Πέμπτη 27 Απριλίου
Ο καθένας [να συγχωρεί] τον αδελφό του από καρδιάς.—Ματθ. 18:35.
Ξέρουμε ότι πρέπει να συγχωρούμε. Αυτό είναι το σωστό. Αλλά και πάλι ίσως δυσκολευόμαστε να το κάνουμε αυτό. Ο απόστολος Πέτρος πιθανώς ένιωθε έτσι κατά καιρούς. (Ματθ. 18:21, 22) Τι θα μας βοηθήσει; Πρώτον, να στοχάζεστε πόσα σας έχει συγχωρήσει ο Ιεχωβά. (Ματθ. 18:32, 33) Δεν αξίζουμε τη συγχώρησή του, αλλά την προσφέρει ανεπιφύλακτα. (Ψαλμ. 103:8-10) Ταυτόχρονα, «έχουμε και εμείς την υποχρέωση να αγαπάμε ο ένας τον άλλον». Συνεπώς, η συγχώρηση δεν είναι προαιρετική. Το οφείλουμε στους αδελφούς και στις αδελφές μας να τους συγχωρούμε. (1 Ιωάν. 4:11) Δεύτερον, να στοχάζεστε τι επιτυγχάνεται όταν συγχωρούμε. Βοηθάμε το άτομο που μας αδίκησε, ενώνουμε την εκκλησία, προστατεύουμε τη φιλία μας με τον Ιεχωβά και βγάζουμε ένα βάρος από πάνω μας. (2 Κορ. 2:7· Κολ. 3:14) Τέλος, να προσεύχεστε σε Εκείνον που μας ζητάει να συγχωρούμε. Μην επιτρέπετε στον Σατανά να διαταράσσει την ειρήνη που απολαμβάνετε με τους συλλάτρεις σας. (Εφεσ. 4:26, 27) Χρειαζόμαστε τη βοήθεια του Ιεχωβά για να μην πέσουμε στην παγίδα του Σατανά. w21.06 σ. 22 ¶11· σ. 23 ¶14
https://drive.google.com/file/d/1bZPOuncS9UlgPu39j1sNV9P_Q9tSqO9M/view?usp=share_link
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου