Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 7 Ιανουαρίου

 

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου

Η στενή φιλία με τον Ιεχωβά ανήκει σε όσους τον φοβούνται, και εκείνος τους γνωστοποιεί τη διαθήκη του.​—Ψαλμ. 25:14.

https://drive.google.com/file/d/1IiMEC-T4rhF1XPi5qP_6er7dlnb1cs-j/view?usp=sharing

*** w05 1/5 σ. 10-13 Η Ανάσταση—Μια Διδασκαλία που σας Επηρεάζει ***

Η Ελπίδα της Ανάστασης

9, 10. Τι εννοεί η Γραφή όταν αναφέρεται στην ανάσταση;

9 Για να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο την πίστη μας στην ανάσταση, ας εξετάσουμε ορισμένα ερωτήματα όπως: Τι εννοεί η Γραφή όταν αναφέρεται στην ανάσταση; Πώς μεγαλύνει η διδασκαλία της ανάστασης την αγάπη του Ιεχωβά; Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα μας φέρουν πιο κοντά στον Θεό και ταυτόχρονα θα μας βοηθήσουν να διδάξουμε και άλλα άτομα.—2 Τιμόθεο 2:2· Ιακώβου 4:8.

10 Η λέξη ἀνάστασις του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου κυριολεκτικά σημαίνει «επανέγερση». Τι περιλαμβάνει αυτό; Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, η ελπίδα της ανάστασης ισοδυναμεί με πεποίθηση ότι ένας νεκρός μπορεί να ξαναζήσει. Η Γραφή δείχνει επίσης ότι ένα τέτοιο άτομο αποκαθίσταται είτε με ανθρώπινο είτε με πνευματικό σώμα, ανάλογα με το αν έχει επίγεια ή ουράνια ελπίδα. Νιώθουμε θαυμασμό καθώς αναλογιζόμαστε την αγάπη, τη σοφία και τη δύναμη του Ιεχωβά που εκδηλώνονται στην υπέροχη προοπτική της ανάστασης.

11. Ποιες προοπτικές όσον αφορά την ανάσταση προσφέρονται στους χρισμένους υπηρέτες του Θεού;

11 Η ανάσταση του Ιησού και των χρισμένων αδελφών του τους παρέχει πνευματικό σώμα κατάλληλο για υπηρεσία στον ουρανό. (1 Κορινθίους 15:35-38, 42-53) Μαζί θα ασκούν τη διακυβέρνηση της Μεσσιανικής Βασιλείας, η οποία θα φέρει παραδεισιακές συνθήκες στη γη. Υπό τον Ιησού ως Αρχιερέα, οι χρισμένοι αποτελούν βασιλικό ιερατείο. Θα εφαρμόσουν τα οφέλη της λυτρωτικής θυσίας του Χριστού στην ανθρωπότητα στο νέο κόσμο της δικαιοσύνης. (Εβραίους 7:25, 26· 9:24· 1 Πέτρου 2:9· Αποκάλυψη 22:1, 2) Στο μεταξύ, όσοι χρισμένοι ζουν ακόμη στη γη επιθυμούν να παραμείνουν αποδεκτοί στον Θεό. Όταν πεθάνουν, θα λάβουν την «αμοιβή» τους μέσω ανάστασης σε αθάνατη πνευματική ζωή στον ουρανό. (2 Κορινθίους 5:1-3, 6-8, 10· 1 Κορινθίους 15:51, 52· Αποκάλυψη 14:13) «Αν έχουμε ενωθεί μαζί του κατά την ομοιότητα του θανάτου του», έγραψε ο Παύλος, «σίγουρα θα ενωθούμε επίσης μαζί του κατά την ομοιότητα της ανάστασής του». (Ρωμαίους 6:5) Τι θα λεχθεί, όμως, για εκείνους που όταν αναστηθούν θα ζήσουν ξανά στη γη ως άνθρωποι; Πώς μπορεί η ελπίδα της ανάστασης να τους φέρει πιο κοντά στον Θεό; Μπορούμε να μάθουμε πολλά από το παράδειγμα του Αβραάμ.

Γιατί είχε ο Αβραάμ πίστη στην ανάσταση;

Η Ανάσταση και η Φιλία με τον Ιεχωβά

12, 13. Ποια ισχυρή βάση για πίστη στην ανάσταση είχε ο Αβραάμ;

12 Ο Αβραάμ, ο οποίος περιγράφτηκε ως «φίλος του Ιεχωβά», ήταν άνθρωπος με εξαιρετική πίστη. (Ιακώβου 2:23) Ο Παύλος αναφέρθηκε στην πίστη του Αβραάμ τρεις φορές όταν απαρίθμησε διάφορους πιστούς άντρες και γυναίκες στο 11ο κεφάλαιο της επιστολής προς τους Εβραίους. (Εβραίους 11:8, 9, 17) Η τρίτη του αναφορά εφιστά την προσοχή στην πίστη που εκδήλωσε ο Αβραάμ όταν υπάκουσε στον Θεό και ετοιμάστηκε να προσφέρει το γιο του τον Ισαάκ ως θυσία. Ο Αβραάμ ήταν πεπεισμένος ότι η υπόσχεση για την απόκτηση σπέρματος μέσω του Ισαάκ ήταν εγγυημένη από τον Ιεχωβά. Ακόμη και αν ο Ισαάκ πέθαινε ως θυσία, ο Αβραάμ «θεώρησε ότι ο Θεός μπορούσε να τον εγείρει ακόμη και από τους νεκρούς».

13 Όπως εξελίχθηκαν τελικά τα γεγονότα, όταν ο Ιεχωβά είδε πόσο δυνατή ήταν η πίστη του Αβραάμ, φρόντισε να προσφερθεί αντί του Ισαάκ ένα ζώο ως θυσία. Παρ’ όλα αυτά, η εμπειρία του Ισαάκ αποτέλεσε παραβολή όσον αφορά την ανάσταση, όπως εξήγησε ο Παύλος: «Από όπου και τον έλαβε [ο Αβραάμ τον Ισαάκ] με παραβολικό τρόπο». (Εβραίους 11:19) Εξάλλου, ο Αβραάμ είχε ήδη ισχυρή βάση για να πιστεύει στην ανάσταση. Δεν είχε αποκαταστήσει ο Ιεχωβά θαυματουργικά τις αναπαραγωγικές δυνάμεις του Αβραάμ όταν εκείνος και η σύζυγός του η Σάρρα ενώθηκαν στα γηρατειά τους και απέκτησαν το γιο τους, τον Ισαάκ;—Γένεση 18:10-14· 21:1-3· Ρωμαίους 4:19-21.

14. (α) Σύμφωνα με τα εδάφια Εβραίους 11:9, 10, τι περίμενε ο Αβραάμ; (β) Για να λάβει ο Αβραάμ τις ευλογίες της Βασιλείας στο νέο κόσμο, τι πρέπει να γίνει σε αυτόν; (γ) Πώς μπορούμε εμείς να λάβουμε τις ευλογίες της Βασιλείας;

14 Ο Παύλος περιέγραψε τον Αβραάμ ως πάροικο και κάτοικο σκηνών ο οποίος «περίμενε την πόλη που έχει πραγματικά θεμέλια, της οποίας οικοδόμος και κατασκευαστής είναι ο Θεός». (Εβραίους 11:9, 10) Αυτή δεν ήταν κατά γράμμα πόλη σαν την Ιερουσαλήμ, όπου βρισκόταν ο ναός του Θεού. Όχι, επρόκειτο για συμβολική πόλη. Ήταν η ουράνια Βασιλεία του Θεού η οποία αποτελείται από τον Χριστό Ιησού και τους 144.000 συγκυβερνήτες του. Οι 144.000 στην ουράνια δόξα τους αναφέρονται επίσης ως “η άγια πόλη, η Νέα Ιερουσαλήμ”, η «νύφη» του Χριστού. (Αποκάλυψη 21:2) Το 1914, ο Ιεχωβά ενθρόνισε τον Ιησού ως Μεσσιανικό Βασιλιά της ουράνιας Βασιλείας και του έδωσε την εντολή να βασιλεύει ανάμεσα στους εχθρούς του. (Ψαλμός 110:1, 2· Αποκάλυψη 11:15) Για να λάβει τις ευλογίες της διακυβέρνησης της Βασιλείας, ο «φίλος του Ιεχωβά», ο Αβραάμ, θα πρέπει να ξαναζήσει. Παρόμοια, για να λάβουμε εμείς τις ευλογίες της Βασιλείας, θα πρέπει να είμαστε ζωντανοί στο νέο κόσμο του Θεού είτε ως μέλη του μεγάλου πλήθους των επιζώντων από τον Αρμαγεδδώνα είτε ως αναστημένοι από τους νεκρούς. (Αποκάλυψη 7:9, 14) Ποια είναι, όμως, η βάση της ελπίδας της ανάστασης;

Η Αγάπη του Θεού—Η Βάση της Ελπίδας της Ανάστασης

15, 16. (α) Πώς θέτει η πρώτη προφητεία της Γραφής τη βάση για την ελπίδα μας στην ανάσταση; (β) Πώς μπορεί η πίστη στην ανάσταση να μας βοηθήσει να πλησιάσουμε περισσότερο τον Ιεχωβά;

15 Η στενή σχέση που έχουμε με τον στοργικό ουράνιο Πατέρα μας, η ισχυρή μας πίστη σαν του Αβραάμ και η υπακοή μας στις εντολές του Θεού μάς επιτρέπουν να ανακηρυχτούμε δίκαιοι και να θεωρούμαστε φίλοι του Ιεχωβά. Αυτό μας δίνει την προοπτική να ωφεληθούμε από τη διακυβέρνηση της Βασιλείας. Πράγματι, η πρώτη προφητεία που είναι καταγραμμένη στο Λόγο του Θεού, στο εδάφιο Γένεση 3:15, θέτει τη βάση για την ελπίδα της ανάστασης και τη φιλία με τον Θεό. Δεν προλέγει μόνο ότι θα συντριφτεί το κεφάλι του Σατανά, αλλά και ότι, από την άλλη πλευρά, το Σπέρμα της γυναίκας του Θεού θα δεχτεί πλήγμα στη φτέρνα. Ο θάνατος του Ιησού πάνω στο ξύλο ήταν συμβολικό πλήγμα στη φτέρνα. Η ανάστασή του την τρίτη ημέρα θεράπευσε εκείνο το τραύμα και ετοίμασε το δρόμο για αποφασιστική δράση ενάντια σε «εκείνον που έχει τα μέσα να προξενεί το θάνατο, δηλαδή τον Διάβολο».—Εβραίους 2:14.

16 Ο Παύλος μάς υπενθυμίζει ότι «ο Θεός συστήνει τη δική του αγάπη σε εμάς με το ότι, ενώ ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για εμάς». (Ρωμαίους 5:8) Η εκτίμηση για αυτή την παρ’ αξία καλοσύνη μάς βοηθάει πραγματικά να πλησιάσουμε περισσότερο τον Ιησού και τον στοργικό ουράνιο Πατέρα μας.—2 Κορινθίους 5:14, 15.

17. (α) Ποια ελπίδα εξέφρασε ο Ιώβ; (β) Τι αποκαλύπτει για τον Ιεχωβά το εδάφιο Ιώβ 14:15, και ποια αισθήματα σας δημιουργεί αυτό;

17 Ο Ιώβ, ένας πιστός άνθρωπος της προχριστιανικής εποχής, απέβλεπε και αυτός στην ανάσταση. Υπέφερε πολύ στα χέρια του Σατανά. Ανόμοια με τους ψεύτικους συντρόφους του, οι οποίοι ποτέ δεν μνημόνευσαν την ανάσταση, ο Ιώβ αντλούσε παρηγοριά από αυτή την ελπίδα και ρώτησε: «Αν ο ακμαίος άνθρωπος πεθάνει, μπορεί να ξαναζήσει;» Ως απάντηση, ο ίδιος ο Ιώβ δήλωσε: «Όλες τις ημέρες της υποχρεωτικής μου εργασίας θα περιμένω, μέχρι να έρθει η ανακούφισή μου». Απευθυνόμενος στον Θεό του, τον Ιεχωβά, αναγνώρισε: «Θα καλέσεις, και εγώ θα σου απαντήσω». Αναφορικά με τα αισθήματα του στοργικού μας Δημιουργού, ο Ιώβ επισήμανε: «Θα έχεις λαχτάρα για το έργο των χεριών σου». (Ιώβ 14:14, 15) Ναι, ο Ιεχωβά νιώθει μεγάλη προσμονή για τον καιρό κατά τον οποίο οι πιστοί θα επανέλθουν σε ζωή στην ανάσταση. Πόσο πολύ μας βοηθάει αυτό να τον πλησιάσουμε, καθώς κάνουμε στοχασμούς για την αγάπη και την παρ’ αξία καλοσύνη που μας δείχνει παρότι είμαστε ατελείς!—Ρωμαίους 5:21· Ιακώβου 4:8.

18, 19. (α) Ποια προοπτική έχει ο Δανιήλ να ξαναζήσει; (β) Τι θα εξετάσουμε στο επόμενο άρθρο;

18 Ο προφήτης Δανιήλ, τον οποίο ο άγγελος του Θεού περιέγραψε ως “πολύ επιθυμητό άνθρωπο”, έζησε μια μακρόχρονη ζωή πιστής υπηρεσίας. (Δανιήλ 10:11, 19) Η ακεραιότητά του στον Ιεχωβά παρέμεινε άρρηκτη από τότε που εξορίστηκε το 617 Π.Κ.Χ. ως το θάνατό του, κάποια στιγμή αφότου έλαβε ένα όραμα το 536 Π.Κ.Χ., το τρίτο έτος του Κύρου, του βασιλιά της Περσίας. (Δανιήλ 1:1· 10:1) Κάποια στιγμή στη διάρκεια εκείνου του τρίτου έτους του Κύρου, ο Δανιήλ έλαβε ένα όραμα σχετικά με τη διαδοχή των παγκόσμιων δυνάμεων που κορυφώνεται με την επερχόμενη μεγάλη θλίψη. (Δανιήλ 11:1–12:13) Καθώς δεν μπορούσε να κατανοήσει πλήρως το όραμα, ο Δανιήλ ρώτησε τον ουράνιο αγγελιοφόρο που το μεταβίβασε: «Κύριέ μου, ποιο θα είναι το τελικό μέρος αυτών των πραγμάτων;» Απαντώντας, ο άγγελος έστρεψε την προσοχή στον «καιρό του τέλους», στη διάρκεια του οποίου «αυτοί . . . που έχουν ενόραση θα κατανοήσουν». Ποιες προοπτικές είχε ο ίδιος ο Δανιήλ; Ο άγγελος αναγνώρισε: «Θα αναπαυτείς, αλλά θα σηκωθείς για τον κλήρο σου στο τέλος των ημερών». (Δανιήλ 12:8-10, 13) Ο Δανιήλ θα επιστρέψει «στην ανάσταση των δικαίων», στη διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας του Χριστού.—Λουκάς 14:14.

19 Ζούμε βαθιά στον καιρό του τέλους και είμαστε πιο κοντά στην έναρξη της Χιλιετούς Διακυβέρνησης του Χριστού από ό,τι ήμασταν όταν γίναμε πιστοί. Γι’ αυτό, πρέπει να αναρωτιόμαστε: “Θα είμαι εγώ στο νέο κόσμο για να συναναστραφώ με τον Αβραάμ, τον Ιώβ, τον Δανιήλ και άλλους πιστούς άντρες και γυναίκες;” Θα είμαστε εκεί, υπό την προϋπόθεση ότι θα παραμείνουμε κοντά στον Ιεχωβά και θα υπακούμε στις εντολές του. Στο επόμενο άρθρο μας, θα εξετάσουμε την ελπίδα της ανάστασης με περισσότερες λεπτομέρειες ώστε να διαπιστώσουμε ποιοι θα αναστηθούν.