Όσο μεγαλώνουμε, συνειδητοποιούμε ότι η απόκτηση σοφίας είναι μια ισόβια διαδικασία —στην πραγματικότητα, καθημερινή.
Ας αναλύσουμε λίγο τη διαδικασία για την απόκτηση σοφίας.
Το βασικό για να έχουμε σοφία είναι η γνώση, οπότε το πρώτο βήμα είναι η απόκτηση γνώσης.
Αλλά σοφία δεν είναι να ξέρουμε μόνο πολλά πράγματα. Το <i>Ενόραση</i> στο λήμμα «Γνώση» λέει το εξής: «Σοφία είναι η ικανότητα για αποτελεσματική χρήση της γνώσης, η εφαρμογή της μάθησης με νοήμονα τρόπο.
Κάποιος μπορεί να διαθέτει πολλή γνώση αλλά να μην ξέρει πώς να τη χρησιμοποιήσει επειδή στερείται σοφίας. Ο Ιησούς συσχέτισε τη σοφία με τα επιτεύγματα, λέγοντας: “Η σοφία αποδεικνύεται δίκαιη από τα έργα της”».
Κάποιος είπε κάποτε ότι «η γνώση χωρίς σοφία είναι σαν να έχεις αλεύρι, αυγά, βούτυρο, γάλα και ζάχαρη, αλλά να μην ξέρεις πώς να τα συνδυάσεις όλα μαζί για να φτιάξεις ένα κέικ».
Θα λέγαμε λοιπόν ότι ο Λόγος του Θεού περιέχει όλα τα υλικά —όλες τις αρχές που είναι απαραίτητες για σοφία.
Εμείς πρέπει να ξέρουμε πώς να συνδυάσουμε αυτές τις αρχές —να φτιάξουμε το κέικ.
Η συνταγή υπάρχει.
Μερικές φορές όμως, ή μάλλον τις περισσότερες, οι συνταγές μετά τα υλικά έχουν και βήμα βήμα τη διαδικασία για το πώς να φτιάξεις το κέικ. Μπορεί να σκεφτείτε:
“Μακάρι να μπορούσα να δω πώς συνδυάζει αυτά τα υλικά ένας επαγγελματίας μάγειρας ή ζαχαροπλάστης”.
Στην πραγματικότητα, σήμερα στο Ίντερνετ μπορείτε να βρείτε τέτοια βίντεο με επαγγελματίες. Κατά κάποιον τρόπο, αυτό ακριβώς έχει κάνει ο Ιεχωβά για εμάς, γιατί μέσα στη Γραφή δεν υπάρχουν μόνο αρχές αλλά και αφηγήσεις για ανθρώπους που εφάρμοσαν αυτές τις αρχές στη ζωή τους.
Μας δείχνουν πώς να φτιάξουμε το κέικ, θα λέγαμε.
Ας δούμε, για παράδειγμα, πώς θα μπορούσε ένα αντρόγυνο να χρησιμοποιήσει αφηγήσεις από τη Γραφή για να διακρίνει πώς εφαρμόζονται κάποιες αρχές —παραδείγματα που θα τους βοηθήσουν να λύσουν ένα πρόβλημα, που θα τους βοηθήσουν να διατηρήσουν την ειρήνη και την ενότητά τους. Απλά πρώτα να ξεκαθαρίσω κάτι:
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική, όπως λένε.
Φανταστείτε λοιπόν μια σύζυγο που θέλει να συζητήσει ένα ζήτημα με τον άντρα της.
Το πρόβλημα είναι ότι νιώθει πολύ πιεσμένη.
Και οι δύο εργάζονται καθημερινά στους θεοκρατικούς διορισμούς τους, και ο άντρας της είναι πολύ φιλόξενος.
Του αρέσει να καλεί κόσμο για φαγητό.
Και αυτό είναι καλό.
Και σε εκείνη αρέσει.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι πέφτουν όλα πάνω της — σκέφτεται τι θα φτιάξει, μαγειρεύει, μετά πλένει τα πιάτα.
Την αγχώνει όλο αυτό.
Η αδελφή γνωρίζει την αρχή που υπάρχει στο εδάφιο Εκκλησιαστής 3:7 ότι “υπάρχει καιρός να σωπαίνει κανείς και καιρός να μιλάει”.
Τώρα, μπορεί να σκεφτεί ένα παράδειγμα μιας συζύγου στη Γραφή που εφάρμοσε αυτή την αρχή;
Α, της έρχεται στο μυαλό η Εσθήρ.
Θυμάται την Εσθήρ—τη βασίλισσα Εσθήρ.
Στο πέμπτο κεφάλαιο του βιβλίου της, θέλει να συζητήσει ένα πολύ λεπτό ζήτημα με τον άντρα της, τον βασιλιά, και πιθανότατα ήξερε αυτή την αρχή ότι υπάρχει «καιρός να μιλάει» κανείς.
Πώς την εφαρμόζει λοιπόν;
Δημιουργεί ένα κατάλληλο περιβάλλον για να αποκαλύψει αυτό που έχει στην καρδιά της.
Τον προσκαλεί σε δύο πολύ ξεχωριστά συμπόσια και φροντίζει να υπάρχουν πράγματα που του αρέσουν, καθώς και κρασί.
Και όταν τον βλέπει κεφάτο, του παρουσιάζει το πρόβλημα την κατάλληλη στιγμή, και έχει επιτυχία.
Έχοντας λοιπόν αυτό το παράδειγμα κατά νου, η σοφή σύζυγος επιλέγει τη στιγμή και δημιουργεί το κατάλληλο περιβάλλον, όταν ο άντρας της είναι χαλαρός και μπορεί να του μιλήσει με σεβασμό για το ζήτημα.
Τι θα πούμε για τον Χριστιανό σύζυγο σε αυτό το παράδειγμα; Γνωρίζει την αρχή που υπάρχει στο εδάφιο 1 Πέτρου 3:7: «Εσείς, άντρες, με τον ίδιο τρόπο, να κατοικείτε μαζί τους σύμφωνα με τη γνώση.
Να αποδίδετε τιμή σε αυτές ως πιο αδύναμο σκεύος, το γυναικείο».
Γνωρίζει λοιπόν την αρχή.
Πρέπει να γνωρίζει τους περιορισμούς της συζύγου του —να της φέρεται με στοχαστικότητα.
Τώρα, μπορείτε να σκεφτείτε το παράδειγμα ενός σοφού συζύγου στη Γραφή που εφάρμοσε στην πράξη αυτή την αρχή;
Ας ρίξουμε μια ματιά στο κεφάλαιο 18 της Γένεσης.
Δεν θα διαβάσουμε όλα τα εδάφια. Στα εδάφια 1-8 όμως συμβαίνει το εξής:
Τρεις σημαντικοί επισκέπτες εμφανίζονται απρόσμενα στη σκηνή του Αβραάμ.
Τους προσκαλεί να γευματίσουν μαζί —να φάνε «ένα κομμάτι ψωμί», όπως λέει.
Μήπως περίμενε από τη Σάρρα να σκεφτεί τι θα ετοιμάσει;
Όχι, ο ίδιος διευθετεί να ετοιμαστεί ένα πλούσιο γεύμα με φρεσκοψημένο ψωμί, βούτυρο, γάλα και εκλεκτό τρυφερό κρέας.
Μήπως περίμενε από τη Σάρρα να κάνει όλες τις ετοιμασίες;
Αν και ζήτησε από τη Σάρρα να φτιάξει το ψωμί, ο Αβραάμ συμμετείχε προσωπικά σε όλες τις ετοιμασίες, στρώνοντας μάλιστα το τραπέζι και κάνοντας και τον σερβιτόρο.
Αφού λοιπόν εξετάσει αυτή την αφήγηση ο σύζυγος, κατανοεί πόσο σοφό είναι να βοηθάει τη σύζυγό του με όσα περιλαμβάνει η φιλοξενία των καλεσμένων, μεταξύ αυτών και το πλύσιμο των πιάτων μετά.
Αυτός ο σύζυγος που ξέρει ότι η γυναίκα του είναι υπερβολικά πιεσμένη ίσως σκεφτεί και την αρχή του εδαφίου Εφεσίους 5:25: «Σύζυγοι, να αγαπάτε τις γυναίκες σας, όπως και ο Χριστός αγάπησε την εκκλησία».
Πώς αγάπησε ο Χριστός την εκκλησία;
Πώς εφάρμοσε αυτή την αρχή της αγάπης σε σχέση με τους μαθητές του;
Ας δούμε μια περίπτωση.
Ας ανοίξουμε στον Ματθαίο 15:21, όπου διαβάζουμε: «Φεύγοντας από εκεί [πιθανώς εννοεί από την Καπερναούμ], ο Ιησούς πήγε στην περιοχή της Τύρου και της Σιδώνας». Ίσως σκεφτείτε:
“Γιατί άραγε ο Κύριος βγαίνει από τα όρια του Ισραήλ και μπαίνει σε μια περιοχή Εθνικών;
Ο διορισμός του ήταν στον Ισραήλ”.
Εδώ έχει μια παραπομπή στο Μάρκος 7:24 που προσθέτει μια λεπτομέρεια: «Από εκεί σηκώθηκε και πήγε στην περιοχή της Τύρου και της Σιδώνας.
Εκεί μπήκε σε κάποιο σπίτι και δεν ήθελε να το μάθει κανείς, αλλά δεν μπόρεσε να περάσει απαρατήρητος».
Εκ πρώτης όψεως, αυτό ίσως φαίνεται λίγο περίεργο.
Γιατί δεν ήθελε ο Κύριος να ξέρει κανείς πού βρισκόταν με τους αποστόλους του; <i>Η Σκοπιά</i> έχει σχολιάσει ότι, αν συγκρίνουμε αυτή την αφήγηση με τα εδάφια Μάρκος 6:30, 31, θα δούμε ότι ο Ιησούς πριν από λίγο είχε πει στους αποστόλους του ότι έπρεπε να βρουν ένα απομονωμένο μέρος για να ξεκουραστούν λίγο.
Βέβαια, αυτό ποτέ δεν συνέβαινε γιατί, όπου πήγαινε Ιησούς, τα πλήθη τον ακολουθούσαν.
Γι’ αυτό πήγε στη Φοινίκη (έξω από τα σύνορα του Ισραήλ) χωρίς να πει σε κανέναν πού επρόκειτο να πάει, και πήρε και τους αποστόλους του μαζί για να ξεκουραστούν λίγο, κάτι που είχαν τόσο πολλή ανάγκη.
Επομένως, βλέπουμε το πώς εφαρμόζε ο Ιησούς την αρχή της αγάπης στο πώς φερόταν στους μαθητές του.
Και οι σοφοί σύζυγοι φροντίζουν να κάνουν το ίδιο.
Και υπάρχουν φορές που χρειάζεται και εμείς, λόγω της πολυάσχολης ζωής που έχουμε, να ξεκουραζόμαστε λίγο, ιδίως οι αγαπητές μας σύζυγοι.
Ακόμη και στη διάρκεια της πανδημίας που οι μετακινήσεις είναι περιορισμένες, να προσπαθείτε να βρίσκετε έναν τρόπο για να ξεφεύγετε λίγο από την καθημερινή σας ρουτίνα και να μπορείτε οι δυο σας να ξεκουράζεστε λίγο.
Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν, σε όλη μας τη ζωή, ας συνεχίσουμε να αποκτούμε σοφία.
Και καθώς αποκτούμε γνώση μέσα από τον Λόγο του Θεού και βλέπουμε πώς εφάρμοσαν άλλοι αυτή τη γνώση, μπορούμε να ενεργούμε σοφά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου