Χαιρόμαστε που είστε μαζί μας!
Καλώς ήρθατε στο JW Broadcasting για τον Δεκέμβριο του 2021!
Η Βιβλική Σχολή Γαλαάδ της Σκοπιάς μετρά πλέον 150 τάξεις! Πρόκειται για ένα θεοκρατικό ορόσημο που έγινε εφικτό μόνο χάρη στη βοήθεια του Ιεχωβά.
Η 150ή τάξη ήταν κάπως διαφορετική. Είχε μόνο 24 σπουδαστές, πολύ λιγότερους από ό,τι συνήθως.
Και λόγω των περιορισμών στα ταξίδια εξαιτίας της πανδημίας COVID-19, όλοι τους είναι υπήκοοι των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και αυτή η τάξη διέφερε από τις προηγούμενες, ο στόχος παρέμενε ο ίδιος: να ενισχύσουν την πίστη τους ώστε να μπορούν μετά να ενισχύσουν άλλους όπου διοριστούν. Το πρόγραμμα της αποφοίτησης βοήθησε τους σπουδαστές να εντοπίσουν σημαντικά σημεία που θα τους ωφελούν από εδώ και πέρα.
Απολαύστε το Πρώτο Μέρος της αποφοίτησης, που διεξάχθηκε το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2021 στο Εκπαιδευτικό Κέντρο της Σκοπιάς, στο Πάτερσον της Νέας Υόρκης.
Θα σας πάω πολλές δεκαετίες πίσω —Δευτέρα 6 Μαρτίου του 1972.
Κάποιοι από τους σπουδαστές δεν είχατε γεννηθεί τότε.
Ένας ξέρω σίγουρα ότι είχε γεννηθεί. Αυτό είναι αστείο της τάξης όχι <i>Γνωριμία με την Τάξη</i> —τέλος πάντων.
Με τη σύζυγό μου είχαμε το προνόμιο, σπάνιο προνόμιο αν δεν ήσουν Μπεθελίτης, να παρακολουθήσουμε την αποφοίτηση της Βιβλικής Σχολής Γαλαάδ.
Ήταν η 52η τάξη.
Ήμασταν στην Αίθουσα Συνελεύσεων (στη Νέα Υόρκη που ήταν κατάμεστη) και απολαμβάναμε το πρόγραμμα.
Ήταν προνόμιο που βρισκόμασταν εκεί και παρακολουθούσαμε την αποφοίτηση της 52ης τάξης!
Τώρα, είμαστε 100 παρά δύο τάξεις αργότερα —στην αποφοίτηση της 150ής τάξης.
Είμαστε πολύ χαρούμενοι που πολλοί είναι συνδεδεμένοι ζωντανά μαζί μας αυτή τη στιγμή, ενώ η υπόλοιπη αδελφότητα θα την παρακολουθήσει σε λίγους μήνες.
Άλλαξαν τα πράγματα και έχουν πολλοί αυτό το προνόμιο τώρα. Αλλά τότε ήταν σπάνιο.
Θυμάμαι ότι εισηγητής του προγράμματος τότε ήταν ο αδελφός Νορ.
Ο αδελφός Νορ αγαπούσε πολύ τη Γαλαάδ.
Αυτό είναι κάτι που πρέπει να του το αναγνωρίσουμε.
Ο Ιεχωβά τον χρησιμοποίησε δυναμικά για να την ξεκινήσει το 1943.
Επειδή ήταν ο καιρός που θα εμφανιζόταν το θηρίο, ο Ιεχωβά τούς ευλόγησε και είπε: “Ας κάνουμε μια ιεραποστολική σχολή”.
Και για χρόνια έβγαζε ιεραποστόλους.
Αυτό όμως που ήθελα να πω είναι ότι θυμάμαι μια εξαιρετική ομιλία του αδελφού Φρανς. Τον είχα ακούσει και το προηγούμενο καλοκαίρι στη συνέλευση στο Στάδιο Γιάνκι, αλλά στην Αίθουσα Συνελεύσεων τον είδα από πιο κοντά.
Και να σας πω κάτι; Κρεμόμουν από τα χείλη του. Αν είχατε ποτέ το προνόμιο να τον ακούσετε, ο Ιεχωβά τον είχε ευλογήσει με μια απίστευτη μνήμη.
Θυμόταν ένα σωρό εδάφια απέξω. Έλεγα στους αδελφούς: «Αν δεν τον παρακολουθείς με μεγάλη προσοχή, χάνεσαι. Χάνεις τον ειρμό του». Αλλά αν τον παρακολουθούσες ήταν φοβερό να τον ακούς να μιλάει μέσα από την καρδιά του.
Τα είχε όλα γραμμένα μέσα στη συμβολική του καρδιά.
Τότε ασχολήθηκε με το 5ο κεφάλαιο του Εκκλησιαστή.
Σκεφτόμουν λοιπόν να σας πω μερικά σημεία της ομιλίας γιατί σας αφορούν.
Εκεί μιλάει για τις ευχές.
Και στα πρώτα 7 εδάφια, κάνει λόγο για όνειρα. Θυμάμαι την ομιλία επειδή μου έκανε εντύπωση πώς το εξήγησε ο αδελφός.
Είπε ότι τα όνειρα δεν είναι τα όνειρα που βλέπουμε όταν κοιμόμαστε μετά από μια γεμάτη μέρα. Αυτό δεν μπορείς να το κατανοήσεις μόνος σου διαβάζοντας απλώς τον Εκκλησιαστή, από όποια μετάφραση και αν έχεις.
Τα όνειρα λοιπόν αναφέρονται στις προσωπικές επιδιώξεις που μας αποσπούν. Εκεί μας ωθούν αυτά τα όνειρα. Αυτό θα ήταν «ματαιότητα».
Ας αφιερώσουμε λοιπόν λίγο χρόνο (όσοι είμαστε εδώ) για να εξετάσουμε κάποιες ωραίες σκέψεις που αναφέρει ο Εκκλησιαστής στο κεφάλαιο 5.
Και φυσικά θα μπορούσατε—όχι τώρα, αλλά αργότερα που θα έχετε πρόσβαση στον <i>Οδηγό Έρευνας—</i>να ερευνήσετε σε βάθος τη σοφία που υπάρχει στον Εκκλησιαστή.
Ο αδελφός Φρανς ανέλυσε αυτό το κεφάλαιο. Για παράδειγμα, στο εδάφιο 1 λέει: «Πρόσεχε τα βήματά σου».
Και σε εσάς λοιπόν που θα αποφοιτήσετε σε λίγο, ο Ιεχωβά λέει: «Προσέχετε τα βήματά σας».
Ως τώρα το κάνετε, αλλά συνεχίστε το—«να προσέχετε τα βήματά σας».
Και μετά μιλάει για τους “ανόητους” από ηθική άποψη. Εσείς δεν είστε έτσι. Μπορείτε να το αποφύγετε αυτό. Και μου αρέσει πολύ το εδάφιο 2: «Μη βιάζεσαι να ανοίξεις το στόμα σου».
Πόσοι άνθρωποι θα μπορούσαν να ωφεληθούν από αυτή τη συμβουλή, δεν νομίζετε;
Κάποιοι άνθρωποι «δεν το κλείνουν» ποτέ. Τους βλέπεις και λες: «Αυτοί πρέπει να μιλάνε και στον ύπνο τους.
“Δεν το κλείνουν” ποτέ».
“Μη βιάζεσαι λοιπόν να ανοίξεις το στόμα σου” ειδικά, σύμφωνα με τα συμφραζόμενα, όταν μιλάς στον Ιεχωβά. Πολύ σημαντικό να το θυμάστε αυτό, ειδικά εσείς οι αδελφοί, που θα μιλάτε μπροστά σε ακροατήριο. Αλλά και εσείς οι αδελφές στις προσωπικές σας προσευχές μη βιάζεστε να ανοίξετε το στόμα σας όταν μιλάτε στον Κυρίαρχο του σύμπαντος.
Τα λόγια σας πρέπει να είναι μετρημένα.
Ο Θεός δεν εντυπωσιάζεται με το λεξιλόγιο.
Εντυπωσιάζεται με την ειλικρίνεια της καρδιάς.
Αγαπάει εκείνους που τον αγαπούν.
Και εκτιμάει αυτές τις προσευχές σε όποια γλώσσα και αν γίνονται. Το εδάφιο 3 λέει: «Οι πολλές έγνοιες φέρνουν το όνειρο». Η προηγούμενη μετάφραση έλεγε «ασχολίες».
Εδώ λοιπόν δεν εννοεί τα όνειρα μετά από μια πολυάσχολη μέρα, αλλά το να ασχολείται κάποιος πολύ με τον εαυτό του —για αυτό μας προειδοποιεί εδώ.
Μην το κάνετε αυτό.
Μην το κάνετε.
Μη σας απασχολεί πολύ ο εαυτός σας.
Όσοι το κάνουν αυτό μιλάνε πάρα πολύ.
Να είστε προσεκτικοί.
Με το προνόμιο που έχετε τώρα θα κάνετε πιο πολλές δημόσιες προσευχές —ίσως πιο πολλές από πριν.
Θα σας δοθούν πολλά προνόμια.
Και όταν θα προσεύχεστε, μερικές φορές κάποιοι— Βέβαια δεν θέλουμε να κρίνουμε προσευχές. Προσέχουμε να μην το κάνουμε αυτό. Αλλά ακούς κάποιες προσευχές στο Μπέθελ και λες:
“ΟΚ. Πρωινό πάμε να φάμε”. Μερικές φορές, δεν κρατιέμαι, λέω στους αδελφούς: «Βλέπεις τον Ιησού, ο πιο εύγλωττος άνθρωπος που πέρασε ποτέ από τη γη και την ώρα του φαγητού “σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό”, είπε μια “ευχαριστήρια προσευχή”. “Αμήν.
Ας φάμε τώρα”».
Υπάρχουν άλλες στιγμές να ανοίξεις την καρδιά σου στον Ιεχωβά.
Δεν προσεύχεσαι στο ακροατήριο.
Μιλάς στον Κυρίαρχο του σύμπαντος. Η συμβουλή λοιπόν είναι— Μη σκέφτεστε (ειδικά εσείς οι αδελφοί): “Τώρα που τελείωσα τη Γαλαάδ, θα κάνω μεγαλύτερες προσευχές”. Ελπίζω όχι. Ελπίζω να μην το κάνετε αυτό, εκτός από τις προσωπικές σας προσευχές.
Αλλά στη συνέχεια μιλάει για κάτι πολύ σοβαρό το οποίο είναι σημαντικό να το έχουμε κατά νου, στο εδάφιο 4. Εδάφια 4 και 5: «Όποτε κάνεις ευχή στον Θεό, μην καθυστερείς να την εκπληρώσεις, γιατί εκείνος δεν βρίσκει ευχαρίστηση στους ανόητους [από ηθική άποψη]».
Και μετά το λέει πολύ ξεκάθαρα: «Ό,τι ευχηθείς εκπλήρωσέ το». «Ό,τι ευχηθείς εκπλήρωσέ το». Και μετά: «Καλύτερα να μην ευχηθείς κάτι, παρά να το ευχηθείς και να μην το εκπληρώσεις».
Αυτή είναι λοιπόν πολύ σοβαρή συμβουλή, και μας προειδοποιεί μετά: «Μην επιτρέψεις στο στόμα σου να σε κάνει να αμαρτήσεις».
Άρα, όσον αφορά τις ευχές (και κάποιοι είστε παντρεμένοι), από τη στιγμή που κάνετε μια ευχή πρέπει πάντα να την εκπληρώνετε.
Δεν είναι μικρό ζήτημα στα μάτια του Ιεχωβά Θεού.
Το ίδιο και με όλες τις ευχές—να προσέχετε.
Αν κάνετε μια ευχή, είναι ανάμεσα σε εσάς και σε εκείνον. Δείτε όμως τι λέει στο εδάφιο 6: «Μην επιτρέψεις στο στόμα σου να σε κάνει να αμαρτήσεις, και μην πεις μπροστά στον άγγελο [για σκεφτείτε] ότι ήταν λάθος». Ξέρουμε ότι ο Ιεχωβά αναθέτει στους αγγέλους ένα σωρό πράγματα.
Δεν έχουμε ιδέα πόσα πράγματα επιτελούν συνεχώς για τους υπηρέτες του Ιεχωβά οι άγιοι άγγελοί του.
Είναι εκπληκτικό. Βλέπετε όμως; Οι άγγελοι, όπως λέει εδώ, είναι διορισμένοι να τα ελέγχουν όλα αυτά. Δεν μπορείς λοιπόν να πεις στον άγγελο: «Κοίτα, έκανα λάθος. Συγχώρησέ με».
Έκανες μια ευχή. Το κίνητρο όμως δεν πρέπει να είναι ότι ο άγγελος θα ελέγξει αν τηρούμε την κατεύθυνση του Ιεχωβά.
Πρέπει να είναι η αγάπη μας για τον Ιεχωβά.
Όταν κάνετε μια ευχή (είτε γαμήλια είτε άλλη), αν έχετε αγάπη για τον Ιεχωβά θα τηρήσετε την ευχή.
Είναι σημαντικό αυτό.
Αυτό μετράει για τον Ιεχωβά. Και τελικά, στο εδάφιο 7: «Διότι όπως οι πολλές έγνοιες οδηγούν σε όνειρα, έτσι και τα πολλά λόγια οδηγούν στη ματαιότητα».
Τι ωραία συμβουλή!
Τώρα λοιπόν έχετε γεμίσει με τον Λόγο του Θεού.
Η Γαλαάδ είναι μια πολύ ξεχωριστή σχολή.
Ναι, είναι πολύ ξεχωριστή σχολή. Έχουμε και άλλες σχολές, όπως τη ΣΕΒ, θα πω κάτι πιο μετά για αυτήν.
Αλλά αυτή είναι μοναδική.
Έχει εκπαιδευτές τους οποίους έχει διορίσει ο Ιεχωβά.
Τους έχει επιλέξει η Επιτροπή Διδασκαλίας —είναι απόλυτα αφοσιωμένοι στον Ιεχωβά με όλη τους την καρδιά για να σας διδάσκουν σε αυτή τη σχολή.
Εξετάζετε όλα αυτά τα πράγματα από τον Λόγο του Θεού. Έχετε όλα τα εφόδια πλέον, και αυτό είναι κάτι μοναδικό.
Σίγουρα ευχαριστείτε τον Ιεχωβά για αυτή την εκπαίδευση και πρόκειται να τη χρησιμοποιήσετε για να δοξάσετε εκείνον.
Και αυτό συνδέεται με την τελευταία πρόταση που υπάρχει εδώ στο εδάφιο 7: «Εσύ όμως να φοβάσαι τον αληθινό Θεό». Τώρα λοιπόν που θα αποφοιτήσετε, να έχετε αυτά τα λόγια στην καρδιά σας.
“Να φοβάστε τον αληθινό Θεό” στις μέρες που έρχονται και να αποφεύγετε τα όνειρα που είπαμε —μην επικεντρώνεστε πολύ στον εαυτό σας.
Μην το κάνετε. Ειδάλλως, η εκπαίδευσή σας ήταν όλη μάταιη, δεν σας ωφέλησε.
Δεν τα λέω αυτά επειδή έχω παρατηρήσει κάποια τάση σε εσάς.
Αυτές είναι σοφές συμβουλές από τον Ιεχωβά Θεό και τον Λόγο του.
Και υπάρχουν πολλά ακόμη που μπορείτε να ερευνήσετε εδώ με το εργαλείο που έχουμε τον <i>Οδηγό Έρευνας.</i>
Τώρα ανυπομονούμε να ακούσουμε τον επόμενο ομιλητή, που έχει προετοιμαστεί πολύ σκληρά για την ομιλία του, τον αδελφό Μαρκ Σάντερσον. Βέβαια, όλοι οι αδελφοί που θα κάνουν ομιλία σήμερα έχουν προετοιμαστεί πολύ σκληρά για αυτό.
Ο Μάρκ είναι μέλος του Κυβερνώντος Σώματος.
Η ομιλία του έχει ως θέμα ένα ερώτημα.
Το θέμα της είναι: «Τι θα Γίνουν;»
Ορίστε, αδελφέ Σάντερσον.
Στο Λουκάς, κεφάλαιο 6, εδάφιο 40, ο Ιησούς είπε: «Ο μαθητής δεν είναι υπεράνω του δασκάλου του, αλλά όποιος είναι τέλεια διδαγμένος θα είναι όπως ο δάσκαλός του».
Τι σας έρχεται στον νου όταν ακούτε αυτό το εδάφιο; Μπορεί να σκέφτεστε τη διδασκαλία που κάνετε στις Γραφικές σας μελέτες.
Ή μπορεί να σκέφτεστε μια σχολή, όπως είναι η Γαλαάδ, πώς διδάσκεστε εκεί.
Αλλά στην ουσία είμαστε όλοι δάσκαλοι κάθε μέρα στο σχολείο της Χριστιανικής ζωής.
Αν έχουμε ευθύνες, αν έχουμε κάποια προνόμια, οι αδελφοί και οι αδελφές μας θα μας παρατηρούν.
Και όσοι είναι κοντινοί μας συνεργάτες θα μαθαίνουν από εμάς.
Και θα γίνουν όπως εμείς.
Ας εξετάσουμε το παράδειγμα του αποστόλου Παύλου.
Ξέρουμε ότι ο Παύλος ήταν εξαιρετικός δάσκαλος.
Το φαντάζεστε; Υπό θεϊκή έμπνευση, είχε το προνόμιο να γράψει 14 βιβλία των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών.
Αλλά αυτός δεν ήταν ο μόνος τρόπος με τον οποίο ο Παύλος δίδασκε τους άλλους.
Αποτελούσε εξαιρετικό παράδειγμα στο πώς να ζεις ως Χριστιανός.
Τι μπορούσαν να μάθουν οι άλλοι από το παράδειγμα του Παύλου; Ας δούμε κάποια παραδείγματα.
Πάμε αρχικά στην 1 Θεσσαλονικείς, στο κεφάλαιο 2. Πρώτη Θεσσαλονικείς, κεφάλαιο 2, θα διαβάσουμε το εδάφιο 7: «Απεναντίας, σας φερθήκαμε με γλυκύτητα, όπως όταν φροντίζει τρυφερά τα παιδιά της η μητέρα που θηλάζει.
Νιώθοντας λοιπόν τρυφερή στοργή για εσάς, ήμασταν αποφασισμένοι να σας προσφέρουμε, όχι μόνο τα καλά νέα του Θεού, αλλά και τον ίδιο μας τον εαυτό, επειδή σας αγαπήσαμε πολύ».
Ο Παύλος κοπίαζε για τους αδελφούς.
Τους φερόταν με καλοσύνη, με γλυκύτητα. Ήταν πρόθυμος να δώσει, όχι μόνο το άγγελμα της αλήθειας, αλλά όπως λέει στο εδάφιο 8, “τον ίδιο του τον εαυτό”.
Ναι αδελφοί, ο Παύλος το έκανε αυτό.
Είπε ότι ήταν πρόθυμος να κάνει «τα πάντα για χάρη των καλών νέων».
Σκεφτείτε μερικά μόνο από τα πράγματα που έκανε.
Πάμε στη 2 Κορινθίους, στο κεφάλαιο 11, και ας θυμηθούμε μερικά από όσα πέρασε ο Παύλος.
Δεύτερη Κορινθίους, κεφάλαιο 11, εδάφιο 23.
Εκεί λέει: «Διάκονοι του Χριστού είναι; Απαντώ σαν παράφρονας, εγώ είμαι με πιο εξέχοντα τρόπο: έχω κάνει περισσότερο έργο, έχω φυλακιστεί περισσότερες φορές, έχω υποστεί αμέτρητους ξυλοδαρμούς και έχω φτάσει επανειλημμένα κοντά στον θάνατο.
Πέντε φορές δέχτηκα 40 παρά ένα χτυπήματα από τους Ιουδαίους, τρεις φορές ραβδίστηκα, μία φορά λιθοβολήθηκα, τρεις φορές ναυάγησα, ένα μερόνυχτο έχω περάσει στο πέλαγος».
Και ο κατάλογος συνεχίζεται.
Αλήθεια, τι μπορούσαν να μάθουν από τον Παύλο όσοι συνεργάζονταν μαζί του;
Πώς επηρέαζε το εξαιρετικό παράδειγμα του Παύλου ως προς την αγάπη για τον Θεό, την υπομονή, τη φιλοπονία και τη γνήσια ανιδιοτέλεια όλους εκείνους που τον παρατηρούσαν;
Σκεφτείτε τον Τιμόθεο που συνεργάστηκε στενά με τον Παύλο.
Τι είπε ο Παύλος για εκείνον;
Ας πάμε στην Προς Φιλιππησίους, κεφάλαιο 2.
Φιλιππησίους, κεφάλαιο 2, εδάφιο 20. Ο Παύλος λέει: «Διότι δεν έχω κανέναν άλλον με διάθεση σαν τη δική του, ο οποίος θα ενδιαφερθεί γνήσια για όσα σας απασχολούν.
Όλοι οι άλλοι επιζητούν τα δικά τους συμφέροντα, όχι του Ιησού Χριστού.
Όπως όμως ξέρετε, εκείνος απέδειξε ότι σαν παιδί με τον πατέρα του υπηρέτησε ως δούλος μαζί μου για την προώθηση των καλών νέων». Και τώρα ας σκεφτούμε:
Γιατί ήταν ο Τιμόθεος τέτοιο άτομο;
Γιατί ήταν τόσο ανιδιοτελής;
Γιατί κοπίαζε τόσο πολύ για τους άλλους;
Επειδή ήταν «τέλεια διδαγμένος», όχι μόνο από τα λόγια, αλλά και από το παράδειγμα του Παύλου.
Το ίδιο θα λέγαμε και για την Πρίσκιλλα και τον Ακύλα.
Ο Παύλος λέει ότι είχαν διακινδυνεύσει τον τράχηλό τους για εκείνον.
Αλλά από ποιον το έμαθαν αυτό; Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και άλλα παραδείγματα στενών συνεργατών του Παύλου, αλλά ποιο είναι το σημείο;
Το παράδειγμα Χριστιανικής ζωής του Παύλου δίδασκε τους γύρω του.
Γίνονταν και αυτοί όπως ο Παύλος.
Γιατί όμως είναι όλα αυτά σημαντικά για εσάς που αποφοιτείτε σήμερα από τη Βιβλική Σχολή Γαλαάδ της Σκοπιάς;
Σε λίγο πρόκειται να είστε απόφοιτοι, και ο διορισμός σας θα είναι να πάτε να ενισχύσετε και να σταθεροποιήσετε τον αγρό και τα γραφεία τμήματος.
Αλλά τι εννοούμε με αυτό που λέμε;
Τι είναι ο αγρός και τα γραφεία τμήματος;
Είναι οι άνθρωποι.
Οι άνθρωποι—πνευματικοί άντρες και γυναίκες που θέλουν να μάθουν, που θέλουν να εκπαιδευτούν, που θέλουν να πετύχουν τους πνευματικούς στόχους που έχουν βάλει και να προοδεύσουν σε Χριστιανική ωριμότητα.
Και επειδή εσείς είστε απόφοιτοι της Γαλαάδ θα σας παρατηρούν, θα σας ακούν και θα διδάσκονται από το παράδειγμά σας. Όταν πριν από χρόνια πήγα να υπηρετήσω εκεί όπου η ανάγκη ήταν μεγάλη στο Νιουφάουντλαντ, είχαμε την ευλογία να έχουμε στην εκκλησία μας έναν απόφοιτο της 7ης τάξης της Γαλαάδ, τον αδελφό Φρεντ Γουίνς.
Ο αδελφός Γουίνς ήταν χρισμένος και είχε βαφτιστεί το 1928.
Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας, δεν θυμάμαι ούτε μία ομιλία του αδελφού Φρεντ Γουίνς.
Αλλά η θέρμη του, το χιούμορ που είχε, ο ζήλος του για τη διακονία και η αγάπη του για τους ανθρώπους —το παράδειγμα που έθετε—μου έχουν μείνει αξέχαστα.
Ο Φρεντ μιλούσε σε όλους στο έργο, δεν άφηνε κανέναν.
Μια φορά ήμασταν στο έργο και πήγαμε να βάλουμε βενζίνη. Με το που σταμάτησε το αυτοκίνητο, ο Φρεντ πετάχτηκε έξω. Όταν ήταν να φύγουμε, κοιτάζαμε τριγύρω για να βρούμε τον Φρεντ.
Δεν ήταν ούτε στο μαγαζί, ούτε στην τουαλέτα.
Δεν τον βρίσκαμε πουθενά.
Τελικά είπαμε να κοιτάξουμε στα άλλα αυτοκίνητα.
Και όντως εκεί ήταν ο Φρεντ.
Τους είχε χτυπήσει το τζάμι, είχε μπει στο αυτοκίνητο και είχε αρχίσει να κάνει έργο σε όσους βρίσκονταν μέσα.
Ο Φρεντ έχει πάρει τώρα την ανταμοιβή του.
Αλλά το παράδειγμα θέρμης, καλοσύνης, ζήλου και αγάπης για τους άλλους συνεχίζει να διδάσκει εμένα—και πολλούς άλλους που τον ήξεραν καλά—μέχρι σήμερα. Και τώρα ένα ερώτημα που είναι καλό να σκεφτείτε:
Τι θα διδάξετε εσείς τους άλλους με το παράδειγμά σας;
Να είστε όπως ο Παύλος.
Να αγαπάτε τους αδελφούς σας από τα βάθη της καρδιάς σας.
Με το παράδειγμά σας να δημιουργείτε μια ατμόσφαιρα ζεστασιάς και αγάπης σαν θερμοκήπιο, όπου να μπορούν τα νεαρά φυτά να ανθίσουν και να αναπτυχθούν.
Το καλό σας παράδειγμα μπορεί να θερμάνει μια εκκλησία, μια περιοχή, ένα τμήμα του Μπέθελ, ακόμη και ένα ολόκληρο γραφείο τμήματος.
Μην επιτρέψετε ποτέ στον εαυτό σας να γίνει ένας ψυχρός επαγγελματίας που δημιουργεί μια ατμόσφαιρα καταψύκτη, επειδή αυτά τα μικρά φυτά θα μαραθούν και θα σταματήσουν να αναπτύσσονται σε τέτοιο περιβάλλον.
Ναι, να είστε πρόθυμοι να προσφέρετε όχι μόνο τις πολλές θαυμάσιες αλήθειες του Λόγου του Θεού που μάθατε στη Γαλαάδ, αλλά και την ίδια σας την καρδιά και την ίδια σας την ψυχή. Και επειδή αυτοί οι υπέροχοι πνευματικοί άνθρωποι με τους οποίους θα συνεργάζεστε θα διδαχτούν σωστά, τι θα γίνουν;
Θα γίνουν όπως εσείς. Ευχόμαστε η ευλογία του θαυμάσιου Θεού μας, του Ιεχωβά, να είναι μαζί σας όπου και αν πάτε. Σε ευχαριστούμε πολύ, αδελφέ Σάντερσον, για αυτή την ενδιαφέρουσα Γραφική ομιλία και για τις εμπειρίες που μας ανέφερες. Τώρα ο αδελφός μπορεί να λέει: “Μάλλον δεν πρόσεχες αρκετά στις ομιλίες μου”.
Όχι, εντάξει, φάνηκε ότι τον αγαπούσες πολύ.
Ωραία!
Τώρα, ο Κλάιβ Μάρτιν, βοηθός της Επιτροπής Συγγραφής, θα παρουσιάσει μια ενδιαφέρουσα ομιλία με θέμα: «Να Θυμάστε τους Όρους της Ειρήνης».
Χρειάστηκε ποτέ να ζητήσετε ειρήνη;
Καθώς το σκέφτεστε αυτό, ανοίξτε παρακαλώ μαζί μου στον Λουκά, κεφάλαιο 14.
Και ας φανταστούμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτή την παραβολή του Ιησού. Ο Ιησούς μιλάει εδώ για το κόστος που περιλαμβάνεται στο να γίνει κάποιος μαθητής του.
Και στο εδάφιο 31 λέει: «Ή ποιος βασιλιάς [ας βάλουμε εδώ τον εαυτό μας, ποιος βασιλιάς] που πηγαίνει να πολεμήσει έναν άλλον βασιλιά δεν κάθεται πρώτα να κάνει συμβούλιο ώστε να διαπιστώσει αν μπορεί με 10.000 στρατιώτες να αντιμετωπίσει αυτόν που έρχεται εναντίον του με 20.000;
Αν δεν μπορεί, τότε ενώ ο άλλος είναι ακόμη μακριά, στέλνει πρεσβευτές και ζητάει ειρήνη».
Τώρα, πώς φαντάζεστε αυτή τη συνομιλία; «Θέλω να κάνω ειρήνη, και αυτοί είναι οι όροι μου»;
Όχι βέβαια!
Μάλλον θα έλεγε: «Δεν θέλω να είμαστε εχθροί.
Σε παρακαλώ, πες μου τι να κάνω ώστε να έχουμε ειρήνη μεταξύ μας».
Με αυτό κατά νου, πάμε να δούμε την εφαρμογή στο εδάφιο 33: «Παρόμοια, να είστε σίγουροι ότι όποιος από εσάς δεν αποχαιρετάει όλα τα υπάρχοντά του δεν μπορεί να είναι μαθητής μου».
Έτσι κάναμε και εμείς.
Κάποια στιγμή, αντιληφθήκαμε ότι δεν θέλαμε να είμαστε εχθροί του Ιεχωβά, και ήμασταν διατεθειμένοι να θυσιάσουμε τα πάντα —υπάρχοντα, καριέρα, θέσεις, τα πάντα— για το προνόμιο να έχουμε ειρήνη με τον Ιεχωβά και να είμαστε μαθητές του Γιου του.
Εσάς, τους σπουδαστές αυτής της τάξης, η επιδίωξη ειρήνης με τον Ιεχωβά σας έχει οδηγήσει στην ειδική ολοχρόνια υπηρεσία.
Και τι ωραίο υπόμνημα έχει δημιουργήσει ο καθένας σας!
Μου θυμίζετε από πολλές απόψεις μια ομάδα ατόμων στη Γραφή που ζήτησαν κυριολεκτικά ειρήνη.
Η ιστορία τους αναφέρεται στον Ιησού του Ναυή, κεφάλαιο 9.
Σωστά καταλάβατε, αναφέρομαι στους Γαβαωνίτες.
Βρήκατε το κεφάλαιο 9;
Αυτοί λοιπόν είχαν ακούσει όλα όσα έκανε ο Ιεχωβά υπέρ του λαού του, του Ισραήλ, και εναντίον των εχθρών του.
Δεν ήθελαν να είναι εχθροί του Ιεχωβά.
Και έτσι έκαναν ακριβώς ό,τι και ο βασιλιάς στην παραβολή του Ιησού.
Έστειλαν πρεσβευτές.
Ιησούς του Ναυή, κεφάλαιο 9, και βλέπουμε εδώ τα αρχικά τους λόγια στο εδάφιο 6: «Ήρθαμε από μακρινή γη.
Τώρα λοιπόν, κάντε διαθήκη μαζί μας».
Όταν είδαν ότι δεν είχαν και πολύ θερμή ανταπόκριση, επέμειναν.
Εδάφιο 8: «Είμαστε υπηρέτες σου». Με άλλα λόγια: «Βάλε εσύ τους όρους, εμείς μόνο ειρήνη θέλουμε».
Ήταν διατεθειμένοι να θυσιάσουν τα πάντα για να έχουν ειρήνη με τον Ισραήλ και με τον Θεό του Ισραήλ.
Αλλά ο Ιησούς του Ναυή και οι αρχηγοί δεν το είδαν ακριβώς έτσι, ειδικά όταν ανακάλυψαν ότι εκείνοι δεν είχαν έρθει από μακρινή γη, όπως ισχυρίζονταν. Κανείς δεν θέλει να τον ξεγελούν.
Τους μιλούν λοιπόν με πιο αυστηρό τόνο.
Πάμε να δούμε το εδάφιο 23.
Τους είπαν: «Από τώρα και στο εξής θα είστε καταραμένοι, και θα έχετε πάντα τη θέση δούλου ως ξυλοκόποι και νεροκουβαλητές για τον οίκο του Θεού μου».
Πώς θα απαντούσαν οι Γαβαωνίτες;
Εδάφιο 25: «Τώρα είμαστε στο έλεός σου.
Κάνε σε εμάς ό,τι νομίζεις πως είναι καλό και σωστό».
Και με αυτόν τον τρόπο, τέθηκαν οι όροι της ειρήνης.
Εδάφιο 27: «Εκείνη την ημέρα ο Ιησούς τούς έκανε ξυλοκόπους και νεροκουβαλητές για τη σύναξη και για το θυσιαστήριο του Ιεχωβά σε όποιον τόπο θα επέλεγε Εκείνος, και παραμένουν έτσι μέχρι αυτή την ημέρα».
Ας δούμε μερικά ερωτήματα και μερικά διδάγματα.
Πώς σας φαίνεται ο διορισμός των Γαβαωνιτών;
Σε εκείνους το παρουσίασαν ως τιμωρία.
Σκεφτείτε όμως, δεν θα τους πουλούσαν ως δούλους σε σπίτια.
Με την ταπεινή τους υπηρεσία, θα συνέβαλλαν άμεσα στην αγνή λατρεία και στην υποστήριξη του λαού του Ιεχωβά.
Αυτό είναι προνόμιο! Είναι το είδος της υπηρεσίας που επιδιώκουμε και εμείς, και θεωρούμε προνόμιο.
Τώρα, όσο για το είδος της υπηρεσίας, μήπως τους δόθηκε αυτή η εργασία επειδή ήταν ασήμαντοι και δεν είχαν καμιά άλλη δεξιότητα;
Ας πάμε στο κεφάλαιο 10, στο εδάφιο 2, για να δούμε τι είδους άνθρωποι ήταν: «Η Γαβαών ήταν μεγάλη πόλη, σαν μια από τις βασιλικές πόλεις. Ήταν μεγαλύτερη από τη Γαι, και όλοι οι άντρες της ήταν πολεμιστές [ικανοί, επιδέξιοι άνθρωποι]».
Ωστόσο, σαφώς οι Γαβαωνίτες αντιλαμβάνονταν ότι, αφού ο στρατός τους δεν μπορούσε να τα βάλει με τον Ισραήλ, ο Ιεχωβά δεν τους χρειαζόταν για να ενισχύσει τον στρατό του ώστε να ολοκληρωθεί η κατάκτηση.
Θεώρησαν καλύτερο να ρωτήσουν τον Ιεχωβά τι ήθελε να κάνουν, και να το κάνουν.
Άρα, η θυσία σίγουρα άξιζε τον κόπο.
Αλλά μήπως αυτό σημαίνει ότι οι δεξιότητές τους ήταν άχρηστες, ότι δεν λήφθηκαν ποτέ υπόψη; Όχι. Για παράδειγμα, λίγες εκατοντάδες χρόνια αργότερα, ο Ισμαΐας ο Γαβαωνίτης αναφέρεται ανάμεσα στους 30 κραταιούς άντρες του Δαβίδ. Ανάλογα με τις ανάγκες, χρησιμοποιούνται και οι δεξιότητες.
Πώς χρησιμοποίησε ο Ισμαΐας τη δεξιότητά του;
Υπερασπίστηκε ταπεινά την αγνή λατρεία και τον λαό του Ιεχωβά. Άρα, οι λεπτομέρειες του διορισμού ήταν διαφορετικές, αλλά ο σκοπός ήταν ο ίδιος.
Ένα άλλο ερώτημα: Μήπως αυτός ο διορισμός ήταν προσωρινός, έτσι για την αρχή; «Ναι, προς το παρόν θα το κάνουμε αυτό, αλλά μόλις τελειώσει η εκστρατεία θα πάρουμε και πάλι τη θέση που είχαμε στην κοινωνία».
Γυρίστε και πάλι στο εδάφιο 9:27.
Θυμάστε τι είπε ο Ιησούς του Ναυή σχετικά με τον διορισμό τους; «Παραμένουν έτσι μέχρι αυτή την ημέρα».
Και όχι μόνο μέχρι την ημέρα που ο Ιησούς έγραψε αυτά τα λόγια, αλλά και περίπου 900 χρόνια αργότερα.
Ανάμεσα στους εξορίστους που επέστρεψαν από τη Βαβυλώνα για να αποκαταστήσουν την αγνή λατρεία υπήρχαν υπηρέτες του ναού.
Και πιθανότατα σε αυτούς περιλαμβάνονταν απόγονοι των Γαβαωνιτών.
Για σκεφτείτε! Αυτοί οι υπηρέτες του ναού ήταν και πάλι διατεθειμένοι να αφήσουν μια στρωμένη ζωή για να κάνουν ένα μακρύ ταξίδι για χάρη της αγνής λατρείας και να αναλάβουν τα καθήκοντά τους.
Πρέπει να αγαπούσαν πολύ τον διορισμό τους για να κάνουν τέτοια θυσία.
Όση ώρα μιλάμε για αυτούς, διακρίνατε κάποια διδάγματα;
Ακούστε τέσσερα που σκέφτηκα εγώ.
Πρώτον, όπως ο βασιλιάς στην παραβολή του Ιησού και οι Γαβαωνίτες, έτσι και εμείς θεωρούμε θησαυρό την ειρήνη με τον Ιεχωβά.
Είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε τα πάντα για αυτήν.
Το δεύτερο: Οι όροι που μας έχει θέσει ο Ιεχωβά περιλαμβάνουν ταπεινή υπηρεσία για χάρη της αγνής λατρείας και για την υποστήριξη του λαού του.
Και θεωρούμε αυτή την ταπεινή υπηρεσία ύψιστο προνόμιο. Τρίτον, ανάλογα με τις ανάγκες, χρειάζονται άλλες δεξιότητες, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή διορισμού είτε για εσάς είτε για κάποιον άλλον.
Όπως και να έχει, δεν ανταγωνιζόμαστε και δεν συγκρίνουμε. Οι λεπτομέρειες του διορισμού ίσως διαφέρουν, αλλά ο σκοπός είναι πάντα ο ίδιος.
Και το τέταρτο: Αγαπάμε τους διορισμούς μας. Θα παραμείνουμε σε αυτούς όσο το επιτρέψει ο Ιεχωβά.
Άρα, αγαπάμε τους διορισμούς μας, αγαπάμε τον Θεό μας.
Η ειρήνη με τον Ιεχωβά είναι ένας θησαυρός που δεν θέλουμε να χάσουμε ποτέ.
Σε ευχαριστούμε πολύ για αυτή την ομιλία.
Μας βοήθησες να βρούμε ειρήνη, αδελφέ Μάρτιν.
Τι ωραίες και ενισχυτικές σκέψεις!
Και τώρα, έχουμε κάτι πολύ ξεχωριστό για εσάς, την 150ή τάξη της Γαλαάδ.
Μπορεί να αναρωτιέστε πώς θα είναι η ζωή σας μετά την αποφοίτησή σας.
Ίσως το σκέφτεστε αυτό τις τελευταίες εβδομάδες.
Και πώς θα χρησιμοποιήσετε όσα μάθατε στη Γαλαάδ για να ενισχύσετε και να σταθεροποιήσετε τα τμήματα του Μπέθελ και άλλους.
Ο αδελφός Σάντερσον ασχολήθηκε με αυτό, και θα ακούσετε και άλλα γύρω από αυτό το θέμα. Αυτός είναι ο σκοπός. Αλλά τώρα σκεφτείτε ένα ερώτημα:
Θα ήταν ωραίο να μπορούσατε να δείτε τη ζωή σας στο μέλλον —2, 4, 6 ή και 30 χρόνια μετά;
Πώς θα είναι η ζωή μετά την αποφοίτησή σας;
Θα ήταν ωραίο να μπορούσατε, ε;
Είμαστε πολύ χαρούμενοι που η Επιτροπή Διδασκαλίας έχει συμπεριλάβει σε αυτή την αποφοίτηση ένα πολύ ξεχωριστό χαρακτηριστικό.
Πρόκειται για τέσσερις βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις αποφοίτων της Γαλαάδ που βρίσκονται ήδη στους διορισμούς τους.
Και οι τέσσερις αδελφοί υπηρετούν σε Επιτροπές Τμημάτων.
Είναι μέλη Επιτροπών Τμημάτων.
Θα δούμε την πρώτη συνέντευξη τώρα, και τις υπόλοιπες μία μετά από κάθε ομιλία του προγράμματος.
Μια ομιλία πρώτα και μετά μια συνέντευξη.
Για την πρώτη συνέντευξη, θα ταξιδέψουμε στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Και εκεί, είναι ένας αδελφός που αποφοίτησε από την 138η τάξη της Σχολής Γαλαάδ.
Ακούστε τον καθώς εξηγεί πώς τον βοήθησε η εκπαίδευση της Γαλαάδ να συνεργάζεται ταπεινά με άλλους αδελφούς και τα μέλη της Επιτροπής του Τμήματος.
Απολαύστε το βίντεο.
Ο αδελφός και η αδελφή Καμπίτσουα επιστρέφουν στο Κονγκό.
Είναι δύσκολο να βρω μια λέξη ή μια φράση που να περιγράφει πλήρως τι νιώθω μετά την εκπαίδευση που πήρα στη Γαλαάδ.
Η βαθιά μελέτη γύρω από την προσωπικότητα του Ιεχωβά με βοήθησε να καταλάβω πληρέστερα πόσο πολύτιμους θεωρεί τους ανθρώπους.
Και αυτό με έκανε να αναζητώ ευκαιρίες για να ενισχύω τους άλλους βάζοντας τα συμφέροντά τους πάνω από τα δικά μου.
Για παράδειγμα, με τη σύζυγό μου προσφερθήκαμε να βοηθήσουμε τους αδελφούς στην καθαριότητα ενός χώρου συνελεύσεων.
Γέλασαν, νόμιζαν ότι τους κάνουμε πλάκα.
Και τελικά, μας έδωσαν κάποιες ταπεινές εργασίες καθαριότητας.
Το κάναμε με χαρά και αυτό με βοήθησε να γνωρίσω καλύτερα τους αδελφούς σε αυτές τις περιοχές.
Τέτοιες πράξεις έχουν πολύ μεγαλύτερη επίδραση στους αδελφούς από ό,τι το να κάνεις ομιλίες.
Η Γαλαάδ με βοήθησε επίσης να τιμάω τα άλλα μέλη της Επιτροπής του Τμήματος.
Στην επιτροπή που υπηρετώ υπάρχουν αδελφοί διαφόρων ηλικιών.
Ενώ γενικά έχω την τάση να μιλάω πολύ, έχω μάθει από τους άλλους στην επιτροπή πώς να ακούω ταπεινά.
Για παράδειγμα, κάποτε παρουσίασα στην Επιτροπή του Τμήματος τις ιδέες μου για ένα έργο.
Είχα προετοιμαστεί πολύ καλά.
Και ήμουν 100% σίγουρος ότι θα το ενέκριναν. Και μαντέψτε τι έγινε: Καμιά από τις ιδέες μου δεν εγκρίθηκε.
Για να είμαι ειλικρινής, αναστατώθηκα πολύ και ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω. Αλλά με βοήθησε ο στοχασμός γύρω από το παράδειγμα ενός άλλου μέλους της Επιτροπής του Τμήματος και το πώς αντιδρούσε σε τέτοιες καταστάσεις. Χάρη στη Γαλαάδ, έμαθα να ωφελούμαι από τις ιδιότητες κάθε αδελφού με τον οποίο συνεργάζομαι, όποιος και αν είναι ή ό,τι πείρα και αν έχει.
Στην οργάνωση του Ιεχωβά υπάρχουν άνθρωποι από διαφορετικούς πολιτισμούς και με κάθε είδους υπόβαθρο.
Και αυτές οι διαφορές μπορεί να μοιάζουν μερικές φορές σαν τεράστιο χάσμα που απειλεί την ενότητά μας.
Σε ένα από τα μαθήματα της Γαλαάδ χρησιμοποίησαν το Ματθαίος 5:3 για να μας δείξουν ότι ο μόνος τρόπος για να γεφυρωθεί αυτό το χάσμα είναι να είμαστε πνευματικά άτομα.
Κάθε φορά λοιπόν που με κατακλύζουν αισθήματα ανεπάρκειας ή που είμαι έτοιμος να ξεσπάσω, επανασυνδέομαι με τον Ιεχωβά και τον Ιησού μελετώντας τη Γραφή και προσευχόμενος για βοήθεια.
Νιώθω ότι η Γαλαάδ μου έχει δώσει τα απαραίτητα εφόδια για να χτίζω τη γέφυρα της ενότητας στον λαό του Ιεχωβά όποτε βλέπω κάποιο χάσμα —και το κύριο εφόδιο είναι να τρέφω την πνευματικότητά μου.
Τι ωραία προσθήκη ήταν αυτή στο πρόγραμμα!
Ανυπομονούμε για τα επόμενα βίντεο. Τώρα, θα ακούσουμε έναν βοηθό της Επιτροπής Διδασκαλίας, στην οποία υπηρετεί πολλά χρόνια.
Δεν θέλω να πω κάτι για την ηλικία σου, Μπιλ.
Είσαι μια χαρά! Είναι και η γυναίκα σου, η Σάντι, στο ακροατήριο, οπότε πρέπει να προσέχω τι λέω.
Πάντα ανυπομονούμε να ακούσουμε τι έχει να μας πει ο αδελφός Μάλενφαντ.
Το θέμα του είναι: «Να Καυχιέστε για τον Ιεχωβά».
Σε πολλούς ανθρώπους αρέσει να καυχιούνται.
Οι πολιτικοί καυχιούνται συχνά για όσα έχουν πετύχει και για όσα υπόσχονται να κάνουν για τους οπαδούς τους.
Και οι επιχειρηματίες όλο καυχιούνται για το πόσο πετυχημένοι είναι και πόσα λεφτά βγάζουν. Και οι αθλητές επίσης. Ξέρετε πόσο υπερήφανοι είναι πολλοί από αυτούς.
Καυχιούνται για καλές τους επιδόσεις σε αγώνες και για τις νίκες τους.
Μάλιστα, είναι ενδιαφέρον ότι στον πολύ ανταγωνιστικό κόσμο του αθλητισμού υπάρχει μια έκφραση για τους μεγάλους αθλητές, η αγγλική έκφραση GOAT, που αναλύοντάς την σημαίνει «ο μεγαλύτερος όλων των εποχών».
Το φαντάζεστε; Υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι είναι οι μεγαλύτεροι όλων των εποχών.
Όταν εμείς ακούμε τη φράση «ο μεγαλύτερος όλων των εποχών», ένα μόνο πρόσωπο μας έρχεται στον νου —ο μεγαλύτερος άνθρωπος που έζησε ποτέ, δηλαδή ο Ιησούς Χριστός.
Και το μεγαλείο του δεν είχε καμία σχέση με την πολιτική, με τις επιχειρήσεις ή με τον αθλητισμό.
Είχε σχέση μόνο με τον αίνο του Ιεχωβά και με την καύχηση για τον Ιεχωβά Θεό.
Ο Ιησούς γνώριζε τη συμβουλή των εδαφίων
Ιερεμίας 9:23, 24.
Αυτά τα εδάφια είναι υπέροχα. Ιερεμίας 9:23, 24. Εκεί λέει: «Αυτό λέει ο Ιεχωβά:
“Ας μην καυχιέται ο σοφός για τη σοφία του· ας μην καυχιέται ο κραταιός για την κραταιότητά του· και ας μην καυχιέται ο πλούσιος για τον πλούτο του. Αλλά εκείνος που καυχιέται ας καυχιέται για το εξής:
Για το ότι έχει ενόραση και γνώση για εμένα, ότι εγώ είμαι ο Ιεχωβά,
Αυτός που εκδηλώνει όσια αγάπη και ενεργεί με κρίση και δικαιοσύνη στη γη, διότι σε αυτά τα πράγματα βρίσκω ευχαρίστηση”, δηλώνει ο Ιεχωβά». Τι ωραία λόγια!
Άρα, καυχιόμαστε για τον Ιεχωβά σημαίνει ότι περηφανευόμαστε για τον Θεό μας τον Ιεχωβά. Είμαστε περήφανοι που έχουμε το όνομά του.
Χαιρόμαστε με το υπόμνημά του.
Το διαβάζουμε στις Γραφές, αλλά και το βλέπουμε στην οργάνωσή του σήμερα.
Και ο Ιεχωβά ευχαριστιέται όταν καυχιόμαστε για αυτόν —για τις προμήθειές του, για τη δικαιοσύνη του, για τις υποσχέσεις του και για την όσια αγάπη του.
Εσείς οι σπουδαστές της 150ής τάξης της Γαλαάδ, που σε λίγο θα αποφοιτήσετε από αυτήν, έχετε πολλούς λόγους για να καυχιέστε για τον Ιεχωβά Θεό.
Και ξέρετε ότι σε όλη τη διακονία του ο Ιησούς καυχιόταν για τον Ιεχωβά.
Αν εξετάσετε προσεκτικά τη Γραφή και τα όσα είπε ο Ιησούς, θα δείτε ότι σε πολλές περιπτώσεις καυχήθηκε για τον Ιεχωβά.
Για παράδειγμα, θυμάστε όταν ο πλούσιος νεαρός άρχοντας πλησίασε τον Ιησού και είπε «Δάσκαλε αγαθέ» στον Κύριο Ιησού Χριστό;
Τι είπε ο Ιησούς; «Γιατί με αποκαλείς αγαθό;
Κανείς δεν είναι αγαθός παρά μόνο ένας, ο Θεός».
Με τι υπέροχο τρόπο καυχήθηκε για τον Ιεχωβά Θεό!
Τον δόξασε.
Εσείς οι σπουδαστές μπορείτε να καυχιέστε για τον Ιεχωβά, όπως ήδη κάνετε πολύ καιρό, επειδή τώρα έχετε το προνόμιο να αναλάβετε έναν διορισμό και να δείξετε πόσο πολύ βασίζεστε στον Ιεχωβά Θεό.
Μπορείτε να καυχιέστε επειδή έχετε γευτεί αυτό που δήλωσε ο Ιησούς στο Ιωάννης 8:32: «Θα γνωρίσετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει».
Βέβαια, αυτό το ξέρουμε όλοι.
Αλλά μην το παίρνετε ως δεδομένο.
Να εκτιμάτε την ελευθερία που έχετε τώρα επειδή γνωρίζετε την αλήθεια.
Έχετε ελευθερωθεί από τα ψέματα αυτού του κόσμου που κρατούν τους ανθρώπους δέσμιους σε ψεύτικες πεποιθήσεις για τη ζωή και τον θάνατο.
Έχετε ελευθερωθεί από την αντίληψη των ανθρώπων ότι μπορούν να λύσουν τα προβλήματα αυτού του παλιού κόσμου.
Μα δεν μπορούν! Δεν έχουν την ικανότητα να το κάνουν.
Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί “να κατευθύνει τα βήματά του”, ακόμα και αν είναι τέλειος.
Ο Ιεχωβά μπορεί επίσης να απελευθερώνει τον λαό του.
Ακόμη και εκεί όπου έχουμε σκληρό διωγμό, ο Ιεχωβά μπορεί να επέμβει όποτε το κρίνει κατάλληλο. Μπορείτε να καυχιέστε και για κάτι άλλο, για το ότι είστε δούλοι του Ιεχωβά. Είστε σε μοναδική θέση επειδή πολύ λίγοι δούλοι μπορούν να επιλέξουν τον κύριό τους.
Αλλά εσείς το κάνατε.
Επιλέξατε να είναι ο Ιεχωβά Θεός ο Κύριός σας και εσείς να είστε δούλοι του.
Ξέρετε ότι ο Ιεχωβά είναι μαζί σας.
Και είστε ευτυχισμένοι και πρόθυμοι δούλοι του Ιεχωβά και του Ιησού Χριστού.
Και αυτή η δουλεία είναι αξιοθαύμαστη επειδή κανείς δεν έχει την ελευθερία που απολαμβάνουμε εμείς ως δούλοι του Ιεχωβά. Είμαστε πολύ ελεύθεροι. Μπορούμε να κάνουμε ένα σωρό πράγματα καθώς υπηρετούμε τον Ιεχωβά ενώ ταυτόχρονα απολαμβάνουμε την όμορφη ζωή που μας έχει δώσει ο Θεός.
Μπορείτε να καυχιέστε και για την αδελφότητα, για το ότι μπορείτε να αινείτε σε συνάξεις τον Ιεχωβά Θεό. Είναι αληθινά τα λόγια του Ιησού: «Όπου υπάρχουν δύο ή τρεις συναθροισμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι και εγώ».
Είτε είστε μαζί με δεκάδες χιλιάδες σε μια μεγάλη συνέλευση είτε με δυο τρεις συναθροισμένοι στα κρυφά, ξέρετε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι εκεί μαζί σας. Μπορείτε επίσης να καυχιέστε για το μεγάλο προνόμιο της προσευχής.
Σκεφτείτε το λιγάκι.
Μπορείτε να μιλάτε στον παντοδύναμο Δημιουργό του σύμπαντος προσωπικά.
Αυτό είναι κάτι το εκπληκτικό.
Αλλά είναι ένα προνόμιο που έχουμε και καυχιόμαστε για το προνόμιο να μιλάμε στον Ιεχωβά και να του ζητάμε βοήθεια, κατεύθυνση από το πνεύμα του, δύναμη και προστασία. Και υπάρχει και κάτι άλλο για να καυχιέστε, το οποίο με συναρπάζει. Μπορείτε να καυχιέστε επειδή έχετε πάνω σας ένα όνομα που εμπνέει δέος:
Μάρτυρες του Ιεχωβά. Σκεφτείτε το.
Φέρετε το όνομα του Ιεχωβά.
Και πόσο ευγνώμονες είμαστε που το 1931 το ορατό τμήμα της οργάνωσης του Ιεχωβά υιοθέτησε το όνομα Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Δεν είναι απλώς το όνομα μιας θρησκείας.
Περιγράφει τι κάνουμε.
Ζούμε τη ζωή μας για να τιμούμε τον Ιεχωβά Θεό.
Είμαστε ζωντανοί Μάρτυρες του Δημιουργού.
Είναι προνόμιό μας αυτό και μας ξεχωρίζει από όλες τις άλλες θρησκείες της γης.
Άλλωστε, καμιά άλλη θρησκεία δεν θέλει αυτό το όνομα.
Αλλά εμείς χαιρόμαστε πολύ που το έχουμε. Και αυτοί, κάποιοι λίγοι, μετανιώνουν που δεν το υιοθέτησαν.
Εμείς είμαστε λαός για το όνομα του Θεού, και στο 1 Χρονικών 16:10 λέει το εξής: «Να καυχιέστε για το άγιο όνομά του.
Ας χαίρεται η καρδιά εκείνων που εκζητούν τον Ιεχωβά».
Και αν δείτε τα συνώνυμα, η λέξη «χαίρομαι» είναι κάποιες φορές συνώνυμη με τη λέξη «καυχιέμαι»—καυχιέμαι για τον Ιεχωβά.
Μπορείτε επίσης να καυχιέστε για το ότι ο Ιεχωβά σας έχει παραχωρήσει ένα πολύ ειδικό προνόμιο. Μπορείτε να δείτε τα αόρατα.
Δεν μπορούν να το κάνουν όλοι αυτό.
Πολλοί άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο βλέπουν μόνο τα υλικά πράγματα που είναι μπροστά στα μάτια τους.
Δεν μπορούν να δουν τα αόρατα. Θυμάμαι κάποιον που είπε: «Έκανε ποτέ ο Θεός κάτι για εμένα;»
Ο καημένος! Ήταν τυφλός —εντελώς τυφλός πνευματικά. Απολάμβανε το φαγητό, το ποτό, όσα προμηθεύει η γη, αλλά δεν μπορούσε να δει πίσω από αυτά τα υλικά πράγματα.
Δεν μπορούσε να δει ότι έπρεπε να υπάρχει ένας υπέροχος Δημιουργός που του τα παρείχε όλα αυτά.
Εσείς βλέπετε τα αόρατα.
Βλέπετε τον Ιησού Χριστό να βασιλεύει στους ουρανούς.
Βλέπετε τον νέο κόσμο να έρχεται.
Βλέπετε την ανάσταση των νεκρών.
Βλέπετε πώς επενεργεί το άγιο πνεύμα του Ιεχωβά Θεού στον λαό Του σήμερα. Όπως ξέρετε, αναφέραμε λίγα μόνο από τα πολλά για τα οποία μπορείτε να καυχιέστε, αλλά χρειάζεται να συνεχίσετε να καυχιέστε για τον Ιεχωβά.
Αυτή τη στιγμή όλοι εσείς οι σπουδαστές νιώθετε υπέροχα.
Ολοκληρώσατε την εκπαίδευση. Τα καταφέρατε.
Αποφοιτείτε από τη Σχολή Γαλαάδ, και τώρα οι πόρτες για μελλοντική δραστηριότητα είναι ορθάνοιχτες μπροστά σας.
Καθώς λοιπόν θα αναλάβετε τους διορισμούς σας, όποιοι και αν είναι και όπου και αν είναι αυτοί, σας παρακαλούμε κάντε τα εξής:
Να είστε ταπεινοί, να είστε χαρούμενοι και να εργάζεστε σκληρά. Και πάντα να θεωρείτε πολύτιμη τη μεγάλη τιμή και το προνόμιο που έχετε “να καυχιέστε για τον Ιεχωβά”.
Σε ευχαριστούμε, Μπιλ.
Όπως συνήθως, απολαύσαμε πολύ την ομιλία σου.
Τώρα θα δούμε τη δεύτερη βιντεοσκοπημένη συνέντευξη, με έναν απόφοιτο της Γαλαάδ που βρίσκεται στον διορισμό του στον Ισημερινό, στη Νότια Αμερική.
Ο αδελφός υπηρετεί στην Επιτροπή του Τμήματος στον Ισημερινό, και αποφοίτησε από την 142η τάξη της Γαλαάδ.
Δώστε ιδιαίτερη προσοχή καθώς εξηγεί τη θετική επίδραση που είχαν σε αυτόν απόφοιτοι της Γαλαάδ από τότε που ήταν παιδί και πώς τον βοήθησε η εκπαίδευση της Γαλαάδ να καταλάβει τι είναι πραγματικά σημαντικό.
Ο αδελφός και η αδελφή Τάπια επιστρέφουν στον Ισημερινό.
Η σχολή Γαλαάδ είναι ένας υπέροχος τρόπος για να λάβεις από τον Ιεχωβά θεϊκή εκπαίδευση, και δεν ωφελεί μόνο εσένα.
Καθώς οι απόφοιτοι της Γαλαάδ πηγαίνουν σε όλα τα μέρη του κόσμου, μεταφέρουν τα όσα έμαθαν στη σχολή στους αδελφούς και στις αδελφές με τους οποίους συνεργάζονται.
Ιεραπόστολοι της Γαλαάδ μίλησαν για την αλήθεια στους γονείς μου, και αυτοί τους βοήθησαν να φτάσουν στο βάφτισμα.
Έχω λοιπόν πολύ όμορφες αναμνήσεις από αποφοίτους της Γαλαάδ που έρχονταν στο σπίτι μου από τότε που ήμουν παιδί.
Το πολυτιμότερο πράγμα που πήρα από τη Γαλαάδ είναι το προνόμιο να γνωρίσω την υπέροχη προσωπικότητα του Ιεχωβά πολύ καλύτερα. Μελετάω τη Γραφή από παιδί, αλλά η μελέτη της Γραφής με τη βοήθεια των εκπαιδευτών με βοήθησε πολύ να κάνω συνδέσεις που δεν είχα κάνει ποτέ πριν.
Δεν πας στη Γαλαάδ για να αποκτήσεις ικανότητες, οι οποίες μερικές φορές επισκιάζουν τις πνευματικές ιδιότητες. Αντίθετα, ένα πολύ σημαντικό μέρος της εκπαίδευσης είναι η μελέτη της προσωπικότητας του Χριστού. Και τον Ιησού τον θυμόμαστε κυρίως, όχι τόσο για τις ικανότητές του, αλλά για το ότι αντανακλούσε τέλεια τις υπέροχες ιδιότητες του πατέρα του.
Γνωρίζοντας καλύτερα τον Ιεχωβά και τον Ιησού, μπόρεσα να δω καλύτερα πού χρειάζομαι εγώ βελτίωση.
Βέβαια, αποθαρρύνεσαι μερικές φορές που δεν ενεργείς πάντα όπως εκείνοι, αλλά αυτό με έχει βοηθήσει να έχω τη σωστή οπτική και να στηρίζομαι στον Ιεχωβά, ικετεύοντάς τον για καθοδηγία και περιμένοντας τη βοήθειά του.
Ένα από τα σπουδαιότερα πράγματα που έμαθα στη Γαλαάδ είναι ότι οι άνθρωποι είναι σημαντικότεροι από τις εργασίες και τις προθεσμίες.
Ο λόγος ύπαρξης του διορισμού μας είναι οι άνθρωποι, γι’ αυτό και πρέπει να δείχνω την αγάπη μου στους αδελφούς και στις αδελφές.
Ειλικρινά, δεν νιώθω ότι έχω τα προσόντα για αυτόν τον διορισμό, αλλά έχω μάθει ότι, αν ο Ιεχωβά μάς αναθέσει κάτι, σίγουρα θα μας δώσει ό,τι χρειαζόμαστε για να τα καταφέρουμε.
Πολύ ωραία συνέντευξη, ευχαριστούμε πολύ! Τώρα, θα ακούσουμε έναν από τους εκπαιδευτές της Γαλαάδ, τον αδελφό Τζέιμς Κόθον.
Το θέμα που επέλεξε είναι «Πώς να Ευδοκιμούμε Μέσα σε “Τάφρους”».
Στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, βρίσκεται η Τάφρος των Μαριανών, το βαθύτερο γνωστό σημείο της γης.
Για να πάρετε μια ιδέα για το βάθος της, φανταστείτε να μπορούσατε να στοιβάξετε μέσα στην τάφρο κτίρια σαν το Εμπάιαρ Στέιτ.
Θα χρειαζόσασταν 25 τέτοια κτίρια για να φτάσετε από τον πυθμένα στην επιφάνεια της θάλασσας.
Επίσης, είναι από τα πιο αφιλόξενα μέρη στη γη.
Γιατί; Εξαιτίας της πίεσης. Η συντριπτική πίεση, η πίεση του νερού, στον πυθμένα της τάφρου είναι περίπου 12.000 τόνοι ανά τετραγωνική μέτρο.
Για να καταλάβετε το μέγεθος, είναι σαν να έχετε πάνω σας 50 αεροπλάνα τύπου τζάμπο.
Σίγουρα δεν θα μπορούσε να υπάρξει ζωή σε αυτή την τάφρο.
Τουλάχιστον έτσι πίστευαν οι επιστήμονες.
Αλλά έκαναν λάθος.
Όταν έφτιαξαν τελικά ένα βαθυσκάφος που μπορούσε να τους κατεβάσει στην τάφρο, βρήκαν εκεί αμέτρητους οργανισμούς —που όχι απλώς επιβίωναν, αλλά και ευδοκιμούσαν. Πώς είναι δυνατόν αυτό; Είναι δυνατόν, αδελφοί, επειδή ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός μας, ξέρει να χειρίζεται την πίεση.
Ο Ιεχωβά ξέρει να χειρίζεται την πίεση.
Και αυτό το γεγονός πρέπει να μας παρηγορεί όλους. Γιατί;
Επειδή η πίεση σε αυτό το σύστημα πραγμάτων αυξάνεται —η ένταση, το άγχος, η ανησυχία— σε όλους τους ανθρώπους και σε όλα τα επίπεδα.
Και η Γραφή μάς λέει ότι αυτές οι πιέσεις πιθανότατα θα αυξηθούν στο κοντινό μέλλον.
Το ευχάριστο όμως είναι ότι ο Ιεχωβά δεν δίνει στους υπηρέτες του μόνο ό,τι χρειάζονται για να επιβιώνουν.
Μπορεί και να τους κάνει να ευδοκιμούν.
Ακούστε ένα παράδειγμα και σκεφτείτε πόση πίεση θα νιώθατε εσείς.
Έχετε γύρω σας ανθρώπους που σας μισούν.
Όχι μόνο σας κυνηγάνε για να σας σκοτώσουν, αλλά και διαδίδουν συκοφαντίες και ψέματα για εσάς παντού.
Έχουν ρίξει λάσπη στο όνομά σας. Όταν οι άνθρωποι σας βλέπουν στον δρόμο, φεύγουν τρέχοντας επειδή πιστεύουν ότι οι ώρες σας είναι μετρημένες και δεν θέλουν να μπουν και αυτοί στο στόχαστρο.
Όπου και αν κοιτάξετε, καιροφυλακτεί ο τρόμος. Και εξαιτίας όλων αυτών των προβλημάτων, παλεύετε με την κατάθλιψη.
Οι αμαρτίες σας τριγυρίζουν συνεχώς στο μυαλό σας.
Και όλα αυτά έχουν αντίκτυπο στην υγεία σας. Δεν μπορείτε να κοιμηθείτε. Δεν έχετε καθόλου ενέργεια.
Το σώμα σας καταρρέει.
Σε αυτή την κατάσταση βρισκόταν ο Δαβίδ, όπως μπορούμε να διαβάσουμε στον Ψαλμό 31:10-13.
Η πίεση ήταν πραγματική—δεν υπάρχει αμφιβολία.
Και τα συναισθήματά του ήταν πραγματικά —δεν υπάρχει αμφιβολία.
Αλλά και κάτι άλλο ήταν πολύ πραγματικό—ο Ιεχωβά Θεός.
Έτσι λοιπόν, ο Δαβίδ στράφηκε στον Ιεχωβά.
Ας δούμε τα λόγια του στον Ψαλμό 31.
Ψαλμός 31—προσέξτε την ταπεινή του προσευχή που ξεκινάει από το εδάφιο 14.
Λέει: «Εγώ όμως σε εσένα εμπιστεύομαι, Ιεχωβά.
Λέω: “Εσύ είσαι ο Θεός μου”.
Οι ημέρες μου είναι στο χέρι σου.
Σώσε με από το χέρι των εχθρών μου και από τους διώκτες μου.
Κάνε το πρόσωπό σου να λάμψει πάνω στον υπηρέτη σου.
Σώσε με μέσω της όσιας αγάπης σου».
Οι εμπειρίες του Δαβίδ τον είχαν διδάξει πόσο σημαντικό είναι να στρέφεται στον Θεό και να του ανοίγει την καρδιά του σε καιρούς δοκιμασίας.
Και ήταν απόλυτα βέβαιος ότι η προσευχή σε συνδυασμό με την ανεπιφύλακτη εμπιστοσύνη και την υπομονή φέρνουν πάντα την ευλογία του Ιεχωβά. Βλέπετε αδελφοί, το μυστικό για να μην επιβιώνουμε απλώς αλλά να ευδοκιμούμε κιόλας υπό ακραία πίεση είναι να ασκούμε από μέσα μας την ίδια πίεση με αυτήν που μας ασκείται απέξω.
Και αν συμβαίνει αυτό, όσο μεγάλη και αν είναι η πίεση δεν μπορεί να σε συντρίψει.
Με πνευματική έννοια, λοιπόν, ο Δαβίδ έλαβε την εσωτερική δύναμη την οποία χρειαζόταν για να αντέχει, δηλαδή το θάρρος και το σθένος που χρειαζόταν για να αντισταθμίζει την πίεση που ασκούνταν πάνω του.
Πώς το ξέρουμε ότι την έλαβε;
Ας ξαναπάμε λίγο στον Ψαλμό 31.
Αν δείτε το εδάφιο 21, θα παρατηρήσετε μια αλλαγή.
Λέει: «Δοξασμένος να είναι ο Ιεχωβά, γιατί με υπέροχο τρόπο μού έδειξε όσια αγάπη σε πολιορκημένη πόλη». Και έπειτα στο εδάφιο 23: «Να αγαπάτε τον Ιεχωβά, όλοι εσείς που είστε όσιοι σε αυτόν!
Ο Ιεχωβά προστατεύει τους πιστούς».
Και τελικά στο εδάφιο 24: «Να είστε θαρραλέοι, και να είναι ισχυρή η καρδιά σας, όλοι όσοι προσμένετε τον Ιεχωβά».
Όπως βλέπετε λοιπόν, ο Δαβίδ έλαβε απάντηση στην προσευχή του —μια προσευχή που συνοδευόταν από πίστη και υπομονή.
Πρόσμενε τον Ιεχωβά.
Και ο Ιεχωβά τον βοήθησε, όχι μόνο να επιβιώνει, αλλά και να ευδοκιμεί.
Μάλιστα ο Ιεχωβά τού έδωσε και χαρά, επειδή στη συνέχεια ο Δαβίδ βρήκε χαρά και ευτυχία στις ευθύνες και στα προνόμιά του.
Τι μαθαίνουμε; (1)
Ο Δαβίδ μπόρεσε να αντεπεξέλθει στην πίεση επειδή είχε ακλόνητη πίστη στον Ιεχωβά, (2) η σχέση του Δαβίδ με τον Ιεχωβά του έδινε την υπομονή να προσμένει τον Θεό και (3) όταν ένας όσιος υπηρέτης του Θεού στρέφεται ταπεινά στον Ιεχωβά για βοήθεια, η όσια αγάπη του Ιεχωβά είναι αυτή που αντισταθμίζει την πίεση.
Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο.
Ο Δαβίδ ούτε που φανταζόταν πόσους θα βοηθούσε η εμπειρία του «στην τάφρο».
Ο Ιωνάς, ενώ ήταν στην κοιλιά του μεγάλου ψαριού, παρέθεσε λόγια από τον Ψαλμό 31.
Ο Ιερεμίας, ο οποίος πέρασε πολλές κακουχίες στη ζωή του, εκφραζόταν συχνά με λόγια σαν αυτά του Ψαλμού 31.
Και ο ίδιος ο Γιος του Θεού, ο Ιησούς Χριστός, στα τελευταία του λόγια πάνω στο ξύλο παρέθεσε από τον Ψαλμό 31:5.
Άρα ο Ιησούς είχε κάνει πολλούς στοχασμούς γύρω από αυτόν τον ψαλμό. Έτσι λοιπόν, αδελφοί, ο Δαβίδ, ο Ιωνάς, ο Ιερεμίας, ο Ιησούς και πάρα πολλοί άλλοι, όλοι τους εμπιστεύονταν στον Ιεχωβά, και ο Ιεχωβά ποτέ δεν τους άφησε να συντριφτούν από την πίεση.
Το ίδιο θα κάνει και για εσάς. Ανακεφαλαιώνοντας, θα λέγαμε ότι δεν έχει καμία σημασία πόσο μεγάλη είναι η πίεση, αλλά πόσο την αφήνουμε να μας επηρεάζει.
Μην την αφήνετε να μπαίνει ανάμεσα σε εσάς και στον Ιεχωβά, τη λατρεία σας και την υπηρεσία σας. Μην την αφήνετε να μπαίνει ανάμεσα.
Τότε η εξωτερική πίεση το μόνο που θα καταφέρνει θα είναι να σας φέρνει πιο κοντά στον ουράνιο Πατέρα σας.
Οι οργανισμοί που ευδοκιμούν στην Τάφρο των Μαριανών αποτελούν ένα υπέροχο παράδειγμα της απεριόριστης ικανότητας του Ιεχωβά να μας βοηθάει να διαχειριζόμαστε την πίεση.
Η προσευχή, η εμπιστοσύνη και η υπομονή ανταμείβονται πάντοτε από τον Ιεχωβά.
Θα έρθει η ανακούφιση.
Να παραμένετε λοιπόν κοντά στον ουράνιο Πατέρα σας, και όχι μόνο θα επιβιώνετε από την πίεση «στην τάφρο», αλλά και θα ευδοκιμείτε πνευματικά. Σε ευχαριστούμε, αδελφέ Κόθον, για τις βαθυστόχαστες σκέψεις σου.
Ήταν πολύ ωραίες.
Στην τρίτη μας συνέντευξη, θα ακούσουμε έναν αδελφό που υπηρετεί στην Επιτροπή του Τμήματος στη Σρι Λάνκα.
Αποφοίτησε από την 146η τάξη της Γαλαάδ, δηλαδή πριν από 4 τάξεις.
Δώστε προσοχή καθώς εξηγεί πώς τον βοήθησε η εκπαίδευση της Γαλαάδ να δει πράγματα στην προσωπικότητά του που έπρεπε να βελτιώσει για να γίνει σταθεροποιητικός και ενισχυτικός παράγοντας στον τομέα του γραφείου τμήματος.
Ο αδελφός και η αδελφή Σιβακουμάραν επιστρέφουν στη Σρι Λάνκα.
Κάτι υπέροχο που μαθαίνεις στη Γαλαάδ είναι το πώς έχει φερθεί ο Ιεχωβά στους ανθρώπους από την αρχή της ιστορίας.
Όταν μαθαίνεις όλο αυτό το ιστορικό, ταπεινώνεσαι.
Βλέπεις πόσο μικρός είσαι και συνειδητοποιείς πόσο μικρό ρόλο παίζεις στην οργάνωση του Ιεχωβά!
Πριν πάω στη Γαλαάδ, νόμιζα ότι ήμουν άτομο που δείχνει αγάπη, γιατί όλοι το πιστεύουμε αυτό για τον εαυτό μας.
Αλλά στη διάρκεια της Γαλαάδ αντιλήφθηκα ότι είχα έλλειψη σε αυτόν τον τομέα.
Κάποιους αδελφούς και αδελφές δεν τους είχα προσέξει καν μέχρι τότε.
Και αυτό με δίδαξε ένα σημαντικό μάθημα.
Το θέμα δεν είναι να κάνεις καλές ομιλίες.
Αυτό που χρειάζονται οι αδελφοί είναι να τους δίνεις προσοχή.
Πρέπει να τους αφιερώνω χρόνο και να τους βοηθάω να καταλάβουν ότι ο Ιεχωβά τούς αγαπάει πάρα πολύ.
Μια λέξη που ακούγεται συνέχεια σε όλη την εκπαίδευση είναι το «έλεος». Ο Ισραήλ έκανε πολλά λάθη, αλλά ο Ιεχωβά ποτέ δεν τους τα χτύπαγε. Αυτό που ήθελε ήταν να επιστρέψουν σε αυτόν. Υπέροχο δίδαγμα!
Και εγώ ως επίσκοπος πρέπει να κάνω συνεχώς μια ερώτηση που μου έχει μείνει από αυτά που μας έμαθαν:
“Θα επικρίνω τώρα ή θα επαινέσω;”
Για να σας πω ένα παράδειγμα, πριν πάω στη Γαλαάδ, ως επίσκοπος Μπέθελ ήμουν αυστηρός, και με θεωρούσαν τσιγγούνη για να είμαι ειλικρινής.
Αλλά στη Γαλαάδ κατάλαβα καλά ότι έπρεπε να αλλάξω, να γίνω πιο γενναιόδωρος και πιο ελεήμων. Θυμάμαι σαν τώρα που ένας εκπαιδευτής είπε: «Το να λες συνέχεια όχι μπορεί να σου γίνει εθισμός και είναι η εύκολη λύση».
Αλλά η συμβουλή ήταν να λέμε ναι όποτε μπορούμε και να βοηθάμε τους αδελφούς. Η ουσία της Γαλαάδ είναι αυτό που είπε ο Ιησούς:
Να αγαπάς τον Ιεχωβά, να αγαπάς τους ανθρώπους.
Αυτό είναι το νόημα της Γαλαάδ.
Και κάτι που νιώθω κάθε φορά που σκέφτομαι τη Γαλαάδ είναι ότι έχω ακόμη δρόμο μπροστά μου για να εφαρμόσω όλες αυτές τις λεπτομέρειες και να αλλάξω για να γίνω όπως με θέλει ο Ιεχωβά.
Έχω πολύ δρόμο ακόμη μπροστά μου, γι’ αυτό προσπαθώ.
Προσευχόμαστε όλοι εσείς που θα αποφοιτήσετε σε λίγο να κάνετε αυτοεξέταση για να διασφαλίζετε ότι έχετε ενισχυτική επίδραση στην αδελφότητα.
Πολύ ωραίες, ταπεινές εκφράσεις από τον αδελφό!
Τώρα ας δώσουμε την προσοχή μας σε έναν άλλον εκπαιδευτή της Γαλαάδ, που είναι και βοηθός της Επιτροπής Διδασκαλίας, τον Μαρκ Νουμέρ. Ο τίτλος της ομιλίας του είναι: «Εγώ Είμαι Προσκολλημένος σε Εσένα· Εσύ με Κρατάς Γερά».
Ορίστε, αδελφέ Νουμέρ.
Σε αυτή την ομιλία, θέλουμε να καταλάβετε τη δύναμη που έχει η όσια αγάπη να μας στηρίζει.
Επειδή αυτή η ιδιότητα, η όσια αγάπη και η δύναμή της, θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε μελλοντικές δοκιμασίες και δυσκολίες με πεποίθηση στον Ιεχωβά.
Ίσως θυμάστε τον ορισμό της όσιας αγάπης από μια γραπτή ανασκόπηση.
Είναι ο εξής: Αγάπη που υποκινείται από ισχυρή δέσμευση και βαθιά προσκόλληση.
Δείτε πώς περιέγραψε ο Δαβίδ την όσια αγάπη που υπήρχε ανάμεσα σε αυτόν και στον Ιεχωβά. Είπε, στον Ψαλμό 63:8: «Είμαι προσκολλημένος σε εσένα· το δεξί σου χέρι με κρατάει γερά».
Αυτό είναι όσια αγάπη —“Εγώ είμαι προσκολλημένος σε εσένα.
Εσύ με κρατάς γερά”.
Τον πρώτο αιώνα, υπήρχε μια γυναίκα που έθεσε εξαιρετικό παράδειγμα προσκόλλησης στον Ιεχωβά. Ήταν η Άννα. Πώς το έκανε αυτό; Ας δούμε.
Ας ανοίξουμε τη Γραφή μας στον Λουκά, κεφάλαιο 2.
Θα διαβάσουμε τα εδάφια 36 και 37, και ας δούμε ποιο μάθημα παίρνουμε και πώς εφαρμόζεται σε εσάς: «Και υπήρχε μια προφήτισσα, η Άννα, κόρη του Φανουήλ, από τη φυλή του Ασήρ.
Αυτή ήταν προχωρημένη στα χρόνια και είχε ζήσει με τον σύζυγό της εφτά χρόνια αφότου παντρεύτηκαν, και ήταν χήρα, 84 χρονών τώρα.
Δεν έλειπε ποτέ από τον ναό, αποδίδοντας ιερή υπηρεσία νύχτα και ημέρα με νηστείες και δεήσεις».
Αυτή ήταν η Άννα.
Ό,τι ξέρουμε για την Άννα το βρίσκουμε εδώ.
Το έγραψε ο Λουκάς.
Εδώ που την περιγράφει ο Λουκάς ήταν 84 χρονών.
Πιθανότατα, δεν πρόλαβε να γίνει ακόλουθος του Ιησού, να χριστεί με άγιο πνεύμα ή να συμμετάσχει στο κήρυγμα των καλών νέων της Βασιλείας.
Αυτά ξέρουμε. <i>Αν</i> σταματήσουμε εδώ.
Αλλά αν δεν σταματήσουμε;
Αν ψάξουμε πιο βαθιά;
Τι θα μάθουμε που θα σας βοηθήσει; Ας δούμε.
Η Άννα γεννήθηκε γύρω στο 86 Π.Κ.Χ. Όταν ήταν 23 χρονών, η Ιερουσαλήμ ήταν γεμάτη βία και αντιμαχόμενες παρατάξεις.
Ιουδαίοι ηγέτες όπως οι Μακκαβαίοι είχαν ξεκινήσει πόλεμο.
Ρωμαϊκές δυνάμεις υπό την ηγεσία του Πομπήιου ήρθαν για να αποκαταστήσουν την τάξη, και τελικά αναφέρεται ότι πέθαναν περίπου 12.000 Ιουδαίοι.
Είναι πιθανό ότι και ο σύζυγος της Άννας ήταν ανάμεσα στα θύματα.
Μετά, όταν η Άννα ήταν 47 χρονών, οι Ρωμαίοι διόρισαν τον Ηρώδη βασιλιά της Ιουδαίας. Τον Ηρώδη; Αυτός δεν ήταν απόγονος του Δαβίδ. Ούτε καν Ισραηλίτης δεν ήταν.
Ήταν Εδωμίτης.
Οι Εδωμίτες ήταν ορκισμένοι εχθροί της αγνής λατρείας.
Και εκτός από όλα αυτά, οι υποκριτές Ιουδαίοι θρησκευτικοί ηγέτες έκαναν δύσκολη τη ζωή για τον λαό, και για τις χήρες όπως η Άννα.
Η Άννα έβλεπε λοιπόν τον «οίκο προσευχής» του Ιεχωβά, τον τόπο που αγαπούσε τόσο πολύ, να γίνεται «σπηλιά ληστών».
Η αγνή λατρεία ήταν σε παρακμή.
Τι θα έκανε η Άννα;
Θα μπορούσε να σκανδαλιστεί.
Θα μπορούσε να σκεφτεί: “Όλη μου τη ζωή υποστηρίζω την αληθινή λατρεία.
Πίστευα ότι θα έρθει ο Μεσσίας και θα εκπληρώνονταν οι προφητείες.
Πηγαίνω στον ναό κάθε μέρα.
Τα κάνω όλα σωστά, αλλά πάμε από το κακό στο χειρότερο. Ο Θεός επέτρεψε να πεθάνει ο άντρας μου, ένας Εδωμίτης ξαναχτίζει τον ναό.
Μα τι γίνεται; Μας εγκατέλειψε ο Ιεχωβά;
Μήπως να τα παρατήσω και εγώ;”
Η Άννα θα μπορούσε να παραιτηθεί, να γεμίσει πικρία.
Αλλά δεν το έκανε. Γιατί; Γιατί;
Λόγω της όσιας αγάπης της, της δύναμης της όσιας αγάπης της που ήταν βαθιά ριζωμένη και την κράτησε κοντά στον Ιεχωβά.
Γι’ αυτό και είχε τη δύναμη να προσκολληθεί στον Ιεχωβά υπό αυτές τις συνθήκες.
Ήταν αποφασισμένη να υπηρετεί τον Ιεχωβά όσο καλύτερα μπορούσε. Και τι έκανε; Ας ξαναδούμε το εδάφιο 37: «Δεν έλειπε ποτέ από τον ναό, [ήταν στο σωστό μέρος] αποδίδοντας ιερή υπηρεσία νύχτα και ημέρα [έκανε το σωστό] με νηστείες και δεήσεις [με τη σωστή στάση]». Έκανε το σωστό, στο σωστό μέρος, με τη σωστή στάση.
Τίποτα δεν εμπόδισε αυτή τη φαινομενικά εύθραυστη δούλη του Θεού να προσκολλάται στον πιο στενό της Φίλο, τον Ιεχωβά. Ήταν σαν να έλεγε η Άννα: «Είμαι προσκολλημένη σε εσένα, Ιεχωβά».
Και ο Ιεχωβά πρόσεξε την όσια αγάπη της.
Το εδάφιο 2:38 δείχνει ότι η Άννα ήταν παρούσα όταν έφεραν τον Ιησού ως μωρό στον ναό. Και όταν τον είδε, τι άρχισε να κάνει; Τι λέει το εδάφιο; «Πλησίασε και άρχισε να ευχαριστεί τον Θεό και να μιλάει για το παιδί σε όλους όσους περίμεναν την απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ».
Φαντάζεστε τη χαρά της —πόσο χάρηκε που είδε και ίσως κράτησε στην αγκαλιά της αυτό το μωράκι, τον μελλοντικό Μεσσία; Αυτό ήταν κάτι που εκείνη η ηλικιωμένη γυναίκα δεν περίμενε ποτέ ότι θα ζούσε.
Το παιδί που είχε μπροστά της ήταν απόδειξη —χειροπιαστή, αδιάσειστη απόδειξη— ότι ο Ιεχωβά δεν είχε εγκαταλείψει τον λαό του.
Και δεν είχε εγκαταλείψει ούτε την Άννα.
Άρα, δεν ήταν μόνο η Άννα προσκολλημένη στον Ιεχωβά, αλλά και ο Ιεχωβά την κρατούσε γερά.
Και επίσης την αντάμειψε.
Αυτό θα πει όσια αγάπη.
Το πιστό υπόμνημα της Άννας ήταν τόσο γνωστό που περίπου 50 χρόνια αργότερα, 50 χρόνια αργότερα περίπου,
ο Λουκάς δεν μπορούσε να μη γράψει για αυτήν. Από πού πήρε τις πληροφορίες του ο Λουκάς; Με ποιους μίλησε; Με τη Μαρία, με άλλους ηλικιωμένους, που του είπαν: “Ήταν μια γυναίκα, η Άννα, που ήταν συνέχεια στον ναό, δεν έφευγε από εκεί”;
Δεν ξέρουμε.
Αυτό που ξέρουμε όμως είναι ότι ο Ιεχωβά ενέπνευσε τον Λουκά να καταγράψει τη ζωή της στον Λόγο Του ώστε να μπορούμε να παίρνουμε εμείς διδάγματα.
Και τώρα εμείς, έπειτα από 2.000 χρόνια περίπου, χρησιμοποιούμε τη ζωή της ως παράδειγμα δέσμευσης και αδιάρρηκτης ακεραιότητας για εσάς τους σπουδαστές.
Τι μπορείτε να μάθετε λοιπόν από το παράδειγμα της Άννας;
Μπορεί να υποστείτε κάποιου είδους απώλεια.
Θα έρθετε αντιμέτωποι με τις ατέλειες των άλλων. Μπορεί να πληγωθείτε, μπορεί να αντιμετωπίσετε μια απρόσμενη αλλαγή στη ζωή σας που είναι δυσάρεστη ή να νιώσετε ότι σας αδίκησαν ή σας παρεξήγησαν πολύ άτομα μέσα στην οργάνωση.
Τι θα κάνετε; Αυτό θα κάνετε:
Θα προσκολληθείτε στον Ιεχωβά και θα νιώσετε ότι εκείνος σας κρατάει γερά. Εσείς προσκολλάστε σε αυτόν. Εκείνος σας κρατάει γερά. Για παράδειγμα, θυμάμαι έναν αδελφό που υπηρετούσε σε ξενόγλωσσο αγρό και λόγω μιας παρεξήγησης έχασε το προνόμιο του πρεσβυτέρου. Ένιωσε ότι ήταν άδικη η απόφαση. Πληγώθηκε πολύ. Αλλά εκείνος και η γυναίκα του δεν σταμάτησαν ποτέ να προσκολλούνται στον Ιεχωβά και στο πνευματικό τους πρόγραμμα.
Σε μια περιφερειακή συνέλευση ένας αδελφός τον πλησίασε και τον ευχαρίστησε για την ομιλία που είχε κάνει.
Ο αδελφός βοηθούσε στην καθαριότητα αλλά δεν είχε κάνει ομιλία. Τότε ο αδελφός είπε σε αυτόν τον πρώην πρεσβύτερο: «Όταν βλέπω το χαμόγελό σου και τη θετική σου στάση, είναι σαν να έκανες ομιλία.
Ομιλία για την οσιότητα, πολύ δυνατή και ξεκάθαρη». Τώρα, ο πρώην πρεσβύτερος λέει: «Αυτή η εμπειρία δίδαξε εμένα και τη γυναίκα μου ότι δεν πρέπει να επιτρέπουμε σε κανένα πρόβλημα ή δυσάρεστο γεγονός να απειλήσει την πνευματική μας ευημερία.
Μάθαμε ότι η απόρριψη, η αποτυχία ή το να σε παρεξηγήσουν είναι κάτι που συμβαίνει ακόμη και σε ικανούς και φυσιολογικούς ανθρώπους.
Δεν μας συνέτριψε αυτή η εμπειρία, μας ωρίμασε».
Ναι, αυτό το αντρόγυνο έβλεπε πέρα από τις δυσκολίες
και προσκολλήθηκε στον Ιεχωβά.
Πώς; Μιμήθηκαν την Άννα.
“Δεν έλειπαν ποτέ από την αληθινή λατρεία [ήταν στο σωστό μέρος], απέδιδαν ιερή υπηρεσία ημέρα και νύχτα [έκαναν το σωστό] με νηστείες και δεήσεις”.
Και κάποιες φορές αυτές οι δεήσεις περιλάμβαναν δάκρυα, αλλά είχαν τη σωστή στάση.
Και ο Ιεχωβά τούς κράτησε γερά και δεν τους εγκατέλειψε.
Ο αδελφός είναι ακόμη στον ξενόγλωσσο αγρό.
Είναι και πάλι πρεσβύτερος και κάνει εξαιρετικές ομιλίες.
Τι θέλουμε λοιπόν να θυμάστε από αυτή την ομιλία; Να θυμάστε το εξής:
Όταν έρθετε αντιμέτωποι με μελλοντικές δοκιμασίες (και θα έρθετε) και με μελλοντικές δυσκολίες (και αυτό θα γίνει, έτσι είναι η ζωή), να είστε στο σωστό μέρος, να κάνετε το σωστό και να έχετε τη σωστή στάση. Κάνοντάς το αυτό, είναι σαν να λέτε: «Ιεχωβά, εγώ είμαι προσκολλημένος σε εσένα και είμαι σίγουρος ότι εσύ θα με κρατήσεις γερά».
Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ, αδελφέ Νουμέρ. Χωρίς αμφιβολία, η Άννα είναι υπέροχο παράδειγμα για όλους μας.
Τώρα, για την τελευταία βιντεοσκοπημένη μας συνέντευξη, θα ταξιδέψουμε στη Δυτική Αφρική, στην Γκάνα, όπου υπηρετούν αυτή τη στιγμή ο Ντέιβιντ και η Λιν Τζόουνς. Όταν αποφοίτησαν από την 95η τάξη, τον Σεπτέβριο του 1993, διορίστηκαν στην Ανατολική Αφρική, στην Κένυα.
Υπηρέτησαν επίσης στο Μπουρούντι 8 χρόνια, και τώρα υπηρετούν στην Γκάνα, όπου ο αδελφός Τζόουνς υπηρετεί στην Επιτροπή του Τμήματος.
Ίσως θυμηθείτε αυτό το ζευγάρι όταν τους δείτε στο βίντεο επειδή η τάξη τους ήταν στο βίντεο <i>Ως τα Πέρατα της Γης,</i> το οποίο είχε βγει για την 50ή επέτειο της Βιβλικής Σχολής Γαλαάδ της Σκοπιάς.
Σίγουρα ήταν πολύ κατατοπιστικό εκείνο το βίντεο.
Αν και ο σκοπός της εκπαίδευσης στη Γαλαάδ έχει αλλάξει από τότε, είναι σαφές από τα εγκάρδια σχόλιά τους ότι έχουν αποδειχτεί και εκείνοι σταθεροποιητικός και ενισχυτικός παράγοντας όπου έχουν υπηρετήσει.
Απολαύστε το βίντεο.
Σήμερα, θα δώσουμε τους διορισμούς σε όλους τους σπουδαστές μας. Το πρωί που ξέραμε ότι θα πάρουμε τους διορισμούς μας, κατεβήκαμε στην πρωινή λατρεία, μπήκαμε στη σειρά και περιμέναμε να πάρουμε τους διορισμούς μας. Με είχε πιάσει το στομάχι μου, είχε γίνει κόμπος από την αγωνία και επειδή ήξερα ότι από αυτό που θα έλεγε ο αδελφός Τζάρας, από τα επόμενα λόγια που θα έβγαιναν από το στόμα του, κρεμόταν η υπόλοιπη ζωή μας. Δεν το πιστεύω ότι έχουν περάσει 28 χρόνια από τότε που πήραμε τον πρώτο μας διορισμό. Αλλά η Γαλαάδ μας βοήθησε να καταλάβουμε ότι τα πράγματα δεν θα ήταν πάντα εύκολα. Και όταν δεν θα ήταν εύκολα, δεν θα έπρεπε να αντιδρούμε υπερβολικά, αλλά να παραμένουμε ήρεμοι και να εμπιστευόμαστε στον Ιεχωβά.
Για εμένα, ένα από τα πιο ξεχωριστά μέρη στη Γαλαάδ ήταν αυτό που ασχολούνταν με τα Ευαγγέλια και τον Ιησού Χριστό.
Ο Ιησούς ήταν πάντα καλοσυνάτος.
Ήταν πάντα λογικός απέναντι στους άλλους. Έτσι λοιπόν στα μαθήματα, η έμφαση δινόταν, όχι στην εγκεφαλική γνώση, αλλά στο πώς να μιμούμαστε τον Ιησού στις σχέσεις μας με τους άλλους.
Θυμάμαι δυο φράσεις: Οι άνθρωποι είναι πιο σημαντικοί από την παραγωγικότητα και ότι η σωστή πορεία είναι πάντα η καλοσύνη.
Έχουν περάσει τόσα χρόνια και ακόμη τα θυμάμαι.
Μάθαμε πώς να μελετάμε. Η σχολή μάς βοήθησε να μελετάμε με τέτοιον τρόπο ώστε να δημιουργούμε ένα απόθεμα, μια δεξαμενή από αρχές, ώστε όταν θα είχαμε μια δοκιμασία να υπάρχει κάτι από το οποίο να μπορούμε να αντλήσουμε αρχές που εφαρμόζονται σε οποιαδήποτε κατάσταση αντιμετωπίζουμε.
Τον καιρό που εκπαιδεύεσαι στη Γαλαάδ παίρνεις πάρα πολλή γνώση. Δεν ξέρεις πότε και πού θα τη χρησιμοποιήσεις, αλλά μαθαίνεις τη μέθοδο: Ας έχω μαζέψει εγώ ένα απόθεμα και, όταν το χρειαστώ, ξέρω από πού θα πάω να πάρω.
Ένα παράδειγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι μια ομιλία που είχαμε γύρω από το εδάφιο Ρωμαίους 15:3, η οποία έλεγε ότι «ακόμη και ο Χριστός δεν ευαρέστησε τον εαυτό του». Όταν σκέφτομαι αυτή την ομιλία, θυμάμαι κάτι που είχε γίνει αφού ήμασταν ήδη μερικά χρόνια ιεραπόστολοι στον αγρό. Προσκληθήκαμε στο έργο περιοδεύοντα.
Και τότε σκέφτηκα: “Θα μπορέσω εγώ να τα καταφέρω;” Αλλά μετά θυμήθηκα εκείνη την ομιλία—Ρωμαίους 15:3: «Ο Χριστός δεν ευαρέστησε τον εαυτό του». Το θέμα λοιπόν δεν είμαι εγώ. Είναι να γίνει το θέλημα του Ιεχωβά.
Είναι οι άνθρωποι που υπηρετείς.
Ο στοχασμός πάνω σε αυτό με βοήθησε να δω τον εαυτό μου στη μεγαλύτερη εικόνα. Αν ο Ιησούς μπορούσε να το κάνει αυτό, τότε έπρεπε να το κάνω και εγώ —να βάλω τους αδελφούς και τις αδελφές πρώτα.
Περάσαμε πάρα πολύ ωραία σε εκείνη την περιοχή.
Δεν ξέρω γιατί ανησυχούσα τόσο.
Όταν τελείωσαν τα τρία χρόνια, δεν θέλαμε να φύγουμε.
Δεν αντιλαμβάνεσαι πλήρως την αξία της Γαλαάδ όταν την περνάς.
Αλλά με τα χρόνια πιάνω τον εαυτό μου να κάνει στοχασμούς γύρω από τα μαθήματα που είχαμε κάνει σε εκείνη την εκπαίδευση.
Και βλέπω πώς έχει διαμορφώσει το πώς σκέφτομαι και αισθάνομαι όλα αυτά τα χρόνια.
Θα έλεγα λοιπόν ότι πραγματικά μου άλλαξε τη ζωή, μου άλλαξε την προσωπικότητα.
Όταν θυμάμαι πώς στεκόμασταν σε εκείνη τη σειρά, είναι ακόμη πολύ ζωντανό στο μυαλό μου το πώς ένιωθα εκείνη τη στιγμή.
Όντως με είχε πιάσει το στομάχι μου, αλλά όλα αυτά τα 28 χρόνια δεν το έχω μετανιώσει ούτε στιγμή.
Γνωρίσαμε τόσους αδελφούς και αδελφές, υπηρετήσαμε σε ένα σωρό διορισμούς, το λέω με κάθε βεβαιότητα ότι αυτό δεν θα το άλλαζα ούτε με τον κόσμο όλο!
Τι λέτε;
Δεν απολαύσαμε ένα πλούσιο πνευματικό συμπόσιο ως τώρα; Και έχει και συνέχεια!
Πόσο μεγάλη ευλογία θα είναι αυτοί οι απόφοιτοι για τους αδελφούς και τις αδελφές στους διορισμούς τους! Το δεύτερο και το τρίτο μέρος της αποφοίτησης θα είναι διαθέσιμα στο jw.org αργότερα μέσα στον μήνα.
Σίγουρα ανυπομονείτε να δείτε και το υπόλοιπο πρόγραμμα.
Θα κλείσουμε το πρόγραμμα αυτού του μήνα ταξιδεύοντας στην Ταϊτή.
Η Ταϊτή είναι το μεγαλύτερο νησί της Γαλλικής Πολυνησίας, η οποία περιλαμβάνει γύρω στα 118 κατοικημένα νησιά.
Είναι πανέμορφο μέρος με βουνά, καταρράκτες και ατόλλες με λευκή άμμο.
Το φυσικό περιβάλλον σφύζει από ζωή.
Σαλάχια μάντα γλιστρούν απαλά στα νερά, ενώ στην ξηρά υπάρχει μεγάλη αφθονία πανέμορφων λουλουδιών. Η ομορφιά αυτού του νησιού δεν εντοπίζεται μόνο στο φυσικό του περιβάλλον αλλά και στη φιλόξενη διάθεση των ανθρώπων.
Οι αδελφοί και οι αδελφές μας στην εκκλησία Βαΐμα έχουν ως προτεραιότητα να μεταδίδουν όμορφα πράγματα από τον Λόγο του Θεού.
Ο τομέας τους εκτείνεται από το κέντρο της πόλης μέχρι τα βουνά και τα απομονωμένα νησιά Απατάκι και Ρικιτία.
Κηρύττουν σε ντόπιους ψαράδες στις παραλίες και σε ναυτικούς από το εξωτερικό στα μεγάλα λιμάνια.
Οι προσπάθειές τους φέρνουν αποτελέσματα.
Αυτή τη στιγμή η εκκλησία διεξάγει 107 Γραφικές μελέτες.
Και οι 107 αδελφοί και αδελφές της εκκλησίας Βαΐμα σας στέλνουν τους θερμούς χαιρετισμούς τους όπου και αν είστε σε όλο τον κόσμο!
Παρακολουθήσατε το JW Broadcasting από τα Παγκόσμια Κεντρικά Γραφεία των Μαρτύρων του Ιεχωβά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου