Τώρα θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμεένα ακόμη επεισόδιο της σειράςΓνωριμία με την Τάξη.
Παρουσιαστής θα είναι ένας άλλος εκπαιδευτής,ο Τρεντ Λίπολντ. Απολαύστε την.
Αυτή η χρονιά ήταν περίοδος αλλαγώνγια όλο τον λαό του Ιεχωβά.
Έπρεπε να δείξουμε ευελιξία, προσοχή και λογικότητα.
Και εδώ στη Γαλαάδ,για την 150ή τάξη χρειάστηκε να γίνουν αλλαγές.
Για παράδειγμα, όλοι οι σπουδαστές αυτής της τάξηςείτε είναι από τις Ηνωμένες Πολιτείεςείτε υπηρετούν εδώ.
Πέντε ζευγάρια και ένας άγαμος αδελφόςυπηρετούν στο έργο περιοχής,και αυτοί αποτελούν περίπου το 50 τοις εκατό της τάξης.
Σήμερα, θα γνωρίσουμε τρία ζευγάριααπό διαφορετικά μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών,και θα δούμε πώς έμαθαννα διαχειρίζονται τις αλλαγές στη ζωή τουςκαι πώς προσπάθησαν σαν τον απόστολο Παύλονα “γίνουν τα πάντα σε ανθρώπους κάθε είδους”.
Οι πρώτοι μας καλεσμένοι είναι η Τζόικαι ο Τέιλορ Μπόρνσαϊν από την πολιτεία του Τέξας.
Τζόι και Τέιλορ, καλώς ήρθατε!Χαιρόμαστε που είστε μαζί μας.–Ευχαριστούμε.–Ευχαριστούμε.
Είστε από τη μεγάλη πολιτεία του Τέξας.–Από πού συγκεκριμένα;–Από το Ντάλας.Α, από το Ντάλας, μάλιστα.Και πάλι, χαιρόμαστε που είστε εδώ.
Για να φτάσει να έρθει κάποιος στη Γαλαάδ(όπως εσείς τώρα)πρέπει πρώτα να κάνει τακτικό σκαπανικό.
Εσείς πώς ξεκινήσατε τακτικό σκαπανικό;
Τζόι, θες να μας πεις;
Προσωπικά είμαι πολύ ευγνώμων για τις βάσεις που πήρααπό την οικογένειά μου από πολύ παλιά,κυρίως από τους παππούδες μου.
Ήταν από τα ζευγάρια που από την αρχή του γάμου τουςήθελαν να υπηρετούν τον Ιεχωβάόσο καλύτερα μπορούσαν.
Ρωτούσαν τους επισκόπους περιοχήςπού να μετακομίσουν για να βοηθήσουν.Αν τους ζητούσαν να πάνε σε μια άλλη εκκλησία,το έκαναν αμέσως.Και αυτό επηρέασε τη μαμά μου,η οποία με τη σειρά της επηρέασε εμένα.Δηλαδή, πώς σε επηρέασε;Οι γονείς μου για κάποιο διάστημα μετά τον γάμο τουςείχαν επικεντρωθεί στον γάμο, στην οικογένεια,πώς να φροντίσουν τα παιδιά τους.Αλλά κάποια στιγμή,μετακόμισαν στην άλλη πλευρά της χώραςκαι το είδαν ως ευκαιρίαγια να απλοποιήσουν τη ζωή τους.
Η μαμά μου κατάφερε τότενα ξεκινήσει το τακτικό σκαπανικό.
Και, αν και ήμουν μικρή, θυμάμαιπόσο πολύ άλλαξαν οι γονείς μου.
Ήταν πιο χαρούμενοι γενικότερα στη ζωή τουςεπειδή μπορούσαν να κάνουν περισσότερα για τον Ιεχωβά.
Ωραία. Πόσων χρονών ήσουνόταν η μητέρα σου άρχισε το σκαπανικόκαι είδες αυτή την αλλαγή;–Περίπου εννιά.–Μάλιστα. Και πότε άρχισες εσύ το τακτικό σκαπανικό;
Τον επόμενο κιόλας χρόνο εγώ και η αδελφή μουξεκινήσαμε μαζί τακτικό σκαπανικό.
Οπότε ήσουν 10 χρονών;–Ναι.–Φοβερό!–Ευχαριστώ.–Δέκα χρονών και ήσουν σκαπάνισσα. Μπράβο!Εσύ, Τέιλορ; Πώς ξεκίνησες το τακτικό σκαπανικό;Αν και κάναμε σκαπανικό στο Τέξας,εγώ είμαι από το Κολοράντο.Οι γονείς μου, όπως και της Τζόι,ήταν πολύ καλό παράδειγμα για εμένα.
Σχεδόν όλη μου τη ζωή, κάνουν σκαπανικό μαζί.
Οπότε το σκαπανικό και η ολοχρόνια υπηρεσία ήταν πάντα τρόπος ζωής για εμένα.
Στα μέσα της εφηβείας μου, οι γονείς μου διορίστηκαν αναπληρωτές στο έργο περιοχής. Ήταν ωραία.Τα σαββατοκύριακα πήγαινα μαζί τους στις εκκλησίες.
Τις καθημερινές δεν μπορούσα γιατί πήγαινα στο σχολείο. Εκτίμησα σε αυτούς ότι, δεν μου έλεγαν απλώς τι να κάνω, αλλά μου το έδειχναν κιόλας με το παράδειγμά τους.
Σίγουρα είναι πολύ ωραίο να μεγαλώνεις και να είναι οι δυο γονείς σου στο έργο περιοχής.
Αλλά πώς επηρέασε αυτό εσένα;
Ήταν μια πολύ καλή υποκίνηση για εμένα για να αρχίσω το σκαπανικό.
Τελείωσα το σχολείο έξι μήνες νωρίτερα και μετά αμέσως άρχισα το σκαπανικό.
Αμέσως μόλις έγινα 19 και μπορούσα, έκανα αίτηση για το Μπέθελ, και μετά από λίγο με δέχτηκαν και έμεινα για λίγα χρόνια στο Μπέθελ του Μπρούκλιν.
Ωραία. Μετά ξέρω έφυγες από το Μπέθελ. Παντρευτήκατε και κάνατε μαζί τακτικό σκαπανικό στο Ντάλας.
Τι σας υποκίνησε να επιδιώξετε να κάνετε περισσότερα στην υπηρεσία του Ιεχωβά;
Κάναμε σκαπανικό μετά τον γάμο. Είχαμε στόχους, αλλά είναι δύσκολο όταν είσαι νιόπαντρος και ψάχνεις τα πατήματά σου—υπάρχουν περισπασμοί, δεν ξέρεις ποια κατεύθυνση ακριβώς να πάρεις.
Ευχαριστούμε πολύ τον Ιεχωβά για την καθοριστική βοήθεια που μας έδωσαν κάποια ζευγάρια επισκόπων περιοχής ακριβώς την κατάλληλη στιγμή.
Τους το έχουμε εκφράσει αλλά δεν νομίζω ότι θα καταλάβουν ποτέ πόσο πολύ επηρέασαν τη ζωή μας.
Ναι, αυτό είναι από τα υπέροχα πράγματα που επιτελούν όσοι είναι στο έργο περιοχής: βοηθούν τους νέους, τα παιδιά.
Και νομίζω ότι είμαστε όλοι ευγνώμονες για αυτό.
Θα λέγατε λοιπόν ότι αυτό σας υποκίνησε να μπείτε στο έργο περιοχής;
Όχι ακριβώς.
Βασικά, είχαμε άλλους στόχους.
Θέλαμε να μπούμε μαζί ως αντρόγυνο στο Μπέθελ.
Κάναμε και ξανακάναμε αιτήσεις αλλά δεν γινόταν κάτι.
Τελικά όμως βρεθήκατε στο έργο περιοχής. Τι έγινε;
Άρχισε σιγά σιγά να σας αρέσει, έγινε κάτι άλλο; Μια μέρα που ανοίξαμε την αλληλογραφία μας, είχε ένα ερωτηματολόγιο για αναπληρωτές στο έργο περιοχής. Έτσι λοιπόν, αν και δεν ήταν αυτό που φανταζόμασταν ότι θα κάναμε στη ζωή μας, νιώσαμε ότι ο Ιεχωβά άνοιγε αυτόν τον δρόμο μπροστά μας.
Οπότε δεχτήκαμε, και σιγά σιγά άρχισε να μας αρέσει η ιδέα του έργου περιοχής.
Ύστερα παρακολουθήσαμε τη Σχολή για Ευαγγελιστές της Βασιλείας, όπου συνεχίσαμε να παίρνουμε εκπαίδευση και την υποκίνηση να κάνουμε αυτό που θέλει ο Ιεχωβά.
Λίγους μήνες μετά την αποφοίτησή μας, διοριστήκαμε στο έργο περιοχής, και έχουμε αγαπήσει αυτό το έργο. -Ποια ήταν η πρώτη σας περιοχή, Τζόι; -Πήγαμε στα προάστια του Σικάγο, και ήταν πολύ ωραία—από τη μεγαλούπολη του Ντάλας στη μεγαλούπολη του Σικάγο. -Σας άρεσε το Σικάγο; -Για μένα, ήταν τέλεια περιοχή.
Ήμασταν και οι δύο από τη μεγαλούπολη του Ντάλας και τώρα πήγαμε σε μια μεγαλύτερη πόλη, στο Σικάγο. Μας αρέσει η ποικιλία στους ανθρώπους, στον πολιτισμό, στις φυλές και τα είχε όλα εκεί. Οπότε το απολαμβάναμε πάρα πολύ. Μας άρεσε πολύ στο Σικάγο. Υποψιάζομαι ότι τώρα έρχεται ένα «αλλά», μια αλλαγή. Τι άλλαξε; Ήμασταν μόλις έξι μήνες σε εκείνη την περιοχή, και, πάνω που είχαμε αρχίσει να αγαπάμε το έργο περιοχής, μας τηλεφώνησαν από το γραφείο και μας είπαν ότι διοριζόμαστε σε μια άλλη περιοχή, πιο βόρεια, σε μια αγροτική περιοχή, στο Ουισκόνσιν.
Στο Ουισκόνσιν, μάλιστα.
Πώς σας φάνηκε εκεί; Για πείτε μας λίγο. Εσένα, Τέιλορ;
Ήταν πολύ μεγάλη αλλαγή για δύο ανθρώπους της πόλης να πάνε σε μια αγροτική περιοχή που είχε κυρίως φάρμες με αγελάδες.
Ήμουν σαν ψάρι έξω από το νερό.
Καλύπταμε μεγάλες αποστάσεις όταν πηγαίναμε στο έργο και δεν υπήρχαν μαγαζιά στον δρόμο, κάπου να σταματήσουμε για τουαλέτα, να πάρουμε έναν καφέ.
Μας πήρε λίγο χρόνο να συνηθίσουμε.
Έπρεπε να υπολογίζετε καλύτερα τον χρόνο τώρα. Ωραία. Για εσένα, Τζόι, που είσαι από το Ντάλας, πώς σου φάνηκε όλο αυτό;
Για εμένα, η μεγάλη αλλαγή ήταν ο καιρός—οι χειμώνες.
Ο χειμώνας στο Ντάλας δεν ήταν πολύ βαρύς, αλλά στο Ουισκόνσιν κρατούσε πολύ και έκανε πολύ κρύο. Εξοπλιστήκαμε λοιπόν με χοντρά παλτά, μάλλινα κολάν, καλές μπότες.
Έλεγα στον Τέιλορ για αστείο ότι, κάποια πρωινά και μόνο που ντυνόμουν με όλα αυτά, πέθαινα στην κούραση.
Φαντάζομαι όλα αυτά τα ρούχα επηρέαζαν και τις στάσεις για τουαλέτα. –Σας εκπαίδευσε καλά το Ουισκόνσιν. –Ναι.
Τι σας βοήθησε να προσαρμοστείτε σε αυτή την αλλαγή;
Αν και το περιβάλλον ήταν διαφορετικό, το ωραίο ήταν ότι, όσο κρύο και αν έκανε έξω, οι αδελφοί είχαν ζεστή καρδιά, είχαν ζήλο στην υπηρεσία του Ιεχωβά. Μας φέρονταν με ζεστασιά.
Μας βοήθησαν πολύ γρήγορα να νιώσουμε σαν στο σπίτι μας.
Και πολύ, πολύ γρήγορα αγαπήσαμε τους αδελφούς στο Ουισκόνσιν. Ο λαός του Ιεχωβά είναι υπέροχος.
Τι θα έλεγες εσύ, Τζόι; Τι σε βοήθησε να προσαρμοστείς;
Όπως είπε και ο Τέιλορ, η αγάπη των αδελφών μάς βοήθησε να προσαρμοστούμε αμέσως.
Αλλά μάθαμε και καινούριους τρόπους για να διασκεδάζουμε που δεν είχαμε στο Ντάλας. Σωστά, μας φέρατε και φωτογραφίες. Αυτή εδώ είναι πολύ όμορφη. Φαίνεται πως διασκεδάζετε. Θες να μας πεις τι κάνατε εδώ;
Εδώ είμαστε με μια παρέα αδελφών στη μέση μιας παγωμένης λίμνης και ψαρεύουμε στον πάγο. –Πιάσατε τίποτα; –Ναι.
Μάλλον θα σκέφτεσαι εδώ: “Δεν είμαι στο Ντάλας πια”. –Ακριβώς. -Πολύ ωραία! Και η επόμενη φωτογραφία μου αρέσει πάρα πολύ. Τέιλορ, θα μας την περιγράψεις;
Ένας αδελφός στην περιοχή είχε φάρμα με βοοειδή. Πήγα μια μέρα εκεί, γνώρισα αυτόν τον μικρούλη εδώ, τον χάιδεψα, τον τάισα με μπιμπερό —ήταν φανταστική εμπειρία, κάτι που δεν θα μπορούσα να ζήσω σε μια πόλη, είτε στο Σικάγο είτε στο Ντάλας.
Ενσωματωθήκατε, “γίνατε τα πάντα σε ανθρώπους κάθε είδους”.
Τι θα λέγατε ότι σας δίδαξαν οι αλλαγές που χρειάστηκε να κάνετε στη ζωή σας;
Για να είμαι ειλικρινής, το έργο περιοχής δεν ήταν κάτι που λαχταρούσα να κάνω.
Δεν πίστευα ότι θα ένιωθα άνετα ή ότι θα ήμουν ευτυχισμένος.
Αλλά ο Ιεχωβά μερικές φορές φέρνει μπροστά μας πράγματα τα οποία νομίζουμε ότι δεν θα μας αρέσουν ή ότι δεν θα νιώθουμε άνετα με αυτά. Αλλά τελικά μας αρέσουν.
Και χαίρομαι που μας έδωσε την ευκαιρία να είμαστε στο έργο περιοχής γιατί αγαπήσαμε το έργο περιοχής. Είναι μια ωραία υπενθύμιση αυτό:
Ο Ιεχωβά επιλέγει για εμάς πράγματα τα οποία νομίζουμε ότι δεν θα μας κάνουν ευτυχισμένους ή ότι δεν θα νιώθουμε άνετα εκεί με τις περιστάσεις, με το περιβάλλον.
Αλλά ο Ιεχωβά επιλέγει πάντα το καλύτερο για εμάς αν τον αφήσουμε.
Εσύ, Τζόι, τι έμαθες;
Εγώ, όποτε γίνεται μια αλλαγή, νιώθω πάντα ανησυχία, αβεβαιότητα, άγχος.
Έμαθα λοιπόν να αφήνω τα πάντα στα χέρια του Ιεχωβά —να προσεύχομαι για αυτό— επειδή πολλές φορές αυτά για τα οποία ανησυχώ δεν γίνονται.
Οτιδήποτε λοιπόν μας ζητάει ο Ιεχωβά μπορούμε να το καταφέρουμε είτε επειδή αυτά που φοβόμαστε δεν θα γίνουν είτε επειδή ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει να τα ξεπεράσουμε. Πολύ ωραία αυτά τα διδάγματα. Ευχαριστούμε που τα μοιραστήκατε μαζί μας.
Είναι σίγουρο ότι θα σας βοηθήσουν και στις μελλοντικές αλλαγές που θα έρθουν.
Τέιλορ και Τζόι, ευχαριστούμε που ήσασταν μαζί μας στη Γνωριμία με την Τάξη. –Κι εμείς. –Ευχαριστούμε.
Ας περάσουμε στους επόμενους καλεσμένους από την πολιτεία του Μίσιγκαν, τον Μπεν και τη Γουίτνεϊ Φρέι.
Μπεν και Γουίτνεϊ, ευχαριστούμε που είστε μαζί μας.
Ήρθατε στη Γαλαάδ από το έργο περιοχής.
Και για το έργο περιοχής το πρώτο βήμα είναι το σκαπανικό. Οπότε θα μπορούσατε να μας πείτε πώς το ξεκινήσατε; Εσύ, Γουίτνεϊ;
Η μαμά μου με μεγάλωσε στην αλήθεια.
Αγαπούσα τον Ιεχωβά αλλά προς το τέλος της εφηβείας μου δεν ήξερα ακριβώς τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου.
Μια φίλη μου μού ζήτησε να πάω μαζί τηςστην κηδεία ενός νεαρού αδελφού που είχε σκοτωθεί σε ένα τραγικό δυστύχημα.
Ενδιαφέρον αυτό. Μπορείς λίγο να μας πεις πώς συνδέεται το ότι άρχισες σκαπανικό με την κηδεία; -Θα μας το εξηγήσεις;-Βέβαια.
Όταν πήγα στην κηδείααυτού του νεαρού αδελφού, αν και δεν τον ήξερα προσωπικά, έμαθα μόλις είχε αρχίσει τακτικό σκαπανικό και ότι είχε βάλει στόχο να πάει στο Μπέθελ.
Τότε σύγκρινα τη ζωή του με τη δική μου.
Εκείνος ήθελε να δώσει τα πάντα στον Ιεχωβά.
Εγώ είχα τις περιστάσεις να κάνω το ίδιοαλλά δεν το έκανα.
Τότε σκέφτηκα ότι εκείνος δεν πρόλαβενα πετύχει τους στόχους του, οπότε ήθελα να συνεχίσω αυτό που ξεκίνησε—να κάνω σκαπανικό.
Πήγα σπίτι, προσευχήθηκα και έκανα αίτηση για βοηθητικό σκαπανικό,με τον στόχο να αρχίσω τακτικό τον Σεπτέμβριο.
Πολύ ενθαρρυντικό αυτό —από κάτι τόσο τραγικό βγήκε κάτι τόσο θετικό.
Εσύ, Μπεν, πώς ξεκίνησες σκαπανικό; Όπως και η Γουίτνεϊ, έμαθα την αλήθεια από τη μητέρα μου.
Ο πατέρας μου δεν ήταν στην αλήθεια όταν ήμουν μικρός.
Μεγάλωσα σε μια επαρχιακή εκκλησία στο Μίσιγκαν και, ενώ σεβόμουν την αλήθεια, εκεί κοντά στα 20 δεν τα πήγαινα καλά πνευματικά.
Και ο λόγος είναι ότι ήθελα να κάνωπολλά πράγματα στη ζωή, και τότε η αλήθεια μού φαινόταν πολύ περιοριστική.
Ένιωθα ότι με κρατούσε πίσω, δεν με άφηνε να έχω τη συναρπαστική ζωή που ήθελα.
Τι ήταν αυτό που άλλαξε; Τι σε βοήθησε; Ήρθαν στην εκκλησία μας δύο σκαπανείς πρεσβύτεροικαι ήταν μεγάλη πηγή ενθάρρυνσης για εμένα.
Με βοήθησαν να καταλάβωότι η υπηρεσία του Ιεχωβά δεν μου στερεί πράγματα αλλά μου δίνει πολλές ευκαιρίες.
Είναι σαν ένα επιτραπέζιο παιχνίδι.
Αν απλώς καθίσειςκαι μάθεις τους κανόνες του παιχνιδιού, αλλά δεν παίξεις ποτέ, δεν θα το ευχαριστηθείς.
Ουσιαστικά αυτό έκανα και εγώ τότε με την αλήθεια.
Ήξερα όλους τους κανόνες, σαν να λέγαμε, της αλήθειας σεβόμουν την αλήθεια, αλλά δεν είχα ενεργό ρόλο.
Με την ενθάρρυνση των δύο αυτών αδελφών λοιπόν, πήρα μπρος. Ήταν σαν να άρχισα να παίζω το παιχνίδι.
Άρχισα να μελετάω τη Γραφή όπως θα έπρεπε να είχα κάνει και λίγο αργότερα άρχισα τακτικό σκαπανικό.
Ωραία, χαιρόμαστε που «μπήκες στο παιχνίδι». Γουίτνεϊ, υπήρχε κάτι άλλο που σε βοήθησε, που σε ενέπνευσε, να κάνεις περισσότερα;
Ναι. Όταν αποφάσισα να κάνω σκαπανικό,άρχισα και να μελετώ περισσότερο.
Κάτι που με επηρέασε πολύήταν το βίντεο Ως τα Πέρατα της Γης. Θυμάμαι πως, καθώς το παρακολουθούσα, σκεφτόμουν: “Αυτό είναι, αυτό θέλω να κάνω. Να πάω στη Γαλαάδ και να γίνω ιεραπόστολος”.
Τι ωραία! Αυτό το βίντεο είναι διαθέσιμοστη βιβλιοθήκη του jw.org.
Και προφανώς αυτό το βίντεο έχει υποκινήσει εκατοντάδες άτομα όπως εσάς να κάνουν περισσότερα, να μπουν στην ιεραποστολική υπηρεσίακαι να πάνε στη Γαλαάδ. Πολλοί είναι ακόμη στην υπηρεσία, ενισχύοντας και σταθεροποιώντας την αδελφότητα.
Έτσι λοιπόν, και οι δύο σας είχατε τον στόχο να υπηρετήσετε στο εξωτερικό—να γίνετε ιεραπόστολοι.
Πώς επιδιώξατε αυτόν τον στόχο;
Έξι μήνες μετά τον γάμο μας, πήγαμε να υπηρετήσουμε εκεί όπου η ανάγκη ήταν μεγαλύτερη,στη Γουιάνα στη Νότια Αμερική.
Ωραία. Μας έχετε φέρει και κάποιες φωτογραφίες.
Θέλετε να μας τις περιγράψετε;
Μπεν, θέλεις να μας πεις τι βλέπουμε σε αυτή την πρώτη;
Ναι. Μας ενέπνευσε η σκηνή με τη μοτοσικλέταστο βίντεο Ως τα Πέρατα της Γης.
Και έτσι πήραμε και εμείς μια μοτοσικλέταόταν πήγαμε εκεί.
Βέβαια όχι τόσο μεγάλη και εντυπωσιακήόσο αυτή του βίντεο, αλλά έκανε τη δουλειά της.Καταφέρναμε μια χαρά να πηγαίνουμε στις Γραφικές μελέτες και στις επανεπισκέψεις μας.
Ωραία. Στην επόμενη φωτογραφία,τι ακριβώς βλέπουμε, Γουίτνεϊ;
Εκεί όπου δεν έφτανε η μοτοσικλέτα,πηγαίναμε με τα πόδια. Πολλές φορές αυτό σήμαινε ότι έπρεπενα περάσουμε από λάσπες, να διασχίσουμε χαντάκια.
Αλλά δεν μας πείραζε, είχε πλάκα. Περνούσαμε ωραία. –Εδώ, Μπεν, προσέχεις πολύ βλέπω.–Ναι.
Ναι, έπρεπε να προσέχουμε επειδή υπήρχαν μαύροι καϊμάν, ένα είδος αλιγάτορα, μέσα σε αυτά τα χαντάκια. -Πρόσεχες κάθε βήμα σου. -Σίγουρα.
Όταν επιστρέψατε από τη Γουιάνα,συνεχίσατε να έχετε στόχο τη Γαλαάδ;
Ναι. Μόλις γυρίσαμε στις Ηνωμένες Πολιτείες κάναμε αίτηση για τη Γαλαάδ, και προς έκπληξή μας, προσκληθήκαμε να υπηρετήσουμε ως ειδικοί σκαπανείςστη Δυτική Βιρτζίνια, εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Και παρέμεινε στόχος σας η Γαλαάδπαρότι ήσασταν στη Δυτική Βιρτζίνια;
Φυσικά. Συνεχίσαμε να κάνουμε αίτηση για τη Γαλαάδ, αλλά αντί για αυτό προσκληθήκαμεστη Βιβλική Σχολή για Αντρόγυνα Χριστιανών.
Πολύ ωραία. Και άλλη θεοκρατική εκπαίδευση λοιπόν.
Και από τη σχολή επιστρέψατε στη Δυτική Βιρτζίνια;
Σωστά. Συνεχίσαμε το ειδικό σκαπανικό εκεί και εκπαιδευτήκαμε και στο έργο περιοχής.
Μάλιστα. Και τελικά αρχίσατε το έργο περιοχής;
Προσκληθήκαμε να αρχίσουμε το έργο περιοχής στο Μιλγουόκι του Ουισκόνσιν, κοντά στο μέρος που ήταν και οι Μπόρνσαϊν. Μας άρεσε πολύ. Αγαπήσαμε τους αδελφούς και την περιοχή. Πολύ ωραία. Αλλά ήρθαν αλλαγές για εσάς, έτσι; Μια μεγάλη αλλαγή για εσάς.
Μια μέρα ήρθε ο Μπεν σπίτι—ήμασταν ήδη τέσσερα χρόνια εκεί και μας άρεσε πολύ— και μου είπε ότι μας ήρθαν αιτήσεις για να γίνουμε ιεραπόστολοι στον αγρό.
Να το λοιπόν—υπηρεσία στο εξωτερικό! Μπεν, πώς ένιωσες για αυτό; Σε εκείνη τη φάση της ζωής μας, απολαμβάναμε το έργο περιοχής και είχαμε δεθεί πολύ με τους αδελφούς.
Οπότε, για να πω την αλήθεια, η ιδέα να πάμε στο εξωτερικό και να κάνουμε αυτή την αλλαγή δεν μας φαινόταν και τόσο συναρπαστική. Είχαμε βολευτεί στον διορισμό μας, αλλά μάλλον είχαμε παραβολευτεί.
Εσένα, Γουίτνεϊ, πώς σου φάνηκε;
Σκέφτηκα: “Ναι, πάντα ήταν στόχος μου.
Αλλά γιατί τώρα, Ιεχωβά; Τώρα που είμαι στο έργο περιοχής και μου αρέσει, τώρα να πάω στο εξωτερικό;”
Τι σε βοήθησε λοιπόν;
Μιλούσαμε με τους δικούς μου και τους εξηγούσαμε πώς νιώθουμε, μιλούσαμε με την αδελφή μου και με τον γαμπρό μου Και εκείνος μου λέει: «Γουίτνεϊ, εσύ πιστεύεις ότι εκπαιδευτήκατε για το έργο περιοχής, αλλά ίσως το έργο περιοχής σάς εκπαίδευσε για τον επόμενο διορισμό».
Και αυτό με βοήθησε να δω τα πράγματα με άλλο μάτι.
Όντως, πολύ ωραία συμβουλή.
Εσένα, Μπεν, σε βοήθησε κάτι συγκεκριμένο;
Ναι. Μίλησα με έναν αδελφό στο Τμήμα Υπηρεσίας του Μπέθελ, και μου είπε ότι μιλάει συχνά με άτομα που είναι στην ίδια θέση με εμάς.
Μου είπε: «Τώρα είστε σε ένα σταυροδρόμι.
Μερικοί απορρίπτουν την ευκαιρία να πάνε να υπηρετήσουν στο εξωτερικό.
Αλλά όσοι δέχονται και κάνουν αυτό το βήμα με πίστη λαβαίνουν τέτοιες ευλογίες από τον Ιεχωβά που δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν».
Και μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι αυτό ισχύει πέρα για πέρα. Και εμείς έτσι ακριβώς νιώθουμε.
Ναι, φαίνεται αυτό. Οπότε πήγατε στο εξωτερικό. Ήσασταν και εκεί στο έργο περιοχής.
Γουίτνεϊ, πώς θα έλεγες ότι σας ωφέλησε η υπηρεσία στο εξωτερικό;
Με πάρα πολλούς τρόπους.
Μας δόθηκαν ευκαιρίες να δείξουμε την πίστη μας και την εμπιστοσύνη μας στον Ιεχωβά τις οποίες δεν θα είχαμε αν δεν πηγαίναμε.
Μια από τις μεγαλύτερες ευλογίες ήταν οι άνθρωποι που γνωρίσαμε—οι ντόπιοι αδελφοί, οι άλλοι ιεραπόστολοι, οι επίσκοποι περιοχής.
Διδαχτήκαμε πολλά από την πίστη και την αυτοθυσία τους. Υπέροχα. Και τώρα είστε στη Γαλαάδ. Πώς σας έχει ωφελήσει η εκπαίδευση της Γαλαάδ;
Και πάλι, με πάρα πολλούς τρόπους. Αν και μας άρεσε ο διορισμός στο εξωτερικό, υπήρχαν δυσκολίες.
Προσευχόμουν στον Ιεχωβά να με βοηθήσει με κάποια πράγματα που με δυσκόλευαν πολύ. Και την πρώτη εβδομάδα στη Γαλαάδ, απαντήθηκαν οι προσευχές μου.
Συγκεκριμένα πράγματα που είχα ζητήσει, απαντήθηκαν την πρώτη εβδομάδα. Και αυτό συνεχίζεται ως τώρα.
Και είμαι σίγουρος ότι η εκπαίδευση της Γαλαάδ θα σε βοηθάει και στο μέλλον.
Μπεν, είπες στην αρχή ότι ήθελες να κάνεις πολλά στη ζωή σου.
Και σίγουρα όλοι συμφωνούμε ότι όντως έχεις κάνει πολλά, και οι δυο σας έχετε κάνει.
Και στην επόμενη μισή ώρα θα μάθετε και πόσο πολλά ακόμη θα κάνετε στη ζωή σας. -Ευχαριστούμε που ήσασταν στη <i>Γνωριμία με την Τάξη.</i> -Ευχαριστούμε. Και τώρα, οι τελευταίοι μας καλεσμένοι. Υπηρετούν και αυτοί στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Τζόσουα και η Σολάιντι Ρέτσανεκ.
Τζος και Σολάιντι, καλώς ήρθατε!
Χαιρόμαστε που σας έχουμε στη <i>Γνωριμία με την Τάξη </i>σήμερα.
Να διευκρινίσω ότι, αν και υπηρετείτε στις Ηνωμένες Πολιτείες, είστε από το Πόρτο Ρίκο, σωστά;
Ακριβώς. Είναι ένα πανέμορφο τροπικό νησί στην Καραϊβική.
Οι γονείς μου είχαν μετακομίσει εκεί για να υπηρετήσουν πριν γεννηθώ, οπότε εγώ μεγάλωσα εκεί.
Και ήταν φοβερό παράδειγμα για εμένα όσον αφορά την ολοχρόνια υπηρεσία, γιατί όταν ήμουν ενός έτους εκείνοι ξεκίνησαν το έργο περιοχής. Οπότε μου ήταν πολύ εύκολο να βάλω αυτόν τον στόχο από μικρή ηλικία, και τους είμαι ευγνώμων για αυτό.
Ωραία. Σολάιντι, και εσύ επίσης γεννήθηκες και μεγάλωσες στο Πόρτο Ρίκο;
Ακριβώς. Έχω και έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Ράφι, και η μαμά μας η Λίντια μάς μεγάλωσε μόνη της.
Μας μεγάλωσε μόνη της στην αλήθεια. Και λίγο αφότου ήρθε ο Τζόσουα στην εκκλησία μας, εγώ άρχισα το σκαπανικό.
Είχα επίσης το προνόμιο να υπηρετώ ως εξωτερική βοηθός στο γραφείο τμήματος του Πόρτο Ρίκο. Και χαρήκαμε πολύ όταν ήρθε στην εκκλησία μας, αλλά μετά έγινε κάτι.
OK. Προτού μας πείτε τι έγινε, έχουμε μια φωτογραφία. -Ναι. -Είστε με τη μαμά σου εδώ;
Ναι, αυτή είναι η μαμά μου, η Λίντια. Τζος, για να το καταλάβουμε, πώς βρέθηκες στην εκκλησία της Σολάιντι;
Αφού ξεκίνησα το σκαπανικό, πήγα στη Σχολή Διακονικής Εκπαίδευσης το 2003, και μετά από λίγο διορίστηκα σε αυτή την υπέροχη εκκλησία, όπου έτυχε να γνωρίσω μια πανέμορφη αδελφή. -Μου άρεσε που τόνισες το «υπέροχη εκκλησία». -Ναι. Αλλά κάτι άλλαξε, όπως μας είπε η Σολάιντι. Τι ήταν αυτό που άλλαξε;
Εκπαιδεύτηκα ως αναπληρωτής επίσκοπος περιοχής, και έπειτα υπήρχε μια ανάγκη για έναν επίσκοπο περιοχής, αλλά όχι στο Πόρτο Ρίκο. Σε μια ισπανική περιοχή στο Οχάιο.
Προσευχήθηκα και τελικά πήγα από το Πόρτο Ρίκο στο Οχάιο. Πώς ήταν τα πράγματα εκεί, Τζος; Πώς ένιωσες όταν πήγες;
Ήταν πολύ διαφορετικά.
Θυμάμαι που άφησα τον πατέρα μου στο αεροδρόμιο (γιατί με βοήθησε να μετακομίσω) και, φεύγοντας, σκέφτηκα: “Όταν φύγει αυτό το αεροπλάνο, δεν θα ξέρω κανέναν και τίποτα εδώ τριγύρω”. Γιατί δεν ήταν μόνο το μέρος διαφορετικό, ήταν όλα διαφορετικά.
Είναι ενδιαφέρον ότι οι ισπανόφωνες εκκλησίες στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι πολυπολιτισμικές. Γνώρισα αδελφούς από διάφορους πολιτισμούς, που ήταν εντελώς καινούριοι για εμένα.
Έπρεπε και να μάθω να μιλάω ισπανικά με τρόπο που θα καταλάβαιναν όλοι, όχι μόνο αδελφοί από το Πόρτο Ρίκο.
Μάλιστα, τεράστια αλλαγή για εσένα—αλλαγή πολιτισμού, που έρχεσαι στις Ηνωμένες Πολιτείες, και μετά όλη αυτή η ποικιλία. Έφερες και μια ωραία φωτογραφία, Τζος. Τι βλέπουμε εδώ;
Εκείνη τη μέρα έμαθα κάτι πολύ χρήσιμο, να κοιτάζω πάντα το δελτίο καιρού πριν ξεκινήσω για το έργο. -Ναι, ε; Δεν κοιτάτε τον καιρό στο Πόρτο Ρίκο; -Όχι. Ή λιακάδα θα έχει ή θα βρέχει.
Δύο επιλογές. Ενδιαφέρον.
Ας έρθουμε σε εσένα τώρα, Σολάιντι. Όταν ήρθε ο Τζος στις Ηνωμένες Πολιτείες, πώς ένιωσες εσύ;
Χάρηκα πάρα πολύ για τον διορισμό του. Ήταν προνόμιο.
Ήθελα να τον υποστηρίξω, γι’ αυτό κρατήσαμε επαφή.
Και το 2010, παντρευτήκαμε.
Μετά τον γάμο μας, μας ζητήθηκε να συνεχίσουμε να υπηρετούμε ως ζευγάρι στο Οχάιο. Μεγάλη αλλαγή και για σένα λοιπόν. Όπως ο Τζος, έρχεσαι και εσύ σε μια άλλη χώρα κατά μία έννοια . . . νιόπαντροι, νέος διορισμός στο έργο περιοχής. Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε; Τζος, θελεις να μας πεις;
Ναι. Όπως είπα, χρειάστηκαν πολλές προσαρμογές.
Όταν παίρνεις έναν καινούριο διορισμό, δεν νομίζω ότι νιώθεις ποτέ πολύ ικανός ή έτοιμος για αυτόν.
Ήμασταν πολύ νέοι όταν ξεκινήσαμε το έργο περιοχής.
Επισκεπτόμασταν εκκλησίες όπου μπορεί να υπήρχαν αδελφοί που έκαναν σκαπανικό από προτού γεννηθούμε εμείς.
Και τώρα, εμείς είχαμε την ευθύνη να τους ενθαρρύνουμε και να τους βοηθήσουμε.
Οπότε αυτό μας φόβιζε κάπως. Λογικό. Και έχεις άλλη μια φωτογραφία να μας δείξεις, όπου φαίνεται η δυσκολία της προσαρμογής.
Τι ακριβώς έχει συμβεί εδώ, Τζος; Ήταν μια μέρα που θα βγαίναμε στο έργο, λίγο μετά τον γάμο μας. Όπως καταλαβαίνετε, δεν ήμασταν και πολύ συγκεντρωμένοι.
Φύγαμε βιαστικά από το σπίτι για το έργο, συναντηθήκαμε με τον όμιλο, κάναμε όλες τις διευθετήσεις.
Και μετά, ένας αγαπητός αδελφός, ένας πολύ καλός φίλος, με πλησιάζει, με αγκαλιάζει, με πηγαίνει στη Σολάιντι και λέει: «Δεν θα πω τίποτα, θα κοιτάξω μόνο».
Και κοιτάζει στα παπούτσια μου. Και τότε συνειδητοποίησα ότι είχα βάλει διαφορετικά παπούτσια.
Είχε βέβαια την καλοσύνη να μου το πει πριν βγω στο έργο, αλλά όχι και πριν βγάλει τη φωτογραφία.
Ωραίος! Σολάιντι, εσύ τι έκανες;
Του είπα: «Μωρό μου, τι έγινε; Τι έπαθες;»
Οπότε, τώρα πάντα ελέγχεις τα παπούτσια του πριν βγει έξω.
Ναι, πάντα τον ελέγχω πριν βγει.
Για να μιλήσουμε όμως σοβαρά τώρα, Τζος, ποια πράγματα θα έλεγες ότι σε βοήθησαν ουσιαστικά;
Μου έδωσαν κάποιες καλές συμβουλές μερικοί πιο έμπειροι αδελφοί, μεταξύ αυτών και ο πατέρας μου. Και ουσιαστικά δυο πράγματα είναι αυτά που μας βοήθησαν. Το ένα είναι να αγαπάμε τους αδελφούς, επειδή αυτό χρειάζονται.
Χρειάζονται αγάπη, στοργή, χρόνο.
Και το άλλο είναι να είμαστε ταπεινοί, γιατί οι αδελφοί εκτιμούν τη διευθέτηση του επισκόπου περιοχής, όποιος και αν είναι ο επίσκοπος.
Αν λοιπόν είσαι ταπεινός, ο Ιεχωβά μπορεί να σε χρησιμοποιεί για να ενθαρρύνεις τους αδελφούς, και όλη δόξα να πηγαίνει σε εκείνον.
Ωραία αυτά τα δύο, αγάπη και ταπεινοφροσύνη.
Μας βοηθούν “να γινόμαστε τα πάντα σε ανθρώπους κάθε είδους”.
Εσένα, Σολάιντι, υπήρχαν πράγματα που σε δυσκόλεψαν;
Για εμένα, ήταν το συναισθηματικό κομμάτι.
Γιατί στ’ αλήθεια είναι υπέροχο προνόμιο να γνωρίζεσαι με τόσο πολλούς αδελφούς και αδελφές και να δένεσαι μαζί τους.
Αλλά ταυτόχρονα, βλέπεις και τι περνάνε, όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Κάποιοι από αυτούς έχουν προβλήματα υγείας, άλλοι οικονομικά προβλήματα, άλλοι προβλήματα με τα χαρτιά τους.
Δεν μπορούσα λοιπόν να τους βοηθήσω όπως θα ήθελα, και έτσι ένιωθα ανεπαρκής.
Τι μπορούσες όμως να κάνεις για αυτούς;
Έπρεπε να αφήσω αυτό το κομμάτι στα χέρια του Ιεχωβά και να τους δίνω τον χρόνο μου. Έτσι, προσπαθούσα να βγαίνω μαζί τους στο έργο, να τους ενθαρρύνω.
Κάποιες φορές γελούσαμε, κάποιες φορές κλαίγαμε. Αλλά αυτό που ήθελα να τους δείξω είναι ότι τους αγαπάω—και το κυριότερο, ότι ο Ιεχωβά τούς αγαπάει.
Τι ωραίο! Καταλαβαίνω ότι έχετε αφήσει ένα κομμάτι της καρδιάς σας εκεί. Πολύ ωραία! -Και τώρα είστε στη Γαλαάδ. Ήταν έκπληξη για εσάς; -Ναι, τεράστια έκπληξη!
Τζος, ξέρω ότι η Γαλαάδ έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου. Θες να μας πεις γιατί;
Πράγματι! Επειδή και οι γονείς μου παρακολούθησαν τη Γαλαάδ, και έτσι ουσιαστικά πήγαν στο Πόρτο Ρίκο. Ήταν στην 52η τάξη.
Μάλιστα, ωραία. Οπότε οι γονείς σου ήταν στη Γαλαάδ.
Συνέχισαν να έχουν τη Γαλαάδ στην καρδιά τους και όταν απέκτησαν παιδιά, εσένα;
Ναι, σίγουρα. Θυμάμαι ότι είχαν την φωτογραφία της αποφοίτησής τους στο χωλ, και κάθε μέρα που περνούσαμε από εκεί, τη βλέπαμε. Κάθε μέρα της ζωής μου λοιπόν, έβλεπα αυτή τη φωτογραφία.
Αυτή είναι η 52η τάξη. Και εδώ οι δικοί σου. Επίσης, όλος ο τρόπος της ζωής τους, το πώς υπηρετούσαν τον Ιεχωβά, η αγάπη και ο ζήλος που είχαν—τώρα καταλαβαίνω (τώρα καταλαβαίνω καλύτερα) πόσο πολύ τους επηρέασε η Γαλαάδ. Δηλαδή, πώς τους επηρέασε η σχολή, η εκπαίδευση της Γαλαάδ;
Σκέφτομαι δύο πράγματα. Το ένα είναι ότι είναι εξαιρετικοί μελετητές της Γραφής, πάντα ήταν.
Η Γραφή της μαμάς μου δεν έχει πια χώρο για άλλες σημειώσεις. Και ο μπαμπάς μου, θυμάμαι που ερχόταν κάθε βράδυ να διαβάσουμε μαζί τη Γραφή.
Είχε έναν φάκελο για σελιδοδείκτη στην οικογενειακή Γραφή.
Και ξαφνικά σταματούσε την ανάγνωση για να σημειώσει πάνω στον φάκελο ένα εδάφιο που του άρεσε για μια ποιμαντική ή για μια ομιλία, ή ένα άλλο σημείο που του άρεσε.
Έθεσαν υπέροχο παράδειγμα σε αυτό.
Επίσης, εργάζονταν πολύ σκληρά για τα συμφέροντα της Βασιλείας.
Στόχος τους πάντα ήταν να κάνουν όσο περισσότερα μπορούσαν για όσο μπορούσαν, και αυτό έγινε το σύνθημα της οικογένειάς μας.
Και τώρα που είμαι στη Γαλαάδ, βλέπω πόσο μεγάλη έμφαση δίνεται σε αυτά τα δύο πράγματα: να τρέφω την αγάπη μου για τον Ιεχωβά και να κάνω όσο περισσότερα για την οργάνωση.
Ναι, θα σου το ρωτούσα αυτό.
Πώς είναι να κάθεσαι στην τάξη και να ακούς σε μεγάλο βαθμό τα ίδια πράγματα που άκουγαν οι γονείς σου; -Πιστεύεις σε βοήθησε αυτό; -Σίγουρα.
Προφανώς είχαν αυτά τα στοιχεία σε κάποιον βαθμό προτού έρθουν στη Γαλαάδ.
Αλλά τώρα που παρακολουθώ τα μαθήματα καταλαβαίνω ότι η Γαλαάδ τα επαύξησε, και κράτησε ζωντανή τη φλόγα μέσα τους για πάρα πολλά χρόνια.
Πολύ ωραίο αυτό. Πρέπει να σας καμαρώνουν και τους δύο που εργάζεστε σκληρά και που αξιοποιείτε την εκπαίδευση, και θα το κάνετε ακόμη περισσότερο στους μελλοντικούς σας διορισμούς. -Ευχαριστούμε που ήσασταν μαζί μας σήμερα. -Ευχαριστούμε.
Στην αρχή, αναφέραμε τα λόγια του αποστόλου Παύλου στην 1 Κορινθίους 9:22. Είπε: «Έγινα τα πάντα σε κάθε είδους ανθρώπους για να σώσω με κάθε τρόπο μερικούς».
Ο Παύλος ένιωθε υποχρεωμένος να προσαρμόσει τη ζωή του και τις προσωπικές του προτιμήσεις «για χάρη των καλών νέων».
Ελπίζουμε το σημερινό πρόγραμμα να σας ενθάρρυνε να δοκιμάσετε είτε κάτι που δεν προτιμάτε είτε κάτι που νομίζετε ότι δεν μπορείτε να κάνετε στην υπηρεσία του Ιεχωβά.
Ίσως απλώς να μπείτε στο παιχνίδι, σαν να λέγαμε, ή να δώσετε ένα κομμάτι της καρδιάς σας στους αδελφούς σας. Οι σημερινοί μας καλεσμένοι μάς έδειξαν ότι, προσαρμόζοντας τη ζωή μας ή τις προσωπικές μας προτιμήσεις για χάρη των καλών νέων, με τη βοήθεια του Ιεχωβά, μπορούμε να διαχειριστούμε τις αλλαγές ή να κάνουμε αλλαγές για την υπηρεσία του Ιεχωβά.
Ευχαριστούμε που ήσασταν μαζί μας. Θα τα πούμε στο επόμενο επεισόδιο της <i>Γνωριμίας με την Τάξη.</i>
Ήταν πολύ ενθαρρυντικό και πολύ ωραίο που είδαμε μια φωτογραφία της 52ης τάξης για την οποία μίλησα στην αρχή.
Ο Τζος βέβαια δεν ήταν εκεί.
Τον απέκτησαν αργότερα εκεί στο Πόρτο Ρίκο. Πολύ ενθαρρυντικό. Απολαύσαμε πολύ τη <i>Γνωριμία με την Τάξη,</i> και ευχαριστούμε και τον Τρεντ και όλους όσους συμμετείχαν.
Και τώρα, ανυπομονούμε να ακούσουμε ένα άλλο μέλος του Κυβερνώντος Σώματος.
Ο αδελφός Τζέφρι Τζάκσον θα αναπτύξει το θέμα (το οποίο ενδιαφέρει ιδιαίτερα εσάς τους σπουδαστές) «Τώρα Μεταδώστε Αυτά που Μάθατε!» Η αποφοίτηση της 150ής τάξης της Γαλαάδ:
Ποιος θα το φανταζόταν ότι η Γαλαάδ θα έφτανε τις 150 τάξεις.
Και πιθανώς και εσείς οι σπουδαστές αναρωτιόσασταν αν θα καταφέρνατε να φτάσετε στην ημέρα της αποφοίτησης.
Στο πέρασμα των ετών, οι αποφοιτήσεις της Γαλαάδ γίνονταν με διάφορους τρόπους. Σε αυτή τη φωτογραφία, βλέπουμε την αποφοίτηση της 7ης τάξης, η οποία έγινε το 1946.
Και παρατηρείτε κάτι; Οι καλεσμένοι που ήρθαν να την παρακολουθήσουν βρίσκονταν σε εξωτερικό χώρο, ελπίζοντας να μη βρέξει.
Και μου έχουν πει ότι δεν υπήρχαν προσκλήσεις.
Όποιος ήθελε να την παρακολουθήσει μπορούσε να πάει.
Και εδώ, στην επόμενη φωτογραφία, βλέπετε τον πρόεδρο να κάνει ομιλία στα σκαλοπάτια του κτιρίου της Γαλαάδ.
Άλλες εποχές.
Το 1953, η αποφοίτηση της 21ης τάξης έγινε στο Στάδιο Γιάνκι.
Μπορείτε να καταλάβετε ότι ήταν μεγάλη εκδήλωση.
Μάλιστα, σηματοδοτούσε τη 10η επέτειο της Γαλαάδ. Ήταν πολύ ωραίο αυτό που έγινε, γιατί το 1953 ήταν πολύ ξεχωριστό έτος.
Εκείνη τη χρονιά, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών μάς έδωσε την άδεια να έχουμε σπουδαστές και από το εξωτερικό στη σχολή Γαλαάδ.
Και φυσικά, σε όλες τις αποφοιτήσεις έως τώρα, κοινός παρονομαστής ήταν τα χαρούμενα πρόσωπα των ατόμων που αποφοιτούσαν.
Βέβαια, και τις περασμένες χρονιές οι αποφοιτήσεις ήταν πολύ πολύ ιδιαίτερες —δεν είχαμε ακροατήριο στην αίθουσα.
Δεν χαίρεστε όμως που σήμερα είναι τόσα άτομα σε αυτή την αίθουσα;
Οι τελευταίοι λίγοι μήνες ήταν γεμάτοι μαθήματα, είχατε πολλές γραπτές εξετάσεις και τόσα άλλα.
Πήρατε πολλή εκπαίδευση.
Ποιος ήταν ο σκοπός όλων αυτών;
Αν σκεφτούμε τα εκπαιδευτικά ιδρύματα του κόσμου, συνήθως όλη η εκπαίδευση έχει επίκεντρο τους σπουδαστές. Πώς θα πετύχουν τα όνειρά τους, όπως είπε ο αδελφός Μόρις. Πώς θα πετύχουν τις φιλοδοξίες τους, πώς θα φτάσουν εκεί που θέλουν.
Αλλά τι γίνεται στη Γαλαάδ;
Είμαι σίγουρος ότι μάθατε πως το επίκεντρο δεν είστε εσείς.
Και αν δεν το μάθατε, μάλλον πρέπει να σας γράψουμε και στην επόμενη τάξη.
Όχι, ως αφιερωμένοι υπηρέτες του Ιεχωβά, καταλαβαίνουμε ότι το θέμα δεν είμαστε εμείς. Δεν είμαστε εμείς το επίκεντρο. Το θέμα είναι τι μπορούμε να κάνουμε για να δοξάζουμε τον ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά.
Και ήρθε πλέον η στιγμή που πρόκειται να αποφοιτήσετε.
Και τώρα;
Τώρα είναι καιρός να μεταδώσετε αυτά που μάθατε σε άλλους.
Τι σημαίνει αυτό; Μήπως ότι στους διάφορους διορισμούς που θα πάτε θα αρχίσετε μικρές (ξέρετε, άτυπες) τάξεις της Γαλαάδ στα δωματιάκια στις Αίθουσες Βασιλείας;
Δεν θα το σύστηνα αυτό.
Άρα, τι σημαίνει να μεταδώσετε αυτά που μάθατε σε άλλους;
Όπως έχει ήδη τονιστεί σε αυτό το πρόγραμμα, το παράδειγμά σας—οι σκληρές σας προσπάθειες— είναι αυτό που θα βοηθήσει τους άλλους να δουν στην πράξη τι μάθατε στη Γαλαάδ.
Υπάρχει όμως και ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο στη Δεύτερη Επιστολή Προς τον Τιμόθεο.
Ανοίξτε λοιπόν στη 2 Τιμόθεο 2:2.
Εδώ ο Παύλος μιλάει στον Τιμόθεο, αλλά αυτό που λέει χρειάζεται να το κάνουμε και εμείς.
Εδάφιο 2: «Και όσα άκουσες από εμένα, τα οποία υποστήριξαν πολλοί μάρτυρες, αυτά να τα εμπιστευτείς σε πιστούς ανθρώπους, οι οποίοι κατόπιν θα έχουν επαρκή προσόντα για να διδάξουν και άλλους».
Τι βλέπουμε λοιπόν σε αυτό το εδάφιο; Ότι, ναι, θα διδάσκετε με το παράδειγμά σας, με τη σκληρή σας εργασία, αλλά χρειάζεται επίσης να δείχνετε ενδιαφέρον στους άλλους, και ίσως με πιο ανεπίσημο τρόπο να τους βοηθάτε να βλέπουν τις αρχές και τα μαθήματα που πήρατε από την εκπαίδευση της Γαλαάδ.
Και αυτό ξέρετε είναι πολύ σημαντικό.
Πάρτε για παράδειγμα τον Κύριό μας, τον Ιησού Χριστό.
Σαφώς και το κύριο μέλημα του Ιησού ήταν το κήρυγμα των καλών νέων της Βασιλείας.
Αλλά δεν έκανε μόνο αυτό.
Αν πάμε στον Μάρκο, στο κεφάλαιο 9, θα δούμε για ποιο άλλο πράγμα έβρισκε χρόνο ο Ιησούς στο γεμάτο πρόγραμμά του. Μάρκος 9:30, 31: «Έφυγαν από εκεί και πέρασαν μέσα από τη Γαλιλαία, αλλά εκείνος δεν ήθελε να το μάθει κανείς».
Βλέπουμε λοιπόν ότι ήθελε να έχει ηρεμία και ησυχία. Γιατί; Στο εδάφιο 31 λέει: «Διότι δίδασκε τους μαθητές του».
Επομένως, ο Ιησούς ξεχώριζε χρόνο από το γεμάτο πρόγραμμά του για να ασχοληθεί με αυτούς που εκπαίδευε και για να τους προετοιμάσει για το μέλλον.
Τι υπέροχο παράδειγμα για εμάς!
Η Γραφή περιέχει πολλά ωραία παραδείγματα, αλλά τα επόμενα λίγα λεπτά θέλουμε να ασχοληθούμε με τον Βαρνάβα, και το πώς ο Βαρνάβας μετέδωσε αυτά που είχε μάθει στον Παύλο.
Και καθώς θα εξετάζουμε όσα διαδραματίστηκαν μεταξύ του Βαρνάβα και του Παύλου, θα πάρουμε πέντε διδάγματα τα οποία μας δείχνουν πώς να εκπαιδεύουμε άλλους και πώς να τους μεταβιβάζουμε όσα έχουμε μάθει. Ας δούμε το πρώτο δίδαγμα. Ανοίξτε παρακαλώ στο βιβλίο των Πράξεων —Πράξεις, κεφάλαιο 9.
Βρισκόμαστε περίπου στο 36 Κ.Χ., οπότε ο Σαύλος έχει ήδη γίνει Χριστιανός.
Και έπειτα από λίγο φτάνει στην Ιερουσαλήμ.
Και τι γίνεται εκεί; Το εδάφιο 26 του κεφαλαίου 9 λέει: «Όταν έφτασε στην Ιερουσαλήμ [εννοεί ο Παύλος], κατέβαλλε προσπάθειες να συνδεθεί με τους μαθητές, όλοι όμως τον φοβούνταν [γιατί άραγε;], επειδή δεν πίστευαν ότι είναι μαθητής».
Μάλλον σκέφτονταν ότι ήταν πολύ επικίνδυνος.
Αλλά τι διαβάζουμε στο εδάφιο 27; «Γι’ αυτό, ο Βαρνάβας πρόστρεξε σε βοήθειά του και τον οδήγησε στους αποστόλους».
Όπως βλέπουμε και στην απεικόνιση, ο Βαρνάβας είδε ότι ο Σαύλος είχε προοπτικές και πίστευε ότι μπορούσε να είναι χρήσιμος στην υπηρεσία του Ιεχωβά.
Θα λέγαμε λοιπόν ότι ρίσκαρε τη φήμη του όταν υποστήριξε και προώθησε τον Σαύλο και τον οδήγησε στους αποστόλους.
Τι μάθημα παίρνουμε εμείς από αυτό; Και μην ανησυχείτε μήπως, αφού τους ενθαρρύνετε και τους υποστηρίξετε και τους προωθήσετε, σαν να λέγαμε, εκείνοι τελικά δεν τα πάνε καλά, και η φήμη σας ξαφνικά ίσως αμαυρωθεί.
Να θυμάστε, το θέμα δεν είστε εσείς.
Το θέμα είναι τι είναι καλό για το έργο.
Πρώτο δίδαγμα λοιπόν: Να προσπαθείτε να βλέπετε τις προοπτικές των άλλων.
Τώρα, αν πάμε παρακάτω στο 11ο κεφάλαιο των Πράξεων, βρισκόμαστε περίπου 9 χρόνια αργότερα, γύρω στο 45 Κ.Χ.
Στο 11ο κεφάλαιο των Πράξεων, το έργο επεκτείνεται στον αγρό των Εθνικών, και ειδικότερα στην πόλη της Αντιόχειας.
Ο Βαρνάβας λοιπόν διορίστηκε από τους αδελφούς να πάει για να βοηθήσει την εκκλησία στην Αντιόχεια.
Και ας δούμε τα εδάφια 25 και 26, επειδή με το που έφτασε εκεί ο Βαρνάβας κατάλαβε ότι χρειαζόταν βοήθεια.
Οπότε τι έκανε; Το εδάφιο 25 λέει: «Εκείνος λοιπόν [δηλαδή ο Βαρνάβας] πήγε στην Ταρσό για να αναζητήσει τον Σαύλο».
Πήγε λοιπόν να βρει τον Σαύλο.
Θυμόταν ότι εκείνος ο άντρας ήξερε την ελληνική, ήταν μορφωμένος και μπορούσε να τον βοηθήσει στον αγρό των Εθνικών.
Και είναι ενδιαφέρον ότι, αν κοιτάξουμε τον χάρτη, θα δούμε πως η απόσταση από την Αντιόχεια μέχρι την Ταρσό ήταν περίπου 200 χιλιόμετρα.
Εδώ στο εδάφιο 25 διαβάσαμε ότι “αναζήτησε τον Σαύλο”. Γιατί; Αν πάμε στη 2 Κορινθίους, εκεί όπου ο Παύλος απαριθμεί όλα όσα πέρασε, φαίνεται ότι πολλά από αυτά συνέβησαν εκείνα τα 9 χρόνια.
Ναυάγησε αρκετές φορές, μπήκε στη φυλακή και τόσα άλλα.
Οπότε δεν τον έβρισκες εύκολα.
Ο Βαρνάβας τον αναζήτησε, και μετά τι έπρεπε να κάνει; Όπως λέει το εδάφιο 26: «Αφού τον βρήκε, τον έφερε στην Αντιόχεια». Άρα, τι έπρεπε να κάνει; Έπρεπε να πείσει τον Σαύλο να έρθει. Καταλαβαίνετε ότι αυτό μπορεί να ήταν κάπως δύσκολο, επειδή ο Σαύλος είχε παραγωγική διακονία.
Τον έφερε λοιπόν στην Αντιόχεια. Στη συνέχεια, το εδάφιο 26 λέει: «Και επί έναν ολόκληρο χρόνο συναθροίζονταν μαζί τους στην εκκλησία και δίδασκαν πολλούς».
Άρα, ο Βαρνάβας δεν πήρε τον Παύλο και του είπε: «Κάτσε τώρα να σε διδάξω».
Τον πήρε δίπλα του ως συνεργάτη.
Και καθώς συνεργάζονταν, ο Σαύλος εκπαιδευόταν.
Ποιο είναι λοιπόν το δίδαγμα για εμάς;
Ο Βαρνάβας δεν είδε μόνο ότι ο Σαύλος είχε προοπτικές, αλλά ήταν πρόθυμος να πάει να τον βρει και να τον πείσει να έρθει μαζί του για να συνεργαστούν, και τελικά συνεργάστηκαν.
Να λοιπόν το δεύτερο δίδαγμα.
Το τρίτο δίδαγμα είναι στο κεφάλαιο 13.
Αφού ο Βαρνάβας και ο Σαύλος έμειναν στην Αντιόχεια για κάποιο διάστημα, τι έγινε στο εδάφιο 2; Λέει: «Καθώς αυτοί πρόσφεραν υπηρεσία στον Ιεχωβά και νήστευαν, το άγιο πνεύμα είπε:
“Ξεχωρίστε μου τον Βαρνάβα και τον Σαύλο για το έργο για το οποίο τους έχω καλέσει”».
Εδώ λοιπόν είναι που βγαίνουν στον ιεραποστολικό αγρό.
Αλλά προσέξατε; Το άγιο πνεύμα είπε «τον Βαρνάβα και τον Σαύλο».
Και σε αυτή την απεικόνιση φαίνεται ποιος ηγείται—ο Βαρνάβας.
Ο Σαύλος ακολουθεί.
Αλλά αν πάμε παρακάτω στο εδάφιο 13 του ίδιου κεφαλαίου, θα δούμε μια μικρή αλλαγή.
Ο Σαύλος χρησιμοποιεί πλέον ένα πιο κοινό όνομα στην περιοχή—Παύλος.
Και τι λέει τώρα; «Ο Παύλος και οι σύντροφοί του απέπλευσαν».
Και από εδώ και πέρα φαίνεται ότι ηγείται ο Παύλος.
Αλλά τώρα φανταστείτε λίγο ότι είστε ο Βαρνάβας.
Φανταστείτε ότι πάτε και λέτε σιγά στον Σαύλο, ή στον Παύλο, ή όπως και αν λεγόταν τότε: «Ε, μπορώ να σου πω λίγο κάτι; Δεν είναι τίποτα σοβαρό, απλά θυμάσαι τι είπε το άγιο πνεύμα τότε που ξεκινήσαμε;
Είπε: “Τον Βαρνάβα και τον Σαύλο”.
Όχι ότι έχω πρόβλημα, αλλά, ξέρεις, αν και εκτιμώ τον ενθουσιασμό σου, υποτίθεται ότι εγώ θα έπρεπε να ηγούμαι».
Όχι, δεν είπε κάτι τέτοιο, έτσι δεν είναι;
Το βιβλίο <i>Πλήρης Μαρτυρία</i> αναφέρει ότι δεν τον φθονούσε καθόλου.
Ποιο είναι το δίδαγμα;
Αν συνεργαζόμαστε με κάποιον που τον εκπαιδεύουμε, το δίδαγμα είναι:
Να μην τον φθονούμε αν αρχίσει να διαπρέπει.
Στην ουσία, θέλουμε να τον βοηθήσουμε να ανθίσει, και στην πορεία μπορεί να πάρει κάποια προνόμια που μπορεί να θέλαμε εμείς.
Δεν θα πούμε λοιπόν: «Εεε, χμμ, με συγχωρείς αλλά εγώ πήγα στη Γαλαάδ».
Όχι, δεν φθονούμε.
Για το τέταρτο δίδαγμα, θα πάμε στην Επιστολή Προς τους Γαλάτες.
Ανοίξτε λοιπόν στους Γαλάτες, στο κεφάλαιο 2.
Βρισκόμαστε γύρω στο 49 Κ.Χ. Προηγουμένως, ο Πέτρος, ο Παύλος, ο Βαρνάβας και ο Τίτος είχαν βρεθεί στην Ιερουσαλήμ όπου είχαν συζητήσει αυτό το μεγάλο ζήτημα της περιτομής με το κυβερνών σώμα.
Είναι ενδιαφέρον ότι, όταν έφτασαν στην Ιερουσαλήμ, η αφήγηση λέει ότι ο Βαρνάβας και ο Παύλος ήταν εκεί.
Ενδιαφέρον. Μπορεί ο Βαρνάβας να πρόσεξε ότι το όνομά του αναφερόταν πρώτο και πάλι, ίσως επειδή το κυβερνών σώμα θυμόταν ότι έτσι ήταν οι ρόλοι αρχικά.
Τώρα όμως βρίσκουμε τον Πέτρο, τον Παύλο, τον Βαρνάβα και μερικούς άλλους πίσω στην Αντιόχεια.
Και τι συνέβη μόνο λίγους μήνες μετά από αυτή την ειδική συνάθροιση;
Ο Παύλος αναγκάστηκε να πει στον Πέτρο ότι έκανε κάτι εσφαλμένο. Προσέξτε όμως τι λέει το εδάφιο 13: «Οι υπόλοιποι Ιουδαίοι τον ακολούθησαν και εκείνοι σε αυτή την προσποίηση, ώστε ακόμη και ο Βαρνάβας παρασύρθηκε μαζί τους στην προσποίησή τους».
Μου αρέσει πολύ αυτή η εικόνα.
Βλέπουμε τον Παύλο να λέει στον Πέτρο το λάθος του, αλλά για κοιτάξτε λίγο το πρόσωπο του Βαρνάβα.
Είναι ζωγραφισμένη η ενοχή.
Ωχ! Μας πιάσανε!
Βρέθηκε και αυτός μπλεγμένος.
Και πήρε και ο ίδιος συμβουλή επειδή συμμετείχε σε αυτό.
Ποιο δίδαγμα λοιπόν παίρνουμε από αυτό;
Να δεχόμαστε συμβουλή ακόμη και από εκείνους τους οποίους θεωρούμε ότι εκπαιδεύουμε.
Ας μη νιώθουμε ότι είμαστε υπεράνω συμβουλής.
Το τελευταίο δίδαγμα είναι ίσως το πρώτο πράγμα που σας ήρθε στο μυαλό όταν αναφέραμε τον Παύλο και τον Βαρνάβα.
Ξέρω τι σκέφτεστε—Πράξεις 15.
Πάμε λοιπόν εκεί—Πράξεις 15:37-39.
Αυτό συνέβη μετά το περιστατικό στην Αντιόχεια.
Λέει εδώ: «Ο Βαρνάβας ήθελε οπωσδήποτε να πάρουν μαζί και τον Ιωάννη ο οποίος αποκαλούνταν Μάρκος.
Αλλά ο Παύλος δεν συμφωνούσε να τον πάρουν μαζί τους, επειδή τους είχε εγκαταλείψει στην Παμφυλία και δεν είχε πάει μαζί τους στο έργο.
Τότε συνέβη μεταξύ τους ένα έντονο ξέσπασμα θυμού, με αποτέλεσμα να χωριστούν».
Συνήθως, αυτό το περιστατικό θυμόμαστε όταν σκεφτόμαστε τον Παύλο και τον Βαρνάβα.
Τι οδήγησε σε αυτό το πρόβλημα; Το έχετε σκεφτεί ποτέ;
Εδώ λέει ότι ο Παύλος δεν συμφωνούσε καθόλου να πάρουν μαζί τους τον Ιωάννη Μάρκο. Ίσως να θυμόταν την πρώτη ιεραποστολική περιοδεία, που ο Ιωάννης Μάρκος τούς άφησε, και εκείνος και ο Βαρνάβας συνέχισαν ως τη Γαλατία.
Διαβάζοντας αυτά που είπε ο Παύλος στους Γαλάτες, φαίνεται ότι είχε προβλήματα με τα μάτια του και ότι ήταν πολύ άρρωστος εκείνη την περίοδο.
Προφανώς λοιπόν τον δυσκόλεψε που δεν είχε έναν νεαρό άντρα να μεταφέρει τις αποσκευές και να κάνει όλα τα πράγματα που χρειάζονταν.
Άρα ο Βαρνάβας μπορούσε να καταλάβει γιατί δεν συμφωνούσε ο Παύλος.
Δεν ήθελε να μείνει πάλι χωρίς βοήθεια.
Τι θα πούμε όμως για τον Βαρνάβα;
Γιατί ήθελε να πάρουν οπωσδήποτε μαζί τους τον Ιωάννη Μάρκο;
Μήπως επειδή ήταν συγγενής του (μερικές φορές παίζει ρόλο και αυτό);
Ή μπορεί, όπως ο Βαρνάβας είδε ότι ο Σαύλος είχε προοπτικές, να είδε ότι και ο Ιωάννης Μάρκος είχε προοπτικές. «Είναι πολύ καλός νεαρός, να του δώσουμε μια ευκαιρία».
Ή μπορεί να τον πονούσε ακόμη η επίπληξη που είχε λάβει στην Αντιόχεια. Ή μπορεί να έβλεπε ακόμη τον Σαύλο —τον Παύλο—ως μαθητή, ως κάποιον καινούριο στην αλήθεια, και συνεπώς να δυσκολευόταν πολύ να δεχτεί τη γνώμη του.
Φυσικά, δεν θέλουμε να αρχίσουμε να επιρρίπτουμε ευθύνες.
Κάποιοι από εμάς θα συνεργαζόμαστε με αυτούς τους αδελφούς αργότερα. Αλλά νιώθω ασφαλής να πω το εξής:
Είμαι σίγουρος πως όταν ο Παύλος και ο Βαρνάβας ξανασκέφτονται εκείνη την ημέρα, νιώθουν ότι θα μπορούσαν να το χειριστούν καλύτερα. Δεν συμφωνείτε; Πιστεύω όλοι μας έχουμε νιώσει κάποιες φορές ότι, αν και είχαμε δίκιο σε κάτι, μπορούσαμε να το είχαμε χειριστεί καλύτερα.
Ποιο είναι λοιπόν το δίδαγμα;
Να προσπαθείτε να σέβεστε τις διαφορετικές απόψεις.
Μην αντιδράτε υπερβολικά.
Μην αναστατώνεστε.
Να προσπαθείτε να λύνετε τις διαφορές για να μην επηρεάζεται η συνεργασία.
Όλα όσα συζητήσαμε για τον Βαρνάβα και τον Παύλο μας δίνουν πολλή τροφή για σκέψη, έτσι;
Θυμάστε τα πέντε διδάγματα;
Να προσπαθείτε να βλέπετε τις προοπτικές των άλλων.
Μετά, να είστε πρόθυμοι να καταβάλετε προσπάθεια για να τους εκπαιδεύσετε.
Μην τους φθονείτε αν παίρνουν προνόμια.
Αν σας δώσουν συμβουλή, να τη δεχτείτε.
Και επίσης να σέβεστε τις απόψεις τους.
Ξέρουμε ότι θα προσπαθείτε να εφαρμόζετε αυτές τις εισηγήσεις.
Ναι, καθώς θα πάτε στους διορισμούς σας, ευχόμαστε ο Ιεχωβά να είναι μαζί σας και να σας ευλογεί.
Ευχόμαστε να βοηθάτε άλλους μεταδίδοντάς τους όσα μάθατε στη Γαλαάδ.
Και με αυτόν τον τρόπο θα εκπληρώνετε τον σκοπό της Γαλαάδ —να σταθεροποιείτε και να ενισχύετε άλλους.
Νομίζω ήταν πολύ ξεκάθαρος ο αδελφός. «Μεταδώστε Αυτά που Μάθατε» —υπέροχα διδάγματα για εσάς.
Τώρα, έχουμε φτάσει στη στιγμή την οποία οι σπουδαστές περίμεναν πώς και πώς εδώ και πέντε μήνες. Από σπουδαστές θα γίνουν τώρα απόφοιτοι της Γαλαάδ. Ο αδελφός Κένεθ Φλοντίν, βοηθός της Επιτροπής Διδασκαλίας, θα με βοηθήσει καθώς θα καλεί τους αποφοίτους και μετά θα μας λέει πού διορίζονται.
Θα τους δώσουμε τα διπλώματά τους. Αρχικά, έχουμε τον αδελφό και την αδελφή Μπέικερ, οι οποίοι θα υπηρετούν στην Ανγκόλα.
Ο αδελφός και η αδελφή Μπάρμπερ παραμένουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ο Ράιαν θα υπηρετεί ως μέλος της Επιτροπής του Τμήματος.
Ο αδελφός και η αδελφή Μπελ παραμένουν και αυτοί στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ο Στιβ θα υπηρετεί ως μέλος της Επιτροπής του Τμήματος.
Ο αδελφός και η αδελφή Μπόρνσαϊν θα μεταφερθούν στην Ανγκόλα, όπου ο Τέιλορ θα υπηρετεί στην Επιτροπή του Τμήματος. Και τώρα έχουμε τον αδελφό και την αδελφή Φρέι, οι οποίοι θα μεταφερθούν στις Φιλιππίνες και ο Μπεν θα υπηρετεί στην Επιτροπή του Τμήματος.
Ο αδελφός Χες θα υπηρετεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο αδελφός και η αδελφή Λόπεζ θα παραμείνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο αδελφός και η αδελφή Μάνι θα παραμείνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο αδελφός και η αδελφή Μαρτίνεζ θα υπηρετούν τώρα στην Παραγουάη, όπου ο αδελφός θα υπηρετεί ως μέλος της Επιτροπής του Τμήματος.
Και τώρα έχουμε τον αδελφό και την αδελφή Μόρις, οι οποίοι θα παραμείνουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ο αδελφός θα υπηρετεί ως μέλος της Επιτροπής του Τμήματος. Άντε να συνεχίσεις τώρα.
Ο αδελφός Μόρισον θα παραμείνει στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο αδελφός και η αδελφή Πάρμελι θα υπηρετούν πλέον στις Φιλιππίνες, όπου ο αδελφός θα υπηρετεί στην Επιτροπή του Τμήματος.
Και τελικά, ο αδελφός και η αδελφή Ρέτσανεκ θα υπηρετούν πλέον στην Παραγουάη, όπου ο αδελφός θα υπηρετεί στην Επιτροπή του Τμήματος.
Γρήγορα τελείωσε! Πολύ ωραία!
Ήταν ξεχωριστή στιγμή.
Ο Ιεχωβά ευλόγησε το πρόγραμμα, αυτό είναι σίγουρο.
Θα ήθελα τώρα να σας πω κάποια τελικά σχόλια, αλλά μάλλον πρέπει πρώτα να ανεβεί η αυλαία, σωστά; Α, ξέρετε κάτι; Πρέπει πρώτα να έρθει ο Ράιαν. Πού είναι ο Ράιαν; Α, να τος!
Ο Ράιαν λοιπόν θα διαβάσει την επιστολή της τάξης.
Σε ακούμε. «Προς το Κυβερνών Σώμα.
Αγαπητοί αδελφοί: Πριν από 2.500 και πλέον χρόνια, ο Ιεχωβά είπε στον Ιερεμία: “Εγώ είμαι ο Ιεχωβά, ο Θεός όλης της ανθρωπότητας.
Υπάρχει κάτι που να είναι ακατόρθωτο για εμένα;”
Το να παρακολουθήσουμε τη Γαλαάδ αυτή την περίοδο της ζωής μας και εν μέσω πανδημίας φαινόταν ακατόρθωτο για εμάς.
Αλλά δεν ήταν ακατόρθωτο για τον Ιεχωβά.
Σας ευχαριστούμε για την παρ’ αξίαν καλοσύνη που μας δείξατε προσκαλώντας μας σε αυτή τη μοναδική σχολή.
Η καλύτερη εκπαίδευση που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο είναι η θεϊκή εκπαίδευση.
Μέσω αυτής, το βάθος της θεϊκής σοφίας απέκτησε νέο νόημα για εμάς. »Νιώθουμε πιο κοντά στον Ιεχωβά από ποτέ.
Και νιώθουμε και πιο εξοικειωμένοι με την ιστορία μας —ξεκινώντας από τον Αδάμ μέχρι “τον πιστό και φρόνιμο δούλο”.
Ταυτόχρονα, η Γαλαάδ μάς έδειξε τρόπους για να συνεχίσουμε να αναπτυσσόμαστε πνευματικά, παρέχοντάς μας και το πρότυπο και το κίνητρο για να το κάνουμε αυτό.
Αγαπάμε πολύ τους αγαπητούς μας εκπαιδευτές, οι οποίοι έβγαλαν “από το θησαυροφυλάκιό τους καινούρια και παλιά πράγματα” καθώς περιηγούμασταν μαζί τους στον Λόγο του Θεού. »Το παράδειγμα των ίδιων και των συζύγων τους μας βοήθησε αυτούς τους πέντε μήνες διάπλασης.
Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο μας ανοίγονταν οι Γραφές και μας εξηγούνταν πνευματικά ζητήματα με πνευματικά λόγια μας έκανε να νιώσουμε ότι στην πραγματικότητα διδασκόμασταν από τον “Μεγάλο μας Εκπαιδευτή”, τον Ιεχωβά, και το Υπόδειγμά μας, τον Ιησού. »Ευχαριστούμε και για τον πολύτιμο χρόνο που μας αφιερώσατε από το πολυάσχολο πρόγραμμά σας για να μας κάνετε ομιλίες.
Ο καθένας σας, αλλά και όλοι όσοι είχαν διοριστεί να κάνουν ομιλίες, μας μεταδώσατε σκέψεις με θέρμη και ενθουσιασμό.
Κάνατε πολύ πιο απλές και ξεκάθαρες τις Βιβλικές αλήθειες.
Η ταπεινοφροσύνη, το χιούμορ και η καλοσύνη σας αποδείκνυαν την τρυφερή στοργή που νιώθετε για εμάς.
Όπως ο Παύλος, ήσασταν αποφασισμένοι να μας προσφέρετε, όχι μόνο τα καλά νέα του Θεού, αλλά και τον ίδιο σας τον εαυτό.
Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την αγάπη σας για τον Ιεχωβά και το προνόμιο που είχαμε να διδαχτούμε προσωπικά από εσάς. »Είμαστε επίσης βαθιά ευγνώμονες στην οικογένεια Μπέθελ που αποτέλεσαν ζωντανό παράδειγμα καλοσύνης και φιλοξενίας —ιδιότητες για τις οποίες μάθαμε πολλά στη σχολή.
Ακόμη και οι επισκέψεις στον χώρο τροφίμων ή ένας απλός περίπατος αποδεικνύονταν ευκαιρίες για ανταλλαγή ενθάρρυνσης.
Για όλα αυτά, θεωρούμε το παράδειγμα της οικογένειας Μπέθελ μέρος της εκπαίδευσής μας. »Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε τώρα —να είμαστε ενισχυτικός και σταθεροποιητικός παράγοντας υποστηρίζοντας τη Βιβλική αλήθεια και φροντίζοντας τα πολύτιμα πρόβατα του Ιεχωβά στις περιοχές όπου θα υπηρετούμε.
Δεν νιώθουμε επαρκείς για αυτόν τον διορισμό, αλλά θα προσπαθήσουμε να τον επιτελέσουμε μιμούμενοι το παράδειγμά σας και το παράδειγμα του Χριστού.
Είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει επειδή έχουμε δει ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο για εκείνον.
Με θερμή αγάπη, οι αδελφοί και οι αδελφές σας, 150ή τάξη της Γαλαάδ».
Ο Ράιαν δεν ήθελε να με αγκαλιάσει.
Μάλλον έχει κάτι μαζί μου.
Ήταν πολύ συγκινητικές αυτές οι εκφράσεις.
Το Κυβερνών Σώμα τις θεωρεί πολύτιμες.
Σας ευχαριστούμε.
Και τώρα, κάποια τελικά λόγια για εσάς. Θέλουμε να σας πούμε κάποια πράγματα, που φυσικά μπορούν να ωφελήσουν όλους μας.
Προηγουμένως, είπαμε ότι θα μιλήσουμε για τη ΣΕΒ (τη Σχολή για Ευαγγελιστές της Βασιλείας), μιας και ο σκοπός της Γαλαάδ έχει αλλάξει.
Θα σας πούμε κάποια στατιστικά για λίγο.
Έχουμε δει ότι ο Ιεχωβά έχει ευλογήσει πολύ τη Σχολή για Ευαγγελιστές της Βασιλείας.
Είναι μόνο δυο μήνες, αλλά οι απόφοιτοι ενισχύουν τους αδελφούς και τις αδελφές στον αγρό.
Άλλοι γίνονται επίσκοποι περιοχής, άλλοι ιεραπόστολοι.
Ο Ιεχωβά την ευλογεί.
Άλλη μια ευλογία είναι ότι, μιας και είμαστε από αυτή την πλευρά του Αρμαγεδδώνα (και υπάρχουν τόσες γλώσσες), τα άτομα δεν χρειάζονται να μάθουν αγγλικά, που πάντα ήταν μια δυσκολία.
Φυσικά, το πρόβλημα το έχει η γλώσσα και όχι οι ειλικρινείς αδελφοί μας που θέλουν να έρθουν στη Γαλαάδ. Οι απόφοιτοι τα έχουν πάει υπέροχα, ο Ιεχωβά έχει ευλογήσει τη σχολή. Αλλά η Γαλαάδ είναι πέντε μήνες, και έχουμε εδώ κάποια στατιστικά που δείχνουν πόσο έχει ευλογήσει ο Ιεχωβά την απόφαση που πήρε το Κυβερνών Σώμα πριν από χρόνια, να αλλάξει ο σκοπός της Γαλαάδ. Γνωρίζουμε την ιστορία της, και μας άρεσαν πολύ οι φωτογραφίες που μας έδειξε πριν ο αδελφός Τζάκσον.
Αλλά τότε ήταν ιεραποστολική σχολή και έκανε θαυμάσιο έργο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ίσως θυμάστε ότι ο σκοπός της σχολής άλλαξε αρχής γενομένης από την 132η τάξη,
τον Οκτώβριο του 2011.
Τώρα, ο Ιεχωβά θέλει να έρχονται ειδικοί ολοχρόνιοι υπηρέτες.
Παλιότερα, μπορούσες να πας στη Γαλαάδ αν ήσουν τακτικός σκαπανέας και είχες καλές συστάσεις.
Αλλά πλέον έρχονται μόνο ειδικοί ολοχρόνιοι υπηρέτες.
Ποιοι ήταν το σκεπτικό για αυτή την απόφαση;
Να σταθεροποιηθεί και να ενισχυθεί ο αγρός και τα γραφεία τμήματος και να διασφαλιστεί ότι οι αδελφοί που υπηρετούν στα γραφεία τμήματος θα ακολουθούν τη Βιβλική και θεοκρατική κατεύθυνση.
Ο Ιεχωβά λοιπόν βοήθησε το Κυβερνών Σώμα να πάρει αυτή την απόφαση, και η σχολή έχει ευλογηθεί. Είναι η οργάνωση του Ιεχωβά, είναι το επίγειο τμήμα της, και αυτό φαίνεται από τα εκπληκτικά αποτελέσματα. «Η σοφία αποδεικνύεται δίκαιη από τα έργα της [δηλαδή τα αποτελέσματά της]».
Ακούστε κάποια στατιστικά.
Παγκόσμια, έχουμε 675 μέλη Επιτροπών Τμήματος και 17 μέλη Επιτροπών Χώρας.
Συνολικά 692. Από αυτούς τους 692, οι 355 είναι απόφοιτοι της Γαλαάδ.
Επομένως, το 51,3 τοις εκατό περίπου είναι απόφοιτοι της Γαλαάδ.
Τώρα, από τους 355 αποφοίτους, οι 221 (το 62 τοις εκατό) είναι από τις τάξεις 132-149, δηλαδή τα τελευταία 10 χρόνια.
Αυτοί οι 221 αδελφοί αντιπροσωπεύουν το 46,2 τοις εκατό των 478 αδελφών συνολικά που έχουν αποφοιτήσει από τις τάξεις 132-149. Συμβαίνει όμως και κάτι άλλο:
Μερικοί από εσάς έχετε ήδη διοριστεί για να είστε σε Επιτροπές Τμημάτων.
Αυτό συνέβη και σε προηγούμενες τάξεις.
Αλλά μερικοί πήγαν στον διορισμό τους χωρίς να έχουν διοριστεί αμέσως στην επιτροπή.
Μετά από λίγα χρόνια όμως, διορίστηκαν στην επιτροπή.
Άρα, η Γαλαάδ είχε βαθιά επίδραση σε αυτούς, και όντως βοηθούν την οργάνωση. Το ότι βρέθηκαν στα κεντρικά γραφεία, το έχω πει και σε άλλες τάξεις στο παρελθόν, τους βοηθάει ακόμη και αν είναι στην άλλη άκρη του πλανήτη αυτή τη στιγμή.
Δεν μπορείς να το ζήσεις όλο αυτό μέσα από μια οθόνη.
Πρέπει να είσαι εδώ για να πάρεις αυτή την εκπαίδευση.
Αυτοί οι αριθμοί ανέβηκαν τώρα, καθώς κάποιοι από εσάς διοριστήκατε σε Επιτροπή Τμήματος.
Και οι άλλοι θα αξιοποιήσετε την εκπαίδευση του Ιεχωβά για να ενισχύσετε την αδελφότητα.
Και τελικά, όλος ο αίνος και η δόξα πάνε στον Ιεχωβά.
Η Γαλαάδ αποτελεί ευλογία για το επίγειο τμήμα της οργάνωσης του Ιεχωβά.
Και τώρα κάποιες τελικές σκέψεις για εσάς —έτσι πολύ σύντομα.
Στην αποφοίτηση της 52ης τάξης, ο αδελφός Νορ τόνισε την ανάγκη να είναι οι απόφοιτοι ταπεινοί.
Το ακούσατε αυτό πολλές φορές στα μαθήματα, και σας το τόνισαν αυτό ακόμη πιο έντονα τις τελευταίες εβδομάδες, από όσο ξέρω τους εκπαιδευτές δηλαδή. «Να έχετε ταπεινό πνεύμα όταν διδάσκετε άλλους», είπε ο αδελφός Νορ.
Ό,τι και να πούμε για αυτό είναι λίγο —πρέπει να είμαστε ταπεινοί. Είναι ζωτικό για να συνεχίσει να μας χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά.
Και αυτό που είπε ο αδελφός Νορ σε εκείνη την τάξη ισχύει και για εσάς τώρα, την 150ή τάξη.
Να είστε ταπεινοί.
Να διδάσκετε τους άλλους με ταπεινοφροσύνη.
Επομένως, αν αποδίδετε ταπεινά την ιερή σας υπηρεσία προς τον Ιεχωβά Θεό θα κάνετε τον ουράνιο Πατέρα σας να χαίρεται. Κάντε τον λοιπόν να χαίρεται, ξέρουμε ότι θα το κάνετε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου