Χαίρετε!
Σας καλωσορίζουμε θερμά στο JW Broadcasting.
Σήμερα, θα είναι μαζί μου στην παρουσίαση ο φίλος μου Ντον Γκόρντον.
Ντον, τι έχει ετοιμαστεί για το πρόγραμμα αυτού του μήνα;
Όλοι θέλουμε να φαινόμαστε όμορφοι.
Υπάρχει όμως περίπτωση να ενδιαφερόμαστε υπερβολικά για την εμφάνισή μας;
Ο Τόνι και η Σαμάνθα θα μας πουν τι έμαθαν σε σχέση με αυτό.
Πριν από πολλά χρόνια, η Τζάνις βρήκε την παρηγοριά και το κουράγιο που χρειαζόταν για να διαχειριστεί αποθαρρυντικές καταστάσεις.
Θα την ξανασυναντήσουμε στο νέο επεισόδιο της σειράς <i>Πού Βρίσκονται Τώρα;</i>
Και τέλος, θα παρουσιάσουμε μια καινούρια σειρά που θα ζωντανεύει διάφορους Βιβλικούς χαρακτήρες.
Ας αρχίσουμε λοιπόν!
Παρακολουθείτε το JW Broadcasting για τον Σεπτέμβριο του 2023.
Το θέμα για το οποίο θα μιλήσουμε αυτόν τον μήνα είναι «Ο Ιεχωβά σάς Αγαπάει
Ανεξάρτητα από την Εμφάνιση ή τις Ατέλειες Σας». Όπως ίσως προσέξατε, θα ασχοληθούμε με δύο τομείς: την εμφάνισή μας και τις ατέλειές μας.
Γιατί θα ασχοληθούμε με αυτούς τους δύο τομείς;
Επειδή ένα ποσοστό πιστών υπηρετών του Ιεχωβά αναρωτιούνται αν ο Ιεχωβά μπορεί να τους αγαπήσει πραγματικά εξαιτίας της εμφάνισής τους ή των ατελειών τους.
Για να μιλήσουμε αρχικά για την εμφάνιση.
Όταν σηκώνεστε το πρωί, πλένεστε και ντύνεστε και μετά κοιτάζεστε σε έναν ολόσωμο καθρέφτη, σας αρέσει αυτό που βλέπετε;
Μήπως θα θέλατε να αλλάξετε κάποια πράγματα, αλλά δεν μπορείτε;
Μερικοί έχουμε την τάση να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλους ατελείς ανθρώπους και να υιοθετούμε τον τρόπο σκέψης της μάζας.
Οι ταινίες και η τηλεόραση έχουν κάνει πολλούς να μη βλέπουν την πραγματικότητα, και νομίζουν ότι για να έχουν όμορφο σώμα πρέπει να μοιάζουν με τους πανέμορφους αστέρες του κινηματογράφου και τους διάσημους αθλητές.
Ωστόσο, το να συγκρίνουμε τον εαυτό μας μαζί τους μπορεί να είναι συχνά πολύ απογοητευτικό, να μας τρώει χρόνο, ακόμη και χρήματα αν φτάνουμε στα άκρα προσπαθώντας να μοιάσουμε σε κάποιο άλλο άτομο.
Είναι αλήθεια ότι μερικοί μπορεί να έχουν γεννηθεί με κάποιο σωματικό ελάττωμα ή με κάποια αναπηρία.
Αυτό ίσως είναι πολύ εμφανές, και κάποια όχι τόσο ευγενικά άτομα μπορεί να κάνουν σχόλια για αυτό ή να πειράζουν το άτομο.
Ίσως λοιπόν το άτομο να νιώθει πολύ αμήχανα ή και να έχει πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Και τελικά αυτό μπορεί να διαποτίσει τόσο πολύ τον τρόπο σκέψης του που να αρχίσει να πιστεύει ότι κανένας δεν μπορεί να τον αγαπήσει.
Και, κάποιες φορές, αυτός ο εσφαλμένος τρόπος σκέψης μπορεί να κάνει ένα άτομο ακόμη και να αμφιβάλλει για την αγάπη του Ιεχωβά.
Ωστόσο, να είστε απόλυτα βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά μάς αγαπάει ανεξάρτητα από την εμφάνισή μας.
Λένε ότι «η ομορφιά είναι επιφανειακή».
Χάνεται με τα χρόνια.
Δείτε μια φωτογραφία σας από τότε που ήσασταν για παράδειγμα 17 χρονών, και μετά δείτε μια φωτογραφία από τώρα που είστε στα 80 σας.
Ίσως λέτε: «Δεν είμαι εγώ αυτός».
Και όμως, εσύ είσαι!
Μερικές φορές, εμείς οι άνθρωποι θαμπωνόμαστε από την εξωτερική εμφάνιση.
Μπορεί να μην το θέλουμε, αλλά ίσως πέφτουμε σε αυτή την παγίδα.
Ένας πιστός προφήτης του Ιεχωβά παγιδεύτηκε σε αυτόν τον τρόπο σκέψης.
Θυμάστε τότε που ο Ιεχωβά είπε στον Σαμουήλ να χρίσει τον επόμενο βασιλιά του Ισραήλ; Στο εδάφιο 1 Σαμουήλ 16:3, ο Ιεχωβά είπε στον Σαμουήλ να πάει στον Ιεσσαί στη Βηθλεέμ και εκεί του είπε: «Πρέπει να χρίσεις για εμένα αυτόν που θα σου ορίσω».
Προσέξατε τι του είπε ο Ιεχωβά;
“Σαμουήλ, πρέπει να χρίσεις αυτόν που εγώ θα σου ορίσω”.
Τι συνέβη;
Ο Σαμουήλ έκανε το ίδιο λάθος που κάνουν συνήθως οι άνθρωποι —έκρινε από την εμφάνιση.
Ας δούμε τι συνέβη.
Ας διαβάσουμε στο 1 Σαμουήλ 16:6. Εκεί λέει: «Όταν μπήκαν μέσα και είδε τον Ελιάβ, σκέφτηκε:
“Ασφαλώς αυτός είναι ο χρισμένος του Ιεχωβά”».
Στην πραγματικότητα, ο Σαμουήλ δεν ήξερε τον Ελιάβ.
Εντυπωσιάστηκε όμως από την εμφάνιση του.
Ήταν ψηλός και πιθανότατα πολύ εμφανίσιμος.
Ας διαβάσουμε παρακαλώ μαζί από την οθόνη το εδάφιο 7.
Ο τρόπος με τον οποίο καθορίζει ο Ιεχωβά την αξία μας είναι πολύ διαφορετικός. Το εδάφιο 7 λέει: «Αλλά ο Ιεχωβά είπε στον Σαμουήλ:
“Μην κοιτάζεις την εμφάνισή του και το ανάστημά του, γιατί εγώ τον έχω απορρίψει. [Και προσέξτε τώρα:]
Διότι ο άνθρωπος δεν βλέπει όπως ο Θεός, επειδή ο άνθρωπος βλέπει ό,τι είναι ορατό στα μάτια, αλλά ο Ιεχωβά βλέπει μέσα στην καρδιά”».
Ο Ιεχωβά βλέπει την ομορφιά διαφορετικά από ό,τι εμείς.
Κλείστε για λίγο τα μάτια σας και φανταστείτε ένα πανέμορφο πουλί.
Τώρα ανοίξτε τα.
Ποιο πουλί σκεφτήκατε;
Μήπως το γαλάζιο σπουργίτι, τον καρδινάλιο ή τον φλώρο της Βαλτιμόρης;
Αυτά τα πουλιά είναι όντως πανέμορφα.
Πιστεύετε ότι ο Ιεχωβά προτιμάει ένα πουλί περισσότερο από κάποιο άλλο μόνο και μόνο λόγω της ομορφιάς του ή της εμφάνισής του;
Ποιο πουλί διάλεξε ο Ιησούς για να διδάξει στους μαθητές του ένα πολύτιμο μάθημα για τον Ιεχωβά;
Χρησιμοποίησε το σπουργίτι —ένα απλό πουλάκι με κάπως μονότονο χρώμα που κόστιζε ελάχιστα χρήματα.
Δείτε, παρακαλώ, την οθόνη καθώς θα διαβάζω τα εδάφια Ματθαίος 10:29-31: «Δεν πουλιούνται δύο σπουργίτια αντί ενός νομίσματος μικρής αξίας;
Και όμως, ούτε ένα από αυτά δεν θα πέσει στο έδαφος χωρίς να το γνωρίζει ο Πατέρας σας.
Αλλά όσο για εσάς, ακόμη και οι τρίχες του κεφαλιού σας είναι όλες αριθμημένες.
Μη φοβάστε λοιπόν.
Εσείς αξίζετε περισσότερο από πολλά σπουργίτια».
Ο Ιησούς απηχούσε την άποψη του Ιεχωβά για όλους όσους έχουν αφιερωθεί σε αυτόν και προσπαθούν να παραμείνουν πιστοί. Σκεφτείτε το εξής:
Ο Ιεχωβά πιθανότατα το παρατηρεί όταν ένα γαλάζιο σπουργίτι, ένας καρδινάλιος ή ένας φλώρος της Βαλτιμόρης πέφτει στο έδαφος.
Αλλά ο Ιησούς ήθελε να τονίσει κάτι σημαντικό όταν χρησιμοποίησε ένα απλό σπουργίτι στο παράδειγμά του.
Ο Ιεχωβά δεν εντυπωσιάζεται από την εξωτερική ομορφιά κάποιου.
Μας αγαπάει όσο αγαπάει όλους τους πιστούς υπηρέτες του ανεξάρτητα από την εμφάνισή μας.
Μάλιστα, θέλοντας να τονίσει ακόμη περισσότερο το σημείο, ο Ιησούς είπε: «Εσείς αξίζετε περισσότερο από πολλά σπουργίτια».
Εσείς δεν είστε απλώς ένα πουλί.
Είστε ένας πολύτιμος άνθρωπος που έχει γνωρίσει και αγαπήσει τον Ιεχωβά.
Ο Ιεχωβά σάς αγαπάει όπως και αν είστε εξωτερικά —εμφανίσιμοι, με συνηθισμένη εμφάνιση, κοντοί, παχείς, πολύ αδύνατοι, φαλακροί, όμορφοι, όχι και τόσο όμορφοι, με κρεατοελιές, αν κουτσαίνετε, αν σας λείπει κάποιο μέλος, αν είστε αλλήθωροι, αν έχετε άλλο χρώμα δέρματος ή άλλο σχήμα ματιών.
Ναι, ο Ιεχωβά σάς αγαπάει για αυτό που είστε μέσα σας.
Θυμάστε τι είπε ο Ιεχωβά στον Σαμουήλ; «Ο άνθρωπος βλέπει ό,τι είναι ορατό στα μάτια, αλλά ο Ιεχωβά βλέπει μέσα στην καρδιά».
Ναι, όταν σας κοιτάζει ο Ιεχωβά βλέπει “τον κρυφό άνθρωπο της καρδιάς σας”, αυτόν που αγάπησε τον Θεό, τον Παγκόσμιο Κυρίαρχο.
Ο Ιεχωβά δεν θα αγνοήσει ποτέ τον κρυφό άνθρωπο της καρδιάς σας.
Αν τον αγαπάτε, και ο Ιησούς έδειξε ότι μπορείτε να τον αγαπάτε, σας αγαπάει και εκείνος ανεξάρτητα από την εμφάνισή σας. Ίσως θυμάστε τα λόγια του Ιησού στο εδάφιο Μάρκος 12:30: «Πρέπει να αγαπάς τον Ιεχωβά τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη διάνοια και με όλη σου τη δύναμη».
Αυτά είπε μόνο!
Ο Ιησούς δεν είπε και «με όλη σου την ομορφιά».
Όχι, η εμφάνισή σας δεν επηρεάζει καθόλου την αγάπη σας για τον Ιεχωβά ούτε και την αγάπη που έχει εκείνος για εσάς. Κάποιοι ίσως πείτε: «Έχω αναπηρία και στα δυο μου πόδια.
Δυσκολεύομαι να περπατήσω.
Νιώθω νεκρός μέσα μου».
Δεν είστε ο πρώτος υπηρέτης του Ιεχωβά που νιώθει έτσι.
Προφανώς και ο Μεφιβοσθέ ένιωθε έτσι.
Και εκείνος είχε αναπηρία και στα δύο του πόδια.
Ο βασιλιάς Δαβίδ τον είχε μόλις τιμήσει με το να του υποσχεθεί ότι θα του έδινε περιουσία και το προνόμιο να γευματίζει μαζί με τον βασιλιά.
Προσέξτε πώς ένιωθε ο Μεφιβοσθέ για τον εαυτό του στο εδάφιο 2 Σαμουήλ 9:8: «Τι είναι ο υπηρέτης σου, ώστε έστρεψες την προσοχή σου σε έναν ψόφιο σκύλο σαν εμένα;»
Δεν είχε και σε πολλή εκτίμηση τον εαυτό του.
Ίσα ίσα, φαίνεται ότι είχε χαμηλή αυτοεκτίμηση, έτσι δεν είναι;
Αν έχετε κάποιο σωματικό ελάττωμα ή μια αναπηρία, δεν είστε σαν ψόφιος σκύλος, αλλά είστε ολοζώντανοι στα μάτια του Ιεχωβά. Ακούστε τι σας λέει ο Ιεχωβά στο εδάφιο Μαλαχίας 4:2: «Αλλά σε εσάς που τιμάτε το όνομά μου θα λάμψει ο ήλιος της δικαιοσύνης με γιατρειά στις ακτίνες του· και θα αναπηδάτε σαν καλοθρεμμένα μοσχάρια».
Κάντε το καλύτερο που μπορείτε στα πλαίσια των δυνατοτήτων σας γνωρίζοντας ότι ο Ιεχωβά σάς αγαπάει και ότι τελικά θα διορθώσει κάθε σωματικό σας πρόβλημα.
Και τότε θα μπορείτε να ζείτε σε όλη την αιωνιότητα χωρίς να ανησυχείτε για την εμφάνισή σας.
Τώρα, ας μιλήσουμε για την αγάπη που έχει ο Ιεχωβά για εμάς παρά τις ατέλειές μας.
Αν είστε άνθρωπος, είστε ατελής.
Λυπάμαι, αλλά έτσι έχουν τα πράγματα.
Ο Αδάμ μεταβίβασε την ατέλεια σε όλους μας.
Εφόσον είμαστε ατελείς, όλοι μας θα κάνουμε λάθη.
Όλοι ανεξαιρέτως.
Σίγουρα, θα νιώσετε ντροπή κάποιες φορές που αντιδράσατε με ατελή τρόπο.
Αλλά συμβαίνει.
Ο Ιεχωβά ξέρει την κατάστασή μας.
Ξέρει τι κληρονομήσαμε από τον Αδάμ.
Αλλά μας αγαπάει παρά την ατέλεια μας, γιατί στην πραγματικότητα δεν φταίμε εμείς.
Πώς γίνεται και μας αγαπάει ο Ιεχωβά ενώ κάνουμε λάθη, έχουμε κακή κρίση κάποιες φορές και ενίοτε κάνουμε σοβαρές αμαρτίες (αν και στη συνέχεια λυπούμαστε και μετανοούμε);
Γίνεται με βάση τη λυτρωτική θυσία του Ιησού. Ας διαβάσουμε στην οθόνη το εδάφιο Μάρκος 10:45: «Διότι ακόμη και ο Γιος του ανθρώπου ήρθε, όχι για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να δώσει τη ζωή του ως λύτρο σε αντάλλαγμα για πολλούς».
O Ιησούς καλύπτει τα λάθη μας.
Αυτό είναι εφικτό επειδή έδωσε την τέλεια ανθρώπινη ζωή του για εμάς σε αντάλλαγμα για αυτήν που έχασε ο Αδάμ και για αυτό που μας μεταβίβασε. Ας δούμε μαζί το εδάφιο 1 Κορινθίους 15:22: «Διότι όπως σε σχέση με τον Αδάμ όλοι πεθαίνουν, έτσι και σε σχέση με τον Χριστό όλοι θα ζωοποιηθούν».
Αυτό είναι υπέροχο!
Ο Ιεχωβά δεν μας καταλογίζει τις ατέλειές μας.
Αν εμείς αναγνωρίζουμε τις ατέλειές μας, μεταμελούμαστε και μετανιώνουμε για αυτές, ο Ιεχωβά μάς αγαπάει παρά την ατελή μας κατάσταση.
Στα εδάφια Αποκάλυψη 21:1-5 λέει ότι κάποια στιγμή οι άνθρωποι θα απαλλαγούν από τα δάκρυα, το πένθος, την κραυγή, τον πόνο, ακόμα και τον θάνατο.
Όλες αυτές οι οδυνηρές καταστάσεις οφείλονται στην αμαρτία του Αδάμ.
Γι’ αυτό και τότε θα εξαλειφθούν.
Για τους υπάκουους ανθρώπους, αυτό θα σημάνει επιστροφή στην κατάσταση τελειότητας που απολάμβανε ο άνθρωπος στην αρχή της ανθρώπινης ιστορίας στον κήπο της Εδέμ.
Έτσι λοιπόν, οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να απολαμβάνουν τελειότητα όχι μόνο ως προς την πίστη και την αγάπη, αλλά και ως προς την απουσία αμαρτίας.
Εκείνον τον καιρό, θα ανταποκρίνονται πλήρως και άψογα στους δίκαιους κανόνες του Θεού για τους ανθρώπους.
Μπορείτε να φανταστείτε εκείνον τον ένδοξο καιρό;
Φυσικά, η τελειότητα που θα υπάρχει τότε δεν σημαίνει κατάργηση της ποικιλίας, όπως νομίζουν συχνά ορισμένοι.
Το ζωικό βασίλειο, που είναι προϊόν των τέλειων ενεργειών του Ιεχωβά, χαρακτηρίζεται από τεράστια ποικιλία.
Παρόμοια η τέλεια γη μας είναι γεμάτη ποικιλία, εναλλαγές και αντιθέσεις.
Επιτρέπει να συνυπάρχουν το απλό και το περίπλοκο, το λιτό και το περίτεχνο, το ξινό και το γλυκό, το τραχύ και το ομαλό, τα λιβάδια και τα δάση, τα βουνά και οι κοιλάδες.
Περιλαμβάνει την αναζωογονητική φρεσκάδα των πρώτων ημερών της άνοιξης, τη ζεστασιά του καλοκαιριού, τα ωραία χρώματα του φθινοπώρου και την αγνή ομορφιά του φρέσκου χιονιού.
Επομένως, οι τέλειοι άνθρωποι δεν θα είναι ίδιοι και απαράλλαχτοι με πανομοιότυπη προσωπικότητα, ταλέντα και ικανότητες.
Το ωραίο είναι ότι, ενώ θα υπάρχει ποικιλία στην εξωτερική εμφάνιση, στα ταλέντα, και στις προσωπικότητες, η ατέλεια δεν θα υπάρχει πια.
Να είστε απόλυτα βέβαιοι ότι, όπως είδαμε από τις Γραφές, ο Ιεχωβά αγαπάει τον καθέναν μας ξεχωριστά ανεξάρτητα από την εμφάνισή μας ή τις ατέλειές μας.
Ας αγαπάμε λοιπόν και εμείς με τη σειρά μας με όλη μας την καρδιά, τον Ιεχωβά Θεό και τον Γιο του, τον Ιησού Χριστό!
Σε ευχαριστούμε για αυτές τις ενθαρρυντικές υπενθυμίσεις, αδελφέ Χερντ.
Νεαροί μας, ξέρουμε ότι θέλετε να φαίνεστε όμορφοι, αλλά πώς θα αποφύγετε να αποκτήσετε εμμονή με την εμφάνισή σας;
Με αυτό ασχολείται το νέο επεισόδιο της σειράς <i>Τα Εφηβικά μου Χρόνια.</i>
Το σίγουρο είναι ότι ένιωθα άβολα.
Δεν ντυνόμουν όπως ντύνονταν οι άλλοι, δεν έφτιαχνα τα μαλλιά μου όπως τα άλλα παιδιά, δεν φορούσα παπούτσια που ήταν στη μόδα.
Είναι πολύ εύκολο να κολλήσεις με τα κοινωνικά δίκτυα, να προσπαθείς να δεις ποιες είναι οι νέες τάσεις, να βλέπεις τι κάνουν οι άλλοι.
“Πρέπει να είμαι και εγώ έτσι;
Γιατί δεν είμαι και εγώ έτσι;
Τι μπορώ να κάνω για να τους μοιάσω;”
Ήταν πολύ μεγάλο το τίμημα που πλήρωσα για να αποκτήσω το σώμα που ήθελα.
Ακολουθούσα μη ρεαλιστικά πρότυπα ομορφιάς.
Τελικά έπαθα μια διατροφική διαταραχή.
Το ότι επικεντρωνόμουν υπερβολικά στην εμφάνισή μου με επηρέασε πνευματικά.
Μπορεί να ήμουν στο έργο, μπορεί να ήμουν στη συνάθροιση, μπορεί να ήμουν στην οικογενειακή λατρεία, αλλά δεν ήμουν συγκεντρωμένος.
Σκεφτόμουν όλη την ώρα τι θα φορέσω την άλλη μέρα.
Οι γονείς μου με βοήθησαν πολύ.
Αφιέρωναν χρόνο για να ακούσουν πώς ένιωθα και τι περνούσα.
Και όχι μόνο στην οικογενειακή λατρεία αλλά και σε άλλες χαλαρές στιγμές.
Μπορεί να ήμασταν στο αυτοκίνητο και να πιάναμε την κουβέντα ή να καθόμασταν στον καναπέ και να βλέπαμε τηλεόραση.
Και μιλούσα με τον μπαμπά μου, με ρωτούσε πώς ήμουν, πώς πήγε η μέρα μου.
Ο πατέρας μου με έπιασε και μου μίλησε και βασικά μου διάβασε δυο πολύ σημαντικά εδάφια, τα εδάφια 1 Πέτρου 3:3, 4 που λένε: «Ο στολισμός σας ας μην είναι εξωτερικός».
Δεν είναι καλό να επικεντρώνεσαι υπερβολικά στο πώς φαίνεσαι, στην εξωτερική σου εμφάνιση, και ο λόγος είναι αυτό που αναφέρει το Παροιμίες 31:30, ότι “η ομορφιά μπορεί να είναι εφήμερη”.
Ενώ λοιπόν μπορεί να ασχολούμαστε υπερβολικά με το πώς φαινόμαστε, με την εξωτερική μας εμφάνιση, αυτή τελικά χάνεται.
Κάτι που με έχει βοηθήσει πολύ είναι να περνάω κάποιο χρόνο μέσα στη μέρα χωρίς κοινωνικά δίκτυα —να μην ασχολούμαι καθόλου με το Ίντερνετ και να αφιερώνω το χρόνο μου στον Ιεχωβά.
Σταμάτησα να ακολουθώ μοντέλα και διάφορους ινφλουένσερς που με έκαναν πιο ανασφαλή και άρχισα να μελετάω για αρχαίους Βιβλικούς χαρακτήρες, όπως την Αβιγαία, τη Σάρρα, τη Ρουθ.
Από τη στιγμή που άρχισα να μιμούμαι αυτές, άλλαξαν όλα.
Αυτό που τις έκανε πιο όμορφες στα μάτια του Ιεχωβά ήταν οι ιδιότητές τους, το πώς συμπεριφέρονταν στους άλλους, η προσωπικότητά τους, με πόση οσιότητα υπηρετούσαν τον Ιεχωβά.
Καθώς σκεφτόμουν αυτά τα εδάφια σαν να έγινε ένα κλικ στο μυαλό μου.
Το να έχω ωραία εξωτερική εμφάνιση δεν ήταν πλέον και τόσο σημαντικό για εμένα.
Φρόντιζα να προσεύχομαι κάθε μέρα πρωί πρωί και έτσι έμαθα να στηρίζομαι στον Ιεχωβά και να κάνω πιο ουσιαστικές τις προσευχές μου.
Με βοήθησαν επίσης μερικοί πρεσβύτεροι.
Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς έγιναν οι καλύτεροί μου φίλοι.
Οι πρεσβύτεροι με βοήθησαν να καταλάβω ότι δεν έπρεπε να επικεντρώνομαι τόσο πολύ στον εαυτό μου, αλλά να επικεντρώνομαι στο να βοηθάω τους άλλους.
Αυτό που με κάνει ευτυχισμένη τώρα είναι το ότι ξέρω πως κάνω τον Ιεχωβά χαρούμενο, βοηθώντας άλλους να τον γνωρίσουν και κάνοντας μαθητές.
Έγινα σκαπάνισσα και μπόρεσα να περάσω τη Σχολή Υπηρεσίας Σκαπανέα τον Μάρτιο του 2021.
Ήταν απίστευτη ευλογία από τον Ιεχωβά.
Τώρα δουλεύω στο να είμαι πιο ανοιχτός με τους ανθρώπους, να είμαι εκεί για αυτούς και να είμαι διαθέσιμος όταν με χρειάζονται.
Και, πιστέψτε με, άξιζε τον κόπο, γιατί τελικά μου ανέθεσαν πολύ περισσότερες υπηρεσίες στην εκκλησία.
Μπόρεσα να υπηρετήσω με διάφορους τρόπους μέσα στην οργάνωση του Ιεχωβά.
Αλλά πάνω από όλα, ήμουν πιο χαρούμενος.
Τόνι και Σαμάνθα, ευχαριστούμε που εκφραστήκατε με τόση ειλικρίνεια.
Αν καλλιεργούμε καλοσύνη και αγαθότητα, θα είμαστε πιο χαρούμενοι και θα ερχόμαστε πιο κοντά στους φίλους μας αλλά και στον Ιεχωβά.
Σε μια πρόσφατη Πρωινή Λατρεία, ο αδελφός Γουίλιαμ Τέρνερ εξήγησε ότι αυτές οι ιδιότητες δεν μας κάνουν μόνο όμορφους στα μάτια του Ιεχωβά, αλλά και πολύτιμους για αυτόν.
Τι πιστεύετε ότι μας κάνει πολύτιμους στα μάτια του Ιεχωβά;
Μήπως οι ικανότητές μας, τα πολλά χρόνια πιστής μας υπηρεσίας, ο διορισμός μας στο Μπέθελ;
Ανοίξτε παρακαλώ μαζί μου τη Γραφή σας στην 1 Πέτρου κεφάλαιο 3 και ας αφήσουμε τον Ιεχωβά να μας δώσει την απάντηση μέσω του Λόγου του.
Πρώτη Πέτρου, κεφάλαιο 3, και θα διαβάσουμε το εδάφιο 4: «Αλλά ας είναι ο κρυφός άνθρωπος της καρδιάς με τον άφθαρτο στολισμό του ήσυχου και πράου πνεύματος, το οποίο έχει μεγάλη αξία στα μάτια του Θεού».
Φυσικά, όπως ξέρουμε, σε αυτά τα αρχικά εδάφια της 1 Πέτρου, κεφάλαιο 3, ο Πέτρος αναφέρεται στις Χριστιανές γυναίκες.
Αλλά αν απομονώσουμε αυτή τη φράση στο εδάφιο 4, «ο κρυφός άνθρωπος της καρδιάς», αυτό αφορά όλους μας, και τους αδελφούς και τις αδελφές, επειδή αναφέρεται στο ποιοι είμαστε εσωτερικά —στις σκέψεις, στις πεποιθήσεις, στα αισθήματά μας.
Γι’ αυτό και ο Δαβίδ προσευχήθηκε στον Ψαλμό 51:10 να δημιουργήσει μέσα του ο Ιεχωβά «αγνή καρδιά», επειδή αυτό βλέπει και εξετάζει ο Ιεχωβά, αυτό είναι πολύτιμο στα μάτια του και αυτό προσπαθούμε όλοι να κάνουμε —να τον υπηρετούμε με αυτόν τον τρόπο.
Και το ωραίο είναι ότι, όταν ο Ιεχωβά βλέπει ότι προσπαθούμε να τον υπηρετούμε με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο μας θεωρεί πολύτιμους, αλλά μας δίνει επίσης ό,τι χρειαζόμαστε σε όποιον διορισμό μάς έχει ανατεθεί.
Και για να το αποδείξουμε αυτό, θα δούμε τρία διαφορετικά περιστατικά σε διάφορα στάδια της ζωής του Δαβίδ, που όλα σχετίζονταν με τους διορισμούς του στον πόλεμο.
Θα ξεκινήσουμε με την αφήγηση στο 1 Σαμουήλ, κεφάλαιο 17.
Όταν αποφασίστηκε ότι ο Δαβίδ θα μονομαχούσε με τον Γολιάθ, θα θυμάστε ότι τον έντυσαν με την πανοπλία του Σαούλ. Προφανώς, αυτό ήταν μεγάλο προνόμιο —να φορέσεις την πανοπλία του βασιλιά στη μάχη.
Αλλά προσέξτε στη μέση του εδαφίου 39. Αφού τη φόρεσε ο Δαβίδ, δείτε τι συνέβη: «Ο Δαβίδ είπε στον Σαούλ:
“Δεν μπορώ να περπατήσω με αυτά τα πράγματα, γιατί δεν τα έχω συνηθίσει”.
Γι’ αυτό, τα έβγαλε από πάνω του».
Η πανοπλία ήταν πολύτιμη, αλλά ο Δαβίδ δεν είχε εκπαιδευτεί για να τη χρησιμοποιεί.
Δεν ήταν κατάλληλη για αυτόν ή για τις περιστάσεις του τότε.
Παρατηρήστε όμως ότι αυτό δεν σταμάτησε τον Δαβίδ.
Αντιθέτως, χρησιμοποίησε αυτό που ήξερε να χρησιμοποιεί.
Βρήκε πέντε λείες πέτρες και, με τη βοήθεια του Ιεχωβά, αυτές ήταν υπεραρκετές για να επιτελέσει τον διορισμό του.
Ίσως γνωρίζουμε κάποιους αδελφούς ή αδελφές, είτε εδώ στο Μπέθελ ή στον αγρό, οι οποίοι παλιότερα ίσως δίσταζαν να κάνουν μια Γραφική μελέτη ή να ασχοληθούν με κάποια άλλη μορφή της διακονίας, πιθανόν επειδή ένιωθαν ότι δεν είχαν τα προσόντα ενός έμπειρου σκαπανέα.
Και όμως, έγιναν πολύ καλοί, και ο Ιεχωβά ευλόγησε τις προσπάθειές τους!
Δεν το άφησαν αυτό να τους σταματήσει.
Χρησιμοποίησαν αυτά που είχαν —την αγάπη τους για τον Ιεχωβά, τη γνήσια επιθυμία τους— και ο Ιεχωβά τούς ευλόγησε. Το σημείο είναι ότι, λόγω των περιστάσεών μας, ίσως δεν έχουμε την πείρα, την εκπαίδευση —την πανοπλία του βασιλιά, σαν να λέγαμε— για έναν συγκεκριμένο διορισμό.
Αλλά δεν πρέπει να το αφήνουμε αυτό να εμποδίζει την υπηρεσία μας προς τον Ιεχωβά.
Βλέπουμε τι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε.
Ίσως για κάποιο διάστημα να νιώθουμε ότι το μόνο που έχουμε στη διάθεσή μας είναι μερικές λείες πέτρες, θα λέγαμε.
Αλλά ο Ιεχωβά λέει ότι αυτές είναι υπεραρκετές για να επιτελέσουμε τον διορισμό μας.
Ας δούμε τώρα το δεύτερο περιστατικό.
Έχει περάσει καιρός, ο Δαβίδ έχει εκπαιδευτεί, είναι ικανός, εξαιρετικός πολεμιστής.
Και στο 1 Σαμουήλ 18:4 του δίνεται ένα άλλο προνόμιο.
Αυτή τη φορά, του δίνεται η πανοπλία του γιου του Σαούλ, του Ιωνάθαν.
Και έχει επιτυχία.
Κερδίζει πολλές μάχες.
Έχει μάλιστα τόση επιτυχία που, στο εδάφιο 7, οι γυναίκες πανηγυρίζουν λέγοντας: «Ο Σαούλ σκότωσε χιλιάδες, και ο Δαβίδ
δεκάδες χιλιάδες».
Πού οφειλόταν αυτή η μεγάλη επιτυχία του Δαβίδ; Μια <i>Σκοπιά</i> σχολίαζε ότι ο Δαβίδ «πολεμούσε με τέτοιο θάρρος» επειδή «επανειλημμένα ... ρωτούσε τον Ιεχωβά για τις κινήσεις του στη μάχη, δείχνοντας έτσι ότι τον κατηύθυνε [ο Ιεχωβά] και όχι απλώς η δίψα του για κατακτήσεις».
Ποιο είναι το δίδαγμα για εμάς;
Ακόμη και αν έχουμε το προνόμιο να κάνουμε πολλά πράγματα μέσα στην οργάνωση, δεν πρέπει να επιτρέψουμε ποτέ στην ευφυΐα μας, στον διορισμό μας, στη θέση μας ή στις ικανότητές μας να μας εμποδίσουν να αναζητούμε πρώτα την κατεύθυνση του Ιεχωβά.
Αυτό θα μας βοηθάει να παραμένουμε ταπεινοί, πολύτιμοι στα μάτια του Ιεχωβά.
Μου φάνηκε ενδιαφέρον ότι <i>Η Σκοπιά</i> ανέφερε πως ένας από τους λόγους για τους οποίους οι γυναίκες τραγουδούσαν και πανηγύριζαν για τον Δαβίδ ήταν επειδή ο Δαβίδ ενέπνεε τους άντρες του στη μάχη.
Σαφώς λοιπόν, ο Δαβίδ πρέπει να συνεργαζόταν καλά με τους άλλους.
Ενθάρρυνε τους άντρες του.
Τους έδινε κίνητρο.
Τους έβγαζε τον καλύτερο εαυτό τους.
Και όλοι μαζί κατάφερναν να έχουν τόσο πολλές νίκες υπέρ του Ιεχωβά.
Τι ωραία υπενθύμιση είναι αυτή για τους οικογενειάρχες, για τους πρεσβυτέρους, για τους επισκόπους εδώ στο Μπέθελ και όσους επιβλέπουν ομάδες.
Όταν διατηρούμε σωστή στάση, ο Ιεχωβά μπορεί να μας χρησιμοποιήσει για να εμπνεύσουμε, να υποκινήσουμε και να ενθαρρύνουμε τους συνεργάτες μας.
Και τότε όλοι μαζί μπορούμε να επιτελέσουμε πολλά προς αίνο του Ιεχωβά.
Και ένα τελευταίο περιστατικό είναι στο 2 Σαμουήλ.
Τώρα ο Δαβίδ είναι πολύ μεγαλύτερος, έχει κερδίσει πολλές μάχες.
Αλλά σε έναν πόλεμο που κάνει πάλι με τους Φιλισταίους δείτε τι του συμβαίνει.
Πάμε στο 2 Σαμουήλ, στο κεφάλαιο 21. Δεύτερο Σαμουήλ 21, στο εδάφιο 15 διαβάζουμε: «Έγινε δε πάλι πόλεμος μεταξύ των Φιλισταίων και του Ισραήλ.
Ο Δαβίδ λοιπόν και οι υπηρέτες του κατέβηκαν και πολέμησαν τους Φιλισταίους, αλλά ο Δαβίδ εξαντλήθηκε».
Αυτή τη φορά, ο Δαβίδ, παρότι φορούσε την πανοπλία του, βρέθηκε σε μια κατάσταση που παραλίγο να σκοτωθεί.
Το θάρρος του παρέμενε το ίδιο, αλλά η δύναμή του όχι.
Είχε εξαντληθεί.
Πόσο ευγνώμων λοιπόν πρέπει να ήταν που, όπως φαίνεται στο εδάφιο 17, άντρες όπως ο Αβισαί τον είχαν στον νου τους και πρόστρεξαν σε βοήθειά του.
Αν πάμε λίγα κεφάλαια πίσω στο κεφάλαιο 18, στα εδάφια 3 και 4, είχε προκύψει ξανά το ζήτημα του αν έπρεπε να βγαίνει ο Δαβίδ στη μάχη.
Αν προσέξετε όμως αυτά τα εδάφια, οι άντρες του Δαβίδ δεν του ζητούσαν να μην κάνει πια τίποτα απολύτως.
Ήθελαν απλώς να κάνει ό,τι μπορούσε σύμφωνα με τις περιστάσεις του.
Και στο εδάφιο 4, βλέπουμε ότι με σοφία ο Δαβίδ συμφώνησε μαζί τους.
Δεν μας φέρνει αυτό στον νου τους αγαπητούς, πιστούς ηλικιωμένους μας εδώ στο Μπέθελ;
Σας αγαπάμε όλους πάρα πολύ και σας έχουμε πολύ ψηλά.
Και ξέρουμε ότι και ο Ιεχωβά σάς αγαπάει και σας θεωρεί πολύτιμους επειδή βλέπει την καρδιά σας.
Ξέρει ότι οι δυνάμεις σας δεν είναι οι ίδιες που είχατε παλιά.
Αλλά η πίστη σας, η αγάπη σας, το θάρρος σας, ο ζήλος σας παραμένουν ίδια, δεν έχουν μειωθεί.
Είναι λοιπόν μεγάλο προνόμιο που στην αδελφότητά μας και εδώ στην οικογένεια Μπέθελ έχουμε πολλά άτομα όπως ο Αβισαί, και είναι προνόμιο και για αυτούς και για εμάς να προστρέχουμε σε βοήθειά σας και να σας υποστηρίζουμε όπως μπορούμε.
Και ο Ιεχωβά ασφαλώς εκτιμάει την προθυμία που έχετε να κάνετε οποιαδήποτε εργασία μπορείτε ανάλογα με τις περιστάσεις σας.
Τι ωραία υπενθύμιση είναι λοιπόν αυτή —ότι ούτε οι δυνάμεις μας ούτε οι ικανότητές μας μάς φέρνουν πιο κοντά στον Ιεχωβά, αλλά «ο κρυφός άνθρωπος της καρδιάς», η αγνή καρδιά, είναι που μας κάνει πολύτιμους στα μάτια του Θεού.
Και, όταν τον υπηρετούμε με τέτοιον τρόπο, θα μας δίνει οτιδήποτε χρειαζόμαστε ανεξάρτητα από τις καταστάσεις ή τις περιστάσεις μας για να τον υπηρετούμε πάντα με τρόπο που επιδοκιμάζει.
Πόσο αλήθεια είναι αυτό που είπε ο αδελφός Τέρνερ!
Ο Ιεχωβά μάς θεωρεί πολύτιμους και θα μας δίνει ό,τι χρειαζόμαστε για να κηρύττουμε, ακόμη και αν νιώθουμε ότι δεν έχουμε τις δυνάμεις ή τις φυσικές ικανότητες.
Το μουσικό μας βίντεο αυτόν τον μήνα έχει τον τίτλο <i>Μας Ξέρει.</i>
Μας διαβεβαιώνει πως, όταν είμαστε αποθαρρυμένοι, κουρασμένοι ή φοβισμένοι, ο Ιεχωβά ξέρει πώς νιώθουμε.
Σαν υφαινόμασταν στα έγκατα της γης, πριν να υπάρξουμε στον κόσμο αυτόν.
Ο Ιεχωβά ακούει πάντα, εξαρχής, της καρδιάς μας τον αχνό παλμό.
Σκέψου απλά τι δείχνει αυτό.
Σε ξέρει, με ξέρει— μας νιώθει, μας βλέπει, αν δίνουμε το είναι μας, μετράει χαρές και λύπες μας.
Σε ξέρει, με ξέρει, κι αυτόν που ικετεύει.
Τα λόγια όταν στερεύουν θα είναι εκεί.
Μας ξέρει.
Σαν πατέρας που τον γιο του νουθετεί, μας τυλίγει όλους με στοργή.
Στην καρδιά μας το καλό ψάχνει να βρει, μας βλέπει ήδη εκεί, στη νέα γη.
Σε νοιάζεται να μην ξεχνάς.
Σε ξέρει, με ξέρει— μας νιώθει, μας βλέπει, αν δίνουμε το είναι μας, μετράει χαρές και λύπες μας. Σε ξέρει, με ξέρει, κι αυτόν που ικετεύει.
Τα λόγια όταν στερεύουν θα είναι εκεί.
Μας ξέρει.
Γι’ αυτό κοίτα πιο ψηλά, ποτέ μην ξεχνάς πως σ’ αγαπά ο Θεός, ναι Αυτός.
Πες του για τις πληγές, τις έγνοιες τις πιο ζοφερές.
Θυμήσου, η προσευχή δίνει θάρρος και ισχύ.
Σε ξέρει, με ξέρει— μας νιώθει, μας βλέπει, αν δίνουμε το είναι μας, μετράει χαρές και λύπες μας.
Σε ξέρει, με ξέρει, κι αυτόν που ικετεύει.
Τα λόγια όταν στερεύουν θα είναι εκεί.
Σε ξέρει, με ξέρει— μας νιώθει, μας βλέπει, αν δίνουμε το είναι μας,
μετράει χαρές και λύπες μας.
Σε ξέρει, με ξέρει, κι αυτόν που ικετεύει.
Τα λόγια όταν στερεύουν θα είναι εκεί.
Μας ξέρει.
Υπέροχο!
Ακούσατε τον στίχο
«Σε ξέρει, με ξέρει—Μας νιώθει, μας βλέπει»;
Τι ενισχυτικοί στίχοι!
Είμαι σίγουρος ότι αυτό το τραγούδι θα μας μείνει και θα το τραγουδάμε για καιρό.
Η αποθάρρυνση είναι ένας πολύ ισχυρός εχθρός.
Στο <i>Ξύπνα!</i> 22 Απριλίου 2001, η Τζάνις Άνταμς αφηγήθηκε πώς τη βοήθησε ο Ιεχωβά να ξεπεράσει την αποθάρρυνση και να διατηρήσει θετική στάση παρά τις πολλές δοκιμασίες.
Ας δούμε πώς τα πάει τώρα.
Γεννήθηκα κουφή και πήγα σε σχολείο για κουφά παιδιά.
Αργότερα, πήγα στο πανεπιστήμιο. Εκείνο το διάστημα, πρόσεξα ότι η όρασή μου μειωνόταν και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί.
Μου είπαν ότι θα τυφλωνόμουν.
Συγκλονίστηκα.
Μου έδωσαν επίσης ένα άρθρο και, καθώς το διάβαζα, πρόσεξα μια πρόταση που έλεγε: «[Οι άνθρωποι που είναι κουφοί και τυφλοί] είναι από τους πιο μοναχικούς ανθρώπους στον κόσμο».
Αυτό με καταρράκωσε.
Είναι πολύ δύσκολο να είσαι και κουφή και τυφλή.
Έπρεπε να μάθω πώς να είμαι ανεξάρτητη. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα ήταν ότι γνώρισα τον Ιεχωβά —τον αληθινό Θεό.
Μερικοί ίσως νομίζουν ότι ένα κουφό και τυφλό άτομο έχει πολλούς περιορισμούς και δεν μπορεί να υπηρετεί πλήρως τον Ιεχωβά.
Αυτό όμως δεν ισχύει.
Να σας πω μερικά πράγματα που κάνω στην υπηρεσία μου;
Μερικοί τρόποι με τους οποίους υποστηρίζω την εκκλησία μου είναι με το να παρακολουθώ τις συναθροίσεις και να βγαίνω τακτικά στο έργο.
Κάποιες φορές, μπορώ να βοηθάω άλλους εκπαιδεύοντάς τους να είναι πιο
αποτελεσματικοί δάσκαλοι. Επίσης, συνοδεύω άτομα από την εκκλησία στις Γραφικές
τους μελέτες.
Κάνω σκαπανικό πολλά χρόνια και μου αρέσει πάρα πολύ αυτό. Στο παρελθόν, είχαμε με τον σύζυγό μου την ευκαιρία να κηρύξουμε σε πολλές χώρες.
Σε κάποιες από αυτές, το έργο στη νοηματική είχε μόλις ξεκινήσει. Για παράδειγμα, πήγαμε στην Ονδούρα στην Κεντρική Αμερική.
Τότε υπήρχαν εκεί μόνο δύο μικροί όμιλοι.
Την πρώτη φορά πήγαμε για λίγους μήνες, μετά ξαναπήγαμε και μείναμε έναν χρόνο.
Ήταν ωραία εμπειρία που βοηθήσαμε εκεί και είδαμε την αύξηση στον αγρό!
Πριν από την πανδημία COVID-19, είχα συνηθίσει να είμαι εντελώς αυτόνομη. Για παράδειγμα, μπορούσα να κυκλοφορώ μόνη μου με το σκύλο-οδηγό μου, ακόμα και να πηγαίνω στις συναθροίσεις και να συναντώ τους αδελφούς και τις αδελφές.
Αλλά όταν ξεκίνησε η πανδημία, κλείστηκα στο σπίτι.
Ήμουν απομονωμένη.
Κάναμε βέβαια συναθροίσεις και έργο μέσω Zoom, αλλά δεν ήταν εύκολο.
Ο μόνος που μπορούσε να μου κάνει διερμηνεία ήταν ο άντρας μου, κανένας άλλος.
Ήταν δύσκολο.
Είχε κουραστεί πολύ.
Και οι δύο είχαμε κουραστεί.
Χρειαζόταν να κάνουμε υπομονή.
Αργότερα, όταν ήταν ασφαλές, κάποιοι αδελφοί και αδελφές προσφέρθηκαν να έρχονται και να μου κάνουν διερμηνεία.
Αυτό με ενίσχυσε πολύ.
Επιτέλους είχα άμεση επαφή με τους αδελφούς μου.
Ήμουν καταχαρούμενη.
Η εκκλησία με βοηθάει πάρα πολύ.
Πολλά άτομα είναι πρόθυμα να μου κάνουν διερμηνεία στην απτική νοηματική στις συναθροίσεις.
Αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά.
Ξέρω ότι αν έχω κάποιο πρόβλημα, υπάρχει πάντα κάποιος στον οποίο μπορώ να πω τι σκέφτομαι και πώς αισθάνομαι.
Με ακούνε και με στηρίζουν.
Ό,τι και αν φέρει το αύριο, εγώ θυμάμαι πάντα το εδάφιο Ησαΐας 41:10 που λέει: «Μη φοβάσαι, γιατί εγώ είμαι μαζί σου».
Ξέρω ότι ο Ιεχωβά με ενθαρρύνει.
Εκείνος θα με βοηθήσει.
Δεν χρειάζεται να ανησυχώ.
Παρότι είμαι κουφή και τυφλή δεν είμαι «από τους πιο μοναχικούς ανθρώπους στον κόσμο».
Είμαι χαρούμενη γιατί έχω πολλούς φίλους, έχω τη χαρά να βοηθάω άλλους να μάθουν για τον Θεό, και έχω τον καλύτερο Φίλο που υπάρχει —τον Ιεχωβά.
Η πίστη μας δυναμώνει όταν μιμούμαστε την πίστη συγχριστιανών μας όπως η Τζάνις και Βιβλικών χαρακτήρων που αγαπούσαν τον Ιεχωβά.
Όταν διαβάζουμε τον Λόγο του Θεού, είναι καλό να οραματιζόμαστε πώς ήταν η ζωή αυτών των πιστών ανθρώπων.
Θέλουμε να βλέπουμε ό,τι έβλεπαν, να ακούμε ό,τι άκουγαν, να νιώθουμε όπως ένιωθαν.
Πρέπει να «ζούμε» τις ιστορίες τους.
Με χαρά σας παρουσιάζουμε μια καινούρια σειρά που θα σας βοηθήσει να το κάνετε αυτό.
Απολαύστε το πρώτο επεισόδιο της σειράς <i>Να Μιμείστε την Πίστη τους.</i>
Άβραμ, το φαγητό είναι σχεδόν έτοιμο.
Το λες και στον Σημ, σε παρακαλώ;
Τώρα ερχόμαστε, μαμά.
Άβραμ, περίμενε πριν πάμε μέσα να σου πω και τη συνέχεια.
Ήμουν πολύ νέος τότε.
O Ιεχωβά έδωσε στον πατέρα μου την εντολή να φτιάξει την κιβωτό, αλλά αυτό πήρε δεκαετίες.
Ύστερα έπρεπε να μαζέψουμε τρόφιμα και να συγκεντρώσουμε όλα τα ζώα.
Δεν ξέραμε πόσον καιρό θα ήμασταν μέσα στην κιβωτό.
Αλλά όταν ο Ιεχωβά έκλεισε την πόρτα, ήμασταν έτοιμοι.
Φοβήθηκες καθόλου;
Άβραμ, είσαι μικρός ακόμη αλλά και εσύ έχεις φοβηθεί κάποιες φορές, έτσι δεν είναι;
Μμμ.
Εγώ ήμουν μεγαλύτερος από εσένα, αλλά φοβήθηκα.
Όταν φτιάχναμε την κιβωτό, οι άνθρωποι μας περνούσαν για τρελούς. Και ξαφνικά, όπως ακριβώς είχε πει ο Ιεχωβά, ξεκίνησε.
Μόνο οχτώ σωθήκαμε —οι γονείς μου, τα αδέλφια μου, και οι γυναίκες μας.
Ήμασταν ζωντανή απόδειξη ότι ο λόγος του Ιεχωβά βγαίνει πάντα αληθινός.
Ο Ιεχωβά υποσχέθηκε στον πατέρα μου ότι ποτέ ξανά δεν θα κατέστρεφε τα πάντα με ένα παγγήινο κατακλυσμό.
Να ξέρεις ότι φοβήθηκα, αλλά εμπιστεύτηκα στον Ιεχωβά.
Όταν ο Ιεχωβά υπόσχεται κάτι που δεν το έχουμε δει ποτέ, χρειάζεται μια πολύ σημαντική ιδιότητα για να το πιστέψουμε. Ξέρεις ποια είναι αυτή;
Η πίστη.
Ο Άβραμ και η Σαραΐ ζούσαν στην Ουρ, μια πόλη γεμάτη ανθρώπους που λάτρευαν ειδωλολατρικούς θεούς.
Αλλά, σαν τον Νώε και τον Σημ, ο Άβραμ και η Σαραΐ λάτρευαν τον Ιεχωβά.
Άβραμ. Άβραμ, φύγε από τη χώρα σου και από τους συγγενείς σου και πήγαινε στη χώρα που θα σου δείξω.
Πού θα μείνουμε;
Θα είμαστε πολύ μακριά από τους δικούς μας.
Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι αν κάνουμε αυτό που μας ζητάει ο Ιεχωβά, όλα θα πάνε μια χαρά.
Τι να πω;
Όπου και να πάμε, εγώ θα είμαι δίπλα σου. Θα θυσίαζα τα πάντα για τον Ιεχωβά.
Το ξέρω.
Το ξέρω.
Ο Άβραμ και η Σαραΐ έφυγαν από την Ουρ.
Έζησαν στη Χαρράν για κάποιο διάστημα, αλλά ο Ιεχωβά είπε στον Άβραμ να φύγουν και από εκεί.
Δεν ήταν εύκολο να ζουν σε σκηνές, αλλά, σιγά σιγά, όλοι τους συνήθισαν να ζουν ως νομάδες.
Ο Άβραμ είχε τον ανιψιό του τον Λωτ σαν αδελφό του.
Αλλά καθώς τα κοπάδια τους μεγάλωναν, δημιουργήθηκαν εντάσεις ανάμεσα στους βοσκούς τους. Σε παρακαλώ, ας μην υπάρχει φιλονικία ανάμεσα σε εμένα και σε εσένα γιατί είμαστε αδελφοί.
Δεν είναι όλος ο τόπος στη διάθεσή σου;
Ας χωρίσουμε, παρακαλώ.
Αν εσύ πας αριστερά, εγώ θα πάω δεξιά.
Αν και πρέπει να στενοχωρήθηκαν πάρα πολύ, συμφώνησαν να χωριστούν.
Ο Λωτ πήγε ανατολικά στην περιφέρεια του Ιορδάνη όπου βρίσκονταν οι πόλεις Σόδομα και Γόμορρα.
Αφού είχε φύγει πια ο Λωτ, ο Ιεχωβά έδωσε μια υπόσχεση στον Άβραμ για το μέλλον του.
Σήκωσε τα μάτια σου, σε παρακαλώ, και από εκεί που είσαι κοίταξε προς τον βορρά και προς τον νότο, προς την ανατολή και προς τη δύση, επειδή όλη τη γη την οποία βλέπεις θα τη δώσω σε εσένα και στους απογόνους σου ως μόνιμη ιδιοκτησία.
Και θα κάνω τους απογόνους σου σαν τους κόκκους του χώματος της γης.
Άβραμ.
Άβραμ.
Μη φοβάσαι, Άβραμ.
Εγώ είμαι ασπίδα για εσένα.
Η ανταμοιβή σου θα είναι πολύ μεγάλη. Υπέρτατε Κύριε Ιεχωβά, τι θα μου δώσεις, εφόσον εγώ παραμένω άτεκνος;
Βγες έξω και σήκωσε, σε παρακαλώ, τα μάτια σου στους ουρανούς και μέτρησε τα αστέρια, αν μπορείς να τα μετρήσεις.
Έτσι θα γίνουν οι απόγονοί σου.
Αργότερα, ο Ιεχωβά άλλαξε το όνομα του Άβραμ σε Αβραάμ, που σημαίνει «πατέρας πλήθους».
Άλλαξε επίσης το όνομά της Σαραΐ σε Σάρρα, που σημαίνει «αρχόντισσα».
Κάθε μέρα αυτά τα ονόματα θα τους υπενθύμιζαν την υπόσχεση του Ιεχωβά.
Αλλά ο Ιεχωβά δεν έμεινε σε αυτό.
Έστειλε τρεις αγγέλους για να ενισχύσουν τον Αβραάμ, μεταφέροντάς του και άλλα καλά νέα.
Προτού περάσει ένας χρόνος, εκείνος και η Σάρρα θα αποκτούσαν έναν γιο.
Του έφεραν όμως και άλλα νέα. Μέσω ενός από τους αγγέλους, ο Ιεχωβά είπε:
Η κατακραυγή για τα Σόδομα και τα Γόμορρα είναι μεγάλη και η αμαρτία τους πολύ βαριά.
Θα σαρώσεις άραγε εσύ τον δίκαιο μαζί με τον πονηρό;
Ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν 50 δίκαιοι μέσα στην πόλη.
Θα τους σαρώσεις, λοιπόν, και δεν θα συγχωρήσεις τον τόπο για χάρη των 50 δικαίων που υπάρχουν σε αυτόν;
Είναι αδιανόητο για εσένα.
Δεν θα κάνει ο Κριτής όλης της γης αυτό που είναι σωστό;
Αν βρω στην πόλη των Σοδόμων 50 δικαίους, θα συγχωρήσω όλο τον τόπο για χάρη τους.
Επίτρεψέ μου, παρακαλώ, Ιεχωβά, να τολμήσω να σου μιλήσω, παρότι είμαι χώμα και στάχτη.
Ας υποθέσουμε ότι από τους 50 δικαίους λείπουν πέντε.
Για αυτούς τους πέντε, θα καταστρέψεις όλη την πόλη;
Ο Αβραάμ ήξερε ότι ο Κριτής όλης της γης κάνει πάντα το σωστό.
Είναι άλλο όμως να ξέρεις κάτι και άλλο να θέτεις την εμπιστοσύνη σου σε αυτό.
Δεν θα την καταστρέψω, για χάρη των 20.
Iεχωβά, σε παρακαλώ, μην ανάψεις από θυμό, αλλά άφησέ με να μιλήσω μόνο μία φορά ακόμη:
Ας υποθέσουμε ότι βρίσκονται εκεί μόνο 10.
Δεν θα την καταστρέψω, για χάρη των 10.
Έχω δει στη ζωή μου πως ό,τι υπόσχεται ο Ιεχωβά βγαίνει πάντα αληθινό.
Σε όλη σου τη ζωή να είσαι απόλυτα βέβαιος ότι ο Ιεχωβά θα κάνει πάντα αυτό που είναι σωστό.
Θέλετε να δείτε το Δεύτερο Μέρος της ιστορίας του Αβραάμ;
Και εγώ!
Θα πρέπει όμως να περιμένουμε το πρόγραμμα του επόμενου μήνα.
Γι’ αυτό, μην το χάσετε! Έχουμε αγαπήσει τη σειρά <i>Να Μιμείστε την Πίστη Τους</i> που πρωτοεμφανίστηκε στη <i>Σκοπιά</i> το 2008. Τα τελευταία χρόνια, τα άρθρα της βγαίνουν στον ιστότοπο jw.org. Προσέξτε ένα απόσπασμα από την εισαγωγή της έντυπης έκδοσης: «Είναι τόσο αληθινοί για εσάς;
Φανταστείτε πώς θα ήταν να περπατάτε και να μιλάτε μαζί τους, να διαθέτετε χρόνο για να γνωριστείτε με άντρες και γυναίκες όπως ο Νώε, ο Αβραάμ, η Ρουθ, ο Ηλίας και η Εσθήρ.
Σκεφτείτε πώς θα επηρέαζαν τη ζωή σας —τι ωραία πράγματα θα είχαν να σας πουν για να σας συμβουλέψουν και να σας ενθαρρύνουν!»
Προσευχόμαστε ένθερμα να αξιοποιήσετε αυτή την καινούρια σειρά για να οικοδομήσετε πίστη που θα αντέξει σε οποιαδήποτε δοκιμασία έρθει στο μέλλον. Απολαύσαμε ένα θαυμάσιο πρόγραμμα.
Μάθαμε ότι η αγάπη του Ιεχωβά δεν επηρεάζεται από την εμφάνισή μας ή την ατέλειά μας.
Όταν κάνουμε το καλύτερο για να τον υπηρετούμε, είμαστε πολύ όμορφοι στα μάτια του. Στα <i>Εφηβικά μου Χρόνια,</i> είδαμε ότι αν αγωνιζόμαστε να ακολουθούμε τα πρότυπα ομορφιάς του κόσμου μπορεί να χάσουμε την αυτοεκτίμησή μας.
Αν όμως καλλιεργούμε τις ιδιότητες που ο Ιεχωβά θεωρεί πολύτιμες, θα είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι.
Και το μουσικό μας βίντεο μας διαβεβαίωσε ότι σε δύσκολες στιγμές, όταν δεν νιώθουμε καλά, ο Ιεχωβά μάς κατανοεί και ξέρει τι χρειαζόμαστε.
Σε ευχαριστούμε, αδελφέ Χερντ και, σε παρακαλούμε, ευχαρίστησε και το Κυβερνών Σώμα για αυτή τη νέα σειρά <i>Να Μιμείστε την Πίστη τους.</i>
Αυτόν το μήνα, θα ταξιδέψουμε σε μια χώρα με τοπία που σου κόβουν την ανάσα και εντυπωσιακά μέρη —την Ιαπωνία.
Στο μεγαλύτερο νησί της Ιαπωνίας, το Χόνσου, βρίσκεται η επαρχία Τοχόκου, που είναι γνωστή για τις θερμές πηγές της, τους κρύους και γεμάτους χιόνι χειμώνες, το νόστιμο ρύζι και τα φρέσκα θαλασσινά.
Από την πλευρά του Ειρηνικού Ωκεανού είναι η μαγευτική Ακτή Σανρίκου με πάνω από 250 χιλιόμετρα απότομων γρανιτένιων βράχων, μερικοί από τους οποίους ορθώνονται μέχρι και 200 μέτρα πάνω από τη θάλασσα.
Οι τουρίστες μπορούν να ταξιδέψουν κατά μήκος της ακτής με τρένο και να θαυμάσουν την υπέροχη θέα.
Όσοι θέλουν να ξεμουδιάσουν λίγο και να απολαύσουν τη φυσική ομορφιά περπατώντας μπορούν να πεζοπορήσουν στην παράκτια διαδρομή Μιτσινόκου μήκους 1.000 και πλέον χιλιομέτρων, που ξεκινάει από την επαρχία Αομόρι και καταλήγει στην επαρχία Φουκουσίμα. Τον Μάρτιο του 2011, ένας τρομερός σεισμός και ένα τσουνάμι προκάλεσαν μια πυρηνική καταστροφή στη Φουκουσίμα.
Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τους αγαπημένους τους, τα σπίτια τους και τα υπάρχοντά τους.
Η καταστροφή επηρέασε όλη τη χώρα.
Στην περιοχή που πλήγηκε από το τσουνάμι υπήρχαν 155 εκκλησίες.
Παρά τις δύσκολες συνθήκες, 277 πρεσβύτεροι πήγαν στην περιοχή για να παρηγορήσουν και να βοηθήσουν τους αδελφούς.
Οι Ιάπωνες αδελφοί και αδελφές μας ήθελαν να παρηγορήσουν τους άλλους και ανυπομονούσαν να ξαναρχίσουν το οργανωμένο έργο κηρύγματος.
Σε λιγότερο από έναν μήνα, μετέδιδαν το άγγελμα ελπίδας της Γραφής στους γείτονές τους.
Στο έργο συνάντησαν και πολλούς αδρανείς, που από τότε άρχισαν και πάλι να συναναστρέφονται με την εκκλησία.
Σήμερα, δώδεκα χρόνια αργότερα, ο λαός του Ιεχωβά συνεχίζει να αναζητεί τα προβατοειδή άτομα.
Ας επισκεφτούμε τρεις εκκλησίες στην περιοχή Σανρίκου.
Αυτές οι τρεις εκκλησίες, που η καθεμιά έχει λιγότερους από 60 ευαγγελιζομένους, αναπέμπουν κραυγή αίνου στον Ιεχωβά.
Το τσουνάμι και η καταστροφή που ακολούθησε επηρέασαν πολύ τους ανθρώπους της περιοχής.
Πολλοί άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι τα πνευματικά πράγματα έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από αυτά που βλέπουμε.
Οι αδελφοί μας κάνουν το καλύτερο που μπορούν για να γεμίσουν το κενό που έχουν πολλοί μέσα τους με το άγγελμα ελπίδας της Γραφής.
Από την καταστροφή του 2011 και έπειτα, 20 σπουδαστές της Γραφής έχουν αφιερωθεί στον Ιεχωβά και έχουν βαφτιστεί.
Οι εκκλησίες Καμαΐσι, Οφουνάτο και Ρικουζεντακάτα σας στέλνουν τη θερμή Χριστιανική τους αγάπη.
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου