https://drive.google.com/file/d/19__l-7qgJ52XA_RkIm3chP7cLVQ8Wwfc/view?usp=sharing
Δευτέρα 6 Ιουλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 6 Ιουλίου 2026
Δευτέρα 6 Ιουλίου
Ας μην παραιτούμαστε από το να κάνουμε το καλό.—Γαλ. 6:9.
Στο εδάφιο Ψαλμός 15:2, ο φίλος του Θεού περιγράφεται ως «αυτός που περπατάει άψογα, κάνοντας το σωστό». Οι λέξεις «περπατάει» και «κάνοντας» υποδηλώνουν δράση που είναι τόσο διαρκής όσο και προοδευτική. Αλλά μπορούμε όντως να “περπατάμε άψογα”; Ναι. Αν και κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος, ο Ιεχωβά θα θεωρεί ότι “περπατάμε άψογα” αν κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να τον υπακούμε. Όταν αφιερωνόμαστε στον Θεό και βαφτιζόμαστε, αυτό είναι απλώς η αρχή του ταξιδιού μας με τον Θεό. Προσέξτε ότι, στους Βιβλικούς χρόνους, το να ανήκει κάποιος στο έθνος του Ισραήλ δεν του έδινε αυτομάτως τα προσόντα για να είναι φιλοξενούμενος του Ιεχωβά. Μερικοί τον επικαλούνταν αλλά όχι «με αλήθεια ούτε με δικαιοσύνη». (Ησ. 48:1) Οι ειλικρινείς Ισραηλίτες έπρεπε να μάθουν για τις απαιτήσεις του Ιεχωβά και να τις τηρούν. Παρόμοια, προκειμένου να έχουμε την επιδοκιμασία του Θεού σήμερα, δεν αρκεί να βαφτιστούμε και να συνταυτιστούμε με τη Χριστιανική εκκλησία. Πρέπει να “κάνουμε το σωστό” διαρκώς. w24.06 σ. 9 ¶4· σ. 10 ¶6
https://drive.google.com/file/d/1hcxnsMCBpiEnCZA14G9Kcc65EsOWrUEu/view?usp=sharing
Κυριακή 5 Ιουλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 5 Ιουλίου 2026
Κυριακή 5 Ιουλίου
Ο Σαδώκ ο ιερέας . . . έχρισε τον Σολομώντα.—1 Βασ. 1:39.
Ο Σαδώκ παρέμεινε όσιος στον Ιεχωβά παρά την επιλογή του αρχιερέα Αβιάθαρ να υποστηρίξει τον Αδωνία, τον γιο του Δαβίδ που σχεδίαζε να σφετεριστεί τον θρόνο. Ο Δαβίδ δεν αμφέβαλε ποτέ για την οσιότητα του Σαδώκ. Όταν αποκαλύφτηκε η πλεκτάνη του Αδωνία, ο Δαβίδ ζήτησε από τον Σαδώκ, τον Νάθαν και τον Βεναΐα να χρίσουν βασιλιά τον Σολομώντα. (1 Βασ. 1:32-34) Το παράδειγμα όσιων λάτρεων του Ιεχωβά, όπως ήταν ο Νάθαν και οι άλλοι υποστηρικτές του βασιλιά Δαβίδ, πιθανότατα ενίσχυσε και ενθάρρυνε τον Σαδώκ. Όταν ο Σολομών έγινε βασιλιάς, «διόρισε τον Σαδώκ τον ιερέα στη θέση του Αβιάθαρ». (1 Βασ. 2:35) Πώς μπορείτε να μιμηθείτε τον Σαδώκ; Αν κάποιο κοντινό σας πρόσωπο επιλέξει να εγκαταλείψει τον Ιεχωβά, δείξτε καθαρά ποια είναι η επιλογή σας. (Ιησ. Ναυή 24:15) Ο Ιεχωβά θα σας δώσει τη δύναμη και το θάρρος που θα χρειαστείτε. Να στηρίζεστε σε εκείνον μέσω προσευχής και μένοντας κοντά σε όσιους συλλάτρεις σας. Ο Ιεχωβά θεωρεί πολύτιμη την οσιότητά σας και θα σας ανταμείψει για αυτήν.—2 Σαμ. 22:26. w24.07 σ. 6, 7 ¶16, 17
https://drive.google.com/file/d/14ChKwDv_P55didxn6JzRurqdQc6fVygK/view?usp=sharing
Σάββατο 4 Ιουλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 4 Ιουλίου 2026
Σάββατο 4 Ιουλίου
Μη φοβάσαι. Εγώ θα σε βοηθήσω.—Ησ. 41:13.
Στο διάβα των αιώνων, το άγγελμα του Θεού ενίσχυε τους υπηρέτες του όταν είχαν να επιτελέσουν ένα δύσκολο έργο. Πάρτε για παράδειγμα τον προφήτη Ιερεμία. Ο Ιερεμίας δίσταζε όταν ο Ιεχωβά τού έδωσε τον διορισμό να κηρύττει. Μάλιστα είπε: «Εγώ δεν ξέρω πώς να μιλήσω, γιατί είμαι παιδί». (Ιερ. 1:6) Πώς υπερνίκησε αυτή την έλλειψη αυτοπεποίθησης; Αντλούσε δύναμη από τον λόγο του Θεού. Ο Ιερεμίας είπε: «Ο λόγος του έγινε σαν φωτιά κλεισμένη μέσα στα κόκαλά μου, και κουράστηκα να τον κρατώ μέσα μου». (Ιερ. 20:8, 9) Αν και ο τομέας του Ιερεμία ήταν δύσκολος, το άγγελμα που του ανατέθηκε να διακηρύξει του έδινε την αναγκαία δύναμη για να κάνει το έργο. Οι Χριστιανοί αντλούν δύναμη από το άγγελμα του Λόγου του Θεού. Ο απόστολος Παύλος είπε ότι η απόκτηση ακριβούς γνώσης θα ωθούσε τους αδελφούς του να “περπατήσουν αντάξια του Ιεχωβά” καθώς θα “καρποφορούσαν όσον αφορά κάθε καλό έργο”.—Κολ. 1:9, 10. w24.04 σ. 14, 15 ¶2-4
https://drive.google.com/file/d/1dxQb-KABomXg2CbfTQmIe5u3Cot88bpF/view?usp=sharing
Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026
Τζόναθαν Σμιθ: Να Υπακούτε Πιστά στο Ελάχιστο (Λουκ. 16:10)
Τζόναθαν Σμιθ: Να Υπακούτε Πιστά στο Ελάχιστο (Λουκ. 16:10)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_24_VIDEO
Το σημερινό μας εδάφιο και τα σχόλια από τη <i>Σκοπιά</i> δείχνουν ότι η υπακοή μας σε μικρά ζητήματα μπορεί να επηρεάσει την επιβίωσή μας κατά την επερχόμενη μεγάλη θλίψη.
Δείτε παρόμοια σχόλια που έχουν δημοσιευτεί στη <i>Σκοπιά</i> τα τελευταία χρόνια.
Για παράδειγμα, <i>Η Σκοπιά</i> του Δεκεμβρίου του 2007 αναφέρει: «Καθώς πλησιάζουμε στο ξέσπασμα της μεγάλης θλίψης, είναι πιθανό να λάβουμε κάποιες λεπτομερείς οδηγίες. Το αν θα “ταξιδέψουμε” με ασφάλεια μέσα από αυτές τις ταραχώδεις ημέρες θα εξαρτηθεί από το αν συμβαδίζουμε με τους άλλους όσιους υπηρέτες του Ιεχωβά».
<i>Η Σκοπιά</i> του Απριλίου του 2012 λέει: «Στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης, οι Χριστιανοί θα χρειαστεί να υπακούσουν στις οδηγίες του Λόγου του Θεού και της οργάνωσης. ... Η απελευθέρωσή μας θα εξαρτηθεί από την υπακοή».
Μάρτιος του 2022: «Κάποιες φορές, ... ο δούλος ίσως δίνει κατεύθυνση την οποία δεν καταλαβαίνουμε πλήρως. Για παράδειγμα, μπορεί να λάβουμε συγκεκριμένες οδηγίες επιβίωσης από μια φυσική καταστροφή που θεωρούμε ότι είναι απίθανο να συμβεί στην περιοχή μας».
<i>Η Σκοπιά</i> του Οκτωβρίου του 2023 λέει: «Στις αρχές της πανδημίας COVID-19, όταν μας ειπώθηκε να σταματήσουμε τις συναθροίσεις στις Αίθουσες Βασιλείας μας και τη διακονία από σπίτι σε σπίτι, μήπως δυσκολευτήκατε να υπακούσετε; Εντούτοις, η υπακοή σας σάς προστάτεψε, σας ένωσε με τους ομοπίστους σας και ευαρέστησε τον Ιεχωβά. Όλοι είμαστε τώρα καλύτερα προετοιμασμένοι να υπακούσουμε σε οποιεσδήποτε οδηγίες θα λάβουμε στη διάρκεια της μεγάλης θλίψης».
Τέλος, <i>Η Σκοπιά</i> του Φεβρουαρίου του 2024 λέει: «Κάποιες φορές ίσως δυσκολευόμαστε να ακολουθήσουμε την καθοδηγία του Ιεχωβά, ιδίως όταν τη μεταδίδουν ατελείς άνθρωποι. Γιατί; Η συμβουλή ίσως συγκρούεται με τις δικές μας αρέσκειες ή απαρέσκειες. Ή ίσως νιώθουμε ότι η κατεύθυνση ... είναι άσοφη και ... ότι η συμβουλή δεν προέρχεται από τον Ιεχωβά».
Όπως βλέπουμε λοιπόν, <i>Η Σκοπιά</i> τα πρόσφατα χρόνια μάς υπενθυμίζει επανειλημμένα να υπακούμε έστω και αν, σύμφωνα με τα σημερινά σχόλια από τη <i>Σκοπιά,</i> λάβουμε οδηγίες που ίσως να φαίνονται παράξενες, μη πρακτικές, ακόμα και παράλογες.
Γιατί; Ας κάνουμε ένα ταξίδι στον χρόνο στην αρχαία Αίγυπτο, τότε που οι Ισραηλίτες απελευθερώθηκαν.
Θυμάστε κάποιες οδηγίες εκείνον τον καιρό που θα μπορούσαν να φαίνονται παράξενες, μη πρακτικές, ακόμα και παράλογες; Πρώτα, ο Ιεχωβά είπε στον Μωυσή και στον Ααρών να πάνε να πουν στον Φαραώ να αφήσει τον Ισραήλ να φύγει.
Με ποιο αποτέλεσμα; Ο Φαραώ διατάζει τους Ισραηλίτες να μαζεύουν μόνοι τους άχυρο χωρίς να μειωθεί η ποσότητα πλίνθων που έπρεπε να φτιάχνουν.
Με άλλα λόγια, τα πράγματα δεν βελτιώθηκαν, χειροτέρεψαν.
Κατόπιν, η πρώτη πληγή: Ο Νείλος μετατρέπεται σε αίμα, αλλά στη συνέχεια ο Φαραώ βλέπει και τους μάγους ιερείς του να κάνουν ακριβώς το ίδιο.
Η καρδιά του Φαραώ λοιπόν γίνεται πεισματική.
Επόμενη πληγή: Βάτραχοι, αλλά και οι μάγοι ιερείς κάνουν το ίδιο θαύμα.
Σε αυτό το σημείο, μήπως ο Μωυσής και ο Ααρών άρχισαν να σκέφτονται: “Ιεχωβά, εδώ κάτι δεν λειτουργεί σωστά, δεν υπάρχει αποτέλεσμα”; Έπειτα όμως ήρθαν και άλλες πληγές, και αυτές τις πληγές δεν μπορούσαν να τις αντιγράψουν οι μάγοι ιερείς της Αιγύπτου.
Μάλιστα, παραδέχτηκαν: «Είναι το δάχτυλο του Θεού!» Πριν από τη δέκατη πληγή, οι Ισραηλίτες ως οικογένειες έλαβαν την οδηγία να σφάξουν ένα μονοετές αρνί, να το ψήσουν, να μην το βράσουν, να μη σπάσουν κάποιο κόκαλό του, να μην κρατήσουν τίποτα από αυτό μέχρι το πρωί, να κάψουν στη φωτιά ό,τι περισσέψει και να το φάνε με τη ζώνη τους δεμένη, με τα σανδάλια στα πόδια τους, με το μπαστούνι στο χέρι τους, και να το φάνε βιαστικά —πολλές οδηγίες.
Καταλάβαιναν οι Ισραηλίτες τον λόγο για όλες αυτές τις οδηγίες; Για παράδειγμα: «Γιατί να μη σπάσουμε τα κόκαλα του αρνιού;» Δεν δόθηκε καμιά αιτιολόγηση για αυτή την εντολή.
Στην πραγματικότητα, αποτελούσε προφητεία που επρόκειτο να εκπληρωθεί 1.500 και πλέον χρόνια αργότερα.
Αλλά εκείνον τον καιρό, μήπως οι Ισραηλίτες σκέφτηκαν: “Μωυσή, συγνώμη τώρα, μας δίνεις οδηγίες μαγειρικής; Δεν είναι προσωπικό το ζήτημα;” “Εγώ προτιμώ το κρέας μου βραστό, έστω και αν χρειαστεί να σπάσω μερικά κόκαλα για να χωρέσει στο τσουκάλι”.
“Βαρυστομαχιάζω όταν τρώω βιαστικά”.
Ορισμένοι πιθανώς να γκρίνιαξαν λίγο, αλλά υπάκουσαν; Παραδόξως, ναι.
Το εδάφιο Έξοδος 12:28 λέει: «Οι Ισραηλίτες πήγαν και έκαναν ακριβώς όπως είχε διατάξει ο Ιεχωβά τον Μωυσή και τον Ααρών. Έκαναν έτσι ακριβώς».
Έπειτα από τη δέκατη πληγή, ο Ιεχωβά έδωσε άλλη μια φαινομενικά παράξενη οδηγία.
Είπε: “Πηγαίνετε να ζητήσετε από τους Αιγυπτίους ασημένια και χρυσά αντικείμενα, καθώς και ρούχα”.
Μήπως οι Ισραηλίτες έφεραν αντίρρηση σε αυτή την οδηγία; Θα μπορούσαν να έχουν πει: “Μωυσή, δεν είναι η λάθος στιγμή για κάτι τέτοιο; Άλλωστε, κάθε σπιτικό σε όλη την Αίγυπτο έχει μόλις χάσει το πρωτότοκο. Και τώρα θα πάμε να τους ζητήσουμε το ασήμι, το χρυσάφι και τα ρούχα τους; Δεν είναι κάπως σκληρό;” Στην πραγματικότητα, οι Αιγύπτιοι έδιναν απλώς αποζημίωση για τα πολλά χρόνια δουλείας, την οποία δεν είχαν το δικαίωμα να επιβάλουν.
Στο κάτω κάτω, οι Ισραηλίτες είχαν έρθει στην Αίγυπτο ως φιλοξενούμενοι, όχι ως δούλοι.
Υπάκουσαν οι Ισραηλίτες σε αυτή την οδηγία; Απολύτως.
Η Αγία Γραφή λέει ότι «ο Ιεχωβά έκανε να βρει ο λαός εύνοια στα μάτια των Αιγυπτίων», και οι Αιγύπτιοι τους έδωσαν ό,τι ζήτησαν.
Τους έδωσαν ό,τι χρειάστηκαν για την κατασκευή της σκηνής της μαρτυρίας πολύ αργότερα.
Αφού έφυγαν από την Αίγυπτο, ο Ιεχωβά είπε στον Μωυσή να γυρίσει τους Ισραηλίτες πίσω και να στρατοπεδεύσουν δίπλα στην Ερυθρά Θάλασσα.
Τώρα ήταν παγιδευμένοι ανάμεσα στην Ερυθρά Θάλασσα και στα πολεμικά άρματα του Φαραώ που τους καταδίωκαν.
Παράλογο, επικίνδυνο ή μήπως ιδιοφυές; Γνωρίζουμε την απάντηση.
Τα διδάγματα για εμάς σήμερα: Τι θα κάνουμε αν λάβουμε οδηγίες από την οργάνωση του Ιεχωβά που αρχικά δεν μοιάζουν αποτελεσματικές; Ίσως αυτές οι οδηγίες φαινομενικά να δυσκολεύουν περισσότερο τη ζωή μας, όπως όταν οι Ισραηλίτες έπρεπε και να βρίσκουν το άχυρο και να φτιάχνουν πλίνθους.
Ή τι θα κάνουμε αν οι οδηγίες που λαβαίνουμε φαίνονται υπερβολικά παρεμβατικές στην προσωπική μας ζωή —σε προσωπικές μας αποφάσεις, όπως τι θα φάμε, πώς θα το μαγειρέψουμε, ακόμη και πώς θα το φάμε; Ή τι γίνεται όταν δεν καταλαβαίνουμε τους λόγους για τους οποίους δίνονται ορισμένες οδηγίες ενώ περνούν μέρες, εβδομάδες, μήνες, ακόμα και αν περάσουν 1.500 χρόνια; Ή τι θα κάνουμε αν οι οδηγίες από την οργάνωση του Ιεχωβά φαίνεται να μας θέτουν σε κίνδυνο, όπως όταν οι Ισραηλίτες φαινόταν να έχουν παγιδευτεί στην Ερυθρά Θάλασσα; Τι θα μας βοηθήσει να υπακούσουμε; Πρέπει να θυμόμαστε το εξής: Με κάθε πληγή, ο Ιεχωβά επανειλημμένα έδειχνε ότι χρησιμοποιούσε τον Μωυσή και τον Ααρών.
Δεν κάνει το ίδιο και σήμερα; Σκεφτείτε πώς, σε αυτές τις δύσκολες τελευταίες ημέρες, σε καταστροφές, πολέμους, πανδημίες, επανειλημμένα έχουμε λάβει σοφή κατεύθυνση από την οργάνωση του Ιεχωβά, “τον πιστό και φρόνιμο δούλο”.
Το δίδαγμα: Τώρα είναι ο καιρός να μάθουμε να εμπιστευόμαστε τον Ιεχωβά και εκείνους που χρησιμοποιεί, καθώς επίσης να υπακούμε πιστά ακόμη και σε μικρά πράγματα.
Αυτό μας προετοιμάζει, όχι μόνο για τη μεγάλη θλίψη, αλλά και για τις μέρες που βρίσκονται μπροστά μας, στη διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας, σύμφωνα με το εδάφιο Ψαλμός 45:16.
Θα συνεχίσουμε λοιπόν να ακολουθούμε την κατεύθυνση, ακόμα και αν πρέπει να παραμερίσουμε τις προτιμήσεις μας; Εξαρτάται από το πώς ανταποκρινόμαστε στην καθοδηγία του Ιεχωβά τώρα.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Γκέιτζ Φλιγκλ: Συνεχίστε να Δείχνετε Αγάπη Προς τον Πλησίον (Ιακ. 2:8)
Γκέιτζ Φλιγκλ: Συνεχίστε να Δείχνετε Αγάπη Προς τον Πλησίον (Ιακ. 2:8)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_22_VIDEO
Σήμερα, οι περισσότερες χώρες έχουν ένα σύνταγμα —δηλαδή έναν κατάλογο από τους βασικούς κανόνες και τις αρχές ενός έθνους ή κράτους.
Ωστόσο, συχνά το σύνταγμα επικεντρώνεται στα ατομικά δικαιώματα.
Έτσι, αν κάποιος σας ρωτούσε: «Τι σύνταγμα έχει η Βασιλεία του Θεού;» τι θα λέγατε; Αν το συνοψίζαμε, ίσως θα λέγαμε: «Η αγάπη για τον Θεό και η αγάπη για τους συνανθρώπους μας».
Μάλιστα, ένα από αυτά τονίζεται στο σημερινό εδάφιο.
Ας το διαβάσουμε, Ιακώβου 2:8.
Προσέξτε τι λέει εκεί: «Αν εφαρμόζετε τον βασιλικό νόμο σύμφωνα με αυτό που λέει η Γραφή: “Πρέπει να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου”, κάνετε πολύ καλά».
«Πρέπει να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου».
Πόσες κυβερνήσεις έχουν τη λέξη «αγάπη» στο σύνταγμά τους; Ελάχιστες αν όχι καμία.
Ωστόσο, ο Ιάκωβος περιγράφει την αγάπη για τον συνάνθρωπο ως τον «βασιλικό νόμο».
Ο Ιεχωβά και ο Ιησούς ως Βασιλιάδες έχουν κάθε δικαίωμα να θεσπίζουν νόμους που να ρυθμίζουν τις ανθρώπινες σχέσεις.
Και είναι λογικό να μας λένε να αγαπάμε τους συνανθρώπους μας.
Γιατί; Επειδή συμβάλλει στην ειρήνη και την ενότητα ανάμεσα στους υπηκόους μιας κυβέρνησης.
Και φυσικά δεν θα περιμέναμε τίποτα λιγότερο από τη Βασιλεία του Θεού.
Η αλήθεια είναι ότι, αν οι άνθρωποι έδειχναν περισσότερη αγάπη για τους γύρω τους, δεν θα χρειαζόταν να δίνεται μεγάλη έμφαση στα ατομικά δικαιώματα— αν όλοι νοιάζονταν για το καλό των άλλων δεν θα χρειαζόταν κανείς να ανησυχεί τόσο πολύ για τον εαυτό του.
Πώς μπορούμε να εκδηλώσουμε στην πράξη μια τέτοια αγάπη για τον πλησίον; Ας δούμε ένα παράδειγμα από τη ζωή του Δαβίδ.
Το βρίσκουμε στο 2 Σαμουήλ, κεφάλαιο 17.
Ο βασιλιάς Δαβίδ είναι φυγάς και έχει μαζί του χιλιάδες από τους πιστούς του υπηρέτες.
Ο Δαβίδ κρυβόταν από τον γιο του τον Αβεσσαλώμ, ο οποίος ήθελε να τον σκοτώσει και να σφετεριστεί τον θρόνο.
Ο Δαβίδ κατευθύνθηκε βόρεια.
Διέσχισε τον Ιορδάνη Ποταμό και έφτασε στη Μαχαναΐμ, που πιθανότατα ήταν μια οχυρωμένη πόλη με στρατηγική θέση.
Ήταν οι κάτοικοι της Μαχαναΐμ προετοιμασμένοι να φιλοξενήσουν χιλιάδες εξαντλημένους ταξιδιώτες που κρύβονταν από τον Αβεσσαλώμ; Ποιος θα φρόντιζε τόσους επισκέπτες; Ποιος θα κάλυπτε τις ανάγκες τους; Ποιος θα τους έδειχνε αγάπη για τον πλησίον; Ας δούμε την απάντηση στο 2 Σαμουήλ 17:27: «Μόλις έφτασε ο Δαβίδ στη Μαχαναΐμ, ο Σωβί, ο γιος του Νάας, από τη Ραββά των Αμμωνιτών, ο Μαχίρ, ο γιος του Αμμιήλ, από τη Λο-δεβάρ, και ο Βαρζελαΐ ο Γαλααδίτης, από τη Ρογελίμ, έφεραν κρεβάτια, λεκάνες, πήλινα δοχεία, σιτάρι, κριθάρι, αλεύρι, ψημένα σιτηρά, κουκιά, φακές, καψαλισμένα σιτηρά, μέλι, βούτυρο, πρόβατα και τυρί. Τα έφεραν όλα αυτά για να φάει ο Δαβίδ και ο λαός που ήταν μαζί του, γιατί είπαν: “Ο λαός είναι πεινασμένος, κουρασμένος και διψασμένος μέσα στην έρημο”».
Διέκριναν την ανάγκη και την κάλυψαν.
Τι υπέροχο δώρο!
Τι έκφραση αγάπης για τον πλησίον!
Ωστόσο, από πού κατάγονταν ο Σωβί, ο Μαχίρ και ο Βαρζελαΐ; Από τη Ραββά, τη Λο-δεβάρ και τη Ρογελίμ.
Όλοι συγκεντρώθηκαν στη Μαχαναΐμ, αν και κάθε μία από αυτές τις περιοχές απείχε πάνω από 30 χιλιόμετρα.
Για να φτάσουν εκεί και να δείξουν τέτοια φιλοξενία, τέτοια αγάπη για τον πλησίον, χρειάστηκε να διασχίσουν μια δύσβατη περιοχή.
Και τι έφεραν μαζί τους; Πολύ πρακτικά πράγματα: κρεβάτια, λεκάνες, σκεύη, και τρόφιμα, δημητριακά, κρέας, τυρί.
Πόσο αναζωογονητικό ήταν αυτό το δώρο για τον Δαβίδ και όσους ήταν μαζί του!
Αλλά πώς μετέφεραν όλα αυτά τα πράγματα; Δεν είχαν τρένα ή φορτηγά.
Ίσως χρησιμοποίησαν άμαξες ή γαϊδούρια.
Επίσης αυτό έγινε σε περίοδο που είχαν εμφύλιο πολέμιο.
Ο Αβεσσαλώμ είχε κατασκόπους σε όλο τον Ισραήλ.
Ένα τέτοιο καραβάνι με προμήθειες δεν θα περνούσε απαρατήρητο.
Άρα, απαιτούνταν θάρρος από τον Σωβί, τον Μαχίρ και τον Βαρζελαΐ για να δείξουν τέτοια αγάπη.
Θα μπορούσαν να σκεφτούν ότι είναι πολύ μακριά, αλλά δεν το έκαναν.
Κατέβαλαν προσπάθεια για να δείξουν αγάπη στον Δαβίδ και σε όσους ήταν μαζί του.
Έκαναν το κάτι παραπάνω.
Γιατί; Μήπως προσπαθούσαν να καλοπιάσουν τον Δαβίδ; Πιθανότατα όχι.
Θυμάστε ότι αργότερα ο Βαρζιλάι αρνήθηκε την πρόσκληση του Δαβίδ να υπηρετήσει στην βασιλική αυλή.
Ασφαλώς, το άγιο πνεύμα και το ειλικρινές ενδιαφέρον για τον Δαβίδ και τον λαό του υποκίνησε αυτούς τους πιστούς άντρες.
Ίσως σκέφτηκαν το παράδειγμα του Δαβίδ.
Τι είδους άτομο είχε αποδειχτεί ο Δαβίδ μέχρι τότε; Ήταν τσιγκούνης και εγωιστής ή γενναιόδωρος και στοργικός; Ξέρουμε την απάντηση.
Και ο Μαχίρ σίγουρα γνώριζε πόσο στοργικά είχε φερθεί ο Δαβίδ στον Μεφιβοσθέ.
Πώς το ξέρουμε αυτό; Ο Μεφιβοσθέ ζούσε μαζί του στο σπίτι του προτού ο Δαβίδ τον καλέσει να γευματίζει στο τραπέζι του, στην Ιερουσαλήμ.
Ας δούμε άλλο ένα παράδειγμα της αγάπης για τον πλησίον που έδειχνε ο Δαβίδ.
Όταν έφερε την Κιβωτό της Διαθήκης στην Ιερουσαλήμ.
Ας γυρίσουμε τη Γραφή μας λίγες σελίδες πιο πίσω, στο 2 Σαμουήλ 6:18, 19: «Όταν τελείωσε την προσφορά ολοκαυτωμάτων και θυσιών συμμετοχής, ευλόγησε τον λαό στο όνομα του Ιεχωβά των στρατευμάτων. Επιπλέον, μοίρασε σε όλο τον λαό, σε ολόκληρο το πλήθος του Ισραήλ, σε κάθε άντρα και γυναίκα, μια κουλούρα ψωμί, μια χουρμαδόπιτα και μια σταφιδόπιτα. Ύστερα έφυγε όλος ο λαός, ο καθένας για το σπίτι του».
«Σε όλο τον λαό, σε ολόκληρο το πλήθος του Ισραήλ».
Πόσες σταφιδόπιτες, πόσες κουλούρες ψωμί μοιράστηκαν τότε; Ο Δαβίδ μοίρασε αμερόληπτα ένα δώρο σε όλους τους Ισραηλίτες.
Το <i>Ενόραση</i> στο λήμμα «Πίτα» λέει: “Πιθανόν, τουλάχιστον μερικές σταφιδόπιτες να φτιάχνονταν στην αρχαιότητα από σταφίδες και αλεύρι”.
Κάτι σαν τα σημερινά σταφιδόψωμα.
Όπως και να έχει πλούσιοι και φτωχοί—όλοι—πήραν αυτό το δώρο.
Και ποιοι ήταν παρόντες εκεί; Μήπως ο Σωβί, ο Μαχίρ και ο Βαρζελαΐ ήταν εκεί ανάμεσα στο πλήθος; Μήπως αυτή η γενναιόδωρη πράξη αγάπης του Δαβίδ εντυπώθηκε στο μυαλό τους, υποκινώντας τους να ενεργήσουν με τον ίδιο τρόπο σε κάποια άλλη περίσταση; Δεν το γνωρίζουμε.
Αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι ο Ιεχωβά είδε και εκτίμησε την γενναιοδωρία του Δαβίδ.
Πώς εφαρμόζονται όσα είδαμε στην εποχή μας; Ας ανοίξουμε στην 1 Ιωάννη, κεφάλαιο 3.
Πρώτη Ιωάννη, κεφάλαιο 3 και να δούμε τα εδάφια 17 και 18.
Εκεί ο Ιωάννης υπό θεϊκή έμπνευση είπε: «Αν όμως κάποιος έχει τα υλικά αποκτήματα αυτού του κόσμου και βλέπει τον αδελφό του να βρίσκεται σε ανάγκη αλλά αρνείται να του δείξει συμπόνια, πώς παραμένει σε αυτόν η αγάπη του Θεού; Παιδάκια μου, δεν πρέπει να αγαπάμε με τα λόγια ή με τη γλώσσα, αλλά με έργα και αλήθεια».
Αυτό ακριβώς βλέπουμε στον λαό του Θεού σήμερα: «την αγάπη του Θεού».
Ο απόστολος Ιωάννης προσθέτει άλλη μια πτυχή της αγάπης μας προς τον πλησίον.
Όταν δείχνουμε αγάπη προς τους αδελφούς μας, δείχνουμε την αγάπη μας προς τον Θεό.
Όταν αγαπάμε «όχι με λόγια» αλλά «με πράξεις», ο Ιεχωβά θα μας φροντίσει όπως φρόντισε τον Δαβίδ.
Πιθανώς ο βασιλιάς Δαβίδ έγραψε τον Ψαλμό 41 αφότου ο Αβεσσαλώμ στασίασε και τον κυνηγούσε για να τον σκοτώσει.
Το εδάφιο 1 μας διαβεβαιώνει: «Ευτυχισμένος είναι όποιος δείχνει στοχαστικό ενδιαφέρον στον ασήμαντο ο Ιεχωβά θα τον σώσει την ημέρα της συμφοράς».
Τι υπέροχη υπόσχεση από τον Θεό μας!
Η αγάπη που δείχνουμε για τον πλησίον αποδεικνύει ότι είμαστε υπήκοοι της Βασιλείας του Θεού.
Τι κάνει η οργάνωση του Ιεχωβά σήμερα; Όπως είπαν και οι σχολιαστές μας, τους τελευταίους 15 μήνες, έχουν γίνει πολυάριθμες καταστροφές σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Από τον Ιανουάριο του 2023 η οργάνωση έχει δώσει πάνω από 11 εκατομμύρια δολάρια για την παροχή βοήθειας σε περιπτώσεις καταστροφών.
Σε μια περίπτωση αφιερώθηκαν πάνω από 500.000 δολάρια για να προσφέρουν ανακούφιση στους περίπου 13.500 αδελφούς μιας χώρας που αντιμετώπιζε ακραία ξηρασία.
Στον κάθε αδελφό μοιράστηκαν προμήθειες τροφίμων για τέσσερις μήνες: 25 κιλά καλαμποκάλευρο, 3 κιλά φασόλια, 1 κιλό αποξηραμένα ψάρια και δύο λίτρα μαγειρικό λάδι.
«Αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου» —ο λαός του Ιεχωβά παντού μιμείται την αγάπη του Θεού.
Έτσι τι μάθαμε; Τηρούμε τους κανόνες της Βασιλείας του Θεού όταν δείχνουμε αδελφική αγάπη μεταξύ μας.
Ίσως χρειαστεί να κάνουμε κάτι παραπάνω για να βοηθήσουμε τους άλλους, και είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά δεν πρόκειται να μας εγκαταλείψει την ημέρα της συμφοράς αλλά θα μας δώσει δύναμη να συνεχίσουμε να δείχνουμε αγάπη προς τον πλησίον.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026
Παρασκευή 3 Ιουλίου
Εγώ, ο Ιεχωβά, ερευνώ την καρδιά . . . για να δώσω στον καθέναν σύμφωνα με τις οδούς του.—Ιερ. 17:10.
Στις ημέρες του Ιωνά, δόθηκε η ευκαιρία στους Νινευίτες να μετανοήσουν. Θυμηθείτε τι είπε ο Ιησούς σχετικά με την «ανάσταση κρίσης». Θα συμπεριλάβει όσους «έπραξαν απαίσια πράγματα». (Ιωάν. 5:29) Επομένως, φαίνεται ότι ίσως υπάρχει κάποια ελπίδα και για τους κατοίκους των Σοδόμων και των Γομόρρων. Είναι πιθανό ότι τουλάχιστον κάποιοι από εκείνους τους ανθρώπους θα αναστηθούν, και ίσως μας δοθεί η ευκαιρία να τους διδάξουμε για τον Ιεχωβά και τον Ιησού Χριστό. Ο Ιεχωβά ήταν ανέκαθεν εκείνος που “ερευνάει την καρδιά, που εξετάζει τις ενδόμυχες σκέψεις”. Σε σχέση με τη μελλοντική ανάσταση, εκείνος όπως πάντα θα “δώσει στον καθέναν σύμφωνα με τις οδούς του”. Ο Ιεχωβά θα είναι σταθερός όταν αυτό είναι απαραίτητο αλλά ελεήμων οποτεδήποτε αυτό είναι δυνατόν. Συνεπώς, δεν πρέπει να συμπεραίνουμε ότι ένα άτομο δεν έχει ελπίδα ανάστασης εκτός και αν ξέρουμε ότι όντως ισχύει κάτι τέτοιο! w24.05 σ. 5, 6 ¶15, 16
https://drive.google.com/file/d/16W9zh893ehArwwZ9UQqMvyUpRdV8A4G8/view?usp=sharing
Πέμπτη 2 Ιουλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 2 Ιουλίου 2026
Πέμπτη 2 Ιουλίου
Σχετικά με την κατανάλωση τροφής που έχει προσφερθεί στα είδωλα, ξέρουμε ότι το είδωλο δεν είναι τίποτα στον κόσμο.—1 Κορ. 8:4.
Οι ανώριμοι Χριστιανοί συχνά δυσκολεύονται όταν αντιμετωπίζουν καταστάσεις στις οποίες πρέπει να συλλογιστούν Βιβλικές αρχές και να τις εφαρμόσουν. Αν δεν υπάρχει κάποιος Βιβλικός νόμος, μερικοί ίσως νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν. Άλλοι ίσως ζητούν κάποιον κανόνα όταν δεν απαιτείται κανόνας. Λόγου χάρη, οι Χριστιανοί στην Κόρινθο προφανώς ζήτησαν από τον απόστολο Παύλο έναν κανόνα σχετικά με το αν μπορούσαν να τρώνε τροφές που είχαν προσφερθεί σε κάποιο είδωλο. Αντί να τους πει τι να κάνουν, ο Παύλος αναγνώρισε τον ρόλο της συνείδησης και το γεγονός ότι κάθε άτομο έχει “το δικαίωμα να επιλέγει”. Έκανε λογικούς συλλογισμούς με βάση αρχές οι οποίες θα επέτρεπαν σε κάθε άτομο να έχει ειρήνη με τη συνείδησή του και παράλληλα να μη σκανδαλίζει τους άλλους. (1 Κορ. 8:7-9) Με αυτόν τον τρόπο, ο Παύλος βοήθησε τους Κορινθίους να αναπτυχθούν πνευματικά, έτσι ώστε να είναι σε θέση να χρησιμοποιούν τις δικές τους δυνάμεις διάκρισης αντί να εξαρτώνται από κάποιον άλλον ή απλώς να αναζητούν κανόνες. w24.04 σ. 5 ¶14
https://drive.google.com/file/d/1BL722KEik9CIiNg2yeRCbEeDPtr__6_D/view?usp=sharing
Τετάρτη 1 Ιουλίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 1 Ιουλίου 2026
Τετάρτη 1 Ιουλίου
Δεν είδα δίκαιο εγκαταλειμμένο.—Ψαλμ. 37:25.
Μερικοί υπηρέτες του Ιεχωβά νιώθουν τις συνέπειες των γηρατειών, παλεύουν με προβλήματα υγείας ή έχουν κάποια αναπηρία. Αυτές οι καταστάσεις ίσως τους κάνουν να νιώθουν αβέβαιοι για την αξία τους στα μάτια του Ιεχωβά. Ίσως ρωτούν: “Παραμένω χρήσιμος για τον Ιεχωβά;” Ο συγγραφέας του 71ου Ψαλμού εξέφρασε μια παρόμοια ανησυχία όταν προσευχήθηκε: «Μη με εγκαταλείψεις όταν σβήσει η δύναμή μου». (Ψαλμ. 71:9, 18) Ωστόσο, ο ψαλμωδός παρέμενε πεπεισμένος ότι, αν υπηρετούσε τον Θεό του όσια, εκείνος θα τον καθοδηγούσε και θα τον στήριζε. Όπως έμαθε ο ψαλμωδός, ο Ιεχωβά ευαρεστείται με εκείνους που κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να τον υπηρετούν παρά τους περιορισμούς τους. (Ψαλμ. 37:23-25) Ηλικιωμένοι, να βλέπετε την κατάστασή σας από την άποψη του Ιεχωβά. Εκείνος μπορεί να σας βοηθήσει να ευημερείτε πνευματικά ακόμα και αν δυσκολεύεστε από σωματική άποψη. (Ψαλμ. 92:12-15) Αντί να εστιάζετε στο τι δεν μπορείτε πλέον να κάνετε, επικεντρωθείτε σε αυτά που μπορείτε να κάνετε. w24.10 σ. 28 ¶14-16
https://drive.google.com/file/d/1hT1_2L__8VXI1VLGAQfNRMV6wsqXtUd5/view?usp=sharing
Τρίτη 30 Ιουνίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 30 Ιουνίου 2026
Τρίτη 30 Ιουνίου
Ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του, διακονώντας τους αγίους και συνεχίζοντας να τους διακονείτε.—Εβρ. 6:10.
Κανείς μας δεν πρέπει να νομίζει ότι δικαιούται να λάβει το έλεος του Ιεχωβά, ακόμα και αν έχει δαπανήσει πολλά χρόνια στην υπηρεσία του. Βέβαια, ο Ιεχωβά εκτιμάει το ιστορικό της πιστότητάς μας. Αλλά μας έδωσε τον Γιο του ως δωρεά, όχι ως πληρωμή για τις υπηρεσίες που προσφέραμε. Αν ισχυριζόμασταν ότι κερδίσαμε το έλεός του με τις προσπάθειές μας ή ότι δικαιούμαστε ειδική μεταχείριση, στην ουσία θα λέγαμε ότι ο Χριστός πέθανε χωρίς λόγο. (Παράβαλε Γαλάτες 2:21) Ο απόστολος Παύλος ήξερε ότι δεν μπορούσε να κερδίσει την εύνοια του Θεού με τις προσπάθειές του. Τότε γιατί εργαζόταν τόσο σκληρά στην υπηρεσία του Ιεχωβά; Όχι για να αποδείξει την προσωπική του αξία, αλλά για να δείξει εκτίμηση για την παρ’ αξίαν καλοσύνη του Ιεχωβά. (Εφεσ. 3:7) Όπως ο Παύλος, έτσι και εμείς συνεχίζουμε να υπηρετούμε με ζήλο, όχι για να κερδίσουμε το έλεος του Ιεχωβά, αλλά για να δείξουμε εκτίμηση για αυτό. w25.01 σ. 27 ¶5, 6
https://drive.google.com/file/d/1LQ-_5zkjs7_nHBKzSrK1AsEKghZt7Thl/view?usp=sharing
Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 29 Ιουνίου 2026
Δευτέρα 29 Ιουνίου
Στον βαθμό στον οποίο έχουμε κάνει πρόοδο, ας συνεχίσουμε να περπατάμε εύτακτα στην ίδια πορεία.—Φιλιπ. 3:16.
Αφού ανασκοπούν τα προσόντα του πρεσβυτέρου, μερικοί διακονικοί υπηρέτες ίσως συμπεραίνουν ότι δεν θα μπορέσουν ποτέ να τα αποκτήσουν. Αλλά να θυμάστε πως ούτε ο Ιεχωβά ούτε η οργάνωσή του αναμένουν να εκδηλώνετε αυτές τις ιδιότητες τέλεια. (1 Πέτρ. 2:21) Επίσης, το ισχυρό πνεύμα του Ιεχωβά είναι αυτό που σας βοηθάει να τις καλλιεργήσετε. (Φιλιπ. 2:13) Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ιδιότητα στην οποία θέλετε να βελτιωθείτε; Προσευχηθείτε στον Ιεχωβά σχετικά με αυτό. Κάντε έρευνα για το συγκεκριμένο θέμα, και ζητήστε συμβουλές από κάποιον πρεσβύτερο για να βελτιωθείτε. Συνεχίστε να προοδεύετε! Ζητήστε από τον Ιεχωβά να σας εκπαιδεύσει και να σας διαπλάσει ώστε να είστε ακόμα πιο χρήσιμος υπηρετώντας εκείνον και την εκκλησία. (Ησ. 64:8) Ευχόμαστε να ευλογήσει πλούσια ο Ιεχωβά τις προσπάθειες που θα καταβάλετε για να αποκτήσετε τα προσόντα του πρεσβυτέρου. w24.11 σ. 24, 25 ¶17, 18
https://drive.google.com/file/d/1sjMGtQXJhZHo7nDPkJVq5hcI53zKn72t/view?usp=sharing
Κυριακή 28 Ιουνίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 28 Ιουνίου 2026
Κυριακή 28 Ιουνίου
Μεγαλύτερη ευτυχία νιώθει κάποιος όταν δίνει παρά όταν λαβαίνει.—Πράξ. 20:35.
Γνωρίζουμε εκ πείρας ότι νιώθουμε όμορφα όταν λαβαίνουμε ένα δώρο. Αλλά νιώθουμε ακόμα μεγαλύτερη ευτυχία όταν δίνουμε εμείς. Δημιουργώντας μας με αυτόν τον τρόπο, ο Ιεχωβά μάς έδωσε τη δυνατότητα να επηρεάζουμε οι ίδιοι την ευτυχία μας. Μπορούμε να αυξήσουμε τη χαρά μας αναζητώντας επιπρόσθετες ευκαιρίες να δίνουμε. Δεν είναι αυτό μια θαυμάσια πτυχή του τρόπου με τον οποίο είμαστε πλασμένοι; (Ψαλμ. 139:14) Η Αγία Γραφή μάς διαβεβαιώνει ότι, όταν δίνουμε, νιώθουμε ευτυχία. Εύλογα λοιπόν αποκαλεί τον Ιεχωβά “ευτυχισμένο Θεό”. (1 Τιμ. 1:11) Εκείνος είναι ο πρώτος και ο μεγαλύτερος Δότης. «Χάρη σε αυτόν ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε», όπως δήλωσε ο απόστολος Παύλος. (Πράξ. 17:28) Μάλιστα, «κάθε καλό και τέλειο δώρο» έρχεται από τον Ιεχωβά. (Ιακ. 1:17) Πιθανότατα, όλοι μας θα θέλαμε να γευτούμε σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό την ευτυχία που έρχεται από το να δίνουμε. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό μιμούμενοι τη γενναιοδωρία του Ιεχωβά.—Εφεσ. 5:1. w24.09 σ. 26 ¶1-4
https://drive.google.com/file/d/1-LzAWmrX_poU7U09O2amFVFAdS-uXLyO/view?usp=sharing
Τι Πρέπει να Ξέρεις για τα Κοινωνικά Δίκτυα
Τι Πρέπει να Ξέρεις για τα Κοινωνικά Δίκτυα
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=502100038&srcid=share
Πολλοί χρησιμοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα κάθε μέρα.
Οι φίλοι σου, οι γονείς τους ή ακόμα και οι παππούδες τους μπορεί να τα χρησιμοποιούν.
Αν σκέφτεσαι και εσύ να ανοίξεις λογαριασμό σε κάποια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, τι πρέπει να σκεφτείς προτού το κάνεις αυτό; Συμφωνούν οι γονείς σου; Μήπως υπάρχουν όρια ηλικίας στην περιοχή σου; Η Αγία Γραφή λέει: «Ο οξυδερκής ζυγίζει κάθε του βήμα».
Αν λοιπόν είσαι έξυπνος, θα το σκεφτείς καλά πριν αποφασίσεις.
Τα κοινωνικά δίκτυα φαίνεται να είναι ένας υπέροχος τρόπος για να κρατάς επαφή με τους φίλους σου, να βλέπεις τι τρέχει ή να βρίσκεις ιδέες για τα χόμπι σου.
Αλλά υπάρχουν και μειονεκτήματα.
Δηλαδή; Ίσως είναι εθιστικά.
Είναι φτιαγμένα για να “σκρολάρεις” ασταμάτητα ώστε να βλέπεις τι ανέβασαν οι άλλοι και να ελέγχεις πώς αντέδρασαν στις αναρτήσεις σου.
Μπορούν να σε κρατήσουν κολλημένο στην οθόνη για ώρες.
Ίσως για αυτό τόσοι έφηβοι έχουν έλλειψη ύπνου.
Η Γραφή δίνει μια καλή συμβουλή: «[Να αξιοποιείτε] τον χρόνο σας με τον καλύτερο τρόπο».
Μερικοί νεαροί αποφάσισαν να μην ανοίξουν προς το παρόν λογαριασμό ή διέγραψαν αυτόν που είχαν για να μπορούν να διαχειρίζονται τον χρόνο τους καλύτερα.
Σκέψου και κάτι ακόμη.
Μπορεί να αρχίσεις να νιώθεις άσχημα, ειδικά αν τώρα μπαίνεις στην εφηβεία ή είσαι μικρότερος.
Αν δεν προσέξεις, μπορεί να σε φάει η υπερβολική ανησυχία για το τι σκέφτονται οι άλλοι για εσένα ή γιατί εκείνοι έχουν περισσότερους ακολούθους ή likes από ότι εσύ ή να κάνεις άλλες παράλογες συγκρίσεις.
Μπορεί να αρχίσεις να νιώθεις ότι κάτι χάνεις αν, για παράδειγμα, δεν σε καλέσουν κάπου που φαίνεται ότι πήγαν όλοι οι άλλοι.
Όσοι περνούν πολύ χρόνο στα κοινωνικά δίκτυα, είναι πιο πιθανό να νιώσουν μοναξιά, ανησυχία, κατάθλιψη, να πέσουν θύματα διαδικτυακού εκφοβισμού ή να έχουν άσχημη εικόνα για τον εαυτό τους.
Αντί να κοιτούν στην οθόνη όλη την ώρα μερικοί αποφάσισαν να σηκώσουν τα μάτια τους από το κινητό.
Πώς; Άρχισαν να βρίσκονται από κοντά με τους φίλους τους ή να μιλούν μαζί τους στο τηλέφωνο.
Η προσωπική επαφή είναι το καλύτερο.
Άλλοι προσπάθησαν να κάνουν αποτοξίνωση από τα κοινωνικά δίκτυα.
Δηλαδή, σταμάτησαν να τα χρησιμοποιούν για λίγο.
Έτσι συνειδητοποίησαν ότι μπορείς να ζεις και χωρίς τα κοινωνικά δίκτυα.
Μάλιστα, μπορείς να είσαι χαρούμενος και χωρίς αυτά.
Υπάρχει και κάτι άλλο.
Τι γίνεται αν οι γονείς σου δεν συμφωνούν να έχεις κοινωνικά δίκτυα τουλάχιστον προς το παρόν; Αντί να εκνευριστείς ή να το κάνεις πίσω από την πλάτη τους δείξε τους ότι μπορούν να σε εμπιστευτούν κάνοντας έξυπνες επιλογές σε άλλους τομείς.
Έτσι, θα έχουν λόγους για να ξανασκεφτούν την απόφασή τους.
Είτε αλλάξουν γνώμη είτε όχι, να θυμάσαι: Πολλοί νεαροί είναι ευτυχισμένοι χωρίς κοινωνικά δίκτυα ακόμη και κάποιοι που είχαν παλιά λογαριασμό αλλά τελικά τον έκλεισαν, τουλάχιστον προς το παρόν.
Και αν οι φίλοι τους τούς ρωτήσουν: «Γιατί δεν έχεις λογαριασμό;» Λένε: «Έχω πολλά να κάνω τώρα», ή «Ίσως ανοίξω αργότερα».
Έτσι και αλλιώς στα τέλη της εφηβείας σου θα είσαι έτοιμος να πάρεις τη σωστή απόφαση.
502100038-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Σάββατο 27 Ιουνίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 27 Ιουνίου 2026
Σάββατο 27 Ιουνίου
Να τα ανατρέφετε με τη διαπαιδαγώγηση και τη νουθεσία του Ιεχωβά.—Εφεσ. 6:4.
Τι θα πούμε για τους βαφτισμένους ανηλίκους—κάτω των 18 ετών—που εμπλέκονται σε σοβαρή αδικοπραγία; Το πρεσβυτέριο θα διευθετήσει να συναντηθούν δύο πρεσβύτεροι με τον ανήλικο και με τους Χριστιανούς γονείς του. Οι πρεσβύτεροι θα διαπιστώσουν ποια βήματα έχουν ήδη κάνει οι γονείς για να βοηθήσουν το παιδί τους να μετανοήσει. Αν ο ανήλικος εκδηλώνει καλή στάση και οι προσπάθειες των γονέων αγγίζουν την καρδιά του, οι δύο πρεσβύτεροι μπορεί να αποφασίσουν ότι δεν χρειάζεται να γίνουν περαιτέρω ενέργειες. Άλλωστε, είναι θεόδοτη ευθύνη των γονέων να παρέχουν στοργική διόρθωση στα παιδιά τους. (Δευτ. 6:6, 7· Παρ. 6:20· 22:6· Εφεσ. 6:2-4) Έπειτα, οι πρεσβύτεροι θα επικοινωνούν κατά καιρούς με τους γονείς για να διασφαλίσουν ότι ο ανήλικος λαβαίνει τη βοήθεια που χρειάζεται. Τι γίνεται όμως αν ένας βαφτισμένος ανήλικος εμμένει αμετανόητα σε μια εσφαλμένη πορεία; Σε αυτή την περίπτωση, μια επιτροπή πρεσβυτέρων θα συναντηθεί με αυτόν και με τους Χριστιανούς γονείς του. w24.08 σ. 24 ¶18
https://drive.google.com/file/d/1y9zs5v59UkoUpmUXjENDTrqBnFRsZwzH/view?usp=sharing
Μαρκ Σάντερσον: Προστατευτείτε από την Παραπληροφόρηση (Ψαλμ. 119:160)
Μαρκ Σάντερσον: Προστατευτείτε από την Παραπληροφόρηση (Ψαλμ. 119:160)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_25_VIDEO
Το εδάφιο Ψαλμός 119:160, που ήταν το εδάφιο του έτους για το 2023, λέει: «Η αλήθεια είναι η ίδια η ουσία του λόγου σου».
Και όντως, έτσι είναι.
Ο Ιεχωβά μάς έχει κάνει ένα πολύτιμο δώρο: μας έχει δώσει τον Λόγο του, ο οποίος είναι αλήθεια.
Ο Λόγος του Θεού είναι το απόλυτο κριτήριο για το τι είναι αλήθεια και τι είναι ψέμα.
Σήμερα ζούμε στην Εποχή της Πληροφορίας, όπως την αποκαλούν πολλοί.
Παλιότερα, χρειαζόμασταν πολλές ώρες ή ακόμη και μέρες για να βρούμε κάποια πληροφορία.
Αλλά τώρα, με μια απλή αναζήτηση στο ίντερνετ —μέσα σε λίγα λεπτά ή ακόμα και σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα— μπορούμε να βρούμε όποια πληροφορία και αν ψάχνουμε.
Ωστόσο, το γεγονός ότι είναι διαθέσιμες τόσο πολλές πληροφορίες και είναι τόσο εύκολα προσβάσιμες δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτές οι πληροφορίες είναι ακριβείς, ότι είναι αξιόπιστες ή ότι βασίζονται στην αλήθεια.
Είναι ενδιαφέρον ότι, στα τέλη του 2016, τα λεξικά της Οξφόρδης ανακήρυξαν τη λέξη «μετα-αλήθεια» λέξη της χρονιάς.
«Μετα-αλήθεια»—τι σημαίνει αυτή η λέξη; Σύμφωνα με τα λεξικά, ο όρος «μετα-αλήθεια» περιγράφει την κατάσταση κατά την οποία οι άνθρωποι τείνουν να δέχονται ένα επιχείρημα με βάση τα συναισθήματά τους και τις πεποιθήσεις τους, και όχι με βάση τα γεγονότα.
Με απλά λόγια, συνήθως επιλέγουμε τι θα πιστέψουμε ανάλογα με τα αισθήματά μας, τα συναισθήματά μας ή τις προσωπικές μας πεποιθήσεις.
Ως αποτέλεσμα, είναι πολύ εύκολο να παροδηγηθεί κανείς από πληροφορίες που είναι ψευδείς, ιδίως όταν αυτές οι ψευδείς πληροφορίες είναι σύμφωνες με τις προσωπικές του απόψεις.
Ακούστε ένα παράδειγμα.
Θα σας αναφέρω τρεις τίτλους άρθρων και σκεφτείτε ποιο από αυτά τα τρία ισχύει: «Η Κατανάλωση Τριών Καφέδων την Ημέρα Μπορεί να Προκαλέσει Καρκίνο του Στομάχου».
Ο δεύτερος τίτλος: «Η Τακτική Κατανάλωση Καφέ Συνδέεται με τη Μακροζωία και Μειώνει τον Κίνδυνο Εγκεφαλικού».
Και ο τρίτος τίτλος: «Νέα Έρευνα: Αντικαταστήστε τον Καφέ με Τσάι και θα Αποφύγετε τις Καρδιακές Παθήσεις».
Ποια από αυτές τις τρεις δηλώσεις ισχύει κατά τη γνώμη σας; Είναι ενδιαφέρον ότι οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν αυτό που ταιριάζει στις προσωπικές τους προτιμήσεις.
Επομένως, αν σας αρέσει ο καφές, ίσως επιλέξατε το άρθρο που λέει ότι ο καφές κάνει καλό.
Αν όμως δεν σας αρέσει ο καφές ή θεωρείτε ότι κάνει κακό, ίσως να επιλέξατε το άρθρο που λέει ότι η κατανάλωση καφέ είναι επικίνδυνη.
Αν πάλι προτιμάτε να πίνετε τσάι αντί για καφέ, τότε ίσως να επιλέξατε το τελευταίο άρθρο.
Τελικά τι ισχύει; Κανένας από αυτούς τους τίτλους δεν είναι αληθινός.
Τους έβγαλα από το μυαλό μου για να τονίσω αυτό το απλό σημείο, ότι είναι εύκολο να πιστέψουμε αυτό που θέλουμε να πιστέψουμε.
Πώς μπορεί να μας βοηθήσει σε αυτό η Γραφή; Αν και προφανώς δεν ασχολείται με κάθε ζήτημα της καθημερινότητας, η Αγία Γραφή μάς παρέχει αρχές οι οποίες μπορούν να μας βοηθήσουν να αξιολογούμε τις πληροφορίες ώστε να διακρίνουμε αν κάτι είναι αλήθεια ή αν είναι ψέμα.
Πρόσφατα δημοσιεύτηκε στον ιστότοπό μας ένα υπέροχο άρθρο με τίτλο «Προστατευτείτε από την Παραπληροφόρηση».
Ας εξετάσουμε κάποιες Βιβλικές αρχές τις οποίες ανέλυε εκείνο το άρθρο.
Προσέξτε την πρώτη.
Είναι στις Παροιμίες 14:15.
Εκεί λέει: «Ο αφελής πιστεύει κάθε λόγο, αλλά ο οξυδερκής ζυγίζει κάθε του βήμα».
Τι σημαίνει αυτή η φράση; Τι σημαίνει «ζυγίζει κάθε του βήμα»; Κάποιο σύγγραμμα αναφέρει ότι πρόκειται για ένα σχήμα λόγου που σημαίνει «να είναι κανείς προσεκτικός, άγρυπνος, με την έννοια ότι βρίσκεται σε επιφυλακή ώστε να μην παροδηγείται από αναλήθειες».
Αυτή είναι πολύ καλή συμβουλή.
Ο κόσμος είναι γεμάτος από ψεύτικες ειδήσεις.
Μάλιστα, τώρα πια κυκλοφορούν και κάποια βίντεο που λέγονται deepfake.
Έχετε ακούσει για αυτά; Κάποιοι παίρνουν ένα βίντεο ενός πολιτικού ή ενός άλλου διάσημου προσώπου και, μέσω τεχνολογίας, το αλλοιώνουν ώστε να φαίνεται ότι αυτό το άτομο λέει κάτι που ποτέ δεν έχει πει.
Τρομακτικό!
Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί ώστε να μη δεχόμαστε επιπόλαια όποια πληροφορία ακούμε, ιδιαίτερα όταν αυτή φαίνεται να ταιριάζει με τις προσωπικές μας απόψεις.
Ας δούμε την επόμενη αρχή.
Είναι από την 1 Θεσσαλονικείς 5:21.
Στην 1 Θεσσαλονικείς 5:21 λέει: «Να βεβαιώνεστε για όλα τα πράγματα· να κρατάτε γερά ό,τι είναι καλό».
Πώς μπορούμε να βεβαιωνόμαστε ότι κάτι είναι αλήθεια; Κάνοντας στον εαυτό μας δύο ερωτήσεις.
Η πρώτη: Ποια είναι η πηγή αυτής της πληροφορίας; Προσοχή!
Ένας ιστότοπος μπορεί να είναι εντυπωσιακός, μπορεί να είναι καλοσχεδιασμένος, μπορεί να έχει πολύ εντυπωσιακό όνομα, αλλά τίποτα από αυτά δεν εξασφαλίζει ότι οι πληροφορίες του είναι αξιόπιστες.
Δεύτερη ερώτηση: Είναι τα περιεχόμενά του πρόσφατα και ακριβή; Να βλέπετε την ημερομηνία κάθε πληροφορίας.
Επίσης, μπορούν να διασταυρωθούν τα γεγονότα και υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι οι δηλώσεις που αναφέρονται είναι αληθινές; Προσοχή όμως!
Συχνά οι αποδείξεις που παρέχονται για να πιστοποιήσουν μια δήλωση μπορεί να είναι μια λίστα άλλων ιστότοπων που όλοι τους αναπαράγουν την ίδια ψευδή πληροφορία.
Να είστε λοιπόν επιφυλακτικοί.
Τι θα πούμε για δηλώσεις τύπου «3 στους 4 γιατρούς συνιστούν αυτό το προϊόν»; Τι σημαίνει στην πραγματικότητα αυτό; Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να σημαίνει ότι ρωτήθηκαν 1.000.000 γιατροί και οι 750.000 από αυτούς, δηλαδή 3 στους 4, συμφώνησαν ότι αυτό το προϊόν είναι καλό και αξιόπιστο.
Αυτό θα ήταν σημαντικό.
Θα μπορούσε όμως και να σημαίνει ότι ρωτήθηκαν οχτώ γιατροί και οι έξι από αυτούς συμφώνησαν ότι το προϊόν είναι καλό.
Είναι ίδιες αυτές οι δύο περιπτώσεις; Και βέβαια όχι.
Να βεβαιώνεστε ότι καταλαβαίνετε τι διαβάζετε.
Και επίσης, τι ειδικότητες είχαν αυτοί οι γιατροί; Θα εμπιστευόσασταν έναν οφθαλμίατρο, έναν οδοντίατρο ή ακόμη και έναν κτηνίατρο που συστήνει ένα φάρμακο για την καρδιά; Χρειάζεται προσοχή.
Οι πληροφορίες μπορεί να παρουσιάζονται με τρόπο που τις κάνει να φαίνονται αξιόπιστες και έγκυρες.
Να βεβαιώνεστε ότι ξέρετε τα γεγονότα.
Πάμε και στην τρίτη αρχή.
Είναι στις Παροιμίες 28:26.
Στις Παροιμίες 28:26 λέει: «Όποιος εμπιστεύεται στη δική του καρδιά είναι ανόητος».
Πω πω, βαριά κουβέντα αυτή, δεν συμφωνείτε; Αλλά αυτό λέει η Γραφή.
Ο ιστότοπός μας αναφέρει: «Συνήθως εμπιστευόμαστε πληροφορίες που επιβεβαιώνουν αυτό που θέλουμε να πιστέψουμε».
Επομένως, κάθε φορά είναι καλό να αναρωτιόμαστε: “Μήπως εμπιστεύομαι αυτή την πληροφορία επειδή είναι αυτό που θέλω να πιστέψω;” Πάμε στην τέταρτη και τελευταία αρχή.
Είναι στην Έξοδο 23:1.
Εκεί λέει: «Δεν πρέπει να διαδώσεις αναληθή είδηση».
Το εδάφιο είναι σαφές, το λέει ξεκάθαρα.
Ποιο είναι το σημείο; Είναι προσωπική ευθύνη του καθενός μας να μη διαδίδει πληροφορίες αν δεν είναι απόλυτα βέβαιος ότι είναι αληθινές.
Πολλές φορές είναι καλύτερο να πατάμε διαγραφή παρά αποστολή.
Τι μάθαμε λοιπόν σήμερα; Ο Λόγος του Θεού είναι η πηγή της αλήθειας.
Θέτει το κριτήριο για το τι είναι σωστό και τι είναι λάθος.
Βέβαια δεν ασχολείται με κάθε πτυχή της ζωής, αλλά μας παρέχει αρχές τις οποίες μπορούμε να χρησιμοποιούμε για να διακρίνουμε αν μια πληροφορία είναι αληθινή ή ψεύτικη.
Ο Ιεχωβά πραγματικά μας διδάσκει για την ωφέλειά μας, βοηθώντας μας να απορρίπτουμε αποφασιστικά την παραπληροφόρηση και να προσκολλούμαστε σε ό,τι είναι αληθινό.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Ντάρσι Μακ Γιούαν: Προσφέρουμε Θυσίες από Αγάπη και Εκτίμηση (Κριτ. 11:36)
Ντάρσι Μακ Γιούαν: Προσφέρουμε Θυσίες από Αγάπη και Εκτίμηση (Κριτ. 11:36)
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod26_33_VIDEO
Το θέμα μας σήμερα είναι οι θυσίες.
Η φετινή συνέλευση μας έδειξε ότι, για να λατρεύουμε τον Ιεχωβά, πρέπει να δίνουμε σε εκείνον κάποια πράγματα και να αποχωριζόμαστε κάποια άλλα για χάρη του.
Στις εκκλησίες μας και εδώ στο Μπέθελ, έχουμε θαυμάσια παραδείγματα ατόμων που αποχωρίστηκαν πολλά για να υπηρετούν τον Ιεχωβά.
Αλλά το θέμα μας σχετίζεται λιγότερο με το τι δίνουμε στον Ιεχωβά ή με το πόσα του δίνουμε και περισσότερο με το γιατί δίνουμε στον Ιεχωβά —γιατί κάνουμε θυσίες.
Επομένως, θα δούμε τι μπορούμε να μάθουμε για το κίνητρο με το οποίο κάνουμε θυσίες εξετάζοντας τη συγκινητική Βιβλική αφήγηση σχετικά με την κόρη του Ιεφθάε.
Η ιστορία για την οποία μιλάμε είναι πολύ γνωστή.
Πριν πάει στη μάχη, ο Ιεφθάε κάνει ευχή λέγοντας στον Ιεχωβά ότι, αν του δώσει τη νίκη, το πρώτο άτομο που θα βγει να τον προϋπαντήσει θα το αφιερώσει σε Εκείνον έτσι ώστε να τον υπηρετεί στο αγιαστήριο.
Όλοι ξέρουμε τι έγινε.
Το πρώτο άτομο που βγήκε να προϋπαντήσει τον Ιεφθάε ήταν η μοναχοκόρη του.
Και εκείνη έπρεπε να περάσει όλη την υπόλοιπη ζωή της υπηρετώντας τον Ιεχωβά στη σκηνή της μαρτυρίας χωρίς να παντρευτεί ποτέ.
Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά για αυτή την αφήγηση.
Είναι συναρπαστική!
Αλλά θα εστιάσουμε μόνο στην απάντηση που έδωσε η κόρη του Ιεφθάε μόλις έμαθε για την ευχή του πατέρα της.
Ανοίξτε, σας παρακαλώ, τη Γραφή σας στους Κριτές, κεφάλαιο 11.
Τι απάντησε όταν πρωτοάκουσε τι είχε κάνει ο πατέρας της —μια ευχή που θα επηρέαζε την υπόλοιπη ζωή της; Στο Κριτές 11:35, ο πατέρας της τής λέει για την ευχή, και στο δεύτερο μέρος διαβάζουμε: «Τώρα άνοιξα το στόμα μου προς τον Ιεχωβά και δεν μπορώ να κάνω πίσω».
Τι λέει εκείνη; Συχνά, σκεφτόμαστε αμέσως το εδάφιο 37: «Άφησέ με δύο μήνες να πάω στα βουνά».
“Πρέπει να το σκεφτώ, να προσευχηθώ”.
Ωστόσο, δεν ήταν αυτή η πρώτη της απάντηση.
Τα πρώτα της λόγια είναι στο εδάφιο 36: «Εκείνη όμως του είπε: “Πατέρα μου, αν άνοιξες το στόμα σου προς τον Ιεχωβά, κάνε σε εμένα ό,τι υποσχέθηκες”» —«κάνε σε εμένα ό,τι υποσχέθηκες».
Δηλώνει ότι υποστηρίζει την ευχή του πατέρα της αμέσως.
Χωρίς επιφυλάξεις, χωρίς δισταγμό: «Θα το κάνω».
Εντυπωσιακό!
Γιατί όμως; Μήπως δεν κατάλαβε τι ακριβώς συμφωνούσε να κάνει; Μήπως συνειδητοποίησε ότι πιθανόν δεν είχε άλλη επιλογή; Μήπως ήθελε απλώς να ευχαριστήσει τον πατέρα της; Δεν χρειάζεται να κάνουμε υποθέσεις.
Μας λέει η ίδια γιατί συμφώνησε τόσο γρήγορα.
Δείτε τη συνέχεια του εδαφίου: «Κάνε σε εμένα ό,τι υποσχέθηκες [προσέξτε τα επόμενα λόγια], εφόσον ο Ιεχωβά πήρε εκδίκηση για εσένα από τους εχθρούς σου, τους Αμμωνίτες» —«εφόσον ο Ιεχωβά πήρε εκδίκηση για εσένα».
Αν και δεν γνωρίζουμε το όνομα της κόρης του Ιεφθάε, αυτά τα λόγια δείχνουν τι υπήρχε στην καρδιά της —βαθιά αγάπη και εκτίμηση για τον Ιεχωβά.
Αυτό την έκανε να θέλει να υποστηρίξει την ευχή του πατέρα της —η εκτίμηση για όσα είχε κάνει ο Ιεχωβά για τον Ισραήλ, για τον πατέρα της και, ασφαλώς, και για την ίδια.
Τι σήμαινε η νίκη ενάντια στους Αμμωνίτες για εκείνη; Στο κεφάλαιο 10, βρίσκουμε πληροφορίες που μας βοηθούν να το καταλάβουμε.
Δεκαοχτώ ολόκληρα χρόνια καταδυνάστευαν οι Αμμωνίτες τον Ισραήλ.
Από τότε που γεννήθηκε αυτή η νεαρή γυναίκα, ζούσε με τον φόβο, την καταδυνάστευση και την αγωνία για την επόμενη επίθεση.
Η κόρη του Ιεφθάε έμενε στα ανατολικά του Ιορδάνη.
Επομένως, βρισκόταν κοντά στους Αμμωνίτες, σε μια περιοχή που δεχόταν συχνά τις επιθέσεις τους.
Οι Αμμωνίτες “συνέτριψαν και καταδυνάστευσαν” ιδιαίτερα εκείνη την περιοχή.
Οι Ισραηλίτες έφτασαν στο σημείο να ικετεύσουν τον Ιεχωβά: “Σώσε μας από τους Αμμωνίτες”.
Ίσως προσευχόταν και η ίδια στον Ιεχωβά για αυτό το ζήτημα.
Φανταστείτε τι έγινε όταν ζήτησαν από τον πατέρα της να πολεμήσει για τη Γαλαάδ εναντίον των Αμμωνιτών.
Η αφήγηση λέει μόνο πόσο χάρηκε όταν εκείνος γύρισε, αλλά όταν τον είδε να φεύγει; Πώς να ένιωσε άραγε; Ασφαλώς, ήταν περήφανη που ο πατέρας της ήθελε να πολεμήσει για το όνομα του Ιεχωβά, αλλά πιθανότατα φοβόταν επίσης.
Σκέφτηκε άραγε ότι αυτή μπορεί να ήταν η τελευταία φορά που τον έβλεπε ζωντανό; Τη φαντάζεστε να προσεύχεται στον Ιεχωβά ζητώντας του να χαρίσει τη νίκη στον πατέρα της και να τον προστατέψει; Επόμενο είναι, όταν έμαθε τα νέα για τη νίκη και είδε τον πατέρα της να επιστρέφει, να έτρεξε προς εκείνον παίζοντας ντέφι και χορεύοντας, σαν να έλεγε: “Σε ευχαριστώ Ιεχωβά!” Προφανώς και ένιωθε εκτίμηση.
Ήταν πολύ χαρούμενη, ξεχείλιζε από ευγνωμοσύνη.
Αυτό την υποκίνησε να υποστηρίξει την ευχή του πατέρα της όποια θυσία και αν χρειαζόταν να κάνει εκείνη.
Η εκτίμηση ήταν το βασικό κίνητρο για τη θυσία που έκανε.
Και είμαι βέβαιος ότι η βαθιά αγάπη και η εκτίμηση για τον Ιεχωβά είναι το βασικό κίνητρο και για τις δικές μας θυσίες.
Όλοι νιώθουμε έτσι: Πού θα ήμασταν χωρίς τον Ιεχωβά; Εκείνος μας έδωσε τη ζωή.
Μας έλκυσε κοντά του.
Μας χάρισε μια θαυμάσια πνευματική οικογένεια.
Σκεφτόμαστε επίσης τις ευλογίες που μας έχει χαρίσει ο Ιεχωβά ατομικά, τις προσωπικές μας προσευχές που έχει απαντήσει.
Αν συνεχίσουμε να καλλιεργούμε εκτίμηση, δεν θα μας είναι απλώς πιο εύκολο να κάνουμε θυσίες, αλλά θα νιώθουμε επίσης χαρούμενοι όταν τις κάνουμε.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάνουμε θυσίες χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε πλήρως εκείνη τη στιγμή.
Αλλά ο Ιεχωβά το παρατηρεί.
Μερικές φορές ίσως δεν καταλαβαίνουμε ότι κάνουμε κάποια θυσία, αλλά ο Ιεχωβά παρατηρεί τη θυσία μας.
Πώς φαίνεται αυτό στην αφήγηση; Δείτε τι λέει το εδάφιο 39: «Αφού πέρασαν δύο μήνες, επέστρεψε στον πατέρα της, και μετά αυτός εκπλήρωσε την ευχή του. Αυτή δεν είχε ποτέ σχέσεις με άντρα».
Μια σύντομη φράση που δείχνει ότι η κόρη του Ιεφθάε τήρησε αυτή την ευχή.
Δείχνει επίσης ότι ο Ιεχωβά ήθελε να γνωρίζουμε ότι ήταν πιστή.
Πρέπει να ήταν πολύ περήφανος για εκείνη.
Παρατήρησε τόσο τη θυσία της όσο και την υπομονή που έκανε.
Υπέροχο!
Αυτά τα λόγια δείχνουν και κάτι άλλο.
Σκεφτείτε!
Ποιος τα έγραψε; Ποιος άλλος παρατήρησε τη θυσία της; Το βιβλίο των Κριτών αποδίδεται στον Σαμουήλ.
Οι εκδόσεις μας αναφέρουν ότι ο Σαμουήλ και η κόρη του Ιεφθάε πιθανότητα υπηρέτησαν στη Σηλώ την ίδια περίοδο.
Αν ισχύει αυτό, τότε ο Σαμουήλ δεν ήξερε απλώς ότι εκείνη είχε παραμείνει πιστή, αλλά έβλεπε το παράδειγμά της κάθε μέρα, ακόμα και όταν υπήρχαν προβλήματα στη σκηνή της μαρτυρίας.
Ίσως καταλάβαινε πώς ένιωθε εφόσον και οι δύο ήταν στη Σηλώ επειδή ένας από τους γονείς τους είχε κάνει ευχή.
Τον βοήθησε άραγε το παράδειγμά της να εκπληρώσει την ευχή της μητέρας του; Όπως και να έχουν τα πράγματα, το παράδειγμά της ήταν υπέροχο.
Αυτό μου φέρνει στον νου τα νεαρά άτομα γύρω μας, όσους άρχισαν το σκαπανικό μόλις τελείωσαν το σχολείο.
Ή μπορεί να ήρθατε στο Μπέθελ στα 18 ή στα 19 σας.
Μήπως έχετε μικρότερα αδέλφια ή φίλους; Μπορεί να μη σας το έχουν πει ξεκάθαρα, αλλά σας θαυμάζουν.
Παρατηρούν τις θυσίες που έχετε κάνει.
Ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι, όταν τους μιλάτε για τον διορισμό σας, βλέπουν το χαμόγελο και τον ενθουσιασμό στο πρόσωπό σας.
Πιθανόν βλέπουν ακόμα και την πνευματική σας πρόοδο.
Το παράδειγμα που θέτετε είναι υπέροχο.
Εκείνοι το παρατηρούν και θα τους βοηθήσει να πάρουν καλές αποφάσεις.
Πώς θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε όσα εξετάσαμε σήμερα; Τι μας υποκινεί να προσφέρουμε θυσίες στον Ιεχωβά; Όχι η υποχρέωση ούτε η επιθυμία για έπαινο, αλλά η βαθιά αγάπη και η εκτίμηση για όλα όσα έχει κάνει ο Ιεχωβά για εμάς.
Οι επιλογές μας, όχι μόνο τιμούν τον Ιεχωβά, αλλά μπορούν επίσης να ενθαρρύνουν άλλους.
Ας συνεχίσουμε, λοιπόν, να υπηρετούμε τον Ιεχωβά ολόκαρδα, ξέροντας ότι εκείνος παρατηρεί και εκτιμάει κάθε θυσία που κάνουμε για χάρη του.
jwbvod26-G
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026
Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026
Παρασκευή 26 Ιουνίου
Θα δείτε . . . τη διαφορά ανάμεσα στον δίκαιο και στον πονηρό.—Μαλ. 3:18.
Η Αγία Γραφή κατονομάζει περισσότερους από 40 άντρες που υπήρξαν βασιλιάδες του Ισραήλ. Οι καλοί βασιλιάδες έκαναν κάποια άσχημα πράγματα. Σκεφτείτε την περίπτωση του καλού βασιλιά Δαβίδ. Ο Ιεχωβά είπε: “Ο υπηρέτης μου ο Δαβίδ . . . με ακολούθησε με όλη του την καρδιά, κάνοντας μόνο το σωστό στα μάτια μου”. (1 Βασ. 14:8) Ωστόσο, αυτός ο άνθρωπος διέπραξε σεξουαλική ανηθικότητα με μια παντρεμένη γυναίκα και κανόνισε να σκοτωθεί ο άντρας της στη μάχη. (2 Σαμ. 11:4, 14, 15) Από την άλλη πλευρά, πολλοί από τους άπιστους βασιλιάδες έκαναν κάποια καλά πράγματα. Ένα παράδειγμα είναι ο Ροβοάμ. Στα μάτια του Ιεχωβά, αυτός «έκανε το κακό». (2 Χρον. 12:14) Ωστόσο, ο Ροβοάμ υπάκουσε στην εντολή του Θεού να αφήσει δέκα φυλές να αποσχιστούν από το βασίλειό του. Επίσης, έκανε κάτι καλό για το έθνος του ενισχύοντας την οχύρωση των πόλεών του. (1 Βασ. 12:21-24· 2 Χρον. 11:5-12) Πώς έκρινε ο Ιεχωβά αν ένας βασιλιάς ήταν πιστός στα μάτια Του; Προφανώς, λάβαινε υπόψη την κατάσταση της καρδιάς του, τη μετάνοιά του και την προσκόλλησή του στην αληθινή λατρεία. w24.07 σ. 20 ¶1-3
https://drive.google.com/file/d/1aM8mibykqglTMV2V_5zJ92v7pn2vmXlB/view?usp=sharing
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)