«Το Αποτέλεσμα της Αληθινής Δικαιοσύνης θα Είναι Ειρήνη»—Απόσπασμα

https://www.jw.org/finder?locale=el&lank=pub-mwbv_202601_1_VIDEO&docid=1011214&applanguage=G

 Νωρίτερα, εξετάσαμε την έκφραση στο Φιλιππησίους 4:7, «Η ειρήνη του Θεού, η οποία υπερβαίνει κάθε κατανόηση», που είναι «η γαλήνη και η ηρεμία που απολαμβάνουμε επειδή έχουμε στενή φιλία με τον Ιεχωβά». Τι ξεχωριστή ευλογία! Παρότι όμως απολαμβάνουμε θεόδοτη ειρήνη, η ζωή μας σε αυτό το σύστημα πραγμάτων δεν είναι απαλλαγμένη από προβλήματα. Το Ψαλμός 34:19 το αναγνωρίζει αυτό, καθώς λέει «πολλές είναι οι ταλαιπωρίες του δικαίου», αλλά «ο Ιεχωβά τον σώζει από όλες».

Μπορεί να αντιμετωπίσουμε εναντίωση από την οικογένεια, διωγμό, πόλεμο, φυσικές καταστροφές ή σοβαρές αρρώστιες, αλλά καμιά από αυτές τις ταλαιπωρίες δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού. Ούτε θάνατος, ούτε ζωή, ούτε άγγελοι, ούτε κυβερνήσεις, ούτε παρόντα πράγματα, ούτε μελλοντικά, τίποτα από αυτά δεν μπορεί να μας στερήσει την ειρήνη που δίνει ο Ιεχωβά. Κι όμως, κάτι μπορεί να μας τη στερήσει.

Ανοίξτε παρακαλώ τη γραφή σας στο εδάφιο Ησαΐας 32:17. Καθώς διαβάζουμε το εδάφιο, προσέξτε ότι αναφέρει την ειρήνη ως ένα αποτέλεσμα. Έχετε σκεφτεί ποτέ την ειρήνη έτσι, ως αποτέλεσμα. Αν η ειρήνη είναι αποτέλεσμα, ποια είναι η αιτία Ησαΐας 32:17. Το αποτέλεσμα της αληθινής δικαιοσύνης θα είναι η ειρήνη.

Και ο καρπός της αληθινής δικαιοσύνης διαρκείς γαλήνη και ασφάλεια. Τι ωραία έκφραση! Διαρκείς γαλήνη και ασφάλεια. Και πάλι, είναι αποτέλεσμα ποιου πράγματος; Της αληθινής δικαιοσύνης.

Τι γίνεται αν η δικαιοσύνη δεν μας απασχολεί πλέον. Τι γίνεται αν κάποιος συμπεράνει. Δεν έχει σημασία πως ζωή τις θυσίες κάνω.

Τις ταλαιπωρίες δεν τις γλιτώνω. Ας κάνω ότι μ' αρέσει όσο ακόμα μπορώ. Είναι σωστό αυτό το σκεπτικό;

Δείχνει εκτίμηση για την ειρήνη και για όλα όσα έχει κάνει ο Ιεχωβά για να είναι εφικτή. Η ειρήνη είναι αποτέλεσμα και κάθε αποτέλεσμα έχει αιτία. Αν θέλουμε ειρήνη, πρέπει να επιδιώκουμε δικαιοσύνη.

Το άδικο άτομο δεν μπορεί να έχει ειρήνη με τον Θεό. Οι σοβαρές παραβάσεις δημιουργούν ένταση στη σχέση ενός ατόμου με τον Θεό. Θυμηθείτε τα λόγια του βασιλιά Δαβίδ στο εδάφιο Ψαλμός 38:3.

Νιώθοντας την αποδοκιμασία του Ιεχωβά, έγραψε «Δεν υπάρχει ειρήνη μέσα στα κόκαλά μου, λόγω της αμαρτίας μου». Αναπόφευκτα, το άδικο άτομο θερίζει ό,τι σπέρνει και χάνει την ειρήνη του.

Τι είναι δικαιοσύνη και πώς την επιδιώκουμε;

Δικαιοσύνη είναι αυτό που έχουμε ή εκδηλώνουμε όταν κάνουμε το σωστό κατά τα πρότυπα του Ιεχωβά. Και αυτά τα πρότυπα δεν είναι απλώς κανόνες που τηρούμε, αλλά αρχές που διέπουν τον τρόπο που φερόμαστε ο ένας τον άλλον. «Ως παγκόσμιος κυρίαρχος και δημιουργός, ο Ιεχωβά Θεός καθορίζει τι είναι δίκαιο».

Αυτό αντιπροσώπευε το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού στον κήπο της Εδέμ. Λόγω της εντολής του Ιεχωβά να απέχουν από τους καρπούς του, το δέντρο αντιπροσώπευε το δικαίωμα του Θεού να καθορίζει για τα πλάσματα του τι είναι καλό και τι είναι κακό. Και παρότι ο Ιεχωβά έχει δώσει στους ανθρώπους ελεύθερη βούληση, δικαίωμα επιλογής, δεν έχει δώσει στους ανθρώπους ούτε καν στους τέλειους το δικαίωμα να ορίζουν τι είναι δίκαιο και τι όχι.

Προσέξτε πάλι ότι το Ησαΐας 32.17 λέει πως το αποτέλεσμα της αληθινής δικαιοσύνης θα είναι ειρήνη. Χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο δυο φορές, αληθινή δικαιοσύνη. Δεν είναι αληθινή δικαιοσύνη κάθε τι που αποκαλείται δικαιοσύνη.

Πολλοί πιστεύουν ότι δικαιοσύνη είναι απλώς προσωπική αρετή που επιτυγχάνεται με τήρηση κάποιων κανόνων. Στο Ματθαίος 23:28 ο Ιησούς είπε ότι οι Φαρισαίοι φαίνονταν δίκαιοι εξωτερικά, αλλά εσωτερικά ήταν άνομοι. Το Εκκλησιαστής 7:16 μιλάει για εκείνους που θεωρούν τους δικούς τους κανόνες πιο δίκαιους και από του Θεού.

Και στο Ρωμαίος 13 ο Παύλος μίλησε για ανθρώπους που επιδιώκουν να εδραιώσουν τη δική τους δικαιοσύνη. Αλλά η ευσεβοφάνεια, η υπέρμετρη δικαιοσύνη και η αυτοδικαίωση δεν είναι η δικαιοσύνη του εδαφίου Ησαΐας 32:17. Σήμερα πολλοί διεκδικούν την αποδοχή διαγωγής που η Ιεχωβά απαγορεύει. Μπορεί μάλιστα να βρίσκουν υποστήριξη σε έναν κόσμο ήδη αποξενωμένο από τον Θεό.

Αλλά η ευρεία και αυξανόμενη αποδοχή δεν αλλάζει το τι είναι δικαιοσύνη. Αυτό δεν είναι αληθινή δικαιοσύνη. Ο στοργικός δημιουργός μας θέτει τον κανόνα του τι είναι δίκαιο, ούτε τα αισθήματά μας, ούτε το κοινωνικό σύνολο.

Μια που είμαστε ακόμα στον Ησαΐα, ας πάμε στο κεφάλαιο 48. Προκειμένου να θεωρούμαστε δίκαιοι, πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά είναι αρμόδιος να θέτει τους κανόνες περί ορθού και εσφαλμένου. Επιπρόσθετα, πρέπει να αποδεικνύουμε με τα λόγια μας και τα έργα μας ότι συμφωνούμε με τους κανόνες του Ιεχωβά και ότι υπακούμε.

Αυτό απαιτεί πραγματικό θάρρος σε ένα πονηρό κόσμο. Αλλά όταν ενεργούμε έτσι, απολαμβάνουμε το αποτέλεσμα. Δείτε τι λέει στα εδάφια Ησαΐα 48: 17 ,18.

Αυτό λέει ο Ιεχωβά, ο εξαγοραστή σου, ο Άγιος του Ισραήλ. Εγώ, ο Ιεχωβά, είμαι ο Θεός σου, εκείνος που σε διδάσκει για την ωφέλειά σου ή σύμφωνα με την υποσημείωση, για το καλό σου. Εκείνος που σε οδηγεί στην οδό στην οποία πρέπει να περπατάς.

Είθε να πρόσεχες τις εντολές μου. Τότε η ειρήνη σου θα γινόταν σαν ποταμός και η δικαιοσύνη σου σαν τα κύματα της θάλασσας. Αν δίνουμε προσοχή στις εντολές του Ιεχωβά, θα έχουμε δύο αποτελέσματα.

Πρώτον, η ειρήνη μας θα γίνει σαν ποταμός, γαλήνια, άφθονη, διαρκής. Δεύτερον, η δικαιοσύνη μας θα είναι σαν τα κύματα της θάλασσας. Θυμάστε την τελευταία σας εκδρομή στη θάλασσα, καθώς στεκόσασταν στην ακτή, ίσως ένα βράχο με θέα το πέλαγος, και βλέπατε τα κύματα να σκάνε το ένα μετά το άλλο, απαράλλαχτα για χιλιάδες χρόνια.

Θα είχατε μια αίσθηση διάρκειας. Ο Ιεχωβά λέει πως, αν κάνουμε το σωστό, η πορεία μας θα είναι έτσι ακριβώς. Εκείνος θα μας οδηγεί στο δρόμο της δικαιοσύνης.

Θα μας ευλογεί με διαρκή ειρήνη. Στην πορεία, θα μαθαίνουμε εκ πείρας, ότι οι σοφές και στοργικές οδοί του Ιεχωβά, όντως μας ωφελούν προσωπικά. Αλλά αν αρνηθούμε να το κάνουμε αυτό, θα μάθουμε τι θα πει ταραχή και διχόνοια.

Όπως λέει το εδάφιο 22, Δεν πρόκειται για μια αμείλικτη απειλή για τη χειραγώγηση των ανθρώπων. Λες και ο Ιεχωβά έχει ανάγκη κάτι τέτοιο. Είναι γεγονός.

Είναι αλήθεια. μια διαχρονική αρχή. Ο Θεός είναι αγάπη.

Μας διδάσκει για το καλό μας. Το αποτέλεσμα, αν δίνουμε προσοχή, είναι ειρήνη. Ησαΐας 48: 17 και 18 Και αυτά τα εδάφια μας διαβεβαιώνουν ότι οι ατελείς άνθρωποι μπορούν όντως να έχουν δίκαιη υπόσταση ενώπιον του Θεού.

Ας το αναλύσουμε λίγο ακόμα. Θυμάστε που αναφέρεται για πρώτη φορά στην Αγία Γραφή η λέξη δίκαιος. Πάμε παρακαλώ στη Γένεση, στο κεφάλαιο 6. Πιθανότητα καταλάβατε ότι αναφερόμαστε στο Νώε.

Ο Νώε ζούσε σε έναν τρομερά πονηρό κόσμο. Στη διάρκεια της ζωής του στασιαστές άγγελοι εγκατέλειψαν τους διορισμούς τους στον ουρανό, υλοποιήθηκαν, παντρεύτηκαν γυναίκες και απέκτησαν υβριδικούς απογόνους που έγιναν βία οι γίγαντες. Πώς επηρέασε όλη εκείνη η πονηρία και η βία τον Ιεχωβά.

Σύμφωνα με το Γένεση 6:6 ένιωσε λύπη στην καρδιά του. Πράγμα που κάνει εντύπωση αν το σκεφτούμε. Τα αισθήματα του Ιεχωβά επηρεάζονται από τις αποφάσεις μας.

Επειδή εκείνος νοιάζεται για εμάς. Εκείνος ο αρχαίος κόσμος έγινε τόσο πονηρός ώστε ο Ιεχωβά αποφάσισε πως έπρεπε να καταστραφεί. Κι όμως μέσα σε όλη εκείνη την εξαχρείωση ο Νώε έδειχνε διαφορετικό πνεύμα.

Δείτε τι λέει στα εδάφια Γένεση 6:8 , 9. Αλλά ο Νώε βρήκε εύνοια στα μάτια του Ιεχωβά. Αυτή είναι η ιστορία του Νώε. Ο Νώε ήταν δίκαιος άνθρωπος.

Νάτο. Και γιατί χαρακτηρίστηκε δίκαιος; Αποδείχτηκε άψογος ανάμεσα στους συγχρόνους του. Δεν ήταν σαν τους στασιαστές αγγέλους ή σαν τους απογόνους τους ή σαν την εκφυλισμένη ανθρώπινη κοινωνία.

Ο Νώε περπάτησε με τον αληθινό Θεό. Η δεύτερη φορά που βρίσκουμε τη λέξη δίκαιος είναι στο εδάφιο Γένεση 7:1. Έπειτα ο Ιεχωβά είπε στον Νώε, «Μπες στη Κιβωτό, εσύ και όλο το σπιτικό σου, επειδή διαπίστωσα ότι μόνο εσύ είσαι δίκαιος ενώπιόν μου ανάμεσα σε αυτή τη γενιά».

Χάρη στη δικαιοσύνη του Νώε, αυτός και η οικογένειά του επέζησαν από τον κατακλυσμό για να λατρεύουν τον Ιεχωβά σε μια καθαρισμένη γη. Όταν τα νερά υποχώρησαν και η οικογένεια βγήκε από την Κιβωτό, είδαν ένα υπέροχο θέαμα, εντελώς πρωτόγνωρο. Μια γαλήνια, πολύχρωμη αψίδα στον ουρανό.

Ένα ουράνιο τόξο, μια διαβεβαίωση ότι είχαν ειρήνη με τον Θεό. Ειρήνη ως αποτέλεσμα δικαιοσύνης.