Οι Γραφές δεν αναφέρουν αν ο Διάβολος ήταν ο πατέρας κάποιων Νεφιλείμ.
Αλλά τα λόγια του Ιησού στο Ιωάννης 8:44 αποκαλύπτουν ότι ο Διάβολος έχει παιδιά, μεταφορικά μιλώντας.
Δεν μπορεί να δημιουργήσει ανθρώπους, αλλά μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους ώστε να αντανακλούν τα χαρακτηριστικά του.
Και με αυτόν τον τρόπο γίνονται παιδιά του.
Ανοίξτε μαζί μου στον Ιωάννη 8:44.
Θα διαβάσουμε ολόκληρο το εδάφιο με τα λόγια του Ιησού.
Ο Ιησούς, γνωρίζοντας ότι οι θρησκευτικοί ηγέτες ήθελαν να τον σκοτώσουν, στρέφει την προσοχή στο ποιος ήταν ο πατέρας τους. Ιωάννης 8:44. Ο Ιησούς είπε: «Εσείς είστε από τον πατέρα σας τον Διάβολο και θέλετε να κάνετε τις επιθυμίες του πατέρα σας.
Εκείνος ήταν δολοφόνος από τότε που άρχισε, και δεν έμεινε σταθερός στην αλήθεια, επειδή δεν υπάρχει αλήθεια σε αυτόν.
Όταν λέει το ψέμα, μιλάει σύμφωνα με αυτό που είναι ο ίδιος, επειδή είναι ψεύτης και ο πατέρας του ψέματος». Άρα, σύμφωνα με το εδάφιο, ο Διάβολος κάποτε ήταν στην αλήθεια.
Αλλά είχε ελεύθερη βούληση, και φλέρταρε τόσο πολύ με τις εσφαλμένες σκέψεις ώστε αυτές διέφθειραν ό,τι καλό είχε μέσα του, και δεν του έμεινε τίποτα καλό.
Έγινε από μόνος του «ο πατέρας του ψέματος» -ο Σατανάς ο Διάβολος.
Αν παράλληλα με τα λόγια του Ιησού δούμε και αυτό που έγραψε ο Ιωάννης στην 1 Ιωάννη 3:10, θα προσδιορίσουμε τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που έχουν «τα παιδιά του Διαβόλου» και «τα παιδιά του [Ιεχωβά] Θεού».
Ας το διαβάσουμε μαζί. 1 Ιωάννη 3:10.
Λέει: «Τα παιδιά του Θεού και τα παιδιά του Διαβόλου φαίνονται από το εξής:
Όποιος δεν ενεργεί με δικαιοσύνη δεν προέρχεται από τον Θεό, ούτε αυτός που δεν αγαπάει τον αδελφό του». Πρέπει να “ενεργούμε με δικαιοσύνη”.
Αλλά όχι με τη δική μας δικαιοσύνη.
Δεν ορίζουμε εμείς τι είναι δίκαιο.
Με τη δικαιοσύνη του Ιεχωβά. Ο Ιησούς είπε στο Ματθαίος 6:33:
“Να επιζητείτε τη Βασιλεία και τη δικαιοσύνη του”.
Οι κανόνες που έχει βάλει ο Ιεχωβά Θεός -αυτό είναι η δικαιοσύνη.
Και κάτι που πρέπει να κάνουμε για να είμαστε δίκαιοι και να υπηρετούμε τον Θεό είναι να μην είμαστε «μέρος του κόσμου».
Κάτι πολύ ενδιαφέρον σε σχέση με αυτό είναι ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στον κόσμο που θεωρούν ότι είναι δίκαιοι.
Βάζουν τους δικούς τους κανόνες.
Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι ενεργούν με δικαιοσύνη επειδή προσπαθούν να φέρουν κοινωνική δικαιοσύνη ή να εξαλείψουν τις αδικίες από το πολιτικό, το εμπορικό ή το οικονομικό σύστημα αυτού του κόσμου.
Θέλουν δικαιοσύνη για όλους.
Να μην υπάρχουν φυλετικές ανισότητες και τόσα άλλα πράγματα που προσπαθούν να εξαλείψουν από την παγκόσμια σκηνή σήμερα.
Και πιστεύουν ότι με αυτό που κάνουν είναι δίκαιοι.
Όταν όμως φαίνεται ότι εξαλείφεται μια αδικία, γιατί πολλές φορές αυτό απλώς φαίνεται, δεν εμφανίζεται πάντα μια άλλη αδικία;
Δεν υπάρχουν αμέτρητες αδικίες σε αυτόν τον κόσμο;
Αυτό μου θυμίζει έναν παλαίμαχοπιστό υπηρέτη του Ιεχωβά που τον πλησίασε μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι κατηγορούσαν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά επειδή δεν αγωνιζόμαστε για την καταπολέμηση των κοινωνικών αδικιών.
Ο αδελφός μας, που όλοι ήξεραν ότι μιλούσε ξεκάθαρα και δεν μασούσε τα λόγια του, τους είπε ότι οι προσπάθειες που έκαναν για την καταπολέμηση των αδικιών αυτού του κόσμου έμοιαζαν με τις προσπάθειες κάποιου να ξεφορτωθεί τους ιστούς της αράχνης.
Οι αδικίες είναι σαν τους ιστούς.
Αυτοί παλεύουν, αγωνίζονται και διαδηλώνουν για να καταστρέψουν έναν ιστό αράχνης.
Αλλά ταυτόχρονα υφαίνεται ένας άλλος ιστός αράχνης ή πολλές φορές μπορεί και ο ίδιος ο ιστός να ξαναεμφανιστεί.
Και όλο αυτό δεν έχει τέλος. Ο αδελφός λοιπόν τους κοίταξε κατάματα και τους είπε: «Εμείς αγωνιζόμαστε για να αφανιστεί η αράχνη, ο Σατανάς ο Διάβολος.
Εσείς στοχεύετε στους ιστούς, στα έργα του.
Πρέπει να φτάσετε στη ρίζα του κακού και να φροντίσετε να αφανιστεί η αράχνη.
Ο Ιησούς Χριστός θα το κάνει αυτό, που θα βάλει στην άβυσσο τον Σατανά τον Διάβολο, την αράχνη που υφαίνει όλους αυτούς τους ιστούς για να απομακρύνει τους ανθρώπους από το πραγματικό ζήτημα-τη Βασιλεία του Θεού- και το να υπηρετούν ολόκαρδα τον Ιεχωβά.
Αυτή η αράχνη θα ριχτεί στην άβυσσο.
Και τότε δεν θα υπάρχουν ιστοί».
Πράγματι, το ψέμα που είπε ο Διάβολος στην Εύα, ότι θα γίνονταν σαν τον Θεό και θα γνώριζαν το καλό και το κακό, είχε μακροπρόθεσμες συνέπειες που σήμερα επηρεάζουν τους ανθρώπους περισσότερο από ποτέ.
Το βλέπουμε-στη στάση του κόσμου.
Είναι ανεξάρτητοι. “Δεν χρειάζεσαι τον Θεό.
Δεν χρειάζεσαι να σε καθοδηγούν οι αρχές της Γραφής -αυτά που λέει η Γραφή.
Εσύ αποφασίζεις πώς θέλεις να ζεις.
Δεν υπάρχουν ηθικοί κανόνες.
Εσύ φτιάχνεις τους κανόνες”.
Αυτό ακριβώς δεν είπε ο Σατανάς στην Εύα;
“Μπορείτε να είστε σαν τον Θεό.
Να αποφασίζετε εσείς τι είναι καλό και τι κακό, τι σωστό και τι όχι”.
Οι άνθρωποι νιώθουν πολύ έξυπνοι και πολύ σοφοί.
“Θα λύσουμε μόνοι μας τα προβλήματά μας”.
Αλήθεια; Βλέπουμε τι γίνεται στον κόσμο σήμερα.
Λύνουν όντως τα προβλήματα;
Ποια είναι η πραγματικότητα;
Τα πράγματα είναι εκτός ελέγχου.
Ολόκληρος ο κόσμος είναι εκτός ελέγχου.
Ο κόσμος με τη σοφία του προτιμάει το ψέμα.
Αν και δεν αναγνωρίζουν αυτόν που λέει το ψέμα, και πάλι το ψέμα προτιμούν, αντί να αναγνωρίσουν ότι έχουν ανάγκη τον Ιεχωβά Θεό.
Και η κατάληξη του κόσμου θα είναι αυτό που αναφέρεται στο εδάφιο Ιερεμίας 8:9: «Οι σοφοί έχουν ντροπιαστεί.
Έχουν τρομοκρατηθεί και θα πιαστούν.
Έχουν απορρίψει τον λόγο του Ιεχωβά, και πού είναι η σοφία τους;» Μπορεί όμως κάποιος να αναρωτηθεί:
“Γιατί; Γιατί θέλουν οι άνθρωποι σώνει και καλά να κάνουν το δικό τους; Γιατί σκέφτονται έτσι;”
Υπάρχουν διάφοροι λόγοι, αλλά ένας ξεχωρίζει ιδιαίτερα.
Και ο απόστολος Παύλος μίλησε για αυτόν στη 2 Θεσσαλονικείς 2:10.
Ακούστε τι είπε εν μέρει ο Παύλος.
Είπε ότι οι άνθρωποι θα αφανιστούν επειδή «δεν δέχτηκαν την αγάπη για την αλήθεια ώστε να σωθούν».
Δεν δέχονται «την αγάπη για την αλήθεια».
Οι άνθρωποι δεν αγαπάνε την αλήθεια.
Θέλουν να φτιάχνουν δικές τους αλήθειες, οι οποίες είναι ψέματα. Δεν είναι αλήθειες.
Πρέπει να δεχτούμε την αγάπη για την αλήθεια.
Και είναι υπέροχο που ο Ιεχωβά έχει διαμορφώσει την αλήθεια έτσι ώστε να έχει απήχηση και στο μυαλό αλλά και στην καρδιά μας.
Σκεφτείτε τι έγινε όταν ο Ιησούς δίδαξε την αλήθεια στους μαθητές του που πήγαιναν προς τους Εμμαούς.
Θυμάστε πώς ανταποκρίθηκαν;
Ας δούμε στον Λουκά 24:32.
Είπαν: «Δεν καιγόταν η καρδιά μας μέσα μας καθώς μας μιλούσε στον δρόμο και μας άνοιγε πλήρως τις Γραφές;»
Βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο στη Σκοπιά σε σχέση με αυτό το εδάφιο. Η Σκοπιά 15 Απριλίου 1962, στη σελίδα 227, έλεγε: «Μόνον, όταν έχωμε πραγματική αγάπη για την αλήθεια, θα λάβωμε την πείρα των φλεγομένων καρδιών».
Δεν είναι εκπληκτικό αυτό; Σκεφτείτε πότε έχετε νιώσει την καρδιά σας να καίγεται -όταν παρακολουθήσατε ένα δράμα, όταν ακούσατε μια ενθαρρυντική ομιλία, όταν ψάλατε έναν υπέροχο ύμνο της Βασιλείας.
Θυμηθείτε το δράμα με τον Εζεκία.
Όταν έδειξε τον άγγελο να απλώνει τις φτερούγες του πάνω από τα ασσυριακά στρατεύματα και μετά να τα εξολοθρεύει, δεν καιγόταν η καρδιά σας;
Ή θυμηθείτε τη σκηνή που ένοπλοι στρατιώτες ετοιμάζονται να επιτεθούν στους αδελφούς μας σε ένα ξέφωτο.
Και τότε, ανοίγουν οι ουρανοί και βλέπουμε τον Ιησού πάνω σε ένα λευκό άλογο, με ένα τόξο στο χέρι, έτοιμο να εκδικηθεί όσους μισούν τον Ιεχωβά.
Αυτή είναι μια προφητευμένη πραγματικότητα και κάνει την καρδιά μας να καίγεται.
Και άλλα πράγματα κάνουν την καρδιά μας να καίγεται -υπέροχα τραγούδια γεμάτα νόημα, όπως το «Μαζί μου Εσύ» ή το «Δώσε μου Θάρρος» και πολλά άλλα.
Η καρδιά που αγαπάει τον Ιεχωβά όντως καίγεται.
Και αυτό δεν είναι μόνο συναίσθημα.
Η λογική μας και τα συναισθήματά μας συνεργάζονται και μας υποκινούν και να αντιλαμβανόμαστε και να νιώθουμε τη δύναμη της αλήθειας.
Όπως έλεγε Η Σκοπιά που ανέφερα προηγουμένως, “η ζωή μας εξαρτάται από το αν έχουμε αγάπη για την αλήθεια”.
Να αγαπάμε λοιπόν τον Ιεχωβά, να αγαπάμε τον πλησίον και να αγαπάμε την αλήθεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου