Πέμπτη 22 Ιανουαρίου
Εσύ συγχωρείς αληθινά.—Ψαλμ. 130:4.
Στην Αγία Γραφή, οι αμαρτίες συχνά παρομοιάζονται με βαριά φορτία. Ο βασιλιάς Δαβίδ περιέγραψε τις αμαρτίες του ως εξής: «Τα σφάλματά μου κρέμονται απειλητικά πάνω από το κεφάλι μου· είναι ασήκωτα για εμένα σαν βαρύ φορτίο». (Ψαλμ. 38:4) Αλλά ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες των μετανοημένων παραβατών. (Ψαλμ. 25:18· 32:5) Στο πρωτότυπο εβραϊκό κείμενο, η λέξη που αποδίδεται με το ρήμα «συγχωρώ» σε αυτά τα εδάφια βασικά σημαίνει «σηκώνω» ή «μεταφέρω». Μπορούμε να φανταστούμε τον Ιεχωβά σαν έναν δυνατό άντρα που σηκώνει μεταφορικά το βάρος της αμαρτίας από τους ώμους μας και το παίρνει μακριά. Μια άλλη λεκτική εικόνα δείχνει πόσο μακριά από εμάς παίρνει ο Ιεχωβά τις αμαρτίες μας. Το εδάφιο Ψαλμός 103:12 μας λέει: «Όσο μακριά είναι η ανατολή από τη δύση τόσο μακριά από εμάς έβαλε τις παραβάσεις μας». Η ανατολή βρίσκεται στη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση από τη δύση. Τα δύο σημεία δεν συναντιούνται ποτέ. Με άλλα λόγια, ο Ιεχωβά παίρνει τις αμαρτίες μας όσο πιο μακριά από εμάς μπορούμε να φανταστούμε. Τι καθησυχαστικός τρόπος να περιγράψει τη συγχώρησή του! w25.02 σ. 9 ¶5, 6
https://drive.google.com/file/d/1qB8dxbG_YKKIdoLssiv5d5oVcMySo0EB/view?usp=sharing
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου