Περνάω τόσο όμορφα με την οικογένειά μου και τους αδελφούς τις εκκλησίας μου.
Όταν είμαι μαζί τους, νιώθω ότι δεν θα μπορούσα να βρίσκομαι κάπου καλύτερα.
Τώρα, τα παιδιά μου και εγώ είμαστε πολύ ευτυχισμένοι.
Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι τα πράγματα.
Οι γονείς μου ήταν ιεραπόστολοι όταν η μαμά μου έμεινε έγκυος σε μένα. Ήταν πολύ ζηλωτές, και όλοι πίστευαν ότι θα ακολουθούσα τα βήματά τους.
Και για λίγο το έκανα.
Ήμουν το υποδειγματικό παιδί που οι άλλοι θεωρούσαν πρότυπο.
Δεν λέω, όλη αυτή η προσοχή ανέβαζε την αυτοπεποίθησή μου αλλά ταυτόχρονα μου δημιουργούσε τεράστια πίεση.
Ήταν σαν να με παρατηρούσαν όλοι και δεν μπορούσα να κάνω το παραμικρό λάθος. Στα μέσα της εφηβείας, άρχισα να νιώθω μοιρασμένη.
Μου άρεσε η αλήθεια αλλά αισθανόμουν πολύ περιορισμένη.
Δεν είπα σε κανέναν πώς ένιωθα.
Απλώς προσποιούμουν ότι όλα πήγαιναν καλά και συνέχιζα μηχανικά.
Ζήλευα τα παιδιά που ζούσαν χωρίς τόσους περιορισμούς. Κι αν ποτέ γνώριζαν την αλήθεια, θα τα είχαν απολαύσει όλα και τον κόσμο και την αλήθεια.
Πίστευα ότι τα πράγματα θα έφτιαχναν μετά το λύκειο.
Αλλά όταν έπιασα δουλειά γνώρισα τον Έρικ.
Αυτός με καταλάβαινε.
Με έκανε να νιώθω ξεχωριστή και τον αγαπούσα.
Τον αγαπούσα.
Ένιωθα ελεύθερη από πολλές απόψεις.
Για πρώτη φορά στη ζωή μου μπορούσα να κάνω αυτό που εγώ ήθελα.
Προτού περάσει καιρός η σχέση μας έγινε στενότερη.
Στην αρχή ένιωθα ενοχές αλλά σιγά σιγά αισθανόμουν ότι έτσι κάνουν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται. Και ήμουν διατεθειμένη να εγκαταλείψω τα πάντα για εκείνον τα πάντα.
Κοιτώντας πίσω βλέπω ότι οι γονείς μου προσπάθησαν σκληρά να κάνουν το σωστό να κάνουν τα πράγματα με τον τρόπο του Ιεχωβά.
Εγώ όμως δεν μισούσα το κακό και έτσι δεν έβλεπα κάτι λάθος στις επιλογές μου.
Αυτό με οδήγησε να κάνω πράγματα για τα οποία αργότερα μετάνιωσα.
Τελικά αποκόπηκα.
Η Σόνια Έρικσον έχει αποκοπεί.
Όλοι στην οικογένειά μου ήταν συντετριμμένοι. Αργότερα, ο πατέρας μου μού εξήγησε ότι δεν μπορούσα να μένω πια στο σπίτι επειδή δεν ήθελα να αλλάξω τρόπο ζωής. Μου είπε ότι ήμουν αρνητική επιρροή για τα μικρότερα αδέλφια μου.
Τότε φεύγω από το σπίτι.
Ήμουν αποφασισμένη να κάνω αυτό που εγώ ήθελα. Όταν έφυγα από το σπίτι εκείνη τη μέρα, σκεφτόμουν μόνο τον Έρικ.
Δεν με ένοιαζε καν που είχα ραγίσει την καρδιά των γονιών μου.
Δεν σκεφτόμουν τον πόνο και την απογοήτευση που τους είχα προκαλέσει.
Κατηγορούσα τους γονείς μου για την κατάστασή μου.
Κατηγορούσα μέχρι και τον Ιεχωβά.
Έλειπα πολύ στους δικούς μου παρά τα όσα είχα κάνει.
Τι τους βοήθησε να παραμείνουν όσιοι στον Ιεχωβά όλα αυτά τα χρόνια που ήμουν αποκομμένη;
Η Γραφική αφήγηση για τον Ααρών.
Ο Ιεχωβά έκρινε ο ίδιος δύο γιους του Ααρών και τους θανάτωσε.
Ο Ιεχωβά ζήτησε από τον Ααρών και την οικογένειά του να μη θρηνήσουν για να δείξουν σε ολόκληρο το έθνος ότι υποστήριζαν την κρίση του Ιεχωβά. Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου κατάλαβαν ότι έπρεπε να είναι όσιοι ακριβώς σαν τον Ααρών.
Με αγαπούσαν και ήθελαν να επιστρέψω στον Ιεχωβά.
Προσπάθησα να επικοινωνήσω μαζί τους.
Ήθελα μόνο να τους μιλήσω και να ακούσω τη φωνή τους.
Μου έλειπε πολύ η οικογένειά μου. Και σε εκείνους πέρασε απ’ το μυαλό να επικοινωνήσουν μαζί μου.
Αλλά ήξεραν πως αν είχαν έστω και λίγες επαφές μαζί μου μόνο και μόνο για να δουν πώς τα πάω ίσως αυτή η μικρή δόση συναναστροφής να μου ήταν αρκετή.
Μπορεί να με έκανε να σκεφτώ ότι δεν χρειαζόταν να επιστρέψω στον Ιεχωβά.
Ήμουν αποκομμένη πάνω από 15 χρόνια. Είχα πια δύο παιδιά και, καθώς περνούσε ο καιρός με απασχολούσε το μέλλον τους.
Σκεφτόμουν όλο και πιο συχνά να επιστρέψω στον Ιεχωβά και στην εκκλησία.
Αλλά ένιωθα ανάξια. Κάποια μέρα, με επισκέφτηκαν δυο πρεσβύτεροι και μου υπενθύμισαν με καλοσύνη ότι ο Ιεχωβά θέλει να επιστρέψω σε αυτόν.
Μου έδειξαν το εδάφιο Ψαλμός 86:5 όπου λέει ότι ο Ιεχωβά είναι “πρόθυμος να συγχωρεί”.
Σκεφτόμουν αυτό το εδάφιο όλη μέρα
Ο Ιεχωβά είναι “πρόθυμος να συγχωρεί”.
Αποφάσισα λοιπόν να πάω στην Αίθουσα Βασιλείας για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια. ( το να νιώθουμε τύψεις είναι υγιές μπορεί να μας υποκινήσει να κάνουμε θετικά βήματα για να διορθώσουμε τα λάθη μας.)
Τότε αντιλήφθηκα πόσο πολύ είχα παρεκκλίνει.
Έβαλα στόχο να αποκτήσω τα προσόντα για επανένταξη.
Περίπου έναν χρόνο αργότερα ανακοινώθηκε η επανένταξή μου στην εκκλησία.
Η Σόνια Έρικσον επανεντάσσεται στις τάξεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Ήμουν τόσο ευτυχισμένη.
Οι αδελφοί με καλωσόρισαν πολύ ένθερμα. Ένιωθα υπέροχα που ήμουν πάλι κοντά στην οικογένειά μου και στον Ιεχωβά.
Ήξερα ότι εδώ είναι η θέση μου και δεν ήθελα να φύγω ποτέ ξανά.
Αλλά όταν είμαι μόνη, παλεύω μέσα μου με το αν ο Ιεχωβά μ’ έχει στ’ αλήθεια συγχωρήσει.
Μια μέρα, ένιωθα τόσο άσχημα που τηλεφώνησα στον πατέρα μου ζητώντας βοήθεια.
Εκείνος με παρηγόρησε με το εδάφιο Ησαΐας 1:18 όπου ο Ιεχωβά λέει ότι οι αμαρτίες μας που είναι κατακόκκινες ή σαν την πορφύρα μπορούν να γίνουν λευκές σαν το χιόνι.
Μετά, ο πατέρας μου μού ανέφερε τη Γραφική αφήγηση για τον Μανασσή.
Ο Μανασσής «έπραξε σε μεγάλο βαθμό το κακό στα μάτια του Ιεχωβά για να τον προσβάλει». Θυσίασε ακόμη και κάποιους γιους του σε ψεύτικους θεούς.
Τελικά ο Μανασσής μετανόησε ειλικρινά και ο Ιεχωβά τον συγχώρησε.
Αυτή η Γραφική αφήγηση με επηρέασε βαθιά. Τώρα, πρέπει να είμαι και εγώ πρόθυμη να συγχωρήσω τον εαυτό μου.
Αν ο Ιεχωβά ήταν πρόθυμος να συγχωρήσει τις αμαρτίες του Μανασσή όσο βαριές και αν ήταν σίγουρα έχει συγχωρήσει και εμένα.
Πόσο χαίρομαι που κατάλαβα ότι ο Ιεχωβά συγχωρεί άφθονα και τώρα είμαι αληθινά ευτυχισμένη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου