https://www.jw.org/el/βιβλιοθήκη/βίντεο/#el/mediaitems/LatestVideos/docid-502200116_1_VIDEO
Κάθε άνοιξη, η ανατολική πεταλούδα μονάρχης αρχίζει ένα μεταναστευτικό ταξίδι που είναι εξίσου μεγάλο με το ταξίδι ορισμένων πουλιών και φαλαινών. Πώς κάνει ένα τόσο λεπτεπίλεπτο έντομο ένα τόσο μακρύ ταξίδι;
Οι πεταλούδες μονάρχης είναι δυνατοί, ικανοί αεροπόροι χάρη στο σχήμα των φτερών τους και στον τρόπο που τα κουνούν.
Μπορούν επίσης να γλιστρούν μέσα σε ρεύματα αέρα κερδίζοντας επιπλέον ώθηση.
Την άνοιξη, εκατομμύρια πεταλούδες μονάρχης φεύγουν από το κεντρικό Μεξικό.
Πετούν εκατοντάδες χιλιόμετρα βορειοανατολικά, και κάπου εκεί αφήνουν την τελευταία τους πνοή.
Το εκπληκτικό είναι ότι, ενώ η ζωή τους τελειώνει, το ταξίδι συνεχίζεται.
Προτού πεθάνουν, γεννούν αβγά.
Η νέα γενιά εκκολάπτεται, ενηλικιώνεται, και το ταξίδι προς τον βορρά συνεχίζεται.
Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι και τέσσερις γενιές μετά, ώσπου τα δισέγγονα και τρισέγγονα της πρώτης γενιάς να φτάσουν στη θερινή κατοικία τους, κυρίως στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτή η σκυταλοδρομία των γενεών γίνεται χωρίς εκπαίδευση, χωρίς χάρτη, και με έναν εγκέφαλο που δεν ξεπερνάει το κεφάλι μιας καρφίτσας.
Αυτό που έχουν όμως είναι ηλιακή πυξίδα.
Έτσι ξέρουν προς ποια κατεύθυνση να πετάξουν σε σχέση με τον ήλιο, ακόμα και όταν έχει συννεφιά.
Ένα ρολόι στις κεραίες τους ρυθμίζει την πορεία τους ανάλογα με τη θέση του ήλιου στον ουρανό.
Διαθέτουν επίσης ένα ετήσιο ρολόι που τους λέει πότε να ξεκινήσουν το ταξίδι της επιστροφής προς το Μεξικό προτού κρυώσει ο καιρός.
Αλλά το ταξίδι αυτό δεν είναι τόσο εύκολο.
Θα χρειαστούν κάτι παραπάνω από ικανότητες πτήσης και πλοήγησης, επειδή αυτή η γενιά θα κάνει όλο το ταξίδι μέχρι το Μεξικό, σχεδόν 5.000 χιλιόμετρα.
Οι πεταλούδες μονάρχης προετοιμάζονται για το ταξίδι τους με ασυνήθιστο τρόπο.
Σταματούν για λίγο να γεννούν αβγά ώστε να δυναμώσουν τους μυς τους και να αποθηκεύσουν λίπος. Αποκτούν μεγαλύτερο μέγεθος, πετούν σχεδόν 10 φορές πιο μακριά και ζουν έως και 8 φορές περισσότερο.
Είναι μια «υπεργενιά» πεταλούδων. Η πυξίδα τους ξαφνικά αλλάζει, και αντί για βορρά δείχνει νότο.
Και φύγαμε!
Σε περίπου δύο μήνες, φτάνουν στον τόπο καταγωγής τους στο Μεξικό —έναν τόπο που ούτε οι ίδιες ούτε οι γονείς τους ούτε οι παππούδες τους, ίσως ούτε καν οι προπαππούδες τους δεν είχαν δει ποτέ. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι, κατανοώντας καλύτερα την πεταλούδα μονάρχης, θα φτιάξουν μικροσκοπικά εναέρια οχήματα μεγάλων αποστάσεων.
Ποια είναι η άποψή σας; Αποτελεί
η μεταναστευτική της ικανότητα προϊόν
εξέλιξης; Ή μήπως αποτελεί προϊόν σχεδιασμού;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου