Σάββατο 27 Μαΐου 2023

Ενημέρωση από το Κυβερνών Σώμα 2023 #4

 


 

Καλώς ήρθατε, αδελφοί και αδελφές.

Σε αυτή την ενημέρωση, θα μιλήσουμε για τη χαρά  που μας δίνουν οι συνελεύσεις με φυσική παρουσία.

Πρώτα, όμως, θα πούμε κάποια νέα.

Μετά από σχεδόν 20 χρόνια, στις 26 Απριλίου 2023,  η ισπανική κυβέρνηση  ενέκρινε μια ιστορική αλλαγή του νόμου της χώρας  για την απαλλαγή από φόρο.

Αυτή η απόφαση επιβεβαιώνει  ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά  είναι γνωστή και αναγνωρισμένη θρησκεία στην Ισπανία.

Επιπρόσθετα, απαλλάσσει τους αδελφούς μας  από τον φόρο ακίνητης περιουσίας  για τις θεοκρατικές εγκαταστάσεις στη χώρα.

Επίσης, επιτρέπει την έκπτωση φόρου  για όσους κάνουν συνεισφορές για το έργο μας στην Ισπανία.

Είμαστε ευγνώμονες για αυτή τη θετική εξέλιξη.

Επίσης, όπως αναφέρθηκε στο jw.org,  είμαστε χαρούμενοι που, στις 16 Μαΐου 2023,  ο αδελφός Σαμίλ Χακίμοφ απελευθερώθηκε από τη φυλακή στο Τατζικιστάν  αφού εξέτισε την ποινή του.

Ίσως θυμάστε  ότι είχε τεθεί υπό κράτηση τον Φεβρουάριο του 2019.

Έμεινε στη φυλακή για την πίστη του πάνω από τέσσερα χρόνια.

Τώρα, έχει ανάγκη από ξεκούραση  και γίνονται διευθετήσεις για να λάβει ιατρική βοήθεια.

Είμαστε πολύ χαρούμενοι για σένα, αδελφέ Χακίμοφ!

Η πιστή σου υπομονή μάς ενθαρρύνει όλους.

Φυσικά, δεν παύουμε να σκεφτόμαστε  τους 180 και πλέον αδελφούς και αδελφές  που είναι ακόμη φυλακισμένοι για την πίστη τους.  Ο απόστολος Παύλος έγραψε στο Φιλιππησίους 1:14:  «Οι περισσότεροι αδελφοί που είναι σε ενότητα με τον Κύριο  έχουν αποκτήσει πεποίθηση λόγω των δεσμών της φυλάκισής μου  και δείχνουν όλο και περισσότερο θάρρος  για να αναγγέλλουν τον λόγο του Θεού άφοβα».

Ακριβώς όπως το πιστό παράδειγμα του Παύλου  ενθάρρυνε τους Χριστιανούς του πρώτου αιώνα,  έτσι και η πίστη αυτών που είναι φυλακισμένοι σήμερα  μας ωθεί να μεταδίδουμε τα καλά νέα της Βασιλείας με ζήλο.

Αλλά μπορούν οι πιστοί αδελφοί στη φυλακή  να είναι βέβαιοι  για την ευλογία και την προστασία του Ιεχωβά;

Η προφητεία του Ησαΐα δείχνει τι υποσχέθηκε ο Ιεχωβά  για τον καθαρισμένο λαό του.  Προσέξτε τι λέει στον Ησαΐα 4:5, 6:  «Τότε ο Ιεχωβά θα δημιουργήσειπάνω από ολόκληρο το όρος Σιών  και πάνω από τον τόπο των συνελεύσεών της  σύννεφο και καπνό την ημέρα  και λαμπερή φλόγα φωτιάς τη νύχτα·  διότι πάνω από όλη τη δόξα θα υπάρχει σκέπη.

Θα υπάρχει στέγαστρο  που θα προσφέρει ίσκιο την ημέρα από τη ζέστη,  καθώς και καταφύγιο και προστασία  από τις θύελλες και τη βροχή».

Αυτά τα εδάφια τονίζουν την πνευματική προστασία  που παρείχε ο Ιεχωβά στους υπηρέτες του στο παρελθόν  και, κατ’ επέκταση, σε εμάς σήμερα.

Πώς το κάνει αυτό;

Το εδάφιο 5 λέει  ότι ο Ιεχωβά θα δημιουργήσει πάνω από τον λαό του  «σύννεφο», «καπνό» και «λαμπερή φλόγα φωτιάς».

Αυτό μάς θυμίζει πώς φρόντιζε ο Ιεχωβά τους Ισραηλίτες  όταν έφυγαν από την Αίγυπτο.

Τους προστάτευε και τους καθοδηγούσε  με μια “στήλη φωτιάς και σύννεφου”.  Βέβαια,  ο Ιεχωβά δεν υπόσχεται να μας προστατεύει θαυματουργικά.

Ούτε μας γλιτώνει από τον καύσωνα του διωγμού  και από τις καταιγίδες της εναντίωσης.

Αλλά όπως δείχνει το εδάφιο 6,  μας προστατεύει πνευματικά,  σαν να στήνει πάνω από εμάς  “ένα στέγαστρο για ίσκιο και κρησφύγετο από την καταιγίδα”.

Ποιο είναι το σημείο;

Ο Ιεχωβά υπόσχεται  να είναι μαζί με τους πιστούς υπηρέτες του  όπου και αν βρίσκονται  —ακόμη και αν είναι κλεισμένοι  στους τέσσερις τοίχους της φυλακής.

Ο Ιεχωβά είναι ο Προστάτης μας.

Το άγιο πνεύμα του μας δίνει χαρά και ειρήνη.

Κανείς δεν μπορεί να γκρεμίσει “το προστατευτικό στέγαστρο”  που χτίζει ο Ιεχωβά.

Αν διατηρήσουμε την ακεραιότητά μας,  το μέλλον μας είναι εξασφαλισμένο.

Προσέξατε πού αλλού βρίσκεται  το σύννεφο πνευματικής προστασίας του Ιεχωβά;

Το εδάφιο 5 λέει ότι θα ήταν  “πάνω από τον τόπο των συνελεύσεων των υπηρετών του”.

Είμαστε ενθουσιασμένοι  που έφτασε και πάλι ο καιρός των συνελεύσεων  και μάλιστα με φυσική παρουσία!

Ανυπομονούμε για την εκστρατεία για τη συνέλευση,  και είμαστε κατενθουσιασμένοι  που, πρώτη φορά από το 2019,  θα είμαστε όλοι μαζί στη συνέλευση.

Την περασμένη εβδομάδα,  λάβαμε με τη γυναίκα μου ένα γράμμα από μια αδελφή  που θα παρακολουθήσει την περιφερειακή συνέλευση  και τη Σχολή Υπηρεσίας Σκαπανέα.  Έγραψε:  «Συνήθως, σας έγραφα μετά από τη συνέλευση,  αλλά φέτος δεν κρατιόμουν.

Ήθελα να σας πω πόσο χαρούμενοι,  πόσο ενθουσιασμένοι,  πόσο ευλογημένοι ξέρω ότι θα είμαστε  μετά από αυτές τις ειδικές περιστάσεις.

Και γιατί είμαι σίγουρη ότι θα είναι τέλεια,  ό,τι ακριβώς χρειαζόμαστε;

Γιατί το έχει δείξει η ιστορία.

Το χέρι του Ιεχωβά δεν είναι μικρό.

Ούτε μία φορά δεν απογοητευτήκαμε,  δεν σκεφτήκαμε: “Θα ήθελα κάτι άλλο”.

Σας ευχαριστώ».

Τι ωραία έκφραση πίστης!

Σίγουρα ευαρεστεί τον ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά,  και τον Γιο του, την κεφαλή της Χριστιανικής Εκκλησίας.

Στο διάβα των ετών,  οι διευθετήσεις για τις συνελεύσεις απλοποιήθηκαν  ώστε να εστιάζουμε στο πνευματικό πρόγραμμα.

Θυμάστε τότε που υπήρχαν γεύματα στις συνελεύσεις μας;

Υπήρχαν διάφορες διευθετήσεις παγκόσμια,  αλλά σίγουρα θα απολαύσετε αυτό το βίντεο  που δείχνει τι γινόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες παλιότερα.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες  παρέχονταν γεύματα για τους παρευρισκομένους στις συνελεύσεις  από τη δεκαετία του 1890.

Ωστόσο, στη δεκαετία του 1940  που οι συνελεύσεις μας έγιναν πολύ μεγαλύτερες,  αυτή η υπηρεσία έγινε πολύ πιο απαιτητική.

Χρειάζονταν πολλοί εθελοντές για την προμήθεια πρώτων υλών,  την προετοιμασία  και το σερβίρισμα τριών ζεστών γευμάτων την ημέρα στους εκπροσώπους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα  ήταν η οχταήμερη Συνέλευση της Κοινωνίας του Νέου Κόσμου  που διεξάχθηκε στο Στάδιο Γιάνκι το 1953.

Περίπου 130.000 άτομα ήταν παρόντες κάθε μέρα!

Τεσσερισήμισι χιλιάδες εθελοντές εργάζονταν για την προετοιμασία  και το σερβίρισμα 30.000 γευμάτων την ώρα.

Αν και αυτοί οι εθελοντές εργάζονταν με χαρά  για χάρη των παρευρισκομένων,  συνήθως εργάζονταν πολλές ώρες  και έχαναν μεγάλο μέρος ή και όλο το πρόγραμμα,  και συχνά έπρεπε να πάνε σε άλλη συνέλευση για να το ακούσουν.

Γι’ αυτό, το 1978,  η διευθέτηση για την παροχή γευμάτων απλοποιήθηκε.

Αντί να σερβίρονται πλήρη γεύματα,  υπήρχαν πλέον πάγκοι με πιο απλές επιλογές.

Έτσι, η πλειονότητα των εθελοντών που εργάζονταν εκεί  μπορούσαν να ακούσουν το πνευματικό πρόγραμμα.

Το 1987, έγινε και άλλη απλοποίηση.

Σταμάτησαν να παρέχονται ζεστά γεύματα,  και έτσι δεν χρειαζόταν πλέον εξοπλισμός  για την παρασκευή και τη διατήρησή τους.

Επί δεκαετίες, τα τρόφιμα αγοράζονταν με κουπόνια.

Χάρη σε αυτά τα κουπόνια, δεν χρειαζόταν να δίνονται ρέστα,  πράγμα που επιτάχυνε τη διαδικασία αγοράς τροφίμων.

Αυτό είναι ένα μενού εκείνης της εποχής.

Το μενού έδειχνε πόσα κουπόνια  χρειάζονταν για την αγορά κάθε τροφίμου.

Τελικά, το 1995,  η διευθέτηση της υπηρεσίας τροφίμων στις συνελεύσεις σταμάτησε.

Πλέον, οι εκπρόσωποι  προτρέπονται να φέρνουν μόνοι τους φαγητό  και να απολαμβάνουν τη συναναστροφή με τους αδελφούς στο μεσημεριανό διάλειμμα.

Ως αποτέλεσμα, δεν χρειάζεται πια να περιμένουμε στην ουρά,  έχουμε περισσότερο διαθέσιμο χρόνο με τους αδελφούς μας  και αυτή η διευθέτηση είναι πιο βολική για τους ηλικιωμένους  και όσους έχουν περιορισμούς.

Αυτή η απλοποιημένη διευθέτηση μας ωφελεί μέχρι σήμερα.

Για να απολαύσουμε λοιπόν τη συναναστροφή στο μεσημεριανό διάλειμμα,  προτρεπόμαστε να φέρουμε ένα ελαφρύ γεύμα,  το οποίο θα μας βοηθήσει επίσης  να μη νυστάζουμε στο απογευματινό πρόγραμμα.

Καθώς ξαναρχίζουν οι συνελεύσεις με φυσική παρουσία,  ίσως νιώθουμε όπως οι αδελφοί από την Ανατολική Ευρώπη  που παρευρέθηκαν στις διεθνείς συνελεύσεις  στην Πολωνία το 1989.

Για τους περισσότερους εκπροσώπους,  αυτή ήταν η πρώτη συνέλευση που παρακολούθησαν ποτέ,  αν και πολλοί ήταν στην αλήθεια πάνω από 30 χρόνια.  Ένας εκπρόσωπος από την πρώην Σοβιετική Ένωση είπε:  «Πολλά χρόνια περιμέναμε αυτή τη μέρα,  και τώρα είμαστε εδώ σ’ αυτή τη διεθνή συνέλευση.

Μας είναι δύσκολο να τα συλλάβουμε όλα αυτά  και να τα αφομοιώσουμε.

Είναι σαν όνειρο.

Είναι αδύνατο να εκφραστούν με λόγια  όλα όσα είδαμε και ακούσαμε.

Όταν είδαμε το γιγαντιαίο, αμφιθεατρικό στάδιο γεμάτο κόσμο  και ακούσαμε τη μουσική, τα μάτια μας γέμισαν δάκρυα.

Και η προσευχή  —έτσι ενωμένοι όπως ήμασταν όλοι  και ενώ δεν κουνιόταν κανείς στο στάδιο—  έκανε ολόκληρο το σώμα μας να ριγεί.

Ήταν κάτι που ενέπνεε εξαιρετικό δέος  και χαρακτηριζόταν από πλήρη ομοφωνία.

Αυτή η συνέλευση στη Βαρσοβία  είναι τόσο έξοχο και μεγαλειώδες γεγονός  ώστε μόνο ο νέος κόσμος θα είναι καλύτερος.

Θα θυμόμαστε παντοτινά αυτές τις θαυμάσιες μέρες.

Είναι αξέχαστες.

Το μεγαλύτερο ευχαριστώ και η δόξα  ανήκουν στον Δημιουργό μας, τον Ιεχωβά Θεό!»  Το <i>Ξύπνα!</i> 22 Δεκεμβρίου 1989 έλεγε:  «Η υμνολογία στις συνελεύσεις ήταν αξιοσημείωτη,  καθώς δεκάδες χιλιάδες άτομα υμνολογούσαν αρμονικά  σε πάνω από 20 διαφορετικές γλώσσες,  και εξέφραζαν όλοι τις ίδιες σκέψεις  μ’ ένα πνεύμα αγάπης και ενότητας».

Όπως αναφέρθηκε στην εκπομπή του Μαΐου,  σας παροτρύνουμε να μάθετε τον νέο ύμνο για τη συνέλευση  «Δεν Αργεί».  Μέσα στην πανδημία,  μας έλειψε η υμνολογία στις συνελεύσεις.

Φέτος, όπως αναφέρει και στον Ψαλμό 7:17,  θα ψάλλουμε και πάλι  «αίνους στο όνομα του Ιεχωβά του Υψίστου»  στις συνελεύσεις μας!

Ακόμα θυμάμαι τις συνελεύσεις  που πήγαινα στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβανίας  όταν ήμουν μικρός.

Με συνάρπαζε να ακούω τις Μελωδίες της Βασιλείας  να αντηχούν σε ένα μεγάλο στάδιο  που είχε μετατραπεί σε οίκο λατρείας.

Πολλοί θα θυμάστε αυτή τη δυναμική Μελωδία της Βασιλείας  του 1981.

Έχετε και εσείς τέτοιες αναμνήσεις;

Αν βαφτιστήκατε στη διάρκεια της πανδημίας,  τότε ίσως η φετινή συνέλευση  να είναι η πρώτη σας με φυσική παρουσία.

Θα αποκτήσετε και εσείς αναμνήσεις  που θα σας συντροφεύουν μια ζωή.

Έτσι ένιωσαν πρόσφατα πολλοί αδελφοί και αδελφές μας  που παρακολούθησαν τη συνέλευση  «“Κάντε Υπομονή” με Μακροθυμία!»

Είμαστε στη συνέλευση «“Κάντε Υπομονή” με Μακροθυμία!»  εδώ στο Νιούμπεργκ της Νέας Υόρκης.

Είναι η πρώτη μου συνέλευση αφότου βαφτίστηκα.

Είναι ωραία που είμαι με τους αδελφούς σήμερα  και παίρνουμε την απαραίτητη πνευματική τροφή.

Είναι ολοφάνερο  ότι ο λαός του Ιεχωβά δεν έχει ξεχάσει να γελάει,  να αγκαλιάζει ο ένας τον άλλον, να αγαπάει ο ένας τον άλλον.

Το να είσαι εδώ, να ακούς τους άλλους να ψέλνουν όλοι μαζί,  να συζητάς με τους άλλους από κοντά —

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο.

Η υμνολογία είναι υπέροχη.

Στο Zoom, όταν ψέλναμε δεν ακούγαμε τους άλλους.

Tο να τους ακούς όλους να ψέλνουν μαζί  —όλη αυτή η αρμονία—σε αγγίζει περισσότερο.

Και το θέμα «“Κάντε Υπομονή” με Μακροθυμία!»  είναι πολύ ωραίο θέμα,  γιατί αυτό είναι κάτι που λείπει σήμερα από τον κόσμο.

Όλα αυτά που παρουσιάζονται στο πρόγραμμα  είναι ακριβώς αυτά που αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα  και που βλέπουμε στον κόσμο.

Μου κάνει εντύπωση πόσο εύκολο  είναι να παρακολουθήσεις το πρόγραμμα  και πόσο σε βοηθάει να κατανοήσεις τη Γραφή.

Μου άρεσαν τα βίντεο και που γνώρισα αδελφούς  και που είδα και τους παλιούς μου φίλους  που είχα καιρό να τους δω.

Μου αρέσει που μπορείς να κάτσεις και να φας με κάποιον  που βλέπεις πρώτη φορά και έχετε κάτι κοινό.

Μπορείτε να μιλήσετε για το πρόγραμμα.

Και μέχρι να τελειώσει το φαγητό, έχετε γίνει φίλοι.

Το να ετοιμάσεις όλη την οικογένεια για τη συνέλευση  θέλει πολλή δουλειά, ειδικά από τη μαμά.

Αλλά οι συνελεύσεις μάς φέρνουν πιο κοντά ως οικογένεια,  γιατί λατρεύουμε τον Ιεχωβά μαζί.

Σε κάποιον που δεν έχει ξαναπάει ποτέ σε συνέλευση  θα του έλεγα ότι αυτή η εμπειρία θα του αλλάξει τη ζωή.

Θα δει και θα νιώσει ένα διαφορετικό είδος αγάπης  που δεν το έχει ξανανιώσει ποτέ.

Είναι άλλη αίσθηση να είσαι εδώ μαζί με όλους,  να τους βλέπεις όλους από κοντά.

Είναι υπέροχο.

Συναντάς τόσο πολλούς ανθρώπους, και είναι όλοι τόσο καλοί.

Σου δίνει μια γεύση από τον Παράδεισο.

Είναι σαν να είσαι εκεί.

Θα σας αρέσει πάρα πολύ η συνέλευση φέτος!

Μήπως οι φωτογραφίες που είδατε  σας έκαναν να σκεφτείτε τις ειδικές συνελεύσεις;

Πότε θα γίνουν οι επόμενες;

Με χαρά σάς ενημερώνουμε  ότι προγραμματίζονται 15 ειδικές συνελεύσεις  σε όλο τον κόσμο μέσα στο 2024!

Οι τοποθεσίες και οι ημερομηνίες  θα ανακοινωθούν τους επόμενους μήνες.

Τι είδαμε λοιπόν σε αυτή την ενημέρωση;

Είδαμε ότι Ιεχωβά είναι ο Προστάτης μας.

Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι θα έχουμε μια ζωή  χωρίς προβλήματα σε αυτό το σύστημα.

Ωστόσο, όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες,  ξέρουμε ότι Ιεχωβά είναι μαζί μας.

Μας προστατεύει πνευματικά  και μας δίνει τη «δύναμη που ξεπερνάει το φυσιολογικό»  ώστε να υπομένουμε με πίστη τις δοκιμασίες.

Επίσης ανυπομονούμε για τη συνέλευση  «“Κάντε Υπομονή” με Μακροθυμία!»

Ευχόμαστε να ευλογήσει ο Ιεχωβά την εκστρατεία για τη συνέλευση  και τις προσπάθειές σας για να παρευρεθείτε και τις τρεις μέρες με φυσική παρουσία!

Όπως έγραψε ο Παύλος στο εδάφιο 1 Τιμόθεο 1:2,  “ευχόμαστε να έχετε παρ’ αξίαν καλοσύνη,  έλεος και ειρήνη από τον Θεό τον Πατέρα  και από τον Χριστό Ιησού τον Κύριό μας”.

Σας αγαπάμε όλους πάρα πολύ!

Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting®  από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
 

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 27 Μαΐου 2023

 Σάββατο 27 Μαΐου

Σπείρε τον σπόρο σου . . . και ας μην αναπαυτεί το χέρι σου.​—Εκκλ. 11:6.

Πολλοί Μάρτυρες δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο να βρουν ανθρώπους στο σπίτι τους. Μερικοί ευαγγελιζόμενοι ζουν σε περιοχές όπου υπάρχουν πολλές πολυκατοικίες υψηλής ασφαλείας ή συγκροτήματα κατοικιών με κεντρική είσοδο. Ίσως υπάρχει κάποιος φύλακας ο οποίος δεν επιτρέπει την είσοδο σε όποιον δεν έχει προσκληθεί από έναν συγκεκριμένο ένοικο. Άλλοι ευαγγελιζόμενοι βρίσκουν ελάχιστα άτομα στο σπίτι ή κηρύττουν σε περιοχές με λιγοστούς κατοίκους. Ίσως καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις για να μιλήσουν σε κάποιον οικοδεσπότη​—ο οποίος μπορεί να μην είναι καν στο σπίτι! Αν αντιμετωπίζουμε τέτοιες δυσκολίες, δεν πρέπει να το βάλουμε κάτω. Δοκιμάστε διαφορετική ώρα. Θα βρούμε περισσότερους ανθρώπους αν κηρύττουμε όταν είναι πιθανό να βρίσκονται στο σπίτι. Εξάλλου, όλοι γυρίζουν στο σπίτι τους κάποια στιγμή! Πολλοί αδελφοί και αδελφές το βρίσκουν πρακτικό να κηρύττουν το απόγευμα ή νωρίς το βράδυ επειδή βρίσκουν περισσότερους ανθρώπους. Επιπρόσθετα, εκείνη την ώρα, οι οικοδεσπότες μπορεί να είναι πιο χαλαροί και πρόθυμοι να μιλήσουν. w21.05 σ. 15 ¶5, 7

https://drive.google.com/file/d/1jdE8ReGZYMcV7uAJGOzU_XJQVPjigYAB/view?usp=sharing

Παρασκευή 26 Μαΐου 2023

Προϊόν Σχεδιασμού; Φωτοσύνθεση

 

 


Κάθε χρόνο,  φυτά,  βακτήρια  και άλγη σε όλη την επιφάνεια της γης  παράγουν περίπου 165 δισεκατομμύρια τόνους τροφής  για σχεδόν κάθε ζωντανό οργανισμό.

Πώς το κάνουν;

Με τη φωτοσύνθεση.

Στα φυτά, αυτή η εκπληκτικά περίπλοκη διαδικασία  γίνεται σε μια τρομερά οργανωμένη δομή,  τον χλωροπλάστη,  όπου μια πράσινη χρωστική ουσία, η χλωροφύλλη,  καθώς και άλλες χρωστικές  συλλέγουν και χρησιμοποιούν την ενέργεια από το ορατό φως  με αξιοθαύμαστα αποτελεσματικό τρόπο.

Κατά τη φωτοσύνθεση,  αυτή η ενέργεια χρησιμοποιείται  για να γίνει κάτι που δεν συμβαίνειπουθενά αλλού στον φυσικό κόσμο:

Το νερό διασπάται σε ιόντα υδρογόνου και μόρια οξυγόνου.

Τα ιόντα υδρογόνου συνδυάζονται με διοξείδιο του άνθρακα  για να σχηματιστούν σάκχαρα  με τα οποία τα φυτά συνθέτουν όλα τα άλλα περίπλοκα μόρια  που χρειάζονται για την ανάπτυξή τους.

Το μεγαλύτερο μέρος του οξυγόνου  αποβάλλεται ως αχρησιμοποίητο υποπροϊόν,  χωρίς το οποίο όμως εμείς δεν μπορούμε να ζήσουμε.

Περίπου το μισό από το οξυγόνο  που αναπνέουν οι άνθρωποι και οι άλλοι οργανισμοί  προέρχεται από το φυτοπλαγκτόν,  δηλαδή μικροσκοπικούς οργανισμούς  που επιπλέουν στους ωκεανούς.

Και ο μικρότερος που έχει ανακαλυφτεί ως τώρα,  ένα είδος κυανοβακτηρίου,  είναι αυτός που συναντάται πιο συχνά από όλους.

Αν και αόρατα στο γυμνό μάτι,  αυτά τα βακτήρια και μόνο  παράγουν περίπου το ένα πέμπτο του οξυγόνου στη γη.

Σχεδόν όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί χρειάζονται οξυγόνο  και εξαρτώνται από άλλες μορφές ζωής που το παράγουν.

Η εκπληκτικά περίπλοκη διαδικασία  κατά την οποία το διοξείδιο του άνθρακα  συνδυάζεται με το νερό που κυκλοφορεί αδιάκοπα στον πλανήτη  και με την ενέργεια από τον ήλιο  μάς χαρίζει κάθε μπουκιά που τρώμε  και κάθε ανάσα που παίρνουμε.

Ποια είναι η άποψή σας;

Είναι η φωτοσύνθεση προϊόν εξέλιξης;  Ή μήπως αποτελεί προϊόν σχεδιασμού;
 


Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 26 Μαΐου 2023

 Παρασκευή 26 Μαΐου

Ο μεγαλύτερος ανάμεσά σας ας γίνει όπως ο νεότερος, και αυτός που ηγείται όπως αυτός που υπηρετεί.​—Λουκ. 22:26.

Συμπεριφερόμαστε όπως “οι νεότεροι” όταν “θεωρούμε τους άλλους ανώτερους από εμάς”. (Φιλιπ. 2:3) Όσο περισσότερο καλλιεργούμε αυτή τη στάση, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να σκανδαλίσουμε άλλους. Όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές μας είναι ανώτεροι από εμάς με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Μπορούμε εύκολα να το διακρίνουμε αυτό αν εστιάζουμε στις θετικές τους ιδιότητες. Πρέπει να παίρνουμε στα σοβαρά τη συμβουλή που έδωσε ο απόστολος Παύλος στους Κορινθίους: «Ποιος σε κάνει διαφορετικό από τον άλλον; Τι έχεις το οποίο δεν έλαβες; Και αν όντως το έλαβες, γιατί καυχιέσαι σαν να μην το έλαβες;» (1 Κορ. 4:7) Πρέπει να φυλαγόμαστε από τον πειρασμό να στρέφουμε την προσοχή στον εαυτό μας ή να θεωρούμε τον εαυτό μας ανώτερο από τους άλλους. Ένας αδελφός μπορεί να εκφωνεί υποκινητικές ομιλίες ή μια αδελφή να έχει ταλέντο στην έναρξη Γραφικών μελετών. Πρέπει όμως να αποδίδουν πάντα την τιμή στον Ιεχωβά. w21.06 σ. 21, 22 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/1r-rxs8HVeCQUX6Ow5BF2bbbldHLoaraE/view?usp=sharing

Πέμπτη 25 Μαΐου 2023

Γουίλιαμ Μάλενφαντ_ Αντιπαραβολή του Πνευματικού Ανθρώπου με τον Σαρκικό (1 Κορ. 2_12-15)

 

 


Το θέμα μας σήμερα είναι πολύ ενδιαφέρον.  Αφορά τον πνευματικό άνθρωπο, το πώς εξετάζει τα πάντα.

Το πνεύμα του Θεού  είναι αυτό που κάνει έναν Χριστιανό  να διαφέρει από εκείνους που είναι μέρος αυτού του κόσμου.  Με αυτό υπόψη,  ας ανοίξουμε παρακαλώ στην 1 Κορινθίους 2:12.  Το εδάφιο εδώ λέει:  «Εμείς δεν λάβαμε το πνεύμα του κόσμου,  αλλά το πνεύμα που είναι από τον Θεό,  ώστε να γνωρίσουμε τα πράγματα  που μας έχουν δοθεί με καλοσύνη από τον Θεό».

Το πνεύμα που λαβαίνουμε από τον Ιεχωβά Θεό  είναι η ενεργός του δύναμη.

Και πρέπει να το έχουμε  αν θέλουμε να κατανοούμε πνευματικά πράγματα  —αν θέλουμε να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα  που ο Ιεχωβά Θεός μάς έχει δώσει με καλοσύνη,  όπως λέει το εδάφιο.

Έχει δώσει το πνεύμα του Ιεχωβά  με καλοσύνη σε εσάς και σε εμένα υπέροχα πράγματα;

Η Βασιλεία, το λύτρο,  η ελπίδα της αιώνιας ζωής, ο νέος κόσμος, η ανάσταση  —αυτά είναι πράγματα  που το πνεύμα του Ιεχωβά έχει αποκαλύψει στον λαό Του.

Κάτι άλλο που έχουμε λάβει  είναι η παγκόσμια αδελφότητα στην οποία ανήκουμε.

Και, όταν αναλογιζόμαστε την παγκόσμια αδελφότητα,  καταλαβαίνουμε ξεκάθαρα  ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχει  χωρίς το πνεύμα του Ιεχωβά Θεού.

Κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει μια τέτοια αδελφότητα.

Ας διαβάσουμε τώρα το εδάφιο 13,  1 Κορινθίους 2:13:  «Επίσης μιλάμε για αυτά τα πράγματα  [δηλαδή τα πράγματα που μας έχει δώσει]  με λόγια, όχι διδαγμένα από ανθρώπινη σοφία,  αλλά διδαγμένα από το πνεύμα,  καθώς εξηγούμε πνευματικά ζητήματα με πνευματικά λόγια».

Εστιάζουμε σε πνευματικά πράγματα.

Όλη η ανθρώπινη πείρα και σοφία  —τα συγγράμματά τους, οι φιλοσοφίες τους και οι διδασκαλίες τους—  όπως είπε ο Ιησούς “δεν χρησιμεύουν καθόλου”  για να αποκτήσουμε αιώνια ζωή.

Ιωάννης 6:63.

Τα πνευματικά ζητήματα και τα πνευματικά λόγια υπάρχουν εδώ,  στον Λόγο του Θεού, την Αγία Γραφή.

Και το λεξιλόγιό μας διαφέρει από το λεξιλόγιο του κόσμου  που γίνεται όλο και πιο χυδαίο και αηδιαστικό.  Τα λόγια μας επικεντρώνονται σε πνευματικά ζητήματα,  στο θέλημα του Ιεχωβά.

Και έτσι εξηγούμε τα πνευματικά ζητήματα  που κατανοούμε από τις Γραφές με πνευματικά λόγια.

Και τελικά, κάνοντάς το αυτό δίνουμε δόξα στον Ιεχωβά.  Ας διαβάσουμε τώρα το εδάφιο 14:  «Ο σαρκικός άνθρωπος όμως  δεν δέχεται τα πράγματα του πνεύματος του Θεού,  γιατί τα θεωρεί ανοησία·  και δεν μπορεί να τα καταλάβει,  επειδή αυτά πρέπει να εξεταστούν από πνευματική άποψη».

Όταν μιλάει εδώ για τον σαρκικό άνθρωπο,  δεν αναφέρεται σε ένα άτομο που έχει σάρκινο σώμα,  επειδή ούτως ή άλλως όλοι οι Χριστιανοί  που ζούμε σήμερα στη γη έχουμε σάρκινα σώματα.

Αναφέρεται σε ένα άτομο  που η ζωή του δεν έχει καμία πνευματική διάσταση.

Και υπάρχουν πολλοί που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

Μερικοί από αυτούς είναι ανθρωπιστές,  οι οποίοι είναι άτομα που φαίνεται ότι πραγματικά θέλουν να κάνουν το καλό.

Θέλουν να βοηθούν τους άλλους.

Κύριό τους μέλημα είναι η ευημερία των άλλων.

Αλλά τους κάνει αυτό πνευματικά άτομα; Όχι.

Ο πνευματικός άνθρωπος  ξέρει ότι το «να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου»  είναι η δεύτερη εντολή.

Αυτό είναι το μόνο που τηρούν οι ανθρωπιστές.

Αλλά το κυριότερο, η πρώτη εντολή, η πιο σημαντική,  είναι “να αγαπάς τον Ιεχωβά τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά,  τη διάνοια, την ψυχή και τη δύναμη”.

Και αυτό είναι κάτι που οι ανθρωπιστές δεν το κάνουν.

Τι θα πούμε για τους αθεϊστές,  τους αγνωστικιστές και τους εξελικτιστές;

Πολλοί ασπάζονται την εξέλιξη,  όχι επειδή έχουν μελετήσει το θέμα  και έχουν πειστεί από συγκεκριμένα πράγματα  τα οποία θεωρούν γεγονότα, όχι,  αλλά επειδή κάποιος άλλος τους είπε ότι αυτό είναι αλήθεια.

Και έτσι δέχονται αυτό που τους είπαν.

Από την άλλη, υπάρχουν φανατικοί αθεϊστές και εξελικτιστές  που ασπάζονται θεωρίες οι οποίες,  αν εφαρμόζονταν σε οποιονδήποτε άλλον τομέα  ή πτυχή της ζωής,  θα θεωρούνταν μόνο σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Έτσι έχουν τα πράγματα.

Μερικοί σαρκικοί άνθρωποι  κοροϊδεύουν όσους πιστεύουν στον Θεό και τους λένε:

“Η πίστη σας στον Θεό είναι απλώς ένα δεκανίκι.

Εγώ δεν χρειάζομαι δεκανίκια”.

Και όμως, χρειάζεσαι δεκανίκι.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Είσαι θνητός.

Όλοι είμαστε θνητοί.

Και χρειαζόμαστε βοήθεια  με την έννοια ότι έχουμε ανάγκη τη θεϊκή παρέμβαση,  βοήθεια από τον Ιεχωβά Θεό.

Και εκείνος την προμηθεύει  μέσω της λυτρωτικής θυσίας του Ιησού Χριστού.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν  γιατί ο σαρκικός άνθρωπος ενεργεί με αυτόν τον τρόπο.

Κλείνει τα μάτια του στις ακλόνητες αποδείξεις περί δημιουργίας  —τον ολοφάνερα ευφυή σχεδιασμό του DNA,  τον άψογο συντονισμό των τεσσάρων δυνάμεων  που υπάρχουν στο σύμπαν,  τους εκπληκτικούς κύκλους που συντηρούν τη ζωή στη γη,  την ακριβέστατη θέση της γης στο ηλιακό σύστημα,  τις υπέροχες συμβιωτικές σχέσεις στο φυτικό και στο ζωικό βασίλειο  και ένα σωρό άλλες αποδείξεις περί δημιουργίας.

Η θαυμάσια, η εκπληκτική ευφυΐα του Ιεχωβά Θεού  φαίνεται ολοφάνερα στη δημιουργία.

Αλλά, όπως διαβάσαμε στην 1 Κορινθίους 2:14,  «ο σαρκικός άνθρωπος   δεν δέχεται τα πράγματα του πνεύματος του Θεού».

Είναι ενδιαφέρον ότι βλέπει μόνο τα υλικά πράγματα,  και όμως το πνεύμα του Θεού δημιούργησε αυτά τα υπέροχα υλικά πράγματα,  αλλά είναι τυφλός  επειδή δεν μπορεί να δει τι είναι πέρα από αυτά.

Μοιάζει με κάποιον που θαυμάζει έναν πανέμορφο πίνακα,  ένα εκπληκτικό έργο τέχνης,  και το αγοράζει για το σπίτι του.

Και εκθειάζει τον καλλιτέχνη.

Θέλει λοιπόν να δει το τοπίο  που απεικόνισε ο καλλιτέχνης στον πίνακα.

Πηγαίνει λοιπόν εκεί  όπου είναι τα βουνά, οι λίμνες, τα δέντρα, η άγρια ζωή.

Και τα βλέπει όλα αυτά και η ομορφιά τους του προκαλεί δέος.

Και εκθειάζει τον καλλιτέχνη.

Δεν λέει όμως τίποτα για εκείνον που έφτιαξε το πρωτότυπο.

Είναι τυφλός.

Και ακριβώς έτσι είναι ο σαρκικός άνθρωπος.

Πρώτη Κορινθίους 2:15, εκεί λέει:  «Ωστόσο, ο πνευματικός άνθρωπος εξετάζει τα πάντα,  αυτός όμως δεν εξετάζεται από κανέναν».  Ο πνευματικός άνθρωπος δεν είναι κάποιος  που έχει όλη μέρα μια ευσεβοφάνεια και μία όψη ευλάβειας.

Δεν είναι σαν τον αυτοδικαιούμενο Φαρισαίο.

Ο πνευματικός άνθρωπος ξέρει να παραδέχεται τα λάθη του.

Η πρώτη του σκέψη δεν είναι να σώσει την υπόληψή του,  αλλά να είναι έντιμος και ειλικρινής.

Ξέρει ότι ο Δημιουργός του μπορεί να δει τα πάντα και ξέρει τα πάντα.

Είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και με τους άλλους,  και χειριζόμαστε τις καταστάσεις με μετριοφροσύνη.

Επιπλέον, ο πνευματικός άνθρωπος είναι σε θέση  να διακρίνει την εσφαλμένη θέση  και πορεία του σαρκικού ανθρώπου.

Ξέρουμε πώς σκέφτεται ένας σαρκικός άνθρωπος.

Ξέρουμε γιατί κάνει ό,τι κάνει.

Ωστόσο, ο σαρκικός άνθρωπος  δεν καταλαβαίνει τον πνευματικό άνθρωπο.

Και μια σύντομη εξήγηση αυτού του θέματος  υπάρχει στα εδάφια 1 Ιωάννη 2:15-17  (δεν θα τα διαβάσουμε τώρα)  όπου περιγράφεται συνοπτικά ο τρόπος σκέψης  και η νοοτροπία του σαρκικού ανθρώπου.

Κάτι άλλο που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε  είναι ότι οι εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου,  καθώς και όλες οι θρησκείες που ανήκουν στη Βαβυλώνα τη Μεγάλη  —με τις αντιγραφικές διδασκαλίες τους,  τις ακάθαρτες συνήθειές τους  και την ανάμειξή τους στην πολιτική—  έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο  ώστε να οδηγήσουν τους ανθρώπους μακριά από τον αληθινό Θεό,  να μην πιστεύουν σε αυτόν.

Φέρουν τεράστια ευθύνη ενώπιον του Ιεχωβά Θεού  εξαιτίας των ανόητων, γελοίων πραγμάτων που διδάσκουν  και εξαιτίας των πράξεών τους που ατιμάζουν τον Ιεχωβά.

Έχουν οδηγήσει τους ανθρώπους στον αθεϊσμό  και στον αγνωστικισμό.

Πόσο ωραίο είναι λοιπόν που γνωρίζουμε τον αληθινό Θεό, τον Ιεχωβά  —που έχουμε ελκυστεί κοντά του!

Και, αν είστε στην αλήθεια,  έχετε ελκυστεί στον Ιεχωβά Θεό μέσω του αγίου του πνεύματος,  της αόρατης δύναμής του  που είναι ολοφάνερη σε όλη τη δημιουργία  και ειδικά στον Λόγο του, την Αγία Γραφή.

Οι πνευματικοί άντρες και γυναίκες  μπορούν να δουν αυτά που δεν βλέπονται.

Ξέρουμε ποιος δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη  και όλα όσα είναι σε αυτά  —ο υπέροχος Θεός μας, ο Ιεχωβά.


Ναρανγκέρελ Ερντενεμπαγιάρ: Η Αγάπη για τον Ιεχωβά Υπερνικάει τα Εμπόδια

 



Με λένε Ναραγκέρελ. ‎Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Ουλάν Μπατόρ της Μογγολίας.   Ο πατέρας μου, ο μικρότερος αδελφός μου και εγώ    υπηρετούσαμε στον στρατό.  
Εκείνη την περίοδο, είχα αρκετά χρήματα για να αγοράζω ό,τι ήθελα    και μου άρεσε να βγαίνω με τους φίλους μου και να πίνουμε.  
Αυτό με έκανε να νιώθω καλύτερα    και μερικές φορές ακόμα και ικανοποιημένη και ευτυχισμένη.   Αλλά η αγχώδης ζωή μου γρήγορα επέστρεφε.  
Μια από τις καλύτερες φίλες μου    άρχισε να μελετάει τη Γραφή με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.  
Μου έδινε φυλλάδια και μιλούσε συχνά για τον Ιεχωβά.  
Όμως εγώ ποτέ δεν τα διάβαζα.  
Κάποια μέρα    που ένιωθα πολύ άσχημα  αναρωτήθηκα τι να λένε αυτά τα φυλλάδια    και αποφάσισα να τα διαβάσω.  
Μου άρεσαν πολύ αυτά που διάβαζα.   Ήθελα να μάθω περισσότερα    γι’ αυτό τηλεφώνησα στη φίλη μου και της είπα   
«Μπορείς σε παρακαλώ να με διδάξεις για τη Γραφή;»  
Τότε άρχισα να μελετάω τη Γραφή και να πηγαίνω στις συναθροίσεις.  
Σε μια συνάθροιση    άκουσα ότι «ο Ιεχωβά ακούει τις προσευχές των υπηρετών του και απαντάει».   Αυτή η αλήθεια με συγκίνησε.  
Αποφάσισα να μάθω περισσότερα για τον Θεό    να καλλιεργήσω στενή σχέση μαζί του    και να τον λατρεύω.  
Είπα στον πατέρα μου ότι αποφάσισα να παραιτηθώ από τον στρατό.  
Φυσικά, δεν ήθελε να το δεχτεί. ‎Έκανε τα πάντα για να με εμποδίσει.  
Ένιωθα άσχημα που απογοήτευσα την οικογένειά μου.   Αλλά αγαπούσα πολύ τον Ιεχωβά.  
Ποτέ δεν κοίταξα πίσω.  
Αλλά έπρεπε να ξεπεράσω άλλο ένα εμπόδιο.  
Συζούσα με τον φίλο μου.  
Εκείνος δεν δέχτηκε ποτέ τις Γραφικές αλήθειες.  
Αγαπούσα και τον Ιεχωβά και αυτόν.   Δεν ήθελα να χάσω κανέναν από τους δύο.  
Προσευχήθηκα στον Ιεχωβά  «Σε παρακαλώ κάνε να με παντρευτεί και να με αφήνει να σε υπηρετώ».  
Έκανα ό,τι μπορούσα.  
Αλλά ο φίλος μου μού είπε «Αν δεν εγκαταλείψεις αυτή τη θρησκεία, δεν πρόκειται να σε παντρευτώ ποτέ».  
Αργότερα μου είπε: «Φεύγω για το εξωτερικό. ‎Έλα μαζί μου».  
Για να είμαι ειλικρινής    πίστευα ότι μπορούσα να πάω μαζί του και να παντρευτούμε    και κατόπιν να υπηρετώ τον Θεό.  
Όμως προσευχήθηκα στον Ιεχωβά και του είπα «Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να πάρω τη σωστή απόφαση».  
Τότε συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να διακόψω τη σχέση μου μαζί του.  
Εκείνος δεν ήθελε να με παντρευτεί.  
Έκλαψα μέχρι που στέρεψαν τα δάκρυά μου. ‎Τον αγαπούσα πραγματικά.  
Αλλά η αγάπη μου για τον Ιεχωβά ήταν πολύ πιο δυνατή.  
Δεν το πίστευα ότι είχα πάρει αυτή την απόφαση.  
Τον Μάρτιο του 2008 βαφτίστηκα    και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ξεκίνησα το τακτικό σκαπανικό.  
Διορίστηκα ειδική σκαπάνισσα τον Αύγουστο του 2010 ‎και υπηρετώ με χαρά στην πόλη Νταρχάν.  
Εξακολουθώ να είμαι ανύπαντρη  αλλά τώρα έχω πολλούς φίλουςπου αγαπούν τον Ιεχωβά και νοιάζονται για μένα.  
Έχω περισσότερο αυτοσεβασμό από πριν.
Αληθινή ικανοποίηση και ευτυχία ‎βρίσκεις μόνο όταν συνεργάζεσαι με τον Ιεχωβά    και τον υπηρετείς.
 


Ο Δρόμος προς το Βάφτισμα

 

 


Εμένα μου άρεσε να κάνω παρέα με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Αργότερα, ξεκίνησα και εγώ Γραφική μελέτη.

Ήξερα ότι έπρεπε να κάνω δραστικές αλλαγές στη ζωή μου   αλλά η δουλειά μου δεν μου το επέτρεπε.  Κάθισα λοιπόν και σκέφτηκα: “Τι θέλω να κάνω στη ζωή μου;”

Ξεκίνησα να μελετώ πάλι τη Γραφή με ένα αντρόγυνο   και έναν μήνα αργότερα άρχισα να παρακολουθώ τακτικά τις συναθροίσεις.

Οι γονείς μας είχαν σταματήσει τη μελέτη τους   και έτσι μόνο οι τρεις μας πηγαίναμε στις συναθροίσεις.

Ο Ιεχωβά μπορεί να σε βοηθήσει πολύ   να αλλάξει εντελώς την άποψή σου για τη ζωή.

Ήξερα ότι, αν εφάρμοζα όσα είχα μάθει   ο Ιεχωβά δεν θα με εγκατέλειπε.

Για να ενισχύω τη σχέση μου με τον Ιεχωβά   διαβάζω καθημερινά τη Γραφή και προσεύχομαι.

Η σχέση μου με τον Ιεχωβά έχει γίνει πιο ισχυρή.

Τώρα, όταν προσεύχομαι, νιώθω ότι μιλάω σε έναν στενό μου Φίλο.

Η μεγαλύτερη συμμετοχή στην υπηρεσία αγρού με βοήθησε   να πλησιάσω περισσότερο τον Ιεχωβά   και έκανε τη Βασιλεία πραγματική για εμένα.

Γι’ αυτό ήθελα να βαφτιστώ.

Τι χαρά ένιωσα όταν 4 μήνες αργότερα   μπόρεσα να αφιερωθώ στον Ιεχωβά και να βαφτιστώ!

Ένιωσα πολύ ευτυχισμένος.

Σήμερα είναι μια πολύ ξεχωριστή ημέρα για εμένα επειδή θα βαφτιστώ.

9 Αυγούστου του 2014   στην περιφερειακή συνέλευση   ήταν μια υπέροχη μέρα.

Καθώς σκέφτομαι τα τρία παιδιά μου που βαφτίστηκαν σήμερα   νιώθω την καρδιά μου να πλημμυρίζει από χαρά   και πραγματικά ευχαριστώ τον Ιεχωβά!

Δεν περνάει ούτε μέρα χωρίς να ευχαριστήσω τον Ιεχωβά   που με έβγαλε από το σκοτάδι.

Αν είμαστε αποφασισμένοι να είμαστε όσιοι στον Ιεχωβά   και έχουμε το θάρρος να παραμείνουμε αγνοί, δεν θα μετανιώσουμε για τίποτα.

Το να ξέρεις ότι έχεις έναν ουράνιο Πατέρα   που ενδιαφέρεται για εσένα είναι το πιο όμορφο συναίσθημα στον κόσμο.

Κάποιες φορές σκέφτομαι: “Θεέ μου, είναι αλήθεια αυτό που ζω; Είναι πραγματικό;  Αξίζω εγώ όλες αυτές τις ευλογίες;”

Όλες αυτές οι ευλογίες   με βοήθησαν να καταλάβω ότι αυτός ο τρόπος ζωής   χαρίζει πραγματική ικανοποίηση και αληθινή ευτυχία.

Η σπουδαία ιδιότητα που με δίδαξε ο Ιεχωβά είναι η αγάπη.

Ένιωσα αυτή την αγάπη από την οικογένειά μου   από τον Ιεχωβά και από τους φίλους μου.

Έμαθα ότι δεν υπάρχει πρόβλημα να αγαπάμε τους ανθρώπους   και αναμένεται να το κάνουμε αυτό.

Το να συνεργάζομαι στενά με τον Ιεχωβά με κάνει να νιώθω μέρος της οικογένειάς του.  Όταν πιστεύεις στον Ιεχωβά, του δίνεις τη ζωή σου.

Εκείνος έχει επιτρέψει να μου συμβούν αυτά τα πράγματα.

Το ήξερα. Αλλά με προστάτεψε.

Όταν σκέφτομαι τι έχει κάνει ο Ιεχωβά για εμένα και τη Λέι Λέι   καταλαβαίνω ότι δεν χρειάζεται να φοβάμαι.

Ο Ιεχωβά είναι το “ασφαλές μου καταφύγιο”.  Η ζωή μπορεί να αλλάξει, αλλά ο Ιεχωβά δεν αλλάζει.

Η καλύτερη απόφαση που έχω πάρει στη ζωή μου   είναι που επέλεξα να υπηρετώ τον Ιεχωβά.
 


Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 25 Μαΐου 2023

 Πέμπτη 25 Μαΐου

[Ο Θεός] δεν είναι ποτέ άδικος.​—Δευτ. 32:4.

Ο Θεός μάς έφτιαξε κατά την εικόνα του, γι’ αυτό θέλουμε πολύ να βλέπουμε τους ανθρώπους να έχουν δίκαιη μεταχείριση. (Γέν. 1:26) Αλλά επειδή είμαστε ατελείς, μπορεί να κρίνουμε εσφαλμένα τα ζητήματα, ακόμα και αν νομίζουμε ότι έχουμε όλα τα στοιχεία. Θυμηθείτε, για παράδειγμα, πόσο δυσαρεστήθηκε ο Ιωνάς με την απόφαση του Ιεχωβά να δείξει έλεος στον λαό της Νινευή. (Ιωνάς 3:10–4:1) Ωστόσο, σκεφτείτε τα αποτελέσματα. Σώθηκαν πάνω από 120.000 μετανοημένοι Νινευίτες! Τελικά, αυτός που χρειαζόταν διόρθωση ήταν ο Ιωνάς, όχι ο Ιεχωβά. Ο Ιεχωβά δεν οφείλει να δίνει εξηγήσεις στους ανθρώπους για τις αποφάσεις του. Είναι αλήθεια ότι στο παρελθόν είχε επιτρέψει σε υπηρέτες του να εκφράσουν τις ανησυχίες τους για αποφάσεις που είχε πάρει ή επρόκειτο να πάρει. (Γέν. 18:25· Ιωνάς 4:2, 3) Και κάποιες φορές, εξηγούσε την απόφασή του. (Ιωνάς 4:10, 11) Εντούτοις, ο Ιεχωβά δεν χρειάζεται την έγκρισή μας, ούτε πριν ούτε μετά την όποια ενέργειά του.​—Ησ. 40:13, 14· 55:9. w22.02 σ. 3, 4 ¶5, 6

https://drive.google.com/file/d/1GE7hBUvAv_IfUMzmUMlVNXmmiMUL969g/view?usp=sharing

Τετάρτη 24 Μαΐου 2023

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 24 Μαΐου 2023

 Τετάρτη 24 Μαΐου

Να εμπιστεύεσαι στον Ιεχωβά με όλη σου την καρδιά και μη βασίζεσαι στη δική σου κατανόηση.​—Παρ. 3:5.

Σύζυγοι, είστε υπεύθυνοι για την ευημερία της οικογένειάς σας, και γι’ αυτό εργάζεστε σκληρά ώστε να προστατεύετε και να συντηρείτε την οικογένειά σας. Όταν αντιμετωπίζετε προκλήσεις, ίσως νιώθετε ότι έχετε τη δυνατότητα να τις χειριστείτε μόνοι σας. Εντούτοις, να αντιστέκεστε στην τάση να στηρίζεστε στη δική σας δύναμη. Απεναντίας, να ζητάτε τη βοήθεια του Ιεχωβά στις προσωπικές σας προσευχές. Επιπρόσθετα, να προσεύχεστε ένθερμα μαζί με τη σύζυγό σας. Να επιζητείτε την κατεύθυνση του Ιεχωβά μελετώντας τη Γραφή και τις εκδόσεις που παρέχει η οργάνωση του Θεού, και να εφαρμόζετε τις συμβουλές που βρίσκετε. Κάποιοι ίσως να μη συμφωνούν με τις αποφάσεις που παίρνετε με βάση τη Γραφή. Ίσως λένε ότι τα χρήματα και τα πράγματα που αγοράζονται με αυτά θα αποτελέσουν την καλύτερη προστασία για την οικογένειά σας. Αλλά να θυμάστε το παράδειγμα του βασιλιά Ιωσαφάτ. (2 Χρον. 20:1-30) Εκείνος εμπιστεύτηκε στον Ιεχωβά και το απέδειξε αυτό με τις πράξεις του. Ο Ιεχωβά δεν εγκατέλειψε εκείνον τον όσιο άντρα και δεν θα εγκαταλείψει ούτε εσάς.​—Ψαλμ. 37:28· Εβρ. 13:5. w21.11 σ. 15 ¶6· σ. 16 ¶8

https://drive.google.com/file/d/1q9exX8yKikXywQZpzJwH2qjR_c1TWO2w/view?usp=sharing

Τρίτη 23 Μαΐου 2023

Μπαλτασάρ Πέρλα: Αποκτήστε και Διατηρήστε Ταπεινοφροσύνη (1 Πέτρ. 5:5)

 

 


Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για την ταπεινοφροσύνη.

Και, από όσα θα πούμε, θα αντιληφθούμε ότι η ταπεινοφροσύνη  είναι απαραίτητη—βασική—  αν θέλουμε “να θεωρούμε τους άλλους ανώτερους από εμάς”.

Είναι εύκολο να μιλάμε για ταπεινοφροσύνη.

Το δύσκολο είναι να αποκτήσουμε ταπεινοφροσύνη.

Αυτό δεν είναι εύκολο.

Προσέξτε, παρακαλώ κάτι που αναφέρεται στην 1 Πέτρου 5:5,  στη μέση του εδαφίου.  1 Πέτρου 5:5:  «Όλοι σας όμως  ντυθείτε την ταπεινοφροσύνη ο ένας προς τον άλλον».

Η χρήση αυτού του ρήματος, «ντυθείτε»,  έχει σημασία επειδή δείχνει ότι αυτό είναι κάτι  που πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας.

Εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε ταπεινοφροσύνη.

Δεν την κληρονομούμε.

Και ασφαλώς δεν μας βγαίνει αυτόματα.

Εμείς πρέπει να την αναπτύξουμε,  και πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να το κάνουμε αυτό.  Εκτός αυτού όμως,  μια άλλη δυσκολία σε σχέση με την ταπεινοφροσύνη είναι  ότι πρέπει να φοράμε το ένδυμα της ταπεινοφροσύνης κάθε στιγμή.

Και είναι δύσκολο  γιατί η ταπεινοφροσύνη δεν προωθείται στον κόσμο μας σήμερα.

Οι άνθρωποι γύρω μας  παροτρύνονται να είναι περήφανοι για τη φυλή τους,  για τη μόρφωσή τους,  για τις φυσικές τους ικανότητες,  την κοινωνική τους θέση,  να είναι «κάποιοι», να ξεχωρίζουν.

Και αυτό είναι σημείο των καιρών μας  —του καιρού του τέλους.

Οι άνθρωποι «αγαπούν μόνο τον εαυτό τους»,  είναι «φουσκωμένοι από υπερηφάνεια».

Βέβαια, ο Ιεχωβά δεν εντυπωσιάζεται  με τις ικανότητες, τα προνόμια ή τα ταλέντα που έχουμε.

Ας μην ξεχνάμε ότι εκείνος μας τα έδωσε.

Προσέξτε τι αναφέρεται στην 1 Κορινθίους 4:7  —1 Κορινθίους 4:7:  «Ποιος σε κάνει διαφορετικό από τον άλλον;

Τι έχεις το οποίο δεν έλαβες;

Και αν όντως το έλαβες,  γιατί καυχιέσαι σαν να μην το έλαβες;»

Για να το πούμε απλά,  ό,τι έχουμε το έχουμε γιατί κάποιος μας το έδωσε.

Ωστόσο, εδώ υπάρχει ένα ενδιαφέρον σημείο.

Ο Ιεχωβά δεν μας δίνει ταπεινοφροσύνη.

Εμείς πρέπει να την αποκτήσουμε,  γι’ αυτό και το εδάφιο έλεγε: «ντυθείτε».

Ο Ιεχωβά όμως αναμένει από εμάς να το κάνουμε αυτό.

Δεν είναι μια απλή παρότρυνση.

Έτσι λοιπόν,  το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας έχει σημασία για τον Ιεχωβά.

Επομένως, το να είμαστε ταπεινοί,  το ”να θεωρούμε τους άλλους ανώτερους από εμάς”  είναι σημαντικό.

Πρέπει όμως να εκδηλώνουμε γνήσια ταπεινοφροσύνη.

Αλλά γιατί λέμε γνήσια ταπεινοφροσύνη;

Επειδή υπάρχει και προσποιητή ταπεινοφροσύνη.

Αναφέρεται στους Κολοσσαείς, στο κεφάλαιο 2.

Η προσποιητή ταπεινοφροσύνη  είναι η επιθυμία κάποιου να εξυψώνει τον εαυτό του πάνω από τους άλλους,  δείχνοντας επίπλαστη ταπεινοφροσύνη μόνο και μόνο για να τους εντυπωσιάσει.

Αλλά με αυτόν τον τρόπο  δεν δείχνει ότι θεωρεί τους άλλους ανώτερους από τον ίδιο.

Αλλά η δυσκολία σε σχέση με την ταπεινοφροσύνη  είναι να φοράμε το ένδυμα της γνήσιας ταπεινοφροσύνης  κάθε στιγμή.

Ναι, αυτό δεν είναι εύκολο.

Γιατί;

Επειδή κάποιες φορές οι περιστάσεις στη ζωή μας  μπορεί να αλλάξουν προς το καλύτερο  ή μπορεί τα πράγματα να μην εξελιχθούν όπως θα θέλαμε.

Και όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο,  επηρεάζονται τα συναισθήματά μας—το πώς νιώθουμε.

Σε σχέση με αυτό, ας δούμε ένα παράδειγμα από τη Γραφή.

Θα μιλήσουμε για την Άγαρ, τη Σάρρα και τον Αβραάμ.

Ας ανοίξουμε στη Γένεση στο κεφάλαιο 16.  Γένεση 16:4:  «Εκείνος λοιπόν [ο Αβραάμ] είχε σχέσεις με την Άγαρ,  και αυτή έμεινε έγκυος.

Όταν η Άγαρ κατάλαβε ότι ήταν έγκυος,  [όταν άλλαξαν οι περιστάσεις της προς το καλύτερο]  άρχισε να καταφρονεί την κυρία της».

Προσέξατε πώς άλλαξαν τα αισθήματά της;

Η Άγαρ λοιπόν δυσκολευόταν πια  να θεωρεί τη Σάρρα ανώτερη από την ίδια.

Σύμφωνα με τον Ιεχωβά όμως,  ποια ήταν η λύση σε αυτό το πρόβλημα;

Ας πάμε παρακαλώ στο εδάφιο 9 του ίδιου κεφαλαίου.  «Ο άγγελος του Ιεχωβά τής είπε:

“Γύρισε στην κυρία σου [και κάνε τι;]  και ταπεινώσου κάτω από το χέρι της”».

Της είπε: “Ντύσου την ταπεινοφροσύνη”.

Ένα άλλο παράδειγμα που δείχνει  τι επίδραση μπορεί να έχει η αλλαγή των περιστάσεων  στην εκδήλωση ταπεινοφροσύνης είναι ο Κορέ.

Γνωρίζουμε ότι ο Κορέ  ήταν πρώτος ξάδελφος του Μωυσή και του Ααρών.

Ήταν επιφανής άντρας στον Ισραήλ  και είχε δει εκπληκτικές εκδηλώσεις της δύναμης και της δόξας του Ιεχωβά.

Φαίνεται όμως ότι οι δύσκολες περιστάσεις στην έρημο  επηρέασαν το πώς έβλεπε τον εαυτό του.

Και ο Κορέ, μαζί με άλλους,  δυσανασχετούσε για το γεγονός  ότι δεν είχαν μπει ακόμη στην Υποσχεμένη Γη.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό.

Όπως διαβάζουμε στον Ψαλμό 106:16,  φαίνεται ότι ο Κορέ είχε αρχίσει να φθονεί  τον Μωυσή και τον Ααρών  και δυσανασχετούσε με τη θέση τους και το διορισμό τους.  Δεν τους θεωρούσε ανώτερους από τον ίδιο.

Η ταπεινοφροσύνη θα είχε βοηθήσει τον Κορέ  να αντιληφθεί ότι ο διορισμός του Μωυσή και του Ααρών  προερχόταν από τον Ιεχωβά.

Εκείνος τους είχε δώσει το προνόμιο που είχαν.

Αλλά η έλλειψη ταπεινοφροσύνης του Κορέ  δεν τον έκανε μόνο να φθονεί τον Μωυσή,  τον οδήγησε και αλλού.

Και αυτό ήταν πολύ σοβαρό.

Προσέξτε τι αναφέρει το Βιβλικό υπόμνημα  στους Αριθμούς, στο κεφάλαιο 16.  Αριθμοί 16:3, λέει:  «Συγκεντρώθηκαν λοιπόν [ο Κορέ και οι άλλοι]  εναντίον του Μωυσή και του Ααρών και τους είπαν:

“Φτάνει πια με εσάς!

Ολόκληρη η σύναξη είναι άγια, όλοι τους,  και ο Ιεχωβά βρίσκεται ανάμεσά τους.

Γιατί λοιπόν εξυψώνετε τον εαυτό σας  πάνω από την εκκλησία του Ιεχωβά;”»

Σκεφτείτε τι είπε στους διορισμένους του Ιεχωβά!

Ναι, αυτό ήταν σοβαρό ζήτημα.

Η έλλειψη ταπεινοφροσύνης  οδήγησε αυτά τα άτομα στον στασιασμό.

Και αυτό είναι ένα μάθημα για εμάς  —πού μπορεί να οδηγήσει η έλλειψη ταπεινοφροσύνης.

Το τραγικό τέλος του Κορέ δείχνει πού μπορεί να οδηγήσει.

Από την άλλη πλευρά,  βλέπουμε το υπέροχο παράδειγμα των γιων του Κορέ  που εκδήλωσαν ταπεινό πνεύμα.  Ήταν ευχαριστημένοι, ικανοποιημένοι,  και μόνο που ήταν βοηθοί των ιερέων.

Και αυτό επίσης είναι ενδιαφέρον,  η ταπεινοφροσύνη τούς βοήθησε να μη μιμηθούν τον πατέρα τους.

Καθώς λοιπόν εξετάσαμε το ζήτημα της ταπεινοφροσύνης,  είναι ολοφάνερο  ότι πρέπει να φοράμε το ένδυμα της ταπεινοφροσύνης  κάθε στιγμή  και ιδιαίτερα  όταν οι περιστάσεις μας στη ζωή αλλάζουν προς το καλύτερο  ή όταν οι προσδοκίες μας δεν εκπληρώνονται πλήρως.

Η ταπεινοφροσύνη όμως  μας βοηθάει και στην καθημερινή μας ζωή.  Στον Ψαλμό 15:4 λέει:  «Δεν παίρνει πίσω την υπόσχεσή του,  ακόμη και όταν αυτό είναι κακό για τον ίδιο».

Η ταπεινοφροσύνη λοιπόν  θα μας βοηθάει να τηρούμε τις υποσχέσεις μας,  να κρατάμε το λόγο μας,  σε όποιον και αν έχουμε δώσει μια υπόσχεση.

Εξετάσαμε λοιπόν πόσο σημαντική είναι η γνήσια ταπεινοφροσύνη  καθώς λατρεύουμε τον Ιεχωβά.

Και ποια θα είναι η ανταμοιβή  αν ντυθούμε την ταπεινοφροσύνη;

Ανοίξτε παρακαλώ στις Παροιμίες στο κεφάλαιο 22,  και ας διαβάσουμε το εδάφιο 4:  «Το αποτέλεσμα της ταπεινοφροσύνης και του φόβου του Ιεχωβά  είναι πλούτος και δόξα και ζωή».

Δεν είναι υπέροχο;  Αξίζει όντως να ντυθούμε την ταπεινοφροσύνη.

 


Ντέιβιντ Χ. Σπλέιν: «Όλη η Γραφή Είναι Θεόπνευστη» (2 Τιμ. 3:16)


 

 

«Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη».  Ας σταθούμε λίγο εδώ και ας αναλύσουμε αυτή τη δήλωση  γιατί υπάρχουν πολλά που μπορούμε να αναλύσουμε.

Ας ασχοληθούμε λίγο με το τελευταίο μέρος  που λέει ότι είναι «θεόπνευστη».

Ξέρουμε τι σημαίνει αυτό.

Σημαίνει ότι ο Θεός  έβαλε τις σκέψεις του στη διάνοια των ανθρώπων,  και οι άνθρωποι τις κατέγραψαν.

Εμπνεύστηκαν από τον Θεό.

Αν όμως πούμε σε έναν οικοδεσπότη στο έργο από σπίτι σε σπίτι  ότι η Γραφή είναι εμπνευσμένη από τον Θεό,  θα καταλάβει σίγουρα τι εννοούμε;

Όχι απαραιτήτως.

Γιατί όχι;

Επειδή η λέξη «εμπνευσμένος»  χρησιμοποιείται για ένα σωρό πράγματα σήμερα.  Για παράδειγμα:  «Αυτή η ταινία είναι εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα».

Δεν έχει κάποια σχέση με τον Θεό αυτό.

Ένας ποιητής ή ένας στιχουργός εμπνέεται από ένα ηλιοβασίλεμα.

Αν λοιπόν ο οικοδεσπότης  δεν είναι καλά εξοικειωμένος με τη Γραφή,  πιθανότατα δεν θα καταλάβει τι εννοούμε  όταν θα του πούμε ότι η Γραφή είναι θεόπνευστη  και θα χρειαστεί να του εξηγήσουμε  ότι η Γραφή είναι οι σκέψεις του Θεού για τους ανθρώπους  και όχι οι σκέψεις των ανθρώπων για τον Θεό.  Αλλά τώρα θα ασχοληθούμε με το πρώτο μέρος του εδαφίου:  «Όλη η Γραφή».  Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα:

Πώς καθόρισαν ο Παύλος και οι άλλοι Βιβλικοί συγγραφείς  και οι άλλοι Χριστιανοί τον πρώτο αιώνα  —πώς καθόρισαν—  ποια συγγράμματα ήταν θεόπνευστα και ποια όχι;

Ας εξετάσουμε τρία εδάφια από τη Γραφή  που δείχνουν γιατί χρειαζόταν να γίνει αυτό.

Πάμε στον Λουκά 1:1.

Βρείτε το αν θέλετε.

Και, καθώς θα διαβάζουμε αυτό το εδάφιο,  ας προσπαθήσουμε να δούμε  αν ήταν όντως δύσκολο να καθοριστεί  αν ένα σύγγραμμα ήταν θεόπνευστο ή όχι.

Λουκάς 1:1.  Ο Λουκάς γράφει:  «Επειδή πολλοί  επιχείρησαν να συντάξουν μια αφήγηση των γεγονότων  που έχουν πιστοποιηθεί πλήρως μεταξύ μας».

Τι λέει ο Λουκάς εδώ;

Υπήρχαν πολλά ευαγγέλια για τον Ιησού Χριστό τον πρώτο αιώνα,  και όμως μόνο τέσσερα θεωρήθηκαν ότι ήταν θεόπνευστα.

Πώς καθορίστηκε αυτό;

Μήπως έβαλαν οι Χριστιανοί  ένα σωρό χειρόγραφα πάνω στο τραπέζι και είπαν:  «Α, αυτό μου αρέσει, αυτό δεν μου αρέσει και πολύ».

Αυτός δεν θα ήταν και πολύ σωστός τρόπος  για να καθορίσουν ποια βιβλία ήταν κανονικά και ποια όχι.

Τώρα θα δούμε ένα δεύτερο παράδειγμα.

Η πρώτη επιστολή του Παύλου προς τους Κορινθίους  δεν ήταν η πρώτη επιστολή του Παύλου προς τους Κορινθίους.

Αν ανοίξουμε στην 1 Κορινθίους 5:9,  θα καταλάβετε τι εννοώ.

Εδώ, στην 1 Κορινθίους 5:9,  ο Παύλος γράφει στην πρώτη του επιστολή προς τους Κορινθίους:  «Στην επιστολή μου σας έγραψα  να πάψετε να συναναστρέφεστε σεξουαλικά ανήθικους ανθρώπους».

Άρα, τους είχε γράψει και άλλη επιστολή,  πριν από αυτήν που αποκαλούμε σήμερα  πρώτη επιστολή προς τους Κορινθίους.

Και, αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς,  θα αποκαλέσουμε αυτήν εδώ  πρώτη θεόπνευστη επιστολή του Παύλου προς τους Κορινθίους.

Η προηγούμενη επιστολή όμως δεν έγινε ποτέ αποδεκτή  ως μέρος του Βιβλικού κανόνα.

Γιατί;

Δεν ήταν καλή επιστολή;

Φυσικά και ήταν.

Ήταν απόλυτα σωστά όσα έλεγε;

Μπορεί ναι.

Μπορεί και όχι.

Δεν ήταν θεόπνευστη.

Γιατί όμως λέμε μπορεί και όχι;

Το <i>Ενόραση</i> κάνει ένα πολύ ενδιαφέρον σχόλιο  σε σχέση με τα συγγράμματα των Βιβλικών συγγραφέων  όταν δεν έγραφαν υπό θεϊκή έμπνευση.

Μιλώντας για αυτά τα συγγράμματα, το <i>Ενόραση</i> λέει  ότι «ίσως να αντανακλούσαν σε κάποιον βαθμό  την ατελή κατανόηση  που υπήρχε τα πρώτα χρόνια της Χριστιανικής εκκλησίας».

Έτσι λοιπόν,  μπορεί κάποιος να έγραφε από μόνος του μια επιστολή  σε μια εκκλησία ή σε έναν αδελφό—

Ίσως ο μαθητής Ιάκωβος να έγραψε σε κάποιον  αρκετά πριν από την απόφαση για την περιτομή  και να του είπε κάτι όπως:

“Το καλύτερο μάλλον είναι  να περιτέμνονται οι Εθνικοί Χριστιανοί”.

Ίσως να είπε κάτι τέτοιο.

Αλλά φυσικά αργότερα, όταν πάρθηκε η απόφαση  υπό την επιρροή του αγίου πνεύματος,  αυτά που έγραψε και είπε ο Ιάκωβος  ήταν σε αρμονία με το άγιο πνεύμα.

Η επιστολή του, η επιστολή του Ιακώβου, ήταν θεόπνευστη.

Όταν λοιπόν οι Βιβλικοί συγγραφείς έγραφαν υπό θεϊκή έμπνευση,  οι επιστολές τους και τα συγγράμματά τους ήταν αλάνθαστα.

Ας δούμε ένα τελευταίο παράδειγμα.

Ας ανοίξουμε στους Κολοσσαείς 4:16.  Ο Παύλος γράφει:  «Όταν διαβαστεί αυτή η επιστολή μεταξύ σας,  διευθετήστε να διαβαστεί και στην εκκλησία των Λαοδικέων,  και εσείς να διαβάσετε την επιστολή από τη Λαοδίκεια».

Η επιστολή προς τους Κολοσσαείς ήταν θεόπνευστη,  η επιστολή προς τους Λαοδικείς δεν ήταν θεόπνευστη.

Πώς πήραν λοιπόν την απόφαση οι πρώτοι Χριστιανοί;

Η Καθολική Εκκλησία ισχυρίζεται  ότι οι αποκαλούμενοι πατέρες της εκκλησίας πήραν την απόφαση  —αυτοί συνέθεσαν τον Βιβλικό κανόνα  στη Σύνοδο της Καρχηδόνας το 397 Κ.Χ.

Ωστόσο, η απόφαση είχε παρθεί πολύ πριν από τότε.

Ένα στοιχείο ως προς αυτό  μας δίνει το εδάφιο 2 Πέτρου 3:16.

Συνήθως διαβάζουμε αυτό το εδάφιο για άλλον λόγο,  αλλά ας το διαβάσουμε τώρα  έχοντας στον νου μας τον Βιβλικό κανόνα.

Εδώ ο Πέτρος μιλάει για τον Παύλο.  Και λέει:  «Μιλώντας για αυτά τα θέματα  όπως κάνει σε όλες τις επιστολές του».

Ο Πέτρος το έγραψε αυτό εδώ το 64 Κ.Χ.

Αυτό σημαίνει  ότι τουλάχιστον 13 από τις 14 επιστολές του Παύλου  είχαν ήδη κυκλοφορήσει.

Οπότε μιλάει εδώ για τον Παύλο και όλες τις επιστολές του.  Και συνεχίζει:  «Ωστόσο, μερικά πράγματα σε αυτές είναι δυσνόητα,  και οι αδαείς και ασταθείς τα διαστρέφουν,  όπως και τις υπόλοιπες Γραφές».

Τι βλέπουμε λοιπόν εδώ;

Ότι το 64 Κ.Χ. είχε ήδη παρθεί απόφαση  να αποτελούν οι επιστολές του Παύλου μέρος των Γραφών.

Πώς έγινε αυτό;

Δεν έχουμε απαντήσει ακόμα στην ερώτηση.

Την κάνουμε συνέχεια, αλλά δεν έχουμε απαντήσει ακόμα σε αυτήν.

Η απάντηση υπάρχει στην 1 Κορινθίους 12:10.

Και θυμηθείτε γιατί το διαβάζουμε αυτό.

Θέλουμε να δούμε  πώς μπόρεσαν να καθορίσουν οι Χριστιανοί τον πρώτο αιώνα  ποια βιβλία της Γραφής και επιστολές  ήταν θεόπνευστα και ποια όχι.

Ο Παύλος μιλάει εδώ για τα χαρίσματα του πνεύματος  και λέει ότι δόθηκε «σε κάποιον άλλον  εκτέλεση δυναμικών έργων,  σε άλλον προφητεία,  σε άλλον διάκριση εμπνευσμένων εκφράσεων».

Ορισμένοι Χριστιανοί τον πρώτο αιώνα  είχαν ένα θαυματουργικό χάρισμα του πνεύματος  που τους επέτρεπε να καθορίζουν, να διακρίνουν,  ποια συγγράμματα ήταν θεόπνευστα και ποια όχι.

Και έτσι συντάχθηκε ο Βιβλικός κανόνας.

Και αν το σκεφτούμε είναι απόλυτα λογικό, έτσι δεν είναι;

Το άγιο πνεύμα κατηύθυνε τη συγγραφή της Γραφής,  και το άγιο πνεύμα  κατηύθυνε να συγκεντρωθούν όλα τα θεόπνευστα συγγράμματα μαζί  και να αποτελέσουν αυτό που σήμερα αποκαλούμε «όλη η Γραφή».  Ναι, «όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη».  


Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 23 Μαΐου 2023

 Τρίτη 23 Μαΐου

Αν έχουμε τροφή και ρούχα, θα είμαστε ικανοποιημένοι με αυτά.​—1 Τιμ. 6:8.

Ο Παύλος λέει ότι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με ό,τι έχουμε από υλική άποψη. (Φιλιπ. 4:12) Το πιο πολύτιμο απόκτημά μας είναι η σχέση μας με τον Θεό μας και όχι κάποιο υλικό πράγμα που ίσως έχουμε. (Αββακ. 3:17, 18) Προσέξτε τι είπε ο Μωυσής στους Ισραηλίτες όταν είχαν μείνει 40 χρόνια στην έρημο: «Ο Ιεχωβά ο Θεός σου σε ευλόγησε σε όλα όσα έκανες. . . . Σαράντα χρόνια τώρα ο Ιεχωβά ο Θεός σου είναι μαζί σου και δεν σου έλειψε τίποτα». (Δευτ. 2:7) Εκείνα τα 40 χρόνια, ο Ιεχωβά παρείχε στους Ισραηλίτες μάννα ως τροφή. Τα ρούχα τους​—τα ίδια εκείνα ρούχα με τα οποία είχαν φύγει από την Αίγυπτο—​δεν φθάρηκαν. (Δευτ. 8:3, 4) Ο Ιεχωβά θα ευαρεστείται αν μάθουμε να είμαστε ικανοποιημένοι​—να εκτιμούμε ακόμα και τις απλές προμήθειες που κάνει διαθέσιμες, θεωρώντας τες ευλογία και ευχαριστώντας τον για αυτές. w22.01 σ. 5 ¶10, 11

https://drive.google.com/file/d/10yDzDRDKSt8n53oyl4lgoYBqcYTc82OP/view?usp=share_link