Ας αρχίσουμε με ένα ερώτημα:Πρέπει το Κυβερνών Σώμα και οι αδελφοίπου ασκούν την ηγεσία στην οργάνωσή μαςνα επικεντρώνονται κυρίως στα πνευματικά ζητήματα,και να μην ασχολούνται με οικονομικά ζητήματα;
Μερικοί ίσως απαντούσαν: «Ναι, αυτό πρέπει να κάνουν».
Και ίσως μάλιστα να νιώθουν άβολα ότανμιλάμε για οικονομικά θέματα στις συναθροίσεις μαςή στο JW Broadcasting.
Μπορεί να πιστεύουν ότι το πρότυπο για αυτόέχει τεθεί στο έκτο κεφάλαιο των Πράξεων, όπου μιλάειγια τις ημέρες μετά την Πεντηκοστήκαι την καθημερινή διανομή τροφίμων που γινόταν.
Θυμόμαστε ότι τότε οι απόστολοι αποφάσισαννα αναθέσουν αυτό το έργο,το έργο διανομής της τροφής στα τραπέζια,σε μια ομάδα αντρών.
Και οι απόστολοι είπαν ότι θα επικεντρώνοντανστα πνευματικά ζητήματα, την προσευχή, κτλ.
Αποτελεί λοιπόν αυτό τη βάση για να πούμε ότικαι εμείς πρέπει να ασχολούμαστεμόνο με τα πνευματικά ζητήματα;
Ακόμη όμως και σε αυτή την αφήγηση, βλέπουμε ότιοι απόστολοι είχαν ενεργό ρόλο σε αυτή τη διευθέτηση.
Εκείνοι την ξεκίνησαν.
Και φρόντιζαν να γίνεται η διανομή της τροφής,παρότι εκείνοι προσωπικά δεν πήγαινανστα τραπέζια για να δίνουν την τροφή.
Αν ερευνήσουμε τις Γραφές, βλέπουμε ξεκάθαρα ότι,αν και έχουμε μια πνευματική ευθύνη,ένα πνευματικό έργο να κάνουμε,υπάρχει και η υλική πλευρά,η «διακονία παροχής βοήθειας»,και πολλές άλλες πτυχέςμε τις οποίες πρέπει να ασχολούμαστε.
Πάρτε, για παράδειγμα, τον απόστολο Παύλο.
Αν θέλετε, ανοίξτε μαζί μου τη Γραφή σαςστους Γαλάτες, στο κεφάλαιο 2.
Βρισκόμαστε γύρω στο 49 Κ.Χ.,και ο Παύλος με τον Βαρνάβα είναι στην Ιερουσαλήμόπου στην ουσία λαβαίνουν την έγκρισηαπό το κυβερνών σώμα για να πάνε στα έθνη.Ας δούμε λοιπόν τα εδάφια Γαλάτες 2:9, 10:«Και όταν αναγνώρισαν την παρ’ αξίαν καλοσύνηπου μου δόθηκε, ο Ιάκωβος, ο Κηφάς και ο Ιωάννης,οι οποίοι θεωρούνται στυλοβάτες,έδωσαν στον Βαρνάβα και σε εμένατο δεξί χέρι σε ένδειξη συνεργασίας[δηλαδή την επιδοκιμασία και τη στήριξή τους],ώστε να πάμε εμείς στα έθνη,ενώ αυτοί στους περιτμημένους».
Εδώ λοιπόν τους δίνεται ο διορισμός.
Προσέξτε όμως το εδάφιο 10: «Ζήτησαν μόνονα έχουμε κατά νου τους φτωχούς,[και δείτε τι λέει ο Παύλος] και αυτόπροσπάθησα ένθερμα να κάνω».
Προφανώς λοιπόν, η διακονία παροχής βοήθειαςπου περιλάμβανε οικονομικά ζητήματαήταν κάτι που απασχολούσε τον Παύλο,τον ενδιέφερε πάρα πολύ.
Και αν το σκεφτούμε,ο απόστολος Παύλος όντως εφάρμοσεαυτή τη συμβουλή στη διακονία τουστην τρίτη ιεραποστολική του περιοδεία,την οποία έκανε από το 52-56 Κ.Χ.
Συμμετείχε στη συγκέντρωση συνεισφορώνκαι δωρεών από τους αδελφούςγια να τις πάει στους φτωχούς αδελφούς στην Ιουδαία,οι οποίοι περνούσαν πολύ δύσκολαεκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο.
Ας δούμε τι είπε ο Παύλος σε μια περίπτωση,στην 1 Κορινθίους, στο κεφάλαιο 16,
1 Κορινθίους, κεφάλαιο 16, εδάφια 1-4.Εδώ μιλάει στους Κορινθίους, και τους λέει:«Σχετικά με τη συνεισφορά για τους αγίους,μπορείτε να ακολουθείτε τις οδηγίες που έδωσα στις εκκλησίες της Γαλατίας. Την πρώτη ημέρα κάθε εβδομάδας,να βάζει ο καθένας σας κάτι στην άκρηανάλογα με τις δυνατότητές του,ώστε να μη συλλέγονται συνεισφορές όταν έρθω. Αλλά όταν φτάσω εκεί, θα στείλω αυτούς που θα εγκρίνετε μέσω επιστολών σας για να μεταφέρουν στην Ιερουσαλήμ τη δωρεά που προσφέρετε με καλοσύνη». Και τώρα, προσέξτε τι λέει ο Παύλος στο εδάφιο 4: «Ωστόσο, αν φανεί καλό να πάω και εγώ εκεί, αυτοί θα με συνοδεύσουν».
Άρα, ενώ ο Παύλος ήταν στην τρίτη ιεραποστολική του περιοδεία, που φυσικά είχε πνευματικό χαρακτήρα —βοηθούσε ανθρώπους, κήρυττε τα καλά νέα— παράλληλα ενδιαφερόταν για τη συλλογή χρημάτων που θα βοηθούσαν τους αδελφούς στην Ιερουσαλήμ.
Και βλέπετε στο εδάφιο 4; Αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να διακόψει το ιεραποστολικό του έργο και να ταξιδέψει ο ίδιος στην Ιερουσαλήμ. Και αυτό έγινε τελικά. Αν πάμε στην επιστολή Προς τους Ρωμαίους,
Ρωμαίους, κεφάλαιο 15, θα δούμε τι συνέβη.
Φάνηκε όντως καλό να επιστρέψει; Στα εδάφια Ρωμαίους 15:25, 26 διαβάζουμε: «Αλλά τώρα πρόκειται να πάω στην Ιερουσαλήμ για να διακονήσω τους αγίους». Τα έντυπά μας έχουν γράψει ότι η επιστροφή του στην Ιερουσαλήμ—ο κύριος σκοπός της— ήταν για να πάει τα χρήματα στους αδελφούς που ζούσαν στην Ιουδαία.
Και έπειτα λέει: «Αυτοί που βρίσκονται στη Μακεδονία και στην Αχαΐα μοιράστηκαν ευχαρίστως τα πράγματά τους κάνοντας συνεισφορά για τους φτωχούς που υπάρχουν μεταξύ των αγίων στην Ιερουσαλήμ».
Άρα, ήταν το οικονομικό κομμάτι —η συλλογή συνεισφορών και δωρεών— σημαντικό για τον Παύλο; Ναι.
Το θεωρούσε τόσο σημαντικό που ουσιαστικά διέκοψε το ιεραποστολικό του έργο για να κάνει αυτό το ταξίδι. Και αν κοιτάξουμε τα συμφραζόμενα, βλέπουμε ότι πιθανώς ήταν εννιά αδελφοί που ταξίδεψαν μαζί, και αυτοί οι αδελφοί πήγαν τα χρήματα (που πρέπει να ήταν ένα σεβαστό ποσό) στην Ιερουσαλήμ.
Και έχει ειπωθεί στα έντυπά μας ότι αυτό ίσως συνέβαλε στην ασφάλεια αλλά και στην αξιοπιστία, ώστε να μην μπορεί να κατηγορήσει κάποιος τον Παύλο όσον αφορά τα χρήματα που πήγε στην Ιερουσαλήμ.
Ανάμεσά τους ήταν και ο Τίτος, καθώς και αδελφοί που ήταν αξιόπιστοι, γνωστοί και είχαν εγκριθεί από τους αδελφούς στα διάφορα μέρη της Ευρώπης και της Ασίας.
Ήταν όμως αυτές οι δωρεές που μετέφεραν απλώς φιλανθρωπίες, χρήματα που δίνονταν γενναιόδωρα σε άλλους;
Ας δούμε άλλη μια φορά τι λένε οι Γραφές στη 2 Κορινθίους, στο κεφάλαιο 8.
Δεύτερη Κορινθίους, κεφάλαιο 8, στα εδάφια 13-15, φαίνεται ο λόγος για την τακτική ή αλλιώς τη στάση που κρατάει το Κυβερνών Σώμα όσον αφορά τη βοήθεια προς τους αδελφούς.
Δεύτερη Κορινθίους 8:13-15: «Διότι δεν θέλω να διευκολύνω άλλους και να δυσκολέψω εσάς· αλλά μέσω εξισορρόπησης, το τωρινό σας περίσσευμα να αντισταθμίσει την ανάγκη εκείνων, ώστε και το περίσσευμα εκείνων να αντισταθμίσει τη δική σας έλλειψη για να γίνει εξισορρόπηση.
Όπως είναι γραμμένο: “Αυτός που είχε πολύ δεν είχε πάρα πολύ, και αυτός που είχε λίγο δεν είχε πολύ λίγο”».
Ποια αρχή υπάρχει εδώ; Η αρχή είναι πως, παρότι αυτές οι συνεισφορές δίνονταν σε φτωχούς αδελφούς και αδελφές, όλοι έπρεπε να κάνουν κάτι.
Δεν επρόκειτο απλώς για φιλανθρωπία προς τους φτωχούς.
Αντίθετα, αναμενόταν από κάθε άτομο —είτε ήταν φτωχό είτε είχε περισσότερα— να κάνει κάτι για αυτή την κατάσταση.
Και αυτή ακριβώς την άποψη έχει το Κυβερνών Σώμα σήμερα.
Ναι, οι Άγιες Γραφές και τα Βιβλικά έντυπα παρέχονται δωρεάν (χωρίς χρήματα) στους αδελφούς μας σε όλα τα μέρη του κόσμου.
Και έπειτα, οι αδελφοί συνεισφέρουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους.
Χτίζονται Αίθουσες Βασιλείας σε πολλές χώρες που δεν έχουν τους πόρους για να χτίσουν Αίθουσες Βασιλείας. Και πάλι όμως, το Κυβερνών Σώμα δίνει την ευκαιρία στους αδελφούς σε αυτές τις χώρες να συνεισφέρουν και αυτοί για την οικοδόμηση Αιθουσών Βασιλείας. Γιατί; Ο Χριστιανικός κόσμος ίσως θα έλεγε: «Ε, αφού είναι φτωχοί, ας το κάνουμε ως φιλανθρωπία». Αλλά θυμάστε; Ο Ιησούς δεν εμπόδισε τη χήρα να ρίξει τα δύο νομίσματα. Δεν της είπε: «Στάσου, εσύ τα χρειάζεσαι αυτά, είσαι φτωχή.
Άσε να ρίξουν οι πλούσιοι χρήματα».
Όχι, ο Ιησούς την άφησε να συνεισφέρει. Γιατί; Επειδή ήταν το δώρο της στον Ιεχωβά, και ο Ιεχωβά θα την ευλογούσε για αυτό.
Όταν λοιπόν σκεφτόμαστε όλα όσα κάνει η οργάνωσή μας, όχι μόνο την εκτύπωση των Γραφών, τα έντυπα, την οικοδόμηση Αιθουσών Βασιλείας, αλλά και το τεράστιο έργο παροχής βοήθειας που κάνουμε, για ποιο πράγμα χαιρόμαστε;
Χαιρόμαστε για τη στάση που έχει το Κυβερνών Σώμα. Και χαιρόμαστε πάρα πολύ που η Επιτροπή Εκδόσεων του Κυβερνώντος Σώματος φροντίζει καλά τους περιορισμένους πόρους μας.
Διαχειρίζονται καλά τα χρήματα ώστε, όταν το Κυβερνών Σώμα αποφασίζει τι
χρειάζεται να γίνει, να μη λένε: «Δεν
έχουμε τα χρήματα για αυτό». Όχι,
διασφαλίζουν ότι μπορούμε να διαθέσουμε τους περιορισμένους μας πόρους για το σημαντικό μας έργο—την παροχή πνευματικής
τροφής αλλά και υλικής βοήθειας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου