Τρίτη 29 Ιουλίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 29 Ιουλίου 2025

 

Τρίτη 29 Ιουλίου

Σε έχω επιδοκιμάσει.​—Λουκ. 3:22.

Πόσο καθησυχαστικό είναι να ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά επιδοκιμάζει τον λαό του ως ομάδα! Η Αγία Γραφή λέει: «Ο Ιεχωβά ευαρεστείται με τον λαό του». (Ψαλμ. 149:4) Κατά καιρούς όμως, μερικοί αποθαρρύνονται τόσο πολύ ώστε ίσως αναρωτιούνται: “Επιδοκιμάζει ο Ιεχωβά εμένα προσωπικά;” Αρκετοί πιστοί λάτρεις του Ιεχωβά στους Βιβλικούς χρόνους πάλευαν κάποιες φορές με τέτοιες σκέψεις. (1 Σαμ. 1:6-10· Ιώβ 29:2, 4· Ψαλμ. 51:11) Η Αγία Γραφή δείχνει καθαρά ότι ατελείς άνθρωποι μπορούν να κερδίσουν την επιδοκιμασία, ή αλλιώς την ευμένεια, του Ιεχωβά. Πώς; Πρέπει να εκδηλώσουμε πίστη στον Ιησού Χριστό και να βαφτιστούμε. (Ιωάν. 3:16) Με αυτόν τον τρόπο, δείχνουμε δημόσια ότι έχουμε μετανοήσει για τις αμαρτίες μας και έχουμε υποσχεθεί στον Θεό να κάνουμε το θέλημά του. (Πράξ. 2:38· 3:19) Ο Ιεχωβά χαίρεται πολύ όταν κάνουμε αυτά τα βήματα για να καλλιεργήσουμε μια σχέση μαζί του. Αν συνεχίζουμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να ζούμε σύμφωνα με την ευχή της αφιέρωσής μας, ο Ιεχωβά μάς επιδοκιμάζει και μας θεωρεί στενούς φίλους του.​—Ψαλμ. 25:14w24.03 σ. 26 ¶1, 2

https://drive.google.com/file/d/1sLAdZwAhQOCalYzTNQNdzIVGMiGMNtE-/view?usp=sharing

Δευτέρα 28 Ιουλίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 28 Ιουλίου 2025

 

Δευτέρα 28 Ιουλίου

Αυτός που είναι σε ενότητα με εσάς είναι μεγαλύτερος από εκείνον που είναι σε ενότητα με τον κόσμο.​—1 Ιωάν. 4:4.

Όταν φοβάστε, να στοχάζεστε τα όσα θα κάνει ο Ιεχωβά στο μέλλον, όταν ο Σατανάς θα έχει βγει από τη μέση. Μια επίδειξη στην περιφερειακή συνέλευση του 2014 έδειχνε έναν πατέρα που συζητούσε με την οικογένειά του πώς θα μπορούσαν τα εδάφια 2 Τιμόθεο 3:1-5 να διατυπωθούν αν προέλεγαν πώς θα είναι τα πράγματα στον Παράδεισο: «Στον νέο κόσμο, οι καιροί θα είναι πολύ ευτυχισμένοι. Διότι οι άνθρωποι θα αγαπούν τους άλλους, θα αγαπούν τους πνευματικούς θησαυρούς, θα είναι μετριόφρονες, ταπεινοί, θα αινούν τον Θεό, θα είναι υπάκουοι στους γονείς, ευγνώμονες, όσιοι, θα δείχνουν μεγάλη στοργή στην οικογένειά τους, θα είναι διαλλακτικοί, πάντα θα μιλούν καλά για τους άλλους, θα είναι εγκρατείς, πράοι, θα αγαπούν την αγαθότητα, θα είναι αξιόπιστοι, υποχωρητικοί, θα έχουν ταπεινό φρόνημα, θα είναι άτομα που αγαπούν τον Θεό και όχι τις απολαύσεις, θα υποκινούνται από γνήσια ευσέβεια· σε αυτούς να μένεις κοντά». Συζητάτε εσείς με την οικογένειά σας ή με τους ομοπίστους σας πώς θα είναι η ζωή στον νέο κόσμο; w24.01 σ. 6 ¶13, 14


https://drive.google.com/file/d/1HXj0FpkxhvLgqm4kYOu33DoTuddAt6C5/view?usp=sharing

Κυριακή 27 Ιουλίου 2025

Πνευματικά πετράδια ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ 24

 


https://drive.google.com/file/d/1YTJW__LNAT8RkAyeEafNZBjoIoDVsdZC/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 27 Ιουλίου 2025

Κυριακή 27 Ιουλίου

Να μπορεί αφενός να ενθαρρύνει . . . και αφετέρου να ελέγχει.​—Τίτο 1:9.

Για να γίνετε ώριμοι Χριστιανοί, θα χρειαστεί να αποκτήσετε κάποιες πρακτικές δεξιότητες. Αυτές θα σας βοηθήσουν να επωμιστείτε ευθύνες στην εκκλησία, να κρατήσετε μια εργασία ώστε να συντηρείτε τον εαυτό σας ή την οικογένειά σας και να έχετε υγιείς σχέσεις με τους άλλους. Για παράδειγμα, μάθετε να διαβάζετε και να γράφετε καλά. Η Γραφή λέει ότι ο ευτυχισμένος και επιτυχημένος άνθρωπος αφιερώνει χρόνο κάθε μέρα για να διαβάζει τον Λόγο του Θεού και να κάνει στοχασμούς γύρω από αυτόν. (Ψαλμ. 1:1-3) Διαβάζοντας τη Γραφή καθημερινά, θα γνωρίσει τον τρόπο σκέψης του Ιεχωβά, πράγμα που θα τον βοηθάει να σκέφτεται καθαρά και να κάνει λογικούς συλλογισμούς. (Παρ. 1:3, 4) Οι αδελφοί και οι αδελφές μας αποβλέπουν σε ικανούς άντρες για διδασκαλία και συμβουλές που βασίζονται στη Γραφή. Αν διαβάζετε και γράφετε καλά, θα είστε σε θέση να ετοιμάζετε ομιλίες και σχόλια που ωφελούν τους άλλους και ενισχύουν την πίστη τους. Θα είστε επίσης σε θέση να κρατάτε ουσιαστικές σημειώσεις που θα σας βοηθούν να εποικοδομείτε τη δική σας πίστη, καθώς και να ενθαρρύνετε άλλους. w23.12 σ. 26, 27 ¶9-11

https://drive.google.com/file/d/15JNluswb_0ScJDI-LhLyBkLGUUyJ3Mfs/view?usp=sharing

Σάββατο 26 Ιουλίου 2025

Μαρκ Σάντερσον: Ας σας Υποκινεί η Αγάπη (1 Ιωάν. 4:8)

 Μαρκ Σάντερσον: Ας σας Υποκινεί η Αγάπη (1 Ιωάν. 4:8)



https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_30_VIDEO




Πόσο ευλογημένοι είμαστε που έχουμε στην οργάνωση του Ιεχωβά τόσο πολλούς άντρες και γυναίκες, νεότερους και μεγαλύτερους, που θέλουν να χρησιμοποιούν τη ζωή τους για να υπηρετούν τον Ιεχωβά “με όλη τους την καρδιά”!

Η Γραφή μιλάει πολύ θετικά για αυτό το υπέροχο πνεύμα.

Για παράδειγμα, στην 1 Τιμόθεο 3:1, ο απόστολος Παύλος είπε: «Αν κάποιος επιδιώκει να γίνει επίσκοπος, επιθυμεί καλό έργο».

Σχετικά με αυτό, Η Σκοπιά 15 Μαΐου 2010 δήλωνε το εξής —προσέξτε: «Ο Χριστιανός άντρας δεν γίνεται αυτομάτως επίσκοπος. Πρέπει να επιδιώξει ένα τέτοιο “καλό έργο”. . . .

Χρειάζεται να υπηρετεί τους ομοπίστους του φροντίζοντας ειλικρινά για τις ανάγκες τους.

Ο άντρας που επιδιώκει προνόμια έχοντας τα σωστά κίνητρα δεν είναι φιλόδοξος.

Απεναντίας, διακατέχεται από την ανιδιοτελή επιθυμία να ωφελεί τους άλλους».

Και είναι αλήθεια ότι χρειαζόμαστε συνεχώς περισσότερους αδελφούς και αδελφές που έχουν την «ανιδιοτελή επιθυμία» να υπηρετούν τους άλλους.

Χρειαζόμαστε περισσότερους σκαπανείς, περισσότερους ιεραποστόλους, περισσότερους επισκόπους περιοχής, περισσότερους Μπεθελίτες, περισσότερους πρεσβυτέρους, διακονικούς υπηρέτες και εθελοντές στην οικοδόμηση.

Και πάει λέγοντας.

Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας μας χρειάζεται να εξετάζει διαρκώς τι μπορεί να κάνει για να είναι πιο χρήσιμος τόσο στον Ιεχωβά Θεό όσο και στους αδελφούς και στις αδελφές.

Αυτό οδηγεί στο ερώτημα: Ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που χρειαζόμαστε για να αναπτυχθούμε πνευματικά; Τι θα πούμε για τη γνώση; Είναι η γνώση το πιο σημαντικό πράγμα; Το εδάφιο 1 Κορινθίους 8:1 λέει: «Η γνώση κάνει κάποιον να φουσκώνει από υπερηφάνεια, αλλά η αγάπη εποικοδομεί».

Άρα η γνώση είναι απαραίτητη, αλλά δεν είναι το πιο σημαντικό πράγμα.

“Όταν η Μαλίντα Κίφερ μίλησε στον αδελφό Ρώσσελ το 1907 για την επιθυμία που είχε να μπει στην ολοχρόνια υπηρεσία, είπε ότι ένιωθε πως χρειαζόταν να αποκτήσει πρώτα περισσότερες γνώσεις. Μόλις το προηγούμενο έτος είχε έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τα έντυπα των Σπουδαστών της Γραφής”.

Αλλά τι της είπε ο αδελφός Ρώσσελ; Το εξής: «Αν θέλεις να περιμένεις ώσπου να τα μάθεις όλα, δεν θα αρχίσεις ποτέ· θα μαθαίνεις καθώς θα κάνεις το έργο».

Και είχε δίκιο!

Τι θα πούμε για την πίστη ή την ελπίδα; Σίγουρα χρειαζόμαστε πίστη.

Το εδάφιο Εβραίους 11:6 λέει: «Χωρίς πίστη είναι αδύνατον να ευαρεστήσει κανείς τον Θεό».

Και χρειαζόμαστε και την ελπίδα.

Το εδάφιο Εβραίους 6:19 λέει ότι η ελπίδα μας είναι «σαν άγκυρα για την ψυχή, σίγουρη και σταθερή».

Αλλά ποιο είναι το σημαντικότερο πράγμα για να αναπτυχθούμε πνευματικά και να είμαστε πιο χρήσιμοι στους αδελφούς και στις αδελφές μας; Ας το δούμε.

Πάμε στην 1 Κορινθίους κεφάλαιο 13, και ας διαβάσουμε το εδάφιο 13.

Λέει: «Τώρα λοιπόν μένουν αυτά τα τρία: η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη· αλλά το μεγαλύτερο από αυτά είναι η αγάπη».

Για ποιον λόγο όμως είναι η αγάπη το πιο σημαντικό πράγμα που χρειαζόμαστε για να μπορέσουμε να αναπτυχθούμε πνευματικά; Ο λόγος είναι αυτό που αναφέρει το σημερινό εδάφιο στην 1 Ιωάννη 4:8: «Ο Θεός είναι αγάπη».

Σχολιάζοντας αυτό το εδάφιο, Η Σκοπιά 1 Ιουνίου 2002 ανέφερε τα εξής: «Τόσο έντονη, τόσο αγνή, τόσο τέλεια είναι η αγάπη του Θεού, τόσο πλήρως διαπνέει την προσωπικότητα και τις πράξεις του, ώστε μπορεί να λεχθεί ορθά ότι εκείνος είναι η ίδια η προσωποποίηση της αγάπης».

Οτιδήποτε, οτιδήποτε κάνει ο Ιεχωβά υποκινείται από αγάπη.

Άρα είναι αδύνατον να μιμούμαστε τον Ιεχωβά, είναι αδύνατον να αναπτυχθούμε πνευματικά και είναι αδύνατον να είμαστε χρήσιμοι στον Ιεχωβά αν δεν υποκινούμαστε από αγάπη.

Μάλιστα, στο εδάφιο 1 Κορινθίους 16:14, ο απόστολος Παύλος είπε: «Όλα όσα κάνετε να γίνονται με αγάπη».

Οι Χριστιανοί και οι Χριστιανές που έχουν αυτό το πνεύμα, που υποκινούνται γνήσια και καθοδηγούνται από αγάπη, είναι όντως χρήσιμοι στον Ιεχωβά Θεό.

Μάλιστα, στο 4ο κεφάλαιο της επιστολής προς Εφεσίους, ο Παύλος έκανε λόγο για άτομα που ήταν δώρα σε μορφή ανθρώπων.

Ας το δούμε μαζί—Εφεσίους κεφάλαιο 4, και ας πάμε στο εδάφιο 11.

Εδώ ο Παύλος απαριθμεί κάποιους από τους διορισμούς που είχαν δοθεί σε αυτά τα άτομα.

Λέει: «Και έδωσε μερικούς ως αποστόλους, μερικούς ως προφήτες, μερικούς ως ευαγγελιστές, μερικούς ως ποιμένες και δασκάλους, με προοπτική τη διόρθωση των αγίων, για διακονικό έργο, για να εποικοδομείται το σώμα του Χριστού».

Όπως είδαμε στο εδάφιο, υπήρχαν αρκετοί διαφορετικοί διορισμοί στην οργάνωση του Θεού.

Το ερώτημα είναι: Πώς έλαβαν αυτούς τους διορισμούς όλα εκείνα τα άτομα; Παίρνουμε μια ιδέα αν διαβάσουμε το εδάφιο 15. Δείτε τι λέει: «Αλλά λέγοντας την αλήθεια, ας αυξηθούμε [προσέξτε] με αγάπη όσον αφορά τα πάντα σε αυτόν ο οποίος είναι η κεφαλή, ο Χριστός».

Και προσέξτε πώς τελειώνει το εδάφιο 16.

Λέει: «Όταν το κάθε μέλος λειτουργεί σωστά, αυτό συμβάλλει στην αύξηση του σώματος καθώς το σώμα εποικοδομείται με αγάπη».

Ποιο είναι το σημείο; Η πνευματική ανάπτυξη πρέπει να υποκινείται από αγάπη και να εκδηλώνεται με αγάπη.

Γι’ αυτό ανατέθηκαν σε εκείνους τους αδελφούς τέτοιες ευθύνες.

Είχαν το σωστό κίνητρο.

Αύξαναν την αγάπη τους για τον Ιεχωβά Θεό και τους αδελφούς τους.

Αν όμως το κίνητρο δεν είναι η αγάπη, τι μπορεί να συμβεί; Ας δούμε τι είπε ο απόστολος Παύλος στην 1 Κορινθίους, κεφάλαιο 13, και αυτή τη φορά ας διαβάσουμε τα πρώτα τρία εδάφια.

1 Κορινθίους 13:1: «Αν μιλώ στις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων αλλά δεν έχω αγάπη, έχω γίνει χάλκινο όργανο που ηχεί ή κύμβαλο που βροντάει. Αν έχω το χάρισμα της προφητείας και καταλαβαίνω όλα τα ιερά μυστικά και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη ώστε να κινώ βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτα. Και αν δώσω όλα μου τα υπάρχοντα για να θρέψω άλλους, και αν παραδώσω το σώμα μου ώστε να καυχηθώ, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν ωφελούμαι καθόλου».

Ποιο είναι το σημείο; Ο Ιεχωβά δεν θέλει ανθρώπους που προσπαθούν να εντυπωσιάσουν τους άλλους, που υποκινούνται από την επιθυμία να κερδίσουν κάποιο προνόμιο ή κάποια θέση.

Θέλει ανθρώπους που τον αγαπούν με όλη τους την καρδιά και που μιμούνται την αγάπη την οποία συνεχώς εκδηλώνει στους άλλους ο ίδιος και ο Γιος του.

Ο αδελφός Βολόντια από την Ουκρανία είναι πρεσβύτερος και τακτικός σκαπανέας.

Αυτός και άλλοι εννιά αδελφοί προσφέρθηκαν να μεταφέρουν τρόφιμα και φάρμακα σε συγχριστιανούς τους σε μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας.

Σε εκείνη την πόλη, οι άνθρωποι αυτή την περίοδο εξαρτώνται απόλυτα από την ανθρωπιστική βοήθεια, επειδή τα καταστήματα και τα φαρμακεία είναι τελείως άδεια.

Μεταφέρουν επίσης βενζίνη σε ντόπιους αδελφούς, ώστε να βοηθούν με τα αυτοκίνητά τους και άλλους αδελφούς.

Με κίνδυνο της ζωής τους αυτοί οι δέκα αδελφοί πηγαίνουν σε εκείνη την πόλη δύο με τρεις φορές τη βδομάδα, όταν οι βομβαρδισμοί δεν έχουν τόσο μεγάλη ένταση.

Προμηθεύουν στους αδελφούς τους εφόδια που καλύπτουν τις καθημερινές τους ανάγκες και επίσης μεταφέρουν όσους θέλουν να φύγουν από την περιοχή.

Ο Βολόντια λέει: «Δεν είμαι κάτι το ιδιαίτερο. Απλώς βοηθάμε ο ένας τον άλλον και νιώθουμε τη στήριξη του Ιεχωβά».

Πόσο υπέροχο είναι, αδελφοί και αδελφές, να είναι κάποιος Μάρτυρας του Ιεχωβά και να περιστοιχίζεται από άντρες και γυναίκες που υποκινούνται από βαθιά αγάπη για τον Ιεχωβά και ανιδιοτελή επιθυμία να υπηρετούν άλλους!

Όλοι μας λοιπόν ας ψάχνουμε τρόπους για να αυξανόμαστε σε αγάπη, ώστε να γινόμαστε όλο και πιο χρήσιμα εργαλεία στα χέρια του εκπληκτικού, υπέροχου Θεού μας, του Ιεχωβά.




jwbvod25-30.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Περ Κρίστενσεν: Μια Θεμελιώδης Διδασκαλία για την Πίστη Μας (1 Κορ. 15:17)

 Περ Κρίστενσεν: Μια Θεμελιώδης Διδασκαλία για την Πίστη Μας (1 Κορ. 15:17)



https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwbvod25_31_VIDEO




Δεν είναι πάντοτε εύκολο να είσαι Χριστιανός στον κόσμο στον οποίο ζούμε.

Για να συνεχίσουμε να περπατάμε στην αλήθεια, χρειαζόμαστε ισχυρή πίστη —και ιδιαίτερα, ισχυρή πίστη στην ανάσταση του Ιησού.

Αυτή είναι η βάση για όλα όσα πιστεύουμε.

Αν ο Ιησούς δεν αναστήθηκε, τότε όλα όσα πιστεύουμε καταρρέουν.

Ο Παύλος το έθεσε εξαιρετικά στην πρώτη επιστολή προς τους Κορινθίους, κεφάλαιο 15.

Στο εδάφιο 17, είπε: «Και αν ο Χριστός δεν έχει αναστηθεί, η πίστη σας είναι άχρηστη· παραμένετε στις αμαρτίες σας».

Αν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, τότε αυτή η ζωή είναι όλη και όλη.

Αν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, τότε δεν πήγε ποτέ στον ουρανό, ποτέ δεν στάθηκε ενώπιον του Πατέρα του ούτε παρουσίασε την αξία της θυσίας του.

Τότε το λύτρο δεν πληρώθηκε και, όπως είπε ο Παύλος: «Παραμένετε στις αμαρτίες σας».

Άρα, δεν υπάρχει συγχώρηση αμαρτιών και δεν θα υπάρξει ανάσταση.

Δεν θα υπάρξει ζωή—αιώνια ζωή—για κανέναν μας.

Συνεπώς, αν ο Χριστός δεν αναστήθηκε, «η πίστη σας είναι άχρηστη».

Έτσι λοιπόν, η ισχυρή πίστη στην ανάσταση του Ιησού είναι η βάση για να “περπατάμε στην αλήθεια”.

Και γιατί μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιησούς αναστήθηκε; Αν έχετε ακόμη ανοιχτή τη Γραφή σας στην 1 Κορινθίους, κεφάλαιο 15, θα βρούμε μία από τις αποδείξεις στα εδάφια 3-8.

Δεν θα τα διαβάσω όλα αλλά κάποια σημεία.

Στο εδάφιο 3, λέει ότι «ο Χριστός πέθανε».

Στο εδάφιο 4, ότι «αναστήθηκε την τρίτη ημέρα».

Στο εδάφιο 5, ότι «εμφανίστηκε στον Κηφά και . . . στους Δώδεκα».

Στο εδάφιο 6, ότι “εμφανίστηκε σε 500 αδελφούς σε μία περίπτωση, οι πιο πολλοί από τους οποίους ακόμη ζούσαν, ενώ κάποιοι είχαν πεθάνει”.

Στο εδάφιο 7, ότι «εμφανίστηκε στον Ιάκωβο».

Στο εδάφιο 8, ότι “εμφανίστηκε και στον Παύλο”.

Άρα, υπήρχαν μάρτυρες.

Υπήρχαν πολλοί μάρτυρες —οι Δώδεκα, οι 500, ο Ιάκωβος και επίσης ο Παύλος.

Αλλά ήταν αυτοί αξιόπιστοι μάρτυρες; Άλλωστε, εμείς σήμερα δεν μπορούμε να τους μιλήσουμε.

Θα ήταν ωραίο να τους φέρω εδώ έναν έναν να τους κάνω μερικές ερωτήσεις.

Η πρώτη θα ήταν: «Είδες εσύ προσωπικά τον αναστημένο Ιησού; Από πόσο κοντά; Άκουγες τη φωνή του; Μπορούσες να τον αγγίξεις; Είσαι απολύτως βέβαιος ότι είδες τον αναστημένο Ιησού;» Φυσικά, αυτό δεν γίνεται —δεν μπορούμε να τους κάνουμε καμιά ερώτηση— αλλά υπάρχει κάποιος τρόπος για να ξέρουμε αν ήταν απολύτως βέβαιοι ότι είχαν δει τον αναστημένο Ιησού; Ναι, υπάρχει.

Αυτό φαίνεται από το πώς έζησαν μετά την ανάσταση του Ιησού.

Ξέρουμε ότι ήταν βέβαιοι πως τον είχαν δει αναστημένο.

Για παράδειγμα, οι απόστολοι —μετά την ανάσταση του Ιησού, υπέστησαν διωγμό, μάλιστα ορισμένοι εκτελέστηκαν.

Πιστεύετε ότι θα ήταν πρόθυμοι να υπομείνουν μια ζωή με διωγμό και να εκτελεστούν αν δεν ήταν βέβαιοι; Ωστόσο, τα υπέμειναν όλα αυτά επειδή ήταν βέβαιοι ότι είχαν δει τον αναστημένο Ιησού.

Ή σκεφτείτε τους 500 —ο Παύλος ανέφερε ότι, τον καιρό που έγραφε την επιστολή, οι περισσότεροι από αυτούς ακόμη ζούσαν.

Και ξέρουμε ότι, μόλις λίγα χρόνια αργότερα, ξέσπασε σφοδρός διωγμός.

Πολλοί οδηγήθηκαν στις αρένες, ορισμένοι κάηκαν ζωντανοί.

Θα ήταν πρόθυμοι να τα υποστούν όλα αυτά αν δεν ήταν βέβαιοι; Αλλά τα υπέμειναν όλα αυτά επειδή είχαν δει τον αναστημένο Ιησού.

Ο Παύλος ανέφερε και τον Ιάκωβο.

Πιθανότατα, πρόκειται για τον ετεροθαλή αδελφό του Ιησού.

Φυσικά, ξέρουμε από το εδάφιο Ιωάννης 7:5 ότι οι αδελφοί του Ιησού δεν πίστευαν σε αυτόν.

Στο εδάφιο Μάρκος 3:21, έφτασαν μάλιστα στο σημείο να πουν: «Έχει χάσει τα λογικά του».

Άρα, οι αδελφοί του Ιησού δεν πίστευαν στον Ιησού.

Έπειτα όμως, ο Ιησούς εμφανίστηκε στον Ιάκωβο και εκείνος άλλαξε.

Τώρα πίστεψε, και οι άλλοι αδελφοί του πίστεψαν.

Στο εδάφιο Πράξεις 1:14, οι αδελφοί του Ιησού αναφέρονται μαζί με την εκκλησία.

Προσεύχονταν με την εκκλησία.

Ήταν άπιστοι.

Ο Ιησούς εμφανίστηκε σε αυτούς, ή εμφανίστηκε στον Ιάκωβο, και έγιναν πιστοί.

Και μετά είναι ο Παύλος.

Ο Παύλος αναφέρθηκε στον εαυτό του στο εδάφιο 8.

Είπε: «Αλλά τελευταίο από όλους εμφανίστηκε και σε εμένα, σαν σε κάποιον γεννημένο πρόωρα».

Έτσι λοιπόν, τι θα πούμε για τον Παύλο; Πίστευε πραγματικά ότι είχε δει τον αναστημένο Ιησού; Ναι, φυσικά.

Απλώς σκεφτείτε πόσο άλλαξε αυτό τη ζωή του.

Η ζωή του άλλαξε 180 μοίρες.

Θα λέγαμε ότι, πριν από αυτή την εμπειρία, ο Παύλος ήταν μέλος της υψηλής κοινωνίας της εποχής του, ανήκε στην αφρόκρεμα.

Όταν είδε τον αναστημένο Ιησού, άλλαξε όλη του η ζωή.

Αυτή η αλλαγή περιγράφεται στα εδάφια 2 Κορινθίους 11:23 —2 Κορινθίους 11:23-27.

Και πάλι, θα διαβάσω μόνο κάποια σημεία.

Ανέφερε ότι “είχε φυλακιστεί πολλές φορές, υπέστη αμέτρητους ξυλοδαρμούς, έφτασε επανειλημμένα κοντά στον θάνατο, πέντε φορές δέχτηκε 40 παρά ένα χτυπήματα, τρεις φορές ραβδίστηκε, λιθοβολήθηκε, ναυάγησε”, μιλάει για “κινδύνους από ποταμούς, από ληστές, από τον ίδιο του τον λαό, κινδύνους από τα έθνη, κινδύνους στην πόλη, στην ερημιά, στη θάλασσα, μεταξύ ψευδαδέλφων, σε κόπο και μόχθο, σε νύχτες αγρύπνιας συχνά, σε πείνα και δίψα, πολλές φορές χωρίς τροφή, στο κρύο και χωρίς να έχει ρούχα να φορέσει”.

Αλήθεια, ποιος θα επέλεγε μια τέτοια ζωή; Πιστεύετε ότι ο Παύλος θα το έκανε με προθυμία; Θυμηθείτε, από την υψηλή κοινωνία βρέθηκε να ζει έτσι.

Θα ήταν πρόθυμος να το κάνει αυτό αν δεν ήταν βέβαιος; Τα υπέμεινε όμως όλα αυτά επειδή είχε δει τον αναστημένο Ιησού.

Επομένως, αυτοί οι μάρτυρες είναι αξιόπιστοι, μπορούμε να τους εμπιστευτούμε.

Ο τρόπος ζωής τους από τότε που είδαν τον αναστημένο Ιησού και έπειτα απέδειξε ότι ήταν απολύτως βέβαιοι πως τον είχαν δει αναστημένο.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για εμάς; Τα πάντα.

Αν δούμε πάλι τα λόγια του Παύλου στο εδάφιο 1 Κορινθίους 15:17, η πίστη μας δεν είναι άχρηστη.

Ο Ιησούς αναστήθηκε.

Πήγε στον ουρανό, εμφανίστηκε ενώπιον του Πατέρα του, παρουσίασε την αξία της θυσίας του.

Το λύτρο πληρώθηκε.

Έτσι λοιπόν, υπάρχει συγχώρηση αμαρτιών.

Θα υπάρξει ανάσταση.

Θα έρθει ένας νέος κόσμος.

Θα υπάρξει ζωή και αιώνια ζωή.

Θα συμβεί.

Όλα αυτά θα συμβούν.

Η ανάσταση του Ιησού αποτελεί εγγύηση.

Επίσης, όλα αυτά σημαίνουν ότι μπορούμε να περπατάμε συνεχώς στην αλήθεια ανεξάρτητα από το τι θα μας βρει.

Είδαμε τι πέρασαν οι Δώδεκα και οι 500 αλλά, επειδή είχαν ισχυρή πίστη στην ανάσταση του Ιησού, μπόρεσαν να υπομείνουν ακόμη και διωγμό.

Ελπίζουμε ότι δεν θα χρειαστεί να περάσουμε όλα όσα πέρασε ο Παύλος, αλλά ξέρουμε ότι μας περιμένουν δύσκολες μέρες.

Επειδή όμως έχουμε ισχυρή πίστη στην ανάσταση του Ιησού, μπορούμε να συνεχίζουμε να περπατάμε στην αλήθεια.

Και σαν τους αδελφούς και τις αδελφές μας του πρώτου αιώνα, μπορούμε και εμείς να υπομείνουμε διωγμό, ακόμη και τον θάνατο, επειδή ξέρουμε ότι θα γίνει ανάσταση.




jwbvod25-31.v   Greek
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Σάββατο 26 Ιουλίου 2025

 

Σάββατο 26 Ιουλίου

Να γίνεστε . . . μιμητές του Θεού, ως αγαπητά παιδιά.​—Εφεσ. 5:1.

Σήμερα, εμείς μπορούμε να ευαρεστούμε τον Ιεχωβά μιλώντας για εκείνον με θέρμη, ευγνωμοσύνη και αγάπη. Όταν είμαστε στη διακονία, έχουμε κατά νου ότι ο κύριος σκοπός μας είναι να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να ελκυστούν στον Ιεχωβά, να δουν τον αγαπημένο μας Πατέρα όπως τον βλέπουμε εμείς. (Ιακ. 4:8) Χαιρόμαστε πολύ να δείχνουμε στους ανθρώπους πώς περιγράφει η Γραφή τον Ιεχωβά, αποκαλύπτοντας την αγάπη του, τη δικαιοσύνη του, τη σοφία του, τη δύναμή του και άλλες ελκυστικές ιδιότητες. Επίσης, αινούμε τον Ιεχωβά και τον ευαρεστούμε προσπαθώντας να τον μιμούμαστε. Όταν το κάνουμε αυτό, ξεχωρίζουμε σε αυτόν τον πονηρό κόσμο. Οι άνθρωποι ίσως παρατηρούν ότι είμαστε διαφορετικοί και μπορεί να αναρωτιούνται γιατί. (Ματθ. 5:14-16) Στις καθημερινές μας επαφές μαζί τους, ίσως μας δοθεί η ευκαιρία να τους εξηγήσουμε γιατί ενεργούμε έτσι. Ως αποτέλεσμα, ειλικρινή άτομα ελκύονται στον Θεό μας. Όταν αινούμε τον Ιεχωβά με αυτούς τους τρόπους, φέρνουμε χαρά στην καρδιά του.​—1 Τιμ. 2:3, 4w24.02 σ. 10 ¶7


https://drive.google.com/file/d/10qprqZnIdRymijg0Cjg8togtBg-WT1ma/view?usp=sharing

Παρασκευή 25 Ιουλίου 2025

Ενισχύουν τους Αδελφούς Υπό Απαγόρευση

 

Να Βοηθάτε ο Ένας τον Άλλον στις Δυσκολίες

(15 λεπτά) Συζήτηση.

Είναι πιθανό να ξεσπάσουν ξαφνικά στην περιοχή που ζούμε κοινωνικές αναταραχές, μια πανδημία, μια φυσική καταστροφή, πόλεμος ή διωγμός. Όταν αντιμετωπίζουν δυσκολίες, οι Χριστιανοί σπεύδουν να βοηθήσουν και να ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον. Ακόμα όμως και αν δεν έχουμε επηρεαστεί άμεσα εμείς, συμπονούμε τους συγχριστιανούς μας και κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να τους βοηθήσουμε.​—1Κο 12:25, 26.

Κολάζ: Αδελφοί και αδελφές βοηθούν τους ομοπίστους τους με διάφορους τρόπους. 1. Ξαναχτίζουν μια Αίθουσα Βασιλείας που είχε καταστραφεί από μια φυσική καταστροφή. 2. Καλωσορίζουν θερμά μια μητέρα με την κόρη της που είναι πρόσφυγες. 3. Μια αδελφή ρίχνει μια συνεισφορά στο κουτί συνεισφορών στην Αίθουσα Βασιλείας. 4. Αδελφοί και αδελφές προσφέρουν είδη πρώτης ανάγκης σε πρόσφυγες ομοπίστους τους σε μια Αίθουσα Βασιλείας. 5. Εθελοντές μεταφέρουν εμφιαλωμένα νερά. 6. Ένας αδελφός προσεύχεται.

Διαβάστε 1 Βασιλέων 13:6 και Ιακώβου 5:16β. Μετά ρωτήστε:

  • Γιατί έχουν δύναμη οι προσευχές που κάνουν οι υπηρέτες του Θεού για άλλους;

Διαβάστε Μάρκος 12:42-44 και 2 Κορινθίους 8:1-4. Μετά ρωτήστε:

  • Ακόμα και αν έχουμε λίγα από υλική άποψη, γιατί δεν πρέπει να διστάζουμε να συνεισφέρουμε για το παγκόσμιο έργο, βοηθώντας έτσι τους αδελφούς μας που έχουν ανάγκη;

Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Ενισχύουν τους Αδελφούς Υπό Απαγόρευση. Μετά ρωτήστε:

  • Ποιες θυσίες έκαναν με αγάπη κάποιοι αδελφοί για να βοηθήσουν τους συγχριστιανούς τους στην Ανατολική Ευρώπη, όπου το έργο μας ήταν υπό απαγόρευση;

  • Όσο το έργο μας ήταν υπό απαγόρευση, πώς υπάκουαν οι αδελφοί στην εντολή να συναθροίζονται και να ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον;​—Εβρ 10:24, 25


Ενισχύουν τους Αδελφούς Υπό Απαγόρευση
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-lffv_202_VIDEO




Υπηρέτησα στο γραφείο τμήματος της Αυστρίας από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 έως το 1990.

Στο μικρό μας τμήμα είχε ανατεθεί να βοηθάει κάποιες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Αυτό περιλάμβανε επισκέψεις στους αδελφούς που βρίσκονταν υπό απαγόρευση παροχή πνευματικής τροφής διεξαγωγή μυστικών συναντήσεων και ενίσχυση στην τοπική οργάνωση που αντιμετώπιζε διωγμό.

Τυπώναμε μικροσκοπικά βιβλία σε χαρτί που χρησιμοποιούμε και για την εκτύπωση της Γραφής.

Έτσι, μπορούσαμε να μεταφέρουμε περισσότερα έντυπα σε αυτές τις χώρες.

Υπήρχαν αδελφοί που δρούσαν ως σύνδεσμοι μεταφέροντας εκατοντάδες βιβλία σε αυτές τις χώρες με τα δικά τους αυτοκίνητα.

Στα σύνορα, αν οι αστυνομικοί ανακάλυπταν τα έντυπα έκαναν ανάκριση στον οδηγό.

Αλλά οι αδελφοί ήταν εκπαιδευμένοι.

Ήξεραν τι έπρεπε να πουν για να προστατέψουν το έργο και να μη φανερώσουν εμπιστευτικές πληροφορίες.

Έπειτα από μία ή δύο μέρες, οι αρχές τούς άφηναν να επιστρέψουν.

Έπρεπε να γυρίσουν με τα δημόσια μέσα μεταφοράς επειδή τα αυτοκίνητά τους κατάσχονταν.

Ωστόσο, οι αδελφοί εκδήλωναν αυτοθυσιαστικό πνεύμα.

Ήταν πρόθυμοι να διακινδυνεύσουν.

Οι περισσότεροι κατάφερναν να περάσουν τα σύνορα.

Κάθε χρόνο, χιλιάδες μικροσκοπικά βιβλία μεταφέρονταν κρυφά στην Ανατολική Ευρώπη.

Αυτή η επιτυχία δεν οφειλόταν στη δική μας ευφυΐα και ικανότητα αλλά πάντοτε ήμασταν πλήρως πεπεισμένοι και είχαμε αποδείξεις ότι αυτό που μας βοηθούσε ήταν το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά.

Επίσης, μεταφέραμε μεμβράνες πολυγράφου ώστε να μπορούν οι αδελφοί να παράγουν την ίδια ύλη στη χώρα τους με πολυγράφους.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι πολύγραφοι μεταφέρθηκαν κρυφά από τους αδελφούς που υπηρετούσαν ως σύνδεσμοι.

Η άλλη λύση ήταν να κατασκευαστούν μέσα στη χώρα.

Θυμάμαι, ένας αδελφός ήταν επιδέξιος μηχανικός και με τη βοήθειά του οι αδελφοί αποφάσισαν να φτιάξουν έναν πολύγραφο μόνοι τους.

Έτσι λοιπόν, κατασκευάστηκαν αυτοσχέδια πιεστήρια όφσετ.

Οι αδελφοί είχαν κάποια μυστικά τυπογραφεία σε υπόγεια που είχαν σκάψει κάτω από τα σπίτια τους.

Σε πολλές περιπτώσεις, έπρεπε να τυπώνουν στη διάρκεια της νύχτας επειδή, στις κομμουνιστικές χώρες την ημέρα ήταν υποχρεωμένοι να εργάζονται σε ένα εργοστάσιο ή κάπου αλλού.

Από αυτό φαίνεται το υπέροχο πνεύμα αυτοθυσίας που εκδήλωναν οι αδελφοί στερούνταν πολλά από την ιδιωτική οικογενειακή τους ζωή για να τυπώνουν νύχτα την πνευματική τροφή.

Ορισμένοι είχαν πολύ λίγες ώρες για να κοιμηθούν αλλά αγαπούσαν τον Ιεχωβά και τους αδελφούς πάρα πολύ γι’ αυτό το έκαναν.

Δεν υπήρχαν Αίθουσες Βασιλείας.

Οι αδελφοί συναθροίζονταν κρυφά σε σπίτια και δεν έφταναν όλοι την ίδια ώρα επειδή αν οι γείτονες έβλεπαν τα ίδια άτομα να πηγαίνουν συχνά σε ένα σπίτι θα είχαν υποψίες.

Έτσι λοιπόν, κάθε εβδομάδα συναθροίζονταν στο σπίτι διαφορετικού αδελφού.

Αυτό συνέβαλλε στην προστασία του έργου, καθώς παρέμενε μυστικό.

Η υμνολογία ήταν πολύ σημαντική για τους αδελφούς και μάλιστα δεν χρειάζονταν υμνολόγιο.

Ήξεραν τα λόγια απέξω και αμέσως μόλις άκουγαν τον αριθμό του ύμνου μπορούσαν να τον ψάλουν.

Η υμνολογία άγγιζε την καρδιά —τα συναισθήματα των αδελφών και έτσι ήταν πιο αποφασισμένοι να μείνουν πιστοί.





lffv-202.v   Ελληνική
www.jw.org © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Παρασκευή 25 Ιουλίου 2025

 

Παρασκευή 25 Ιουλίου

Εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι την τελική περίοδο του συστήματος πραγμάτων.​—Ματθ. 28:20.

Από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, ο λαός του Ιεχωβά σε πολλές χώρες έχει απολαύσει έναν βαθμό ειρήνης και ελευθερίας καθώς επιτελεί το έργο κηρύγματος. Μάλιστα, το έργο έχει σημειώσει εκπληκτική πρόοδο. Σήμερα, τα μέλη του Κυβερνώντος Σώματος εξακολουθούν να αποβλέπουν στον Χριστό για καθοδηγία. Θέλουν να αντανακλούν οι οδηγίες που δίνουν στους αδελφούς την άποψη του ουρανού για τα διάφορα ζητήματα. Με τη σειρά τους, οι επίσκοποι περιοχής και οι πρεσβύτεροι δίνουν κατεύθυνση στις εκκλησίες. Οι χρισμένοι πρεσβύτεροι βρίσκονται στο “δεξί χέρι” του Χριστού. (Αποκ. 2:1) Βέβαια, αυτοί οι πρεσβύτεροι είναι ατελείς και κάνουν λάθη. Ο Μωυσής και ο Ιησούς του Ναυή έσφαλλαν κάποιες φορές, όπως και οι απόστολοι. (Αριθ. 20:12· Ιησ. Ναυή 9:14, 15· Ρωμ. 3:23) Παρ’ όλα αυτά, ο Χριστός οδηγεί προσεκτικά τον πιστό δούλο και τους διορισμένους πρεσβυτέρους, και θα συνεχίσει να το κάνει αυτό. Επομένως, έχουμε κάθε λόγο να εμπιστευόμαστε την καθοδηγία που παρέχει μέσω εκείνων που είναι διορισμένοι να ασκούν την ηγεσία. w24.02 σ. 23, 24 ¶13, 14

https://drive.google.com/file/d/1xK3Wzewpyjszm0B7YosvQxURjxotdHHl/view?usp=sharing

Πέμπτη 24 Ιουλίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 24 Ιουλίου 2025

 

Πέμπτη 24 Ιουλίου

Ο Ιεχωβά είναι ο Ποιμένας μου. Δεν θα μου λείψει τίποτα.​—Ψαλμ. 23:1.

Ο 23ος Ψαλμός είναι ένας ύμνος που εκφράζει πεποίθηση για την αγάπη και την τρυφερή φροντίδα του Ιεχωβά. Ο Δαβίδ, ο συγγραφέας αυτού του ψαλμού, περιγράφει τον ισχυρό δεσμό που υπήρχε ανάμεσα στον ίδιο και στον Ποιμένα του, τον Ιεχωβά. Ο Δαβίδ ένιωθε ασφαλής καθώς άφηνε τον Ιεχωβά να τον καθοδηγεί και εξαρτόταν απόλυτα από εκείνον. Ήξερε ότι η αγάπη του Ιεχωβά θα τον ακολουθούσε όλες τις ημέρες της ζωής του. Γιατί ήταν τόσο βέβαιος; Ο Δαβίδ ένιωθε ότι είχε καλή φροντίδα επειδή ο Ιεχωβά τού προμήθευε συνεχώς ό,τι είχε ανάγκη. Ο Δαβίδ επίσης απολάμβανε τη φιλία και την εύνοια του Ιεχωβά. Γι’ αυτό, ήταν βέβαιος πως, ό,τι και αν του επιφύλασσε το μέλλον, ο Ιεχωβά θα συνέχιζε να φροντίζει για όλες του τις ανάγκες. Η εμπιστοσύνη του Δαβίδ στην τρυφερή αγάπη του Ιεχωβά ήταν πιο ισχυρή από οποιεσδήποτε ανησυχίες του και του χάριζε βαθιά ευτυχία και ικανοποίηση.​—Ψαλμ. 16:11w24.01 σ. 29 ¶12, 13

https://drive.google.com/file/d/1o-Ul2kCDnjDwU4wOSZ5Z4SfGTPP22tlp/view?usp=sharing

Τετάρτη 23 Ιουλίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τετάρτη 23 Ιουλίου 2025

 

Τετάρτη 23 Ιουλίου

Φέρατε πάνω μου μεγάλη συμφορά.​—Γέν. 34:30.

Ο Ιακώβ υπέμεινε πολλά προβλήματα. Δύο γιοι του, ο Συμεών και ο Λευί, ντρόπιασαν την οικογένεια και έφεραν μομφή στο όνομα του Ιεχωβά. Επιπρόσθετα, η αγαπημένη σύζυγος του Ιακώβ, η Ραχήλ, πέθανε καθώς γεννούσε το δεύτερο παιδί τους. Επίσης, εξαιτίας μιας μεγάλης πείνας, ο Ιακώβ αναγκάστηκε να μετοικήσει στη γη της Αιγύπτου στα γηρατειά του. (Γέν. 35:16-19· 37:28· 45:9-11, 28) Παρ’ όλες αυτές τις δοκιμασίες, ο Ιακώβ ποτέ δεν έχασε την πίστη του στον Ιεχωβά και στις υποσχέσεις Του. Ο Ιεχωβά, από πλευράς του, έδειχνε στον Ιακώβ ότι είχε την εύνοιά Του. Για παράδειγμα, ο Ιεχωβά ευλογούσε τον Ιακώβ από υλική άποψη. Σκεφτείτε επίσης πόσο ευγνώμων πρέπει να ήταν ο Ιακώβ στον Ιεχωβά όταν αντάμωσε ξανά τον Ιωσήφ, τον γιο που χρόνια νόμιζε νεκρό! Χάρη στη στενή του φιλία με τον Ιεχωβά, ο Ιακώβ κατάφερε να αντιμετωπίσει τις δοκιμασίες του με επιτυχία. (Γέν. 30:43· 32:9, 10· 46:28-30) Όταν διατηρούμε στενή φιλία με τον Ιεχωβά, μπορούμε και εμείς να αντιμετωπίζουμε με επιτυχία τις απροσδόκητες δοκιμασίες. w23.04 σ. 15 ¶6, 7


https://drive.google.com/file/d/1zr7Bt1fwlVGK9ZQaMLqbUMUlJpuX1NhG/view?usp=sharing

Τρίτη 22 Ιουλίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Τρίτη 22 Ιουλίου 2025

 

Τρίτη 22 Ιουλίου

Ας χαιρόμαστε ενώ βρισκόμαστε σε θλίψεις.​—Ρωμ. 5:3.

Όλοι οι ακόλουθοι του Χριστού μπορούν να αναμένουν θλίψη. Σκεφτείτε το παράδειγμα του αποστόλου Παύλου, ο οποίος είπε στους Χριστιανούς της Θεσσαλονίκης: «Όταν ήμασταν μαζί σας, σας λέγαμε εκ των προτέρων ότι θα υποφέραμε θλίψη και . . . αυτό ακριβώς συνέβη». (1 Θεσ. 3:4) Στους δε Κορινθίους έγραψε: «Θέλουμε να είστε πλήρως ενήμεροι, αδελφοί, για τη θλίψη που περάσαμε . . . Είχαμε πολλές αμφιβολίες ακόμη και για τη ζωή μας». (2 Κορ. 1:8· 11:23-27) Και σήμερα οι Χριστιανοί μπορούν να αναμένουν κάποια μορφή θλίψης. (2 Τιμ. 3:12) Καθώς εκδηλώνετε πίστη στον Ιησού και τον ακολουθείτε, φίλοι και συγγενείς ίσως να σας φερθούν εχθρικά. Μήπως έχετε αντιμετωπίσει προβλήματα στη δουλειά σας λόγω της αποφασιστικότητάς σας να είστε έντιμοι σε όλα; (Εβρ. 13:18) Μήπως έχετε αντιμετωπίσει εναντίωση από την κυβέρνηση επειδή μιλούσατε για την ελπίδα σας σε άλλους; Ωστόσο, όποια μορφή θλίψης και αν αντιμετωπίζουμε, ο Παύλος λέει ότι πρέπει να χαιρόμαστε. w23.12 σ. 10, 11 ¶9, 10

https://drive.google.com/file/d/1BdvE0cprALeKtcPetTRnl_TdZNvafnaK/view?usp=sharing

Δευτέρα 21 Ιουλίου 2025

Πνευματικά Πετράδια ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ 23 23

 



https://drive.google.com/file/d/1-Ss--B7AuxVqt2CcQ2gr-tYIvJKIBQKG/view?usp=sharing

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Δευτέρα 21 Ιουλίου 2025

 

Δευτέρα 21 Ιουλίου

Να παρηγορείτε . . . ο ένας τον άλλον.​—1 Θεσ. 4:18.

Γιατί είναι η παροχή παρηγοριάς σημαντική έκφραση της αγάπης μας; Σύμφωνα με κάποιο Βιβλικό σύγγραμμα, η λέξη παρακαλείτε του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου που χρησιμοποίησε εδώ ο απόστολος Παύλος μεταδίδει την έννοια του «να στέκεται κανείς δίπλα σε ένα άτομο για να το ενθαρρύνει όταν υφίσταται σοβαρή δοκιμή». Επομένως, όταν παρηγορούμε κάποιον ομόπιστό μας που υποφέρει, τον βοηθάμε να σηκωθεί και να συνεχίσει να περπατάει στον δρόμο για τη ζωή. Κάθε φορά που είμαστε δίπλα σε έναν ομόπιστό μας για να μας πει τον πόνο του, του εκφράζουμε την αγάπη μας. (2 Κορ. 7:6, 7, 13) Τα αισθήματα συμπόνιας και η παροχή παρηγοριάς συνδέονται στενά. Με ποιον τρόπο; Το συμπονετικό άτομο υποκινείται να παρηγορήσει άλλους και να προσπαθήσει να απαλύνει τον πόνο τους. Επομένως, πρώτα νιώθουμε συμπόνια και κατόπιν δίνουμε παρηγοριά. Προσέξτε πώς συνδέει ο Παύλος τη συμπόνια του Ιεχωβά με την παρηγοριά που δίνει Εκείνος. Ο Παύλος αποκαλεί τον Ιεχωβά “Πατέρα του τρυφερού ελέους και Θεό κάθε παρηγοριάς”.​—2 Κορ. 1:3w23.11 σ. 9, 10 ¶8-10

https://drive.google.com/file/d/12GA4noEnYL6QzbE4Qde6abYWTIM1EhDb/view?usp=sharing

Κυριακή 20 Ιουλίου 2025

Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Κυριακή 20 Ιουλίου 2025

 

Κυριακή 20 Ιουλίου

Οι σκέψεις μου δεν είναι σαν τις δικές σας σκέψεις.​—Ησ. 55:8.

Αν δεν λάβουμε αυτό που ζητήσαμε μέσω προσευχής, θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε τον εαυτό μας: “Προσεύχομαι για το σωστό πράγμα;” Πολλές φορές, νομίζουμε ότι ξέρουμε ποιο είναι το καλύτερο για εμάς. Αλλά τα πράγματα που ζητάμε μπορεί να μη μας ωφελούν μακροπρόθεσμα. Αν προσευχόμαστε για κάποιο πρόβλημα, ίσως υπάρχει καλύτερη λύση από αυτήν που ζητάμε εμείς. Εκτός αυτού, ορισμένα πράγματα που ζητάμε ίσως να μην είναι σε αρμονία με το θέλημα του Ιεχωβά. (1 Ιωάν. 5:14) Λόγου χάρη, σκεφτείτε το παράδειγμα κάποιων γονέων που ζήτησαν από τον Ιεχωβά να κρατήσει το παιδί τους στην αλήθεια. Αυτό φαίνεται θεμιτό αίτημα. Εντούτοις, ο Ιεχωβά δεν εξαναγκάζει κανέναν μας να τον υπηρετεί. Θέλει όλοι μας, περιλαμβανομένων και των παιδιών μας, να επιλέξουμε να τον λατρεύουμε. (Δευτ. 10:12, 13· 30:19, 20) Επομένως, οι γονείς θα μπορούσαν να ζητούν από τον Ιεχωβά να τους βοηθήσει να αγγίξουν την καρδιά του παιδιού τους ώστε να υποκινηθεί να αγαπήσει τον Ιεχωβά και να γίνει φίλος Του.​—Παρ. 22:6· Εφεσ. 6:4w23.11 σ. 21 ¶5· σ. 23 ¶12

https://drive.google.com/file/d/1bZ8AfRdGw9LG-dwlpIYeU95lOnJiY6Ap/view?usp=sharing

Άιζακ Μαρέι: «Αυτή Έκανε Ό,τι Μπορούσε» (Μάρκ. 14:8)

 Άιζακ Μαρέι: «Αυτή Έκανε Ό,τι Μπορούσε» (Μάρκ. 14:8)



Μερικές φορές αναρωτιόμαστε: “Έχω κάποια αξία; Τελικά, αξίζω κάτι ως άτομο;” Σε στιγμές αδυναμίας, ίσως μάλιστα σκεφτούμε: “Ξέρει άραγε κανένας τι κάνω εγώ για τον Ιεχωβά;” Με βάση το σημερινό εδάφιο, μπορούμε να είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά ξέρει το καθετί που κάνουμε. Ξέρει κάθε μας συναίσθημα με ακρίβεια, ό,τι νιώθουμε βαθιά μέσα μας για εκείνον. Στο Μάρκος 14:8 διαβάζουμε —και είναι τα λόγια του Ιησού για τη Μαρία: «Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε». Ας διαβάσουμε την αφήγηση πιο προσεκτικά και ας δούμε πόσο καθοριστική είναι για την αξία μας η αγάπη που νιώθουμε για τον Θεό και η στάση που έχουμε για τα πνευματικά πράγματα. Ο Ιησούς ήταν το τιμώμενο πρόσωπο σε ένα γεύμα στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού. Αυτό συνέβη μόλις πέντε μέρες πριν γιορτάσει ο Ιησούς το τελευταίο του Πάσχα. Ανάμεσα στους καλεσμένους ήταν οι μαθητές του, αλλά επίσης η Μαρία, η Μάρθα, καθώς και ο Λάζαρος, ο οποίος είχε αναστηθεί μερικές εβδομάδες νωρίτερα. Η Μαρία ήρθε με ένα πολύτιμο αλαβάστρινο δοχείο και το άνοιξε σπάζοντάς το. Το δοχείο περιείχε ένα πολύ ακριβό αρωματικό λάδι. Μετά, το έχυσε στο κεφάλι του Ιησού και στα πόδια του, και σκούπισε τα πόδια του με τα μαλλιά της. Η ευωδιά γέμισε όλο το σπίτι. Έπειτα όμως, συνέβη κάτι που θα μπορούσε να χαλάσει το ωραίο κλίμα και να καταλήξει σε έντονο καβγά. Ας δούμε τα εδάφια Μάρκος 14:4, 5: «Τότε μερικοί έλεγαν μεταξύ τους με αγανάκτηση: “Γιατί σπαταλήθηκε αυτό το αρωματικό λάδι; Διότι αυτό το αρωματικό λάδι θα μπορούσε να είχε πουληθεί πάνω από 300 δηνάρια και τα χρήματα να είχαν δοθεί στους φτωχούς!” Και εκνευρίστηκαν πολύ μαζί της». Η υποσημείωση αναφέρει «της μίλησαν θυμωμένα· τη μάλωσαν». Λες και αυτό που είχε κάνει ήταν άτοπο, σκέτη σπατάλη. Η αντίδραση του Ιησού ήταν άμεση. Είπε αυτό που διαβάζουμε στο εδάφιο 6: «Αλλά ο Ιησούς είπε: “Αφήστε την. Γιατί προσπαθείτε να της δημιουργήσετε προβλήματα; Έκανε μια καλή πράξη σε εμένα”». Ο Ιησούς δεν επέτρεψε στους επικριτές να χαλάσουν το κλίμα. Και μετά είπε τα λόγια του σημερινού εδαφίου, το πρώτο μέρος του εδαφίου 8 —είπε: «Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε». Έδωσε με αγνότητα καρδιάς ό,τι καλύτερο είχε. Και ο Ιησούς ήξερε ότι η Μαρία «έκανε ό,τι μπορούσε» και την τίμησε. Την ευχαρίστησε για το όμορφο δώρο της και την επαίνεσε. Ασφαλώς, η Μαρία δεν γύρισε σπίτι το βράδυ νιώθοντας άχρηστη και ταπεινωμένη. Αλλά κατόπιν, ο Ιησούς έδωσε ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε αυτό που έκανε η Μαρία. Διαβάζουμε στο εδάφιο 8 το δεύτερο μέρος. Είπε: «Έχυσε προκαταβολικά αρωματικό λάδι στο σώμα μου ενόψει της ταφής». Η Μαρία δεν είχε ιδέα πόσο σημαντική ήταν αυτή η πράξη για τον Ιησού. Ο Ιησούς τη θεώρησε προετοιμασία για τον θάνατο και την ταφή του. Αυτό που επρόκειτο να γίνει ήταν κάτι που τον απασχολούσε πολύ έντονα. Για αυτόν, η πράξη της ήταν υπέροχη. Μετά, είπε στο εδάφιο 9: «Αληθινά σας λέω: Οπουδήποτε κηρυχτούν τα καλά νέα σε όλο τον κόσμο, θα ειπωθεί και ό,τι έκανε αυτή η γυναίκα, σε ανάμνησή της». Η Μαρία δεν το έκανε αυτό για να γίνει ξακουστή. Ο Ιησούς φρόντισε να καταγραφεί. Και το ότι μιλάμε για αυτό αποτελεί εκπλήρωση της προφητείας του. Φανταστείτε ότι προφανώς η Μαρία βρίσκεται στον ουρανό με τον Ιησού και θα συμβάλει στο να έρθουν ανείπωτες ευλογίες στην ανθρωπότητα. Ο Ιησούς απευθύνθηκε και στους μαθητές, βοηθώντας τους να καταλάβουν ότι οι υποθέσεις της ζωής, όσο σημαντικές και αν είναι, δεν πρέπει ποτέ να έχουν προτεραιότητα σε σχέση με τη Βασιλεία και τα συμφέροντά της. Στο εδάφιο 7, έκανε τρεις σύντομες δηλώσεις με βαθύ νόημα. Η πρώτη: «Τους φτωχούς άλλωστε τους έχετε πάντοτε μαζί σας». Το «πάντοτε» εδώ δεν σημαίνει για πάντα. Μόνο όσο θα διαρκέσει αυτό το σύστημα θα υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι. Στον νέο κόσμο δεν θα υπάρχουν φτωχοί. Εξάλλου, τα χρήματα που θα μπορούσαν να πάρουν για αυτό το πολύτιμο λάδι δεν θα έφταναν για να βοηθήσουν τους φτωχούς στη γη του Ισραήλ ή έστω στην επαρχία της Ιουδαίας. Ο Ιησούς ήθελε να τους δείξει ποιες ήταν οι σωστές προτεραιότητες, γιατί στην επόμενη φράση είπε: «Μπορείτε να τους κάνετε καλό όποτε θέλετε». Την άλλη μέρα ή εβδομάδα, τον άλλον μήνα ή χρόνο, οι φτωχοί εκεί θα ήταν, και μπορούσαν να τους κάνουν καλό, αλλά αυτός δεν θα ήταν. Όπως είπε: «Αλλά εμένα δεν θα με έχετε πάντοτε». Προτεραιότητα εκείνη τη στιγμή δεν είχαν οι φτωχοί, αλλά ο Ιησούς. Αυτή ήταν η αλήθεια. Και ήθελε να αντιληφθούν ότι οι μέρες που ζούσαν ήταν κρίσιμες. Θα ήταν καλό επίσης να εξετάσουμε λίγο την άποψη του Ιούδα. Αν ανοίξετε στον Ιωάννη, κεφάλαιο 12, θα δείτε ότι ο Ιούδας ξεκίνησε το ζήτημα στο εδάφιο 4 και στο εδάφιο 5. Μετά το εδάφιο 6 λέει: «Το είπε όμως αυτό [ο Ιούδας], όχι επειδή ενδιαφερόταν για τους φτωχούς, αλλά επειδή ήταν κλέφτης και είχε το κουτί με τα χρήματα και έκλεβε τα χρήματα που έβαζαν σε αυτό». Ο Ιούδας δεν ενδιαφερόταν για τους φτωχούς. Και αυτό που έκανε η Μαρία δεν ταίριαζε με τα σχέδιά του. Μετά, όταν ο Ιησούς τούς έδωσε συμβουλή δημόσια, ο Ιούδας θύμωσε τόσο πολύ ώστε έφυγε από εκεί, πήγε στους πρωθιερείς, κανόνισε να προδώσει τον Ιησού και τους ρώτησε πόσο θα τον πλήρωναν. Εκείνοι είπαν: «30 ασημένια νομίσματα». Ξέρετε για τι αξία μιλάμε; Περίπου για 100 δηνάρια. Οπότε, καταλαβαίνετε τις αξίες του Ιούδα. Για αυτόν, ένα μύρο άξιζε πιο πολύ από την ίδια τη ζωή του Κυρίου του. Μα πώς ήταν δυνατόν να το κάνει αυτό ο Ιούδας; Είχε δει τα θαύματα. Είχε δει με τα μάτια του την ανάσταση του Λαζάρου. Πώς μπόρεσε να κάνει αυτό το απαίσιο πράγμα; Αν ανοίξουμε το εδάφιο Ιωάννης 13:2, εκεί λέει: «Ο Διάβολος είχε ήδη βάλει στην καρδιά του Ιούδα του Ισκαριώτη ... να τον προδώσει». Άρα, ο θυμός του Ιούδα και η απληστία του Ιούδα ετοίμασαν την καρδιά του, την άνοιξαν, ώστε ο Σατανάς μπήκε εκεί μέσα και έβαλε τις κακές σκέψεις του στη διάνοιά του. Είναι συγκλονιστικό! Συνοψίζοντας, τι μαθαίνουμε; Ο Ιεχωβά ξέρει το καθετί που κάνουμε, tι θεωρούμε πολύτιμο, tα πιο βαθιά μας κίνητρα. Ο Παύλος λέει στο Εβραίους 6:10: «Ο Θεός δεν είναι άδικος ώστε να ξεχάσει το έργο σας και την αγάπη που δείξατε για το όνομά του, διακονώντας τους αγίους και συνεχίζοντας να τους διακονείτε». Η υπηρεσία που προσφέρουμε ο ένας στον άλλον δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Και πού ξέρουμε τι προεκτάσεις έχει! Ο Παύλος λέει σε άλλο σημείο ότι «μερικοί, χωρίς να το γνωρίζουν, φιλοξένησαν αγγέλους». Και όταν ο Ιεχωβά μάς ανταμείψει με αιώνια ζωή, αυτή θα είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της αξίας μας. Είμαστε τόσο σημαντικοί για τον Ιεχωβά ώστε θέλει να υπάρχουμε για πάντα. Πόσο σπουδαία μαθήματα παίρνουμε από αυτά τα λίγα λόγια: “Μην της δημιουργείτε προβλήματα”! «Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε».

Ντέιβιντ Σέιφερ: Να Λαβαίνετε Κατανόηση και Επιδέξια Κατεύθυνση (Παρ. 1:5)

 Ντέιβιντ Σέιφερ: Να Λαβαίνετε Κατανόηση και Επιδέξια Κατεύθυνση (Παρ. 1:5)





«Ο άνθρωπος που έχει κατανόηση λαβαίνει επιδέξια κατεύθυνση». Αλλά τι είναι κατανόηση; Ένα λεξικό την ορίζει ως την ικανότητα κάποιου «να συλλαμβάνει το νόημα» ή τη δυνατότητα που έχει «να αντιλαμβάνεται, να αναλύει, να διακρίνει και να κρίνει». Το Ενόραση στις Γραφές, μιλώντας περαιτέρω για την έννοια της διάκρισης, λέει ότι το άτομο που έχει κατανόηση βλέπει ένα ζήτημα σε βάθος και καταλαβαίνει πώς τα επιμέρους στοιχεία μιας κατάστασης συνεργούν ώστε να διαμορφωθεί συνολικά. Για παράδειγμα, όποιος κατανοεί πώς οικοδομείται ένα κτίριο δεν βλέπει μόνο το ίδιο το κτίριο, αλλά και την υποδομή—τον σχεδιασμό του. Αντιλαμβάνεται τον σκελετό, τα ηλεκτρολογικά, τα υδραυλικά και τον εξαερισμό. Κατανοεί πώς συνεργάζονται μεταξύ τους αυτά τα συστήματα και μπορεί να θαυμάσει το αποτέλεσμα ή να υποδείξει πού πρέπει να βελτιωθεί. Είναι πολύ χρήσιμη ικανότητα η κατανόηση. Επομένως, γιατί κάποιος με κατανόηση χρειάζεται επιδέξια κατεύθυνση; Αυτός που έχει κατανόηση γνωρίζει τέσσερα πράγματα. Ας τα εξετάσουμε μαζί. Πρώτον, κατανοεί ότι η διαδικασία της σκέψης είναι δική του ευθύνη. Δεύτερον, κατανοεί σε ποιους τομείς υστερεί. Τρίτον, κατανοεί τι μπορεί να χορηγήσει ο Ιεχωβά, αλλά επίσης κατανοεί τι έχουν να προσφέρουν οι άλλοι. Ας τα δούμε ένα ένα. Αρχικά, ανοίξτε στον Μάρκο, κεφάλαιο 12. Εδώ, ο Ιησούς έχει μόλις εξηγήσει σε έναν από τους γραμματείς ποια είναι η μεγαλύτερη εντολή του Νόμου. Προσέξτε πώς συμφώνησε ο γραμματέας εδώ, στο εδάφιο 33: «Και το να αγαπάει κανείς αυτόν [τον Θεό] με όλη του την καρδιά, με όλη του την κατανόηση και με όλη του τη δύναμη, και το να αγαπάει κανείς τον πλησίον του όπως τον εαυτό του, αξίζει πολύ περισσότερο από όλα τα ολοκαυτώματα και τις θυσίες». Ναι, ο Ιεχωβά αναμένει να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας, να ασκούμε τη συνείδησή μας, να αποδίδουμε ιερή υπηρεσία με «τη δύναμη της λογικής» μας, σύμφωνα με το Ρωμαίους 12:1. Άρα, ο άνθρωπος που έχει κατανόηση δεν περιμένει να σκέφτονται οι άλλοι για λογαριασμό του. Δεν είναι αυτός ο λόγος που αναζητάει επιδέξια κατεύθυνση. Αντίθετα, διαθέτει χρόνο για στοχασμό. Εξαντλεί τις δυνατότητες σκέψης που του δίνει η Βιβλικά εκπαιδευμένη συνείδησή του. Κατανοεί σε τι υστερεί. Κατανοεί ότι ο Ιεχωβά αναμένει από αυτόν να Τον αγαπάει με όλη του την κατανόηση. Αλλά σε αυτό το σημείο ίσως σκέφτεστε: “Και το Παροιμίες 3:5; Εκεί λέει: «Μη στηρίζεσαι [μη βασίζεσαι] στη δική σου κατανόηση»”. Και έτσι ερχόμαστε στο δεύτερο σημείο: Το άτομο που έχει κατανόηση γνωρίζει τι δεν κατανοεί. Γνωρίζει σε τι υστερεί. Ανοίξτε στις Παροιμίες, κεφάλαιο 19, και δείτε πώς τονίζεται αυτό στο εξής εδάφιο, το Παροιμίες 19:25. Λέει: «Να χτυπάς τον χλευαστή, ώστε ο άπειρος να γίνει οξυδερκής, και να επιπλήττεις αυτόν που έχει κατανόηση, ώστε να αυξηθεί η γνώση του». Ο χλευαστής απλώς κοροϊδεύει όποιους σκέφτονται διαφορετικά. Τα χτυπήματα που του δίνονται χρησιμεύουν ως προειδοποίηση για τον άπειρο. Αλλά ακόμα και το άτομο με κατανόηση χρειάζεται, όπως αναφέρεται, “επίπληξη” επειδή δεν γνωρίζει τα πάντα. Αυτό το άτομο γνωρίζει τι δεν γνωρίζει. Αντιλαμβάνεται ότι ίσως δεν έχει όλα τα στοιχεία. Ότι δεν έχει υπόψη του όλα τα δεδομένα. Δεν βλέπει τα πράγματα όπως άλλοι άνθρωποι, και ασφαλώς δεν μπορεί να διαβάσει καρδιές. Τι χρειάζεται λοιπόν; Επιδέξια κατεύθυνση. Στις Παροιμίες 11:14, διαβάζουμε: «Όταν δεν υπάρχει επιδέξια κατεύθυνση, ο λαός πέφτει, αλλά η επιτυχία έρχεται μέσω πολλών συμβούλων». Όλοι είναι καλό να το σκεφτόμαστε αυτό όταν τηλεφωνούμε ή γράφουμε μια επιστολή σε ένα άτομο, σε ένα πρεσβυτέριο, σε άλλο τμήμα του Μπέθελ, σε ένα γραφείο τμήματος —γενικά στους αδελφούς. Αντί να τους κρίνετε, να βλέπετε τα καλά τους στοιχεία. Να αναγνωρίζετε ότι έχουν ευφυΐα, πείρα και πνευματικότητα. Να αναζητάτε ενόραση από άτομα που είχαν παρόμοιες εμπειρίες με εκείνους τους αδελφούς. Να λαβαίνετε επιδέξια κατεύθυνση. Δείτε επίσης τι αναφέρεται στο κεφάλαιο 21, εδάφιο 2 —Παροιμίες 21:2. Επειδή είμαστε ατελείς, δεν αντιλαμβανόμαστε πόσο περιορισμένη φαίνεται η δική μας οπτική σε άλλους. Γι’ αυτό, λέει: «Όλες οι οδοί του ανθρώπου φαίνονται σωστές στον ίδιο, αλλά ο Ιεχωβά εξετάζει την καρδιά». Και αυτό μας φέρνει στο τρίτο σημείο: Αυτός που έχει κατανόηση γνωρίζει τι μπορεί να χορηγήσει ο Ιεχωβά. Γνωρίζοντας ότι υστερούμε σε σοφία, πρώτο και κύριο μέλημά μας είναι αυτό που λέει το Ιακώβου 1:5: “Αν κάποιος από εσάς υστερεί σε σοφία, ας ζητάει από τον Θεό, γιατί αυτός δίνει σε όλους γενναιόδωρα και χωρίς να περιφρονεί κανέναν”. Η κατανόηση έχει πηγή. Ποια είναι η πηγή της κατανόησης; Αυτή η ερώτηση υπάρχει δύο φορές στον Ιώβ, κεφάλαιο 28, και το συμπέρασμα στο τέλος είναι ότι «ο φόβος του Ιεχωβά—αυτό είναι σοφία, και η απομάκρυνση από το κακό είναι κατανόηση». Ο ψαλμωδός είπε: «Η φανέρωση των λόγων σου φέρνει φως, δίνοντας κατανόηση στους άπειρους». —Ψαλμός 119:130. Και δεν πρέπει να παραβλέπουμε τι συνέβη στην περίπτωση του Βεσελεήλ. Ο Ιεχωβά μπορεί να αυξήσει την κατανόησή μας με το άγιο πνεύμα του ή ακόμα και να μας δώσει την ικανότητα να διδάσκουμε άλλους. Γι’αυτό, εμπιστευόμαστε τη σοφία του Ιεχωβά. Προσέξτε να μη σκεφτείτε ποτέ ότι η Αγία Γραφή είναι μεν εξαιρετική, αλλά ίσως δεν εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση. Ο Ιησούς χαρακτήρισε τον Λόγο του Θεού ως την αλήθεια. Θα επανέλθουμε σε αυτό σε λίγο. Αλλά η Γραφή δείχνει επίσης ότι είναι σοφό να μαθαίνουμε από ειδικούς, άτομα με πείρα. Τέταρτο σημείο: Κάποιος με κατανόηση κατανοεί τι προσφέρουν οι άλλοι. Ιώβ 12:12: «Δεν υπάρχει σοφία μεταξύ των ηλικιωμένων; Δεν έρχεται η κατανόηση με τη μακροζωία;» Οπότε ο καθένας μας ας αναρωτηθεί: “Συμβουλεύτηκα πιο ηλικιωμένα άτομα; Γενικά, κάνω παρέα μαζί τους; Αν όχι, μήπως χάνω κάτι;” Και όσοι είναι ειδικοί σε τομείς όπως τα οικονομικά, η μηχανική, οι κατασκευές, ο σχεδιασμός, οι γλώσσες, η συγγραφή, η μουσική ή σε διάφορους άλλους τομείς; Μπορούμε να ζητήσουμε επιδέξια κατεύθυνση από τέτοια πεπειραμένα άτομα; Και βέβαια! Όποιος έχει κατανόηση «λαβαίνει επιδέξια κατεύθυνση». Το 1 Χρονικών 25:7, 8 μιλάει για μουσικούς «που ήταν εκπαιδευμένοι ..., όλοι τους πεπειραμένοι». Η εβραϊκή λέξη που υπάρχει εδώ είναι η ίδια που αποδίδεται με τον όρο «κατανόηση». Στον Δανιήλ, διαβάζουμε ότι ο επικεφαλής αυλικός του Ναβουχοδονόσορα, ο Ασφενάζ, δίδαξε στον Δανιήλ και στους τρεις συντρόφους του τη γραφή και τη γλώσσα των Χαλδαίων. Άρα, δεχόμαστε επιδέξια κατεύθυνση έστω και από άτομα που δεν γνωρίζουν και δεν αγαπούν ακόμα τον Ιεχωβά. Κάποιος με κατανόηση κατανοεί τι έχουν να προσφέρουν οι άλλοι, αλλά επίσης αντιλαμβάνεται ότι υπάρχουν όρια σε αυτά που προσφέρουν. Στις Παροιμίες, κεφάλαιο 21, δείτε το εδάφιο 30, που λέει: «Δεν υπάρχει ούτε σοφία ούτε διάκριση ούτε συμβουλή ενάντια στον Ιεχωβά». Αν λοιπόν η γνώμη ενός λεγόμενου ειδικού συγκρούεται με τις αρχές της Γραφής, οι αρχές της Γραφής υπερισχύουν πάντα. Αν ένα σχολιολόγιο δυσφημεί κάποιον Βιβλικό συγγραφέα, απορρίπτουμε την κριτική του. Αν μια ιατρική διαδικασία παραβιάζει τους νόμους του Θεού, αναζητούμε άλλη που δεν τους παραβιάζει, γιατί δεν υπάρχει σοφία, διάκριση ή συμβουλή ενάντια στον Ιεχωβά. Άρα, είδαμε ότι κατανόηση είναι η ικανότητα να διακρίνουμε πώς συνεργούν διάφοροι παράγοντες στη διαμόρφωση μιας κατάστασης. Τι κατανοεί αυτός που λαβαίνει κατανόηση ή επιδέξια κατεύθυνση; Ότι η διαδικασία της σκέψης είναι δική του ευθύνη. Κατανοεί σε ποιους τομείς υστερεί. Κατανοεί τι χορηγεί ο Ιεχωβά. Και κατανοεί τι έχουν να προσφέρουν οι άλλοι. Πόσο ευγνώμονες είμαστε που η κατανόηση είναι συνυφασμένη με τις διατάξεις του Ιεχωβά! Και, καθώς τηρούμε αυτές τις διατάξεις, όπως είπε ο Μωυσής στο Δευτερονόμιο 4:6, οι άλλοι θα το ακούσουν αυτό και θα πουν: «Αυτό το ... έθνος είναι αναμφίβολα λαός με σοφία και κατανόηση».