Πνευματικά Πετράδια 1 Σαμουήλ 9-11

 

Η φιλία με τον Θεό εξαρτάται εν μέρει από
τη σχέση με τους άλλους ανθρώπους

https://drive.google.com/file/d/1TZ_q2FeYojRTT8avkr4QrLoc4tp3cQBE/view?usp=sharing

*** ns κεφ. 8 σ. 127-128 παρ. 32 Εθνικές Συνέπειες της Βεβηλώσεως του Ονόματος ***

Αφού ο Κριτής Σαμουήλ έκαμε τους Ισραηλίτας να εγκαταλείψουν τους Βάαλ και τις εικόνες των Ασταρώθ για να επιστρέψουν στον Ιεχωβά με όλη τους την καρδιά, οι άπιστοι Ισραηλίται εζήτησαν απ’ αυτόν να τους διορίση έναν ορατό ανθρώπινο βασιλέα. Ο Ιεχωβά τότε είπε στον Σαμουήλ: «Δεν απέβαλον σε, αλλ’ εμέ απέβαλον από του να βασιλεύω επ’ αυτούς.» Ωστόσο, ο Ιεχωβά εξετέλεσε το αίτημά των κι έκαμε τον Σαμουήλ να χρίση τον Σαούλ της φυλής Βενιαμίν ως βασιλέα του Ισραήλ. (1 Σαμουήλ 8:4 έως 13:1) Ο Σαούλ απεδείχθη απειθής βασιλεύς, ο δε Ιεχωβά ωδήγησε τον Σαμουήλ να χρίση τον ποιμενόπαιδα Δαβίδ της φυλής Ιούδα για τη θέσι του βασιλέως. Μετά τον θάνατο του Βασιλέως Σαούλ σε μάχη εναντίον των Φιλισταίων, ο Δαβίδ, ως κεχρισμένος του Ιεχωβά, έγινε βασιλεύς όλου του Ισραήλ. Το επόμενον έτος επήρε το υπόλοιπον της πόλεως Ιερουσαλήμ από τα χέρια των Χανανιτών Ιεβουσαίων. Έκαμε την ακρόπολί της, τη Σιών, πρωτεύουσά του. Εκεί έστησε μια σκηνή κοντά στο ανάκτορό του, κι έθεσε την ιερή κιβωτό της διαθήκης μέσα στη σκηνή, και εγκατέστησε ιερείς για να υπηρετούν.—2 Σαμουήλ 5:1-19.