιά σας.

Αυτά που περνούν  ας σας βοηθήσουν να καταλάβετε  ότι κάνουμε όλοι τον ίδιο αγώνα.

Αυτό έκανε ο Ιησούς.

Ας το κάνουμε και εμείς!

Όταν, λοιπόν, τελειώσει αυτή η ημέρα  και ετοιμαστείτε για ύπνο,  σκεφτείτε λίγο.

Σκεφτείτε κάποιον  που ίσως γνωρίσατε σήμερα.

Πώς σας άγγιξε;

Αλλά υπάρχει και μια καλύτερη ερώτηση  για να σκεφτείτε το επόμενο διάστημα.

Όταν πάτε στον διορισμό σας, εσείς οι σπουδαστές,  τίνος τη ζωή θα αφιερώσετε χρόνο για να αγγίξετε;  

Ρίτσαρντ Τσίλτον: Το Υποκατάστατο

  

https://www.jw.org/open?docid=1011214&item=pub-jwb-125_7_VIDEO&wtlocale=G&appLanguage=G&prefer=content

Μεγάλωσε σε μια οικογένεια  όπου ένιωθε αόρατη  και υπέμεινε έναν γάμο  όπου ένιωθε ανεπιθύμητη.

Μάλιστα, η Αγία Γραφή αναφέρει  ότι ο Ιακώβ «αγάπησε [τη Ραχήλ]  περισσότερο από [την αδελφή της] τη Λεία».

Πόση λύπη πρέπει να ένιωσε η Λεία  όταν είδε ότι η μικρότερη αδελφή της  ήταν ξεκάθαρα η πιο αγαπημένη!

Και αυτά τα αισθήματα δεν ήταν απλώς στη φαντασία της.  Στο εδάφιο Γένεση 29:31,  διαβάζουμε πως και «ο Ιεχωβά είδε  ότι η Λεία ήταν στερημένη από αγάπη»,  ή σύμφωνα με μια υποσημείωση,  «έπαιρνε λιγότερη αγάπη».

Αναμφίβολα, η Λεία πάλευε με αισθήματα ανασφάλειας,  απόρριψης και μοναξιάς.

Με την πρώτη ματιά,  η ζωή της Λείας ίσως φαίνεται  να είναι γεμάτη κυρίως από απογοήτευση και τίποτα άλλο.

Άραγε θα την έβλεπε ποτέ ο Ιακώβ  ως κάτι περισσότερο από ένα απλό υποκατάστατο;

Το Βιβλικό υπόμνημα για τη Λεία  μάς πηγαίνει ένα μοναδικό ταξίδι.

Ας εξετάσουμε τη ζωή της πιο προσεκτικά.

Ας πάμε παρακαλώ στη Γένεση, κεφάλαιο 29,  και θα αρχίσουμε να διαβάζουμε την ιστορία της Λείας  από το εδάφιο 32.  Γένεση 29:32:  «Έτσι λοιπόν, η Λεία έμεινε έγκυος  και γέννησε γιο και τον ονόμασε Ρουβήν,  γιατί είπε:

“Ο Ιεχωβά είδε την ταλαιπωρία μου,  και τώρα ο σύζυγός μου θα αρχίσει να με αγαπάει”.  Και έμεινε πάλι έγκυος και γέννησε γιο και είπε:

“Ο Ιεχωβά άκουσε,  διότι ήμουν στερημένη από αγάπη,  και έτσι μου έδωσε και αυτόν επίσης”.

Τον ονόμασε λοιπόν Συμεών.

Και έμεινε ξανά έγκυος  και γέννησε γιο και είπε:

“Αυτή πια τη φορά  ο σύζυγός μου θα προσκολληθεί σε εμένα,  επειδή του έχω γεννήσει τρεις γιους”.

Έτσι λοιπόν, του δόθηκε το όνομα Λευί».

Προσέξατε την ομοιότητα στον τρόπο  με τον οποίο έδωσε ονόματα στους πρώτους τρεις γιους της;

Τους ονόμασε με βάση τα αισθήματά της.

Στον καθέναν από αυτούς τους γιους  έθετε όλες τις ελπίδες της για ευτυχία,  αλλά κάθε φορά  αυτές οι ελπίδες προδίδονταν οικτρά.

Τα αισθήματα του Ιακώβ δεν φαίνεται να άλλαζαν.

Η κατάσταση της Λείας  δεν άλλαζε.

Συνέχιζε να είναι η λιγότερο αγαπημένη σύζυγος  —το υποκατάστατο, η αναπληρωματική.

Αλλά κάπου εκεί  ανάμεσα στη γέννηση του τρίτου και του τέταρτου γιου της,  κάτι άλλαξε για τη Λεία.

Τι ήταν αυτό;

Ας συνεχίσουμε την αφήγηση διαβάζοντας το εδάφιο 35.  Λέει:  «Και έμεινε έγκυος άλλη μια φορά  και γέννησε γιο  [με συγχωρείτε]  και είπε:

“Αυτή τη φορά θα εξυμνήσω τον Ιεχωβά”.

Γι’ αυτό, τον ονόμασε Ιούδα».

Είδατε τη διαφορά;

Η Λεία άλλαξε στάση.

Και διατήρησε αυτή τη στάση  και για τους υπόλοιπους γιους  που γεννήθηκαν από την ίδια  και από την υπηρέτριά της, τη Ζελφά.  Προσέξτε τα ονόματα που τους έδωσε:

Γαδ—«Τι καλοτυχία!»

Ασήρ—«Τι ευτυχία!»

Ισσάχαρ—«Ο Θεός μού έδωσε τον μισθό μου».

Και Ζαβουλών—«Ο Θεός προίκισε εμένα,  και μάλιστα με καλή προίκα».

Τι αποκαλύπτουν τα ονόματα αυτών των γιων;

Ότι η Λεία είχε εστιάσει αλλού  —αντί να επιζητεί την εύνοια του συζύγου της,  εστίαζε στο πιο σημαντικό—  επιζητούσε την εύνοια του Ιεχωβά.

Έπαψε να λαχταράει  αυτό που δεν είχε  και άρχισε να εκτιμάει αυτό που της έδινε ο Ιεχωβά,  όπως είπε η ίδια «καλή προίκα»,  ή αλλιώς κληρονομιά.

Και παρ’ όλο που ο Ιακώβ συνέχισε να ευνοεί τη Ραχήλ  περισσότερο από τη Λεία για το υπόλοιπο της ζωής της,  δεν είχε πια σημασία για τη Λεία  επειδή πλέον εστίαζε αλλού.

Δεν εστίαζε πια στη σχέση της με τον Ιακώβ  αλλά στη σχέση της με τον Ιεχωβά.

Και αυτή η αλλαγή στην οπτική της  την έκανε να περάσει από το “Αλίμονο σε εμένα”  στο “Πόσο ευτυχισμένη είμαι!”

Και χάρη σε αυτό το αίσθημα ικανοποίησης,  η Λεία ποτέ δεν προσπάθησε να ξεφύγει από την κατάστασή της  όπως είχε κάνει η Άγαρ, η υπηρέτρια της Σάρρας.

Ούτε γέμισε πικρία  λέγοντας αχαλίνωτα λόγια  όπως είχε κάνει η σύζυγος του Ιώβ.

Αντίθετα, η Λεία παρέμεινε στην πορεία της,  και ο Ιεχωβά το πρόσεξε.

Είδε την πληγωμένη της καρδιά  και τίμησε αυτή την πιστή γυναίκα.

Πώς;

Η Λεία, όχι μόνο έγινε η μητέρα των μισών φυλών του Ισραήλ,  αλλά δύο από τους γιους της  ποιοι ήταν;

Ναι, ο Ιούδας και ο Λευί,  από τους οποίους προήλθαν η ιερατική και η βασιλική γραμμή του Ισραήλ  που οδήγησαν κατευθείαν στον ίδιο τον Μεσσία.

Έπειτα από αιώνες, στο εδάφιο Ρουθ 4:11,  η Λεία και η Ραχήλ αναφέρονται μαζί  ως οι δύο γυναίκες που οικοδόμησαν τον οίκο του Ισραήλ.

Η Λεία δεν ήταν απλώς το υποκατάστατο.

Ήταν μητριαρχική μορφή.

Και τι έγινε με τον Ιακώβ;

Έπαψε ποτέ να βλέπει τη Λεία  ως τη σύζυγο που αγαπούσε λιγότερο;

Δεν ξέρουμε.

Αλλά είναι αξιοσημείωτο  ότι, όταν ο Ιακώβ εξήγγειλε την επιθανάτια προφητεία του,  εξέφρασε την επιθυμία του  να ταφεί στον οικογενειακό του τάφο,  όχι στην Αίγυπτο αλλά στη γη Χαναάν.

Μαζί με ποιους;

Πάμε στο εδάφιο Γένεση 49:31  για να πάρουμε την απάντηση.

Είναι τα λόγια του ίδιου του Ιακώβ.

Γένεση 49:31.  Λέει:  «Εκεί έθαψαν τον Αβραάμ και τη σύζυγό του τη Σάρρα.

Εκεί έθαψαν τον Ισαάκ και τη σύζυγό του τη Ρεβέκκα  και εκεί έθαψα εγώ τη Λεία».

Ας το σκεφτούμε λίγο.

Δεν αναφέρεται ότι θάφτηκε εκεί και η Ραχήλ.

Δεν ξέρουμε τον λόγο.

Αλλά φανταστείτε πώς θα νιώσει η Λεία όταν αναστηθεί  και μάθει  ότι συμπεριλήφθηκε σε αυτή την τόσο ξεχωριστή ομάδα  που αποτελούνταν από τιμημένους υπηρέτες του Θεού.

Τι μαθαίνουμε λοιπόν από την ιστορία της Λείας;  Πρώτον,  μην πέφτετε στην παγίδα να σκέφτεστε:

“Θα είμαι ευτυχισμένος όταν ...”

Να θυμάστε ότι η αληθινή ευτυχία και η αυτοεκτίμηση  εξαρτώνται από την επιδοκιμασία και την εύνοια του Ιεχωβά  και όχι των ατελών ανθρώπων.  Δεύτερον,  βάλτε στόχο  να κάνετε τους άλλους να μη νιώθουν αόρατοι.

Να κάνετε ό,τι περνάει από το χέρι σας  για να μην τους αφήνετε ποτέ να νιώθουν ότι τους αγνοούν,  αλλά να νιώθουν ότι τους εκτιμούν.  Και έπειτα,  να βλέπετε τις «Λείες» γύρω σας,  και ο Ιεχωβά θα βλέπει εσάς.

Τρίτον, να θυμάστε ότι η ζωή δεν θα είναι πάντα δίκαιη.

Η συμπεριφορά του Ιακώβ στη Λεία  θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί άδικη.  Αλλά η Λεία,  αντί να νιώθει σαν κομπάρσος στη ζωή κάποιου άλλου,  άφησε τον Ιεχωβά  να γράψει τη δική της ιστορία πίστης και υπομονής,  η οποία βρίσκεται εδώ  για να τη διαβάζουμε και να ωφελούμαστε εμείς σήμερα.

Έτσι λοιπόν, αγαπητοί απόφοιτοι,  όπου και αν βρεθείτε στο πνευματικό σας ταξίδι,  να θυμάστε εκείνη την πιστή γυναίκα, τη Λεία.

Σε οποιαδήποτε σκαμπανεβάσματα της ζωής,  να εστιάζετε στα πράγματα που σας έχει δώσει ο Ιεχωβά  και να παραμένετε στην πορεία σας, όπως η Λεία.

Από εκεί που ένιωθε απλώς ένα υποκατάστατο,  συνειδητοποίησε ότι ο Ιεχωβά την εκτιμούσε  και τη θεωρούσε πολύτιμη,  γι’ αυτό επενέβη  και πήρε όλο τον πόνο από την καρδιά της.

Και ακριβώς όπως ο Ιεχωβά αγαπούσε τη Λεία,  έτσι αγαπάει και τον καθέναν σας  και είναι πάντα έτοιμος  να σας βοηθήσει για να διατηρείτε τη χαρά σας.  

Τζέρεμι Κλαρκ: Να Θυμάστε την Εσχώλ

 

https://www.jw.org/open?docid=1011214&item=pub-jwb-125_6_VIDEO&wtlocale=G&appLanguage=G&prefer=content

 

Μια νέα γενιά Ισραηλιτών  έχει συγκεντρωθεί μπροστά στον Μωυσή  για να ακούσει τις τελικές του συμβουλές.

Μέσα στο πλήθος  είναι και ένας έμπειρος, μεγάλης ηλικίας,  πνευματικός άντρας, ο Χάλεβ.

Στο κεφάλαιο 1 του Δευτερονομίου,  ο Μωυσής κάνει μια αναδρομή στο παρελθόν.

Αναφέρεται σε γεγονότα  που συνέβησαν περίπου 40 χρόνια νωρίτερα,  όταν πλησίασαν την Υποσχεμένη Γη για πρώτη φορά.

Τι θυμάται ο Μωυσής;  Στα εδάφια 20 και 21,  τους υπενθυμίζει ότι τότε ο Ιεχωβά έδωσε τη γη στον Ισραήλ  και εκείνοι έπρεπε να πάρουν θάρρος  και να την καταλάβουν: «Μη φοβηθείτε».

Τι συνέβη μετά;  Ας δούμε από το εδάφιο 22:  «Ωστόσο, με πλησιάσατε όλοι σας και είπατε:

“Ας στείλουμε πρώτα κάποιους άντρες  να εξερευνήσουν αυτή τη γη για εμάς  και να μας πουν ποια διαδρομή να ακολουθήσουμε  και τι είδους πόλεις θα βρούμε μπροστά μας”.

Αυτή η εισήγηση μου φάνηκε καλή,  γι’ αυτό διάλεξα 12 άντρες από εσάς, έναν για κάθε φυλή.

Εκείνοι λοιπόν έφυγαν και ανέβηκαν στην ορεινή περιοχή  και έφτασαν στην κοιλάδα Εσχώλ  και την κατασκόπευσαν».

Από όλα τα μέρη που είδαν οι κατάσκοποι,  γιατί θυμήθηκε ο Μωυσής την Εσχώλ  40 χρόνια αργότερα;

Τι είχε συμβεί εκεί;

Τι είναι η Εσχώλ;

Πάμε πίσω στον χρόνο,  τότε που συνέβησαν τα γεγονότα,  και ας δούμε τι λέει το 13ο κεφάλαιο των Αριθμών.

Στο εδάφιο 20,  ο Ιεχωβά δίνει και άλλες οδηγίες στους κατασκόπους  και τους λέει:  «Να είστε θαρραλέοι  και να πάρετε μερικούς από τους καρπούς της [γης]».  Και το εδάφιο προσθέτει:  «Ήταν ... η εποχή των πρώτων ώριμων σταφυλιών».  Στην ουσία, ο Ιεχωβά τούς λέει:

“Πρέπει να πάτε και να φέρετε πίσω σταφύλια”.

Όταν οι κατάσκοποι φτάνουν λίγο πιο πάνω από τη Χεβρών,  βλέπουν μια κοιλάδα με αμπελώνες.

Την ονομάζουν «Εσχώλ».

Σημαίνει «Τσαμπί Σταφύλια».

Τα αμπέλια αυτής της περιοχής  φημίζονται μέχρι σήμερα  για τα εξαιρετικής ποιότητας σταφύλια τους.

Έχει αναφερθεί μάλιστα  ότι ένα τσαμπί από εκεί ζύγιζε 20 κιλά.

Γιατί άραγε τους λέει ο Ιεχωβά  να φέρουν πίσω σταφύλια από την Εσχώλ;

Δεν το έκανε για τους 12 κατασκόπους.

Εκείνοι είδαν τη γη.

Ο Ιεχωβά το έκανε  για να είναι φανερό σε όλο τον Ισραήλ  ότι τούς είχε δώσει όντως εκείνη την καλή γη.

Ο Χάλεβ, που είχε μεγάλη πίστη,  ήξερε ότι μπορούσαν να καταλάβουν τη γη επί τόπου.

Αλλά οι δέκα κατάσκοποι,  που δεν είχαν αρκετή πίστη,  αποκαρδίωσαν τον λαό,  απαξιώνοντας, σαν να λέγαμε, τα σταφύλια.

“Δεν θα ανεβούμε”, είπαν.

Τότε ο Ιεχωβά αποφάσισε  να περάσουν 40 χρόνια  στην έρημο.

Φανταστείτε,  τι να σκέφτηκε ο Χάλεβ εκείνη την στιγμή;

Είναι 40 χρονών,  και τώρα πρέπει να χωνέψει το γεγονός  ότι η ζωή του έχει αλλάξει για πάντα.

Αν και πίστευε ότι πολύ σύντομα  θα έμπαινε στην Υποσχεμένη Γη,  τώρα συνειδητοποιεί ότι θα περάσει τα καλύτερα του χρόνια  στην έρημο  —όχι πίνοντας κρασί  αλλά τρώγοντας μάννα.

Θα μεγάλωνε την οικογένειά του εκεί.

Θα γερνούσε εκεί,  δίπλα στους αδελφούς του  οι οποίοι έφταιγαν για την κακή τροπή που πήραν τα πράγματα.

Τι θα βοηθούσε τον Χάλεβ  να αποδεχτεί αυτή τη δυσάρεστη αλλαγή διορισμού;

Ο Μωυσής λέει δύο πράγματα  —Δευτερονόμιο 1:31.  Το πρώτο πράγμα είναι:  «Και είδατε στην έρημο  ότι ο Ιεχωβά ο Θεός σας σάς βάσταξε  όπως βαστάζει κάποιος τον γιο του».

Τι εννοεί ο Μωυσής;

Πότε έγινε αυτό;

Ο Μωυσής είπε αυτά τα λόγια  όταν συμπλήρωσαν περίπου έναν χρόνο στην έρημο  —αφού έφυγαν από την Αίγυπτο  και έμειναν μεγάλο διάστημα στο όρος Σινά.

Ήταν μια μνημειώδης χρονιά.

Έγιναν ένα έθνος αφιερωμένο στον Ιεχωβά.

Είχαν πλέον τη σκηνή της μαρτυρίας,  τη διαθήκη του Νόμου, καινούριο ιερατείο.

Τώρα η ζωή τους είχε επίκεντρο τη λατρεία του Ιεχωβά,  και με αυτόν τον τρόπο  τους βάσταξε ο Ιεχωβά  όλη εκείνη τη χρονιά  —όχι μόνο υλικά  αλλά και πνευματικά.

Τώρα ο Χάλεβ καλείται να επιλέξει.

Πώς θα περάσει τα επόμενα 39 χρόνια;

Μέσα στην πίκρα και στην απογοήτευση,  περιμένοντας να περάσει ο καιρός;

Ή θα αφήσει τον Ιεχωβά να τον βαστάξει πνευματικά;

Στα χρόνια που θα έρχονταν,  δεν θα έβλεπε να γίνονται τόσα θαύματα όσα τον πρώτο χρόνο.

Αλλά θα μπορούσε να διαβάζει  και να στοχάζεται τον Νόμο του Θεού,  και έτσι θα γνώριζε τον Ιεχωβά όλο και καλύτερα.

Θα αύξανε την αγάπη του,  την εμπιστοσύνη του,  την υπομονή του.  Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα:

“Ο Ιεχωβά θα με βαστάξει πνευματικά”.

Το δεύτερο πράγμα, εδάφιο 35.

Κανείς από τη γενιά του Χάλεβ  δεν θα έμπαινε στην Υποσχεμένη Γη εκτός από ελάχιστους.  Και ξαφνικά ακούει το όνομά του, στο εδάφιο 36:  «Εκτός από τον Χάλεβ, τον γιο του Ιεφοννή.

Αυτός θα τη δει,  και θα δώσω σε αυτόν και στους γιους του  τη γη στην οποία περπάτησε».  Αυτή η υπόσχεση δίνεται προσωπικά στον Χάλεβ:

Θα επιστρέψει ξανά στους αμπελώνες.

Τα σταφύλια της Εσχώλ,  που προορίζονταν να ενθαρρύνουν όλο τον λαό,  τώρα αποκτούν καινούριο νόημα για τον Χάλεβ.

Τι λέτε λοιπόν;

Τα επόμενα χρόνια  πώς θα θυμόταν ο Χάλεβ όσα έζησε στην Εσχώλ;

Ως πικρή μακρινή ανάμνηση;

“Μη μου μιλάτε για την Εσχώλ”.

Ή θα τα θυμόταν ως κάτι θετικό,  λέγοντας:  «Δεν έχουν αλλάξει και όλα στη ζωή μου.

Τα αμπέλια είναι ακόμα εκεί.

Παράγουν πλούσια σοδειά. Τα είδα.

Ακόμη “ρέει το γάλα και το μέλι” σε εκείνη τη γη.

Η υπόσχεση του Ιεχωβά δεν έχει αλλάξει,  και τώρα έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία για εμένα».

Πώς επηρέασαν τελικά τον Χάλεβ αυτά τα δύο πράγματα;

Ας πάμε 40 χρόνια αργότερα  και ας δούμε πώς είναι τώρα ο Χάλεβ στην έρημο.  Εξακολουθεί να είναι ευγνώμων για το μάννα—  δεν το αποκαλεί αξιοκαταφρόνητο,  όπως έκαναν άλλοι.

Δεν νιώθει πικρία για τις αδυναμίες των αδελφών του,  όπως ένιωθαν άλλοι.

Δεν έπεσε σε ανηθικότητα  με τις Μωαβίτισσες και τις Μαδιανίτισσες,  όπως έκαναν χιλιάδες Ισραηλίτες.

Όταν ο συνομήλικός του, ο Ιησούς του Ναυή,  διορίστηκε να διαδεχτεί τον Μωυσή,  ο Χάλεβ τον υποστήριξε ολόκαρδα, χωρίς φθόνο.

Και όταν τελικά μπήκαν στην Υποσχεμένη Γη,  ο Χάλεβ αφιέρωσε έξι χρόνια  για να βοηθήσει τους αδελφούς του  να εξασφαλίσουν πρώτα εκείνοι την κληρονομιά τους.

Τι πνευματικός άντρας!

Ο Χάλεβ γέρασε στον διορισμό του, αλλά ταυτόχρονα  δυνάμωσε η πίστη του.

Γι’ αυτό και τώρα, στα 85 του,  αναλαμβάνει τον πιο δύσκολο διορισμό:  να πολεμήσει τους Ανακίμ στη Χεβρών.

Ναι, στη Χεβρών  —του δόθηκε ως κληρονομιά η πόλη  και οι γύρω ορεινές περιοχές.

Μήπως σε αυτές περιλαμβανόταν και η κοιλάδα της Εσχώλ;  Αν ναι,  φαντάζεστε τον Χάλεβ να περπατάει ξανά στους αμπελώνες  —εκεί που περπατούσε 45 χρόνια νωρίτερα—  γεμάτος ευγνωμοσύνη  που άφησε τον Ιεχωβά να τον βαστάξει πνευματικά  όλα τα χρόνια του διορισμού του;

Εσείς έχετε λάβει έναν ωραίο διορισμό.

Η γη στην οποία θα πάτε  είναι πολύ καλή γη.

Πάρτε μαζί σας τα σταφύλια της Εσχώλ.

Ενισχύστε  και σταθεροποιήστε τους αδελφούς και τις αδελφές.

Αλλά όταν αντιμετωπίζετε προσωπικές δοκιμασίες,  τότε να θυμάστε την Εσχώλ για να παίρνετε δύναμη.

Ποια θα είναι η δική σας Εσχώλ;

Θα εξαρτηθεί από τη δοκιμασία.

Αλλά όποια δοκιμασία και αν αντιμετωπίσετε,  θα θυμηθείτε Βιβλικά μαθήματα από τη Γαλαάδ  που θα σας βοηθήσουν.  Για παράδειγμα,  ίσως εντοπίσετε σημάδια  πνευματικής κόπωσης και απογοήτευσης.

Μην τα αγνοήσετε.

Όσο και αν λαχταρούσε ο Χάλεβ  ένα ποτήρι κρασί από την Εσχώλ,  αυτό που χρειαζόταν ήταν το μάννα.

Δεν το θεωρούσε αξιοκαταταφρόνητο.

Τον συντηρούσε καθημερινά.

Και εσείς επίσης να εκτιμάτε τα βασικά  αλλά απολύτως απαραίτητα πράγματα.

Μη νομίζετε ότι δεν τα χρειάζεστε πια  —αυτά τα απλά πράγματα,  την καθημερινή ανάγνωση της Γραφής και τον στοχασμό,  και το να ακούτε με προσοχή  στη διάρκεια των συναθροίσεων,  αναζητώντας τις συμβουλές που χρειάζεστε  για να μείνετε ισχυροί.

Και όταν μπαίνετε στον πειρασμό  να κάνετε κάτι κακό,  να θυμάστε να εφοδιάζετε «την πίστη σας με αρετή».

Αρετή—αυτή η υπέροχη ιδιότητα,  η οποία θα σας βοηθήσει να δράσετε γρήγορα,  όπως ο Χάλεβ και ο Φινεές,  για να ξεριζώσετε κακές επιθυμίες  και να μην ανεχτείτε “κανέναν ανταγωνισμό” στην καρδιά σας.

Και αν εντοπίζετε τάσεις φθόνου ή φιλόνικης διάθεσης,  να θυμάστε  ότι αυτά είναι επίγεια, δαιμονικά,  δεν είναι η «σοφία που κατεβαίνει από πάνω».

Γι’ αυτό, διαφυλάξτε την αρετή σας  και επιλέξτε τον δρόμο που οδηγεί στην ειρήνη  και στην ενότητα.

Μην αφήσετε όσα ζήσατε εδώ να γίνουν μακρινή ανάμνηση.

Να θυμάστε την Εσχώλ με ευγνωμοσύνη.

Και να μη θυμάστε απλά πόσο χαρούμενοι νιώθατε στην τάξη,  αλλά να περιηγείστε σε κοιλάδες και αμπελώνες  συγκεκριμένων Βιβλικών αφηγήσεων  που θα σας ενισχύουν.

Αφήστε τον Ιεχωβά  να σας βαστάξει πνευματικά στον διορισμό σας,  και όχι μόνο κυριολεκτικά.

Να θυμάστε πάντα την υπόσχεσή του σε εσάς.

Ναι, θα δοξάζετε τον Ιεχωβά  και θα κάνετε πολύ καρπό  στη γη στην οποία θα πάτε,  αν θυμάστε πάντα την Εσχώλ.