Λάιμαν Σουίνγκλ: Πώς Γυρίστηκε η Ταινία Η Κοινωνία του Νέου Κόσμου εν Δράσει

 Λάιμαν Σουίνγκλ: Πώς Γυρίστηκε η Ταινία Η Κοινωνία του Νέου Κόσμου εν Δράσει

https://www.jw.org/finder?lank=pub-jwbiv_201502_1_VIDEO&wtlocale=G

  Σκεφτείτε για λίγο, πώς υποστήριζε ο Ιεχωβά την οργάνωσή του στην αρχαιότητα.

Ένα παράδειγμα είναι ο Βεσελεήλ.

Τον θυμάστε;

Διορίστηκε να φτιάξει τον εξοπλισμό για τη σκηνή της μαρτυρίας.

Τεράστια ευθύνη!

Αλλά τι ήξερε ο Βεσελεήλ από αυτά;

Στην προηγούμενη δουλειά του έφτιαχνε πλίνθους στην Αίγυπτο.

Αν και λογικά θα έπιαναν τα χέρια του,  πώς θα ολοκλήρωνε κάτι τόσο μεγάλο όσο η σκηνή;

Το κεφάλαιο 35 της Εξόδου  μας διδάσκει ότι ο Ιεχωβά έδωσε στον Βεσελεήλ  τη σοφία και την κατανόηση για να κάνει αυτό το έργο.

Η επίγεια οργάνωση του Ιεχωβά σήμερα αντιμετωπίζει παρόμοιες προκλήσεις.

Οι αδελφοί που ανέλαβαν να στήσουν το πρώτο μας τυπογραφείο  δεν το είχαν ξανακάνει ποτέ αυτό.

Το ίδιο και οι αδελφοί που ετοίμασαν το πρώτο μας βίντεο.  Απολαύστε αυτή τη συνέντευξη από το αρχείο μας με τον αδελφό Λάιμαν Σουίνγκλ,  που συμμετείχε σε αυτή την πρώτη ομάδα βίντεο.

Ο αδελφός Σουίνγκλ διορίστηκε αργότερα μέλος του Κυβερνώντος Σώματος,  μέχρι που ολοκλήρωσε την επίγεια πορεία του το 2001.

Τα παγκόσμια κεντρικά γραφεία της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά  —το κέντρο δράσης του νέου κόσμου.  Οι αδελφοί μάς είπαν: «Γιατί δεν φτιάχνουμε μια ταινία με τα παγκόσμια κεντρικά γραφεία μας  και να δείξουμε τι κάνουμε εμείς εδώ —να το δείξουμε σε ταινία».

Μου φάνηκε εξαιρετική ιδέα  επειδή μου άρεσε η φωτογραφία.

Το «Μπέθελ» σημαίνει «Οίκος Θεού».

Πολλοί θα ήθελαν να έρθουν να μας επισκεφτούν.

Αλλά πόσοι μπορούν;

Ας τους δείξουμε την Κοινωνία του Νέου Κόσμου εν δράσει,  γιατί νομίζω ότι, αν κάνουν μια ξενάγηση εδώ,  θα καταλάβουν καλύτερα πώς λειτουργεί όλη η οργάνωσή μας.

Διόρισαν μια ομάδα τριών ατόμων για να γράψουν το σενάριο  και έτσι αυτοί οι τρεις ετοίμασαν το σενάριο.  -Και στην απέναντι πλευρά του Ιστ Ρίβερ... -Υπήρχε ένας αδελφός στο Χόλιγουντ  που είχε σχέση με τη βιομηχανία του κινηματογράφου.

Ήταν ερασιτέχνης φωτογράφος  και περνούσε πολύ χρόνο μαζί τους  και ήξερε τις τεχνικές τους.

Έτσι κάνει η εταιρία και με πολλά άλλα πράγματα.

Δεν έχει επαγγελματίες για να τα κάνουν. Όχι.

Οι περισσότεροι μαθαίνουν εδώ που έρχονται.

Καμιά φορά υπάρχει και ένας αδελφός όπως αυτός που ήρθε εδώ και ήξερε τα βασικά.

Αλλά εμείς πήγαμε στη Νέα Υόρκη,  νοικιάσαμε τον φωτισμό,  τον εξοπλισμό που χρειαζόμασταν.

Το μόνο που έκανε εκείνος ήταν να φέρει την κάμερά του.  Στο γραφείο του, ο πρόεδρος της Εταιρίας, ο αδελφός Νορ ...

Σκεφτήκαμε ότι θα ήταν καλό να αρχίσουμε από το γραφείο του προέδρου  και να ακολουθήσουμε τη διαδρομή που κάνει ένα τεύχος της <i>Σκοπιάς</i>  —από πού περνάει μέχρι να τυπωθεί.

Όλοι συνεργαζόμαστε για τον ίδιο σκοπό.

Κάποιος κάνει το ένα και κάποιος κάνει το άλλο.

Κάποιος εργάζεται στο ταμείο,  κάποιος πρέπει να είναι ο πρόεδρος,  κάποιος θα πλύνει τα πιάτα και άλλος θα σερβίρει φαγητό.

Είναι λοιπόν σαν τα όργανα στο σώμα μας.

Ο Παύλος είπε: «Το χέρι δεν μπορεί να πει στο πόδι “δεν σε χρειάζομαι”».

Όλοι χρειαζόμαστε όλους.

Ορίστε η έκδοση της Κοινωνίας του Νέου Κόσμου.  Ο Ιεχωβά μάς τρέφει μέσα από τις σελίδες της και θα συνεχίσει να το κάνει αυτό.

Τα γυρίσματα κράτησαν πολύ —πολύ περισσότερο από όσο περιμέναμε.

Και έφτασε η ώρα της συνέλευσης και ο αδελφός λέει: «Α! Έχω μια ιδέα!  Γιατί δεν βιντεοσκοπούμε και τη συνέλευση και να τη βάλουμε στην ταινία;

Τι λέτε να την κάνουμε και έγχρωμη;»

Εκείνα τα χρόνια δεν έβλεπες κάθε μέρα έγχρωμες ταινίες  και αυτό απογείωσε την ταινία  επειδή από εκεί που υπήρχαν μόνο ασπρόμαυρες σκηνές,  με το που ξεκινούσαν οι σκηνές της συνέλευσης γινόταν ξαφνικά έκρηξη χρωμάτων.

Έβλεπες τον χώρο με τα τροχόσπιτα  εκεί που κατασκήνωναν όλοι, στο στάδιο Γιάνκι,  και όλα αυτά ήταν έγχρωμα.

Το χρώμα έδωσε στην ταινία άλλη διάσταση  επειδή έγχρωμες ταινίες έβλεπες μόνο στον κινηματογράφο.

Το απόγευμα οι σπουδαστές αφηγήθηκαν περιστατικά από τη Γαλαάδ  και μας διασκέδασαν με ένα ευχάριστο πρόγραμμα με τραγούδια από τη χώρα τους.

Υπήρχαν φορές που αμφιβάλλαμε αν θα καταφέρναμε να ολοκληρώσουμε ποτέ την ταινία.

Επειδή μετά τα γυρίσματα,  ο αδελφός που τη γύρισε έπρεπε να την επεξεργαστεί κιόλας,  αλλά συνέβη κάτι στη ζωή του και δεν μπορούσε να το κάνει.

Και εκεί κολλήσαμε. Τώρα τι κάνουμε;

Είπαμε λοιπόν: «Ας το κάνουμε μόνοι μας.

Δεν το έχουμε ξανακάνει ποτέ αλλά θα το παλέψουμε και θα δούμε».

Πήγαμε σε ένα εργαστήριο στη Νέα Υόρκη και κάναμε μια συμφωνία μαζί τους:  «Κοιτάξτε. Θα συνεργαστούμε για να κάνετε αντίγραφα αυτής της ταινίας  αρκεί να πάρετε κάποιον από εμάς εκεί και να του δείξετε πώς να κάνει την επεξεργασία».

Πήγα λοιπόν εκεί για λίγες εβδομάδες.

Είναι σαν κάθε εργασία εδώ, κάθε δουλειά εδώ.

Συνήθως, οι Μπεθελίτες που έρχονται εδώ δεν έχουν ιδέα  για το πώς λειτουργεί ένα τυπογραφείο  ή για το πώς να πλύνουν πιάτα ή για οτιδήποτε άλλο—τους μαθαίνουμε.  Ήταν ακόμα μια δουλειά. Μάθαινες πώς να την κάνεις.

Πρόκειται για εντυπωσιακά πράγματα.

Αλλά πραγματοποιούνται με το πνεύμα του Ιεχωβά.

Το έργο είναι δικό του, όχι ανθρώπου.  Όταν γυρίσαμε την ταινία, αρχίσαμε την επεξεργασία μας.

Είδαμε ότι η ταινία είχε κάποια κενά.

Δεν γινόταν ομαλή μετάβαση από το ένα τμήμα στο άλλο.

Εν τω μεταξύ, ο αδελφός είχε φύγει.

Γι’ αυτό νοικιάσαμε ξανά μια κάμερα, φώτα και τα λοιπά.

Ξαναγυρίσαμε λοιπόν εδώ και τα κάναμε όλα μόνοι μας—οι αδελφοί δηλαδή.

Γεμίσαμε λοιπόν κάποια κενά ώστε  να πηγαίνουμε από τη μια σκηνή στην άλλη πολύ ομαλά.

Σε μια από αυτές τις σκηνές δείχνει πώς  πηγαίνει το χαρτί από τον χώρο παραλαβής μέχρι το τυπογραφείο.

Είχαμε λοιπόν μια σκηνή που βγάζουν το χαρτί από το φορτηγό  και το κυλάνε κατευθείαν πάνω στην κάμερα.

Και μετά η επόμενη σκηνή δείχνει ένα ρολό χαρτιού να μπαίνει στο πιεστήριο.

Και αυτό ήταν μια ωραία μετάβαση από τον χώρο παραλαβής, όπου φτάνει το χαρτί,  μέχρι το τυπογραφείο.

Κάπως έτσι γεμίσαμε και μερικές άλλες σκηνές.

Αυτό ήταν κατόρθωμα για τον λαό του Ιεχωβά, να φτιάξουμε κάτι τέτοιο εκείνη την εποχή.

Αυτό δείχνει ότι δεν χρειάζεται να πας στο πανεπιστήμιο  και να σπουδάσεις για να κάνεις κάτι,  αν το πνεύμα του Ιεχωβά είναι πάνω στο έργο και το ευλογεί.

Πολλοί άνθρωποι ωφελήθηκαν από αυτή την ταινία.  Πολλές φορές μου θυμίζει αυτό που έκαναν οι αδελφοί όταν έφτιαξαν το «Φωτόδραμα της Δημιουργίας».

Και εκείνοι ήταν ερασιτέχνες.

Αλλά δες τι κατάφεραν να κάνουν!  Αλλά «Η Κοινωνία του Νέου Κόσμου εν Δράσει» είναι η μόνη ταινία στην οποία η Εταιρία  σχεδίασε και έγραψε το σενάριο  και μετά στη συνέχεια έκανε τα γυρίσματα, την επεξεργασία και την παραγωγή μόνη της.  Το ίδιο γίνεται και σήμερα. Όταν η Εταιρία αναλάβει κάτι,  οι αδελφοί πηδάνε στο κενό και αρχίζουν να πετάνε.

Δεν έχουν ξαναπετάξει ποτέ,  και μπορεί να έχουν κάποια ανώμαλη προσγείωση στην πορεία,  αλλά ξανασηκώνονται και συνεχίζουν να πετάνε.

Η Κοινωνία του Νέου Κόσμου είναι όντως εν δράσει.

Νομίζω ότι είναι ακόμα ένα παράδειγμα  που μας δείχνει πώς αξιοποίησε η Εταιρία την τεχνολογία  για να διαφημίσει και άλλο τον Βασιλιά και τη Βασιλεία στο πέρασμα του χρόνου.