Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου
Είναι νόμιμο να κάνει κάποιος μια καλή πράξη στη διάρκεια του Σαββάτου.—Ματθ. 12:12.
https://drive.google.com/file/d/1JA45zbeEjCqui52OC_-ENtxbTQnD2H1k/view?usp=sharing
*** it-2 σ. 858-859 Σάββατο ***
Δεν Επιβλήθηκε στους Χριστιανούς. Ο Ιησούς, ως Ιουδαίος που υπόκειτο στο Νόμο, τηρούσε το Σάββατο όπως όριζε ο Λόγος του Θεού (όχι οι Φαρισαίοι). Γνώριζε ότι ήταν νόμιμο να κάνει κάποιος καλά έργα το Σάββατο. (Ματ 12:12) Ωστόσο, τα θεόπνευστα Χριστιανικά συγγράμματα δηλώνουν ότι «ο Χριστός είναι το τέλος του Νόμου» (Ρω 10:4) και, ως εκ τούτου, οι Χριστιανοί έχουν «απαλλαχτεί από το Νόμο». (Ρω 7:6) Ούτε ο Ιησούς ούτε οι μαθητές του έκαναν κάποια διάκριση ανάμεσα στους λεγόμενους ηθικούς νόμους και στους εθιμοτυπικούς. Παρέθεταν τόσο από τα άλλα μέρη του Νόμου όσο και από τις Δέκα Εντολές και τα θεωρούσαν όλα εξίσου δεσμευτικά για όσους βρίσκονταν υπό το Νόμο. (Ματ 5:21-48· 22:37-40· Ρω 13:8-10· Ιακ 2:10, 11) Οι Γραφές δηλώνουν με σαφήνεια ότι η θυσία του Χριστού «κατάργησε . . . το Νόμο των εντολών που αποτελούνταν από διατάγματα» και ότι ο Θεός «εξάλειψε το εναντίον μας χειρόγραφο, το οποίο αποτελούνταν από διατάγματα . . . και το έχει βγάλει από τη μέση καρφώνοντάς το στο ξύλο του βασανισμού». Ολόκληρος ο Μωσαϊκός Νόμος “καταργήθηκε”, “εξαλείφθηκε”, “βγήκε από τη μέση”. (Εφ 2:13-15· Κολ 2:13, 14) Επομένως, όλο το σύστημα των Σαββάτων, είτε επρόκειτο για ημέρες είτε για έτη, τερματίστηκε μαζί με τον υπόλοιπο Νόμο από τη θυσία του Χριστού Ιησού. Έτσι εξηγείται γιατί οι Χριστιανοί μπορούν να θεωρούν ότι «μια ημέρα είναι όπως όλες οι άλλες», είτε αυτή η ημέρα είναι Σάββατο είτε οποιαδήποτε άλλη, χωρίς να φοβούνται ότι κάποιος θα τους κρίνει για αυτό. (Ρω 14:4-6· Κολ 2:16) Ο Παύλος έκανε το ακόλουθο σχόλιο σχετικά με όσους τηρούσαν με σχολαστικότητα «ημέρες και μήνες και εποχές και έτη»: «Φοβάμαι για εσάς, μήπως έχω μοχθήσει άσκοπα σε σχέση με εσάς».—Γα 4:10, 11.
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1200003778&srctype=wol&srcid=share&par=13
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου