Έχω τρέξει ως το τέρμα του δρόμου.—2 Τιμ. 4:7.
https://drive.google.com/file/d/1kISZP6KdwHMh564k11bfVjLhRx96SaA6/view?usp=sharing
*** w08 15/5 σ. 25 Να Κάνετε Πνευματική Πρόοδο Ακολουθώντας το Παράδειγμα του Παύλου ***
Ας «Τρέχουμε με Υπομονή» τον Αγώνα για τη Ζωή
20 Η ζωή του Χριστιανού μπορεί να παρομοιαστεί με αγώνα δρόμου μεγάλης απόστασης. Ο Παύλος έγραψε: «Έχω τρέξει τη διαδρομή μέχρι το τέρμα, έχω τηρήσει την πίστη. Από τώρα και στο εξής μου επιφυλάσσεται το στεφάνι της δικαιοσύνης, το οποίο ο Κύριος, ο δίκαιος κριτής, θα μου δώσει ως ανταμοιβή εκείνη την ημέρα, εντούτοις όχι μόνο σε εμένα, αλλά και σε όλους εκείνους που έχουν αγαπήσει τη φανέρωσή του».—2 Τιμ. 4:7, 8.
21 Το να ακολουθούμε το παράδειγμα του Παύλου είναι κάτι που θα μας βοηθήσει να τρέξουμε με επιτυχία τον αγώνα για αιώνια ζωή. (Εβρ. 12:1) Γι’ αυτό λοιπόν, ας συνεχίσουμε οπωσδήποτε να κάνουμε πνευματική πρόοδο αναπτύσσοντας ένα καλό πρόγραμμα προσωπικής μελέτης, καλλιεργώντας βαθιά αγάπη για τους ανθρώπους και διατηρώντας ταπεινή στάση.
*** w11 15/9 σ. 23-24 παρ. 14-16 «Να Τρέχετε . . . Ώστε να το Κερδίσετε» ***
14 Πώς έβλεπε ο Παύλος την προσωπική του συμμετοχή στον αγώνα; Στην τελευταία του ομιλία προς τους πρεσβυτέρους της Εφέσου, είπε: «Δεν θεωρώ καθόλου την ψυχή μου πολύτιμη για εμένα, αρκεί να τελειώσω την πορεία μου και τη διακονία που έλαβα από τον Κύριο Ιησού». (Πράξ. 20:24) Ήταν διατεθειμένος να θυσιάσει τα πάντα, ακόμη και τη ζωή του, προκειμένου να τερματίσει τον αγώνα. Για τον Παύλο, οι προσπάθειες και ο κόπος που κατέβαλλε σε σχέση με τα καλά νέα δεν θα είχαν καμιά αξία αν για κάποιον λόγο δεν κατάφερνε να τελειώσει την πορεία του. Ωστόσο, δεν ένιωθε υπερβολική σιγουριά για τον εαυτό του, θεωρώντας δεδομένη τη νίκη στον αγώνα. (Διαβάστε Φιλιππησίους 3:12, 13) Μόνο προς το τέλος της ζωής του είπε με κάποια βεβαιότητα: «Έχω αγωνιστεί τον καλό αγώνα, έχω τρέξει τη διαδρομή μέχρι το τέρμα, έχω τηρήσει την πίστη».—2 Τιμ. 4:7.
15 Επιπλέον, ο Παύλος είχε την έντονη επιθυμία να δει και τους συγχριστιανούς του να τερματίζουν τον αγώνα και να μην εγκαταλείψουν καθ’ οδόν. Λόγου χάρη, παρότρυνε τους Χριστιανούς στους Φιλίππους να εργάζονται σκληρά για τη σωτηρία τους. Έπρεπε να κρατούν «σφιχτά το λόγο της ζωής». Και συνέχισε: «Για να έχω αιτία για αγαλλίαση στην ημέρα του Χριστού, ότι μάταια δεν έτρεξα ούτε μάταια εργάστηκα σκληρά». (Φιλιπ. 2:16) Παρόμοια, παρότρυνε και τους Χριστιανούς στην Κόρινθο: «Να τρέχετε με τέτοιον τρόπο ώστε να το κερδίσετε [το βραβείο]».—1 Κορ. 9:24.
16 Σε έναν αγώνα μεγάλης απόστασης, όπως είναι ο μαραθώνιος, η γραμμή του τερματισμού δεν είναι ορατή στην αρχή. Ωστόσο, σε όλη τη διαδρομή, ο δρομέας παραμένει προσηλωμένος στον τερματισμό. Αυτή η προσήλωση γίνεται πιο έντονη όταν αντιλαμβάνεται ότι πλησιάζει στο στόχο του. Κάτι παρόμοιο πρέπει να ισχύει και για το δικό μας αγώνα. Ο στόχος, ή αλλιώς το βραβείο, πρέπει να είναι πραγματικός για εμάς. Αυτό θα μας βοηθήσει να το κερδίσουμε.
*** w11 15/9 σ. 16 παρ. 1-5 Να Τρέχετε τον Αγώνα με Υπομονή ***
ΚΑΘΕ χρόνο, διεξάγονται σε πολλά μέρη μαραθώνιοι. Οι δρομείς που ασχολούνται με τον πρωταθλητισμό συμμετέχουν στον αγώνα έχοντας έναν και μόνο σκοπό—τη νίκη. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους δρομείς στοχεύουν κάπως χαμηλότερα. Αυτοί θα νιώθουν περήφανοι απλώς και μόνο αν τερματίσουν.
2 Στην Αγία Γραφή, ο Χριστιανικός τρόπος ζωής παρομοιάζεται με αγώνα δρόμου. Ο απόστολος Παύλος χρησιμοποίησε αυτόν τον παραλληλισμό στην πρώτη του επιστολή προς τους συγχριστιανούς του που ζούσαν στην αρχαία Κόρινθο. Έγραψε: «Δεν γνωρίζετε ότι οι δρομείς σε έναν αγώνα τρέχουν όλοι, αλλά μόνο ένας λαβαίνει το βραβείο; Να τρέχετε με τέτοιον τρόπο ώστε να το κερδίσετε».—1 Κορ. 9:24.
3 Μήπως ο Παύλος εννοούσε ότι μόνο ένας από εκείνους τους Χριστιανούς θα κέρδιζε το βραβείο της ζωής ενώ όλοι οι άλλοι θα έτρεχαν μάταια; Ασφαλώς όχι! Οι δρομείς που συμμετείχαν στους αγώνες γυμνάζονταν και κατέβαλλαν σθεναρές προσπάθειες με στόχο να βγουν νικητές. Ο Παύλος ήθελε να καταβάλλουν και οι συγχριστιανοί του παρόμοιες προσπάθειες καθώς επιδίωκαν την αιώνια ζωή. Ενεργώντας έτσι, μπορούσαν να ελπίζουν ότι θα κέρδιζαν το βραβείο της ζωής. Ναι, στο Χριστιανικό αγώνα, κερδίζουν αυτό το βραβείο όλοι όσοι τερματίζουν.
4 Αυτά τα λόγια είναι ενθαρρυντικά, αλλά και αφυπνιστικά, για όλους όσους συμμετέχουν στον αγώνα για ζωή σήμερα. Γιατί; Επειδή το βραβείο—είτε ζωή στον ουρανό είτε ζωή στην παραδεισιακή γη—είναι απαράμιλλης αξίας. Βέβαια, ο αγώνας είναι μακρύς και επίπονος, με πολλά εμπόδια, περισπασμούς και κινδύνους. (Ματθ. 7:13, 14) Δυστυχώς, μερικοί έχουν επιβραδύνει, έχουν παραιτηθεί ή έχουν πέσει καθ’ οδόν. Ποιες παγίδες και ποιοι κίνδυνοι παραμονεύουν στον αγώνα για ζωή; Πώς μπορείτε να τα αποφύγετε όλα αυτά; Τι μπορείτε να κάνετε για να τερματίσετε και έτσι να βγείτε νικητές σε αυτόν τον αγώνα;
Η Υπομονή Είναι Απαραίτητη για τη Νίκη
5 Ο Παύλος, στην επιστολή του προς τους Εβραίους Χριστιανούς της Ιερουσαλήμ και της Ιουδαίας, αναφέρθηκε ξανά σε διάφορα χαρακτηριστικά των αθλητικών αγώνων. (Διαβάστε Εβραίους 12:1) Επισήμανε, όχι μόνο το λόγο για τον οποίο πρέπει να συμμετέχει κανείς στον αγώνα, αλλά και τι πρέπει να κάνει για να νικήσει. Προτού όμως αναλύσουμε τη θεόπνευστη συμβουλή του Παύλου προς τους Εβραίους Χριστιανούς για να δούμε ποια μαθήματα μπορούμε να αντλήσουμε, ας εξετάσουμε τι τον υποκίνησε να γράψει αυτή την επιστολή και τι προσπαθούσε να παροτρύνει τους αναγνώστες του να κάνουν.
*** w82 1/3 σ. 11 παρ. 15 Νεαροί, Είναι η Ηθική της Βίβλου η Καλύτερη Οδός; ***
Ο απόστολος Παύλος είπε: «Δαμάζω [υπωπιάζω (γρονθοκοπώ) Κείμενο] το σώμα μου και δουλαγωγώ, [το οδηγώ εγώ σαν δούλο και δεν με οδηγεί εκείνο] μήπως, εις άλλους κηρύξας, εγώ γίνω αδόκιμος.» (1 Κορ. 9:27) Ο Παύλος ‘ήταν σκληρός’ στον εαυτό του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου