7. Υποκινείστε να “Κηρύξετε τον Λόγο” Ανεπίσημα;
(15 λεπτά) Συζήτηση.
Ο Παύλος παρότρυνε τον Τιμόθεο: «Κήρυξε τον λόγο· κάνε το αυτό με το αίσθημα του επείγοντος». (2Τι 4:2) Το ρήμα του πρωτότυπου κειμένου που μεταφράζεται «κάνε το αυτό με το αίσθημα του επείγοντος» χρησιμοποιούνταν μερικές φορές σε στρατιωτικό περιβάλλον για έναν στρατιώτη ή φρουρό σε σκοπιά ο οποίος ήταν ανά πάσα στιγμή έτοιμος να δράσει. Αυτή η έκφραση περιγράφει κατάλληλα την επιθυμία μας να είμαστε ανά πάσα στιγμή άγρυπνοι για ευκαιρίες που θα μας βοηθήσουν να μετατρέψουμε μια συνηθισμένη συζήτηση σε μαρτυρία.
Η αγάπη μας για τον Ιεχωβά και η εκτίμησή μας για όλα όσα κάνει για εμάς μας υποκινεί να μιλάμε σε άλλους για τις υπέροχες ιδιότητές του.
Διαβάστε Ψαλμός 71:8. Μετά ρωτήστε:
Ποια καλά πράγματα για τον Ιεχωβά θέλετε να πείτε σε άλλους;
Επίσης, η αγάπη μας για τους ανθρώπους μάς υποκινεί να δίνουμε ανεπίσημη μαρτυρία.
Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Εκατοντάδες Βρήκαν τη Γραφική Αλήθεια. Μετά ρωτήστε:
Πώς βοήθησε η ανεπίσημη μαρτυρία εκατοντάδες να βρουν τη Γραφική αλήθεια;
Πώς ωφελήθηκαν αυτά τα πρώην μέλη μιας εκκλησίας όταν έμαθαν την αλήθεια;
Πώς μας υποκινεί η αγάπη για τους ανθρώπους να δίνουμε ανεπίσημη μαρτυρία;
Γιατί πιστεύετε ότι η ανεπίσημη μαρτυρία είναι ένας τόσο αποτελεσματικός τρόπος για να βοηθάμε άλλους να γνωρίσουν τον Ιεχωβά;
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ζητήθηκε από αρκετούς αδελφούς στην περιοχή του Μόντρεαλ να βοηθήσουν σε μια μοναδική κατάσταση που λάβαινε χώρα.
Ένας ειδικός σκαπανέας είπε ότι περίπου 1.000 άτομα όλα μέλη της ίδιας εκκλησίας ήθελαν να μελετήσουν τη Γραφή με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Και όλα αυτά χάρη στην ανεπίσημη μαρτυρία.
Η ιστορία ξεκίνησε ως εξής
Ένας αδελφός από την τοπική εκκλησία με πλησίασε κάποια μέρα για να μου πει μια εμπειρία που είχε με έναν συνάδελφό του.
Εκείνος ο κύριος ήταν υπεύθυνος μιας μικρής τοπικής εκκλησίας και ο αδελφός τού είχε δώσει ανεπίσημη μαρτυρία.
Ο κύριος είπε ότι ήθελε να κάνει Γραφική μελέτη και ότι ήθελε να πείσει και τα άλλα μέλη της εκκλησίας του να μελετήσουν τη Γραφή με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Ήταν γεγονός ότι αυτός ο άνθρωπος ασκούσε μεγάλη επιρροή στην εκκλησία του. Μίλησε λοιπόν στα μέλη της εκκλησίας για το άγγελμα που είχε ακούσει από τον αδελφό και τους έπεισε ότι χρειάζονταν καλύτερη κατανόηση της Αγίας Γραφής.
Πολλοί άνθρωποι έμαθαν για αυτό επειδή ήταν εξαιρετικό γεγονός. Από ό,τι άκουσα, περίπου 1.000 άτομα ήθελαν να μελετήσουν τη Γραφή τότε. Δεν είχαμε αρκετούς αδελφούς και αδελφές για να διεξάγουν τόσες Γραφικές μελέτες.
Έτσι λοιπόν, σχηματίστηκαν ομάδες 10, 12 και 15 ατόμων. Και μία ή δύο φορές την εβδομάδα διεξάγονταν Γραφικές μελέτες στις Αίθουσες Βασιλείας.
Ήταν όλο ερωτήσεις, ερωτήσεις.
Όλοι έκαναν ερωτήσεις. Η Γραφή όμως πάντα έδινε λογικές απαντήσεις σε όλες εκείνες τις ερωτήσεις ένα εδάφιο εξηγούσε κάποιο άλλο. Και καταλάβαμε ότι η Γραφή στο σύνολό της μπορούσε να εξηγήσει κάθε απορία.
Στην αρχή, ομάδες δύο ή τριών οικογενειών μελετούσαν μαζί.
Και, ναι, μας απαντούσαν από τη Γραφή. Αυτό με είχε καταπλήξει, επειδή εγώ δεν ήξερα καθόλου τη Γραφή. Σκεφτόμουν: “Η Γραφή μιλάει για αυτό, η Γραφή μιλάει για εκείνο”.
Ήταν μια ανακάλυψη για μένα.
Ήταν μόνο οι γονείς. Τα παιδιά δεν ήταν εκεί. Όταν δεχόμασταν την αλήθεια, τη διδάσκαμε εμείς στα παιδιά μας.
Όλοι κάθονταν με τάξη στο τραπέζι.
Τα παιδιά ήταν πολύ ήσυχα με το βιβλίο <i>Αλήθεια </i>και τη Γραφή τους μπροστά τους.
Όταν εκείνες οι οικογένειες έρχονταν στην Αίθουσα Βασιλείας τα παιδιά κάθονταν δίπλα στους γονείς τους χωρίς να περιφέρονται, και πρόσεχαν ό,τι λεγόταν.
Ήμουν νεαρή όταν ξεκίνησαν να έρχονται.
Το θυμάμαι πολύ καλά.
Πολλοί από αυτούς ήταν στην ηλικία μου.
Τους έβλεπα σαν πιθανούς μελλοντικούς αδελφούς.
Ήταν πολύ συγκινητικό. Η πρώτη συνάθροιση που παρακολούθησα ήταν εδώ, στο Λαβάλ.
Συνέβαλε πολύ ώστε μια μέρα να πάρω τη θέση μου ο Ιεχωβά να γίνει Θεός μου και η αλήθεια τρόπος ζωής μου.
Όταν ήμουν νέα φοβόμουν πολύ τον θάνατο.
Ανακουφίστηκα πολύ όταν έμαθα ότι δεν υποφέρουμε όταν πεθαίνουμε.
Είναι σαν να κοιμόμαστε.
Οι φιλοδοξίες που είχα πριν αν και μπορούσα να τις πετύχω μπήκαν σε δεύτερη θέση.
Τώρα ήθελα να ζω μια απλή ζωή να συμβαδίζω με την οργάνωση και να μεγαλώσω τα παιδιά μου στην αλήθεια.
Σήμερα, αυτοί οι αδελφοί κάνουν πολλά στην οργάνωση βοηθούν σε διάφορες περιοχές και επωμίζονται σημαντικές ευθύνες. Ο πατέρας μου πάντοτε πάσχιζε να θέτει το παράδειγμα για όλα του τα παιδιά και αυτό μου εντυπώθηκε.
Τώρα η σύζυγός μου και εγώ έχουμε το προνόμιο να υπηρετούμε στο γραφείο τμήματος του Καναδά. Ήμουν οχτώ χρονών όταν η οικογένειά μου άρχισε να παρακολουθεί συναθροίσεις. Έχω πολύ καλές αναμνήσεις από το πώς μας φρόντιζε τότε η τοπική εκκλησία.
Στην ηλικία των 15 άρχισα να διαβάζω τη Γραφή μου καθημερινά και επίσης να τη μελετώ.
Έκτοτε ήξερα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου να υπηρετώ τον Ιεχωβά ολόψυχα.
Πιστεύω πραγματικά ότι ο Ιεχωβά μπορούσε να δει τι είδους άτομα ήμασταν.
Ο Ιεχωβά μάς βοήθησε πολύ.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από αυτό.
Μόνοι μας ποτέ δεν θα καταφέρναμε να ξεφύγουμε από εκείνη την κατάσταση.
Ο Ιεχωβά όμως βρήκε όσους είχαν «τη σωστή διάθεση».
Μια απλή ανεπίσημη μαρτυρία οδήγησε σε Γραφικές μελέτες και άγγιξε πάρα πολλούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου