8. «Εγώ Κάνω Πάντοτε τα Πράγματα που του Είναι Αρεστά»
(8 λεπτά) Συζήτηση.
Ο Ιησούς είπε κάποτε: “Εγώ κάνω πάντοτε τα πράγματα που είναι αρεστά [στον Ιεχωβά]”. (Ιωα 8:29) Μιμούμενοι τον Ιησού, προσπαθούμε και εμείς να κάνουμε τα πράγματα με τον τρόπο του Ιεχωβά. Αν και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο ή βολικό, είναι πάντα για το καλό μας.
Βάλτε να παίξει το ΒΙΝΤΕΟ Να Κάνετε τα Πράγματα με τον Τρόπο του Ιεχωβά. Μετά ρωτήστε:
Πώς μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα με τον τρόπο του Ιεχωβά όταν αντιμετωπίζουμε προκλήσεις όπως ο διωγμός, οι ανήθικες επιρροές και η παγίδα της υπερηφάνειας;
Να Κάνετε τα Πράγματα με τον Τρόπο του Ιεχωβά
https://www.jw.org/finder?srcid=share&wtlocale=G&lank=pub-jwb-090_7_VIDEOΤα εδάφια Παροιμίες 3:5, 6 μου είχαν κάνει τεράστια εντύπωση: «Να εμπιστεύεσαι στον Ιεχωβά με όλη σου την καρδιά».
Από νεαρός λοιπόν σκεφτόμουν: “Ας το δοκιμάσω αυτό να δω πώς θα πάει”.
Αν και μου άρεσαν πολύ αυτά που μάθαινα από τον Ιεχωβά, βασιζόμουν πολύ και στη δική μου κατανόηση.
Όταν ένα πνευματικό άτομο θέλει να πάρει μια απόφαση στη ζωή του, την επανεξετάζει με το σκεπτικό: “Ας το κάνω αυτό με τον τρόπο του Ιεχωβά”.
Κι εγώ είχα ξεχάσει να το κάνω αυτό σε εκείνη τη φάση της ζωής μου.
Υπήρχε πολύ μεγάλη εναντίωση στο έργο μας.
Όταν κάναμε έργο δρόμου, το περιμέναμε ότι θα μας πιάσουν και θα μας βάλουν φυλακή.
Αλλά η οργάνωση του Ιεχωβά μάς είχε εξηγήσει πώς θα το χειριζόμασταν αυτό.
Θυμάμαι όταν έπιασε εμένα η αστυνομία και με πήγαν με το αυτοκίνητο στο Σικάγο.
Ήταν μια ώρα δρόμος και με ρώτησαν: «Εσύ τι έκανες και σε έπιασαν»; Επί μία ώρα λοιπόν τους έδινα μαρτυρία.
Και, από ό,τι θυμάμαι, την υπολόγισα την ώρα και την έγραψα.
Δεν αναστατωνόμασταν όταν μας έπιαναν επειδή μας είχε εκπαιδεύσει η οργάνωση του Ιεχωβά.
Ξέραμε τι να κάνουμε.
Με έβαλαν λοιπόν στη φυλακή στο Σικάγο για ένα σαββατοκύριακο.
Και αφού δεν μπορούσα να αλλάξω την κατάσταση, έκανα υπομονή.
Όταν με έβγαλαν, πήγα στο σπίτι μια δυο μέρες και μετά επέστρεψα στο διορισμό μου και συνέχισα το έργο.
Άφησα τα υπόλοιπα στα χέρια του Ιεχωβά και εκείνος μας φρόντιζε μια χαρά, είτε ήμασταν στη φυλακή είτε ήμασταν ελεύθεροι.
Τελικά, ήρθα σε επαφή με το αναρχικό κίνημα της πανκ ροκ.
Και με τράβηξε πολύ επειδή μπορούσα να είμαι ο εαυτός μου, να βάζω τους δικούς μου κανόνες.
Αλλά αυτό το κίνημα με οδήγησε σε ένα πολύ σκοτεινό μονοπάτι με ανηθικότητα, ναρκωτικά, υπερβολικό ποτό και πολλή βία.
Ένιωθα εντελώς μόνος, ένιωθα προδομένος, ένιωθα ότι τίποτα δεν είχε νόημα.
Θυμάμαι ότι κάθισα και σκέφτηκα τον καιρό που μάθαινα για τον Ιεχωβά, και πόσο απλά ήταν όλα τότε.
Είπα λοιπόν να δώσω στον Ιεχωβά άλλη μια ευκαιρία.
Διάβασα το εδάφιο Ματθαίος 16:24 και με άγγιξε ιδιαίτερα αυτό που λέει να “απαρνηθούμε τον εαυτό μας”.
Το ήξερα αυτό το εδάφιο, αλλά ποτέ δεν είχα σκεφτεί τι σημαίνει για εμένα προσωπικά.
Κατάλαβα ότι έπρεπε να αφήσω πίσω μου κάποιες πτυχές της προσωπικότητάς μου και του τρόπου ζωής μου.
Ποτέ δεν είχα δώσει πραγματικά στον Ιεχωβά την ευκαιρία.
Άρχισα λοιπόν να εφαρμόζω περισσότερο αρχές και να εμπιστεύομαι περισσότερο στον Ιεχωβά.
Και πολύ γρήγορα, όλα μπήκαν σε μια σειρά.
Αποφάσισα να υπηρετήσω τον Ιεχωβά, κατάλαβα τι αλλαγές έπρεπε να κάνω —αλλαγές που δεν πίστευα ότι θα έκανα.
Πίστευα ότι πνευματική πρόοδος είναι τα προνόμια και οι διορισμοί.
Νομίζω ότι ήμουν πολύ υπερήφανος τότε.
Όταν πήγαμε στην εκκλησία στο Μπρούκλιν, βγήκα μια μέρα στο έργο με τον συντονιστή και μου είπε: «Ήρθε η συστατική σου και δεν σε προτείνουν για διακονικό υπηρέτη. Έχεις ιδέα γιατί;» Του είπα: «Κοίτα, νομίζω οι αδελφοί εκεί έχουν πρόβλημα μαζί μου».
Και εκείνος μου είπε: «Ώπα, ώπα, ώπα, ώπα! Μισό λεπτό. Δεν θέλω να μου πεις τίποτα αρνητικό για τους αδελφούς σε εκείνη την εκκλησία. Δες τι πρέπει να κάνεις εσύ, και ο Ιεχωβά θα φροντίσει τα υπόλοιπα».
Ένιωσα σαν να μου έλεγε ο Ιεχωβά: “Σταμάτα! Αυτό που θέλω από εσένα είναι να δεις τι πρέπει να κάνεις εσύ”.
Κι αυτό με βοήθησε να χαλαρώσω και να επικεντρωθώ σε αυτό που ήταν πολύ πιο σημαντικό από το να έχω μια κάποια θέση μέσα στην οργάνωση του Ιεχωβά.
Η ταπεινοφροσύνη, η υπομονή, η αγάπη και οι προσαρμογές που έπρεπε να κάνω —να είμαι πιο υπάκουος υπηρέτης του Ιεχωβά— αυτά ήταν τα πιο σημαντικά πράγματα που είχα ξεχάσει για κάποιο διάστημα.
Όλο τον καιρό που επιδίωκα τα δικά μου συμφέροντα μονίμως απογοητευόμουν.
Τώρα που γνώρισα τον Ιεχωβά και ζω σύμφωνα με τις αρχές του, η ζωή μου είναι υπέροχη.
Κατάλαβα ότι ο Ιεχωβά το μόνο που θέλει είναι να με κάνει όσο το δυνατόν καλύτερο άνθρωπο, με διδάσκει να βελτιώνω την προσωπικότητά μου και να γίνομαι καλύτερος.
Αυτό με έκανε να τον αγαπήσω πάρα πολύ.
Το ότι ο Ιεχωβά διέπλασε τον τρόπο σκέψης μου μού έδειξε πόσο νοιάζεται για μένα.
Ήταν σαν να με βοήθησε να επικεντρωθώ στα σωστά πράγματα και έτσι μπόρεσα να χαλαρώσω και να υπηρετώ τον Ιεχωβά χαρούμενα.
Και φυσικά, μετά από αυτό, ερχόταν η μία ευλογία μετά την άλλη.
Οτιδήποτε έχω κάνει στην υπηρεσία του Ιεχωβά το έχω απολαύσει και με το παραπάνω!
Μπορεί να έχεις μια τρομερή ιδέα.
Αλλά έχω διαπιστώσει ότι, αν κάνεις τα πράγματα με τον τρόπο του Ιεχωβά, το αποτέλεσμα θα είναι πάντα καλό.
jwb-090-7.v Ελληνική
www.jw.org © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου