***Δευτέρα 3 Απριλίου
Παραδίδω τη ζωή μου.—Ιωάν. 10:17.
Φανταστείτε την τελευταία ημέρα της επίγειας ζωής του Ιησού. Ρωμαίοι στρατιώτες τον δέρνουν αλύπητα. (Ματθ. 26:52-54· Ιωάν. 18:3· 19:1) Χρησιμοποιούν ένα μαστίγιο που σκίζει λωρίδες σάρκας από το σώμα του. Αργότερα, φορτώνουν ένα βαρύ δοκάρι στην πληγωμένη του πλάτη. Ο Ιησούς αρχίζει να σέρνει το ξύλο προς τον τόπο της εκτέλεσης, αλλά σε λίγο αγγαρεύουν έναν περαστικό να το κουβαλήσει για λογαριασμό του. (Ματθ. 27:32) Όταν ο Ιησούς φτάνει στον τόπο όπου θα πεθάνει, οι εκτελεστές του καρφώνουν τα χέρια και τα πόδια του στο ξύλο. Το βάρος του σώματός του τραβάει τις πληγές από τα καρφιά και τις ανοίγει περισσότερο. Οι φίλοι του θλίβονται και η μητέρα του κλαίει, αλλά οι Ιουδαίοι ηγέτες τον περιπαίζουν. (Λουκ. 23:32-38· Ιωάν. 19:25) Οι οδυνηρές ώρες περνούν η μια μετά την άλλη. Η καρδιά και οι πνεύμονές του πιέζονται, και του είναι όλο και πιο δύσκολο να αναπνεύσει. Με την τελευταία του πνοή, προφέρει μια ύστατη θριαμβευτική προσευχή. Έπειτα, γέρνει το κεφάλι και παραδίδει τη ζωή του. (Μάρκ. 15:37· Λουκ. 23:46· Ιωάν. 10:18· 19:30) Ήταν πραγματικά ένας αργός, οδυνηρός, ταπεινωτικός θάνατος. w21.04 σ. 16 ¶4
https://drive.google.com/file/d/1aMTXbpYQdhyzPvDxAJ7vuhTc8rRRkvyE/view?usp=share_link
*** g98 8/12 σ.6, 7 Πώς Έμοιαζε ο Ιησούς;
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=101998882&srctype=wol&srcid=share&par=24-26
Αφού τον πρόδωσαν, υπέστη τη μια πράξη κακομεταχείρισης μετά την άλλη. Σε μια παρωδία δίκης, η οποία διεξάχθηκε πολύ μετά τα μεσάνυχτα, οι πιο επιφανείς αξιωματούχοι του τόπου τον χλεύασαν, τον έφτυσαν και τον χτύπησαν με τις γροθιές τους. Για να δοθεί κάποια επίφαση νομιμότητας στη νυχτερινή δίκη, έγινε και άλλη μια δίκη νωρίς το επόμενο πρωί. Σε αυτήν ο Ιησούς ανακρίθηκε από τον Πιλάτο· κατόπιν από τον Ηρώδη, ο οποίος, μαζί με τους στρατιώτες του, τον περιέπαιξε· και έπειτα ξανά από τον Πιλάτο. Τελικά, ο Πιλάτος έβαλε να τον μαστιγώσουν. Και αυτό δεν ήταν ένα συνηθισμένο μαστίγωμα. Το Περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (The Journal of the American Medical Association) ανέφερε για τη ρωμαϊκή συνήθεια του μαστιγώματος:
«Το συνηθισμένο όργανο ήταν ένα κοντό μαστίγιο . . . με πολλά μονά ή πλεγμένα δερμάτινα λουριά διαφόρων μεγεθών, στα οποία είχαν δεθεί κατά διαστήματα μικρά σιδερένια μπαλάκια ή αιχμηρά κομμάτια από κόκαλα προβάτων. . . . Καθώς οι Ρωμαίοι στρατιώτες χτυπούσαν επανειλημμένα την πλάτη του θύματος με όλη τους τη δύναμη, τα σιδερένια μπαλάκια προξενούσαν μεγάλους μώλωπες, και τα δερμάτινα λουριά και τα κόκαλα από τα πρόβατα έκοβαν το δέρμα και τους υποδόριους ιστούς. Μετά, καθώς η μαστίγωση συνεχιζόταν, ο τεμαχισμός έφτανε μέχρι τους σκελετικούς μυς που βρίσκονταν από κάτω, και έτσι δημιουργούνταν τρεμάμενες κορδέλες από σάρκα που αιμορραγούσε».
Είναι σαφές ότι οι δυνάμεις του Ιησού θα είχαν εξασθενήσει πολύ προτού λυγίσει κάτω από το βάρος του ξύλου που βάσταζε. Μάλιστα, Το Περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου δήλωσε: «Η σωματική και ψυχική κακομεταχείριση που υπέστη από τους Ιουδαίους και τους Ρωμαίους, καθώς και η έλλειψη τροφής, νερού και ύπνου, συνέβαλαν επίσης στη γενικά εξασθενημένη κατάστασή του. Συνεπώς, ακόμα και πριν από τη στιγμή της σταύρωσης, η κατάσταση της υγείας του Ιησού ήταν, αν μη τι άλλο, σοβαρή και πιθανώς κρίσιμη».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου