Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 8 Ιανουαρίου

 

Σάββατο 8 Ιανουαρίου

Δίδαξέ με τις διατάξεις σου.​—Ψαλμ. 119:68.

https://drive.google.com/file/d/1dspLuTUFuhyWKKZHa9QyNmlmh_ngtGaJ/view?usp=sharing

*** w16 Σεπτέμβριος σ. 11 Συνεχίστε να Αγωνίζεστε για την Ευλογία του Ιεχωβά ***

[Εικόνα στη σελίδα 11]

Παλεύετε εσείς για την ευλογία του Θεού; (Βλέπε παραγράφους 10, 11)

*** w77 1/12 σ. 728-729 Δευτερονόμιο—Μωυσέως Στοργικοί Αποχαιρετιστήριοι Λόγοι ***

Το βιβλίο του Δευτερονομίου, όμως, δεν είναι αυτό που το δημοφιλές όνομά του δείχνει, δηλαδή μια απλή επαναφορά ή επανάληψις του νόμου του Θεού στον Ισραήλ. Αντιθέτως, γνωρίζοντας ότι επλησίαζε το τέλος του, ο Μωυσής ήθελε να δώση αποχαιρετιστήριες νουθεσίες, συμβουλές, προτροπές και οδηγίες στον λαό του Θεού, μαζί με προειδοποιήσεις, λέγοντας όλα όσα μπορούσε και επαναλαμβάνοντας ωρισμένα πράγματα. Ήταν σαν να έγραφε μια αποχαιρετιστήρια επιστολή σ’ αυτούς λόγω της μεγάλης αγάπης που έτρεφε γι’ αυτούς και λόγω της επιθυμίας του να κάνη ό,τι μπορούσε για να βοηθήση τον λαό του να εξακολουθήση να υπακούη πιστά στον Θεό τους τον Ιεχωβά. Όπως ανέφερε πολύ κατάλληλα ο Χενγκστενμπέργκ, λόγιος της Βίβλου, τον δέκατο ένατο αιώνα:

«Μιλεί όπως ένας πατέρας μιλεί στα παιδιά του από την επιθανάτιο κλίνη του. Τα λόγια είναι ζωηρά, θεόπνευστα, εντυπωσιακά. Αναπολεί όλα τα σαράντα χρόνια που περιεπλανήθησαν στην έρημο, υπενθυμίζει στον λαό όλες τις ευλογίες που έλαβαν, την αγνωμοσύνη με την οποία τόσο συχνά ανταποκρίθηκαν σ’ αυτές τις ευλογίες, τις κρίσεις του Θεού και την αγάπη που συνεχώς ανέβλυζε πίσω τους· εξηγεί τους νόμους επανειλημμένως και προσθέτει ό,τι χρειάζεται για να τους συμπληρώση, και ποτέ δεν κουράζεται να τους παροτρύνη να δείχνουν υπακοή με τα πιο θερμά και εμφατικά λόγια, διότι με την υπακοή συνεδέετο η ίδια η ζωή του έθνους· εξετάζει προσεκτικά όλες τις αναταραχές και τις διαμάχες τις οποίες πέρασαν και, κρίνοντας το μέλλον από το παρελθόν, σκιαγραφεί επίσης τη μελλοντική ιστορία του έθνους και βλέπει, με λύπη ανάμιχτη με χαρά, πώς τα τρία μεγάλα χαρακτηριστικά του παρελθόντος—δηλαδή, η αποστασία, η τιμωρία και η συγγνώμη—θα εξακολουθούν να επαναλαμβάνονται στο μέλλον.»—Η Πεντάτευχος, Τόμ. 8, σελ. 276, Κάιλ και Ντέλιτζ.